Bezpieczne usuwanie danych: "cztery razy po dwa...

[and_nowak]

Nadpisanie RAZ w zupełności wystarcza.
Faktycznie - ważne, żeby faktycznie nadpisać WSZYSTKIE KOPIE danych. Czyli
właśnie snapshoty, kopie zdalne, backupy, itd. Ale to już jest inna historia.

Reszta to ściema, działająca na zasadzie "pan i tak tego nie zrozumie", "w
amerykańskiej armii mają takich specjalistów", "panie dyrektorze - czy pański
człowiek panu zagwarantuje ksozty procesu"...

Niestety są "magicy" którym się wydaje, że FORMAT

[Gość: admin_z_buszu]

bezpowrotnie usuwa wszystkie zapisy na dysku, a potem zdziwienie,że
ktoś przeczyta plik z wyrazami "... lub czasopism".

[Gość: Rafal Lysik]

Witam,
faktycznie, potwierdzam. Amerykańskie agencje zalecają nadpisanie danych
trzykrotnie, to w zupełności wystarcza, aby całkowicie usunąć dane z nośników
magnetycznych.Polska firma z branży informatyki śledczej aby "podnieść" pewność,
nadpisuje dane dziewięciokrotnie.Dają klientowi za to certyfikat i rachunek na
kilka tysięcy :-)
Akurat zajmuję się programowymi algorytmami niszczenia danych i powiem, że dość
popularny jest algorytm Gutmanna, o liczbie przejść 35 (sic!) Logiczne jest, że
zależność między liczbą nadpisać a czasem operacji jest w przybliżeniu liniowa,
a więc coś za coś.
Jak zaznaczył rozmówca wyżej, często mówi się dociekliwemu Klientowi, że to tak
skomplikowane algorytmy, że i tak ich nie skapuje :-)

Pozdrawiam

Przy prostej analizie dysku pewnie wystarczy, ale

[Gość: z]

nie zawsze. Jeśli owi badacze wymienieni w artykule "oglądali
powierzchnię dysku pod mikroskopem magnetycznym", to rzeczywiście
mogli dojść do wniosku, że po jednokrotnym zapisie dane są
nieodwracalnie niszczone. Nie jest to do końca prawda, bo
przemagnesowania zawsze zostawiają jakiś ślad w nośniku. Ze względu
na specyficzny sposób zapisu okazuje się, że odtworzony przebieg
anologowy nosi ślady poprzednich zapisów. (Tak trochę przez
analogię - przebyte "problemy sercowe" pozostawiają ślad na
kardiogramie ;P). Ktoś kto dobrze zna zasady zapisu, może pokusić
się o próbę odtworzenia poprzednich stanów zero-jedynkowych - a więc
i "skasowanych" danych (jeśli nie były zbyt wiele razy nadpisywane).
Oczywiście potrzebna jest do tego odpowiednie oprzyrządowanie,
rzetelna wiedza, oprogramowanie i sporo czasu ;)

[Gość: Kolobos]

Ale wymyslasz, przeczytaj np: www.elektroda.pl/rtvforum/viewtopic.php?t=882242

[Gość: RM]

Przeczytaj jeszcze raz ze zrozumieniem, obejrzyj obrazek, zaczerpnij z wiedzy z
podstawówki.
Głowica zapisująca jest szersza niż głowica odczytująca i magnesuje duużo
szerszy obszar niż potrzeba (teoretycznie impuls biegnie w nieskończoność).
Zapis na dysku nie jest cyfrowy, lecz analogowy, więc można na krawędzi zapisu
znaleźć ślad poprzednich przemagnesowań, wielu w tył do poziomu "szumu".
Pytanie: czy da się to wykorzystać? Odpowiedź: tak.

[Gość: przeczytaj jeszze]

>Ktoś kto dobrze zna zasady zapisu, może pokusić
> się o próbę odtworzenia poprzednich stanów zero-jedynkowych - a więc
> i "skasowanych" danych

I ten ktoś ma 56% szans ze poprawnie odczyta jeden bit. Poprawne odczytanie
jednego bajtu wynosi (0.56)^8

I tak bzdury w tym artykule.

[asmok6]

Artykuł pełen ogólników, nie poparty faktami i moim zdaniem kłamliwy.

Przykładowo zdanie:
"Przeczy mu fakt, że firmy zajmujące się odzyskiwaniem danych otwarcie
przyznają, że jeśli cały dysk został zapisany zerami tylko raz, to wszystkie
dane są nieodwracalnie stracone."

