Jestem chory

[Gość: domi]

Jestem chory to nie powód aby płakać ale chcę wiedzieć czy jestem
dość trwały w tym co robię.
każdy z was dowiadując się o śmiertelnej chorobie mając dieści lat
co sobie by pomyślał,jak zareagował,czy to już koniec czy jeszcze
powrót do tego co było wcześniej całe życie przed oczami się wraca,
nie użalam się na tym forum i nie proszę o pomoc-chcę wiedzieć jak
wy byście na coś takiego zareagowali kto wie co przyniesie
jutrzejszy dzień.
Acha ludzie małych rozumków i gó...arze niech się nie wypowiadają
bo nie wiedzą jeszcze co to stres,życie,problemy
z całego serca dziękuję
Dominik

[Gość: ja]

Dominiku, mysle, że nikt z nas nie wie jak zareagowalby w takiej
sytuacji. Teoretyzowac nie ma sensu.Ja zycze ci duzo wytrwalosci,
optymizmu i przede wszystkim zdrowia.

[Gość: wiktoria]

Doninik całym sercem Ci współczuje,choroba to najgorsza rzecz która
może spotkac czlowieka ,tu nic nie pomoże ,żadne pieniądze i
układy.Życie jest tak kruche i nietrwale ,że większośc z nas nie ma
o tym pojęcia.Dopóki nie zaglądnie nam śmierc w oczy to go nie
sznujemy,wiem to z własnego przypadku,sorry,ale brakuje mi słów aby
na ten temat duzo pisac Kto tego nie przeżył to nie
zrozumie...TRZYMAJ SIĘ CIEPŁO I MIEJ NADZIEJE NA LEPSZE JUTRO JAK
NAJDŁUŻEJ odezwij się ...Pozdrawiam

[Gość: Gość]

Chociaż życie jest jak bańka, nie wiadomo kiedy pęka, WALCZ z chorobą do końca!
Medycyna zrobiła duży krok naprzód. Może się uda! Może nie jest za późno!
Pozdrawiam!

[Gość: maria]

Ja mam to narazie za sobą ,ale nie poddaj się i zawsze patrz że
jutro może być lepsze.Życzę Ci wytrwałości i pogody ducha ,nie
zamykaj się sam w sobie ,rozmawiaj z ludzmi .ZDROWIA

[ekwiatuszek]

no wlasnie trudno mowic jakby sie zareagowalo;chyba bym starala sie
dowiedziec o tej chorobie wszystkiego i szukac metod naturalnych
leczenia m.in, u dr Tombaka Michala,pomogl wielu ktorzy byli w
sytuacji bez wyjscia

[scapolo]

Witam
Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że (użyje tu banalnego
sloganu) "wiara czyni cuda"!
Jako dość młoda osoba otarłam się o tę chorobę, może miałam więcej
szczęścia niż inni, ale wiem jedno - wtedy bardzo dopomogła mi
bardzo bliska osoba, w której sugestię uwierzyłam ślepo.
Po wyjściu ze szpitala WIEDZIAŁAM, żę będę zdrowa, i tak się stało.
Jeżeli będziesz pozytywnie myślał, to wygrasz z chorobą!

[Gość: gość]

nie wiem na co chorujesz i jakie masz rokowania w swojej chorobie ale jeśli
zdecydowałeś się na napisanie o tym to jest to napewno sprawa poważna.Pamiętaj
nie zostawaj z chorobą sam rozmawiaj o niej i nie zamykaj się w czterech
ścianach .Nie zdziw się że wielu Twoich znajomych i kolegów przestanie się do
ciebie odzywać nie miej im tego za złe oni w większości nie będą umieli z Tobą
rozmawiać , chociaż tak naprawdę bardzo by chcieli,udawaj że tego nie widzisz
nie zrywaj z nimi kontaktu.A sam sobie powiedz NIE PODDAM SIĘ BEZ WALKI Twoje
pozytywne nastawienie do życia może zdziałać cuda.Jeśli tylko Twój stan zdrowia
pozwoli Ci na to, to zbytnio nie zmieniaj swojego dotychczasowego trybu
życia.Ciesz się każdym dniem .Życzę dużo cierpliwości ,wytrwałości i wiary że
będzie dobrze .Zaufaj Bogu ,On nikogo nie zostawia bez pomocy.!!

