Dodaj do ulubionych

charakterystyka młodego Wertera

12.11.07, 22:01
Witam wróciłem po chorobie do szkoły i co pełno zaległości już nie daje rady
potrzebuje na środę Charakterystykę Młodego Wertera bedziecie mili ii
poszukacie mi jej gdzies na necie proszę o jak najwięcej linków gdyż nie lubie
przepisywąc na żywca z neta tylko poskładam to wszystko w 1 z góry dziękuje
zrozumcie mnie
Obserwuj wątek
    • Gość: Linda Re: charakterystyka młodego Wertera IP: 212.160.111.* 13.11.07, 18:34
      Werter jest tytułowym i głównym bohaterem powieści epistolarnej
      Johann’a Wolfganga Goethe’go pt. ,,Cierpienia Młodego Wertera’’.
      Dzięki listom które bohater wysyła do swego przyjaciela Wilhelma,
      poznajemy jego życie, pasje, uczucia, miłość i motywy, którymi się
      kieruje w swych postępowaniach: począwszy od zakochania się w Loccie
      do popełnienia samobójstwa. Młodzieniec urodził się w sferze
      mieszczańskiej, a jego matka wiązała przyszłość dziecka z karierą
      dyplomatyczną. Dlatego zadbała o staranne wykształcenie syna. Mimo
      to, jak się dowiadujemy, Werter nauką nie był zbytnio zafascynowany.
      Po nieszczęśliwych perypetiach miłosnych w mieście, wyjeżdża na
      wieś, by tam zaznać ukojenia. Wypoczywa na łonie natury, czyta i
      maluje obrazy. Pewnego wieczora poznaje Lottę – do której rodzi się
      w jego sercu uczucie. Niestety Lotta jest już narzeczoną innego
      człowieka. Młodzieniec, jako człowiek czysty i honorowy nie ma
      zamiaru w takim przypadku walczyć nieuczciwie, czy nawet nakłaniać
      kobietę do zdrady.

      Jak wspomniałem bohater jest zwykłym mieszczaninem, więc trudno mu
      ubiegać o względy u ludzi zamożniejszych, urodzonych w wyższych
      grupach społecznych. Problem ówczesnych podziałów ludności
      uwidacznia się podczas przyjęcia u hrabiego C., z którym to
      wcześniej się zaprzyjaźnił. Towarzystwo, które się tam zebrało, daje
      Werterowi wyraźnie do zrozumienia, że nie jest wśród nich mile
      widziany ze względu na swoje pochodzenie. Zostaje wyproszony, co
      silnie przeżywa: czuje sie zdradzony, oszukany i upokorzony. Tu
      uwidacznia się choroba na którą cierpi: Weltschmerz – z
      niemieckiego: ból świata. Cierpi on z powodu niedoskonałości świata
      w którym żyje, a także miłości i samego człowieka. Niestety nie
      potrafi się pogodzić z prawdziwym życiem, jego konwenansami, i przez
      to poczuwa się wyobcowany wśród społeczności ludzkiej. Przygnębia go
      to, ale i tak nie próbuje walczyć, bo wie, że jest bezsilny wobec
      ustalonego ładu, a wszelakie próby zmian byłyby daremne. Pozostaje
      bierny. Ucieka więc w świat przyrody, literatury i malarstwa. Patrzy
      na rzeczywistość przez ich pryzmat. Zatapia się w
      Homera: “Siedziałem zupełnie pogrążony w malarskich uczuciach”.

      Natura jak i literatura przynoszą ukojenie jego niespokojnemu sercu.
      Jest na nie szczególnie wrażliwy. W samotności z nimi odczuwa spokój
      i harmonię: “Jestem samotny i cieszę się z mego życia w tej okolicy
      stworzonej dla dusz takich jak moja” Podziwia nietylko je, ale i
      życie prostych ludzi: ich codzienne zajęcia jak czerpanie wody ze
      studni przez dziewczęta, czy zabawę dzieci, w których obecności
      uwielbia przebywać. Lubi je, ponieważ sam jest podobny do nich pod
      względem wrażliwości. Pisze nawet: “Sam też czuję się jak dziecko.
      O, jakimż jestem dzieckiem?”. Ludzie ze wsi wydają mu się niezwykle
      beztroscy i czyści, a zarazem ich bieda wzbudza w nim współczucie co
      zachęca go do buntu przeciwko światu bogaczy. Chętnie przedstawia
      ten lud w swych obrazach. Zawiera także z nimi znajomości. Ci zaś
      lubią go i chętnie przebywają w jego towarzystwie. Jednak on sam nie
      znajduje wśród nich przyjaciół, którzy byliby go w stanie zrozumieć.
      Dlatego też często się izoluje, ucieka od rzeczywistości do własnego
      świata, gdzie znajduje szczęście: w swoim wnętrzu, myślach; “Wracam
      w siebie i znajduję świat!” – jest wyalienowany.