Bardzo przemawia do wyobraźni, prawda? Tylko brakuje wzmianki gdzie i które
firmy tak przyznają. Bo np. Ontrack - największa w Europie firma odzyskująca
dane - wcale tak nie twierdzi, wręcz przeciwnie.
Przyjmują zlecenia na odzysk nadpisanych danych zapewniając o wysokiej
skuteczności jeśli dane nadpisujące nie były losowe.

Swojego czasu oddając dysk do odzysku danych zostałem poinformowany że talerze
zostaną przełożone do sprzętu laboratoryjnego, następnie za pomocą głowic
kilkukrotnie węższych niż głowice kasujące w moim dysku zostaną przeczytane
granice ścieżek oraz obszary między ścieżkami. Na podstawie tych odczytów ponoć
można odtworzyć taki przebieg jaki był wcześniej na ścieżce (obecnie nadpisanej).

Zresztą ... tak na logikę - po co nawet czytać międzyścieżkowo, przecież to jest
tak naprawdę zapis analogowy. Głowica kasująca powoduje przemagnesowanie
nośnika, owszem. Nie chce mi się robić teraz wywodu z fizyki, ale każdy kto
uważał na lekcjach powinien się domyśleć jak można to odtworzyć. Bo można.

'pętla histerezy'

[Gość: króciutko]

Głupot ci nagadali

[and_nowak]

asmok6 napisał:
> Artykuł pełen ogólników, nie poparty faktami i moim zdaniem kłamliwy.
To jest właśnie niepoparty faktami kłamliwy ogólnik ;-)))

> Bo np. Ontrack - największa w Europie firma odzyskująca
> dane - wcale tak nie twierdzi, wręcz przeciwnie.
> Przyjmują zlecenia na odzysk nadpisanych danych zapewniając
> o wysokiej
> skuteczności jeśli dane nadpisujące nie były losowe.
1. Biorą kasę za każdą PRÓBĘ, a nie skutek.
2. Znajdź taki zapis, że jednak potrafią odczytać, nie bełkot, "spróbujmy, może
się uda".

> Swojego czasu oddając dysk do odzysku
> danych zostałem poinformowany że talerze
> zostaną przełożone do sprzętu laboratoryjnego, następnie
> za pomocą głowic
> kilkukrotnie węższych niż głowice kasujące w moim dysku

Kurcze, szkoda, że Ontrack nie robi dysków - ma lepsze głowice, niż producent! ;-)))

> zostaną przeczytane granice ścieżek oraz obszary między ścieżkami.
Tzn. co konkretnie? bit 0, obok bitu 1 ? I jak to poskładać?

> Na podstawie tych odczytów ponoć
> można odtworzyć taki przebieg jaki był wcześniej na
> ścieżce (obecnie nadpisanej).

PONOĆ to bardzo dobre słowo. Znowu są ONI, którzy mają SPECJALNE GŁOWICE, a w
ogóle to jest wiedza tajemna, CIA, Ontrack itp. bełkot.
Zapomnieli powiedzieć, że głowicę trzeba jeszcze jakoś spozycjonować, a to
całkiem ambitne zadanie. Do laika lepiej przemawia "węższa głowica" niż
opracowanie alternatywy do PRML.

Otóż można, ale przy pomocy MIKROSKOPU elektronowego obejrzeć namagnesowanie
poszczególnych domen i Z PEWNYM PRAWDOPODOBIEŃSTWEM określić jaki był poprzedni
zapis, a może jeszcze poprzedni, a może przed-poprzedni... Właśnie tu jest
problem! Wychodzi nam pewien "chyba-bajt", nie wiemy które bity są z "wczoraj",
a które z "przedwczoraj". Poskładanie takich bajtów (dowolnych porcji) w
jakąkolwiek sensowną całość przypomina układanie puzzli, z tym że:
- puzzli są miliardy (obecnie biliardy)
- na puzzlach nie ma obrazka!
- niektóre puzzle są połamane
- jest sporo puzzli z innego pudełka.

Nareszcie ktoś to powiedział

[Gość: x15]

Bo bez przerwy się kłóciłem z ludzmi, którzy przekonywali mnie, że
trzeba 7 razy nadpisać każdy sektor, żeby nie dało się odczytać. TO
y oznaczało, że dysk 100GB naprawdę może trzymać 700GB, ale
pozostałe 600GB mogą odczytać tylko jacyś magicy specjalnym
sprzętem.

