coś specjalnie dla Jurka :-)

[piasia]

Na Wyżynie Krak. - Częst. znaleziono TYGRZYKA PASKOWANEGO.
Naukowcy ucieszyli się jak chochocho, bo najbliższe stanowisko tygrzyków było
koło Opola, a tu pod Częstochową też jest!

Ach, pozostałym Forumowiczom wyjaśniam - tygrzyk to pająk, żółty w czarne
paski, niezwykle rzadki, objęty ścisłą ochroną.

Informacja okazała się na tyle ważna, że podała ją prasa.
Jurek, cieszysz się???

[jerzy.wozniak]

Cieszę się Piasiu z twojego listu, natomiast tygrzyka fotografowałem w Puszczy
Kampinoskiej jakieś 30 lat temu i to dla mnie żadna sensacja. Załączam zdjęcie
tego cudaka.

Lokalne stanowiska pająków są bowiem powszechne, a dzięki ich umiejętnościom
lotnym są spotykane nawet na Antarktydzie. To tak jakbyśmy robili sensację, że
ktoś zobaczył wrończyka w Tatrach. Latają więc zaleca gdzie chcą. Latają
również bardzo wysoko i spotykano je nawet na wysokościach około 10 km. Tak dla
waszej wiadomości jest tam już zimniej niż na Antarktydzie. Dzięki tym
umiejętnościom Pająki zasiedliły wszystko, co możliwe, no oczywiście w wielu
miejscach zdychają z zimna, ale to nie przeszkoda, aby leciały nowe. Dla mnie
najciekawszą ostatnio informacją jest to, że miesięcznie odkrywany jest, co
najmniej jeden gatunek pająka i to nie wielkości pchełki, lecz głównie ogromne
nadrzewne ptaszniki z lasów tropikalnych. Uwielbiam je i zawsze marzę aby
znaleźli takiego wielkości kota! Potwory SF uciekają w popłochu o nas ludziach
nie mówiąc. Niestety zła informacja to taka, że pająki giną w ogromnych
ilościach podczas palenia łąk (jedyne chyba co ginie to właśnie one), oraz od
środków owadobójczych, które kumulują się w organizmach tych żywiących się
owadami stworzonek.
Dziękuję i pozdrawiam
Jurek

Mam i ja!

[mjot1]

W zeszłym roku miałem cztery, ale gdzieś mi je wcięło! Coś mi je zeżarło...?
Obecnie mam ich pięć. Było dziewięć. Może same się eliminują? Obserwuję je od
kilku tygodni, gdy były jeszcze całkiem malusieńkie i pewien nie byłem, że to
one, jedynie ich siateczki z tym charakterystycznym zygzaczkiem podpowiadały
mi, że a nuż?
Teraz wiem, jestem pewien. Mam tygrzyki!
Trzy mają swe sieci w niewielkiej kępce kosodrzewiny a dwa w żywopłocie.
Jeszcze nie są w swej najlepszej formie. Jeszcze odwłoki mają jakieś takie
szczupłe... ale już widać wyraźnie paskowanie i kończynki mają silne i też w
paski.
Są bardzo szybkie. Widać po mnóstwie zwłok, że głównym pożywieniem tych w
kosówce są pasikoniki.
Cieszę się jak gówniarz jakiś! Jak mało człowiekowi potrzeba... jakiś pająk.
Może ja już całkiem zdurniałem?
Ale one naprawdę są piękne!
Tylko żeby mi ich nic nie zeżarło...

Najniższe ukłony!
Zadowolony ja szczeniak M.J.

PS przepraszam najmocniej, że aż tak zamierzchły wątek wywlekam...

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Znów tygrzyk! Pewnie, że się cieszę ale jak już pisałem tyle razy przy okazji
tez się bardzo martwię, wiem ze to jest taka informacja że niby wszystko w
przyrodzie Ok. ale jak pojadę na swoje łąki to brak tam życia – choć gdzieś
widziano nawet sępa. Co z tego? Im bardziej niszczymy przyrodę tym więcej
takich sensacyjnych danych. Ale za informacje pięknie dziękuję!
Mjot – ty powinieneś grać w TOTKA!
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak

One jednak się zżerają nawzajem!

[mjot1]

Już mam tylko trzy!
W kosodrzewinie został tylko jeden ten największy. Widziałem w jego sieci
zwłoki jednego z pobratymców. Może to był samiec? Bo nie był owinięty
pajęczynką. A wyczytałem, że one po akcie zjadają kochanka.
Ot płeć nadobna i słaba...
Ale i tak są piękne!

Najniższe ukłony!
Zachwycony tygrzykami M.J.

PS W totka gram. Efekty? Straszne „tyły”!

[jerzy.wozniak]

Mjociku! może nie wysyłasz kuponów! Bo nie wierzę że za pierwszym OPŁACONYM
kuponem nie strzelisz choć piątki. Może jednak nie mam racji - może ta wygrana
zniszczyła by to co masz teraz i los jest dla ciebie łaskawy, daje ci piękno
odsuwając kłopoty - bo z nim widzisz nigdy nic nie wiadomo!
Jurek

[kropka]

Bosze! Mam arachnofobię :(
Ale za to od paru lat obserwuję w sąsiedztwie mrowisko dużych, czerwonych
mrówek, które ma już ok. 2 metrów średnicy u podstawy i prawie metr wysokości.
To jest dopiero organizacja! A jak pięknie przepowiadają pogodę!
Dzięki tym mrówkom mam pięknie wypreparowane łby rybie i czaszkę lisa :)

[piasia]

Jeżeli podstawowym pokarmem tygrzyka sa pasikoniki, to natychmiast zaczynam się
rozglądać za tygrzykami w moich okolicach. Bo pasikoników jest "mnóstwo za
bardzo".

[ptasik]

Witam
Mówicie charakterystyczna pajeczynka z zygzakiem hmmm i ja mam taka w ogrodku,
razem z lokatorem,musze dzisiaj zlustrowac, czy i mnie to szczescie nie
spotkalo, bo i pasikonikow ci u mnie dostatek, oj dostatek

[mjot1]

One pasikoniki jedzą też! Nie sadzę jednak że jest to ich podstawowy pokarm :-)
Szczególnie ten jeden zamieszkały w kosówce, czyli na parterze. Sadzę jednak,
że to przez to jego zakwaterowanie. Ale zżera też np. rudnice i chyba wszystko,
co biedakowi wpadnie. Nawet pobratymców! Strasznie smętnie wyglądały kończynki
zwisające samotnie bez reszty na sieci...
Dwa pozostałe tygrzyki zamieszkujące na żywopłocie na wysokości tak ok. 1,9
metra raczej pasikoników nie mają w nadmiarze (jednemu podrzuciłem o ja
barbarzyńca!). Podstawę ich menu jak widzę stanowią wszelakie muchowate
bzykacze.

Poszukiwałem ich też w bliższej okolicy. Jak dotychczas bez rezultatu. Są tylko
w mym obejściu.

Najniższe ukłony!
Zadowolony „posiadacz” tygrzyków M.J.

One jednak się zżerają nawzajem! cd

[mjot1]

Zżerają się nawzajem, ale też zżera je coś!
Otóż w sobotę znaleziony został czwarty w żywopłocie. Ucieszyłem się oczywiście
jak dzieciak! Ale radość ma nie trwała długo w niedzielę już go nie było...
Sądziłem jeszcze naiwnie, że ukrył się gdzieś w listowiu, ale naprawdę
go „wcięło”! Została jedynie pajęczynka nieuszkodzona...

