Książki załamujące

[marusia_ogoniok_102]

Mój ranking książek, które mnie osobiście załamały swoją
głupotą/infantylizmem/wybitnie nudną fabułą:

1. "Mały lord". Boże święty, ja się pytam: CO TO JEST? I czy żaden z kolegów
smarkacza nie był normalny i wszyscy byli tak PATOLOGICZNIE słodcy?! W żadnym
świecie niewykonalne, takie dzieci się nie zdarzają, tak jak nie zdarzają się
tacy dorośli - BOGU DZIĘKI.
2. "Oto jest Kasia". Książka z dzieciństwa, podręcznik: "Jak się NIE
zachowywać, gdy w rodzinie pojawi się dziecko". Na miejscu Kaśki dawno bym
prysła z takiego domu.
3. "Pseudotoster i inne perypetie" - książka zachęciła mnie tym, że napisana
była przez wczesną nastolatkę. Tule że nie doczytałam, że wydana została
dlatego, że wygrała konkurs, którego warunkiem było: "Rodzice ZAWSZE mają
rację". Usiłuję się jej pozbyć z domu od ładnego roku już, ale nikt nie chce
odkupić badziewia.
4. "Ania z Zielonego Wzgórza" i wszystkie pochodne. Jak można tyle gadać bez
żadnego sensu?! Poza tym, w jednej z kolejnych książek Anka z koleżankami
chciały zabić kota. I nic mnie nie obchodzi, że ostatecznie go przygarnęły.

[wei.wu.wei]

> 4. "Ania z Zielonego Wzgórza" i wszystkie pochodne. Jak można tyle gadać bez
żadnego sensu?!

No co Ty, kobieta jesteś - a nie wiesz?

[marusia_ogoniok_102]

> > 4. "Ania z Zielonego Wzgórza" i wszystkie pochodne. Jak można tyle gadać
> bez
> żadnego sensu?!
>
> No co Ty, kobieta jesteś - a nie wiesz?

A nie wiem, bo ja nie lubię gadać, jak nie mam nic do powiedzenia.
Jak mam coś do powiedzenia - też nie lubię.

[wei.wu.wei]

Preferujesz formę pisemną znaczy?

[marusia_ogoniok_102]

Można powiedzieć :)

[wei.wu.wei]

Raczej: napisać! :)

[dzidzia_bojowa]

no a te wszystkie wampirze sagi? a Dany Browny? a Grochole? Sporo tego
chłamu wala się po księgarniach

Dzidziaszcze mnie ubiegło!

[maitresse.d.un.francais]

Miałam napisać, że Grochola, całokształt twórczości. I Marian Keyes, też całokształt twórczości. I Louise L. Hay "Możesz uzdrowić swoje życie".

[nessie-jp]

"Język Trolli" Małgorzaty Musierowicz. Boże jedyny, co za kit, dno, żenada i
drętwota! Łącznie z kradzionymi dowcipasami z brodą podawanymi jako świeżutkie i
błyskotliwe pomysły autorki.

[bez_seller]

>Jak można tyle gadać bez żadnego sensu?!

Nie chodzi o sens, chodzi o to, by przezyc.

[Gość: emka]

Książka o Kasi bardziej moim zdaniem nadaje się dla studentów
pedagogiki, którzy analizowaliby problemy pojawiające się w książc

Natomiast Ania o ile pamiętam była najmniej chętna do unicestwienia
kota. To raczej jej koleżanki. Też byłam oburzona, bo jestem kociarą.

co do książęk. Obecnie czytam literaturę lekką, którą najchętniej
chowałabym przed oczami gości. Trafiam różnie. Powieści o mniej lub
bardziej znanych gwiazdeczkach odrzucam. Ostatnio takie dzieło
miałam w ręku. Panna przyjeżdża na casting, poznaje aktora, ktory
pomaga jej stać się gwiazdą. Dotrwałam do 20 strony.
Szczytem naiwności były dla mnie "Szaleństwa panny Ewy". Słodkie do
bólu korzeni zębów i naiwne.