A to musi ktoś powiedzieć

[xegar]

Żadna ze wspomnianych tutaj metod nie daje 100% bezpieczeństwa zatarcia
wszystkich "wrażliwych" informacji. Owszem, są to metody skuteczne w bardzo
dużym stopniu, problem jednak polega na tym, że każdy współczesny dysk twardy
posiada pewną liczbę tzw. sektorów rezerwowych. Do sektorów tych są przenoszone
dane z sektorów "osłabionych" wadą nośnika, tzn. takich, które jeszcze dały się
odczytać, ale dysk uznał, że tego fragmentu talerza lepiej nie używać. W takim
przypadku dysk "potajemnie" przenosi dane do nowego miejsca. Dla danego adresu
(numeru sektora) jest używana nowa fizyczna lokalizacja, adres nie zmienia się,
czyli na zewnątrz dysku zmiany praktycznie nie widać. Stary sektor nie ma już
"oficjalnego adresu" i nawet w przypadku wielokrotnego zamazywania dysku, będzie
pomijany. Niektóre z takich sektorów mogą być jeszcze czytelne, choć wyłącznie
za pomocą specjalistycznego sprzętu. Jeden sektor to 512 bajtów. Przy odrobinie
pecha wystarczy nie tylko na "lub czasopisma" ale prawie ćwierć strony
obciążającego tekstu. Takich przeniesionych sektorów na dysku może być
kilkadziesiąt...kilkaset, powstałych w różnych momentach "życia" dysku. Czyli
dysk może zdradzić tajemnicę, o której sami już zapomnieliśmy.

Skuteczne kasowanie zapewnia tylko fizyczne zniszczenie dysku (musi być dobrze
zrobione) lub użycie specjalnego urządzenia - degaussera. W obu przypadkach dysk
poddany zabiegowi nie nadaje się do ponownego użycia.

Xe.

[Gość: baba]

czy monitor z funkcją degauss może służyć jako wspomniany degauser?

[Gość: JS]

A czy może być chociaż jeden temat bez komentarzy idiotów?

[Gość: baba]

czyś zdurniał? na gazeta.pl? :P

[Gość: m]

Gość portalu: baba napisał(a):

> czy monitor z funkcją degauss może służyć jako wspomniany degauser?

Owszem, pod warunkiem, że podniesiesz go odpowiednio wysoko nad dyskiem i nagle
upuścisz.

[Gość: bulmix]

E tam, panikujesz bo się nie znasz. Wiele programów, w tym wymieniony
w artykule dd, traktuje dysk sektorami bez względu na informacje o
jakichkolwiek pomijanych sektorach zamieszczone w tablicy plików.

[Gość: RM]

Aleś walnął....
"wymieniony w artykule dd" traktuje dysk jak tzw. urządzenie blokowe i w d...e
ma czy zapis wykona się na talerzu dysku czy na bloku sąsiada.
dd porcjuje i adresuje informację a żelastwo dba o to by to "gdzieś zapisać.

[and_nowak]

xegar napisał:
> problem jednak polega na tym, że każdy współczesny dysk twardy
> posiada pewną liczbę tzw. sektorów rezerwowych.

No fajnie. Teoretycznie masz rację.

1. Jakie znasz metody na dotarcie do zapisanych tam danych?
Tylko nie opowiadaj o producencie i CIA, konkretnie proszę.

2. Jakie jest prawdopodobieństwo, że akurat jakiś sektor "źle się pozuł" i
musiał być relokowany? Hint: w normalnym dysku bad sectory są remapowane PO
PIERWSZYM URUCHOMIENIU. Bo każdy dysk ma bad sectory od nowości, ale w trakcie
dalszej pracy taka relokacja jest zwykle sygnałem, że dyskowi jest źle i
niedługo zdechnie (vide S.M.A.R.T)

3. Jakie jest prawdopodobieństwo, że ów relokowany sektor będzie chciał się
odczytać?

4. Jakie jest prawdopodobieństwo, że będą w nim użyteczne informacje, a nie np.
wallpaper.bmp ?

[Gość: brum]

Ad 2, 3 i 4: Zgodnie z prawami Murphy'ego to prawdopodobieństwa są BARDZO wysokie :)
Ale stojąc na gruncie statystyki i probabilistyki masz rację, pomijalne :)

[and_nowak]

Gość portalu: brum napisał(a):

> Ad 2, 3 i 4: Zgodnie z prawami Murphy'ego to prawdopodobieństwa
> są BARDZO wysokie :)
> Ale stojąc na gruncie statystyki i probabilistyki
> masz rację, pomijalne :)


Last but not least: To trochę nie na temat. W pierwszym poscie powiedziałem
"wystarczy nadpisać raz, za to wszystkie kopie".