Zauważyłem też, że w razie jakiegoś niebezpieczeństwa te z żywopłotu nikną
zjeżdżając w dół w listowie właśnie by po kilku minutach sprawnie wspiąć się i
usadowić w środku swojej pajęczynki.
No i rosną wręcz „w oczach”! Największy ma już odwłok (bez „głowotułowia”?) ok.
1,5 cm długości.
Przyznam się Wam tak po cichutku, że troszkę je dokarmiam... Ależ wiem, wiem,
że nie powinienem! Ale człek już taki jest; rozsądek sobie a natura ludzka
sobie...

Najniższe ukłony!
Słynny hodowca tygrzyków M.J.

[piasia]

Och Mjocie, Mjocie.....

Jakież to instynkty drapieżne w Tobie drzemią, że dokarmiasz tygrzyki? Mogę się
wszak domyślać, że nie serwujesz im karmy z puszki, tylko owady. I to pewnie
żywe....

Niewykluczone, że podświadomie marzysz o dokarmianiu Tygrysów ;)

Powsciągnij swoją krwiożerczość! ;)

I to piszę ja, która od małego wrzucałam w pajęcze sieci muchy złapane na
oknie. A teraz muchy podrzucam mojemu psiakowi, który też lubi owady ;)

O!...?

[mjot1]

Skąd wiedziałaś Piasiu? To aż tak „widać”, że aż tam pomimo jasności słabizna
ma widoczną jest?
A ja w naiwności swej myślałem, że tylko nieliczni wiedzą o tym, że od zawsze
marzył mi się „malusieńki” tygrysek.
Może nawet ma fascynacja tygrzykami faktycznie wynika z podziwu dla tych
wspaniałych kociąt właśnie?
Tygrys... Czyż to nie on tak naprawdę jest królem? Wspaniały, piękny samotnik.
Taaa...
Ale nic to! Mam przynajmniej tygrzyka paskowanego! I to sztuk trzy!
Wiem, że przynudzam, ale one też są wspaniałe!

Najniższe ukłony!
Zadowolony z tego, co się ma M.J.

Tygrysy mają coś w sobie....

[piasia]

Mjocie Tygrysolubny!

Wcale się nie dziwię, że fascynują Cię Tygrysy (gdzieś to wyczułam między
wierszami). Wszak Tygrysy to wspaniałe stworzenia i chyba bardziej królewskie
niż te leniuchy lwy, których całe królowanie sprowadza się do tego, by zeżreć
łanię upolowaną przez panią lwicę a przy okazji pożreć potomstwo tejże pani
lwicy i swego rywala. Tez mi powody do dumy!

A Tygrys.... to Tygrys! Po pierwsze piękny, po drugie - czy to on, czy ona -
sam zdobywa pożywienie, a nie czeka, aż mu przyniosą, po trzecie - małe
tygrysiątka są prześliczne, i tak bym mogła długo.

Bo kocham Tygrysy. Poczynając od wspaniałego Tygryska ze Stumilowego Lasu (z
książki, nie z durnej kreskówki) a kończąc na nieszczęsnym zwierzaku
zastrzelonym kilka lat temu podczas obławy na warszawskim Tarchominie, zresztą
zastrzelonego wraz z weterynarzem.

Bo sama jestem z roku Tygrysa, co było dla mnie wspaniałym odkryciem.

Bo Tygrysy są w ogóle cudowne.

A nie mam nawet Tygrzyka, buuuuuuuuuu :'-(

Ba! Malusieńki tygrysek

[mjot1]

Gdzież takiemu lwu to Pana Tygrysa?
Z takimi manierami? W takim uniformie? Toż to profanacja jakowaś!?
A tygrys to Pan pełną gębą! Nie ujrzysz tam zgrai sługusów. On wie, kim jest i
pochlebców ma za nic.

Ciekawe jakiż to mnie znak przyświeca?... Lecz domyślam się chyba, więc raczej
wolę żyć w błogiej nieświadomości.
A ja mam jeszcze pyszczydlaka Albina! Najbrzydszego kota na świecie całym!
Cóż... On wprawdzie nijak z wyglądu za tygrysa robić nie może, ale charakterek
to ma!

Przy okazji.
Wcięło mi następnego tygrzyka!
Pozostały mi już tylko dwa. Coś mi je jednak chyba zżera?
Tak to ja się niczego nie dorobię!
Paści jakieś zastawiać? Czy co...?

Najniższe ukłony!
Tygrysolubny M.J.

[kropka]

Mjocie, powiem Ci, że te Twoje tygrzyki to jakieś, excusez-moi, głupki
niesłychane. Kto to widział, żeby w tak jaskrawym ubranku budować sobie chałupę
w żywopłocie, gdzie gniazd ptasich jest od zarąbania. Jak z własnej woli chcą
robić za spiżarnię, to nie dziw się, że znikają.

Ba!

[mjot1]

Hmmm... Prawdopodobnie Kropko masz rację. Przypuszczam, że nawet na pewno masz
rację!
Ale ja kombinuję sobie troszkę inaczej... coś tam dodam coś ujmę, coś
wyolbrzymię coś zminiaturyzuję, ubiorę, podkoloryzuję, wyidealizuję, ściemnię
lub przejaskrawię, retuszując to wszystko na koniec.
I oto mamy owada, którego Ty nie darzysz sympatią (nie z woli własnej rzecz
jasna) a który jawi się nam niczym heros jakiś, niczym postać pełna dumy i
honoru!
Oto owad honorowy, któremu tenże honor nigdy nie pozwoli zejść ze środka swej
pajęczyny by zhańbić się nikczemnym knowaniem w ukryciu!
Oto owad dumny, który nie ustąpi jakiemuś pospólstwu choćby pospólstwo owo
przewyższało go liczbą czy siłą!
Oto owad pełen dostojeństwa może i grzeszny pychą, lecz znający swą wartość!
A wystarczy...
I może z powodów takich właśnie jest stosunkowo rzadki i jakże często ginie?
Przypomina mi to troszkę doga. Tak! Pana Doga właśnie!
Z istot znanych mi bliżej tylko Pan Dog postępuje podobnie. Tylko Pan Dog
kieruje się zawsze honorem! Jeśli już musi walczyć czyni to dostojnie z głową
dumnie podniesioną i piersią wypiętą do przodu! To nic, że pierwszy lepszy
kundel „wilczurowaty” jest w stanie poderznąć mu gardło plebejskim ciosem od
dołu. On Pan Dog nigdy nie zniży się do ataków tak nikczemnych. Zginie, lecz z
honorem. Na szczęście nigdy nie spotkałem się by jakiś osobnik nie poddał się
majestatowi doga. Prawdziwa duma jednak ma w sobie także coś...
Spójrz wokół... Gdzież dziś można znaleźć osobnika posiadającego cechy owe?
Tacy już dawno wyginęli!
A tygrzyk trwa jakoś...
Już pewnie tylko w świecie zwierząt spotkać można jeszcze reguły prawdziwe, tak
jasne, że aż jaskrawe jak ów tygrzyk właśnie...
Więc niech trwa!

A schodząc na ziemię...
Obejrzałem dokładnie pajęczynkę po tym ostatnim zaginionym osobniku. Misterna
sieć jest w idealnym stanie żadnych najmniejszych nawet uszkodzeń.
Więc może on sam udał się gdzieś w poczuciu obowiązku?
Może przyszedł czas na dokonanie rzeczy doniosłej? Może właśnie należy gdzieś
upleść ostatni solidny kokon by w nim bezpiecznie umieścić swą latorośl?

