Czego (lub kogo) baliście się w dzieciństwie?

[morgen_stern]

Ja panicznie bałam się koguta piejącego przed telerankiem. Ten pogłos był przerażający! Zwiewałam z pokoju i przychodziłam dopiero, kiedy teleranek się zaczął.
Oczywiście moja sadystyczna rodzina wołała mnie często "już, już!", że niby już nie pieje, wchodzę na luziku, a tu KOGUT! I w tył zwrot :)

I bałam się panicznie bomby atomowej, efekt jądrowego prania mózgu podczas zimnej wojny.

[franciszkaner]

Ja się zawsze bałem skórzanego paska mojej mamuśki, który widziałem
zazwyczaj gdy coś nabroiłem :P

[pierwsze-wolne]

Wujka, który 1-2 razy do roku odwiedzał rodzinę 300 km dalej ;)
wchodziłam pod stół i potrafiłam siedzieć, dopóki nie pojechał :D
nikt, łącznie za mną, nie wiedział o co chodzi - teraz wujek okazuje
się całkiem sympatyczny ;)

[babazzamiedzy]

1. czarnej wołgi
2. tego, że samolot w którym leci tata, ulegnie katastrofie
3. umierałam ze strachu na czwartkowych "kobrach". Do dziś pamiętam
jakiś odcinek,w którym niby-zwyczajne kotki mordowały ludzi.

[Gość: tralalala]

gremlinów wyskakujących zza łóżka...

[dreammaster]

1. Że coś wyjdzie z szafy (albo piwnicy).
2. Słonia z "W pustyni i w puszczy" (tak, wiem że głupie...)

[vifxen]

Świętego Mikołaja w wersji mój własny dziadek z doczepioną brodą.
Najlepsze jest to, że wiedziałam, że to mój dziadek, ale bardzo
bałam się, że taki brodaty i brzuchaty już na zawsze zostanie. I
jeszcze to przerażające 'Ho ho ho'...

Buki. Ale przyznajcie się, kto się jej nie bał?

[zwierze_futerkowe]

vifxen napisała:

> Buki. Ale przyznajcie się, kto się jej nie bał?

Ja się jej nie bałam. :)

Bałam się:
- wojny (dziękujemy ci, propagando PRL-u!)
- pociągu wjeżdżającego na stację (że będę stała za blisko krawędzi peronu i
wciągnie mnie pod koła)
- że w lesie, w piwnicy albo na śmietniku znajdę trupa (nie pytajcie, skąd mi
się to wzięło, bo nie wiem).

[kicior99]

> - pociągu wjeżdżającego na stację (że będę stała za blisko krawędzi peronu i
> wciągnie mnie pod koła)

Całkiem realne, w Anglii na każdym peronie wisi ostrzeżenie...

[mariolka99]

kicior99 napisał:

> > - pociągu wjeżdżającego na stację (że będę stała za blisko
krawędzi peron
> u i
> > wciągnie mnie pod koła)
>
> Całkiem realne, w Anglii na każdym peronie wisi ostrzeżenie...

Pogromcy Mitów to sprawdzili :)
Nie da się "być wciągniętym", można upaść od podmuchu wytworzonego
przez pociąg, ale tak normalnie, na twarz:), bez wciągania :)
Jesteśmy bezpieczni, nawet w Anglii :)

[bri]

Buki też się bałam.

[fomica]

Bałam się Freddy'ego Krugera. Panicznie. Oraz pani od historii. Nie wiem kogo
bardziej.

[mi-l-ja]

1) Buuuki
2) rysia (miałam koszmary z rysiem, którego nota bene nigdy nie
widziałam na oczy, bo niby gdzie, skoro do najbliższego ZOO było
jakieś 100 km?)

[mumia_ramzesa]

Wilka z lasu (mieszkalismy blisko lasu) - jak bylam b. mala.
Cyklopa z Odysei (w filmie).
Na "Brunecie wieczorowa pora" balam sie juz nie wiem czego, chyba tak ogolnie.

[Gość: mrnickt]

W "Brunecie ..." nie czasami takiej starszej kobiety i jej przeraźliwego
śmiechu? Bo ja tak ...
p.s. Buka to standard
ale najbardziej bałem się oglądać taki serial dla dzieci z serii Walt Disney
"Eere Indiana", aż mnie teraz ciarki przeszły ...