[Gość: kasia]

jesli chcesz z kimś pogadac to jest wiele osób które napewno
wysłuchaja płaczu Twej duszy....pozdrawiam

[Gość: ewelina]

Opowiem ci swoja historie.... ktorej dnia zawiodly wszyscy lekarze
zawiodla aparatura.... kot "wskazal" miejsce mojej choroby. Jakie
bylo zdziwienie lekarzy! wtedy od razu nawet aparat USG bezblednie
wskazal na zmiane. Potem wycinek, czekanie na wynik i ...szok!
Nowotwor ktory trzeba natychmiast usunac. Tysiace mysli, zal do Boga
dlaczego wlasnie to mnie sie przytrafilo a nie sasiadowi? Pytania
bez odpowiedzi i w koncu zabieg. Trudno bylo mi sie pozbierac.
Ktoregos dnia zupelnie nieznajoma osoba poradzila mi bym zostawila
swoje cierpienie i poszla zobaczyc jak naprawde cierpia ludzie w
hospicjum i wierz mi tak zrobilam. Po tym co zobaczylam nabralam
tyle sil by walczyc z nowotworem poprzez "chec" zycia! Rozumiesz co
to jest? ZOBACZYLAM LUDZKIE CIERPIENIE I UCIEKLAM Z HOSPICJUM!
Uciekalam tak szybko ze nie pamietam jak przebylam dluga droge do
domu. Porownalam swoje cierpienie do TAMTEGO I DZIEKOWALAM BOGU ZE
JA NIE JESTEM NA TAMTYM LOZKU! Od tamtej pory zaczelam inaczej zyc.
Prosilam o lepsze jutro i dziekowalam za kazdy darowany dzien. Mimo
cierpienia poszlam w tlum: chodzilam na dansingi, jezdzilam na
wycieczki, uczestniczylam w imprezach towarzyskicha i w koncu
znalazlam sobie Kogos z kim dziele radosci i smutki. I tak wlasnie
wygladala ta moja droge przez meke ale wierz mi ze sie oplacila.
Wiem ze gdzies tam twi moja choroba ale poki o niej nie mysle ona
spi. Radze ci odwiedz psychoterapeute pana Zawine i glowa do gory!
Jesli kiedys bedzie ci smutno i bedziesz chcial pogadac znajdziesz
mnie zawsze czekajaca na ciebie. daj tylko znac na forum pozdrawiam

[2oliwia]

Witaj strapiona duszo!
wcale Ci nie współczuję , bo współczucie to gwóźdż do trumny , weź
się w garść i walcz bo życie się ma tylko jedno,nie odtrącaj ludzi ,
garnij sie do nich , bo to pozwoli Ci wyzwolic chęć do życia, do
wziecia choróbska za rogi , niech gadzina wie że jesteś silny i
łatwo się nie poddasz.Gdybym znała Twoje namiary , to już byś miał
wytargane uszy , i klapsiora na doope.Zajmij swoje myśli czymś co
cię pochłonie co da Ci przyjemność i sens życia
Trzymam kciuki i pozdrawiam cieplutko i to bardzo masz
dużo ))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))
odemnie

[Gość: GOŚĆ]

Uwierz w siebie a chorobę traktuj jak przejściową. Może o tym nie wiesz, że
rodzina wydała już Tobie polecenie: MASZ POKONAĆ CHOROBĘ I ŻYĆ!

[Gość: gbur]

Praktyczne info - puść sobie Dodę (chodzi o odtwarzanie utworów -
dla dyslektyków) bo choć wygląda jak tak i owaka i zachowuje się jak
taka i owaka to daje power. Dasz radę.

[Gość: jacek]

Glowa do gory, zobacz Twoj post pokazuje ze sa ludzie na tym
swiecie z sercem, nie jestes sam. Modle sie za Ciebie.

[Gość: Gość]

Zajrzyj na wskazaną stronę. Polecam książkę która chociaż częściowo odwróci
Twoją uwagę od choroby.
Zabiegi w niej wskazane wykonujesz sam, bezboleśnie, bezinwazyjnie.
Najskuteczniejsze efekty uzyskuje się stosując przykładanie dłoni na ok 25-30min
(można z przerwami), oczywiście w pozycji leżącej i, najlepiej, co 4 godziny.
Na okładce książki jest pokazana pozycja uniwersalna i wydaje mi się że ta
będzie dla Ciebie odpowiednia. Nawet jeśli leczenie tą metodą nie pomoże w
odpowiednim stopniu to na pewno nie zaszkodzi. Uspokoisz swoje wnętrze, myśli.
O ile jestem dobrze zorientowany, zmiany w książce zostały wprowadzone w wydaniu
z 2006r, tak więc szukaj wydania z tego lub następnych lat (2007-08)
www.samoleczeniebsm.pl/Pozdrawiam.

[Gość: Gość]

Wkradł się błąd. Jeszcze raz podaję adres właściwy: www.samoleczeniebsm.pl/