Najniższe ukłony!
Czasem chyba jednak przeginający M.J. :-)

[kropka]

Jasne, że przeginasz. A ja nie przeginam gadając z jeżem, tracąc nerwy i urlop
na ratowanie jakiegoś drozdowego podrzutka, narażając siebie i rodzinę na
pogryzienie przez mrówki, "bo nikt nie lubi, jak mu chałupę burzyć"?
Bo widzisz, z tymi robalami, drzymordami i innymi sierściuchami jest tak, jak z
dziećmi: tyrania przy nich ponad miarę, nerwy zżerają, bólu przysparzają, ale
i tak im wszystko wybaczasz, bo kochasz.
Jakto "za co"?
Za to, że są.
serdeczności :-)

[mjot1]

Może dzięki „przegięciom” istniejemy?
Może gdyby nie przegięcia właśnie to ludzkość byłaby tylko króciutkim epizodem?

I tak Kropko zazdroszczę Ci kraski! Strrrrasznie zazdroszczę i szczerze!
Ja ostatni raz kraskę widziałem pewnie z dwadzieścia lat temu? Koło mnie ich
niestety już nie ma...

Najniższe ukłony!
Z zazdrości błyskiem w oku M.J.

Mrówki...

[mjot1]

Kilka dni temu oglądałem wylot mrówek darniowych.
Wiecie, jaki wspaniały widok?
Wzbijały się całymi eskadrami i szły w przestworza w jakimś zorganizowanym
przecie szyku jak bombowce szturmowe z pokładów lotniskowców podczas wojny na
Pacyfiku.
„Szły” tak całym ciągiem połyskując w słońcu... Aż wtem wylądował krogulec tak
z 1,5 metra od nich i z trzy od mego nosa ukrytego za oknem i przyciągnął mą
uwagę. Sądziłem, że to właśnie one go zwabiły potem jednak stwierdziłem, że to
było jedynie nasionko jaworu.
Zwykła mrówka darniowa... Psuj, szkodnik „rzecz” zbędna, wróg nieprzejednany...
Ileż zwirz ten musi pokonać przeciwieństw losu, jak wytrwałością swą
przezwyciężać musi przebiegłość posiadacza ogródka by przetrwać jakoś i by
doprowadzić do finału w postaci takiego wspaniałego odlotu?
Przecież gdyby mrówka ta zbędną była Matka Natura nie powołałaby jej na scenę
świata i nie przekazałaby jej do odegrania roli, której my pewnie nigdy
zrozumieć nie będziemy w stanie...

Co do tygrzyków...
Kropko poszukaj gdzieś ryciny przedstawiającej tygrzyka właśnie i spójrz...
To pewnie Ci nie pomoże, ale gwarantuję, że i nie zaszkodzi!
A może i Ty dostrzeżesz w nim piękno?
Bo piękny on jest i już! No przynajmniej dla mnie :-)

Najniższe ukłony!
Owadolubny M.J.

[ptasik]

Mjocie Drogi :-)))
Po pierwsze - czemus nie założył nowego wątku o mrówach właśnie?
Po drugie to zestawienie darniówek i posiadzcy ogrodów, z którymi walczyc muszą
to jakas aluzja do mnie zwazywszy na Twa wiedze o zaatakowanych przez nie moich
morwach? ;-)

[mjot1]

Ależ najmilsza Katulo gdzież ja bym śmiał snuć aluzje jakoweś? ;-)
Tym bardziej, że te Twoje mrówki nie były darniowe, lecz była to chyba
gmachówka tak przypuszczam. Taka czarna mniejsza od rudnicy? To one właśnie
potrafią zniszczyć w szybkim tempie drzewo.
Ale dokładniej pewnie opisze to w wolnej chwili Nasz Ekspert! Ja niestety nie
mam ni wiedzy ni mądrych ksiąg w temacie owadów...

A czemuż nie założyłem wątku nowego? Cóż... To Kropka o mrówkach zagaiła. Ja
tylko cos tam napomknąłem...
A przy tygrzykach przecie i mrówka się zmieści... A tu już jednak bzdury
wypisuję! Po tym, gdy widziałem w jak błyskawicznym tempie tygrzyk
potrafi „załatwić” rudnicę to żadna mrówka przy nim się nie uchowa... Noooo
chyba, że... „kupą mości panowie, kupą!”

Najniższe ukłony!
Próbujący jakoś się wykaraskać M.J.

[ptasik]

MJcoie Drogi,
alem bzdure walnela, pewnie, ze to gmachowka, pomerdalo mi sie :-)))
o wybaczenie prosze
Drzewo uratowane,nie pytaj jak:-)))

[kropka]

No to obejrzałam sobie tego tygrzyka. Niemal z zamkniętymi oczami i wstrętem,
ale obejrzałam. Niech mu będzie - rzeczywiście urokliwy. Choć nie będę go
szukać w ogrodzie, bo mdleję na widok pająków. Nic na to nie poradzę, ten typ
tak ma. Dlatego unikam jak mogę, a rodzina wywala z domu nawet w deszcz i mróz.
Bo znacznie łatwiej wyrzucić pająka, niż mnie zbierać z podłogi.
Nie winię pająków, że są jakie są. Broń Boże! Ale na porozumienie stron nie ma
szans.
Kiedyś u syna w pokoju zadomowiła się pajęczyca. Utkała piękną sieć w rogu
pokoju pod sufitem. Była całkiem ruda, więc syn, wielbiciel rudych włosów,
zakochał się w niej bez pamięci. Mieszkali tak sobie wspólnie ponad pół roku.
Syn łapał muchy i wrzucał na pajęczynę, a zimą kupował larwy much i
je "wyhodowywał". Ruda zachowywała się przyzwoicie. Nie wyłaziła ze swojego
kąta, sprzątała pajęczynę zrzucając na podłogę resztki jedzeniowe. Czyścioszka
była nadzwyczajna. Po jakimś czasie przestała jeść, a potem całkiem nie dawała
oznak życia. Gdy syn chciał ją poruszyć, spadła ze swojej sieci. Nie żyła.
Jako prawnie uznane zwierzątko domowe została pochowana w kącie ogrodu obok
dwóch leżących tam psów.
Nie muszę chyba dodawać, że nie wchodziłam do pokoju dziecka przez pół roku.
Przynajmniej nie widziałam jego baj.... i nie musiałam się wściekać.

Ale o mrówkach mogę gadać godzinami i przyglądać się im też. Podziwiam je za
pracowitość i logikę w działaniu. Wbrew pozorom, mrówki nic nie robią bez
sensu. Nawet jeśli wydaje się, że biegają w te i nazad, to biegają w określonym
celu. Jeśli idzie deszcz, zaklejają większość wyjść/wejść do mrowiska. Mają
swietnych meteorologów, bo o deszczu wiedzą znacznie wcześniej niż my. Po
deszczu wynoszą jaja, żeby wyschły. Jeśli upał trwa za długo, otwierają nowe
kanały wentylacyjne (często błędnie wydaje nam się, że tworzą obok nowe
mrowiska). Jeśli znajdą jakieś-coś do jedzenia, wykorzystują do ostatniej
kruszynki. Oszczędne i gospodarne jak mało kto.
Nie walczę z mrówkami w ogrodzie. Jeśli usadowią się w miejscu, które mi
zupełnie nie odpowiada, wystarczy potupać mocniej w pobliżu. Mrówki nienawidzą
wstrząsów i wynoszą się w inne, spokojniejsze miejsce.
A że gryzą? No cóż, ja też gryzę, gdy się wścieknę.

