Stary tramwaj

[madohora]

[madohora]

Stary tramwaj

Wysokie schody, drewniane siedzenia
Świat cały wokoło się nam zmienia
A tramwaj krąży tak jak przed laty
Na Cmentarz jedzie dziadek garbaty
Babcia w tramwaju też sobie drzemie
W dłoniach ściska białą chryzantemę
Drzwi otwarte, wiatr wieje po włosach
Ostatni przystanek. Cmentarz Mater Dolorosa*

E.S.


*Tramwaj ma ostatni przystanek w pobliżu cmentarza ewangelickiego

[madohora]

POWRÓT TRAMWAJÓW DO DĄBROWY GÓRNICZEJ - Nasze Miasto - 06.07.2023

[madohora]

Słowa tram oraz tramway wywodzą się ze Szkocji, gdzie pierwotnie (ok. 1500 roku) oznaczały rodzaj wagoników używanych w kopalniach węgla oraz dróg, po których się one poruszały. Wywodzą się prawdopodobnie ze średnioflamandzkiego słowa tram tłumaczonego jako „uchwyt taczek, belka, szczebel”, którego pochodzenie jest nieznane. Pierwsze pojawienie się tego słowa we współczesnym znaczeniu datowane jest na rok 1860, zaś zwrotu „wagon tramwajowy” – na 1873

[madohora]

Między 1995 a 1999 wybudowano kolejne 605 m tunelu pod ulicą Lubomirskiego, a niedługo później rozpoczęto budowę trasy tramwajowej z ul. Wielickiej do osiedla Kurdwanów, gdzie miał kończyć się pierwszy korytarz KST łączący północ z południem miasta.

[madohora]

Między 1995 a 1999 wybudowano kolejne 605 m tunelu pod ulicą Lubomirskiego, a niedługo później rozpoczęto budowę trasy tramwajowej z ul. Wielickiej do osiedla Kurdwanów, gdzie miał kończyć się pierwszy korytarz KST łączący północ z południem miasta.

[madohora]

Między 1995 a 1999 wybudowano kolejne 605 m tunelu pod ulicą Lubomirskiego, a niedługo później rozpoczęto budowę trasy tramwajowej z ul. Wielickiej do osiedla Kurdwanów, gdzie miał kończyć się pierwszy korytarz KST łączący północ z południem miasta.

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 14.09.2023

[madohora]

NA PARKINGU PRZY OBWODNICY ZNALEZIONO CIAŁO MĘŻCZYZNY - www.msn.com.pl - 17.09.2023

[madohora]

[madohora]

[ewa9717]

Ja tak niewiele pamiętam ze śląskiego dzieciństwa i kilku
wakacyjnych pobytów.
Gdzie jest cmentarz ewangelicki?
Czy na Nikisz kiedykolwiek jeździły tramwaje?

[madohora]

W Zwickau wagony spalinowe z Vogtlandbahn kursują razem z tramwajem Zwickau na trójszynowym torze między Stadthalle a przystankiem Zentrum.

[madohora]

Niestety po Nikiszu nigdy nie jeździły tramwaje. Jedynym środkiem lokomocji
poruszającym się po szynach był Balkan. Co do cmentarza ewangelickiego to jest w
Katowicach na ulicy Francuskiej.
Ja teraz dość dużo podróżuję, z tej racji że od czerwca jestem przewodnikiem po
Górnym Śląsku a we wrześniu przymierzam się do zdobycia uprawnień na GOP, stąd
dzielę się z Wami tym co widziałam i gdzie byłam. (Wątek Na Śląskim Szlaku, w
którym opisuję to co można na tym szlaku zobaczyć.)
Takim tramwajem można się codziennie przejechać po Bytomiu. Startuje od Głównej
Poczty w Bytomiu a końcowy przystanek ma przy cmentarzu ewangelickim.
Katowice teraz też "wypuściły" taki tramwaj jako atrakcję turystyczną na trasie
Katowice Plac Miarki - Chorzów Stadion - jeździ tylko w soboty i niedziele i
są tylko trzy kursy w ciągu dnia. Szkoda.

[madohora]

Muzeum Śląskie w Katowicach już po raz jedenasty w okresie świątecznym zaprasza na przejażdżkę zabytkowym tramwajem w towarzystwie eksponatów związanych z Bożym Narodzeniem. Mobilną wystawę będziemy mogli zobaczyć w Bytomiu, Katowicach, Chorzowie, Rudzie Śląskiej i Zabrzu, a także w Sosnowcu, Dąbrowie Górniczej, Będzinie i Czeladzi. Przygotowaną ekspozycję zwiedzimy od 17 grudnia do 6 stycznia.

[madohora]

W świątecznym tramwaju znajdziemy prace rzeźbiarzy ludowych - szopkę Leszka Cieślika z Żywca, postacie aniołów Józefa Szypuły z Czechowic-Dziedzic, gwiazdę Stanisława Kwaśnego z Mesznej oraz kozę kolędniczą Czesława Kubika z Czechowic-Dziedzic. W radosną atmosferę świętowania wprowadzą nas również choinki przybrane tradycyjnymi ozdobami z papieru, słomy, opłatka oraz malowanych wiórów drewnianych, a także archiwalne fotografie i pocztówki bożonarodzeniowe. Wystawę krążącą po Śląsku i Zagłębiu, będzie można zwiedzać na wybranych przystankach lub – dzięki współpracy z KZK GOP – odbyć niecodzienną przejażdżkę w towarzystwie muzealnych eksponatów. Rozkład jazdy znajdziemy na stronie www.muzeumslaskie.pl.

[madohora]

Poprzednie edycje „Świątecznej jazdy…” od pierwszej chwili zostały ciepło przyjęte przez mieszkańców naszego regionu, którzy chętnie w rodzinnym towarzystwie podróżowali muzealnym tramwajem. Podczas ostatniej akcji wystawę zwiedziło około 4 500 osób. Mamy nadzieję, że tym razem przewieziemy jeszcze więcej pasażerów. Kolejna edycja ekspozycji prezentowanej w świątecznym tramwaju ma przekonać mieszkańców regionu do bezpośredniego, otwartego obcowania ze sztuką i kulturą mającą korzenie w naszym codziennym życiu, tradycyjnych obrzędach i zwyczajach ludowych. Wystawa skierowana jest nie tylko do zainteresowanych historią i obyczajowością Bożego Narodzenia, lecz do wszystkich, którzy w ferworze przedświątecznego szaleństwa będą mogli zatrzymać się na chwilę, wyciszyć i poczuć atmosferę tych niezwykłych świąt.

www.muzeumslaskie.pl/index.php?id=428

[madohora]

A to już Bytom

[madohora]

[madohora]

Po Bytomiu codziennie kursuje

[madohora]

W Bytomiu zupełnie inny świat
Stary tramwaj kursuje tam od lat

[madohora]

Tak mi się zdaje
Że w tym roku znowu
Spotkały się dwa tramawaje

[madohora]

[madohora]

[madohora]

? Tak proszę pana kiedy byłem młodszy powiedzieć mogę nie chwaląc się, kobiet do mnie przychodziło bez liku, tak że nieraz musiałem je odprawiać z kwitkiem te co się spóźniły. Człowiek rady sobie z nimi nie mógł dać. Słowo daję brunetki, blondynki. Modniarki i wielkie damy, ładnie i brzydkie...
- Toś pan nie był wybredny....
- Nie wolno mi było być wybrednym
- Jak to?
- No...ja byłem.,..konduktorem tramwajowym

[madohora]

KOMUNIKACYJNI KIESZONKOWCY - Radio Katowice - 09.10.2015

[madohora]

PIERWSZY POLSKI KONNY TRAMWAJ

[madohora]

[madohora]

[madohora]

TRAMWAJ NA KOŁACH

[madohora]

***

[madohora]

***

[madohora]

W Bytomiu

[madohora]

A teraz "Stary Helmut"

[madohora]

W pojazdach szynowych kolejowych używa się najczęściej czuwaków aktywnych, czyli takich, w których maszynista musi odpowiednio zareagować (np. wciśnięciem przycisku) na podany mu przez urządzenie sygnał (świetlny, dźwiękowy).

[madohora]

W tramwajach używa się z reguły czuwaków pasywnych. Wśród tramwajów jeżdżących w Polsce, zadania czuwaka realizowane są najczęściej poprzez trzeci (skrajny po lewej stronie) pedał w kabinie motorniczego w wagonach rodziny 13N i 105N. Jest to czuwak bierny, dlatego w czasie jazdy powinien być na stałe wciśnięty. Jego puszczenie powoduje włączenie hamulców elektrodynamicznego oraz szynowego (oraz dodatkowo dzwonka alarmowego w kabinie prowadzącego pojazd), co umożliwia szybkie zatrzymanie składu. Chroni to podróżnych oraz prowadzącego przed zagrożeniami wynikającymi z sytuacji na torach (wtargnięcie pieszego, najechanie innego pojazdu) i umożliwia natychmiastową reakcję motorniczego. Zapewnia również bezpieczeństwo w przypadku zasłabnięcia, zaśnięcia lub choroby motorniczego – ustanie siły wciskającej czuwak powoduje jego zadziałanie.

[madohora]

W 1887 r. Centralna administracja Secundairbahnen Herrmann Bachstein otworzyła metrową linię kolejową z Mannheim przez Käfertal i Viernheim do Weinheim. Zostało to rozszerzone w 1890 roku o połączenie Weinheim-Heidelberg, w 1892 roku o linię Mannheim-Heidelberg, a później linię Käfertal-Heddesheim. W 1895 kolej ta stała się częścią Süddeutsche Eisenbahn-Gesellschaft (SEG).

[madohora]

17 grudnia 1900 Friedrichsbrücke-Mittelstrasse-Industriestrasse/Hansastrasse
6 stycznia 1901 Industriestraße/Hansastraße – Luzenberg Diffenéstraße
29 lipca 1901 Wiadukt Lindenhof (most nad torami dworca głównego) - Lindenhof Gontardplatz
11 maja 1903 Friedrichsbrücke - stacja Weinheim - Kronprinzenstrasse (dziś Friedrich-Ebert-Strasse) - koszary
14 maja 1903 Stacja kolejowa Schwetzingerstadt Viehhofstraße – Neckarau
16 lipca 1903 Kasernen-Käfertal (jednoczesne rozpoczęcie wspólnych operacji z SEG)
27 grudnia 1905 r. Elektrownia Neckarstadt – śluza komorowa (rejon portu)
24 marca 1906 Lindenhof Gontardplatz – park leśny Lindenhof
12 września 1906 Stacja kolejowa Neckarau – Neckarau Matthäuskirche
1 czerwca 1907 Kammerschleuse – Friesenheimer Straße – Diffenéstraße
21 października 1907 Stacja Diffenéstraße – Luzenbergstraße – Waldhof
10 listopada 1910 (Alter) Messplatz – Waldhofstrasse/Humboldtstrasse
22 lipca 1912 Waldhofstrasse/Humboldtstrasse – Luzenberg
8 lutego 1913 Neckarau Friedrichstraße – Rhenaniastraße – Rheinau (zbudowany przez OEG)
3 maja Lipiec 1913 Rzeźnia - Rennplatz - Neuostheim
Marzec / maj 1914 (Alter) Meßplatz – Feudenheim (zamiennik Feudenheimer Dampfbahn; najpierw na torach nigdy nie ukończonej trasy do Schriesheim, od 1915 tory własne)
26 stycznia 1915 Rheinstraße – Neckarvorland
10 maja 1920 Luzenberg – Sandhofer Straße – fabryka celulozy (zbudowana przez OEG)
17 grudnia 1921 celulozownia - Papirus (zbudowana przez OEG)
16 maja 1922 Papyrus – Sandhofen (zbudowany przez OEG)

