Wspomnienia z lekcji w-f

[Gość: poznaniara]

A ja nie opiszę moich wspomnień z wuefu, bo byłby to tak nudny wpis, że aż nie
chce mi się pisać. Na wuefie też mi się nic nie chciało - a to dlatego, że
zmuszali mnie do "sportów", których nigdy nie lubiłam i nie lubię do dziś -
wszystkie wyżej wymienione. A ja lubię łyżwy zimą, rolki latem, siłownię, biegać
też lubię - ale własnym tempem, a nie na czas czy ocenę, aerobik, itp.. A w
szkole nuuuuuuda.

[Gość: TG]

Ja pamiętam WF z lat 80. Nie radziłem sobie z wieloma ćwiczeniami (za to
uwielbiałem rower i na nim się wyżywałem) więc "sportusie" (maniacy WF, zwykle
kończyli edukację na zawodówce, we łbie niewiele, w bicepsie dużo) znęcali się
nad nami, traktującymi WF w szkole tak, jak na to zasługiwał.
Smród potu, bicie, molestowanie (Lewa ... ski, SP mniej niż 10, Koszalin)
dziewczyn... tyle pamiętam.

[Gość: mahriza]

Szkoda .że młodzi ludzie nie lubią w-f. można przyjąć, że nie lubią tez siebie.
Swojego grubego,lub wątłego ciała, swojej nieporadności fizycznej,bardzo niskiej
wydolności organizmu, która już w młodości czyni z człowieka starca, Minęły
czasy , kiedy sportowiec wysokiej klasy bywał niedouczony. Ale czy lekarz z
dyplomem, inżynier, prawnik to gwarancja mądrości, wysokiego intelekt czy
przyzwoitej kultury?
Zwykle tak bywa, ze człowiek na poziomie rozwija całego siebie, bo człowiek to
nie tylko głowa- w zdrowym ciele zdrowy duch./ciele/
Jedynym usprawiedliwieniem małego zainteresowania lekcjami w-f może być straszna
baza do tych lekcji, i młodzi niedouczeni nauczyciele, Ale to właśnie teraz
obniża się wymagania w szkole, na uczelni i wypuszcza się niedouczonych
nauczycieli, lekarzy itd...
Nauczyciel nie prowadzi lekcji jak należy, bo sam nigdy nie zmęczył się na
treningu, nie widział żadnej imprezy sportowej na żywo.Lekarz zwalnia
hipochondryka z ćwiczeń , bo ma w nosie co z młodym człowiekiem będzie. Im
więcej słabeuszy rzeczywistych czy urojonych dla lekarza /słabego/praca będzie,
Młodzi na wszystkim się znają, media trąbią o zdrowych sportach na całe życie i
kto chce to dba o siebie, kto jest kaleka życiową fizyczną i psychiczną od
urodzenia,zawsze będzie niezadowolony, że wszyscy sa winni jego ułomności a nie on.
Trudno coś lubić jak się nie ma pojęcia co to jest. nie lubie chińskiego bo nie
znam. Idę pobiegać bo wszystko mi opadło,głównie sympatia do młodych ludzi

[pote]

No właśnie, to zjawisko nie kończy się w podstawówce i gimnazjum, gdzie na dobrą
sprawę uczniowie są jeszcze dziećmi, ale w liceum i na studiach także. Studiuję
na PW i przeraża mnie, że większość moich znajomych zabija się wręcz o zajęcia
nie wymagające żadnego wysiłku - typu tenis stołowy lub turystyka (nie dlatego,
że lubią zwiedzać, a dlatego że wystarczy 4 soboty w semestrze poświęcić i
zalicza się)... Sam kombinuję, żeby chodzić dwa razy w tygodniu na wf na
siatkówkę, którą trenowałem praktycznie od dzieciaka. Do AZSu zapisać się nie
mogę, bo niestety doznałem kilka lat temu kontuzji kolana i nie dam rady :/.

a takie hasła jak

[Gość: cartman71]

kaczym kopem (teraz na czasie)

[Gość: cartman71]

I świńskim truchtem (o przebieraniu kopytkami) w czasie rozgrzewki zapomniałem
dodać.

[Gość: Ostry]

Moje największe wspomnienie z WF-u w ogólniaku (z resztą jest to najczęściej
wspominania historyjka o tym nauczycielu) to pewien specyficzny rodzaj ćwiczenia
na mięśnie brzucha. Mianowicie na pierwszych zajęciach w danym roku (i tylko
wtedy, nigdy więcej) musieliśmy kłaść się na ziemi, na plecach i trzymając nogi
przy sobie "pisać" w powietrzu "Pan Profesor Imię Nazwisko" :).