[alluette]

Widziałam je pierwszy raz w zeszłym roku u mnie na działce - byłam bardzo
zdziwiona, bo do tej pory nie widziałam takiego pająka, co wygląda jak osa ;-)
Muszę poszukać i w tym roku, ciekawe czy też są.

ps. Działkę mam pod Warszawą, okolice Radziejowic, kilometr od trasy katowickiej

pozdr.
a

[piasia]

tu jest tygrzyk w całej swej krasie i ciekawe wiadomości o nim. Ach te
wymagania, arystokrata psiakrew....

www.salamandra.org.pl/magazyn/b08a07.html

[mjot1]

On ci to jest! On!
Tylko z tymi wilgotnymi łąkami to u mnie jakoś troszkę nie bardzo... Pode mną
przecie 8,5 m pięknego piasku.
No i moje tygrzyki niestety muszą się biedaki odżywiać niezgodnie ze sztuką
kulinarną...
Po moim obejściu loty patrolowe raczy wykonywać jedynie żagnica okazała
(bodajże?). A gdyby taki śmigłowiec wleciał w sieci to podejrzewam, że nawet
tygrzyk miałby minę nietęgą.

No i właśnie natura ma człowiecza...
Z jednej strony cieszę się, że tygrzyk staje się coraz powszechniejszy, że
się „rozłazi” zdobywając tereny nowe...
Z drugiej zaś strony tak jakbym nie chciał tego... tak jakbym chciał go mieć
tylko dla siebie...?
Ot pycha! Nieprawdaż?
Ale to chyba świadczy o tym, że jeszczem nie zdziczał w tych krzakach do
reszty? Jeszcze resztki człowieczeństwa we mnie się tlą chyba? ;-)

Najniższe ukłony!
Z jakże odkrywczym akcentem na koniec M.J.

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Oj nie bardzo te wiadomości o tygrzyku! Ja zwykle spotykałem je w ogromnych
ilościach na Najsuchszych miejscach Wysp Kanaryjskich gdzie miały sieci nawet
ponad 1400npm. A o wodzie tam nie ma co marzyć. Za to w PK spotykam tygrzyka na
podmokłych wilgotnych łąkach. No cóż pająki jak i inne zwierzęta to nie garnek
i nie można o nich napisać, że zawsze stoi na oknie. Żyje gdzie chce. A pająki
to niezwykle adaptywne stworzenia, a dzięki umiejętności latania właściwie
spotykamy je wszędzie na świecie. Co do tygrzyka to kuda mu do podskocza
krasnego na 100% najładniejszego europejskiego pająka – niestety u nas ginie i
nikt o nim nie pisze bo jak się cos pojawia to Polak dmie w trąby, a jak ginie
to ciii! Żeby się nie wydało. Dla mnie najciekawszym, bo egzotycznym, jest
gryziel jeden z 3 gatunków ptaszników żyjących w Polsce. Kopie on nory pułapki
i jest długowieczny w niewoli trzymano je nawet 8-10 lat co jest rzadkością
wśród tych zwierzątek. Ale czy ktoś gdzieś napisał wam o gryzielu czy innych
gatunkach z rodzaju Atypus?????
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak

[piasia]

No to pisz Jurku o gryzielu, pisz!!!!!! A nie pisz, czy ktoś nam napisał!

Ja nawet nie przypuszczałam, ze w Polsce żyją ptaszniki!

Oj, jak się Ptasik dowie, będzie afera ;)

[kropka]

pisz, pisz. Patrzeć nie mogę, ale poczytać - bardzo proszę z (umiarkowaną)
przyjemnością :)

[ptasik]

Jurek Ty pisz
Pi - Ty na razie spoko, poki nie napisze afery nie bedzie
Kropka, moze czytaj jednym okiem? :-)))

[mjot1]

Hmmm... Chciałbym mieć takiego podskocza. Ale nie mam.

Wiem, że przynudzam, ale na szczęście czytać przecie nie musicie.
Już się qrcze gubię w tych tygrzykach!
Były cztery i są cztery tylko, że to nie są te cztery, co były!
Jedne gdzieś giną a pojawiają się następne. Skąd?
Przecież wydawało mi się, że prześledziłem wszystko! Przecie ten mój żywopłot
to nie dżungla bezkresna! Więc gdzie giną i skąd przybywają?
Wcięło mi największego! Dla mnie to był już okaz nie lada. Suwmiarką go nie
mierzyłem, bo i jak? Ale starałem się jak mogłem i wyszło mi, że miał tak z 23 –
24 mm bez kończynek. Był już bardzo pękaty.
Teraz największy jest ten w kosówce. Już przekroczył 20mm.

A tak w ogóle to dzięki tygrzykom dopiero powoli dostrzegam niezwykłą mnogość
świata pajęczego! Niesamowite kolory i formy niesamowita przemyślność w
konstruowaniu sieci i niezwykłe tych sieci formy... Cudowny mały świat!
Fantastyczne!
Tylko cholera ja już chyba nie przytnę żywopłotu!? Tak naprawdę gdzie nie
spojrzysz to przecie trwa życie! Jak tu wleźć z sekatorem? Jak można komuś
wtargnąć „z kopytami” i zburzyć mu jego świat?
A niech tam... Najwyżej zarosnę...

Najniższe ukłony!
Nudzący... M.J.

PS Może by tak garść szczegółów a i ogólników o podskoczu...?

[puma002]

Nie nudzisz mjocie, to bardzo ciekawe. Fajnie, że tygrzyki polubiły ogrody.
Żeby jeszcze ludzie nie używali w tych ogrodach środków owadobójczych, ech...
Zatruwają środowisko jakby im było mało toksyn. Przyroda się przecież sama
doskonale reguluje jeśli jej na to pozwolić. Tygrzyka ostatnio gdzieś
widziałam, nie pamiętam gdzie, ale na pewno w okolicach Łodzi. Niedawno miałam
też wielką frajdę w obserwując tłumy motyli na kwiatach jeżówki (Echinacea)w
ogrodzie mojej mamy.

Pozdrawiam miłosników mrówek, tygrzyków i innych podskoczy.

[kropka]

Rodzina jest pewna, że zwariowałam. Ja! JA!!! chodze po krzakch i szukam
pająków!!! Oczywiście gdy tylko zauważę, zwiewam i każę sobie opowiadać, co to
jest i jak wygląda, ale dzięki temu znalazłam tygrzyka!!! Na wsi, na łące, w
malinach. Rzeczywiście, ładne to-to. Nawet mogłam obejrzeć, bo mało włochaty,
więc mnie nie rzucało tak bardzo :) Ale było coś dziwnego:
Tygrzyk siedział sobie na pajęczynie, a w jej środku wisiało coś, co
przypominało kokon. Taki długi, w kolorze osiego gniazda. Kokon miał dziurę,
jakby coś z niego wylazło. A obok łaziła mucha (?), też w barwach osy, tylko
znacznie szczuplejsza, z długimi skrzydłami. I ta mucha (?) dreptała sobie
swobodnie po pajęczynie, wcale się nie przyklejała i czuła się jak u siebie w
domu.
Co to było???
Czy tygrzyk wyhodował sobie muchę-obiad na podobieństwo swoje?
A może to jakiś drapieżny owad, który żywi się tygrzykami i dlatego ma barwy
ochronne, żeby go tygrzyk nie rozpoznał?
Panie Jerzy, Mjocie, co to było??????????
I jeszcze jedno: jeśli twierdzicie, że tygrzyki takie żadko spotykane, a one u
mnie na zadupiu totalnym, w centralnej Polsce.... to ja już nie wiem...