[ibelin26]

Niezmiennie od lat:
Pinokio i Alicja w Krainie Czarów - nie wiem z jakich powodów
autorzy z sadystyczną przyjemnością znęcali się nad bohaterami
fundując im coraz to gorsze "przygody"

Mały Książe i Kubuś Puchatek - są tak słodko-pierdzące, że aż włosy
bolą

Serce niejakiego Amicisa - wszyscy są tacy mili, tacy dobrzy, że aż
chce sie kląć, bo mam wrażenie, że gdyby ci wszyscy słodcy
bohaterowi usłuszeli słowo "dupa" padli by trupem jak rażeni gromem

[Gość: anna]

'AlfaMale' - grrr nienawidze, nie zgadzam się, protesuję. Książka o
tym, że faceci to samce i muszą bzykać wszystko co się rusza,
włącznie z przedstawicielami własnej płci. Zawiera tez 'cenne' rady
jak się zachowywać i co mówić by laski same na czytelnika leciały i
błagały o anala np.
'Pożegnanie z Afryką' - nudy przeokropne.
'Zmierzchy' i inne takie gdzie 100-letni wampir-prawiczek zakochuje
się w 17-letniej dziewicy potykającej sie o własne nogi.

[ibelin26]

> 'Zmierzchy' i inne takie gdzie 100-letni wampir-prawiczek
zakochuje
> się w 17-letniej dziewicy potykającej sie o własne nogi.

Najtrafniejsze podsumowanie Zmierzchu jakie widziałam i słyszałam.

[babazzamiedzy]

Przyszły mi do głowy dwie z ostatnio przeczytanych, miały być lekkie
i wakacyjne a były do du..y.
Nie oglądałam serialu "Dom na Rozlewiskiem", stwierdziłam że
przeczytam książkę. Ale kit. Wulgarne babsko o mentalności Kalego,
realia jak z serialu brazylijskiego, język rynsztokowy. Nie wiem co
ludziom się w tym podoba, nie zamierzam czytać kolejnych opasłych
tomów.
Drugie rozczarowanie to "Byczki w pomidorach" Chmielewskiej.
Przegadane, nudne, intryga zupełnie bez sansu. Generalnie wszyscy
siedzą, jedzą, piją i przynudzają. To ma być kryminał???
Lubię jej starsze książki. Lekkie, zabawne, opisujące z pazurem
ludzi i
ówczesne realia.
Wraz z upływem czasu kobieta zaczęła pisać coraz więcej i coraz
gorzej, postawiła na ilość a nie na jakość.
Po tej lekturze nie mogę oprzeć się wrażeniu, że ta książka została
napisana za wczesnego Gierka, ale wtedy autorka nie zdecydowała się
na jej wydanie, bo była kiepska. Teraz ją tylko lekko oszlifowano i
wydano. Jak nie wiadomo o co chodzi, to pewnie chodzi o pieniądze.

[zazaz3]

Ja mam nieco odmienne zdanie:"Byczki w pomidorach" jako
kontynuacja "wszystko czerwone" i "Kocie worki" ma sens.Natomiast
inne (Krowa niebiańska,Wielki diament)sa cokolwiek niestrawne.To a
propos Chmielewskiej.
Dla mnie nie do przejscia jest "Auteczko" HrabalA.zNIENAWIDZIŁAM

[pepsic]

"Lesio" Chmielewskiej - irytujący, ślamazarny bohater, do tego znam
pierwowzór w realu.

[ibelin26]

Samotność w sieci - Trędowata przy tym mdłym grafomańskim gniocie
jawi się niczym wybitne dzieło

[Gość: spray]

Dokładnie! Czytałam tylko drugą część tego czegoś i kompletnie mnie rozwaliła mnie sytuacja w której facet odbył stosunek ANALNY ze śpiącą i nieświadomą niczego kobietą. BUEHEHEHE, toż to jakieś męskie fantazje - niech no ktoś spróbuje sobie wsadzić w dupę i tego nie poczuć.
z resztą cała książka jest płytka i banalna, nie zapamiętałam z niej nic oprócz powyższej historyjki.


Natomiast moją traumą ze szkoły jest "Zemsta". Bełkot, bełkot, bełkot. Byłam bardzo dobrą uczennicą, ale "Zemsty" nie doczytałam do końca.