[mumia_ramzesa]

> W "Brunecie ..." nie czasami takiej starszej kobiety i jej przeraźliwego
> śmiechu? Bo ja tak ...

W "Brunecie..." atmosfera byla dla mnie nie do zniesienia. Dla mnie to byl
horror! :-D
Balam sie jeszcze czaszek - w Kudowie jest Kaplica czaszek i mnie wzieto w
dziecinstwie na taka "fajna" wycieczke.
Natomiast moj brat bal sie czaszki kozla sarny, ktora wisiala w przedpokoju.

[nessie-jp]

Tężca, wścieklizny, zatruć pokarmowych, szkarlatyny, duru brzusznego, dyzenterii
i całej reszty tych uroczych przypadłości, przed którymi dzieci w wieku 7-8 lat
przestrzegano na szkolnych pogadankach zdrowotno-szczepiennych. Byłam
przekonana, że wystarczy, że pies na mnie szczeknie, żeby umrzeć w strasznych
męczarniach.

[amarantha]

Wilków z "Pana Kleksa" i Gmorka z "Niekończącej się opowieści". Zostało do dzisiaj.

[croyance]

Ja tez do tej pory boje sie tych wilkow i Gmorka.

[veni23]

croyance napisała:

> Ja tez do tej pory boje sie tych wilkow i Gmorka.

Ja też. Wilków zwłaszcza, zęby mnie bolą na samą myśl ;)

Schizowałam (bezzasadnie rzecz jasna), że w piwnicy zawsze czai się sąsiad z
zamiarem zamordowania mnie, gdy będę wychodzić. Dzięki temu biłam rekordy w
biegu po schodach (kręconych dla utrudnienia) oraz chciałam beatyfikować mojego
tatę gdy pewnego pięknego dnia zamontował samo-się-wyłączające pstryczki do światła.

[Gość: xymcia]

Ja w Akademii Pana Kleksa najbardziej bałam się Golarza Filipa. Same wilki nie
były takie straszne, bardziej te dźwięki, które im towarzyszyły.
Poza tym bałam się szatanistów w ciemnych okularach, którzy podobno porywali
dzieci - efekt opowiadania sobie przez dzieciaki "strasznych historii" :)

[femme-fatale]

amarantha napisała:

> Wilków z "Pana Kleksa" i Gmorka z "Niekończącej się opowieści". Zostało do dzis
> iaj.

Nie bałam się niczego poza tymi wilkami! Ten ich pochód budził we mnie taką
grozę, że do dzisiaj pamiętam jak mnie wszystko bolało ze strachu

[funkcjonariusz_angua]

amarantha napisała:

> Wilków z "Pana Kleksa"
Ja też:D Nie bałam się Buki, Hatifnatów, ani innych bajkowych
potworów, ale wilki mnie przeraziły tak, że schowałam się pod koc i
wyszłam dopiero po wielu zapewnieniach, że już ich nie widać. Potem
często miałam koszmary senne z nimi w roli głównej. W książce wilki
już nie były takie przerażające, jak w filmie:)

[Gość: fda]

milicjanta, którym w stanie wojennym straszyla mnie babcia
do dzisiaj boje sie wszystkich mundurowych, nawet konduktora w pociagu :/

[iwu]

Wuja Janusza z pekaesami i toną lakieru na włosach, które formował
na kształt krowiego placka żeby zakryć łysinę.
Wuja Włodka z okularami-telewizorami, a jak je zdejmował to było
jeszcze gorzej. Przestawałam się bać kiedy odpalał mi kasę na różne
okazje, bo to mój chrzestny był.

[deszcz.ryb]

Filmu Monty Python i Święty Graal. A konkretnie sceny z Czarnym Rycerzem, jak król Artur odcinał mu ręce i nogi. A najśmieszniejsze, że to nie odcinania się bałam, tylko mi było zwyczajnie strasznie przykro, że on go bez tych rąk i nóg zostawił w lesie, i jak on sobie, biedak, poradzi? Na pewno umrze z głodu. :D

Na szczęście na starość mi przeszło i teraz uwielbiam MP. :)

[szarrak]

bałam się panicznie odcinków Misia Coralgola, jak był w kosmosie - była tam
straszna czarownica, która chciała zrobić krzywdę Coralgolowi (chyba, że coś
pomieszałam). to było STRASZNE, nie byłam już taka mała, ale pamiętam jak
siedziałam za fotelem i ryczałam.
no i Buki, pewnie jak większość.