Nooo!?

[mjot1]

Bardzo mi miło, że i Ty Kropko dokopałaś się tygrzyka!
Z informacji z samego tego wątku wynika, że nie jest on taki rzadki. Może już
nie? To przecie wspaniale!
Cieszę się także, że ktoś także zaczął szwendać się po różnych chabaziach i
dostrzega, że tyle życia jest wokół. I to czasem jakże pięknego życia!
Co do towarzysza...
Z Twego opisu pasuje mi tu któraś z os przy założeniu, że ów „kokon” nie jest z
pajęczynki.
Dla mnie sąsiedztwo to jest, co najmniej dziwnym... Ale przecie Matka Natura w
mądrości swej potrafi nas zaskoczyć jeszcze niejednym...
W odpowiedzi, co zacz pałęta się beztrosko po matni tygrzyka? Mogę jedynie
napisać: „Nie mam zielonego pojęcia!”

Przy okazji uprzejmie donoszę, że dziś mam tylko trzy!
W kosówce zniknął największy a w tym samiutkim miejscu jest nowa sieć i siedzi
w niej egzemplarz najmniejszy z obecnych.
W żywopłocie dziś zniknął jeden; średni.

Najniższe ukłony!
Zadowolony z inwazji tygrzyków M.J.

PS Poskocz (bo chyba tak właśnie się zwie) jest piękny ale włochaty

JEEEEEEEST!!!!!!!!!!

[piasia]

JEST!!! Znalazłam! Widziałam!!!! Hurraaaaaa, hip, hip!!! :))))))))

Wracałam z działki przez łąkę, jak zwykle, i zboczyłam ze scieżki żeby narwać
trawy drżączki. Zrywając zauważyłam pajęczynę, więc odruchowo cofnełam rękę,
żeby się w tę pajęczynę nie zaplątać.
Patrzę, a ta pajęczyna ma ZYGZAK!!! BIAŁY!
Lokatora nie było widać. Gdzieś się schował. Ale pół metra dalej wisiała druga
pajęczyna z zygzakiem, a na niej tkwił, w samym centrum, TYGRZYK PASKOWANY w
całej krasie.

O ludzie, ludzie, co ja przeżyłam... jaką radość niebotyczną... A równocześnie
jakiś lęk podświadomy taki, atawistyczny strach przed drapieżnikiem...

No bo od dziecka obznajomiona jestem z osami i wiem czym takie spotkanie grozi,
a tu siedzi takie osowate coś i tylko patrzeć jak się zerwie do lotu i z
wypiętym żądłem ruszy w moim kierunku. I jeszcze z dźwiękiem pikującego
myśliwca...

Kawałek dalej była trzecia pajęczyna, tygrzyk spożywał własnie kolację w
postaci pasikonika.
I jeszcze jedna pajęczyna, pusta.
Więcej nie szukałam, bo bym z tej łąki do północy nie wyszła.

Wszystko razem wręcz modelowe i zgodne z tym, co wyczytałam na stronie
Salamandry - łąka ciepła, podmokła, tygrzyki trzy na metr kwadratowy, i jedzą
pasikoniki.
Myślę, że to jakaś sprawiedliwość dziejowa zadziałała. Bo byłaby to straszna
krzywda, gdybym ja, założycielka wątku o tygrzykach, nigdy ich nie
widziała... ;)

[mjot1]

Brawo!
Popatrz jak popularnym on się okazał! Jeśli się oczywiście wie czego szukać.
Faktycznie byłoby to straszną niesprawiedliwością gdyby właśnie Ciebie tygrzyk
cudem jakimś ominął :-)
Cieszę się niezmiernie że one są! Bo są naprawdę ładne.
U mnie liczba ich jak na razie jest stała. Tylko że oczywiście w międzyczasie
jeden zniknął w miejsce którego pojawił się nowy taki niewyrośnięty jeszcze.

Hmmm... Trzeba się chyba rozglądnąć za poskoczem? Tylko nie znam jakichś znaków
szczególnych wyróżniających go spośród pobratymców.
Czy ma jakoweś? Ot choćby takie coś jak ów zygzak u tygrzyka.

Najniższe ukłony!
Propagator tygrzyków M.J.

PS A jak o wschodzie słońca cudownie prezentują sie pajęczynki na ugorach...

Strrrrraaaaszne!

[mjot1]

Przepiękny dzień. Popołudnie, słoneczko już nie pali tak jak poprzednio,
spokój...
Podszedłem do okna by spojrzeć na drzewa poruszane leciutkim wiaterkiem.
Oczywiście odruchowo spojrzałem też na krzaczek kosówki, w którym mieszka jeden
z tygrzyków...
Cała kosówka „szalała”! Coś w niej strasznie się miotało wprawiając w ruch cały
krzaczek.
Z głębi gardzieli mej wydobył się potworny ryk: „Coś zżera mi tygrzyka!!!” i w
tym samym momencie znalazłem się przy kosówce (ależ człowiek potrafi być
szybki?) Z chałupinki natychmiast w dzikim szale wypadła Moja Zdecydowanie
Najlepsza Połowa. Momentalnie na posterunku pojawił się też Junior -pies marki
pies. Tylko pyszczydlaki Albin i Etos odnieśli się do całej akcji ze swoim
stoickim kocim spokojem.
A tymczasem w kosówce trwała autentyczna walka! Otóż zwinka ten piękny
przebrzydły jaszczur postanowił zeżreć mi tygrzyka i skacząc po gałązkach
próbował go trafić. Tygrzyk tymczasem salwując się w najwyższe partie
pajęczynki wprawił ją w potworne wibracje stając się celem tak ruchomym, że
niemożliwym do „trafienia”.
Zapominając o prawie nieingerencji natychmiast wkroczyliśmy do akcji
ratowniczej płosząc zwinkę. Biedny tygrzyk długi jeszcze czas dygał na swych
kończynkach nie mogąc się uspokoić. Jaszczurka zaszyła się tymczasem w kosówce
i nie dała się wypłoszyć.
Wróciliśmy do domu... spojrzałem przez okno... Cały krzak szalał!
Wypadłem ponownie (co prawda z już z mniej przerażającym zawołaniem) a za mną
reszta. Zwinka ponownie ganiała po gałązkach z niecnym zamiarem skonsumowania
tygrzyka a ten ponownie wibrował całą siecią!
Tym razem przegoniliśmy jaszczura z krzaczka.
Tylko czy jaszczur ów przebiegły nie wróci?
Qrcze trzeba chyba będzie wystawiać warty...

Najniższe ukłony!
Zakłopotany i relacjonujący na gorąco M.J.

[kropka]

a jakby rów wokół kosówki wykopać? Taki jak na żaby? Łatwiej co parę godzin
wyciągnąć jaszczura, niż stać na straży non stop.

[piasia]

Ot, dylemat moralny - ZWINKA czy TYGRZYK?

Ja stawiam na tygrzyka - jaszczur piękny acz przebrzydły może sobie upolować
setki innych stworzeń, czemuż się uwziął akurat na tygrzyka?????


