Ptasie opowieści

[ptasiara_katula]

Witam
I oto wczoraj na własnej skórze przekonałam się jak nieuważnie podglądamy to co dzieje się przey naszych ptasich stołowkach i w ich okolicach.
Po pierwsze jestem "szantażowana" przez sikorki, które "domagają się" jedzenia
Po drugie dzwońce wbrew moim wcześniejszym teoriom, że jak się robi cieplej to przepadają na dzikich polach, znowu stadnie okupują karmnik, strasznie się w nim szarogęsząc, czym spryciule sikorki wcale się nie przejmują. Mało tego jak przed chwilą stanęłam "oko w oko" z jednym z szaro-oliwkowych gości to bardzo długo rozważał ewentualność ewakuacji, jakby sobie myślał, że zaraz się schowam, a on jak przeczeka to nie będzie musiał walczyć o pierwszeństwo w koszyczku ze słonecznikiem.
Po trzecie wczoraj odwiedziło mnie stadko makolągw, przy czym do karmnika nie podleciały. Posiedziały na orzechu włoskim, poczyściły piórka i tyle je było widać.
Po czwarte ptasiątka rzeczywiście zaczynają podśpiewywać inaczej.

Pozdrawiam serdecznie
Katula

[ptasiara_katula]

Witam

Czytam opowieści Eksperta o pajakach z zapartym tchem. Rzeczywiście pająki są fenomenalne. Ale jak na zwariowaną ptasiarę przystało jest mi też smutno, że Jurek przynajmniej na trzy opowieści o pająkach nie snuje chociaz jednej o ptakach.

A zapewniam, że i wśród ptaków dzieje się wiele ciekawych rzeczy.
Na przykład jednego roku w miasteczku kawki zgotowały ludziom horror niczym mistrz Hitchcock. Na jednym z parczków osiedlowych atakowały gromadnie wszystkich pojawiająych sie tam ludzi, a ich bojowość narastała szczególnie intensywnie w momencie jak w okolicy pojawił sie jakiś czworonóg.
Nie bardzo wiadomo było gdzie leży przyczyna tak przedziwnego zachowania spokojnych dotąd kawek.
Na szczeście ktoś pokusił sie o rozwiązanie zagadki i znalezienie racjonalnego wyjscia z przedziwnej sytuacji. Okazało się, że na jednym z parkowych drzew kawki miały gniazdo, w którym były młode i z niewiadomych przyczyn gniazdo z młodymi wylądowało na ziemi. Rodzice szaleli z rozpaczy i trwogi, a pozostałe osobniki z ferajny dzielnie im towarzyszyły. Finał sprawy był taki, że zawezwano straz pożarną, która umieściła gniazdo na swoim miejscu i w okolicy z powrotem zapanował spokój.
Mnie natomiast kawki bardzo zaimponowały i od tamtego czasu patrzę na nie z podziwem.

Zachęcam i proszę, bardzo proszę
Opowiadajcie o swoich zwykłych i niezwykłych spotkaniach z ptakami

Pozdrawiam
Zwariowana Ptasiara Katula

[jerzy.wozniak]

Katula i ty!
Co za dni, znów ktoś jest urażony, że nie piszę o tym o czym lubi czytać.
PYTAJCIE! A NAPEWNO odpowiem.
O ptakach to mogę napisać nawet pewnie więcej niż o pająkach, ale myślałem ze
to was tak nie interesuje. Po prostu nie pytacie – może cos o ptaszkach? No to
siedzę cicho, odpowiadając na inne pytania. Obiecuje, że od czasu do czasu
napisze coś ciekawego o ptakach. Katula samemu trudno mi wybrać temat. Idzie
wiosna może chcecie wiedzieć jak je obserwować, czego wolno czego nie.
Pytajcie. Dla mnie ciekawe są tematy, co pasożytuje na gołębiach i szkodzi
ludziom. Albo pasożyty ptaków wodnych.
Czekam na pytania.
Jurek

[ptasiara_katula]

Jurek, nie, to nieporozumienie,
co jak co, ale napewno nie jestem urażona

tylko troszku mi smutno i jestem zazdrosna o pająki
Ja naprawdę mam totalnego bzika na punkcie ptaków, choć dzięki Wam i w stosunku do pozostałych zwierzatek i żyjątek z mojego otoczenia moje zakręcenie jest niezłe.
Twoje opowieści o pająkach są naprawdę genialne i można je czytać codziennie