[Gość: szampanna]

> "Lesio" Chmielewskiej
o matko z córko! Nie bluźnij - w przeciwieństwie do obecnej
twórczości J.Ch., Lesio to dzieło genialne i mój niezawodny
antydepresant :)

[babazzamiedzy]

Oj, mój też. Od "Lesia" zaczęłam czytać Chmielewską. Młodym
dziecięciem będąc usłyszałam jak w "Lecie z radiem" czyta "Lesia"
Irena Kwiatkowska i umarłam.

[nessie-jp]

> dziecięciem będąc usłyszałam jak w "Lecie z radiem" czyta "Lesia"
> Irena Kwiatkowska i umarłam.

Ja tak samo

[Gość: izabella1991]

nessie-jp-dobrze prawisz!
Ja tez uwazam,ze takie ksiazki,jak:lesio czy Wszystko czerwone byly
najlepsze:zabawne,w wartka akcja,a te obecnie wydawane pozycje
p.Chmielewskiej to juz nie to....
Ja z kolei nie strawilam:kodu Leonarda da Vinci...nudne to-to do
bolu,jakies takie mdlawe...szykowalam sie na bestseller,a tu
kuuuupa...
Nie strawialam tez:Nad Niemnem,jakie to dlugawe i nudne,film
natomiast o dziwo spodobal mi sie!
Pozdrawiam-iza

[pepsic]

Lesiem zainteresowałam się po wielce pochlebnych, forumowych opiniach, stąd tym
bardziej moje wielkie rozczarowanie, nie powiem znaczenie miały także hektolitry
lodów, którymi w swoim czasie byłam karmiona.

[aaricia_szalona]

>Ja z kolei nie strawilam:kodu Leonarda da Vinci...

Kod był jeszcze do przejścia, ale "Zwodniczy punkt" sparaliżował moje szare komórki (na szczęście nie trwale ;P)

[frred]

Aaricio, czy piszac o 'Zwodniczym punkcie' masz na myśli to gó..., gdzie w centrali wywiadu kumpel kumpeli w ekran zagląda (!!!!!!), czy to cuś, gdzie te stonogi wyciągają z przerębli?

[aaricia_szalona]

> Aaricio, czy piszac o 'Zwodniczym punkcie' masz na myśli to gó..., gdzie w cent
> rali wywiadu kumpel kumpeli w ekran zagląda (!!!!!!), czy to cuś, gdzie te ston
> ogi wyciągają z przerębli?

Odwierty w lodzie i mózgach czytelników. Brown za to dzieło powinien być co najmniej strącony w przerębel. Ciekawe, forma przerębla tez jest poprawna. Że tak siebie zacytuję "Ileż ja się nowych rzeczy dowiaduję tu";P

[Gość: ;)]

Karygodny autoplagiat!!! ;-)

Poza tym niepełny, brakuje: "dzięki pobytom tu" - i to bez wspomagania wyszukiwarką. Taki ze mię memento:))

[lucusia3]

Nessie, ja też zaraziłam się gronkowcem ;). Najpierw usłyszałam tę scenę w radiu i rzuciłam się na poszukiwanie książki.

[kasiaba1]

"Alchemik"- o jejku, gość przez całą książkę szedł, a puenty domyśliłam się w
połowie pierwszej strony. A wszyscy się zarzekali że to takie "głębokie" i nie
posiadam się z zachwytu.

"Mały Książę"- nawet nie skomentuję i kropka.

Aha, przy okazji- kocham Anię z Zielonego i wszystkie pochodne też ;P
ale miłość nie była od pierwszego wejrzenia.

pół empiku w zasadzie

[maitresse.d.un.francais]

Coelho, całokształt twórczości. W domu mam (ale nie przyłożyłam ręki do pojawienia się!) "Na brzegu rzeki Piedry...", który to tytuł jakiś forumowicz czule przekręcał na "...rzeki Pierdy..."

[Gość: Yaga]

Dla mnie "Tajemniczy ogród". Syn miał przeczytać jako lekturę, jęczał że nudne, próbowałam mu pomóc, ale sama poległam.
Grochola, kompletnie nie pojmuję fenomenu jej książek, podobnie jak "Dziennik Britget Jones" to też wyjątkowy gniot jak dla mnie i też nie podzielam zachwytu innych.