A na "moich" łąkach tygrzyki mają się dobrze. Wczoraj widziałam te same co
przedwczoraj plus jeszcze trzy nowe w innym miejscu, i tuż koło działki kolejne
cztery... Tylko że te kolejne miały bardzo niechlujne sieci - bez białego
zygzaka, tylko parę splątanych nitek. Ot, takie tygrzykowate menele...

MAM!!!!!

[piasia]

Mam, mam tygrzyka!!!! Mam dwa tygrzyki! I trzeciego małego też mam! I to
wszystko tuż koło domu w ogrodzie! W zaroślach kosaćcowo-melisowo-rudbekiowo-
malwianych!

Ha, i co Wy na to?

[mjot1]

„Mam, mam tygrzyka!!!! Mam dwa tygrzyki! I trzeciego małego też mam!
Ha, i co Wy na to?”
Już starożytni mawiali, że „kto szuka...”
Ja się cieszyć!
Koło posiadaczy? miłośników? tygrzyka rośnie! To cieszy. Jednak cieszyłbym się
bardziej odzewem większym!
A przez niewiedzę, przez wrodzoną niechęć ludności do sieci pajęczych o samych
budowniczych nie wspominając mogą być biedaki niechcący dręczone... Może on
jest już i powszedni? Jednak przecie ładny to zwirz.

Moje są. I cieszę się tym. Rosną.
Pewnie kolejne niedługo znikną. Ciekawe czy znów pojawią się nowe niewiadomo
skąd...
Jaszczur piękny acz przebrzydły natenczas odpuścił sobie... Na szczęście!
Fos żadnych ni dołów wilczych nie kopałem. Częściej jednak spoglądamy na
krzaczek kosówki czy czasem ruchów gwałtownych nie wykonuje...

Najniższe ukłony!
Zadowolony ze zwiększającej się populacji tygrzyka M.J.

A jak tam świerszcze? Jak „pasibrzuchy” końmi zwane? Czy grają wieczorową porą?

[kropka]

Grają. Grają tak, że spać nie można. I tyle ich, że co rusz któryś na człowieka
wskakuje. To nie takie miłe, jak robal po ciele zasuwa. Nawet, jeśli jest to
urodziwy pasikonik. Musimy też pilnować, żeby basen był przykryty, bo wskakują
i się topią, biedaki.
Czy ktoś z Was ma świerszcze, takie prawdziwe, co za kominem grają? Przez dwa
lata miałam kilka w kuchni. Dziecko przywlokło i całkiem dobrze się zadomowiły.
Grały wieczorami jak opętane. Ale któregoś dnia teściowa robiła generalne
porządki i wieczorem oświadczyła, że mamy jakieś robaki w kuchni. "Kilka
wybiłam, ale musicie uważać, bo pewnie nie wszystkie". Niestety, wszystkie.

[piasia]

Świerszcze!

Nie mam i nigdy nie miałam. Pamiętam moje zdziwienie, gdy dowiedziałam się, że
świerszcze są czarne i karaluchopodobne. Jakże Ci Kropko współczuję... ale
świerszcze można kupić.

Ja mam pasikoniki zielone - takie wielkie jak szarańcza, siedzące na drzewach -
na każdym jeden. A jak się takiego zerwie razem z gałązką i niesie, żeby
pokazać rodzinie, to siedzi i nie ucieka. Bardzo kochane stworzenia.

I grają tylko wieczorami oraz nocą. Zam,iast słowików.

Świerszcz...

[mjot1]

Wspaniały owad...
Ta czarna lśniąca kulka z czułkami i odwłokiem.
I to granie...
No i sama nazwa... Czyż to nie wspaniałe słowo?
Świerszcz... On ani chybi jest nasz!

Raz mieliśmy świerszcza. Jakoś biedak wtargnął do chałupinki i grał...
Grał jak w bajkach przez długie jesienne wieczory. Potem gdzieś biedaka wcięło.
Po podwórzu przemyka czasem, czasem mignie chowając się do norki. Jednak na
siłę nie zapraszamy ich do nas. Chyba nie jest to ich naturalne środowisko?

Najniższe ukłony!
Owada ceniący M.J.

[piasia]

Mjocie Świerszczolubny!

Dom to naturalne środowisko świerszcza domowego! Wygoniła go z domów zbytnia
czystość i suchość - nie ma cieplego, wilgotnego kąta, w którym można siedzieć,
nie ma resztek jedzenia gdzieś na glinianej polepie.......

A może by tak świerszcza za komin zaprosić?


PS. o matko. Jak na to forum zabłądzi ktoś spoza "sekty", to się przerazi, co
za oszołomy tu siedzą - karmią pająki, do domu sprowadzają robactwo i
rozpaczają nad uschniętym listkiem albo z otwartą gębą gapią się na jakieś
latające paskudztwo, co może nas...ć człowiekowi na głowę i pożytku z tego
żadnego. A w dodatku neiktórzy przygarniają bezdomne psy i wyrzucone koty...

[kropka]

Piasiu, to właśnie MY jesteśmy zupełnie normalni!
(podobno każdy wariat uważa, że jest zdrowy, a otoczenie oszalało)

[piasia]

kropka napisała:

> Piasiu, to właśnie MY jesteśmy zupełnie normalni!
> (podobno każdy wariat uważa, że jest zdrowy, a otoczenie oszalało)

Ależ wiem, Kropeczko, i bardzo się z tego cieszę. Mój post był swego rodzaju
prowokacją ;)

A Twoje słowa o wariatach świadczą, że cała ludzkość jest tknięta na rozumie ;)

Nadrzewek

[puma002]

Wczoraj przez cały dzień siedział twardo w dużym pokoju na suficie zielony
jegomość, coś jakby konik polny. Na deszcz się zbierało, niech sobie siedzi.
Posiedzi, deszcz przeczeka pod dachem. W nocy burza była okrutna, pioruny i
ulewa (wreszcie, wreszcie, może grzyby będą?). Dziś rano konika na suficie nie
było. Trudno, znaczy - gdzieś odgalopował. Pojechałam na Piotrkowską, ważne
sprawy człowiecze do załatwienia, kto by tam sobie konikiem polnym głowę
zaprzątał. Mięso dla psa w postaci wołowych krtani udało mi się nabyć w hali
przy Zielonym Rynku, krtanie wołowe zawierają chondroitynę (czy coś takiego
podobnego), bardzo bardzo cenne, jak twierdzi znajomy znawca psiej diety. Zatem
wołowe krtanie – leciutko już nadśmierdłe, a może to ich naturalny zapach,
należy ugotować. Gotuję te krtanie w garnku z majerankiem i patrzę – a nad
kuchenką wysoko, tuż pod sufitem na pomarańczowych kafelkach siedzi mój zielony
konik. Swoim zwyczajem siedzi, nie rusza się. Krzesło podstawić szybko,
szklankę w dłoń, w drugą rękę gazetę jako bramę więzienną, hop na krzesło, z
krzesła na szafkę stojącą – i hajda, polujemy na konika. Łowy przebiegły
nadspodziewanie gładko, więzień w szklance nie protestował, pozwolił się
wynieść na balkon i obejrzeć w świetle dziennym, nie najgorszym mimo
nachmurzonego nieba i nadciągającej jesieni. Piiiękny! Zieloniutki cały, tylko
wzdłuż grzbietu cudny złoty szlaczek i oczyska purpurowe. Czułki wyjątkowo
długaśne i tylne nogi długaśne (jakie śliczne stópki) i odwłok zwężony jakby w
kolec też długaśny. Śmieszne zielone skrzydełka. Trzeba w książce sprawdzić...
hurrra, mam!!!!! taki sam jak na zdjęciu, nadrzewek długoskrzydły (Meconema
thalassinum)! Długoskrzydły??? No, do Pegaza mu daleko, te skrzydełka takie
trochę żałosne, żadna rewelacja... Mieszka na drzewach liściastych, w lasach,
parkach, ogrodach, na cmentarzach. Napisali, że w ciepłe wieczory przylatuje
niekiedy do źródeł światła – musiał spryciarz przeskoczyć z klonu rosnącego
przy balkonie, znęcony blaskiem mojej lampy. Szeroko rozsiedlony w Europie
(biom lasów liściastych), ale spotykany stosunkowo nielicznie – ha!!! Pokarm:
roślinny i zwierzęcy. No ciekawe co też jada konkretnie. Siedząc w szklance,
już wolny od góry, coś jakby gębusią dotykał, może wodę popijał? Ze szklanki
przelazł na fuksje. Kiedy zajrzałam przed chwilą na balkon, żeby go jeszcze
bardziej szczegółowo obejrzeć i Wam opisać, już go na fuksjach nie było.