[madohora]

Od 1959 roku zastosowano nowe sześcioosiowe wagony przegubowe, które zaprojektowano jako pojazdy jednokierunkowe. Z tego powodu od końca lat 50. na terminalach budowano pętle do zawracania. W tym czasie tory, które znajdowały się w większości w przestrzeni ulicznej, zostały przeniesione na specjalne tory, aby móc jeździć niezależnie od gwałtownego wzrostu ruchu indywidualnego. Dziś jest tylko kilka odcinków, na których tramwaje muszą dzielić trasę z resztą ruchu

[madohora]

W 1971 roku firmy transportowe MVG, OEG, VBL, HSB, RHB założyły Centralny Warsztat Transportu (ZWM). Na miejscu zajezdni Augartenstraße (dziś Möhlstraße) powstał nowy budynek warsztatowy. Jest to również warsztat MVV Verkehr AG, ponieważ główny warsztat został zlikwidowany po zamknięciu zajezdni Collinistraße. Centrum Collini zostało zbudowane na miejscu dawnej zajezdni Collinistrasse. Pozostałe zaangażowane firmy transportowe mają w ZWM naprawy szkód powypadkowych i generalne przeglądy. Ale firmy transportowe z innych miast miały już tutaj realizowane większe zlecenia. Wraz z powstaniem podtorzowej tokarki do kół, która może obrabiać koła pojazdów metrowych i normalnotorowych, pojazdy Deutsche Bahn i innych spółek kolejowych są częstymi gośćmi ZWM.

[madohora]

Między kwietniem a październikiem 1975 r. Aerobus kursował między Luisenpark a Herzogenriedpark na Federalną Wystawę Ogrodniczą w Mannheim

[madohora]

W 1995 roku koncepcja MVG 2000 została wdrożona za pomocą następujących środków:

[madohora]

Od 1889 r. istniały połączenia transgraniczne między Aachen (Niemcy) a Vaals (Holandia).
Obecnie trwa budowa transgranicznego połączenia tramwajowego między Hasselt (Belgia) a Maastricht (Holandia) . Według obecnego stanu planowania linia powinna zostać oddana do użytku w 2022 roku.

[madohora]

W okupowanej powojennej Austrii Linz był podzielonym miastem. W związku z tym od 1945 do 1955 roku tramwaj Linz kursował przez granice między amerykańską i sowiecką strefą okupacyjną. Na granicy strefy na Nibelungenbrücke w tramwajach odbywały się tylko kontrole tożsamości, później pasażerowie musieli w tym celu opuścić pociągi.

[madohora]

[madohora]

W Hamburgu zebrane przesyłki pocztowe były przewożone tramwajem od 1917 r., a od 1920 r. w pojazdach znajdowały się skrzynki pocztowe do indywidualnego nadawania przesyłek pocztowych na liniach przejeżdżających obok centralnych urzędów pocztowych Hamburga (Stephansplatz i Hauptbahnhof). Usługa ta była oferowana do 1958 roku

[madohora]

Tramwaje dwupokładowe kursują w Blackpool , Aleksandrii , Oranjestad (Aruba) , Dubaju (obecnie nieistniejący) i Hong Kongu , do 1956 roku jeździły także w Edynburgu .W Wiedniu używano również wagonów piętrowych.

[madohora]

W Sóller na Majorce (Hiszpania) muzealny tramwaj dowozi turystów głównie z dworca kolejowego do nadmorskiego kurortu Port de Sóller.

[madohora]

Koszt budowy systemu może wynosić zaledwie 10 procent w porównaniu z metrem o równoważnej przepustowości.

[madohora]

W 1881 r. omnibusom wyrosła konkurencja w postaci tramwajów konnych i dużo omnibusów zostało sprzedanych furmanom oraz poczthalterom.

[madohora]

W 1907 roku Zarząd Tramwajów zakupił 12 omnibusów z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży uprzęży, sprzętu, itp. po likwidowanych powoli tramwajach konnych. Omnibusy te, w kolorze żółtawym zostały próbnie uruchomione 16 października 1908 roku na trasie Nowe Miasto – Krucza. Miały po 15 miejsc siedzących i 6 stojących. Kursowały w godzinach 7 – 23.

[madohora]

Wśród tegorocznych atrakcji wakacyjnych nie może zabraknąć omnibusów konnych. Tramwaje Warszawskie ponownie zapraszają zarówno mieszkańców miasta, jak i turystów na zwiedzanie Warszawy z okien piętrowych pojazdów, nawiązujących do historii komunikacji miejskiej. Omnibusy konne wyruszą w pierwszą podróż w sobotę 24 czerwca 2017 r. Będą kursować do końca wakacji, w każdy weekend w godz. 14:00 – 20:00.

[madohora]

Licencjonowany przewodnik mówiący w języku polskim, angielskim i niemieckim, przybliży pasażerom historię omnibusów konnych oraz historię miasta podczas podróży.

[madohora]

Ceny biletów:
10 zł – bilet normalny;
5 zł – bilet ulgowy dla dzieci 6 – 18 lat / osób posiadających Kartę Warszawiaka;
dla dzieci do lat 6 (na kolanach rodziców) przejazd będzie bezpłatny.

[madohora]

[madohora]

Operator publicznego transportu kolejowego – operator publicznego transportu zbiorowego w zakresie odnoszącym się do pasażerskich przewozów kolejowych

[madohora]

Z ustawą tą wiązała się o cztery lata starsza z 1861 ograniczająca masę silników parowych w pojazdach do 12 ton i prędkość lokomotyw kolejowych do 10 mil/godz. (16 km/h). W 1878 obowiązek wynikający z przepisu z 1865 ograniczono w ten sposób, że dystans między pojazdem a poprzedzającym go człowiekiem skrócono do 20 jardów, a władzom lokalnym pozostawiono decyzję o wymagalności całego przepisu.

[madohora]

Na liniach kolejowych rozmieszczone są punkty eksploatacyjne

[madohora]

[madohora]

Spalinowe zespoły trakcyjne w większości są wykorzystywane na liniach niezelektryfikowanych do obsługi lokalnej komunikacji pasażerskiej. Jeżeli liczba pasażerów jest względnie nieduża i nie jadą względnie daleko, są szybsze i bardziej ekonomiczne niż składy ciągnięte przez lokomotywy.

[madohora]

Wagon silnikowy (wagon motorowy) – kolejowy pojazd trakcyjny posiadający własny napęd silnikowy i przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów koleją

[madohora]

Wagonem silnikowym jest także wagon tramwajowy lub wagon metra posiadający własny napęd, także doczepa czynna, czyli wagon silnikowy bez kabiny motorniczego.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Technologia ta ma łączyć zalety sztywnotorowego środka transportu z możliwością łatwego kształtowania przebiegu tras, właściwą pojazdom drogowym. Odcinki sztywnotorowe stosuje się zwykle tylko na tych fragmentach sieci, na których kumuluje się większa liczba tras.

[madohora]

[madohora]

Zasada działania O-Bahnu jest prosta – konstrukcja składa się ze specjalnego betonowego toru, niewiele szerszego od autobusu. Zmodyfikowane autobusy mają zamontowane dodatkowe kółko prowadzące, które jest podłączone do przedniej osi. Po wjeździe na tor, autobus sterowany jest automatycznie, a kierowca zmienia jedynie prędkość pojazdu. Adaptacja autobusu jest na tyle drobna, że pojazdy przystosowane do jazdy po O-Bahn poruszają się także normalnie na zwykłych drogach. Zmodyfikowane autobusy mogą jeździć po torze O-Bahnu z prędkością ponad 100 km/h. W obecnej postaci system jest zdolny do przetransportowania 18 000 osób na godzinę w każdą stronę

[madohora]

Gładka powierzchnia szyn w porównaniu do nierównego wówczas bruku pozwalała na uzyskanie większej prędkości niż w używanych wcześniej omnibusach konnych. Mimo to, siła pociągowa i wytrzymałość zwierząt była na tyle ograniczona, że w metropoliach musiano łączyć wiele krótszych obiegów linii w punktach przesiadkowych. Przystanki tramwaju konnego znajdowały się, w zależności od lokalnego zwyczaju, na każdym skrzyżowaniu lub też zatrzymywano się na żądanie.

[madohora]

W gminie Mrozy w województwie mazowieckim istnieje wąskotorowa linia tramwaju konnego.

[madohora]

Trambus – atrapa tramwaju na podwoziu samochodu ciężarowego. Trambus od 2003 roku jeździ w Łodzi jako autobus linii A na trasie, która obecnie wiedzie od Manufaktury, przez Plac Wolności, ulicę Piotrkowską do Galerii Łódzkiej. Opisywany pojazd jest repliką zabytkowego tramwaju Herbrand zbudowaną na podwoziu Volvo

[madohora]

Słowo trambus zostało użyte na określenie autobusu miejskiego w encyklopedii „Samochody od A do Z”, WKŁ, Warszawa 1961, gdzie podjęta została próba usystematyzowania nazewnictwa różnych rodzajów autobusów.

[madohora]

TRAMBUS WRACA NA PIOTRKOWSKĄ - Onet

[madohora]

Tramwaj piętrowy – tramwaj posiadający dwa poziomy (piętra) do przewozu pasażerów.

[madohora]

W przeszłości tramwaje piętrowe można było spotkać w wielu miastach Europy i byłego imperium brytyjskiego, m.in. w Paryżu, Londynie, Sheffield, Glasgow, Johannesburgu, Bombaju, Hobart czy Christchurch. Większość z nich zniknęła z ulic w okresie od lat 30. do lat 60. XX wieku, często w wyniku likwidacji systemów tramwajowych w tych miastach i zastępowania ich komunikacją autobusową bądź trolejbusową.