[lucusia3]

"Dziennik Britget Jones" to dla mnie nie do przejścia, ani książka. ani film. Może za mało się z nią identyfikuję, ale okropieństwo.
Zasadniczo jestem w stanie przeczytać wszystko, ale wysiadłam na Stiegu Larssonie - pierwsza część przeczytałam rzeczywiście z zainteresowaniem. Ale jak zaczęłam drugą i to było to samo, tylko bardziej, to wymiękłam.

[piegucha]

Samotnosc w sieci! Gniot straszny, ledwo dobrnęłam do końca, a tylko
dlatego bo chciałam wiedziec co ludzie w tym widza! Wiśniewski chyba
powinien sie leczyc,bo nie wiem jak normalna osoba moze cos takiego
napisac?
A LEsio jest świetny!
Zbrodnia i Kara za to jest dla mnie nie do przeczytania. Ile mozna
sie przejmowac durną skarpetka????????

[Gość: pasqda]

Oj, miałam dokładnie tak samo z "Samotnością...". A jeszcze jak
czytałam te zachwyty, że mężczyzna napisał, ale w taki sposób, że
każda kobieta się z tym utożsamia to już w ogóle ręce mi opadały i
się zastanawiałam czy aby na pewno o książkę, którą właśnie męczę,
chodzi.

Za to "Zbrodnia i kara" - rewelacja! Książka o niczym - bo zatłukł
babinkę na pierwszych stronach, a potem to już tylko rozmyślał i
przeżywał - a wciągnęło mnie tak, że w dwa dni przeczytałam. Bo
nawet, żeby pisać o niczym to trzeba mieć coś do powiedzenia, o!

[ursyda]

pod jednym i drugim się podpisuję

[Gość: ;)]

Pozytywistyczne ku pokrzepieniu serc lektury i niuejdżowskie poradniki o jakichś
tam czakrach i tym podobnych duperelach. Choć są wyjątki.

[Gość: fiona]

"Cierpienia Młodego Wertera" - można się zanudzić na śmierć
powróciłam do tego po 30 latach ... nadal jest niestrawny

[shachar]

to jeszcze nic, na pewno nie czytaliscie "Mlodosc i gwiazdy"
Paukszty Eugeniusza, to jest dopiero ból. Mlodziez zaczyna tam
zdanie od "azaliż" ;)

[be_ell]

Jak wrócę do pracy, to przeczytam..


Czarodziejska Góra

[lustroo]

Wielki Gatsby, Pani Bovary, Samotność w sieci (przetrwałam pierwsze strony).

[maitresse.d.un.francais]

Pani Bovary

Świetna książka!!!

Natomiast Zola to nudziarz. Wyjątek stanowi "Nana".

[spicy_orange]

coś ty! Zola jest świetny. Zaczynałam od Nany, ale dopiero Germinal mnie zachwycił

[Gość: iww]

"Zaginony symbol" ostatnie wypociny Dana Browna, dotarłam do 40
strony, starsznie przewidywalne,,,

[czerwona_skarpeta]

1."Brida" Paulo Coelho. Jezu,ja się pytam,co to ma być??? Nawiedzony bełkot,przy
tym koszmarnie nudny..przeczytałam do końca,ale nieraz powstrzymywałam się by
tego nie cisnąć gdziekolwiek za siebie i nie wracać..
2."Hobbit". Po próbie przeczytania tego stwierdziłam że nigdy już nie tknę
fantasy i im podobnych..Nudne,bzdurne i głupie,nie wciągnęło mnie w ogóle,po
jednym rozdziale przekartkowałam by w miarę wiedzieć o co chodzi i rzuciłam w kąt
3."Cierpienia młodego Wertera". Moja zeszłoroczna lektura,przeczytałam ale szło
ciężko..Główny bohater to dla mnie pedałkowaty idiota,prekursor obecnych
emosów,bez żadnego polotu czy energii,potrafiący tylko jęczeć z miłości do tej
swojej kobiety.Głupawe i wymęczone.

