Wto wiy????

[olandi1]

Wto wiy, co to jest????

Jo wiym, ale na razie wom niy powiym.
Milyj zabawy w zdadywaniu

www.myvideo.de/watch/46418

[sloneczko1]

to je mały koliberek:)

[sloneczko1]

jaki on maciupki;)

[olandi1]

Zgadujcie dalyj.
Powiym ino tela, że tego pierona udało mi sie sfilmować w czasie jego odwiedzin
na moim balkonie. Pytanie ino, czy w naszyj szerokoćci geograficznyj żyjom
kolibry?????????

[podziwok]

Witom po I czynści flegi!
A tyn niby koliber to je mono taki szmaterlok abo mota. WiWidziouech takego u
mie na zogrodce uońskigo roku. Miou tako ruuka możno 3 razy wiynlszo niż tyn
niby koliber. Olandi, gratuluja refleksu! Piykne zdjyncia.
(Możno pisza ze fyjlerami ale cosik mi szankuje podglond na moji przeglondarce)

[olandi1]

Podziwok musza przyznać, żeś je bliski prowdy

[annak12]

Kto tak skacze z kwiatka na kwiat?:)

[annak12]

Czy to trzmiel;)

[olandi1]

przeczataj to co napisał Podziwok, a potem moją odpowiedź

[walezka]

Co pewien czas pojawiają się pogłoski o występowaniu w naszym kraju kolibrów.
Jest to o tyle niezwykłe, że ptaki te zamieszkują strefy tropikalne i
podzwrotnikowe obu Ameryk. Po dokładniejszym przyjrzeniu się tym doniesieniom
okazuje się, że bohaterami obserwacji są... ćmy. Machają one skrzydłami kilka
tysięcy razy na minutę i potrafią zawisać nieruchomo w powietrzu. Stąd wywodzi
się nazwa całej rodziny - zawisaki (Sphingidae). Opisywany przez
czytelnika "koliber" to często spotykany w całej Polsce fruczak gołąbek
(Macroglossum stellatarum), niezbyt duży krępy owad, którego przednie skrzydła
o rozpiętości 4-5 cm są szaro ubarwione, tylne zaś rdzawo (zdjęcie powyżej). Te
ćmy są brane za kolibry ze względu na szybki lot i umiejętność zatrzymywania
się nad kwiatami. Nektar pobierają za pomocą długiej ssawki (trąbki), która w
spoczynku pozostaje zwinięta. Przystanki nad roślinami trwają bardzo krótko
fruczak może w ciągu pięciu minut odwiedzić nawet 100 kwiatów.

Nie tylko zachowanie, ale również wygląd tej ćmy jest nieco ptasi. Odwłok, na
którym po bokach znajdują się czarne i białe plamki, zakończony jest wachlarzem
przypominającym pióra. W rzeczywistości są to pęczki wydłużonych łusek,
spełniające funkcje sterów i stabilizatorów. Gołąbki są aktywne w dzień.
Poszukują pokarmu w pełnym słońcu, a także w czasie deszczu.

Podobnie jak inne zawisaki fruczak gołąbek przed lotem musi odpowiednio
rozgrzać mięśnie. W tym celu wprawia skrzydła w drgania, dopóki temperatura
tułowia nie osiągnie 38°C. Jest to przykład wewnętrznej produkcji ciepła
(endotermii) - zjawisko wyjątkowe u zwierząt zmiennocieplnych.

Fruczaki pochodzą z południowej Europy, północnej Afryki, Azji i Japonii. Co
roku część motyli przelatuje przez Alpy i późną wiosną dociera do Europy
Środkowej. W Polsce prawdopodobnie wszystkie osobniki spotykane od maja do
lipca są gośćmi z zagranicy. Drugie pokolenie - już "rodzimego chowu" - można
obserwować od sierpnia do października. Nie jest jasne, jaka część
przedstawicieli tej drugiej generacji odlatuje jesienią na południe. W naszym
klimacie dorosłe motyle zwykle nie są w stanie przetrwać zimy - giną w czasie
silniejszych mrozów.

Owady te występują przede wszystkim w środowiskach o charakterze stepowym, ale
spotkać je można również w parkach i ogrodach. Nierzadko goszczą na balkonach
bloków znajdujących się na obrzeżach miast, czasami nawet na wyższych
kondygnacjach. Zielone, podłużnie paskowane gąsienice fruczaka zdobi
charakterystyczny dla zawisaków róg na końcu ciała. Żerują one głównie na
różnych gatunkach przytulii.

W Polsce w dzień oprócz gołąbka można spotkać dwa inne fruczaki: trutniowca i
bujankowca. Ponieważ mają przezroczyste skrzydła, wyglądem bardziej
przypominają trzmiele niż kolibry. Pozostałe krajowe zawisaki latają głównie
wieczorem i nocą. Czytelników zainteresowanych kwiatolubnymi ćmami zachęcam do
bacznego przyglądania się o zmierzchu petuniom, floksom i wiciokrzewom
(szczególnie kaprifolium).