Tutaj tak naprawdę nie dyskutujemy nt. ilości nadpisań, tylko, co
objąć nadpisaniem. Program, który nadpisuje 100 razy losową zawartością, ale nie
nadpisuje jakichś tam fragmentów dysku jest mniej wart od takiego co nadpisuje
raz, ale WSZYSTKO. I tyle.
Jeżeli zaś nie potrafimy nadpisać "wszystkiego", to niezależnie od ilości
nadpisań mamy ten sam problem. Czy problem jest duży - o teraz, patrz wyżej.

[Gość: rr]

Ad 1. "normalnie" to się raczej nie da bo dysk zarządza nimi
wewnętrznie i sam o nich decyduje, nie informując o tym systemu
operacyjnego. Poczytaj np. na stronie ontracka jak odzyskują dane.
Wyjmują talerze i czytają je w innym sprzęcie, bit po bicie
FIZYCZNIE - po całej jego powierzchni a nie tylko po sektorach
adresowalnych. Potem z tej sieczki wyciągają dane. Miało nie być o
CIA ale nikt nie mówił że będzie łatwo i tanio. Druga opcja -
lokalizacja remapowanych sektorów musi być gdzieś w dysku zapisana -
pewnie w jego nvramie więc możnaby przeprogramować kostkę w celu
przemapowania tak, żeby je przywrócić :D

Ad 2. Jeśli zrzucisz pracującego laptopa i "nic się nie stanie" to
możesz mieć pewność, że coś trzeba zremapować.

Ad 2.

Zgadzam się!

[Gość: fixfocus]

Ten problem mnie nurtuje od dawna. Oczywiście, nie jestem na tyle
zacięty, żeby coś konkretnego wyśledzić, ale:
PEWNOŚĆ można mieć tylko, jeśli jest gwarancja, że w ŻADNYM miejscu
na dysku nie pozostaje informacja. W mojej praktyce zawodowej
otarłem się o pewne zagadnienia:

1. Magnesowanie może osłabić, uszkodzić informacje, ale nnie daje
gwarancji całkowitego jej usunięcia. Opracowywałem w swoim
czasie "degausser" do kaset magnetofonowych. Przybyło mi tylko
siwych włosów.

2. Przy próbach samodzielnego pisania oprogramowania do zapisu na
dyskach, znawcy mnie oświecili, że tak jak formatowanie nie kasuje
fizycznie danych, tak samo OPROGRAMOWANIE WEWNĘTRZNE samego dysku
wystawia nam do wglądu tylko wirtualny obraz stanu fizycznego, patrz:

2a. Pojemności dysków dochodzą do TERABAJTA, przy zerze BADSECTORS.
Czy to możliwe bez "tricku"? Przypuszczam, że fizyczna pojemność
rzeczywista dysku jest dużo większa, niż deklarowana.

2b. Powiedziano mi, że tzw. "nadpisywanie" w rzeczywistości odbywa
się na niezajętych sektorach dysku, aż do WYPEŁNIENIA fizycznej
pojemności dysku. Dopiero potem zamazywanie rozpoczyna się od
początku, a kto wie, czy nie grzebieniowo , w sektorach pomijanych
za poprzednim razem.


3. Kiedy mi wkładano do głowy algortm Hayesa, zabawiałem się tak,
że kasowałem do zera 30% bitów w pamięci zapisanej kodem Hayesa
(archiver, poprzednik ZIPa, z "obrotem" macierzy). Archiwer
odczytywał dane, jak gdyby igdy nic...

4. Z kontaktów ze służbami obsługi tajności dowiedziałem się, że
jedyną uznaną metodą zagwarantowania nieujawniania zawartości
przypadkowych nośników jest ich ... spalenie. I tego przestrzegają!

5. Metoda nadpisywania była dobra w DOSie i na dyskietkach. A i
wtedy potrzebny był specjalny program zapisu nieuwzględniający
podziału na sektory .

6. Ile razy informatyczy zapewniali na "niezawodne
zabezpieczenia" zawsze po jakimś czasie wybuchał skandal z
ujawnieniem olbrzymich ilości danych . W windowsach lepiej
zorientowaniu użytkownicy znajdują Listy uczestników
opracowania systemu, filmiki z ich udziałem, znaja po
kilkadziesiąt hasel uniwersalnych otwierających każdy system
danej marki itp.

DOBRZE, teraz powiedzicie mi, komu z Was się udało szybko i
sprawnie zamazywać dyskietki 1,4 MB z danymi "wrażliwymi" , żeby
je mozna było po prostu wyrzucić bez obawy o skandal z ujawnianiem
poufnych danych? Mam tego kilkaset. Ktoś może próbował magnesów
neodymowych? Bo "magnesy śpiewające", silne i o dużym
rozproszeniu , przy próbach nawet nie wpłynęły na zgłaszanie się
dyskietek, a co dopiero na możliwość odczytywania sektora po
sektorze.

A może rozwiązaniem byłoby szyfrowanie wszystkich danych w
komputerzze, przed zapisaniem ich na twardy dysk? Program
oragnizujący jakąś pamięć wirtualną mógłby być zawarty na
przykład w pen-drajwie ...

[Gość: fixfocus]

O ewentualne rady proszę też na :
[e-mail]

[wodny]

> A może rozwiązaniem byłoby szyfrowanie wszystkich danych w
> komputerzze, przed zapisaniem ich na twardy dysk? Program
> oragnizujący jakąś pamięć wirtualną mógłby być zawarty na
> przykład w pen-drajwie ...

Jak wspomina autor artykułu, istnieje LUKS. Po instalacji systemu wszystkie dane
poprzerzucałem na szyfrowane partycje. Dopiero potem przywracałem informacje
prywatne, więc jeśli już ktoś odzyska dane, to będzie to sam system.

Trzeba pamiętać, żeby szyfrować swapa.

Płytki CD z średnio ważnymi informacjami ostatnio przewierciłem po prostu w paru
miejscach :-)

[and_nowak]

Gość portalu: fixfocus napisał(a):
> 1. Magnesowanie może osłabić, uszkodzić informacje, ale nnie daje
> gwarancji całkowitego jej usunięcia.
Oczywiście że daje! Kwestia sprawności "magnesu". Profesjinalny degausser
załatwia sprawę szybko i bezboleśnie. No, pozostaje NVRAM, ale tam nie ma danych.

> 2. Przy próbach samodzielnego pisania oprogramowania do zapisu na
> dyskach, znawcy mnie oświecili, że tak jak formatowanie nie kasuje
> fizycznie danych, tak samo OPROGRAMOWANIE WEWNĘTRZNE samego dysku
> wystawia nam do wglądu tylko wirtualny obraz stanu fizycznego.
Nie ma procesu kasowania, jest usuwanie z katalogu i ew. nadpisywanie.
"Oprogramowanie wewnętrzne" w ogóle tego nie widzi - przyjmuje komendy zapisu i
odczytu.

> 2a. Pojemności dysków dochodzą do TERABAJTA,
> przy zerze BADSECTORS.
Aktualnie 1,5TB i ZAWSZE BYŁY bad-sectory. Tyle, że od dawna są one remapowane
na "spare sectors" przy inicjalnym uruchomieniu dysku. Ukrywane przed
użytkownikiem. Proces ten może również zachodzić w trakcie eksploatacji dysku,
dlatego użytkownik zobaczy pierwsze bad sectory dopiero wtedy gy jest baaardzo
źle. Stąd jakieś 11-12 lat temu pojawiła się technologia SMART.

> 2b. Powiedziano mi, że tzw. "nadpisywanie" w rzeczywistości odbywa
> się na niezajętych sektorach dysku, aż do WYPEŁNIENIA fizycznej
> pojemności dysku.
Tzw. Log Structure File. To prawda, ale w macierzach dyskowych niektórych
producentów. W dyskach nie.

> 3. Kiedy mi wkładano do głowy algortm Hayesa...
Kody nadmiarowe. I co z tego? Wytnij dowolny blok informacji w całości, tzn. z
jego kodami i stracisz go. Wytnij bit parzystości z każdego bajtu i nie stracisz
nic "wycinając" 1/9 bitów. Zapis CD-ROM to 2/3 (!!!) bitów nadmiarowych, a
spróbuj zrobić 1 małą dziurkę...