[truscaveczka]

"Hobbit" to książka dla dziewięciolatków (napisała 33latka, która go kocha), dorosłych ma prawo nudzić i
nużyć ;)

[Gość: Amy]

Zmierzch - nie wiem czy bardziej mnie dobił wątek mhrocznych ale
słitaśnych wampirów czy wstawki pt. "jak to on ją kocha a ona jego
ale <tu pojawia sie problem>.

"śliczni" - zrozumiałam że ta książka miała być o kulcie piękna, że
piękny nie znaczy głupi i o tym co sie stanie jeśli wszyscy zaczną
sie przejmować kultem piękna. Całej reszty fabuły już niestety nie.

[thorgal_aegirsson]

"Lalka". Niewyobrażalny gniot. I jeszcze "Dżuma". Okropieństwo.

[lustroo]

Hobbita przeczytałam ze 100 razy :) super ale tylko w tłumaczeniu pani Marii,
inne się nie nadają :)

[dzidzia_bojowa]

@Thorgal, psia kość! Przecież "Lalka" jest genialna! Przyznaję- jej
genialność dostrzegłam dopiero kilka lat po maturze ale uważam, że to
jedna najlepszych polskich powieści wszech czasów.

"Dżuma" też mnie zafascynowała ale z powodu drastycznych szczurzych
scen.

[ewa9717]

Prusa i Blixen własnem popiersiem będę broniła!!!!

[Gość: ;)]

Czem broniła? Co? Aa... to w porządku.
This is a test ;P

[aaricia_szalona]

Ewa pewnie ma na honorowym miejscu w salonie własne gipsowe popiersie i nim właśnie będzie wykonywać rzuty w przeciwników Lalki (czyt. w Thorgala):)

Ja Ci dam test, Tobie to ino popiersia w głowie ;P

[Gość: ;)]

Jeśli w skali 1:1 to reflektuję na jeden egzemplarz.

(: Zdałaś celująco!

[thorgal_aegirsson]

aaricia_szalona napisała:

> Ewa pewnie ma na honorowym miejscu w salonie własne gipsowe popiersie i nim wła
> śnie będzie wykonywać rzuty w przeciwników Lalki (czyt. w Thorgala):)

Kurde, muszę zorganizować sobie jakąś Samoobronę. ;)

[kirkunia]

"Faraon" jest niesamowity, za to "Emancypantki"... hospody pomyłuj!

[thorgal_aegirsson]

dzidzia_bojowa napisała:

> @Thorgal, psia kość! Przecież "Lalka" jest genialna!

Na litość Boga! Dzidziu, przecież to ohydny kęs realistycznego mięsa! Nie do
strawienia nawet po tylu latach od matury. :)

[dzidzia_bojowa]

Jedno jest pewne: "Lalka" nie pozostawia obojętnym nikogo, kto ją
przeczytał. A co do realistycznego mięsa, to w polskich powieściach
pozytywistycznych nie spotkałam tak wielkiej dawki mistycyzmu. Tak,
tak- mistycyzmu! Przykład pierwszy z brzegu: wędrówki Wokulskiego po
Paryżu i jego wrażenia.

[Gość: ;)]

W Dmochowskim się podkochiwałaś, ot co:))

[dzidzia_bojowa]

Gość portalu: ;) napisał(a):

> W Dmochowskim się podkochiwałaś, ot co:))



Ależ skąd!!! Gdzie w Dmochowskim?! Jedynie w wersji telewizyjnej
adaptację uznaję. Kamas był bardziej "wokulski" od Dmochowskiego. A
ta kinowa hasowska wizja wyjątkowo mi nie leżała. No i Tyszkiewicz w
roli Izabeli. No nieeeee!

[croyance]

Mnie 'Lalka' pozostawila obojetnym, przeczytalam, ale nuda i niewiele
pamietam.

[spicy_orange]

ja preferuję realistyczne mięso Orzeszkowej ;)

[nessie-jp]

> Na litość Boga! Dzidziu, przecież to ohydny kęs realistycznego mięsa!

Gdzie Lalka a gdzie realizm! Toż to romantyzm jest w czystej, wysublimowanej
postaci! Rzecki, Wokulski, Łęcka to romantycy pełną gębą, Wokulski wręcz
werteryczny...