[papapapa.poker.face]

rzeczy, zjawiska i osoby, ktore zrobily na mnie nagle wielkie wrazenie
swoja "niesamowitoscia"- gabinet strachu (tak sie to mowi?) w wesolym
miasteczku, filmy o duchach- bardzo sie tego balam

Pamietam moja reakcje na widok znajomego rodzicow, wielkiego, grubego
chlopa z burza czarnych lokow. Ucieklam na jego widok
krzyczac "diabeł!!!" i schowalam sie pod stolem :)

[mallina]

wilkow
duchow
UFO
w okresie szkolnym:
hitlerowcow, czyli ogolnie Niemcow, bo wowczas dla mnie stanowli jedno:(
Reagana i gwiezdnych wojen
co za tym idzie Dziennika Telewizyjnego
9bo tam ciagle o trzeciej wojnie swiatowej gadali)

a jak juz pojawila sie biologia to balam sie
tasiemca, innych pasozytow akuratnie poznawanych na lekcjach
zakazenia, tezca itd

[Gość: invisible7]

- złych snów - czasem aż bałam się pójść spać; pamiętam, że
szczególnie często miałam koszmary o budynkach z ukrytymi
pomieszczeniami, w których czai się lub stało się coś strasznego,
- znajomego dziadków, który miał zeza i dziwnie patrzył,
- jak ktoś z przedmówców - wujka, który potem okazał się w porządku
:)
- piosenki "Dentysta sadysta" (pamięta ktoś?) i dziwnie
ucharakteryzowanych postaci występujących w teledysku; prawdziwego
dentysty zresztą też, zwłaszcza po traumie wywołanej przez szkolną
dentystkę (zostało mi to do dzisiaj);
- wspomnianej już wścieklizny i tężca; przez jakiś czas bałam się w
ogóle podchodzić do psów, a gdy kiedyś w piaskownicy zabrudziłam
sobie rankę na palcu, nie mogłam spać w nocy ze strachu;
- promieniowania radioaktywnego i bomby atomowej - po katastrofie w
Czarnobylu,
- lekarzy, pielęgniarek i wszelkich zabiegów lekarskich, zwłaszcza
zastrzyków, pobierania krwi, a nawet wkładania do gardła szpatułek w
celu jego obejrzenia (miałam odruch wymiotny).

[szkieletcasanovy]

Ja to się bałem ojca jak bratu rękę złamałem i to dwa razy.

[Gość: Azorek]

O, ktoś mi przypomniał tego Cyklopa z Odesei...Też się go bałam. Bałam się Baby Jagi z Koziołka Matołka, tej co się na koziołka uparła, była taka scena, że wylazła spod jakiegoś garnka, matko...

Bałam się pani z lekkim wąsikiem, mieszkającej gdzieś w pobliżu. Obiektywnie to piękna kobieta była - czarne włosy, czarne oczy, śniada cera, ale sąsiad zza płotu - kretyn - powiedział mi kiedyś, że ona je dzieci. Taki żarcik dla czterolatki...Rodzice odkręcali, ale i tak się bałam.

Bałam się futerału od kontrabasu :) Do dziś mam niechęć do tego przedmiotu, a widuję go właściwie na co dzień.

Bałam się kamiennego aniołka w ogrodzie dziadków - pozostałość przedwojennej fontanny. Miał obtłuczony podbródek i może dlatego?
U dziadków bałam się też strychu, bo coś tajemniczego, przykrytego płótnem stało w ciemnym kącie. Bałam się, że to futerał od kontrabasu :)

Przerażały mnie też te wielkie suszarki u fryzjera...

Bałam się wojny. Niemców. Bomby atomowej.

