Kochane dzieciaki

[Gość: aaaa]

Dzieci często swą pomysłowością zaskakują dorosłych. Każdy z nas pewnie
potrafi opowiedzieć zabawną historyjkę ze swego dzieciństwa lub swych dzieci.
Ostatni rok spędziłam w Niemczech jako AuPair, gdzie zajmowałam się piątką
dzieciaków i oczywiście często zdarzało się, że zrywałam boki ze śmiechu.
Przytoczę historyjkę, której bohaterką jest 4-letnia Luna:

Luna posiada przepiękne blond loczki, które bardzo często w miejscach
publicznych stają się przyczyną zachwytów obcych ludzi. Zarówno dziewczynka,
jak i jej matka do tego przywykły. Pewnego dnia robiłyśmy zakupy w
supermarkecie. Kasjerka zachwycona lokami małej pyta: "A te loczki są
prawdziwe?" Na co matka lekko oburzona:"A myśli pani, że je codziennie rano
przyklejam?" Mała w tym czasie była zajęta wybieraniem cukierków z półki przy
kasie.
Jakiś miesiąc później w innym sklepie jakaś starsza pani pyta Lunę: "A skąd
ty masz takie śliczne loczki?" Luna na to, zupełnie poważnie:"Mama mi je
codziennie rano przykleja".
Trudno było zachować w tej chwili powagę.

A czy Wy możecie coś opowiedzieć?

[anahella]

Ja tez pracowalam au pair tyle ze we Francji. Zanim przyjechalam, 4-letni
chlopiec byl uprzedzony, ze jego nowa opiekunka moze inaczej mowic, bo pochodzi
zza granicy. Chlopiec pewnie wtedy uswiadomil sobie istnienie innych krajow i z
rodzicami chetnie ogladal wiadomosci, ale chyba mu sie troche w glowinie
pomieszalo bo w przedszkolu opowiadal o mnie swojej pani takimi slowami:
"Przyjedzie do mnie nowa opiekunka, ktora dziwnie mowi, i dlatego Ameryka
wypowiedziala wojne Czechoslowacji".... Rozumiem ze rodzice obawiali sie mojego
obcego akcentu - stad tekst o dziwnym mowieniu, Ameryka tez - to byly czasy
pierwszej wojny w Zatoce, ale skad on wzial te Czechoslowacje????? Nigdy mi nie
bylo dane sie dowiedziec, ale co sie usmialam to moje:)