[madohora]

Siedzący okrakiem chiński autobus wgryza się w pył

Chiński futurystyczny autobus na podwyższeniu wkrótce odejdzie do lamusa.
W tym tygodniu robotnicy w mieście Qinhuangdao w północnych Chinach wyrwali gąsienice za pomocą młotów pneumatycznych i łopat.
Sprzątają bałagan pozostawiony przez projekt, który przykuł uwagę całego świata zeszłego lata, kiedy pojawiło się wideo z 26-metrowego autobusu przelatującego nad samochodami podczas jazdy próbnej.
Zapowiadany jako potencjalna odpowiedź na paraliżujące problemy z ruchem drogowym w Chinach, pojazd zamiast tego stał się źródłem wąskich gardeł w Qinhuangdao. Samochody jadące w obu kierunkach musiały stłoczyć się po drugiej stronie jezdni, aby ominąć rzadko używane tory i nieczynny autobus.
W czasie testów autobus był nowym pomysłem, który przyciągnął wielu ludzi do tego obszaru, powiedział lokalny mieszkaniec Wang Jingzhou w filmie China News. „Kto by pomyślał, że zostanie zburzony?” powiedział.
Inni mieszkańcy skarżyli się na problemy z ruchem spowodowane przez opuszczony autobus i tory.
Według China News władze lokalne podjęły się teraz usunięcia 330-metrowego miejsca testowego i naprawy drogi.
Lokalny urzędnik powiedział CNN, że nie wie, kto był odpowiedzialny za zrywanie torów. Powiedziała, że ​​jej biuro nie było w stanie skontaktować się z TEB Technology, firmą stojącą za projektem autobusu, który miał oczyścić teren testowy zeszłego lata.
TEB nie odpowiedział na wiele próśb o komentarz w piątek.
Podczas gdy tory są rozrywane, ogromny autobus zostanie ostatecznie przeniesiony na parking, jak powiedział China News cytowany przez niezidentyfikowanego lokalnego urzędnika. Ostateczny los pojazdu pozostaje niejasny.
Chińskie media państwowe zaczęły kwestionować zasadność projektu natychmiast po uruchomieniu testowym, budząc podejrzenia, że ​​cała sprawa była chwytem reklamowym finansowanym przez program pożyczek peer-to-peer, luźno regulowaną formę inwestycji, która doprowadziła do oszustw w Chinach .
Niektóre lokalne serwisy informacyjne donosiły, że zwolennicy TEB mieli kłopoty finansowe po tym, jak obiecali inwestorom zbyt ambitne zwroty.
Kiedy CNN odwiedziło biuro TEB w Pekinie w grudniu, dyrektor ds. rozwoju firmy powiedział, że plany na przyszłość są niejasne, ponieważ finansowanie zostało odcięte.

[madohora]

Chiński „autobus tunelowy” rusza w drogę

Wygląda trochę jak wytwór wyobraźni pisarza science fiction i przez wielu był przedstawiany jako taki. Ale teraz chiński „autobus tunelowy” udowadnia, że ​​sprawdza się nie tylko jako model, ale także w pełnym rozmiarze.
Prototyp dwupasmowego autobusu-potwora odbył w tym tygodniu pierwsze jazdy testowe w chińskiej prowincji Hebei – i przeleciał nad innymi samochodami zgodnie z planem.
W regularnej eksploatacji poruszające się po szynach autobusy elektryczne będą mogły później przewozić nawet 1200 pasażerów. Pojazdy, określane w chińskich mediach jako „autobusy 3D”, mają być o około jedną piątą tańsze niż budowa metra i mogą być instalowane w miastach w ciągu zaledwie jednego roku.
Jazda próbna na 300-metrowym torze w mieście Qinhaungdao w północnych Chinach odbyła się jeszcze wcześniej niż pierwotnie zapowiadano. W maju wciąż mówiono o początku przyszłego roku. W tym czasie miniaturowy model został zaprezentowany na targach high-tech w Pekinie i już wzbudził duże zainteresowanie.

[madohora]

Chiński podniesiony autobus tranzytowy
Chińskie miasta już są na krawędzi załamania ruchu, nawet zanim ludność zbliży się do poziomu zmotoryzowanego jak w Europie. Rząd jest otwarty na kreatywne rozwiązania. Jednym z nich może być magistrala portalu.
Monachium, 3 sierpnia 2016 r. – Chińskie miasta cierpią z powodu załamania ruchu, zanim ludność będzie choćby w przybliżeniu tak zmotoryzowana jak w Europie. Upadek indywidualnej mobilności pogłębia i tak już wysoki poziom zanieczyszczenia ludności. Z jednej strony rząd reaguje zakazami i rozbudową konwencjonalnej infrastruktury transportu publicznego. Z drugiej strony jest otwarta na kreatywne rozwiązania. Jednym z nich może być magistrala portalu.
Opracowany przez chińską firmę Transit Explore Bus autobus portalowy ma być teraz budowany w małych seriach po trwającej od maja fazie testów. Prototyp obejmujący 300-metrowy tor testowy został wczoraj zainaugurowany w portowym mieście Qinhuangdao w północnochińskiej prowincji Hebei. Poinformowała o tym agencja informacyjna rządu Chińskiej Republiki Ludowej Xinhua .
Transit Elevated Bus (TEB-1) to zasilany elektrycznie system transportu zbiorowego zaprojektowany do pełnienia funkcji metra, aczkolwiek przy znacznie niższych kosztach infrastruktury, niektórzy twierdzą, że jedną piątą. TEB-1 porusza się po szynach, które można układać na poboczu istniejących, naziemnych ciągów komunikacyjnych. Mówi się, że jeden TEB-1 może zastąpić cztery konwencjonalne autobusy, a nawet cztery jednostki można połączyć w pociąg.
Na jakich trasach TEB są w ogóle przydatne
Prawie 8 metrów szerokości, 4,5 metra wysokości i dobre 60 metrów długości, pojazd może poruszać się z prędkością do 64 km/h nad samochodami na ulicy - lub po prostu przepuszczać je na swoich przystankach. Przestrzeń nad głową wynosi dwa metry, co rodzi pytanie, które trasy mają sens kierować wszystkimi wyższymi pojazdami. Obszary zastosowania TEB-1 mogłyby być zatem ograniczone w stosunkowo dużym stopniu.
Według Xinhua pięć miast Nanyang, Qinhuangdao, Shenyang, Tianjin i Zhoukou podpisało już umowy na projekty piloażowe TEB-1.

[madohora]

W komunikacji miejskiej ostatni kurs linii w późnych godzinach wieczornych, czyli przed nocnym wyłączeniem, żartobliwie nazywany jest zbieraczem szmat . Daje to w szczególności bywalcom pubów i nocnym markom, złośliwie zwanym w tym kontekście szmatami , ostatnią szansę na powrót do domu.

[madohora]

Zbieracz szmat jest oznaczony kolorem niebieskim

[madohora]

Na początku XX wieku długoletni prezes General Motors, Alfred P. Sloan, zaczął wdrażać plan zwiększenia sprzedaży samochodów poprzez wyeliminowanie tramwajów. W 1922 roku Sloan stworzył w GM specjalny oddział, który miał między innymi zastąpić pociągi elektryczne samochodami, ciężarówkami i autobusami. Osoby, które nie mogły już korzystać z tramwajów, przesiadały się do autobusów lub kupowały i jeździły własnymi samochodami. Inni producenci samochodów również mieli takie plany.

[madohora]

W 1936 roku firma National City Lines (NCL) została zreorganizowana przez GM, Yellow Coach i poprzednich dyrektorów Greyhound. W 1955 roku GM zlecił demontaż tramwajów w Detroit . Wreszcie w 1963 roku w Los Angeles kursował ostatni tramwaj . Niektórzy eksperci podejrzewają, że tramwaje zniknęłyby nawet bez działań konspiracyjnych.

[madohora]

Mała firma autobusowa National City Lines , działająca od 1920 roku, stała się spółką holdingową w 1936 roku , w którą takie firmy jak General Motors , Firestone Tyre , Standard Oil of California , Phillips Petroleum , Mack i Federal Engineering Corporation potajemnie inwestowały w zamian za otrzymane opon i oleju. Inne podobne firmy to Pacific City Lines (na zachodnim wybrzeżu USA od 1938) i American City Lines (w głównych miastach od 1943). W latach 1936-1950 National City Lines zakupiło ponad sto elektrycznych tramwajów lub operacji międzymiastowych, w tym Detroit , Cleveland , Nowy Jork , Oakland , Filadelfia , St. Louis , Salt Lake City , Tulsa i Baltimore Los Angeles, zastępując je autobusami General Motors . American City Lines połączyło się z National City Lines w 1946 roku .

[madohora]

W XIX wieku transport masowy w amerykańskich miastach rozpoczął się od kolejowych tramwajów konnych , później kolejek linowych . Około 1890 roku zaczęto wykorzystywać energię elektryczną w tramwajach. Firmy budowały elektrownie , aby wytwarzać potrzebną im energię elektryczną . Zaczęli sprzedawać swoje nadwyżki energii elektrycznej konsumentom, az czasem skupienie się firm przesunęło się na ogólne zaopatrzenie w energię. Zyski osiągane w branży transportowej były często inwestowane w inwestycje w sieci dystrybucji energii elektrycznej. Z tego powodu odłożono długoterminowe inwestycje w sieć tras i flotę pojazdów. Do 1916 roku średnie zużycie pojazdów w USA było większe niż inwestycje w wymianę.

[madohora]

Antero Pietila zauważa, że ​​podobnie jak wszędzie indziej, NCL systematycznie zaczęło zastępować tramwaje Baltimore Transit Company autobusami GM wyposażonymi w opony Firestone. Autobusy te zużywały paliwo, które dwie partnerskie firmy naftowe z radością dostarczały.

[madohora]

Suburbanizacja , która rozpoczęła się wraz z masową motoryzacją, zmieniła przepływ ruchu i doprowadziła do szybkiego wzrostu liczby użytkowników samochodów . Zyski z linii tramwajowych spadły więc po zakończeniu II wojny światowej . Zeitgeist miasta przyjaznego samochodom ułatwił uzasadnianie zamknięć.

[madohora]

Po głośnych uwagach Bradforda Snella skandal był przez niektórych postrzegany jako główny powód zniknięcia tramwaju w Stanach Zjednoczonych. Tak więc ta teoria została następnie przetworzona w książce Fast Food Nation autorstwa Erica Schlossera oraz w filmie Kto zdradza królika Rogera . Jednak wpływ jest kwestionowany. Robert C. Post napisał, że spisek dotknął tylko 10 procent, czyli około 60 z 600 systemów tranzytowych w całym kraju, a prawie 90 procent pozostałych zamknęło również tramwaje. Cliff Slater, badając historię transportu w Stanach Zjednoczonych, doszedł do wniosku, że nawet bez udziału General Motors autobusy zastąpiłyby tramwaj. Randal O'Toole z Cato Institute , libertariańskiego think tanku , twierdzi, że tramwaj zniknął z powodu rozwoju silnika spalinowego i masowej motoryzacji.

[madohora]

Dopiero w latach 80. w USA pojawiły się nowe sieci tramwajowe i lekkiej kolei. Tak więc w San Diego (1981), Seattle (1982), Pittsburghu (1984), Portland (1986), Sacramento , San José (oba 1987), Dallas (1989), Los Angeles (1990), St. Louis (1993), Denver (1994), Baltimore (1992), Salt Lake City (1999), Houston , Minneapolis (oba 2004), Phoenix (2008), Detroit (2017) i Oklahoma City (2018).

[madohora]

W 2012 i na początku 2013 roku w ramach projektu „Modernizacja infrastruktury tramwajowej i trolejbusowej w Aglomeracji Górnośląskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą” Tyskie Linie Trolejbusowe wprowadziły do użytku 15 nowych pojazdów marki Solaris. Jedną z nowości jest w nich możliwość jazdy bez podłączania troleja nawet do 5 km – co może mieć kluczowe znaczenie np. w przypadku różnych zdarzeń drogowych czy objazdów.

[madohora]

[madohora]

W WEEKEND NIE BĘDĄ KURSOWAĆ TRAMWAJE - www.katowice24.info - 16.06.2023

[madohora]

WEEKENDOWE UTRUDNIENIA W KURSOWANIU TRAMWAJÓW - Radio Eska - 16.96.2023

[madohora]

W WEEKEND NIE BĘDĄ KURSOWAĆ TRAMWAJE - www.24kato.pl - 16.06.2023

[madohora]

W WEEKEND NIE BĘDĄ JEŹDZIĆ TRAMWAJE - Mój Chorzów - 16.06.2023

[madohora]

TRAMWAJE PIĘTROWE

[madohora]

Autobusy przejeżdżają obok tramwajów
W latach dwudziestych XX wieku tramwaje zaczęły tracić pieniądze. Usługi autobusowe, które były tańsze w obsłudze, uległy radykalnej poprawie. Chociaż liczba pasażerów w tramwajach pozostała stabilna, koszty operacyjne stale rosły, powodując wzrost cen i spadek zysków.

[madohora]

MUZEUM TRANSPORTU

[madohora]

W muzeum znajduje się przykład pierwszego tramwaju konnego, używanego w Johannesburgu od 1891 do 1902 roku. Był ciągnięty przez dwa konie po torze położonym pośrodku jezdni i jechał z maksymalną prędkością 7 mil na godzinę. Kierowca zagwizdał w kości, aby ostrzec pieszych o zbliżającym się tramwaju.

[madohora]

Translohr – system autobusu torowego. Pojazd porusza się na gumowych oponach jak zwykły autobus, jednak oprócz tego, jest prowadzony za pomocą pojedynczej szyny umieszczonej w jezdni. Zasilany z sieci trakcyjnej nad torem (drugi biegun stanowi szyna). Produkowany przez Lohr Industrie we Francji. Obecnie używany w Clermont-Ferrand i Île-de-France (Francja) Tiencin, Szanghaju (Chiny), Wenecji-Mestre i Padwie (Włochy) oraz w Medellin (Kolumbia).

[madohora]

Uważa się, że ze względu na użycie opon hałas jest niższy, przynajmniej do czasu gdy powstaną koleiny.

[madohora]

[madohora]

Pierwsze trolejbusy zaczęły kursować na początku XX wieku. Według stanu z początku 2020 roku na świecie funkcjonowało 275 systemów trolejbusowych w 47 państwach. Są one położone głównie w Europie Południowej, państwach powstałych po rozpadzie Związku Radzieckiego, w Chinach, Korei Północnej i w Szwajcarii. Ponad 500 systemów uległo likwidacji. Były to głównie systemy zlokalizowane w Europie Zachodniej i Ameryce Północnej, których szczyt rozwoju przypadał na lata 50. i 60. XX wieku

[madohora]

Prawo o ruchu drogowym klasyfikuje zatem trolejbus jako odmianę autobusu. Kolejny akt prawny, Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 2011 r. w sprawie warunków technicznych tramwajów i trolejbusów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz.U. 2011 nr 65 poz. 344), określa warunki, jakie powinien spełniać trolejbus eksploatowany w Polsce. Wymieniono w nim wymagania dotyczące wyposażenia elektrycznego trolejbusu (napięcie zasilania, obwody główne i pomocnicze, układy jazdy autonomicznej, odbieraki prądu) i układu hamulcowego. Zgodnie z rozporządzeniem każdy trolejbus musi być wyposażony w następujące rodzaje hamulców: elektrodynamiczny, mechaniczny, awaryjny i postojowy.

[madohora]

Pierwszy trolejbus został stworzony w Cesarstwie Niemieckim przez inżyniera Wernera von Siemensa, prawdopodobnie pod wpływem pomysłu jego brata, mieszkającego w Anglii dr. Wilhelma Siemensa. Wilhelm Siemens przedstawił publicznie swój pomysł dotyczący skonstruowania trolejbusu dnia 18 maja 1881 r. na 22. posiedzeniu Królewskiego Towarzystwa Naukowego[14]. Wynalazek określono mianem Elektromote. Pobór energii elektrycznej odbywał się za pomocą ośmiokołowego wózka toczącego się po dwóch równoległych przewodach zasilanych napięciem 500 V prądu stałego. Przewody znajdowały się wystarczająco blisko siebie, a przy silnym wietrze często stykały się ze sobą, co prowadziło do zwarć.

[madohora]

Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku zwiększające się potoki pasażerskie wymusiły wprowadzenie bardziej pojemnego taboru. Problem ten rozwiązano wprowadzając do ruchu trolejbusy piętrowe, trolejbusy z przyczepami, trolejbusy przegubowe lub składy złożone z dwóch trolejbusów. W ZSRR popyt na trolejbusy przegubowe przewyższał podaż, dlatego też powszechne stało się to ostatnie rozwiązanie. W Kijowie dnia 12 czerwca 1966 r.inżynier Władymyr Wekłycz przedstawił pierwszy na świecie skład zestawiony z dwóch połączonych ze sobą trolejbusów[25]. Trolejbusy w trakcji ukrotnionej eksploatowano następnie z powodzeniem w ponad 20 miastach byłego ZSRR. Wprowadzenie do ruchu w Kijowie 296 składów pozwoliło zwolnić ponad 800 kierowców, a na wielu trasach zwiększyć przepustowość do 12 tys. pasażerów na godzinę.

[madohora]

Szczyt rozwoju transportu trolejbusowego na świecie przypadł na czas międzywojenny, II wojnę światową i pierwsze lata po jej zakończeniu. Trolejbus był wówczas postrzegany jako tańsza alternatywa dla tramwaju. W 1930 r. w Poznaniu powstał pierwszy system trolejbusowy w niepodległej Polsce. Niedobór paliw płynnych w czasie wojny i tuż po wojnie dodatkowo przyczynił się do wzrostu zainteresowania trolejbusem. Po wybuchu II wojny światowej, 18 września 1943 r. okupant wprowadził trolejbusy w Gdyni, a oprócz tego podjął prace związane z uruchomieniem trolejbusów w Bydgoszczy. Po zakończeniu działań wojennych, w oparciu o używane trolejbusy JaTB-2 z ZSRR, uruchomiono systemy trolejbusowe w Warszawie (1946 r.) i w Lublinie (1953 r.), a także przywrócono funkcjonowanie systemów trolejbusowych na tzw. Ziemiach Odzyskanych (Legnica, Olsztyn, Wałbrzych).

[madohora]

Transformacja ustrojowa w Polsce oraz przeniesienie na samorządy obowiązku finansowania transportu miejskiego stały się przyczyną odejścia od rozwoju i utrzymania krajowych systemów trolejbusowych. W październiku 1990 r. trolejbusy, z powodu likwidacji kombinatu Igloopol, przestały jeździć w Dębicy. W sierpniu 1995 r. trolejbusy zniknęły z międzymiastowej linii Warszawa – Piaseczno (sieć zasilającą zdjęto w 2000 r.). W latach 90. XX w. likwidowano także stopniowo system trolejbusowy Słupska. W maju 1999 r. zamknięto dwie z trzech linii, a w październiku tego samego roku ostatnią[50]. Trolejbusy pozostały tylko w trzech miastach: Gdyni, Lublinie i Tychach. Przed likwidacją spowodowaną względami ekonomicznymi nie uchroniły się także niektóre systemy w innych państwach Europy. W Niemczech trolejbusy zlikwidowano: w kwietniu 1993 r. w Weimarze, 30 grudnia 1994 r. w Hoyerswerdzie, 22 stycznia 1995 r. w Poczdamie

[madohora]

Umieszczenie wyposażenia elektrycznego na dachu jest korzystniejsze niż montaż podpodłogowy z uwagi na lepszy dostęp dla personelu serwisującego pojazd i mniejsze narażenie aparatury na takie czynniki jak bryzgająca woda, roztop, czy kamienie leżące na drodze. Oprócz tego rezystory rozruchowe łatwiej wydzielają ciepło do atmosfery, gdy są zamontowane na wolnym powietrzu. Nie zachodzi wówczas konieczność ich zewnętrznego przewietrzania. We współczesnych trolejbusach zabudowa osprzętu elektrycznego na dachu jest nieunikniona z uwagi na oszczędność miejsca.

[madohora]

Na ogół napęd elektryczny trolejbusu zajmuje mniej miejsca niż silnik spalinowy czy silnik na gaz. Jest on także pozbawiony baku magazynującego paliwo. Dzięki temu możliwe jest obniżenie poziomu podłogi nawet w ostatnich drzwiach. Z tego samego powodu napęd na przednie koła zaczęto stosować w autobusach wcześniej niż w trolejbusach. Nadwozia niskowejściowe nie są powszechnie stosowane w trolejbusach; wyjątkami są m.in. czeski SOR TN 12, czy polski Jelcz M121E. W porównaniu z autobusem przegubowym masa trolejbusu przegubowego może być nawet o dwie tony większa. W przegubowym duobusie typu Mercedes-Benz O405GTD samo wyposażenie elektryczne waży sześć ton.

[madohora]

W początkach lat siedemdziesiątych na fali ówczesnej mody na rozwijanie transportu autobusowego nastąpił najpoważniejszy w historii gdyńskiej komunikacji regres trakcji trolejbusowej. Ograniczano liczbę wozokilometrów, zlikwidowano niektóre odcinki sieci, występowały poważne braki taborowe. M.in. w 1972 roku zlikwidowano linie 24, 27 i 28 oraz rozebrano sieć z dworca głównego PKP w kierunku Oksywia. W 1974 roku zawieszono kursowanie linii 23, w 1978 – 21. Odgórna decyzja o ostatecznej likwidacji trolejbusów w Gdyni wisiała na włosku, jednak m.in. dzięki postawie pracowników gdyńskiej komunikacji, nigdy jej nie podjęto.

[madohora]

Pierwszy trolejbus wyjechał na ulice 21 lipca 1953 roku. Pomysłodawcy projektu zdecydowali się na uruchomienie dodatkowej sieci transportowej w Lublinie przede wszystkim ze względu na niską jakość obsługi ruchu pasażerskiego w obrębie miasta przez autobusy (m.in. ze względu na zły stan taboru). Z uwagi na specyficzne cechy topografii miasta (liczne wąwozy i wzniesienia) nie można było zbudować w Lublinie sieci tramwajowej (choć plan stworzenia linii tramwajowej łączącej Świdnik ze wschodnimi granicami miasta był poważnie brany pod uwagę do końca lat 80. XX wieku)

[madohora]

Tychy, jako jedno z trzech miast w Polsce, posiada linie obsługiwane przez trolejbusy. Pierwszą eksperymentalną linię trolejbusową uruchomiono 1 października 1982 r. Tychy wybrano na miejsce eksperymentu ze względu na szerokie ulice które nadawały się do wprowadzenia komunikacji trolejbusowej. Pierwsze linie miały oznaczenia cyfrowe 1, 2, 3. Później wprowadzono oznaczenia literowe A, B, C, D, E, F. Tychy eksploatowały w przeszłości trolejbusy: ZIU, Škoda 14TrM (wóz z powodu kłopotów z homologacją nigdy nie wyjechał na miasto liniowo), Jelcz PR110T, Jelcz PR110UE, Jelcz 120MT, Jelcz PR110E, Jelcz PR120E.

[madohora]

W 2013 dyrektor Zarządu Dróg i Transportu w Łodzi ogłosił plan budowy linii trolejbusowej kursującej z ulicy Wydawniczej przez centrum do parku na Zdrowiu i terenów rekreacyjnych na Brusie. Realizacja tego projektu przewidziana była na rok 2015. W roku 2016, po konsultacjach Modelu zrównoważonego transportu 2020+, zrezygnowano z tego pomysłu, motywując to dobrze rozwiniętymi sieciami połączeń tramwajowych i autobusowych, dużymi kosztami inwestycji oraz niewielką szansą uzyskania dofinansowania UE. Wcześniej, w l. 40. rozważano linię obsługującą kwartał Piotrkowska-Wigury-Sienkiewicza-Pomorska, w latach 60. myślano o połączeniu Pl. Niepodległości z Józefowem (okolice obecnego szpitala CZMP), a w l. 70. i 80. rozważano wprowadzenie trolejbusów we wschodniej części miasta, m.in. w ulicy Brzezińskiej w kierunku Nowosolnej.

[madohora]

Trolejbusy w Tychach – jeden z trzech funkcjonujących systemów transportu trolejbusowego w Polsce (obok Lublina oraz Gdyni i Sopotu).

[madohora]

Do roku 1989 w taborze znajdowały się wyłącznie trolejbusy produkcji radzieckiej ZiU-9, łącznie 24 szt. Pierwszy polskiej produkcji trolejbus zakupiono w roku 1989 – był on zbudowany na bazie autobusu firmy Jelcz

[madohora]

[madohora]

Koszt budowy trasy do Neckarau West okazał się niższy niż szacowano, więc przy zaoszczędzonych środkach można ją było przedłużyć do Rheingoldhalle. Rozszerzenie zostało otwarte 26 września 1999 roku.

[madohora]

O ile plany metra początkowo przewidywały jedynie podziemny węzeł tramwajowy w rejonie dworca głównego i naziemne połączenie z mostem północnym, to zmieniło się w 1971 r., kiedy rada miejska podjęła decyzję o budowie tunelu C w oczekiwaniu na późniejszą sieć metra. 1972 z mostem Kurta Schumacheraotwarto drugą przeprawę przez Ren między Ludwigshafen a Mannheim. Aż do otwarcia w 1974 r. postoju tunelu głównego (dziś ratusz) linia łącząca była nadal prowadzona nad wiaduktem – który przecinał dawny dworzec główny – lub po jego zamknięciu różnymi trasami nad dawnym terenem kolejowym. W 1972 roku trasa z Mundenheim do Rheingönheim została przekierowana na Stadtbahn. W 1974 roku zainaugurowano nową trasę między pocztą główną a BASF, zastępując ją Prinzregentenstrasse. W 1976 roku tunel z Hemshofstraße przez Hauptpost C-level i Danziger Platz do głównego dworca został otwarty dla ruchu. Od tego czasu w Ludwigshafen nie zbudowano żadnych nowych tras tunelowych. Oryginalne plany tuneli z ówczesnej poczty głównej pod Bismarckstrasse, Berliner Platz i dzielnica Süd do Mannheim Hbf nie były już ścigane. Mannheim powstrzymał się od wprowadzenia metra i nadal polegał na tramwaju.

[madohora]

Ponadto od początku 2008 r. przeprojektowano pętlę końcową Oppau i stację przesiadkową. Wdrożono system z jednym peronem przylotowym i dwoma peronami odjazdowymi, które znajdują się w linii prostej i są wykorzystywane zarówno przez autobusy, jak i tramwaje, a także utworzono parking typu „parkuj i jedź” . Przystanek Horst-Schork-Strasse został usunięty.

[madohora]

Od 1994 roku dostarczano 50 wyżej wymienionych niskopodłogowych samochodów Düwag typ 6MGT . Wagony tego samego typu były również dostarczane do Ludwigshafen oraz jako ET8N dla Rhein-Haardtbahn.

[madohora]

Ponadto istnieje szereg nazw regionalnych, potocznych lub gwarowych. Bim ( onomatopeja , austriacka) to popularna nazwa tramwaju w Wiedniu , Grazu i Linzu, jest to skrót od południowoniemieckiego i austriackiego oznaczenia Bimmelbahn . Dzwonienie oznacza uruchomienie głośnego dzwonka przez maszynistę pociągu tramwajowego. Dawny tramwaj towarowy w Wiedniu nosił oficjalną nazwę Güterbim . Podobnym określeniem jest Bimmel, w Bonn na przykład był samochód imprezowy Bönnsche Bimmel. W poznańskim tramwaju mówi się w lokalnym dialekcie bimba (pl. bimby). Krótka nazwa w Dreźnie brzmiała często Glocke . Tramwaj w Hong Kongu, z drugiej strony, jest potocznie nazywany Ding Ding . Z kolei w Ravensburgu mówiono o młynku , ten przydomek nawiązywał do typowego sterownika w starszych wagonach , który wyglądał jak korba młynka do kawy

[madohora]

(1) Tramwajami są to linie kolejowe przeznaczone do transportu publicznego w obrębie miasta (tramwaje lokalne), a mianowicie:
1. koleje zależne od drogi,
a) których obiekty konstrukcyjne i eksploatacyjne są przynajmniej częściowo zlokalizowane w obszarze ruchu dróg publicznych oraz
b) na których pojazdy szynowe przynajmniej częściowo wykorzystują przestrzeń jezdną dróg publicznych i dostosowują swój sposób działania do charakterystyki ruchu drogowego;

[madohora]

„(1) Kierowcy pojazdów szynowych są zwolnieni z przestrzegania przepisów policji drogowej w zakresie, w jakim przestrzeganie tych przepisów nie jest możliwe, ponieważ pojazdy te są przywiązane do torów.

[madohora]

Strefy tramwajowe są oznaczone na trasie i na stacjach za pomocą sygnalizacji stref tramwajowych

[madohora]

Izraelska norma SI 5350 , która zaczęła obowiązywać dla lekkich pojazdów szynowych w 2005 r., odpowiada angielskiemu tłumaczeniu niemieckiej normy BOStrab . W rezultacie pojazdy są kierowane na widoczność (§ 49 SI 5350, tłumaczenie z § 49 BOStrab), a sygnalizacja techniczna jest tłumaczona z Załącznika 4 do BOStrab (SI 5350). Norma ta dotyczy systemu kolei miejskiej w Jerozolimie .

[madohora]

dawna kolejka wąskotorowa Klingenthal-Sachsenberg-Georgenthal , która z zewnątrz wyglądała jak tramwaj lądowy

[madohora]

Wczesne tramwaje wykorzystywały jeden lub dwa doczepione wagony oprócz elektrycznych, początkowo głównie dwuosiowych wagonów i więcej na trasach lądowych . We wczesnych latach eksploatacji elektrycznej wózki boczne były często przebudowywane z dawnych tramwajów konnych . Powszechne były dwa warianty: otwarte wagony letniejak również wagony zamknięte do całorocznej eksploatacji. Kabiny maszynistów często pozostawały otwarte nawet po przejściu na napęd elektryczny, więc personel nadal był narażony na działanie warunków atmosferycznych. W niektórych przypadkach tylko przód był początkowo przeszklony, a całkowicie zamknięte kabiny maszynistów stały się popularne dopiero po pierwszej wojnie światowej. Kierowcy musieli jednak kontynuować pracę na stojąco. Wprowadzenie siedzeń maszynistów i związana z tym konwersja kabin maszynistów na siedzących operatorów miała miejsce dopiero między latami 30. a 50. XX wieku.

[madohora]

Ponieważ konwencjonalne pojazdy wysokopodłogowe były zamawiane aż do lat 90., a średni okres użytkowania wagonów tramwajowych wynosi 40 lat, przedsiębiorstwa tramwajowe napotykają problem przy przechodzeniu na wagony niskopodłogowe: wagon zakupiony w 1990 r. byłby gotowy do wycofania z eksploatacji dopiero w 2030 r. , tak aby flota nie była dostępna do tego czasu została całkowicie przerobiona na niskopodłogowe. Ponieważ jednak wcześniejsze wycofanie ostatnio zakupionych wagonów wysokopodłogowych nie powiodło się finansowo, przedsiębiorstwo transportowe we współpracy z producentami przestawiło się na doposażenie w niskopodłogową sekcję środkową w swoich dotychczasowych wysokopodłogowych wagonach przegubowych lub na przekształcenie tego tak, aby w trzywagonowym składzie dostępne było co najmniej jedno niskopodłogowe wejście.

[madohora]

Ogólnie rzecz biorąc, działanie linii napowietrznej dominowało ze względu na jej niezawodność. Dopiero na początku XXI wieku nastąpiła zdecydowana poprawa w zakresie magazynowania energii elektrycznej i szynoprzewodów, tak że obecnie coraz więcej odcinków torów znajduje się bez linii napowietrznych. Pierwsze pojazdy tramwajowe z ogniwami paliwowymi już istnieją, nawet jeśli nie są jeszcze używane zgodnie z planem (stan na 2015 r.).

[madohora]

silnik benzynowy
Edytować
Od 1887 do 1899 roku Gottlieb Daimler obsługiwał tramwaj z silnikiem benzynowym o rozstawie kół 450 milimetrów, aby zademonstrować i dalej rozwijać czterosuwowy silnik benzynowy, który opracował do użytku w pojazdach .Straße Daimler zbudował tory i obiekty operacyjne na własny koszt. Używano małych, dwuosiowych wagonów z otwartym spalaniem z dos-à-dos- ławki podłużne. Samochody potrzebowały około dwóch minut na pokonanie około 700-metrowej trasy. Pociąg był uważany za atrakcję i cieszył się dużą popularnością wśród ludności, a technologia napędu również się sprawdziła, dzięki czemu ówczesne firmy tramwajowe Stuttgarter Pferde-Eisenbahnen (SPE) i Neue Stuttgarter Straßenbahnen Lipken & Co. (NSS), wkrótce otrzymywały zapytania o wykorzystanie technologii silników spalinowych obecnych w ich pojazdach.

[madohora]

Przed wprowadzeniem hamulca oporowego stosowano hamowanie przeciwprądowe , ale było to generalnie dozwolone tylko jako opcja hamowania awaryjnego w przypadku niebezpieczeństwa.

[madohora]

W 1899 roku Julius Weil opisał siedem różnych podziemnych systemów zasilania, w większości opracowanych przez firmy niemieckie (Siemens & Halske, Union Electricity Company, Hörder Bergwerks- und Hüttenverein, Eduard Lachmann, La Burt, Schuckert i Rast). Inne systemy wymienił bez opisu.

[madohora]

akumulatory i kondensatory

Na początku używano również wagonów akumulatorowych , np. w Paryżu od 1892 r. w regularnej eksploatacji. Wadą dostępnych wówczas akumulatorów kwasowo-ołowiowych była duża masa, która pozwalała jedynie na małe przebiegi i pogarszała wytrzymałość konstrukcji nośnej , a także ich mała wytrzymałość mechaniczna i kwaśne opary, które pojawiały się podczas ładowania

[madohora]

Firma Sifang z miasta Qingdao na wschodnim wybrzeżu Chin , należąca do CRRC Corporation Limited , opracowała pojazd tramwajowy napędzany ogniwami paliwowymi . Ogniwo paliwowe działa na wodór przechowywany w zbiornikach ciśnieniowych. Tankowanie trwa tylko trzy minuty. Na jednym tankowaniu można przejechać do 100 kilometrów z maksymalną prędkością 70 km/h. Według doniesień z 2017 roku pierwszych osiem modeli będzie użytkowanych w Foshan .