> 4. Z kontaktów ze służbami obsługi tajności dowiedziałem się, że
> jedyną uznaną metodą zagwarantowania nieujawniania zawartości
> przypadkowych nośników jest ich ... spalenie.
Brzmi tajemniczo - TY TO MASZ KONTAKTY ;-))) A w praktyce - nie znaczy NIC. Jak
zwykle FUD. Gdzieś coś podobno, ONI. Archiwum X, Wróg publiczny, itp. bajeczki.
Aha, bardzo trudno jest spalić metal...


> 5. Metoda nadpisywania była dobra w DOSie i na dyskietkach.
Bzdura! Co tu ma do rzeczy DOS? Uzasadnij proszę.

> 6. Ile razy informatyczy zapewniali na "niezawodne
> zabezpieczenia"
Ile razy politycy obiecywali poprawę, a ekonomiści dobrobyt? Każdy może
ściemniać, nie każdy informatyk wypowiada się w imieniu całej społeczności
informatycznej, bądź zgoła reprezentuje całą wiedzę!

> DOBRZE, teraz powiedzicie mi, komu z Was się udało szybko i
> sprawnie zamazywać dyskietki 1,4 MB z danymi "wrażliwymi"
1. Nie trzymać takich danych na dyskietkach.
2. Jeśli masz degausser, użyj go. Szybko, sprawnie i PEWNIE.
3. Degausser można wypożyczyć
4. Jeśli nie masz, pozostaje ognisko, lub nożyczki (kiedyś jednym ruchem ręki
wyciągałem nośnik...)
5. Kto dzisiaj używa dyskietek???

[Gość: M.]

> 5. Kto dzisiaj używa dyskietek???


ZUS ;)

[Gość: daviez]

Gość portalu: x15 napisał(a):

> Bo bez przerwy się kłóciłem z ludzmi, którzy przekonywali mnie, że
> trzeba 7 razy nadpisać każdy sektor, żeby nie dało się odczytać. TO
> y oznaczało, że dysk 100GB naprawdę może trzymać 700GB,

Bardzo trafne spostrzeżenie. Wystarczy program i powiększamy pojemność dysków
7x. Za prawie darmo. Nie no, buzzmarket.pl

Bezpieczne usuwanie danych: "cztery razy po dwa..

[Gość: Gosc]

jesli chce sie bezpowrotnie usunac dane z komputera dysk nalezy uszkodzic
fizycznie. wystarczy 30% uszkodzenia fizycznego zeby nie mozna bylo odtworzyc
zadnych danych z dysku. po prostu mlotkiem trzeba ten dysk rozbic w drobny
maczek i tyle. niestety kosztowna zabawa:)

[88i88]

Właśnie tak się to robi w agencjach rządowych (vide Laptop p Zbigniewa Z.)

[Gość: rrr]

On "młotkował" całego laptopa, po klapie, klawiszkach itp - a nie
sam dysk, który z takiego młotkowania mógł wyjść co prawda z
połamaną elektroniką i bad sectorani ale z większością czytelnych
danych.

[Gość: x15]

> jesli chce sie bezpowrotnie usunac dane z komputera dysk nalezy
uszkodzic
> fizycznie. wystarczy 30% uszkodzenia fizycznego zeby nie mozna
bylo odtworzyc

Nie zgadzam się. Walnięcie młotkiem spowoduje, że dysk przestanie
działać. Ale goście z ontracka mogą przełożyć tależe do innego
mechanizmu i odpalić dysk. Albo odczytać jakimś super-duper sprzętem
nawet pogięty talerz. Jeśli już to lepiej napierw skasować programem
do kasowania a potem ewentualnie niszczyć fizycznie.

[and_nowak]

Gość portalu: x15 napisał(a):
> Nie zgadzam się.
Napisz skargę ;-)))

> Walnięcie młotkiem spowoduje, że dysk przestanie
> działać. Ale goście z ontracka mogą przełożyć tależe do innego
> mechanizmu i odpalić dysk. Albo odczytać jakimś super-duper
> sprzętem nawet pogięty talerz. J

Znowu bajki o CIA i "specjalistach"?
Owszem, talerze można przełoźyć (sam tak robiłem), ale zniszczone talerze nadają
się tylko na dekorację.
Kwestia tego jak "walniemy młotkiem", bo może się okazać, że w ogóle nic nie
uszkodzimy ;-)))
BTW: faktycznie bez rozebrania dysku ciężko uszkodzić talerze.



> Jeśli już to lepiej napierw skasować programem
> do kasowania a potem ewentualnie niszczyć fizycznie.