[frred]

To ja na tej zasadzie często robię tzw. alfabet. Piszę nogami wszystkie litery
alfabetu, z polskimi włącznie. Bardzo fajne i wydajne ćwiczenie:)

[anahella]

Siatkówka - zagrywka mi nie wyszła i trafiła w pana od WF-u. Był tak pijany, że
nie zauważył od kogo oberwał piłką.

Dodam, że w tamtych czasch była to szkoła, do której trudno było się dostac. :>

[Gość: ja]

Za moich czasów piwo w puszce było tylko w Peweksie:-)

[Gość: beatrycze]

W-f na małym i wąskim korytarzu, gdzie zazwyczaj trenowaliśmy gimanstykę-
przewroty i chodzenie po ławeczce :P

[Gość: Kaja]

W podstawówce to non stop dwa ognie i straszne parcie na wygraną. Zawsze
przegrana drużyna była niesamowicie obrażona na wygranych i w ogóle na cały
świat, łącznie z tymi z własnych zawodników, którzy byli rzekomo winni tej
porażki :P
Siatkówka - Moja zmora, te wiecznie powtarzające się sytuacje: ja stoję, widzę,
ze piłka leci w moim kierunku. Zaczynam analizować sytuację, zastanawiam się,
czy ona na pewno leci na mnie. Gdy uznam że tak zaczynam rozważać, jak ją
najlepiej odbić. Gdy się zbliża zaczynam się zastanawiać, czy zdążę. Zazwyczaj w
połowie mojej analizy piłka już dawno była na ziemi, a moja drużyna wznosiła
jakieś obraźliwe okrzyki i gestem dawała mi do zrozumienia co mnie czeka
następnym razem :P
Piłka ręczna i koszykówka - To lubiłam, już nie musiałam analizować, czy piłka
do mnie doleci, czy nie, po prostu samemu się atakowało. Bo w tych grach nie
chodziło zazwyczaj o żadne punkty, tylko o to, by jak najszybciej, nie
przebierając w sposobach odebrać piłkę innym zawodnikom. Gdyby komukolwiek
przyszło do głowy odgwizdywać faule, to byśmy chyba w ogóle nie grali, tylko
trzeba by cały czas gwizdać :P
Obrażenia - Nie zawsze miało się szczęście. Raz miałam skakać przez skrzynię, tą
maksymalną złożoną ze wszystkich części. Mój dialog z nauczycielką:
Ja: No chyba za wysoko trochę...
Ona: Dasz radę!
Ja: No nie wiem...
Ona: Skacz!
No i tak skoczyłam, że skrzynia się rozsypała, a ja miałam oba kolana fioletowe
od sińców :P
Innym razem w czasie gry w piłkę ręczną koleżanka wybiła mi dwa palce. Niby nic,
tylko spuchły strasznie i nie bardzo dało się ruszać, no ale cóż...ogień walki :P
Na studiach - Chodziłam na początku na basen. Niby pisało, że ma być nauka
pływania, ale jakimś cudem okazało się, że wszyscy oprócz mnie już pływać umieją :P
Potem było karate. Samo karate fajne, ale te rozgrzewki...ludzie mdleli,
jęczeli, płakali z bólu. Przy okazji pozdrawiam panią magister ;)
Jeszcze jako wspomnienie z w-fu kojarzy mi się, ze w gimnazjum pełno chłopaków z
naszej klasy było zagrożonych z w-fu z powodu braku białych skarpetek. Ich
nauczycielka podchodziła do tego niesamowicie rygorystycznie, w zasadzie
podstawą zaliczenia było posiadanie na każdych zajęciach białych skarpetek. Co
ciekawe sama chodziła w czerwonych.

[sunee]