[madohora]

Niezwykłym projektem były bezogniowe lokomotywy sodowe jako specjalna forma lokomotywy parowej , które były używane w połowie lat 80 . Taka konstrukcja odciążała kierowcę ze względu na brak paleniska, a także była całkowicie bezdymna podczas pracy. Nie powiodło się to jednak, ponieważ korozja powodowana przez sodę kaustyczną wymagała regularnej i kosztownej wymiany instalacji kotłowej.

[madohora]

Hamulce zrywalne zostały wprowadzone na wczesnym etapie eksploatacji wózka bocznego w sieciach wysokiej jakości. Zostały one przepisane, gdy wprowadzono obsługę bezprzewodową pociągów z wózkiem bocznym.

[madohora]

Od 3 września 1880 r. ukraiński oficer artylerii Fiodor Pirozki przeprowadził kilkutygodniową próbną eksploatację przerobionego tramwaju konnego na krótkim podmiejskim odcinku petersburskiej sieci tramwajowej . Było to również zgłaszane na arenie międzynarodowej, ale zajmował się tym tylko jako hobby i nie zajmował się tym później.

[madohora]

W Austrii pierwszy tramwaj elektryczny został uruchomiony 22 października 1883 roku między Mödling i Hinterbrühl .

[madohora]

22 lutego 1892 roku w Gerze otwarto drugi najstarszy istniejący tramwaj elektryczny w Niemczech . W tym samym roku w Bremie rozpoczęto stałą eksploatację elektryczną. Chemnitz , Drezno , Hanower i Remscheid zostały dodane w 1893 roku , a następnie Hamburg , Dortmund , Erfurt , Gotha i Wuppertal w 1894 roku , a tramwaj Plauen również zaczął działać.

[madohora]

Zezwolenia, koncesje i regulaminy eksploatacji tramwajów w Niemczech były początkowo określane przez władze lokalne i regionalne, administracje kolejowe i organy nadzoru samodzielnie lub w drodze wspólnego głosowania, z lokalnie niespójnymi procedurami nawet w obrębie kraju. Najwyraźniej pierwsze tramwaje konne były chętnie zatwierdzane, a przepisy były w większości wydawane przez wydziały policji. Stawiano je bardziej na równi z autobusami konnymi, chociaż początkowo nie było jasne, czy należy je uważać za koleje, czy nie.

[madohora]

Przedsiębiorstwa transportowe, które wcześniej podlegały małemu prawu kolejowemu krajów związkowych, musiały zdecydować, czy w przyszłości chcą prowadzić swoją działalność jako tramwaje czy koleje. Na przykład ze względu na wcześniejsze różne zmiany prawne w niemieckich krajach związkowych duże sieci tramwajowe i małe sieci kolejowe na Renie i Zagłębiu Ruhry (Prusy) były obsługiwane jako tramwaje od 1938 r., Z kilkoma wyjątkami, w Badenii porównywalne elektryczne międzymiastowe koleje stały się kolejami .

[madohora]

Rozwój tramwajów osiągnął szczyt około 1920 r., Kiedy to prawie wszystkie duże i średnie miasta w Europie, Ameryce Północnej i Południowej oraz Australii, a także wiele małych miasteczek, posiadały tramwaje. W tym czasie bardzo powszechne były rozległe podmiejskie sieci tramwajowe . W tym czasie istniało ponad 3000 firm tramwajowych na całym świecie, tylko kilka z nich w Afryce i Azji. Oprócz bardzo dużych sieci istniały też różne małe i mikrofirmy, aw dużych miastach często obok siebie znajdowało się nawet do dwudziestu pojedynczych prywatnych firm.

[madohora]

Tramwaj powrócił, zwłaszcza w miastach średniej wielkości, gdzie bardzo kosztowna budowa metra nie jest opłacalna. W Niemczech Zachodnich, ale także w wielu innych krajach, dążono do modernizacji kolei, przy czym często wyłączano je z ogólnego potoku ruchu poprzez posiadanie własnych torów i budowę poszczególnych odcinków tuneli. W wielu miejscach z tramwaju powstał system kolei lekkiej . Rosnąca liczba pasażerów pokazała, że ​​ludność zaakceptowała zmianę. Wprowadzenie technologii niskopodłogowej pokazało możliwości i wygodę sprawdzonego środka transportu.

[madohora]

Częściowe wykorzystanie istniejących lub nieużywanych linii kolejowych - Karlsruhe było i jest tutaj wzorcowe - stworzyło dalsze możliwości rozwoju nowych obszarów ruchu. Ludzie mogli teraz szybko dotrzeć do centrów miast środkami transportu publicznego bez konieczności przesiadek.

[madohora]

Chiny mają szansę stać się rynkiem wzrostowym dla tramwajów: do 2020 r. w 36 miastach ma powstać łącznie ponad 5 tys. km linii tramwajowych. Potrzeba na to równowartości 500 mld euro

[madohora]

Tramwaj ma płynną jazdę, typową dla szynowych środków transportu, dzięki czemu jest bardzo wygodny w prowadzeniu. Osiąga się to w szczególności przy zastosowaniu nowoczesnych i cichych pojazdów. W przypadku autobusów na płynność jazdy większy wpływ mogą mieć różne warunki drogowe. Jeśli tramwaj jedzie po powierzchni, na ogół nie ma schodów, po których można by się wspiąć na przystanki. Podwyższone platformy lub pojazdy niskopodłogowe ułatwiają wsiadanie osobom na wózkach inwalidzkich, osobom starszym oraz pasażerom z wózkami dziecięcymi, rowerami lub bagażem.

[madohora]

Przewagą nad autobusami jest możliwość formowania pociągów . Zmienne dodawanie wózków bocznych lub dodatkowych wagonów zwiększa pojemność bez zwiększania zapotrzebowania na personel, co jest nieuniknione w przypadku autobusów ratunkowych. Tramwaj może więc pokonywać szczyty komunikacyjne w godzinach szczytu i poza szczytem każdorazowo dostosowanymi pojazdami. Ze względu na określoną w regulaminie budowy i eksploatacji tramwajów maksymalną długość pociągu wynoszącą 75 metrów, tramwaje mogą przewozić jednorazowo stosunkowo dużą liczbę pasażerów.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Linia wakacyjna nie kursowała w czasie pandemii, ale od zeszłego roku ponownie można przejechać się tramwajem, który ma już 70 lat. Teraz ponownie Tramwaje Śląskie udostępniają jeden z najcenniejszych składów w taborze. Do 24 września pasażerowie mogą korzystać z Tramwajowej Linii Turystycznej 23, która kursuje pomiędzy przystankami Katowice Zawodzie Zajezdnia – Chorzów Stadion Śląski Pętla Zachodnia. W niedzielę i święta trasę będą obsługiwały zabytkowe wagony z lat 50. To wagon silnikowy typu N nr 1100 z 1953 roku i doczepnym typu 4ND nr 1263 z 1959 roku.

[madohora]

Zakładając średni skład floty i wykorzystanie poszczególnych rodzajów transportu, następujący bilans środowiskowy na osobokilometr daje w Szwajcarii , przy czym uwzględniono również produkcję energii oraz produkcję pojazdów i infrastruktury

[madohora]

Ponieważ pociągi tramwajowe są przywiązane do szyn, można je łatwo zablokować w ruchu drogowym, np. B. przez pojazdy mechaniczne zaparkowane w rejonie torów. W przypadku placów budowy objazdy są możliwe tylko w sieciach tramwajowych, jeśli istnieje trasa równoległa. Jeżeli tak nie jest, jedyną opcją pozostaje czasowe, ewentualnie częściowe zawieszenie linii kursujących na przedmiotowej trasie i uruchomienie zastępczych usług kolejowych lub położenie specjalnych torów na czas prac budowlanych, co wiąże się z dodatkowymi koszty. W sieciach z karetkami dwukierunkowymi konfigurowanie tymczasowych punktów końcowych linii jest z natury nieco łatwiejsze.

[madohora]

W porównaniu do S-Bahn i U-Bahn, tramwaje są w czystym czasie podróżyznacznie wolniej, co częściowo wynika z gęstszej kolejności przystanków, a na przejazdach z sygnalizacją świetlną często występują czasy oczekiwania, które nie są konieczne w przypadku pociągów ekspresowych bez skrzyżowań na tym samym poziomie. Jeśli tramwaj musi dzielić trasę z ruchem indywidualnym, mogą tu wystąpić dalsze opóźnienia z powodu parkowania i wyjeżdżania pojazdów, korków itp. Fakt ten zdaje się przeczyć jego zaletom w zakresie prędkości przejazdu, w rzeczywistości obiektywną wadę dłuższego czasu przejazdu można zrekompensować (częściowo lub w całości) i w efekcie czas przejazdu tramwajem ulega skróceniu ze względu na eliminację wjazdów i wyjazdów trasach na krótkich i średnich trasach (czasami znacznie niższych) niż pociągi S-Bahn i U-Bahn, które kursują na tych samych odległościach.

[madohora]

[madohora]

W dyskusji niemieckojęzycznej neologizm Schnellstrassenbahn pojawia się w czasie i po pierwszej wojnie światowej. Od lat 1910-tych tramwaje ekspresowe budowano zwłaszcza tam, gdzie społeczności w okolicach dużych miast musiały być podłączone do ich sieci tramwajowej, na przykład w Dortmundzie, Dreźnie, Düsseldorfie i Norymberdze, a następnie także w Monachium i Wiedniu po II wojnie światowej Wojna. Ten termin techniczny został ustalony i ustandaryzowany w NRD od późnych lat 70. XX wieku i zniknął dopiero po 1990 r.

[madohora]

Najdłuższa trasa, którą do BOStrab można pokonać tylko na terenie Niemiec tramwajem i lekką koleją, przebiega w regionie Ren-Ruhr . Biegnie od Witten - Heven do Tönisvorst -St. palec u nogi Najkrótsza trasa przez Bochum , Gelsenkirchen , Essen , Mülheim an der Ruhr , Duisburg , Düsseldorf i Krefeld ma 102 kilometry. Możliwe są objazdy w Gelsenkirchen, Essen, Duisburgu, Düsseldorfie i Neuss. Jednak ze względu na różne rozstawy torów i wymiary zestawów kołowych nie można stosować tej relacji bez przesiadek. Jednak to połączenie nie będzie istniało długo, ponieważ administracja miasta Mülheim planuje przełączyć odcinek Mülheim linii 901 na komunikację autobusową.

[madohora]

W Wiedniu i Oradei (Rumunia) wagony ultraniskopodłogowe to pojazdy tramwajowe z najniższą na świecie podłogą poziomą (180 mm powyżej górnej krawędzi szyny )

[madohora]

W praktyce długotrwała eksploatacja takich alternatywnych systemów często napotyka na znaczne trudności techniczne. W rezultacie obecni lub potencjalni operatorzy często ponownie wybierają konwencjonalne tramwaje/lekką kolej. W porównaniu ze światowym sektorem tramwajowym udział w rynku systemów podobnych do omnibusów z prowadzeniem po torach jest nieistotny.

[madohora]

Sparren Express kursuje w Bielefeld . Ojcem chrzestnym był tu zamek o tej samej nazwie .
Tor Bogie można wypożyczyć w Bogestra .
W Bremie imprezowa wycieczka może odbyć się z Partitour .

