Drugie dziecko

[Gość: maaama]

Hej mam pytanie do mam, które mają więcej niż jedno dziecko. Jak
sobie dawałyście radę na początku? macie jakieś sposoby, Zeby bvez
pomocy babć dać sobie radę z dwulatkiem i noworodkiem?

[Gość: jadzia]

hej,a te drugie dziecko to bardzo chciane,czy tak z musu,na zasadzie
dobra różnica wieku,lepiej to mieć za sobą.Ciesz się,że masz
jeszcze "babcie"i możesz liczyć na darmową pomoc.Nie jesteś jeszcze
na tyle "mocna"aby sobie radzić samodzielnie,a chcesz pokazać się.To
dobrze,że starasz się być ambitna,ale to jeszcze ciut mało.Jeśli
będziesz zorganizowana,troszkę odpuścisz swoje sprawy to sobie
poradzisz i nikt nie będzie musiał latać przy córce i jej dzieciach.

[Gość: mini]

bez pomocy jest bardzo ciężko ale dla chcącego nic trudnego; sama mam jedno
dziecko na pomoc nie mam co liczyć bo nie jestem z płocka ale tak się nie da i
niestety w ekstremalnych sytuacjach muszę ściągać teściową
ale sama najlepiej wiesz czy dasz radę czy nie

[Gość: babeczka81]

nie jesteś przygotowana na drugie dziecko, więc po co zawracasz głowę innym?

[Gość: mama]

jak zwykle chęć pomocy innym na forum powala...
babeczka81 jak nie masz nic do powiedzienia to nie komentuj....

ja mam jedno dziecko i przy jednym jest mi ciężko ale jakos ogarniam, że tak powiem... :) czasami sama czasami z babcią:) z dwójką byłby spory problem ale dałabym radę przy małej pomocy babci:)

[Gość: mama mi]

Przy jednym dziecku ciężko??????? Moja szwagierka ma 1,5 -roczne bliźniaki i 3
dziecko 3 latka. Sama bardzo dobrze daje radę, poważnie!W zasadzie od rana do
godziny 17 jest sama z maluchami.
To bardzo wielkie wyzwanie wychowawcze więc podziwiam szwagierkę.

[Gość: mama]

wiem, że przy trójce dzieci jest ciężko i równiez podziwiam... ja niestety czuję się mocno zmęczona i może dlatego jest mi z jednym bobasem ciężko, a może dlatego, że po prostu nie radzę sobie?? nie wiem?? ... w każdym razie podziwiam mamy mającej więcej dzieci:)chciałabym mieć więcej czasu i sił....

[Gość: mama mi]

Powodzenia, dużo wytrwałości i głowa do góry!Pozdrawiam ciepło:-)

[Gość: babeczka81]

przecież napisałaś że sobie nie radzisz
drugie dziecko bo inni chcą i ci każą? głupota totalna

[Gość: mama]

wątek założył ktos inny... ja pisałam o sobie... i nie pisałam, że chcę mieć drugie ddziecko...
Twoja odpowiedź babeczka81 jest nie trafiona...

[Gość: babeczka81]

ogarnij się, bo piszesz bzdury! ty to sobie możesz chcieć , chłop cie zapłodni i po temacie

[Gość: jadzia]

nie tak szybko z tym zapłodnieniem.Młoda mama przestawi się na
cilest i po kłopocie.Druga ciąża już jest normalniejsza,bo jest
jakieś doświadczenie,już zapewne "misiowi"odpadnie szkoła
rodzenia,mierzenie brzuszka,osłuchiwanie i tego rodzaju
głupoty.Trzeba się też zajmować starszym dzieckiem i jego
postępami/mija okres zupkowo-kupkowy/.Tak czy owak kobieta jak
ziemia co rok powinna rodzić,dawać obfite plony.

[Gość: maaama]

Dziękuję serdecznie za odpowiedzi. Moje drugie dziecko urodzi sie
lada chwila. Podobnie jak w przypadku pierwszego będę się nim,
zajmowała sama z mężem, na pomoc ze strony babć nie mam co liczyć.
Rozpoczęłam ten wątek, by szukać mam w podobnej sytuacji i
dowiedzieć się jak one dały sobie radę z dwulatkiem i małym
noworodkiem naraz.

[Gość: jadzia]

to szkoda,że zaczęłas od końca.Pewnie do tej pory znacznie więcej
osób by zabrało głos,bardziej merytorycznie.Najwazniejsze to wiara w
siebie,nie męczenie innych swoimi problemami,podejście
życiowe,zapewne jak sie coś przeoczy to nic wielkiego się nie
stanie,nie marudzić,dużo cierpliwości.Nie wszystko musi być na
zegarek,książkowo,sławetne zupki i kupki na bok.Do tego dużo seksu i
radości z życia.