      Bohater zmienia się znacznie po poznaniu na balu kobiety imieniem
      Charlotta. Zauroczony jej wdziękami dotrzymuje towarzystwa przez
      cały wieczór. Wiadomość, że kobieta jest już zaręczona i oczekuje na
      ślub nie robi na nim większego wrażenia i pozostaje mu niestety
      obojętna. Od tej pory Werter często przebywa w domu Lotty,
      zaskramiając sobie sympatię jej ojca i rodzeństwa. Zakochuje się w
      kobiecie i głęboko wierzy, że jego uczucie jest odwzajemniane. Każdy
      dzień jego życia jest szczęśliwy, a listy do przyjaciela
      przesiąknięte są opisami jego uczuć i zachwytem nad urokami
      ukochanej mu kobiety. Łatwo ulega porywom serca, jak pisze: “Śmieję
      się z własnego serca, ale mu ulegam”, co nasila jego wrażliwość i
      sprawia że jest egzaltowany emocjonalnie. Lotta jest mu podobna pod
      względem charakteru, jak i zainteresowań: interesuje się literaturą,
      tańcem, jest także uzdolniona muzycznie. Znajduje więc on w końcu
      bratnią duszę, kogoś kto może go zrozumieć. Mimo to jego miłość
      pozostaje platoniczna. Ujawnia się także ważna cecha postaci:
      egotyzm. Werter nieustannie rozpatruje swoje stany psychiczne,
      zapominając o całym świecie i wszystkim co go otacza. U boku Lotty
      czuje się szczęśliwy. I takim zapewne by pozostał, gdyby nie powrót
      Alberta – jej narzeczonego. Uwidacznia się jego emocjnonalność i
      impulsywność, szczególnie podczas rozmowy z Albertem na temat
      samobójców. Narzeczony Lotty stanowi jego zupełne przeciwieństwo:
      jest wyważony i rozsądny, natomiast Werter nie jest realistą, żyje
      marzeniami.

      Werter z początku czuje się zbulwersowany faktem, że ktoś inny może
      być godzien pokochania Lotty – jest więc zaborczy. Jednak nie
      nadługo – szybko staje się bierny i uległy, bo czuje się słaby.
      Rozgoryczony, postanawia wyjechać aby nie popsuć związku tak
      wspaniałej kobiety, a więc jest skłonny do poświęceń dla innych,
      nawet swoim kosztem, co także w pewnym stopniu nakłoni go w końcu do
      odebrania sobie życia. Odtąd następuje kolejna zmiana charakteru
      postaci. Kolejne niepowodzenia w karierze zawodowej i życiu
      publicznym pogrążają go jeszcze bardziej. Tu ponownie do akcji
      wkracza egotyzm mężczyzny. Rozpamiętuje każdy szczegół z minionych
      spotkań z Lottą, a wsponienia go jeszcze bardziej zasmucają i
      sprawiają, że czuje się bardzo samotny. Jednak nie jest to
      samotność, którą niegdyś mógł się rozkoszować siedząc w cieniu
      drzewa czytając Homera. Ta samotność go zabija. Jest także
      sentymentalny, przywiązuje wagę do błahostek: “Ledwiem się zdobył na
      wrzucenie zwyczajnego, niebieskiego fraka, w którym po raz pierwszy
      tańczyłem z Lottą”.

      Werter jest człowiekiem niezwykle wrażliwym i emocjonalnym. Czyni go
      to lepszym od innych, a zarazem słabszym. Jego niegdyś piękne
      uczucie, nabrało destrukcyjnego charatkeru i doszczętnie wyniszczyło
      jego delikatną psychikę, po to by w końcu doprowadzić go do
      samobójczej śmierci. Jednak jego odejście nie jest wyłącznie
      spowodowane jego załamaniem, rezygnacją i biernością. Jest w nim coś
      pozytywnego: poświęcenie dla dobra kobiety którą bardzo kocha.
      Pragnie aby była szczęśliwa, a zarazem wie, że przy nim i Albercie
      taka nie będzie. Dlatego dla dobra jej miłości i jej związku
      postanawia umrzeć.

      Świat dla ludzi takich jak Werter: wrażliwych, uczuciowych,
      emocjonalnie reagujących na wszystko, był, jest i będzie miejscem
      wrogim, nieprzyjaznym, w którym niełatwo im o zrozumienie i wsparcie.
    • basiunia90 Re: charakterystyka młodego Wertera 25.03.08, 19:26
      no siemka.. ja tez na jutro musze napisac charakterystyke..właśnie tworze:)) jesli chcesz to przyslij mi maila to ci wysle..
    • Gość: Joker Re: charakterystyka młodego Wertera IP: *.chello.pl 05.10.08, 22:45
      gorszego tekstu nie widziałem.Jak można iść tak na łatwizne?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka