jest mi przykro...

[becik_l79]

...że nie widziałam jak moja najlepsza przyjaciółka, z którą przyjaźnimy się już 21 lat, składała przysięgę małżeńską... Pojechaliśmy nawet samochodem na osiedle obok bo wiatr cholerny i Młoda rozwrzeszczała się na spacerze. Nakarmiłam ją przed wyjściem, mąż uśpił, spóźniliśmy się, pospała pięc minut i wrzask. To mąż z nią na zewnątrz. Myślę sobie- chwila i przejdzie, ale nic - drze się w niebogłosy aż w kościele słychać. Kazanie dopiero się zaczeło, a ja nie wyrabiam, więc myślę sobie podkarmię i wracam (do dzisiaj działało). A tu dupa. Cyca nie chce puścić, a ja w nerwie, że będę z nią tak siedzieć do końca mszy. To zostawiłam męzowi. Poleciałam do koscioła, a tam już po wszystkim i moja psiapsiuła mężata. Kurde. Nie było mnie 10 minut!!! Na naszym ślubie ksiądz gadał pół godziny o holenderskich gejach i becikowym, a tu rach ciach i po wszystkim! Potem na zmianę z mężem poszliśmy złożyć życzenia, bo wrzaskun nie dawał się wyjąć z samochodu... Kurcze szkoda no. A teraz trwa wesele a ja nie widzę mojej przyjaciółki...No cóż, nie można mieć wszystkiego. I tak należę do szczęściar, więc narzekać nie zamierzam, co nie zmienia faktu, że liczyłam na to że dziecię da się ustawić...

[asia19813]

no faktycznie troche przykro, ja dzis nie pojechałam na zakupy, ;))
ale to nic w porównianu ze ślubem przyjaciółki, obejrzysz na płycie,
a jak wesele?

[becik_l79]

zdecydowaliśmy się nie iść, ze względu na Małą i karmienie... Wesela tak strasznie nie żałuję jak ślubu. Żeby jeszcze impreza była w Warszawie, to pół biedy. Ostatecznie mogłabym podskoczyć do domu nakarmić Młodą, ale jest pod Wwą i nawet nie było żadnego pokoju, żeby ew. poprosić kogoś o pilnowanie i chodzić na karmienia. Eh, trochę szkoda, no ale co tam... Powinnyśmy być szczęśliwe, że mamy DZIECI i to przez nie nie mogłyśmy czegoś zrobić, a nie np przez chorobę lub nie daj Boże jakieś nieszczęscie..

[dmgr]

My byliśmy z córką na weselu jak miała 2,5 miesiąca 100 km od domu msza cała na
dworzu+w samochodzie (było goraco) a wesele pierwsze pare godzin to zamieszanie
bo ciagle płakała a to cyc, ja w sumie nic nie zjadłam bo same smażasy i
wzdymasy ale potem mała zasnęła na środku sali w wózku (tez nie było innego
pomieszczenia) i bawiliśmy się (znajomi pilnowali) pare godzin, mała obudziła
się dopiero jak ją przekładaliśmy do fotelika (zjadła i spała dalej).
A co do przyjaciółek ja jedną "straciłam" jak urodziłam pierwsze dziecko, ona
raz poroniła, potem nie mogła zajśc w ciąże, małżeństwo jej się sypnęło, jak
zaszłam w ciąże coraz żadziej się spotykałyśmy bo ona chyba znieśc nie mogła
tego, że będę miała dziecko. Teraz spotykamy się sporadycznie "od święta" a
szkoda, bo wiele fajnych chwil przezyłyśmy.

[becik_l79]

Madzia, nie martw się przyjaciółką - niekoniecznie ją straciłaś. Na pewno ciężko jej rozmawiać z Tobą po takich przejściach jak miała i tym trudniej zachować zimną twarz. Zobaczysz, że jak w jej życiu pojawi się nadzieja, będziesz pierwszą osobą z którą się tym podzieli i stare czasy wrócą.
A wycieczki na wesele gratuluję! Nie zdobylabym się na to - może przy następnym dziecku, hehe:))
POzdrawiam,
Beata

[asia19813]

mnie ominęły 2 wesela w tym roku, jedno przed porodem,ale na ślubie
byłam, a drugie całkiem. Szkoda
odnośnie przyjsciółek, "straciłam" jedyna przyjaciółke, najlepsza
jaką miałam, jak zaczęła się spotykac z pewnym wojskowym, to nie
miała dla mnie czasu i on nastawiał ją przeciwko nam. Trudno, dziś
jak się spotykamy to nie mówimy sobie nawet cześc, ona raz mnie
zagadała ale ja jakoś nie mam ocxhoty z nią rozmawaić....

[asia19813]

a miała byc moją druhną... tak się umówiłyśmy, tyle razem
przeżyłyśmy... szkoda, a zepsuł to wszystko jej teraz mąż...

[becik_l79]

Asiu, bardzo mi przykro z powodu Twojej przyjaciółki. Może kiedyś pójdzie po rozum do głowy i dogadacie się. Życzę Ci w każdym razie takiej przyjaciółki jak moja. Znamy się 21 lat. Poznałyśmy się na pierwszym apelu w pierwszej klasie podstawówki jak nasze mamy kazały nam iść w parze. Jest dla mnie jak członek rodziny, a jej rodzina jak część mojej. I oczywiście była moją świadkową:)) Obyś trafiła na taką osobę! I mam nadzieję, że u mnie nic się nie zmieni:))