...a szczątki wrzucić do kwasu, a powstałą "zupę" wlać do wulkanu, a uzyskaną
lawę...

[Gość: smutas]

A nie lepiej i szybciej przyrawic rzeczony twardziel do jakiegos magnesu? np
wymontowanego ze starego, nie dzialajacego glosnika - moc powyzej 20 W?

Metody z czasów "...lub czasopism"

[Gość: tomeczek]

W czasach afery Jakubowskiej internauci ostro kłócili się o metody skutecznego niszczenia dysku. O ile pamiętam, za najbardziej godne polecenia uznano ostatecznie:

= wrzucić dysk do czynnego pieca hutniczego

= wrzucić dysk do wnętrza czynnego wulkanu

i najskuteczniejsza metoda:

= dać do zabawy młodszemu rodzeństwu

:))

[Gość: x15]

> W czasach afery Jakubowskiej internauci ostro kłócili się o metody
skutecznego

Ten gościu co kasowwał dysk Jakubowskiej nie dostał
polecenia "skasuj tak, żeby CIA we współpracy FBI nie odczytało
nigdy", tylko po prostu "masz tu mój komp, skasuj dane bo odchodzę z
roboty i już nie będę używać". No to facet wywalił partycję i
zainstalował Windows i tyle. Więc nie było trudno odzyskać jakieś
fragmenty.

Bezpieczne usuwanie danych: "cztery razy po dwa..

[Gość: Zniszczyć łatwo]

Mieszaninę zwaną termitem można użyć.Dysk twardy stopi albo spala w
100%.Lawa i byle piec tego nie zapewnia.A ja wolę na wszelki wypadek
pare razy zapisać.Dodam że wygląda na to że te odzyskiwanie danych
jest przereklamowane.

[asmok6]

Gość portalu: Zniszczyć łatwo napisał(a):

> Dodam że wygląda na to że te odzyskiwanie danych
> jest przereklamowane.

Czy ja wiem? Wysyłałem dyski do ontracka i zawsze mieli powyżej 90%
skuteczności. Przy czym łatwych przypadków (uszkodzenia "logiczne") nie
wysyłałem tylko robiłem sam, więc dostali tylko takie w przypadku których
musieli wyciągać talerze i czytać swoim sprzętem.

Bezpieczne usuwanie danych: "cztery razy po dwa..

[deree]

A co myślicie o takiej metodzie? Mamy Linux i partycje np. Ext3.
Chcąc usunąć z niej dane formatujemy na inny system plików - reiser, albo xfs i
przeznaczamy na /home, gdzie zawsze jest dużo małych plików konfiguracyjnych,
różnego rodzaju dokumentów , zdjęć itp., albo formatujemy jako swap. Będzie to
skuteczne?

[Gość: baba]

no nie wiem, mam niby swapa ale monitory pokazują, że praktycznie nigdy nie jest
używany. A jakbyś 40gb przeznaczyl na swapa to tylko maly procent bylby
ewentualnie wykorzystany, reszta jest do odczytania.

[asmok6]

deree napisał:

> A co myślicie o takiej metodzie? Mamy Linux i partycje np. Ext3.
> Chcąc usunąć z niej dane formatujemy na inny system plików - reiser, albo xfs i
> przeznaczamy na /home, gdzie zawsze jest dużo małych plików konfiguracyjnych,
> różnego rodzaju dokumentów , zdjęć itp., albo formatujemy jako swap. Będzie to
skuteczne?

Ale po co? Jeśli masz linuxa to po prostu parę razy
cat /dev/random > /dev/hdXX
albo za pomocą polecenia dd najpierw zera, później FF, później z /dev/random

[kasiamat00]

> Ale po co? Jeśli masz linuxa to po prostu parę razy
> cat /dev/random > /dev/hdXX

Raczej:
cat /dev/urandom > /dev/hdXX

Inaczej to może "ciutkę" trwać ;)

[Gość: dd]

> Ale po co? Jeśli masz linuxa to po prostu parę razy
> cat /dev/random > /dev/hdXX
> albo za pomocą polecenia dd najpierw zera, później FF, później
z /dev/random


dd if=/dev/urandom of=/dev/hda1 -bs=1024 -count=X
gdzie X to rozmiar partycji w kilobajtach.
Wywalisz wszystko włącznie z sustemem plików - cała partycja
zostanie pokryta śmieciem, a jako, że są to dane losowe - ontrack
przestaje gwarantować przesadnej skuteczności.