Za to nigdy nie bałam się żadnych żywych stworzeń. Dopóki nie ukąsiła mnie żmija :/

[croyance]

To mi przypomnialo, jak sie balam PIELEGNIARKI. Byla taka jedna
lokalnie, do ktorej chodzilismy prywatnie na rozne zabiegi, a ze
mialam i mam fobie pobierania krwi (niestety, nie uzywam tego slowa
lekko, mowieo prawdziwej fobii, niedawno musialam z jej powodu
zrezygnowac z waznego zabiegu chirurgicznego, wiec zarty sie
skonczyly) to jak tylko widzialam gdzies CZERWONY BERET w jakim
Pielegniarka chodzila, uciekalam. Balam sie do tego stopnia, ze
krzyczalam na widok kazdego czerwonego beretu.

Poza tym, balam sie szkorbutu :-D Nawet poszlam raz do lekarza,
przekonana, ze zaraz wypadna mi wszystkie zeby :-D

[Gość: Zoyka]

croyance, ja mam z dzieciństwa właśnie pięknie wyhodowaną fobię pobierania krwi
i tracę przytomność przed, po i w trakcie (jesli leżę na takiej leżance to jest
jako tako, ale prawdziwy hardcore był jak zemdlałam i spadłam na twarz z takiego
krzesła z podpórką na rękę)
a w dzieciństwie bałam się, że jak zasnę to przestanę oddychać i umrę :-)

[croyance]

Ciesze sie, ze nie tylko ja to mam :-) chociaz wspolczuje :-(

[Gość: ania]

Wilków z "Pana Kleksa" i Czarnego Rafała z "Historii żółtej ciżemki", którą mi
mama wyświetlała na rzutniku :) No i tego, że zobaczę w oknie pokoju
(mieszkaliśmy na parterze) głowę mordercy koniecznie z nożem w zębach. Aaa, i
jeszcze kiedyś widziałam fragment jakiegoś głupiego programu o duchach, w którym
pewna pani opowiadała, że u niej w domu pokazuje się duch pod postacią
widocznego na ścianie cienia w kształcie śmiejącej się truskawki. Dziś mi się to
wydaje ogromnie śmieszne, ale umierałam ze strachu przed tą truskawką ;)))

[trusiaa]

Dentysty - dziabnęłam w palec jednego, bo mnie oszukał, że nie będzie bolało!!!
Metalowego pudełka na szklane strzykawki, zapachów i odgłosów towarzyszących tamtym zastrzykom.

Rzeźby Smoka Wawelskiego - koszmar, a jak on syczał i ział!!!
Miałam wtedy... sześć lat i nie dałam się ustawić do zdjęcia, tylko wiałam byle dalej.

Wiewiórki, bo wg moich wyliczeń, miała metr wzrostu - bajeczka się kłania :(

Wizyty wujcia - a jakże: przeczekiwałam pod stołem.
Bomby atomowej, chińskiej - oczywiście.

[ibelin26]

Odkurzacza. Nie wiem dlaczego, może dla tego, że okropnie hałasował.

Telewizora - miałam 3 albo 4 lata, obejrzałam w TV jakiś program w
iluzjonistami - jeden z nich "połknął" harmonijkę usną (organki).
Nie wiem dlaczego mnie to tak przeraziło. Dostałam histerii. Rodzice
musieli wynieść do sąsiadów telewizor na jakiś czas, potem stał w
domu przyktyty serwetą.

Żołnierza na bocianich noga, którym straszyła gospodyni do której
jeździliśmy na letniska

[croyance]

Bylam kiedys z ojcem w Teatrze Wybrzeze na jakims przedstawieniu
przedswiatecznym i wyskoczyl HEROD, a wygladal jak pomieszanie diabla z
psem. Ja pier****, do tej pory jak sobie to przypomne, to serce mi
szybciej bije :-D

[mondovi]

Ja się bałam pinokia po przedstawieniu w teatrze - mój starszy barat, wiedząc o schizie, parę miesięcy prześladował mnie " śmiechem pinokia", a ja nogi łamałam w panicznej ucieczce.