[madohora]

Tramwaje Märli i Fondue kursują w Zurychu w grudniu .
Atmosfera to tramwaj restauracyjny w Mediolanie z przygotowywaniem posiłków w pociągu.
Christchurch Tramway zmodernizował pociąg jako restaurację Tramway .

[madohora]

Od 2003 roku w Zurychu kursuje tramwaj towarowy , którego zadaniem jest ułatwienie utylizacji towarów wielkogabarytowych oraz zbiórki odpadów elektronicznych. To usługa dla mieszkańców nieposiadających samochodu, którym utrudniony jest dojazd do składowisk odpadów

[madohora]

POMIAR PRĘDKOŚCI TRAMWAJÓW - Wyborcza - 05.08.2023

[madohora]

KOREK TRWAMWAJÓW W KATOIWCACH - www.katowice24.info - 30.08.2023

[madohora]

Występują trzy rodzaje przegubów:

przegub z jednym stopniem swobody – np. przegub walcowy, zawias
przegub z dwoma stopniami swobody – np. przeguby napędowe pełniące rolę sprzęgła wychylnego
przegub z trzema stopniami swobody – nie przenosi żadnych momentów np. przegub kulowy

[madohora]

W porównaniu z tradycyjnym pociągiem o podobnej pojemności (lokomotywa oraz 1–2 wagony) charakteryzuje się większymi przyspieszeniami, mniejszym zużyciem paliwa i większymi prędkościami osiąganymi na tych samych – zwykle drugorzędnych – szlakach.

[madohora]

Szynobus jest zwykle pojazdem dwuosiowym o masie ok. 20 ton, z ok. 40–50 miejscami siedzącymi. Dla zwiększenia pojemności pociągu szynobusy można łączyć ze sobą. W przypadku wyposażenia w odpowiednio mocny zespół napędowy i odpowiednie sprzęgi (mechaniczny, hamulcowy, elektryczny), szynobus może ciągnąć zwykłe lub odpowiednio dostosowane do niego konstrukcyjnie (np. wyposażone w kabinę maszynisty) wagony doczepne. Sporadycznie budowane są także zespoły trakcyjne o konstrukcji typowej dla szynobusu, złożone z dwóch lub trzech wagonów (zwykle 1-2 wagony napędzane i 1 doczepny, w kabiny maszynisty wyposażone są wówczas tylko końcowe wagony).

[madohora]

Pierwsze konstrukcje szynobusów powstały wraz z rozwojem motoryzacji poprzez zamianę ogumionych kół w autobusie na kolejowe koła stalowe z obrzeżami. Pojazdy takie cechowały się jednak niską trwałością ze względu na zbyt lekką konstrukcję nośną, ponadto nie zapewniały elementarnego bezpieczeństwa w przypadku kolizji z taborem kolejowym. Z tego względu dla potrzeb kolei lokalnych budowano w okresie międzywojennym przede wszystkim niewielkie wagony spalinowe, zazwyczaj dwuosiowe, o typowo kolejowej skrajni i urządzeniach sprzęgowych, z masywną ramą nośną.

[madohora]

W większości krajów europejskich od lat 90. XX wieku, ze względu na dynamicznie wzrastającą popularność kolei regionalnych, przepełnienie pociągów oraz konieczność zachowania wysokich standardów bezpieczeństwa zaprzestano rozwoju konstrukcji szynobusów na rzecz nowoczesnych, wielkogabarytowych wagonów spalinowych, często wyposażonych w obniżoną podłogę dla ułatwienia obsługi niskich peronów.

[madohora]

Dyliżans (fr. diligence „skwapliwość, pośpiech”, z łac. diligentia „dokładność, sumienność”) – duży zamknięty kołowy pojazd konny (przeważnie cztero- lub sześciokonny) używany od połowy XVI wieku do połowy XIX wieku do przewozu pasażerów i przesyłek pocztowych na stałych trasach obsługiwanych według ustalonego rozkładu jazdy.

[madohora]

Pierwsze dyliżanse w służbie pocztowej pojawiły się w 1640 roku w Anglii. Pierwsze połączenia w Polsce uruchomiono w Księstwie Warszawskim w 1809 roku z Warszawy do Wrocławia, Gdańska i Poznania

[madohora]

Produkowane były w Warszawie w fabryce Józefa Rentla. Nazywane były steinkellerkami od nazwiska finansisty Piotra Steinkellera lub kurierkami. Te dobrze resorowane pojazdy zapewniały pasażerom wygodną podróż z maksymalną prędkością 18 km/h. Pocztylion obwieszczał przyjazd i odjazd dyliżansu grą na trąbce, czego pamiątką jest stosowanie znaku trąbki przez wiele poczt. Poczta konna w Warszawie znajdowała się na placu Wareckim (dziś Plac Powstańców Warszawy) i stamtąd codziennie aż do 1905 roku odjeżdżał taki pojazd pocztowy do Grójca. Steinkellerki przetrwały na terenie zaboru rosyjskiego do początków XX wieku (w Łomżyńskiem, Radomskiem, Sandomierskiem), dowożąc pocztę i podróżnych do stacji kolejowej, co było przejawem integracji różnych środków transportu.

[madohora]

Omnibus, autobus konny − pojazd wieloosobowy, przeważnie kryty, utrzymujący regularną komunikację. Od XVII do XIX wieku konny, a następnie z napędem. Prawdopodobnie pierwszy tego typu pojazd zaprojektował słynny naukowiec Blaise Pascal.

[madohora]

Pierwszy konny omnibus uruchomiono w Paryżu w 1662 roku. Z biegiem czasu środek transportu zaczął się upowszechniać, tak aby w XIX wieku być już znanym w większości dużych miast Europy.
Jego stosowanie związane było z rozwojem mobilności i komunikacji mieszkańców miast okresu rewolucji przemysłowej i ekspansji mieszczaństwa.

[madohora]

Na terenie Polski pierwsze omnibusy z silnikiem powstały w warszawskiej fabryce powozów „W. Romanowski” w 1904 roku.

[madohora]

Dane techniczne polskich omnibusów z 1904 r.
silnik spalinowy: francuski „Mutel” o mocy 10-12 KM
prędkość maksymalna: 20 (35) km/h
liczba pasażerów: 7 + kierowca
konstruktorzy: mechanik Wincenty Schindler i inż. Henryk Brzeski

[madohora]

Omnibus konny – zabytkowy środek transportu przypominający tramwaj, ale nie poruszający się po torach, kursujący na terenie śródmieścia Warszawy. Omnibusy administrowane są przez Zarząd Transportu Miejskiego.

[madohora]

W 1881 roku funkcjonowało 8 miejskich linii omnibusowych i 3 sezonowe linie podmiejskie do Zacisza, Wierzbna i Marcelina. W apogeum funkcjonowania tego środka transportu w roku 1904 po Warszawie kursowało 128 omnibusów. W końcu 1906 roku otwarto linię łączącą Krakowskie Przedmieście z Potokiem koło Marymontu, blisko Lasu Bielańskiego.

[madohora]

Zasady funkcjonowania tego rodzaju transportu regulowała Instrukcja dla właścicieli omnibusów, powożących omnibusami i konduktorów, w której określono warunki wydawania koncesji, sposób oznaczania omnibusów, czy wygląd zewnętrzny obsługi

[madohora]

Stare Miasto – Podwale – Freta – Rynek Nowego Miasta – Freta – Świętojerska – Plac Krasińskich – Miodowa – Senatorska – Wierzbowa – Moliera – Senatorska – Stare Miasto

[madohora]

OMNIBUSY KONNE W WARSZAWIE - Kurier Warszawski

[madohora]

Bazylea: We wcześniejszych latach linie obsługiwane przez Basler Verkehrs-Betriebe (BVB) docierały również do Lörrach ( Niemcy ), a także do Saint-Louis (Haut-Rhin) i Huningue (Francja).
Chociaż linia kolejowa Bazylea – Rodersdorf jest licencjonowana jako linia kolejowa , od 1984 roku działa jak tramwaj lądowy. Linia 10 Baselland Transport AG (BLT) z Dornach przez Bazyleę do Rodersdorf kursuje przez terytorium Francji na terenie gminy Leymen .
W grudniu 2014 roku linia 8 tramwaju z Bazylei została przedłużona do Weil am Rhein w Niemczech , gdzie od tego czasu znajduje się najbardziej wysunięty na południe przystanek tramwajowy w Niemczech.
Przedłużenie linii 3 przez Burgfelden do Saint-Louis zostało otwarte 9 grudnia 2017 r.

[madohora]

Pojazd TEB-1 o szerokości ośmiu metrów i wysokości czterech i pół metra przeznaczony jest do poruszania się po dwóch pasach ruchu indywidualnego, podobnie jak suwnica bramowa , w taki sposób, że inne pojazdy o wysokości do dwóch metrów mogą przejeżdżać pod kabina pasażerska. Spód powinien znajdować się na wysokości większej niż 2,10 m nad powierzchnią jezdni. Dwie szyny mają być ustawione obok pasów ruchu. W rezultacie z obszaru o ograniczonym ruchu powinno korzystać kilku użytkowników dróg (samochód, autobus Transit Explore Bus) w tym samym czasie, bez wchodzenia sobie nawzajem w drogę.

[madohora]

Wąskotorowa kolejka konna Hay Railway Company , otwarta w 1816 r. Ta kolej łączyła Eardisley w hrabstwie Herefordshire w Anglii z Brecon w Walii na trasie o długości 24 mil. Firma przekształciła się w Hereford, Hay and Brecon Railway w 1860 r. , A linia została przekształcona w standardową szerokość toru do obsługi lokomotyw parowych.

[madohora]

Tramwaj konny Praga – Lana , 1830 r

[madohora]

Linia kolejowa Fintona Junction – Fintona w Irlandii Północnej, otwarta w 1853 roku , obsługiwała pasażerów jako tramwaj konny, a pociągi towarowe ciągnęły lokomotywy parowe.

[madohora]

Pierwszym tramwajem konnym w Europie był tramwaj międzymiastowy Montbrison – Montrond . Oddany do użytku w 1839 r., został ponownie zlikwidowany w 1848 r. po drugim bankructwie.

[madohora]

W rumuńskim mieście Timișoara , które wówczas jeszcze należało do Królestwa Węgier , lokalny tramwaj konny zaczął działać w 1869 roku.

[madohora]

W 1864 r. powstała „ Hamburska Kolej Konna ” jako spółka akcyjna. W tym akcjonariusze producent wagonów Friedrich Christian Lauenstein, JC Godeffroy & Sohn oraz bracia Schröder . Od sierpnia 1866 r. regularnie obsługiwana była linia Hamburg – Wandsbek , aw czerwcu 1867 r. uruchomiono linię do Barmbek . Konie to głównie konie siwe i kare . Dostarczył je handlarz końmi Claus Olde. [6] Rozporządzenie z 10 sierpnia 1868 r. stanowiło, że w chwili zabrzmienia sygnalizacji tramwaju konnego na linii kolejowej nie ma pieszych ani wozów musi być.

[madohora]

8 stycznia 1863 roku w turecko-egipskiej Aleksandrii zaczął kursować pierwszy tramwaj w Afryce , na podstawie koncesji udzielonej w 1860 roku. Później dodano inne linie, które są teraz zasilane elektrycznie,

[madohora]

Pierwszy tramwaj konny w Ameryce Łacińskiej został uruchomiony w Hawanie 3 lutego 1858 roku .