[Gość: lx]

pod linuxem masz program bb BadBlock wywołany z odpowiednim parametrem zapisuje
do pliku specjalnego np /dev/hda czy /dev/hda1
myślę że: man bb na początek

[Gość: k]

Lepiej od razu sformatuj na XFS i po prostu skasuj te dane, które chcesz odesłać
do krainy wiecznych bitów. Ten system plików uniemożliwia jakiekolwiek
odzyskanie danych zmieniając na bieżąco strukturę i rozmiar ekstentów.

Sami paranoicy

[Gość: .]

Ludzie wpisujacy sie w tym watku maja jakas obsesje na temat zacierania sladow wlasnej aktywnosci. Co wy takiego macie na tych swoich komputerach? Swoje gole zdjecia? Wiecej dystansu do siebie wam zycze.

[Gość: heh]

Ja z racji wykonywanego zawodu, który jest moją pasją. Dla mnie to
tylko proof of concept, na swoim prywatnym kompie nie bawię się w
żadne szyfrowania, ani nawet w hasło do usera na windowsie - jest
jeden i wszyscy domownicy z niego korzystają. Służbowgo laptopa za
to muszę mieć "bezpiecznego".

[wodny]

Oddaj mi proszę swój dysk. Wyręczę Cię chętnie w zrobieniu paru przelewów i
wzięciu kredytu.

[Gość: dfg]

pewnie sfotografowali jak bzykają córki prezydenta Obamy

Wystarczy mieć pliki zaszyfrowane i żaden Linux...

[rojberek]

... nie jest potrzebny. Trzymać pliki w zaszyfrowanym pliku/partycji
TrueCryptem albo innym darmowym softem i odzyskanie danych jest dla
przeciętnej osoby niemożliwe.

Nie wystarczy

[and_nowak]

1. Jeżeli nie wszystko jest zaszyfrowane, to zawsze w jakimś katalogu TEMP może
zostać "kopia robocza". Jeżeli wszystkie partycje na wszystkich dyskach są
zaszyfrowane, to pozostaje pendrive, albo CD z kopią, którą miesiąc temu pan
dyrektor przenosił do wydruku u pani Helenki.
2. Zazwyczaj taki soft tworzy coś w rodzaju "dyskietki ratunkowej", jakby się
zapomniało hasła. Wystarczy wejść w posiadanie takowej...

3. Hasło można odgadnąć, kwestia n prób. Można też wymusić od właściciela.

4. Każdy algorytm można złamać metodą brute force, czyli próbując kolejno
wszystkich kluczy. Do konkretnych metod są pewne algorytmy usprawniające proces.


Oczywiście mój dysk z domowego kompa nigdy nie będzie wystarczająco łakomym
kąskiem, ale w tym wypadku pytanie, czy w ogóle kogoś zainteresuje. Moim
skromnym zdaniem w 99,9% przypadków wystarczy zwykłe JEDNOKROTNE NADPISANIE
całej dostępnej zawartości dysku, np. poprzez kopiowanie filmu.avi. O usuwaniu
Kosza itp. nie wspominam, bo już napisałem "całej dostępnej".

[Gość: pre and_nowak]

and_nowak - Twoje wypowiedzi sa tak eksperckie ze powinienes chyba sam napisac
ten dokument, mysle ze wiedze masz niewielka, a dajesz przyklady o jakims
folderze temp i pani halince. Mysle ze jestes troche do tylu.

Jest formatowanie i formatowanie

[patman]

To, że nadpisane zerami dane są nie do odzyskania, to żadne odkrycie, tylko mit był podtrzymywany przez producentów oprogramowania, wciskającym ludziom śmieciowe aplikacje do "100% trwałego" kasowania plików.
Natomiast co do formatowania - jeśli ono nie wygumuje danych bit po bicie, to są one do odzyskania. Przy instalacji linuksa sformatowałem partycję NTFS na EXT3, po czym okazało się, że zapomniałem zgrać zdjęć. 80% udało się odzyskać.

Bezpieczne usuwanie danych: "cztery razy po dwa..

[Gość: sdf]

CIA ma takich speców że kuźwa odczytują dane nawet z dysków 100 razy
nadpisanych, potem podziurawionych na sito a potem spalonych w piecu hutniczym i
rozrzuconych na pustyni.

[Gość: zsyp]

Oni jeszcze po spaleniu dysku w piecu potrafią z analizy dymu
odczytaś zawartość, jak wiadomo zera kopcą bardziej niż jedynki.