Stary tramwaj

[madohora]

Kompaktowe urządzenie klimatyzacyjne, umożliwiające chłodzenie i ogrzewanie, znajduje się w każdym pudle wagonu, w dachu między strefami wejściowymi. Powietrze z zewnątrz dostaje się do urządzenia klimatyzacyjnego przez zewnętrzną kratkę powietrza, a wentylator wdmuchuje powietrze klimatyzowane w urządzeniu przez tłumik do systemu kanałów w przedziale pasażerskim

[madohora]

W każdej kabinie zamontowano napędzane elektrycznie i wyposażone w regulator prędkości wycieraczki ze spryskiwaczem. Sterowane z pulpitu lusterka zewnętrzne są wysuwane i ogrzewane

[madohora]

Zawieszenie wózków składa się z usprężynowania I i II stopnia. Takie rozwiązanie umożliwia spokojny bieg pojazdu

[madohora]

[madohora]

Na dachu wagonów końcowych usytuowano wyłącznik szybki, dławik sieciowy, oporniki hamowania, wentylator chłodzący, chłodnicę wodną prostownika oraz sprężarkę powietrza. Na dachu wagonów środkowych usytuowano pantografy połówkowe z ochronnikami przepięciowymi pełniącymi rolę odgromników.

[madohora]

W marcu 2010 Koleje Białoruskie ogłosiły przedsiębiorstwo Stadler zwycięzcą przetargu na dostawę 10 czteroczłonowych EZT mających na celu zastąpienie starego taboru. Producent zaoferował Białorusi pojazdy z rodziny FLIRT, z których 6 miało zostać skierowanych do obsługi linii aglomeracyjnych w pobliżu Mińska, natomiast pozostałe 4 do eksploatacji połączeń międzyregionalnych w całym kraju. Pojazdy te bazowały na fińskiej wersji dla Junakalusto Oy, przystosowanej do ciężkich warunków klimatycznych, dlatego też ich produkcję, podobnie jak wersji fińskiej, ulokowano w szwajcarskim Bussnang[120]. Dostosowano ich wózki do rozstawu szyn 1520 mm, pudła do białoruskiej skrajni, a pojazdy aglomeracyjne wyposażono ponadto w dodatkowe, wysuwane stopnie wejściowe do obsługi peronów o wysokości 200 mm ponad główką szyny.

[madohora]

17 stycznia 2019 Koleje Białoruskie zamówiły kolejnych 10 jednostek 5-członowych do obsługi trasy Mińsk – Homel

[madohora]

6 października 2012 przewoźnik przyjął na swój stan czwartą sztukę, którą na przełomie października i listopada 2012 zaprezentowano publiczności w Ostrawie, Pardubicach i Pradze. Na początku listopada 2012 wszystkie pojazdy FLIRT Leo Expressu były gotowe do rozpoczęcia jazd próbnych z pasażerami na pokładzie. Testy prowadzono od 13 do 16 listopada 2012 na trasie Praga – Ostrawa i zakończyły one proces homologacji pojazdów

[madohora]

Pod koniec stycznia 2012 w węgierskim zakładzie producenta powstały pudło pierwszego wagonu dla pierwszej jednostki elektrycznej oraz nowe zestawy kołowe, a w marcu 2012 gotowe było pudło pierwszego bloku silnika dla wersji spalinowej i wykonano testy pierwszego silnika spalinowego. Na przełomie marca i kwietnia 2012 w Czechach miały miejsce testy laboratoryjne, podczas których przeprowadzono próby obciążeniowe mające na celu udzielenie kupującemu gwarancji, że pojazdy spełniają wymogi Unii Europejskiej. 2 maja 2012 prace nad składami czterowagonowymi rozpoczęto w polskim zakładzie producenta. W czerwcu 2012 skompletowane zostało podwozie dla pierwszego pociągu elektrycznego, a na początku lipca 2012 w siedleckim zakładzie rozpoczęto montaż wyposażenia wnętrza pierwszego pojazdu elektrycznego i spalinowego, który zakończono pod koniec sierpnia 2012.

[madohora]

Na przełomie grudnia 2012 i stycznia 2013 testowano dwie czterowagonowe jednostki elektryczne i jeden czterowagonowy pojazd spalinowy. 8 stycznia 2013 o 10:12 rozpoczęto jazdy testowe w ruchu pasażerskim na trasie Pääsküla – Tallin – Aegviidu – Kadrina. W styczniu i lutym 2013 odbywały się testy trzech jednostek elektrycznych i jednej spalinowej. Najważniejszy test przeprowadzono na początku lutego 2013, podczas którego sprawdzono kompatybilność elektromagnetyczną składów 1402 i 1403. W marcu 2013 jednostka 1401 została poddana próbie obciążeniowej, a próbę układu hamulców przeszły pomyślnie składy 1401 i 2404. W kwietniu 2013 wykonano 36 próbnych przejazdów, z których 19 odbyło się z prędkością 160 lub 176 km/h, natomiast w maju 2013 podczas 10 z 35 przeprowadzonych przejazdów testowych osiągnięto prędkości powyżej 120 km/h. Pod koniec maja 2013 pojazdy zostały dopuszczone do obsługi kolejowych połączeń krajowych

[madohora]

12 grudnia 2011 przewoźnik skorzystał z przewidzianej w umowie możliwości zakupu kolejnych pojazdów i zamówił dodatkowych 9 FLIRT-ów, natomiast we wrześniu 2014 operator zamówił kolejne 34 składy.