Pozdrawiam

[piasia]

Kolejna Łodzianka na forum :)))

A nie był to przypadkiem pasikonik zielony? Znacznie bardziej popularny, a
podobny wielce?

Pasikoniki sa cudowne - w moim ogrodzie na każdym bez mała drzewie siedzi taki
jeden jegomość i wieczorem zaczyna swoją sarabandę (polecam książkę "O
krasnoludkach i o sierotce Marysi" - tam jest to pięknie opisane). Wieczorem i
w nocy cały sad gra!

A tu macie linki do stron z pasikonikiem - można nawet posłuchać ich grania.
Ech, technika, technika.... :))))))

biology.pl/insects/index_msie4.html
platoo.w.interia.pl/left01.htm

[puma002]

Obejrzałam, posłuchałam grania, ślicznie dziękuję Piasiu za linki:)))

"Mój" konik to nadrzewek, ani chybi. Zabłąkał się w łódzkie osiedle, między
bloki, do miniaturowego zaniedbanego ogródka przed naszym balkonem. Drzew tam
kilka, dużo krzaczorów różnistych, chwastów nikt nie tępi, no i chemią nie nęka
stworzonek. To i trafiają się wspaniałości. Jak to różna gadzina potrafi
przetrwać w miejskiej dżungli! Pasikonika zielonego znam osobiście, tacy goście
też czasami do mnie zaglądają i wygrzewają się w słoneczku na murze. Pasikonik
jest bardziej napakowany, mocny, dużo większy i zieloniutki jak młoda trawa.
Ten który był u mnie z wizytą, miał gigantyczne wiotkie czułki dłuższe od
całego ciałka, a za to mizerne rozmiary ogólne (około 1,5 cm długości) i zieleń
dość bladą, taki trochę przezroczysty seledynek. A skrzydełka sporo krótsze od
odwłoka.

Nadrzewek - tak jak tygrzyk - pewnie wcale nie jest taki rzadki, tylko mało
popularny. Jako że klimat nam się ociepla, jak słusznie zauważył pan Jerzy,
może niektórzy krewniacy szarańczy, jako stwory ciepłolubne, bardziej się
rozpanoszyli?

Pozdrawiam

[dagg]

Ja też mam! Trzy tygrzyki, jeden ok.1,5cm i dwa mniejsze. Obok siebie
pajęczyna w pajęczynę!! Podkarmiliśmy je, każdy dostał muchę :)
Są śliczne...
Pozdrawiam
Dagmara

Jeszcze się taaam żagiel bieli...

[puma002]

Ratunku! Na Allegro sprzedają tygrzyki!!!


groups.google.pl/groups?dq=&hl=pl&lr=&ie=UTF-8&inlang=pl&threadm=bhjrvn%24m0d%241%40taurus.webcorp.pl&prev=/groups%3Fhl%3Dpl%26lr%3D%26ie%3DUTF-8%
26inlang%3Dpl%26group%3Dpl.rec.zwierzaki

[mjot1]

Przypuszczam, że i ja mam w tym swój niecny udział.
Tak cieszyłem się tym, że zainteresowanych tygrzykiem jest coraz więcej...
Człek durnym się urodził i durnym zejdzie z tego padołu...
Najchętniej sprzedającego i kupującego... No nie skończę jednak.

Bierzcie i czyńcie ziemię sobie poddaną... Durnoto ludzka czy ty masz jakiś
kres?
Czuję się troszkę winnym tego, co się dzieje... A jednak przerosło mnie to i
nie wiem, co mam zrobić.

Najniższe ukłony!
Zrezygnowany M.J.

[jerzy.wozniak]

Witam na forum Gazety!
Wracając do tygrzyka – Jako niedowiarek, lubię wiedzieć całą prawdę, nie lubię
polskich pismaków i tak zwanych dziennikarzy, sprawdziłem tygrzyka. Cóż robi
Juruś niedowiarek, pisze emilka do swego znajomego Petera – angola zajmującego
się liczeniem nóg u pajęczaków. I cóż on mi pisze? Ano że z byka spadłem i że
wstyd że nie wiem że klimat coraz cieplejszy i pierwsze wykorzystują to właśnie
pająki gwałtownie rozszerzając swe terytoria – ano napisał Peter, - robiąc oczy
że polska prasa pisze to jako o sensacji - tu wysyłam ci wykaz stanowisk w
Polsce gdzie tygrzyków naliczono do 15 ma metrze kwadratowym – osłupiałem z
lekka, a ponieważ Peterowi też nie wierzę wyszukałem najbliższe podane
stanowisko i pognałem tam swym nieocenionym renaultem. Jest to niedaleko na
rzeczką (jejku jaka urocza!) Wkrą. No i co ja widzę! Same tygrzyki setki, ale
niedowiarek łapię je i oglądam zawzięcie są nieco inne niż te które
obserwowałem na przykład na Kanarach, mają cieńsze paski i są bardziej żółte.
Ale to tygrzyk na bank. Siedzą wszędzie, w mięcie nadwodnej, tataraku,
trzcinach oraz na suchych jak pieprz łąkach (tu jest ich zatrzęsienie podobnie
jak świerszczaków pzreróznych) porośniętych macierzanką i kostrzewami, nawet
więcej niż 10 na metrze kwadratowym! Ale co ja widzę dalej – otóż tygrzyków jak
diabli, ale krzyżaka łąkowego mojego ulubionego cudaczka spaślaczka z
tłuściutkim okrąglutkim odwłokiem ZERO! Znalazłem na kilku hektarowej łące
dwa ! słownie DWA krzyżaki. Znaczy to ze tygrzyk je po prostu - jak to pięknie
mówią biolodzy wyparł- czyli zeżarł potomstwo, a stare pogonił. Być może
krzyżak jak bardziej chłodolubny polazł na północ zostawiają wolne pole
tygrzykowi. Jak było, ja nie dojdę bo tu potrzeba obserwacji zresztą mam Petera
i on mi wszystko to powie. Pytania są dwa- dlaczego o tym pisze mi Peter na nie
polskie pisma ekologiczne które kupuję (ostatni raz), drugie dlaczego jakaś
pisarzyna robi z tego sensację?
Na koniec moi bardzo doświadczeni terraryści zawyli z zachwytu bo tygrzyk to
cudo papu dla ich zachłannych gadzin!!
Pozdrowienia,
Jerzy Woźniak