No to ja z innej beczki - od podstawowki trenowalem kosza w klubie,
a byly to czasy niesamowitej popularnosci koszykowki [NBA, Bulls i
te sprawy] wiec w zasadzie z WF bylem zwolniony z wpisana 5 w
dzienniku. Mimo to nie wyobrazalem sobie ze mnie nie bedzie:) Tylko
gimanstyke olewalem, rzucajac sobie pilka do kosza w czasie kiedy
chlopcy robili te swoje wymyki czy stanie na glowie [nigdy nie udalo
mi sie stanac na glowie]. Zarowno w podstawowce jak i w ogolniaku
gralem w szkolnych druzynach kosza i siatki, chodzilem czesto na SKS
jesli byl po treningu a juz zupelnie spolecznie - w mojej
macierzystej podstawowce w czasach liceum i na poczatku studiow
prowadzilem zajecia z kosza na SKS. I ciezko teraz pomyslec, ze
pilke od paru lat dotknalem tylko kiedy spadla z polki a fizyczna
aktywnosc koncentruje na plywaniu, lazeniu po gorach, jezdzeniu na
nartach, lyzwach i sporadycznych meczach pilkarskich w mojej
firmie:).
Sytuacji komicznych bylo na pewno mnostwo, choc to jest tez i tak ze
wtedy cieszyly nas zupelnie inne rzeczy typu: koles wchodzi w
dwutakt i nawet nie wie kiedy pilka zostaje mu wyjeta [zdjeta] z
reki i "rzuca" ta pusta reka do kosza:). Miedzy takimi jak ja
[ktorzy trenowali], i mowie to wcale bez przechwalek, a szkolnymi
amatorami - przepasc byla ogromna, wiec trudno sie bylo nie smiac z
nieporadnosci itp. Ale bylo minelo, szkoda ze juz nie cieszy:)

[Gość: ?/?]

a mieliście zeszyt do WF-u? bo ja w liceum tak

[Gość: 3,14-Roman]

Zeszytu nie, ale pisaliśmy kiedyś sprawdzian z historii sportu :D

[Gość: wiolex]

Podstawówka i gimnazjum były starszną męką, bo promowano tam gry
zespołowe (a ja byłam tą dziewczynką która nikgsy nie mogła odbić
czy zaserwować) i skok przez kozła (raz z niego spadłam), ale hitem
okazało się pani włefmenka - przerobiona z pani od muzyki (braki
kadrowe) i jej wymysły:
- "korytko" - sposób ułożenia rąk by odbić piłkę do siatki,
- 'orzeszek' - ćwiczenie rąk, które ma podobno poprawiać wygląd
biustu,
- szalone opowieści - "jak ja byłam młoda to jeździłam na obozy
sportowe (taaa na pewno....)i nikt mnie nie pytał czy ja chce
ćwiczyć w czasie okresu czy nie", "jak byłam w ciąży to chodziłam na
basen - nie było widać brzucha, przestałam na kilka dni przed
porodem- brzuch od razu wyskoczył!, dwa dni po porodzie schował się
dzięki basenowi i mogłam spowrotem założyć dawną sukienkę",
- jej pokazy serwów siatkarskich , piłka oczywiscie nie pzreleciala
przez siatke, komentarz- "bo nie chodzi o to zeby przeleciało, ale
żeby odpowiednio odbić" ...

Dopiero w liceum pojawiło się światełko w ciemności i okazało się ze
nawet takie fujary jak ja mogą polubić wf:
3 godzny wf z czego 1 na sali i cw typu brzuszki, przysiady poprostu
ogolnorozwojowka, a 2 godziny do samodzielnego wyboru z posrod
dyscyplin (co roku inna)- ja chodzilam na basen, silownie i taniec
towarzyski. Oceny wystawiano na podstawie obecności i okresowych
sprawdzianow i nie ważne było jeśli wyniki były słabe na tle innych
bo liczyło się że w drugim miesiącu zrobiło się więcej np. brzuszków
w jednostce czasu niż miesiac wczesniej (oceniano indywidualny
postep).
Wf na studiach zaś to totalny lajt.

Chociaż zajęcia sportowe napsuły mi krwi w wieku dzieciecym to w
wolnym czasie lubie pływać czy grać w tenisa stołowego (wbrew
pozorom on też wymaga ruchu), myślę że zdrowe podejście do tematu
jak w moim LO zmieniło by nastawienie wielu uczniów do wfu.

[Gość: teddy7]

"jak byłam w ciąży to chodziłam na basen - nie było widać brzucha,
przestałam na kilka dni przed porodem - brzuch od razu wyskoczył!,
dwa dni po porodzie schował się dzięki basenowi i mogłam spowrotem
założyć dawną sukienkę".

usmialam sie jak fretka :)))))

[inkarri]

Skakaliśmy przez kozła, źle się odbiłam i boleśnie stłukłam tyłek.
Wuefista - przystojniak student - powiedział: "obłóż sobie lodem".

