Kryminalista

[kryminalista]

czyli autor kryminałów,który pisze o tym,co sam przezył.Przestępca,skazany,odsiadujący wyrok,piszący na podstawie własnych doświadczeń.
mi przychodzi na myśl: Edward Bunker.
W wieku 17 lat Bunker został najmłodszym osadzony w więzieniu o zaostrzonym rygorze San Quentin, po tym jak zasztyletował strażnika w zakładzie poprawczym dla nieletnich. Później uciekł z więzienia stanowego w Los Angeles, gdzie odsiadywał wyrok za inne przestępstwo.

Jego debiutancka powieść "No Beast So Fierce" opowiadała historię zwolnionego z więzienia złodzieja, która ma trudności z powrotem na łono społeczeństwa.
Książka została zekranizowana w 1978 roku jako film "Zwolnienie Warunkowe", w którym główną rolę zagrał Dustin Hoffman.
W 1992 roku wcielił się w Mr Blue w pełnometrażowym debiucie Quentina Tarantino - "Wściekłe Psy".

[prawdziwy_anonim]

Sergiusz Piasecki. Autor "Kochanka Wielkiej Niedżwiedzicy" Powieść.opisująca poznaną z autopsji działalność band przemytniczych na pograniczu polsko-radzieckim okresu międzywojnia sprawiła, iż grupa znanych literatów podjęła u władz działanie na rzecz uwolnienia Sergiusza Piaseckiego, pisarza-kryminalisty, z więzienia na Świętym Krzyżu

wyborcza.pl/alehistoria/1,121733,11041706,Zywot_czlowieka_uzbrojonego.html
Był o nim ostatnio ciekawy artykuł w "Gazecie".

[ewa9717]

Jerzy Nasierowski. Dość obrzydliwy moim zdaniem typ.

[kryminalista]

ewa9717 napisała:

> Jerzy Nasierowski. Dość obrzydliwy moim zdaniem typ.
Dlaczego obrzydliwy? Bo homoseksualista?

[ewa9717]

kryminalista napisał:
> Dlaczego obrzydliwy? Bo homoseksualista?
Nawet o tym nie pomyślałam, chyba masz problem

[kryminalista]

ewa9717 napisała:

> kryminalista napisał:
> > Dlaczego obrzydliwy? Bo homoseksualista?
> Nawet o tym nie pomyślałam, chyba masz problem
Nie mam problemu Pytam,bo jestem ciekaw,dlaczego uważasz,że jest obrzydliwy??? Bo homoseksualista? Bo nie podoba Ci się jako mężczyzna? Bo ma brzydki charakter? Bo jest słabym aktorem/pisarzem? Dlaczego twierdzisz,że jest obrzydliwy????

[kryminalista]

Np. tutaj: Jerzy Nasierowski w filmie "Zbrodniarz,który ukradl zbrodnię"...Moim zdaniem,najlepszy polski kryminał...Czy Jerzy Nasierowski jest tutaj obrzydliwy????!!!
www.youtube.com/watch?v=7vu9MLMUosA

[ewa9717]

Nie, był nawet dość przystojny, choć nie w moim typie. I żeby nie było niedomówięń, nie ze względu na preferencje sksualne, za np. Fettingiem czy Przegrodzkim przepadałam. Obrzydliwy typ, ponieważ zrobił coś obrzydliwego, a potem jeszcze próbował się kreować na takiego, którego prawa dla jakichś szaraków nie powinny przecie obowiązywać. Raskolnikow za dychę.

[siostra_pelagia]

Henri Charrière i jego autobiograficzna powieść Papillon, zekranizowana pod tym samym tytułem.

[siostra_pelagia]

Jeffrey Archer mi się przypomniał
Oskarżony o złożenie fałszywych zeznań spędził w więzieniu 2 lata, gdzie napisał książki Dziennik więzienny oraz powieść Synowie Fortuny.

[kameleon-super]

Pierwsze skojarzenie-Jean Genet. Kryminałów jako takich chyba nie pisał.Ale jego dramat "Pokojowki" to historia jak najbardziej kryminalna i warta polecenia.Oraz "Dziennik złodzieja",pisany na podstawie własnych doświadczeń. Syn młodocianej prostytutki,wychowanek Domu Dziecka i zakladu poprawczego,przestępca,złodziej,dezerter z francuskiej armii,oszust,falszerz,homoseksualista,wagabunda.Podobno siedział nawet w Polsce)))Skazany na dozywocie,wycągnięty z wiezienia przez kolegów po piórze-Jeana Cocteau i Jeana Paula Sartre'a.