O ptakach mogę sobie opowiadać sama :-)))))

Jeżeli natomiast w czymś możnaby mi pomóc to sukcesywnie nauczyć rozpoznawania wróblowatych "zaroślaków", żyjących na miedzach, w przydrożnych krzakach, na skraju lasu i trochę głębiej, których nie można odróżnić po najprostszych dla mnie cechach rozpoznawczych, czyli piórkach. Prawie wszystkie są szare, a róznice są trudno dostrzegalne w trakcie ich krótkiego pbytu na wolnej przestrzeni lub łaskawej prezentacji na jakiejś skrajnej gałęzi. Bardzo lubię iść do ytakiego miejsca , przycupnąć cichutko i słuchać jak cudownie śpiewają.

To tyle o ptakach

a o pająkach,żabach, ropuchach i wszelkich innych - bardzo proszę

Pozdrawiam serdecznie
wszystkich zwariowanych mniej i bardziej wielbicieli rodzimej przyrody
KATULA

[hektorr]

Ptasia ja cie czytam zawsze..takze pisz a jak cos to ja sie dolacze...
a szpaki juz widzialas w tym roku????????

[ptasiara_katula]

HEKTORZE DZIĘKUJĘ

A SZPAKÓW...chyba jednak jeszcze w tym roku niewidziałam

Pozdrawiam

[hektorr]

u mnie pojawily sie masowo jak przyszly te duze mrozy , przylatywalo ich
cale mnostwo i na przemian podjadaly sobie sloninke i platki owsiane
a teraz przyszlo ocieplenie i szpaki tez zginely...

[ptasiara_katula]

Witam wszystkich
Z informacji pozyskiwanych i tu i ówdzie wynika, że coraz więcej ptaków wraca z zimowych eskapad. Wczoraj czytaliśmy o zurawiach, które wróciły o miesiąc wczesniej, dzisiaj mówili o łabędziach krzykliwych, które podobno występują u nas tylko na przelotach jak odlatują ze swoich stanowisk lęgowych i wracają.
Oj zaczyna się dziać.
Chyba jednak się myliłam i niepotrzebnie obawiałam powrotu zimy
Szkoda tylko , że na własne oczy nie widziałam jeszcze żadnego przedstawiciela ptasiąt powracających z wędrówki.

Pozdrawiam wszystkich ptasiarzy
Katula

jeden duży dąb

[piasia]

Chcecie wiedzieć, ile ptaków może się gnieździć na jednym drzewie?

Profesor Jan Sokołowski policzył lokatorów jednego dębu podczas jednego okresu
lęgowego. Okazało się, że dziuple drzewa zamieszkiwało:

8 par szpaków
6 par jerzyków
2 pary wróbli mazurków

oraz po jednej parze:
pleszka ogrodowa
muchołówka żałobna
sikora bogatka
sikora modra
kowalik
krętogłów

Na gałęziach uwiła gniazda jedna para zięb i jedna para gołębi grzywaczy.

Imponujące, co?

Ach, zapomniałabym dodać, co to był za dąb - to był "Bartek"....

[hen26]

Mieszkanie w mieście, w wieżowcu bardzo ogranicza nam bliski kontakt z ptactwem
wszelakim. Tak i ja myślałam, ale to nie do końca prawda.
Którejś niedzieli (ze dwa lata temu)coś rzęziło i chrobotało w naszej łazience.
Oczywiście byliśmy pewni, że musi to być chomik lub świnka morska, która jakimś
cudem przeszła od sąsiadów i teraz siedzi w kącie gdzieś pod wanną i hałasuje.
Po dokładnych oględzinach ustaliliśmy, że to skrzypiące zwierzątko siedzi w
przewodzie wentylacyjnym. Kierowani bardziej chyba współczuciem dla
nieszczęśnika niż ciekawością odkuliśmy kawałek ściany, dostaliśmy się do
przewodu wentylacyjnego. Najodważniejszy członek rodziny włożył rękę do otworu
i wyjął ... kawkę. Małą, biedną, chorą ze strachu kawkę.
Czy w niedużym mieszkaniu na szóstym piętrze da się wychować kawkę? Jasne!
Pies się dziwił i czasem ją gonił, ale ona świetnie sobie radziła. Co to za
pocieszne stworzenie, wariatuńcio, siadała wszędzie, na naszych rękach,
głowach. Targała nam włosy i paprotki w doniczkach. Ale dzielnie uczyła się
fruwać, a my musieliśmy zasłaniać szczelnie otwarte okno, żeby nie wypadła.
Przyszedł w końcu taki dzień, że w pełni posiadła umiejętność daną jej przez
naturę - latanie już nie sprawiało jej trudności.
Wypuściliśmy ją na obrzeżach miasta, na łące przy lesie. Początkowo pofrunęła
na niską gałąź. Wróciła na wyciągniętą rękę. A potem poleciała wysoko, usiadła
na najwyższej gałęzi i już nie przyszła z powrotem. Wołaliśmy ją, ale ona już
była w swoim świecie. Byliśmy z niej dumni i pełni wiary w to, że sobie poradzi.
Kawki to przeurocze, przezabawne stworzenia, widuję je często, wśród nich jest
ta nasza.
Pozdrawiam - Henryka

