Do mam starszaków

[dmgr]

Czy Wasze dzieci w wieku 3-4 lat tez się tak bały różnych rzeczy? Moja Klara
ostatnio bardzo boi się w nocy, przychodzi do nas, chce z nami spać, czasem
jak już jest ciemno na dworze to chodzi za mną bo boi się ciemności. Wiem, że
w tym wieku bardzo działa wyobraźnia, w sumie ona ogląda nawet bajki tylko z
płyt bo nie mamy kablówki więc staram się to kontrolować ale dzisiaj oglądała
bajeczkę i tam się wystraszyła jakiejś gadającej piłki (dosłownie) i już cały
wieczór prosiła czy może z nami spać całą noc. Nie wiem czy powinnam z nią iść
do psychologa czy to samo jakoś przejdzie. Ogólnie staram się z nią dużo
rozmawiać, przytulam jak się boi i rysujemy rysunki wszystkich "strachów"
potem je gnieciemy, rwiemy i wyrzucamy (to pomysł mojej mamy).

[kalinka-pl]

Fajny pomysł z tymi rysunkami.

Mi się wydaje, że ciąganie dziecka po psychologach jest
niepotrzebne. Mój synek (7lat) od jakiegoś roku boi się ciemności,
nawet po domu biega od włącznika do włącznika światła. M się śmieje
że ma to po mnie i coś w tym jest :)
Córka mojej siostry właśnie w wieku 3/4 lat bała się że mama ją
zostawi (obawa nie bardzo uzasadniona). Wystarczyło, że siostra
wyszła z pokoju w którym mała się bawiła i zaraz był ryk "nie ma
mamy". Samo przeszło.
Myślę, że to normalny etap w życiu dziecka.
Powiem szczerze, że teraz moja mała ma też taki etap i ciągle się
wszystkiego boi i krzyczy że "boi", też się zastanawiam czy to
normalne.

[ania_f1]

Muszę spróbować pomysłu z rysunkami - fajny:-)

Nasz 4,5 latek też boi się różnych rzeczy, traktujemy te lęki
poważnie, nie bagatelizujemy, tłumaczymy, oswajamy, przytulamy.
Myślę, że to jest taki etap i nie ma potrzeby wybierać się do
psychologa, jeśli te lęki nie są jakoś specjalnie nasilone i nie
utrudniają za bardzo życia. I nigdy nie wiadomo skąd mu się weźmie
jakiś strach - na przykład ostatnio czytaliśmy encyklopedię przyrody
dla dzieci i potem płakał, że boi się trąby powietrznej a po
niedzielnej wizycie w planetarium na seansie dla dzieci nie mógł
zasnąć bo bał się komety

[olus-ia80]

Gabi też się bała .
Długo z nami spała , ale była jedna.
Teraz tez czasem zapyta czy duchów nie ma.
Czasem miałam dość,drzwi musiały być otwarte , musiała nas widzieć jak śpimy .
Bajki niby bez przemocy też są straszne , psycholog się wypowiadała że bajka
"Jaś i Małgosia " jest straszna bo nie dość że dzieci się zgubiły - co już, jest
straszne dla dziecka , to jeszcze Jaś miał być zjedzony , a na koniec baba jaga
jest palona żywcem w piecu.
Czerwony Kapturek kolejna bajka , porwana i zjedzone przez wilka .
Śpiąca królewna - jeszcze może być
Kopciuszek też w miarę , ale w każdej z tych bajek pokazuje się nieszczęśliwy
świat .
Dziecko może sobie ubzdurać coś , co dla Ciebie jest normalne a dla niego
straszne ,np drzewo też może być złe, bo w nocy wygląda strasznie.
Zostawiajcie jej zapaloną lampkę , dajcie przytulankę , albo jakiegos bohatera z
bajki , który walczy ze złem i co dziennie przed snem odkurzy pokój ze strachu,
włączcie jej kołysanki .
Może Was potrzebuje bardziej i tak się objawia jej potrzeba bliskości z Wami
Małej strach przejdzie , ale musicie pomagać jej się z nim oswoić .
My braliśmy Gabi do siebi e , potem odnosiliśmy , jak się bała w nocy to
przychodziła

[maadga]

Tak Kuba się bał i nadal boi. Nasiliło się to kiedy miał 3-3,5 lat.
Bał się głośnych maszyn, czasami bajek (oglądał tylko baby TV i
dobranockę). Teraz boi się much.
Myślę że nie trzeba biec odrazu do lekarza no chyba że to w znaczący
sposób utrudnia życie, wtedy znaczy że jednak przydałaby sie
pomoc. :)

[monikaj21]

U mojej 4 latki niby nie pojawiły się żadne nowe lęki (ale ma takie
swoje od zawsze - np wiercenie w ścianach) ale w nocy rzeczywiście
potrzebuje mnie częściej niż kiedyś - zdarza się że śni jej się coś
złego. U nas patentem są zabawki - np dałam jej żabę 'czarodziejską,
która nie pozwala żeby dziecku stało się coś złego' i z nią śpi.

[kurdkowa]

Myslę, ze to normalne, moja martyna miała rózne leki i ma je nadal,
ale w wieku 3 lat bała się SZYSZEK...spacer po lesie był wykluczony-
no chyba, ze na rękach i z opaska na oczach- bo nie mogła na nie
patrzec...

[anmroz]

Moja już duża(9 lat), a wieczorem nie lubi wchodzić na górę, jeśli tam nikogo
nie ma. Stoję wtedy przez chwilę przy schodach, aż wejdzie i zapali światło.

[dmgr]

Trochę mnie uspokoiłyście i zresztą pytałam pediatrę i ona też mówi, że OK ale jakoś tak ostatnio strasznie się dziwna zrobiła, jakaś spokojniejsza, jakby ten strach ją męczył no i jak już zapada zmrok około 18-tej to zaczyna popłakiwać i się pytać ciągle czy może z nami spać, powiedziałam jej, że tylko w poniedziałek może więc ciągle powtarza poniedziałek, wtorek,... i pyta jaki dziś dzień. No i ostatnio strasznie płakała jak poszłam do lekarza i została z babcią, nigdy jej się to nie zdarzało a wczoraj odstawiła na wieczór taką samą scenę za tatą. Ale spała w swoim łóżku i nawet się nie przebudzała. Lampkę ma, drzwi otwarte w nocy, kołysanki lecą po cichu. Ostatnio jej mówiłam, że chcemy z m wyjechać na parę dni w góry i że zostanie z babcią i dziadkiem (zawsze bardzo to lubiła i się cieszyła, nawet się często pytała, kiedy do babci może jechać spać itp., jak byłam w szpitalu to była przez 3 dni i nawet nie zauważyła, że mnie nie było) i m mówi, że może przez to myśli teraz, że ją zostawimy czy jak. Chcieliśmy pod koniec kwietnia jechać sami na 5 dni ale już sama nie wiem jak ona tak dalej będzie się bać i płakać za nami to jej nie zostawię. Paweł to luzak przy niej teraz, nie płacze, ładnie zostaje, nie budzi się w nocy.