[madohora]

W pierwszej połowie 2015 roku w Niemczech przez 16 przewoźników eksploatowanych było łącznie 256 pociągów z platform FLIRT i FLIRT³, a kolejnych 13 zostało zamówionych i miało zostać dostarczonych do 2016

[madohora]

Wypadek zdarzył się w trudno dostępnym zadrzewionym terenie nad rzeką Mangfall, w pobliżu oczyszczalni ścieków w Bad Aibling.

[madohora]

5 grudnia 2016 sąd w Traunstein skazał dyżurnego na 3,5 roku pozbawienia wolności. W czasie śledztwa wykazano, że mimo zakazu grywał regularnie na prywatnym telefonie komórkowym, a w feralnym dniu grał w „Dungeon Hunter 5”. Na stosunkowo łagodny wymiar kary wpłynął dotychczasowy nienaganny przebieg pracy oraz przyznanie się do winy. Ponadto wykazano, że zignorowane zostały przepisy z 1984 roku nakazujące modernizację przestarzałego systemu sygnalizacji

[madohora]

DO 11 WZROSŁA LICZBA OFIAR KATASTROFY W BAWARII - www.polsatnews.pl

[madohora]

13 czerwca 2013 w Berlinie producent Stadler Rail podpisał z przewoźnikiem Abellio Rail umowę na dostawę 20 elektrycznych zespołów trakcyjnych FLIRT³ przeznaczonych do obsługi linii kolejowych nad Dolnym Renem. Wszystkie pojazdy będą pięciowagonowe, przy czym 13 z nich dostosowanych będzie do jednego systemu elektrycznej sieci trakcyjnej, natomiast pozostałych 7 będzie wielosystemowych.

[madohora]

19 sierpnia 2008 norweskie koleje państwowe Norges Statsbaner złożyły zamówienie na 50 pięciowagonowych elektrycznych zespołów trakcyjnych FLIRT z możliwością późniejszego dokupienia dodatkowych 100 składów. 26 pojazdów jest w wersji aglomeracyjnej przeznaczonej dla kolei aglomeracyjnej w Oslo, a 24 to składy regionalne do obsługi połączeń średniej długości w południowej części kraju

[madohora]

[madohora]

[madohora]

12 grudnia 2004, wraz ze zmianą rozkładu jazdy, do eksploatacji weszło 6 z 12 zamówionych przez SBB czteroczłonowych FLIRT-ów. Obsługiwały one Stadtbahn Zug

[madohora]

15 stycznia 2018 BLS podpisał ze Stadlerem umowę na dostawę 52 flirtów

[madohora]

Koleje SBB i Ferrovienord zakupiły łącznie 40 pojazdów FLIRT do obsługi połączeń TILO na pograniczu Szwajcarii i Włoch. Na początku 2007 rozpoczęto eksploatację 19 składów 4-członowych na trasie Ticino – Lombardia. W latach 2009–2014 dołączyły do nich kolejne 4 pociągi 4-członowe oraz 17 składów 6-członowych. 4 pociągi 4-członowe są własnością Ferrovienord, a pozostałe SBB

[madohora]

Latem 2004 węgierski przewoźnik Magyar Államvasutak ogłosił przetarg na dostawę 30 elektrycznych zespołów trakcyjnych dla Budapesztu. 18 marca 2005 zwycięzcą przetargu ogłoszono przedsiębiorstwo Stadler, które zaproponowało Węgrom czterowagonowe pociągi FLIRT. Kontrakt miał możliwość dokupienia kolejnych 30 składów, z której MAV skorzystał w sierpniu 2007

[madohora]

26 listopada 2011 węgiersko-austriacka spółka przewozowa GYSEV ogłosiła przetarg na dostawę 4 elektrycznych zespołów trakcyjnych przeznaczonych do przewozów regionalnych. Do postępowania zaproszono czterech producentów taboru, ale tylko Stadler przygotował swoją ofertę. Została ona jednomyślnie zatwierdzona i przyjęta, a 30 marca 2012 podpisano umowę pomiędzy przewoźnikiem a producentem. Składy będą analogiczne z wersją dla MAV. Pierwsza jednostka prawdopodobnie wyjedzie na tory wiosną 2014, a ostatnia w połowie 2014

[madohora]