[Gość: jjjjjjjjjjj]

a ja traktorów, jak byłam bardzo nmała, traktorów w lesie na
wakacjach. Ostatnio zobaczyłam traktorek mały w parku między
drzewami i mi się przypomniało:)
Tych dużych komarów z takimi długimi nogami, nawet mi się śniły w
koszmarach, obrzydliwe i okropne!:)
Kiedy usłyszałam o wściekliźnie, wymyśliłam, że z lasu przyjdzie
wściekły lis, wejdzie w nocy po rynnie, znajdzie mnie w łóżku i
zarazi. bałam się spać przy otwartych oknach, a nawet zamknięte
wydawały mi się niewystaczającym zabezpieczeniem:)))

[Gość: mrarm]

To nie komary, tylko Koziółka warzywna. Absolutnie nieszkodliwa.

[Gość: vp]

Gdy z wanny wypływała woda i tworzył się taki mały wir - strasznie
bałam się, że mnie do tej dziury wciągnie. Zatykałam stopą, żeby
spływało wolniej, a prąd wody tak fajnie łaskotał (ciekawe, nie
wpadło mi na myśl, że tym sposobem sama zapraszam wir
do "wciągnięcia za nogę w czarną dziurę" :-))

Na filmie strzelano do faceta w białym garniturze, oczywiście piękne
efekty z pojawiającymi się plamami plus bardzo realistyczne grymasy
i upadki - patrzyłam z przerażeniem "przecież jego naprawdę zabili"
dodatkowo równie przerażające odkrycie, że ten garnitur nawet po
wypraniu będzie miał dziury. Film nosił tytuł "Człowiek z Marsylii" -
Google wyszukały, jak czytam opinie kryminał pierwsza klasa, kiedyś
wykroję trochę czasu i go obejrzę dla oceny po trzydziestu pięciu
latach :-)

BUKI!!!

[Gość: lejla81]

I drzwi balkonowych, bo skrzypiały tak, jak BUKA!
Tego stwora z "Niekończącej się opowieści", co wszystko pożerał.
Ale Buka mi najbardziej utkwiła w pamięci.
Co do wody wypływającej z wanny - kiedyś podczas kąpieli synka
wyciągnęłam nieopatrznie korek. W życiu nie widziałam, żeby ktoś
chciał tak szybko z wanny prysnąc ;)

[Gość: ptysiunia]

- Niemców, wojny, nadlatujących samolotów.
W wieku przedszkolnym poszłam z rodzicami do muzeum wojska
polskiego. Tam pokazano mi bęben i objaśniono, że kiedyś takowe
wzywały na wojnę. Potem z bijącym sercem nasłuchiwałam czy aby nie
wzywają.
- wypadku i śmierci rodziców.
Tego, że wpadną pod samochód idąc po mnie do przedszkola. Bałam się
co wtedy stanie ze mną. Zostanę na zawsze w przedszkolu, będę tułać
się po świecie, jak sierotka Marysia? Będę mieć macochę jak
kopciuszek albo wyląduję w domu dziecka, gdzie biją?
- wyjazdu do afryki.
Dla mnie była to kraina pełna groźnych zwierząt (z niedźwiedziami
włącznie), dzikiej roślinności i ludzi, którzy zrobią krzywdę.
- końca świata
Wiedziałam, że stanie się to w nocy albo podczas burzy, dlatego z
ulgą witałam ranek i odalające się pomruki piorunów. Byłam świadoma,
że skończę w piekle
-wujka Tadzia
Wujek miał wąsy i donośny głos. Rodzice chętnie powoływali się na
niego. Tak w ogóle wujek to fajny chłop, którego oczywiście wkurzał
fakt bycia postrachem dzieci

[matti_hautameki]

Gargamela - zawsze jak się pojawiał wybiegałem do przedpokoju i patrzyłem wychylony zza ściany

Diabła Piszczałki - bałem się że mnie podgląda przez okno, zawsze w nocy szczelnie zasłaniałem zasłony

Majki Jeżowskiej z teledysku "A ja wolę moją mamę" w wersji na czarno-białym Rubinie ;) - jakaś taka strzaszna tam była, te potargane włosy, brr....

[Gość: mrówa]

> Gargamela - zawsze jak się pojawiał wybiegałem do przedpokoju i patrzyłem wychy
> lony zza ściany

Przecież to był film dla tych co się lubią bać...

