dla tych, co pracują w domu

[Gość: Zoska]

a więc tak: mam świetną pracę. Gdyby nie dziecię, które trzeba zaprowadzić na
uczelnię (wydział: starszaki) moglabym wstawać o 16 i pracować wyłącznie nocy
(bo lubię), płacą nieźle ale ale ...
z czasem (po początkowym absolutnym zachwycie) ujawniła się jedna ale za to
dotkliwa wada tego systemu: zaczyna mi brakować kolegów z pracy
a najbardziej mi żal
koszykówki (piłka zrobiona z gazety)
lepiejków
pokerka
zbiorowych głupawek
wyskoków na kawkę
papierosowych "a gdyby tak zbawić świat"
eee, milion rzeczy można by wymienić

Nie brakuje mi towarzystwa jako takiego,spotykam się ze znajomymi itd, ale
właśnie różnych pracowych jazd


jak sobie z tym radzicie pracując w domu?

[Gość: vesna]

czytamy takie wpisy jak Twój na Forum Humorum
Prowadzimy dyskusje "jak zbawić świat" na innym forum
wkręcamy znajomych w głupawkę przez gadu gadu
Wnerwiamy rodzinę i bliskich, dostając głupawki domowej w najdziwniejszych
momentach i bez powodu
staramy się przynajmniej raz-dwa razy na tydzień wyjść gdzieś wieczorem, bo
inaczej hormon głupawki w mózgu sięga poziomów niebezpiecznych dla zdrowia

my, nasza wysokość, w imieniu pracujących w domu ;)

[Gość: Zoska]

aaa, co za ulga, ze nie jestem jedyna. Dzięki!

A poza tym:
Jak dlugo da się pracowac w domu?
Czy w miarę upływu miesięcy, lat itd wyłażenie z domu (remont face'a,
poszukiwanie w miarę wyjściowych dżinsów itd) zajmuje coraz więcej czasu?
A co z mobilizowaniem się do roboty?
Bo mnie póki co mobilizuje tylko jedno: walący się na łeb termin ewentualnie
perspektywa imprezy w domu (trzeba coś zrobić z papierami)

z.
ps. A na ktorym forum zbawia się świat?