No i gdzie się Thorgal pcha z tym szkiełkiem i okiem, co?

[Gość: ;)]

W ogólniaku Lalka była moim konikiem, wyjątkiem z epoki, z którego mogłem
odpowiadać wyrwany ze snu godzinami o symbolice. Dziś nie wydukałbym jednej
czwartej. Jak komu tęskno za realizmem i materializmem dialektycznym to niech se
czyta Marksa, ja już wolę ten romantyzm. Ino nie Dziady, błagam :P

[babazzamiedzy]

"Lalka" - rewelacja. Jedna z niewielu lektur, którą czytałam dla
przyjemności. Z rozpędu przeczytałam po "Lalce"
"Emancypantki" i "Faraona".
Prus bardzo mi "podszedł" czego nie mogę powiedzieć o Sienkiewiczu.
Nie przebnęłam przez Trylogię i "Krzyżaków". Adaptacje filmowe,
bryki i"nieznośna lekkość pióra"uratowały mi w szkole tyłek.

[thorgal_aegirsson]

nessie-jp napisała:

> > Na litość Boga! Dzidziu, przecież to ohydny kęs realistycznego mięsa!
>
> Gdzie Lalka a gdzie realizm!

Dziewczęta drogie, kiedy ja ledwo dobrnąłem do 1/3. Rzuciłem ją w diabły, a w
przypadku książek zdarzyło mi się to może 3 razy w życiu. A czytam sporo.
To jest po prostu nie do czytania. Howgh! ;)

[thorgal_aegirsson]

nessie-jp napisała:

Rzecki, Wokulski, Łęcka to romantycy pełną gębą, Wokulski wręcz
> werteryczny...

I przyznaję, że analiza lektur doprowadzała mnie do obłędu. Chyba ze względu na
ich kompletną anachroniczność i narzuconą interpretację. :/

[Gość: gosc]

taaa, masakra... ;-)

[tygrysgreen]

"Alchemik" Paula Coelho

[remedios_buendia]

Nie dałam rady przebrnąć przez słynnego "Ptaśka", starałam się i zmuszałam strona po stronie, aż w końcu stwierdziłam, że pseudostrumień świadomosci mnie śmieszy i już nie mogę dłużej się tym torturować...

[bonnie75]

Łoj, podpisuje sie! "Ptaska" zmeczylam Bog raczy wiedziec czemu, potem juz tylko
"Spoznieni kochankowie" mnie wciagneli.

Chmielewskiej nienawidze kazdej. Poczawszy od durnowatego "Lesia" poprzez
wszystkie kolejne, ktore zaczynalam i przemadrzalosc glownej bohaterki tak mnie
pienila, ze ciskalam w kat.

Porazka sa tez wszelkie "Male Ksiecie", "Alicje w krainach czarow" itp.

Prawdziwa tragedia to "Harry Potter".

Umeczylam sie na "Alchemiku", potem juz bylo tylko gorzej z tym panem.

[ewa9717]

W obronie "Lalki" i "Pozęgnania z Afryką" wytaczam nie żadne gipsy
czy silikony, ino własny ekologiczny popierś ;)

[Gość: ;)]

W imieniu ludowego gremium wyrażam wiarę w prawdziwość... intencji. Pomożemy!

[spicy_orange]

Ptasiek, Al, Tato, Spóźnieni kochankowie to wszystko co mz warto przeczytać z Whartona. reszta o mieszkaniu w młynach na barkach o tułaniu się po świecie z kupą dzieciaków uwieszoną u tyłka to jest okropne. Nie chciałabym być jego żoną - dzieckiem może, bo fajne beztroskie życie te dzieci musiały mieć (i pełne przygód) ale żona, świadoma bidy z nędzą ich domostwa, wlekąca się z westchnieniem realizować kolejne chore pomysły męża - to nie rola dla mnie ;)

[babazzamiedzy]

No dla mnie "Ptasiek" to jeszcze OK. Może czytałam to będąc w
odpowiednim wieku. Natomiast "Franky Furbo" mnie rozłożył na łopatki.
Zwłaszcza zakończenie. "Spóźnieni kochankowie" - czytając miałam
cholernie mieszane uczucia (troszkę wzruszenia, troszkę niesmaku).
W każdym razie Wharton z pewnością robi wrażenie. Nie jestem tylko
pewna, czy o takie wrażenia mi chodzi.