Do rodziny zawisaków należy ponad 1000 gatunków, z których większość
zamieszkuje kraje tropikalne, a tylko 23 żyją w Europie. Największe na świecie
osiągają rozpiętość skrzydeł 20 cm, na naszym kontynencie rekordzistką jest 13-
centymetrowa zmierzchnica trupia główka (Acherontia atropos). Ze względu na
krótką ssawkę ta ćma nie potrafi pobierać pokarmu w locie, żywi się więc sokiem
fermentujących owoców. Czasami odwiedza także ule, kradnąc miód. Potrafi także
wydawać piskliwe dźwięki, wypychając przez trąbkę powietrze z przewodu
pokarmowego. Istnieje teoria mówiąca, że te piski i charakterystyczne
ubarwienie zmierzchnicy upodabniają ją do królowej pszczół, co zapewnia jej
bezkarność podczas rabowania ula.

Rekordowo długą, 25-centymetrową, ssawkę posiada madagaskarski zawisak
Xanthopan morgani predicta. Ostatni człon nazwy tego gatunku upamiętnia fakt,
że jego istnienie zostało przewidziane przez Alfreda R. Wallace'a. W 1862 roku
opisał on na Madagaskarze storczyk Angraecum sesquipedale, stwierdzając, że
taki kwiat może być zapylany tylko przez gatunek zawisaka o wystarczająco
długiej ssawce, umożliwiającej penetrowanie głębokiego i wąskiego kielicha.

Zawisaki potrafią w locie osiągać prędkość ok. 50 km/ h, co stawia je w gronie
najszybszych owadów. Jednak nie wszystkie ćmy z tej rodziny są równie dobrymi
lotnikami. Słabiej latają gatunki z uwstecznionym aparatem gębowym, nie mające
zdolności pobierania pokarmu. Ich dorosłe życie, ograniczone tylko do
reprodukcji, trwa kilka, najwyżej kilkanaście dni. W tym czasie zdane są na
rezerwy energetyczne zgromadzone jeszcze w stadium gąsienicy. Przedstawiciele
tej grupy, związani z drzewami liściastymi: nastrosz półpawik (Smerinthus
ocellatus), nastrosz topolowiec (Laothoe populi) czy wieczernik lipowiec (Mimas
tiliae) są często spotykani wśród zieleni miejskiej.

Cały rząd motyli (Lepidoptera) obejmuje kilkadziesiąt rodzin, z których tylko
około 10% zalicza się do motyli dziennych, mających czułki zakończone buławką,
a w spoczynku składających skrzydła pionowo nad tułowiem. Zawisaki należą do
ciem, zwanych inaczej motylami nocnymi, które są grupą znacznie bardziej
zróżnicowaną. Można je rozpoznać po odmiennej budowie czułków najczęściej
nitkowatych lub grzebykowatych. Ćmy odpoczywają zwykle ze skrzydłami złożonymi
dachówkowato nad grzbietem. Inną, mniej widoczną cechą jest posiadanie przez
nie specyficznego mechanizmu łączącego skrzydła. Jednak wbrew nazwie nie
wszystkie motyle nocne latają w nocy. Z tego powodu lepiej chyba nazywać
je "ćmami", chociaż to określenie nie jest zbyt chętnie stosowane w kręgach
naukowych.

Zawisaki nie są jedynymi owadami "udającymi" kolibry.

W podobny sposób zachowują się też bujanki (Bombylius). Latają w dzień, a
spotkać je można w parkach, ogrodach i na brzegach lasów. Należą do muchówek,
choć za sprawą gęstego owłosienia wyglądem przypominają trzmiele. Zawisają w
locie nad kwiatami i spijają nektar, posługując się długim ryjkiem, który w
odróżnieniu od zawisaków również w spoczynku pozostaje wyprostowany jak
kolibrzy dziób. Larwy są pasożytami owadów; nasz największy gatunek, bujanka
większa (Bombylius major), osiągająca długość 12 mm, rozwija się w gniazdach
samotnych błonkówek, najczęściej pszczolinek.

[ballest]

Szkoda, ze jou tego uobejrzec nie mogam, mom za wysokie zabezpieczenia, ale do
mnie chca nawet Admini GW wchodzic, stad zabezpieczen nie zmniejszam.
Szkoda Olandi, ze tego Buterflyja nie widzam!

[olandi1]

To se go sam obejrzyj, bo to faktycznie fruczak gołąbek
www.mikrojezioro.met.pl/atlas_zw/owady/fruczak_golabek.html

[sloneczko1]

nawet mi na myśl niy przyszło,że może być jakaś ćma;)

[ballest]

Dziynki Andi, to bouy fantastyczne Bildy i nawet tyn Film uech widziou!
DAAAAAAAAAAAAANKE

[olandi1]

Jak mocie sam jakieś ciekawostki to wciepcie je sam.

Filmiki idzie wciepować, po uprzednim zameldowaniu sie (bezplatnie) na stronach:
w Polsce: www.myvideo.pl
w Niymcach: www.myvideo.de/home.html

Bardzo proste w obłudze i co nojważniejsze bezpłatnie.