[Gość: kopytkowa]

Biegi na 600 m.
Prowadzono nas na osiedlowy stadion, ustawiano gwizdek i staaart.
W ramach oszczędności czasu oraz wstydliwości małoletnich panienek stroje
dowolne. Królowały dżinsowe wąskie spódnice, spodnie z kokardkami. Czas zawsze
miałam fatalny, w połowie lub wcześniej dostawałam zadyszki. I tak dobrze, że
równouprawnienie nie dotarło pod dach szkoły, bo dla chłopaków przewidziano
1000. Ale wuefiści byli ok, bo 4 miałam. Przenigdy nie przyszło mi do głowy
zrezygnować w trakcie, buntować się. Po morderczym maratonie nie piłam płynów.
Jednak nie umarłam. Dziwne ;)

[Gość: Ogóras]

Nadal chodzę do szkoły, wiec nadal lekcje wf-u posiadam.
Na pierwszy semestr byłam nieklasyfikowana. Za to,że na początku roku skręciłam
palec przy piłce nożnej, a potem na snowboardzie stłukłam mocno kolano. Na
wszystkie zajęcia wf-u, z których nie byłam zwolniona przez chirurga chodziłam
pilnie. Koleżanka, która codziennie trenuje taniec nie chodzi, ale jest
klasyfikowana, bo niby ma tam tyle, a tyle godzin treningu. Nie chodzi, bo z
normalnego, ludzkiego lenistwa jej się nie chce. Ponadto wfistaka, ma grupę
'ulubieńców', którzy nawet, jeśli uzyskują gorsze wyniki od reszty klasy dostają
wyższe oceny, bo, np. 'podczas gry tak dobrze im szło'.
Na wychowaniu fizycznym miałam już pięć kontuzji palców.

[dziewczyna.briana]

Zbiorka przed zajeciami wuefu w dwuszeregu, sprawdzanie obecnosci,
wuefistka do mnie "M.......k! Nie spij bo Cie okradna!!"

[dziewczyna.briana]

No i oczywiscie na kazdej lekcji bylo kilka
dziewczyn "niedysponowanych", nauczycielka zaczela prowadzic zeszyt,
bo niektore (lacznie ze mna) byly "niedysponowane" trzy razy w
miesiacu

Białe T-shirty :)

[Gość: 3,14-Roman]

Czy na zajęciach z wychowania fizycznego też musieliście nosić białe
T-shirty?

Rozgrzewka (zwana przez nas "froterowaniem podłogi") prawie zawsze
polegała na wykonywaniu brzuszków i innych ćwiczeń wymagających
tarzania się po niezbyt czystej podłodze, tak więc po lekcji biel
naszych T-shirtów zastępował intrugujący odcień szarości.
Wyglądaliśmy jak stado młodych knurków, które właśnie opuściło
chlewik.

[zoofka]

o tak :)
nie mówiąc już o czystości kolan i łokci. A prysznica w szkole brak

[Gość: 3,14-Roman]

U nas był. Problem w tym, że:
1) drzwi między szatnią a prysznicami były stale uszkodzone
2) nie było żadnych kabin ani nawet zasłonek
3) przeciętnie z jednej maleńkiej szatni korzystało około 20-30, a
czasem 40 osób, a kranów z prysznicami było aż 3
4) przerwa trwała aż 10 minut, w trakcie których musieliśmy zdążyć
się przebrać, trochę ochłonąć, napić się i lecieć na drugi koniec
szkoły na inne lekcje.

[Gość: gosiu]

Moja największa wpadka na w-f odbyła siew czasie rozgrzewki.
Ćwiczenie proste: dwa kroki i wymach nogą jak najwyżej. I wszystko byłoby dobrze gdyby nie to, że źle wymierzywszy odległość od siatki ("a se jeszcze raz machnę, a co!") zawisłam ku uciesze gawiedzi z jedną piętą w oczku siatki, a drugą na podłodze...

[Gość: de em]

z podstawowki niewiele pamietam oprocz skokow przez kozla. raz
skakalismy przez kozla ustawionego "na szerokosc". moja kolezanka
rozpedzila sie, odbila i zawiswa na kozle w pelnym rozkroku.
niestety, zawisla na poczatku kozla i sila ciezkosci powoli opadla
do tylu. razem z kozlem.
tak, przezyla :-)

w liceum bylo duzo biegania, bez znaczenia jaka byla pogoda.
biegalam nawet calkiem energicznie bo z lenistwa zawsze mialam tylko
krotkie spodenki i koszulke z krotkim rekawkiem - zimno bylo
bardziej dopingujace niz pokrzykiwania wuefistki.
gier zespolowych nienawidzilam z calego serca. podczas gry w
siatkowke stalam kompletnie nieruchomo w wyznaczonym miejscu (nigdy
nie doszlo do mnie, ze to byla rzecz umowna). poruszalam sie
jedynie, kiedy w moja strone leciala pilka: mianowicie z
przerazliwym krzykiem padalam na podloge zakrywajac glowe i
zamykajac oczy.
koszykowka byla lepsza, wystarczylo biegac w kierunku przeciwnym do
ruchu pilki :-)
na studiach nidgy nie chcialo mi sie chodzic na wuef wiec pod koniec
roku smigalam na zajecia codziennie (liczyla sie ilosc obecnosci).