[Gość: maaama]

Dziękuję jadzia. Twoje słowa jakoś dodały mi otuchy. Pozdrawiam

[Gość: A]

Witaj,ja urodziłam drugie dziecko,gdy starsze miało dwa lata i 4 m-ce,ciężko było tuż po porodzie,jak jeszcze dochodziłam do siebie,ale po dwóch tyg.oswoiłam się z nową sytuacją a wyglądało to tak,że noworodek był nakarmiony,przewinięty i leżał w łóżeczku a ja większość czasu spędzałam z dwulatkiem.Pomagał mi przy kąpaniu,podawał pieluszki itp.Póżniej gdy noworodek zaczął wymagać więcej uwagi(siedzenie ,raczkowanie itp.)uczyłam starsze dziecko pomocy przy malcu,jak ma się z nim bawić,żeby nie zrobić mu krzywdy,na pewno sobie poradzisz,ja też nie miałam pomocy ze strony babci.Teraz starszy ma 3 i pół roku a mały rok i 4 mce i nie mogą bez siebie żyć mają świetny kontakt i wspaniale razem spędzają czas,uwierz w siebie:)

[Gość: gość]

ja tez rodze za chwile drugie dziecko,pierwsze ma dwa i pol roku
wiec podejrzewam ze bedzie ciezko,
jeszcze dodatkowo przeprowadzamy sie do plocka wiec nowe otoczenie i
nie bedzie jego ukochanej niani
mam taki pomysl zeby poszukac kogos do pomocy dla starszego dziecka
lub zeby troche zaczal chodzic do przedszkola - najpierw na troche 2-
3 h dziennie potem jak mu sie spodoba na dluzej
z tego co pytalam znajome mamy co maja dwojke, to jak jest mozliwosc
to dobrze sobie zorganizowac pomoc, chociazby jakas opiekunke na
kilka godzin

[mardyla]

Ja mam dwójkę dzieci obecnie w wieku 3 latka i niecałe 5 lat. Jak się
urodziła córcia to synuś miał 1 rok i 7 m-cy. Nie ukrywam, było
bardzo ciężko. Tym bardziej, że jak to przy pierwszym dziecku był
"troszkę" rozpieszczony. Tak jak tu wcześniej wspomniano dobrze by
było, żeby ktoś przychodził do pomocy chociaż na 3-4 godzinki. Miała
byś czas wtedy żeby poświęcić ten czas tylko starszemu dziecku.
Plusem takiego przychodzenia kogoś do pomocy w moim przypadku było
to, że dobrze poznałam tą panią, dzieci ją polubiły i mogłam
spokojnie wrócić do pracy po urlopie macierzyńskim.
Obecnie kiedy dzieci są już starsze, chodzą do przedszkola i mają
wspaniały ze sobą kontakt. Bardzo są ze sobą zżyci. I pomimo, że
drugie dziecko nie był tak wcześniej planowane (bo rocznikiem są rok
po roku) to jestem super zadowolona, że tak się zdarzyło. Tak więc
głowa do góry. Trudny okres to etap przejściowy. A później będzie już
tylko lepiej :)

[Gość: maama]

Ja uważamże jak jest więcej niż jedno dziecko to jest lepiej, gdyż
dzieci wychowywane z rodzeństwem świetnie dają sobie radę w życiu.
Warto mieć wiecej niż jedno dzieckop.

[Gość: gosiaq]

u mnie różnica wieku 2 latka i 2 miesiące. Owszem na początku było
ciężko, po dwóch tygodniach zostałam sama z dwójką, tzn. tata i obie
babcie maluchów w pracy.
Nie ubolewałam nad tym, bo wiedziałam, że jak ja nie dam sobie rady
to kto. Cały sukces to organizacja dnia (po około miesiącu miałam
ustalony rytm dnia, którego starałam się trzymać), a już na pewno
nie można mówić, że dam sobie rady.
Przyznam,że w głębi duszy byłam dumna z siebie kiedy słyszam słowa
znajomych i sąsiądów "jak ty sobie dajesz radę z dwójką". To
dodawało mi mocy. DZIECI - Obowiązek ogromny, ale jaka przyjemność
gdy widzisz uśmiech i przytulasz dwa brzdące.

Pozdrawiam i życzę powodzenia.

[Gość: ja]

witajcie, ja za chwilę też będę mamą dwójki, dwu i półrocznej córeczki i
noworodka i na razie jeszcze o tym nie myślę, bo w każdej sytuacji i tak zawsze
trzeba się przede wszystkim samemu odnaleźć. Tak jak każde dziecko jest inne i
wymaga mniej lub więcej uwagi tak tez każda mama jest inna, bardziej lub mniej
zorganizowana. Oczywiście uważam że jednak pomoc jest niezbędna żeby nie
zwariować, chociaż jak wspominam pierwsze dni z pierwszym dzieckiem w domu to
szczerze miałam już dosyć tych pomocnych dłoni i chciałam być w domu sama z
maluchem...
Pozdrawiam wszystkie "podwójne mamy!

[Gość: anetusstep]

Witam, Na pocieszenie powiem WAM dziewczyny, że mam trójkę dzieci i
zero pomocy ze strony babci. Najważniejsza jest organizacja dnia,
poustawianie sobie spraw według priorytetów i mozna przetrwać. W tej
chwili córeczka ma rok i 2 miesiące a chłopcy 5 i 6,5 roku. Myślę,
że kwestie organizacyjne mam już sobą, niemniej nadal trzeba się
pilnować ale warto bo radość naszych dzieci jest najważniejsza -
Wytrwałości Damy Radę!!!!!!!