[hen26]

Jest takie miejsce koło Zielonej Góry, gdzie zadomowiły się czaple siwe, piękne
ptaszyska. Teraz zimą i wczesną wiosną (oby :))))) widuję je zawsze, ilekroć
tam właśnie pojadę na spacer z psem. Nawet w te największe mrozy można było je
tam spotkać. Zimują sobie.
Latem też tam są, ale rzadko je widać, robią sobie pewnie dłuższe wycieczki.
Pozdrawiam - Henryka

[piasia]

Ponawiam pytanie z innego wątku - czy kawki siwieją ze starości? Na mój balkon
przylatuje czasem taka kawka czarno - biała - biała ma krawędzie lotek, piórka
wokół dzioba i na nogach, a brzuch zupełnie "jarzębaty".

Mam tez jedną opowieść z zamierzchłej przeszłości. W dodatku wcale nie wiem,
czy to się rzeczywiście wydarzyło.... ale po kolei.

Jako dziecię może 10-cioletnie spędzałam wakacje u dziadków na wsi. Był tam
stary sad, do którego przylegała łąka sąsiada. Dokładnie na tej granicy, a
trawie znalazłam gniazdko. Nie , to nawet nie było gniazdko! To byl zeschły,
rudy liść, chyba dębu, a na nim leżało pięć kremowych, nakrapianych jajeczek.
Oczywiście natychmiast ulitowałam się nad biednym ptaszkiem, który ma takie
liche gniazdko, i przyniosłam na ten liść puste gniazdo znalezione chwilę
wcześniej w krzaku porzeczki - małe, ale solidne. Przełożyłam wszystkie
jajeczka, i dumna z siebie poszłam do domu. Później już tam nie zaglądałam,
żeby nie przeszkadzać.

A teraz, po latach, myślę, czy mi się to nie śniło. Bo nie mogę znaleźć ptaka,
który składa sobie jaja na liściu, jak jakiś, nie przymierzając, bielinek
kapustnik, zamiast wybudować coś, co zapewni pisklętom minimum komfortu.

Taką własnie wersję (że mi się śniło) zasugerował mi pewien ornitolog z
Niemiec. Ale, mili państwo, jeśli to był sen, to wybitnie realistyczny -
istnieje i ten sad, i ta łąka, i nawet krzak porzeczki rośnie w tym samym
miejscu. A w krzaku - tym lub innym - co jakiś czas znajduję podobne gniazdka...

[flint]

bgf

[ptasiara_katula]

Witam wszystkich
A widzieliście kiedyś jak drapieżniki walczą między sobą o teren?
Ja widziałam, fenomenalne widowisko.
Byłam pełna podziwu dla pustułek, które walczyły o teren łowiecki ze znacznie większym myszołowem. Było to w okresie kiedy uczyły polowania młode. Wygrały, przesunęły myszołowa trochę dalej, wrócił dopiero jak młode pustułki się usamodzielniły i ich rodzice nie walczyły już o teren. Dla scisłości powiem jeszcze, że przed pojawieniem sie pustułkowej rodziny, myszołów tu był i nadal jest.

Co do pustułek mam tyle szczęścia, że co roku wracają i co roku mogę je obserwować jak zawisają w powietrzu, wypatrując ofiary.
Bardzo lubię ptaki drapieżne
Pozdrawiam
Katula