niechec do sportu zostala mi do tej pory, wszelkie konkurencje
sportowe sa dla mnie obrzydliwe. wielbicieli wuefu informuje, ze
jestem w swietnej formie, waze niewiele wiecej niz w podstawowce,
nigdy nie bylam gruba a wyniki lekarskie mam dobre. po prostu z
aktywnosci fizycznej wole szermierke i jazde konna...

[Gość: olalala]

Często mieliśmy lekcje wf na hali która nie należała do naszej szkoły.
Centralnie pod balkonem był stół dla nauczycieli. Gramy sobie w siatkę i jedna z
dziewczyn odbiła centralnie w dół balkonu tak, że piłka odbiła się i uderzyła w
stół rozbijając pełną szklankę herbaty.
Koleżanka poszła po sprzątaczkę i nagle słyszymy z daleka: "a co to za idiota
wnosi picie na hale!! aaaa to pan profesor..." i mina buraka... nie zapomnę tego
nigdy :D

[Gość: rzarufka]

WF byl dla mnie nuda i udreka. Bieganie na czas (taaak, kazda z nas marzyla zeby zostac biegaczka olimpijska), siatkowka (gra raczej plazowa) czy glupawe pomysly typu skok przez skrzynie. Warunki w szatni spartanskie ( 2 nieczynne prysznice, bo pani sprzataczka musialaby wode wycierac), jedna umywalka, uskuteczniano wiec psikanie sie wiec dezodorantami marki Impulse (taki smrodek z lat 90tych). Wuefmenki raczej brzydkie i zazdrosne, wuefmeni owszem przystojni, ale nadgorliwi. Oczywiscie kazdy z tych nieuczycieli ksztaltowal w mlodziezy niezdrowa rywalizacje (pol klasy obrazone, bo przegrali, lub zaszczucie osob mniej zainteresowanych osiagami sportowymi). Nalezalam do nizszych sredniakow sportowych, z braku checi, nie talentu.

[varsha]

Ja nigdy nie zapomnę jak w podstawówce, gdzieś tak w IV klasie,
jeden chłopiec, powiem brzydko, zes*ał się w gacie na lekcji
poprzedającej W-F. Szybko się wieść (a może raczej zapach) o tym
rozniosła i wszyscy byliśmy pewni, że przed W-Fem chłopiec ów uda
się do domu. Ale nie! Przebrał się w strój do ćwiczeń i poszedł, jak
gdyby nigdy nic, na W-F! Nie muszę chyba dodawać, że nikt nie chciał
stać za nim...
Najlepsze jednak przyszło, kiedy wuefista zarządził skok przez
kozła. Wtedy już, szepcząc między sobą, wyrażaliśmy całkowitą
pewność, że ów chłopiec zrezygnuje z dalszych ćwiczeń. Ale wiecie
co? Skakał przez tego kozła! W ogóle ćwiczył przez całą lekcje!
Fuuuu... Nigdy tego nie zapomnę! Ale było radości ;)

[Gość: katta]

Jestem obecnie w 1 klasie liceum, doświadczenia mam różne...
Klasy 1-3 podstawówki - wf raz na 3-4 miesiące, bo szkoła nie miała nawet sali
gimnastycznej.[sic!]

potem było tak sobie, teraz na wfie gramy w pingponga albo bilarda...
zero ruchu. Na szczęście sama we własnym zakresie biegam, jeżdżę na rowerze,
gram w koszykówkę, więc nie jest ze mną tak źle.

Wg mnie w podstawówce (ew jeszcze w gim) na wfie potrzebne są różne ćwiczenia,
różne gry itd, żeby łyknąć wszystkiego i by każdy znalazł to, co mu NAJBARDZIEJ
odpowiada. A potem trzeba by wprowadzic system - 1 lekcja na sprawdziany
oceniające postęp indywidualny, 2 lekcje na to co się komu spodoba. W ten sposób
ludzie nawet po wyjściu ze szkoły będą mogli żyć bardziej aktywnie, a nie
siedzieć wiecznie przed telewizorem ....bo o to chodzi w tym całym wfie!