[dalenne]

1. "Dżuma" - jedyna lektura, której nie dałam rady przeczytać,
2. "Lesio"- nie rozumiem zachwytów, a książki Chmielewskiej
uwielbiam, juz "Dzikie Białko" bardziej mi się podobało. A "Wszystko
czerwone" to mistrzostwo!
3. "Spóźnieni Kochankowie" - mmmm, dziwne, dziwne...
4. "Dom nad rozlewiskiem" - fuuujjj, i napiszę tylko tyle bo nie
chcę nikogo obrazić.

Jest jeszcze kilka, ale w tej chwili nie pamiętam tytułów.

[risse]

Wymienić mogłabym tu mnóstwo lektur, ale to banalne, więc oszczędzę.
1. "Awantura o Basię" - mój hit w kategorii słitaśnych dzieci i równie słitaśnych opiekunów. O ile
pamiętam, w szkole obowiązywał fragment, a potem zabrałam się z własnej woli za całość, ale nie
przetrwałam sielanki na końcu.
2. "Nigdy w życiu!" - błogosławieni ludzie, którzy z takich flaków zrobili całkiem fajny film. Najpierw
obejrzałam, a potem przeczytałam - tylko po to dotrwałam do końca, żeby sprawdzić, czy chociaż
zakończenie ma coś wspólnego z filmem.
3. Tolkien - wspomniany już "Hobbit" w moich rękach był w podstawówce jako lektura, pamiętam
okropne męki, bo koleżanka była wielką fanką, a mnie zaciekawił tylko kawałek z Gollumem. Ponadto
z powodu wielkiego rozgłosu i achów na temat filmów wzięłam się za "Władcę pierścieni". Poległam
w okolicach setnej strony, bo bohaterowie wybierali się jak sójka za morze.
4. "Ta książka uratuje ci życie" - tytuł motywujący, ale, kurczę blade... Fabuła z kosmosu, ponadto
jakoś słabo się wszystko ze sobą klei. Kawał książki można by wyciągnąć, zmiksować, wybrać losowo
jedną trzecią i wsadzić to z powrotem - nic by się nie zmieniło. Książka życia mi nie uratowała, ale
zagrażała życiu osób trzecich, które mogłabym nią zamordować z frustracji.

[hek_sa]

nie trawię:
Baśni Andersena- Mała syrenka, Dziewczynka z zapałkami i reszta są tak
dołujące że czytanie ich traktowałam jak karę
Orwella- ogólnie; przeczytałam, uważam ze świetne ale więcej nie dotknę,
chyba nie musze tłumaczyć dlaczego
Dana Browna- nudny i wkurza mnie "bzdurami historycznymi"
i jeszcze pewnie setka innych które starannie wyrzuciłam z pamięci i biblioteki
PS
A Lesia czytam kiedy mam doła, scena walki z gaśnicą, słoniocy i jeszcze parę
innych scen-miodzio na moja zbolałą (czasami)duszę

[kirkunia]

Odpadłam przy "Inerpretation of Murder" sama-nie-wiem-kogo. Kryminał, w którym zagadkę kryminalną
rozwiązuje niejaki Zygmunt Freud. Gorszy był tylko (podarowane przez tę samą osobę) kryminał w
którym zagadkę rozwiązywał bodajże Immanuel Kant...

Nazwiska niezłe, z gustem pisarza gorzej...

[brunka21]

"Porwanie w Tiuturlistanie" - pożerałam wszelkie słowa pisane, ale ta lektura mnie zmogła
Trylogia - przeczytałam, bo wypadało - nic mnie nie porwało,nie poruszyło,i serce mi się nie
pokrzepiło
wszelkie książki "dla młodzieży" typu" jeżycjada", "zapałka na zakręcie" itp - tortury najgorsze

[calineczka2]

Joseph Conrad "Jadro ciemnosci" - musialam przeczytac na studiach i to w oryginale, masakra

[pochodnia_nerona]

Mnie załamał w całości Lord Jim, w związku z czym za Jądro się nawet nie
zabierałam. Ale, na szczęście, nikt mnie nie zmuszał :-)
Poza tym większość współczesnych książek "dla młodzieży". Ta, na pewno autorki
tych książek od dawna młodzieżą nie są, stąd i efekty. Oczywiście, nie piszę tu
o już-nie-współczesnych książkach Niziurskiego, które są w przewrotny sposób
zabawne, ale o Musierowicz i innych autorkach książek kierowanych do nastolatków.