[piasia]

jerzy.wozniak napisał:
>Ale co ja widzę dalej – otóż tygrzyków jak
> diabli, ale krzyżaka łąkowego mojego ulubionego cudaczka spaślaczka z
> tłuściutkim okrąglutkim odwłokiem ZERO! Znalazłem na kilku hektarowej łące
> dwa ! słownie DWA krzyżaki. Znaczy to ze tygrzyk je po prostu - jak to
pięknie
> mówią biolodzy wyparł- czyli zeżarł potomstwo, a stare pogonił. Być może
> krzyżak jak bardziej chłodolubny polazł na północ zostawiają wolne pole
> tygrzykowi.

no to zaczynamy szukać krzyżaków!!!
Na pewno są na łąkach przy trasie DK1 za Koziegłowami. Na pewno są w domu w
moim sadzie. Na każdym oknie na zewnątrz siedzi przynajmniej jeden. Niedawno
podziwialiśmy, jak taki obywatel tka swoją sieć. Cudo.


> Na koniec moi bardzo doświadczeni terraryści zawyli z zachwytu bo tygrzyk to
> cudo papu dla ich zachłannych gadzin!!
yyyyyyyyy!!!!! gadziny!!!!! niech jedzą muchy i komara, a od tygrzyków im wara!
Nie dajmy tygrzyka gadom na pożarcie!
Łapy precz od polskiego tygrzyka!
Nie będą imperialistyczne kameleony żywić się naszym dobrem narodowym!
NA POHYBEL!

[jerzy.wozniak]

Najbardziej u was cenie sobie dowcip i poczucie humoru - jak na zakończeniu
wątku. Wszystko jest z dowcipem humorem i lekko potraktowane - dlatego lubię
was i to forum!
Jurek

[kropka]

Nie ma krzyżaków????
To zapraszam do swojej sławojki. W tym roku były dwa. Regularnie
wywalane regularnie wracały. Doszło do tego, że szłam do "toalety" z
forpocztą, bo widok tych spaślaków grozi mi kalectwem lub śmiercią.
"Nie ma krzyżaków"! Ha! Ha!

P.S. Przepraszam, ale czy ktoś kiedyś zapraszał Pana do sławojki?
Normalnie zapraszam na salony, ale jak Pan ma tak wyrafinowane
sympatie, to nie mam wyjścia :)

[jerzy.wozniak]

Kropka, to nie ten sam krzyżak - ponieważ należysz do sekty arachofobów to
oczywiście wybaczam i rozumiem. Mam przyjaciela maga, homeopatę, astrologa, i
mnóstwo tam jeszcze innych zalet, ale chłopisko wielkie jak dąb wyje ze strachu
gdy zobaczy kątnika. Pierwszy raz, lata temu, zwijałem się ze śmiechu myśląc że
żartuje gdy stal w rogu pokoju i krzyczał - darł się - Jurek zabierz to bydle
bo na pewno mnie zamorduje! Później dopiero okazało się ze ma rzeczywiście
arachofobie i ze strachu prawie mdleje, nie mogłem wówczas wprost uwierzyć ze
to prawda. Ale archaofobię się leczy - nawet samemu - siła perswazji może
wszystko!
Na koniec wyjaśniam, że krzyżaków jest wiele gatunków a ten o który mi chodzi
to krzyżak łąkowy.
Jurek

[piasia]

no to do krzyżaka sławojkowego dorzucam kolejne gatunki krzyżaków:

krzyżak naokienny zewnętrzny
krzyżak naokienny wewnętrzny
krzyżak podparapeciasty
krzyżak międzymalwowy
krzyżak irysiany.....
krzyżak chaszczow-trawiasty

i wszystkie te krzyżaki za sąsiedztwo mają tygrzyka, który rozpiął przepiękną,
symetryczną, wypracowaną w najmniejszych szczegółach sieć w paproci. Wczoraj go
nakarmiłam muchą, a potem - KROPKA NIE CZYTAJ!!!! - pogłaskałam. Wiecie, jak
się głaszcze tygrysa?...

[kropka]

Coś mi wylazło na prawej dłoni. Komar ugryzł - stwierdziłam.
Po tygodniu komar zrobił się większy i twardszy. Może pająk? - pewnie tak.
W następnym tygodniu ugryzienie było wielkości grochu i raziło zdecydowanie mój
zmysł estetyczny.
Udałam się do lekarza pierwszego kontaktu.
- O, coś panią ugryzło! Damy maść hydrocortizonową.
Smarowałam tydzień. Przez ten czas to coś zrobiło się wielkości fasolki.
Udałam się do lekarza pierwszego kontaktu z postanowieniem wywalczenia
skierowania do chirurga. Był już inny lekarz.
- O, coś Panią ugryzło! Damy maść hydrocortizonową.
- Miesiąc temu ugryzło i już maść dostałam, syknęłam prowokując tym samym do
rzucenia okiem w leżącą przed nim "kartę choroby".
- Może wyciąć, zaproponowałam
- Nie ma potrzeby, wypalimy, powiedział doktor.
- skierowanie? zapytałam szczęśliwa.
- Nie ma potrzeby, poradzimy sobie. Fachowiec wyznaczył termin za 3 dni.
Zgłosiłam się na wyznaczoną godzinę w towarzystwie Kochającego i Współczującego
Mężczyzny.
Do gabinetu weszliśmy razem...i jednocześnie zobaczyliśmy go. Rozwalał się na
białym prześcieradle na leżance. Wielki, włochaty, wspaniały!
Jak zazwyczaj na taki widok - zemdlałam.
Brunet zdecydowanym, wprawnym ruchem złapał mnie i nie dopuścił do obrażeń, ale
zdenerwowany lekarz nie przyjmował do wiadomości żadnego tłumaczenia.
- Jaka arachnofobia! Co to jest arachnofobia! Nie mdleje się od pająka!
Pogotowie (karetka reanimacyjna), ciśnienie - za niskie, ekg - w normie,
(Pająk? ugryzł? duży? jadowity? Co pan opowiada, nie mdleje się od pająka!)
nosze, karetka na sygnale, szpital, (Pająk? ugryzł? duży? jadowity? Co państwo
opowiadają, nie mdleje się od pająka!), badania krwi, prześwietlenia, eeg, ekg.
Czwartego dnia leżenia w szpitalu przyszedł ordynator z plikiem wyników badań.
- Właściwie, to co pani jest? zadał konkretne pytanie.
- Mdleję na widok pająka, wyjaśniłam przerażona perspektywą dożywotniego pobytu
w szpitalu.
- Co pani powie, ucieszył się doktor, moja mama ma to samo!
Wróciłam do domu ledwie żywa. Niania zerwała w ogrodzie jaskółcze ziele
i posmarowała mi rękę. Po trzech dniach po kurzajce nie było śladu.

[jerzy.wozniak]

Dyskusja z wami na takich wątkach jak ten to czysta wysublimowana przyjemność
intelektualna. Serce rośnie że w Polsce jest tak wielu inteligentnych i
dowcipnych ludzi o wielkim sercu i wrażliwości. Chrzanię ogrody, badyle i rycie
w ziemi chce tylko brać udział tylko w takich intelektualno przyrodniczych
debatach!
Jurek