[Gość: aniakin]

Buki
Wiedzmy Ple-Ple z Fraglesow
Diabla Piszczalki
Dwoch Michalow
Tego manekina z programu Cojak

[Gość: Fidel]

Dentysta (wiem, mało oryginalny jestem), zostało mi do dziś. W
Centrach Handlowych omijam miejsca z prywatnymi gabinetami, rwanie
miałem w narkozie (bo inaczej się nie dało), a jak widzę reklamę
pewnej firmy telefonicznej to zmieniam kanał, lub uciekam z
pomieszczenia.
Kiedyś straszono mnie "łapą" (z czarno-białego filmu "Wojna
światów"), była podobna do latarni ulicznej, ale mi przeszlo.

[pikiriki]

AAAA DIABEŁ PISZCZAŁKA!
koszmar dzieciństwa, zmora spacerów po lesie( po przecież na pewno siedzi gdzieś w krzakach. Kto i dlaczego pozwolił mi oglądać ten przeklęty serial w pacholęctwie niepomnam, ale na pewno to nie był Wesoły Diabeł, a ja nie chciałabym być jego Przyjacielem.
Oprócz tego dźwięk towarzyszący pojawianiu się buki w Muminkach, Wielka Stopa( jeśli mieszka w USA, to może i we wschodnim Mazowszu), kosmici, umarli z cmentarza na którym wybudowano mój dom( bo tam MUSIAŁ być jakiś cmentarz).

[Gość: Flo]

Tak zwanego "bula", nie mylić z bólem. Bula wymyśliłam sobie sama w wieku około
4 lat, mieszkał w przedpokoju i czasami widziałam jego poruszający się cień - w
rzeczywistości był to cień rzucany na ścianę przez wiszące na wieszaku okrycia
wierzchnie. Jak szłam do toalety musiałam przejść koło drania, straszno było ;)
Do dnia dzisiejszego lubię horrory.

[sumire]

baaardzo bałam się jeździć windą - do takich z rozsuwanymi drzwiami
w ogóle nie wsiadałam. bałam się panicznie psów do dnia, gdy rodzice
sprawili sobie jednego i od tej pory życia bez psów sobie nie
wyobrażam. z niejasnych przyczyn bałam się też... łysych ludzi.
natomiast największym koszmarem mojego dzieciństwa był golarz Filipa
i jego lalka z "Akademii Pana Kleksa". i te wyjące wilki. dla mnie
ten film to był rasowy horror.

[sumire]

golarz Filip oczywiście, nie Filipa ;)

[Gość: hm]

szczura z wc: ze mi wygryzie cipkę, jak będę sikała

wojny atomowej


śmierci własnej i rodziców

[Gość: malgosia]

podczas kapieli w wannie, bałam sie, ze "wciagnie" mnie do odplywu, przez to
zawsze musialam wyjsc z wanny, zanim sie odetkalo korek ;)

[Gość: p7]

Głosu "chińczyka" (i samego "chińczyka") śpiewającego piosenkę
Cysorz: w142.wrzuta.pl/audio/0YKQ2i7Sxn7/tadeusz_chyla_-
_ballady_-_07._ballada_o_cysorzu
A przez to przez długi czas rasy żółtej. Nieuzasadniona niechęć
miała miejsce aż do czasu pierwszych kontaktów z klientami
pochodzenia wietnamskiego, czyli dobre 20 lat.

Plakatu The Doors z biurka siostry - siostra powiedziała, że to
wampiry i kiedyś jak wstała do łazienki w nocy, to zobaczyła, że
zeszli z plakatu.

Wampirów.

Pająków!!! To też odziedziczyłam po siostrze. Zostało do dziś. I
tego, że pająk wyjdzie z odpływu w wannie.

Kształtu przypominającego ludzika z gry w klasy. Starsza koleżanka
powiedziała, że jak będę wracać do domu to wstanie i mnie zje.

[Gość: ania]

1.czarnej wołgi
2.ciemności-w życiu nie weszłabym sama na strych lub do piwnicy
3.wielkiej meblościanki w pokoju,w którym spałam,dopóki nie
dorobiłam się własnego-zawsze wydawało mi się,że czai się w niej
potwór z czerwonymi oczami
4.zastrzyków ;-)

[Gość: Cailin]

Drzwi obrotowych wszelkiego rodzaju (to mi zostalo do dzis).

I jeszcze ubzduralam sobie ze jedna z moich bluzek byla zrobiona z
ludzkich wlosow i strasznie sie jej balam...