dziunia27
22.10.08, 10:06
Stwórca stworzył świat i rzecze:
Oto stwarzam Cię człowiecze,
Będziesz w zdrowiu i rozkwicie,
Lat trzydzieści szedł przez życie,
Po czym umrze Twoje ciało.
Człowiek jęknął – to za mało !!!
Ręka stwórcy się uniosła,
I z kolei stworzył osła.
Dał trzydzieści lat mu życia,
Pełnych głodu, męki, trudu życia.
Osioł smętnie zwiesił głowę,
Dobry stwórco daj połowę !!!
Tu się rozległ głos człowieka:
Biorę to, co on się zrzeka !!!
Stwórca zgodnie kiwa głową,
I już stwarza postać nową.
Oto pies w służbie człowieka,
Ma trzydzieści lat przeszczekać.
Na psi los pies smutnie warczy,
I piętnaście lat wystarczy.
Człowiek spiesznie doskakuje,
Biorę resztę i dziękuję.
Stwórca rzekł jak uważasz,
I z kolei małpę stwarza,
Szpetną, smutną, wykrzywioną,
Z życia nie zadowoloną.
Też piętnaście lat się zrzeka,
Na korzyść chytrego człowieka,
Który w sumie na ostatek,
Siedemdziesiąt pięć ma latek !!!
Otóż to w tym sedno rzeczy.
Lat trzydzieści masz człowieczych,
Potem los Ci figle płata,
(te nie szczęsne ośle lata)
Niby osioł wciąż harujesz, tyrasz,
Wierzgasz, chomikujesz.
Na czterdziestopięciolecie,
Masz ucieleśnienie trzecie.
Strzeżesz dóbr, na bliźnich szczekasz
I na los swój psi narzekasz.
Gdy Ci stuknie sześćdziesiątka,
Spójrz do lustra – twarz małpiątka,
Pomarszczona, brzydka, stara,
To jest zachłanności kara.
Gdyby człowiek nie był chciwy,
Żyłby krócej, lecz szczęśliwy.
Lepiej mniej mieć, ale swoje,
Ważne to jest, co jest moje !!
_________________
czyż to nie prawdziwe???
:DDD