[nessie-jp]

calineczka2 napisała:

> Joseph Conrad "Jadro ciemnosci" - musialam przeczytac na studiach i to w orygi
> nale, masakra

Nie rozumiem

[truscaveczka]

Eeee? Toż to po angielsku napisane, przekład na polski mógłby ułatwić percepcję, czyliż nie?

[nessie-jp]

> Eeee? Toż to po angielsku napisane,

No ale co miał ułatwiać, skoro NAWET w oryginale według przedpiśczyni to była masakra? Może uważa, że po przekładzie na chiński tłumacz dodałby coś od siebie i byłoby mniej masakrycznie, nie wiem... :) Zazwyczaj jest odwrotnie, to znaczy jak ktoś narzeka, że masakra, to się okazuje, że czytał w tłumaczeniu, a tutaj od razu kopa w oryginał, no.


> przekład na polski mógłby ułatwić percepcję
> , czyliż nie?

To chyba nie u studentki anglistyki? Przeca tego Conrada w oryginale się nie na polonistyce czyta... Zresztą on akurat Conrad pisał bardzo przystępnym językiem, nawet ze średnią znajomością angielskiego spokojnie można sobie poradzić.

[Gość: conradofil]

owszem, owszem... czyta się trudno, ale bardzo wysmakowane, jak i parę innych nowel... Na końcu człowiek ma satysfakcję. Przez Jądro Ciemności zrozumiałem co to znaczy smutek tropików.

[daquirm]

Tak się zastanawiałem, czy ktoś jeszcze o tym gniocie pamięta. U nas w szkole to była jedna z lektór obowiazkowych ;(((

[Gość: ja]

zaczynałam czytać kilka książek Szwai (chyba ze 3) - tytułów nie pamietam bo mam
wrażenie, że one wszystkie są o tym samym. Żadnej nie doczytałam do końca, a
zachęcona przez koleżanki zabierałam się do Szwai kilkakrotnie...
nie dotarłam także do końca Zmierzchu - jakaś nierozgarnięta panienka przez
ponad 200 stron wzdychała do faceta...
A no i załamał mnie Dom nad rozlewiskiem - ale nuuuda!

[pluskotka]

Ja męczyłam się nad książkami, które dostawałam jako nagrody w szkole:
*Hobbit - doszłam tylko do piątego rozdziału i nie dałam rady dalej.
*Doktor Dolittle - do mnie gadające zwierzęta nie przemawiają.
*Dzieci kapitana Granta - czytałam z nadzieją, że jakiś romans się tam zawiąże.
I w ten sposób pokochałam ilustrowany słownik angielsko-polski.

Z dzisiejszych mogę za takie uznać te, po które wstydzę się iść do biblioteki
np. Zmierzch, ten cały Dom nad rozlewiskiem. Nigdy nie polubię Szklarskiego, po
przeczytaniu lektury Tomek u źródeł Amazonki. Lektury przeczytałam wszystkie,
nawet Potop. Lalka i Nad Niemnem, sama przyjemność. Ale najciężej było mi z
Gombrowiczem, a zwłaszcza Transatlantykiem.

[rot_schwarz]

"Poganka" Żmichowskiej. Niestety była lekturą obowiązkową na studiach, a że była cienka to, niczego nie podejrzewając, zaczęliśmy ją czytać. Dobrnęłam do końca, ale do dziś nie wiem, o czym ta książka była, po co powstała i co autorka paliła, jak ją pisała... Co jest najlepsze - mogłam głupia na samym poczatku zajrzeć na ostatnią stronę książki, na której kilkunastu poprzednich czytelników nabazgrało niewybrednymi słowami o jakości lektury i przestrzegało przed jej rozpoczynaniem...