[kameleon-super]

Icek Farbarowicz przez lwią część swojego życia był znanym przestępcą. W złodziejskiej kompanii Cwajnosa nadano mu pseudonim Nachalnik. Imię Urke nadał sobie sam, przekonany, że oznacza ono wybitnego złodzieja. Wielokrotne pobyty w zakładach karnych naprostowały mu jednak kręgosłup. W celi pilnie czytał dzieła wybitnych pisarzy, uczył się języka polskiego. Piętnaście lat za kratami to wystarczająco długi okres, aby przetrząsnąć dokumentnie więzienną bibliotekę.W celi pilnie czytał dzieła wybitnych pisarzy, uczył się języka polskiego. Pierwsze wiersze opublikował w "Głosie Więźnia", czyli periodyku dzisiejszego aresztu śledczego na ul. Rakowieckiej w Warszawie. W 1920 r. postanowił wysłać do Wydawnictwa Rój, prowadzonego przez Melchiora Wańkowicza, maszynopis swojej grafomańskiej powieści pt. "Miłość przestępcy". Wańkowicz nie był zachwycony dziełem, namówił jednak Nachalnika do napisania autobiografii.

W roku 1930 ukazała się jego książka pt. "Życiorys własny przestępcy", która jednak nie zyskała wówczas wielkiego rozgłosu. Urke Nachalnik pisywał też w tym okresie krótkie opowiadania w jidisz, które były publikowane w żydowskich gazetach w Stanach Zjednoczonych.

Po wyjściu z więzienia w wieku 35 lat Urke Nachalnik postanowił związać się na stałe z literaturą. Kontakty z wydawcami w Ameryce pozwalały mu ciągle na publikowanie opowiadań w jidisz, a otrzymywane honoraria - na godziwe życie i wyjście z dołka. W 1934 r. ukazała się druga część jego autobiografii pt. "Żywe grobowce". Także tym razem nie był to hit wydawniczy, choć książka sprzedawała się dobrze, a nazwisko Urke Nachalnika stało się sławne. Kolejne powieści Nachalnika - "Rozpruwacze" i "W matni" - ukazały się w 1937 r. Odtąd jego kariera literacka nabrała tempa, ale w 1939 r. została ona przerwana przez wybuch II wojny światowej.

W 1932 r. Urke Nachalnik ożenił się z Sarą, pielęgniarką z żydowskiego szpitala w Wilnie. Małżonkowie Farbarowicz z Wilna przeprowadzili się do Otwocka. Zamieszkali w domu przy ul. Matejki 1. Tutaj w 1933 r. przyszedł na świat ich syn - Szmul.

W 1937 r. Farbarowiczowie przeprowadzili się do pensjonatu Radonińskich przy ul. Warszawskiej 37, sąsiadującego z otwocką synagogą Goldbergów. Tutaj zastał ich wybuch II wojny światowej.

W październiku 1939 Urke Nachalnik i jego sąsiad Gerszon Radoniński wynieśli z płonącej synagogi po 2 zwoje Tory i zakopali je w śródborowskim lesie. Doniesiono na nich i wkrótce potem zostali ujęci przez Niemców. Do tej dwójki komendant otwockiego gestapo Walter Schlicht dokooptował szwagra Calela Perechodnika - Wolfa Nusfelda, na którego także doniesiono, że zakopywał skrzynki z dynamitem. Całą trojkę w dniu 11 listopada 1939 r. wyprowadzono do lasu w Śródborowie, kazano wykopać groby i rozstrzelano. Rodzinom straconych pozwolono ekshumować zwłoki i pochować je prawdopodobnie na kirkucie w Anielinie. Był to jedyny taki przypadek podczas okupacji niemieckiej w Otwocku. Mimo to do dzisiaj nie ustalono, w którym dokładnie miejscu spoczął Urke Nachalnik. Nieznane są dalsze losy żony Nachalnika - Sary Farbarowicz, i ich syna - Szmula.