[madohora]

Inną muzealną koleją konną jest Döbelner Strassenbahn w Saksonii , która została ponownie otwarta 9 czerwca 2007 roku .

[madohora]

Historyczna lekka kolejka konna kursuje w Ardenwood Historic Park w Fremont (USA).

[madohora]

Do obsługi tramwaju konnego zawsze potrzeba znacznie więcej koni niż wagonów, ponieważ zwierzęta muszą dojść do siebie po każdym użyciu i dlatego są stale rotowane. Przerwy te najczęściej odbywały się na stacjach końcowych, gdzie tak zwani jeźdźcy – zwani też tramwajarzami lub napinaczami – odprzęgali , karmili i poili konie . Następnie stangret zaprzęgał wypoczęte zwierzę na drogę powrotną . w Bonnkoń służbowy pokonywał średnio około 19 km dziennie w pierwszym roku eksploatacji w 1891 r., w kolejnych latach wyczyn ten wzrósł do około 19½ km w 1892 r. i 20,4 km w 1893 r. – zanim wzrósł w 1895 r. (17,44 km dziennie) i 1896 (16,78 km dziennie) ponownie nieco spadły. Na Neue Berliner Pferdebahn czynności związane z napinaniem trwały średnio trzy godziny dziennie.

[madohora]

[madohora]

W latach 30. XX wieku kolej była tak popularna, że ​​dziennie odbywały się do 22 przejazdów. Był szeroko stosowany zarówno w ruchu podmiejskim, jak i wycieczkowym. II wojna światowa na długo oszczędziła kolej. Dopiero naloty z 6 lutego 1945 r. doprowadziły do ​​zaprzestania działalności. Po wysadzeniu w kwietniu mostu autostradowego na Leinie , podzielono go na dwa odcinki. Operacje na dwóch odcinkach linii mogły zostać wznowione dopiero w lipcu 1946 roku. Przejezdny był dopiero od 30 października 1947 r., po odbudowie mostu autostradowego.

[madohora]

Stacja Gotha powstała w 1847 roku, kiedy to zbudowano linię kolejową z Halle do Bebry w Hesji . W tym czasie Gotha była stolicą kraju związkowego Saxe-Gotha i liczyła już około 15 000 mieszkańców. W 1870 r. wybudowano drugą linię kolejową przez Gotha, która biegnie przez Mühlhausen do Leinefelde (stamtąd do Getyngi ). Trzecią i ostatnią linią na stacji Gotha była kolejka Ohratalbahn , którą zbudowano w 1876 r. do Ohrdruf , aw 1892 r. do linii kolejowej z Würzburga do Gräfenroda .

[madohora]

Budynek dworca został zbudowany w 1848 roku. Zachowała się wschodnia część tego budynku. Ta część głównego skrzydła jest jednym z najstarszych budynków stacyjnych w Niemczech.

[madohora]

Według innej definicji tramwaje to drogowe pojazdy pasażerskie lub towarowe zaprojektowane do eksploatacji na liniach tramwajowych. Wiele nowo wybudowanych systemów tramwajowych używa współczesnego terminu „lekka kolej” (ang. light rail) np. w Sydney.

[madohora]

Planowane jest studium dla szeroko zakrojonych prac remontowych i przebudowy (stan na kwiecień 2021 r.).

[madohora]

[madohora]

W 1990 roku, w ramach zmiany , VEB stał się GmbH jako operator. Oprócz miast Gotha i Waltershausen udziałowcami były gminy Friedrichroda i Tabarz oraz dystrykt Gotha . Tabor powiększył się w 1991 roku o sześć pojazdów typu GT6 z linii tramwajowej Mannheim , w 1993 roku dołączyły kolejne cztery takie pojazdy. Stopniowo jednak całą dziesiątkę zastępował napływ również używanych, ale znacznie nowszych tramwajów Tatra KT4D z Erfurtu .

[madohora]

Aby po raz pierwszy umożliwić pasażerom wsiadanie i wysiadanie bez barier, w 2011 roku tramwaje w Mannheim przejęły kolejne cztery używane tramwaje przegubowe Duewag, tym razem GT8N z niskopodłogową częścią środkową. Pojazd został rozebrany po wypadku w 2018 roku. Od 2019 roku TWSB posiada również pojazd do nauki jazdy Düwag GT8N (ex Mannheim 5516). Pojazd ten posiada przyłącze do pulpitu instruktora nauki jazdy np. B. aby móc symulować usterki w pojeździe.

[madohora]

Jeśli chodzi o zakup nowych pojazdów, aktualny lokalny plan transportowy dystryktu Gotha przewiduje zakup w latach 2025 i 2026 dwóch nowych pojazdów niskopodłogowych dla Leśnej Kolei Turyńskiej i tramwaju Gotha. 31 maja 2023 r. Thüringerwaldbahn und Strassenbahn Gotha GmbH ogłosiło w Dzienniku Urzędowym UE wdrożenie dialogu branżowego i badanie rynku. W tym przypadku należy zbadać wymagania techniczne i techniczną wykonalność w zależności od kosztów i wysiłku.

[madohora]

Emmenthal Railway Company została utworzona 4 sierpnia 1872 roku i ma swoją siedzibę w Burgdorf. Koncesja została udzielona 1 maja 1872 roku na 99 lat

[madohora]

12 maja 1881 r. sama EB otworzyła 18,23-kilometrową linię między Burgdorf i Obermatt, stację paliw na linii Gümligen–Langnau ówczesnej kolei Bern- Lucerne (BLB). Ostatnie prawie trzy kilometry między Obermatt a Langnau zostały zatem pokonane od czasu otwarcia przez zewnętrzne tory.

[madohora]

W 1997 roku EBT połączyło się z United Huttwil Railways (VHB) i Solothurn-Münster Railway (SMB), tworząc Regionalverkehr Mittelland (RM). W 2006 roku RM i BLS Lötschbergbahn stały się BLS AG .

[madohora]

ŚMIERTELNE POTRĄCENIE PIESZEGO PRZEZ AUTOBUS W ŁODZI - www.msn.com.pl - 12.09.2023

[madohora]

UTRUDNIANIA W RUCHU - Nasze Miasto - 12.09.2023

[madohora]

4 lipca 1876 udzielono Johannesowi Büssingowi, przedsiębiorcy z Berlina, ważnej przez trzydzieści lat koncesji na budowę i eksploatację tramwaju konnego na terenie Wrocławia. 1 listopada tegoż roku przeniesiono koncesję na Breslauer Straßen-Eisenbahn-Gesellschaft (Wrocławskie Towarzystwo Ulicznej Kolei Żelaznej), BSEG, spółkę akcyjną założoną przez Büssinga 2 września.

[madohora]

W 1993 roku Poznański Klub Modelarzy Kolejowych – dla uczczenia setnego jubileuszu wyjazdu na trasę pierwszego wrocławskiego tramwaju elektrycznego – wydał opracowanie Jana Wojcieszaka „100 lat tramwajów elektrycznych we Wrocławiu”.

[madohora]

W tym samym czasie powstały pierwsze linie tramwaju miejskiego. 14 lipca 1902 SSB otworzyła pierwsze dwie linie: z Parku Południowego poprzez plac Hirszfelda, ul. T. Zielińskiego, pl. Muzealny, u. Podwale i u. Pomorską do Dworca Nadodrze i z ul. Ślężnej przez ulice Sanocką oraz Zielińskiego do Dworca Nadodrze, korzystające częściowo w przewidzianym umową zakresie z torowisk BSEG. Przy Ślężnej, u zbiegu z ówczesnym zaułkiem Ziołowym (później połączonym z ul. Kamienną) zlokalizowano zajezdnię oraz nieistniejący już dziś budynek dyrekcji tramwaju miejskiego. Mimo że miejski tramwaj wobec zapaści gospodarczej był nierentowny, jego sieć intensywnie rozbudowywano.

[madohora]

W 1911 r. miasto zdecydowało się wykupić Wrocławskie Towarzystwo Kolei Ulicznej (BSEG) za sumę dziesięciu milionów marek, a jego majątek wcielono do Miejskich Tramwajów Wrocław (SSB), które stały się tym samym największym przewoźnikiem. W celu pomieszczenia wszystkich wagonów zostają wybudowane dwie zajezdnie: pierwsza przy ul. Słowiańskiej (oddana do użytku w 1910), druga przy ul. Wróblewskiego (oddana do użytku w 1913). 1 lipca 1912 przyniósł miastu na krótko nowy rodzaj transportu – w tym dniu została oddana do użytku linia trolejbusowa z Wilczego Kąta (ul. Krakowska – zajezdnia) do Brochowa o długości 4,4 km. W związku z licznymi trudnościami linia ta po roku uległa bezpowrotnej likwidacji. I wojna światowa przyniosła spore ograniczenia w komunikacji miejskiej. Mimo to miastu udało się wydłużyć odcinek torów z ul. Kamiennej do Tarnogaju.

[madohora]

Konkurencja między przedsiębiorstwami spowodowała szybki, lecz stosunkowo nieuporządkowany rozwój sieci. Jeszcze 6 września 1900 zatwierdzono jednak decyzję rady miejskiej o skorzystaniu z prawa pierwokupu po upływie koncesji ESB. Zawarto umowę, na mocy której 1 lipca 1923 miasto miało przejąć cały majątek ESB, jednak ze względów budżetowych przesunięto przejęcie na 1 marca 1924. Ostatecznie nastąpiło ono w dwóch etapach 1 i 13 kwietnia. ESB postawiono 20 stycznia 1926 w stan likwidacji, która trwała do 1931. Odtąd miejskie przedsiębiorstwo było monopolistą. W latach 1924–1927 przebudowano układ sieci w centrum miasta, dążąc do efektywnego wykorzystania sieci złożonej z dwóch dawniej niezależnych części. Dzięki temu powstała spójna sieć tramwajowa, której zasadniczy układ nie zmienił się do dziś.

[madohora]

W okresie II wojny światowej linie tramwajowe znacznie ucierpiały. Ze względu na wykorzystywanie zapasów benzyny na potrzeby wojenne, tramwaje musiały przejąć również pasażerów autobusów i samochodów. 1 listopada 1943 przeprowadzono całkowitą reorganizację linii. Dążąc do jak najefektywniejszego wykorzystania taboru, starano się skierować wszystkie linie tak, aby każda dzielnica miała bezpośrednie połączenie zarówno z Rynkiem, jak i z Dworcem Głównym. W czasie wojny funkcjonowały wagony sanitarne przewożące rannych. W związku z tym zdołano zbudować jedno jednotorowe przedłużenie linii – w ul. Ślężnej od al. Dębowej do bramy nowego lazaretu przy ul. Weigla, dzięki czemu uzyskano możliwość transportu rannych z dworca. Podczas oblężenia Festung Breslau budowano z wozów tramwajowych barykady.

[madohora]

Pierwszy tramwaj ruszył 22 lipca 1945 – linia nr 1 ze stosunkowo najmniej zniszczonej dzielnicy Biskupin do zajezdni tramwajowej przy ul. Słowiańskiej w pobliżu dworca PKP Wrocław Nadodrze, jeszcze we wrześniu wydłużono ją do pl. Staszica. Pozostałe linie były stopniowo odbudowywane[c]: linia nr 2 spod Dworca Nadodrze do ul. Żmigrodzkiej (pętla na Zawalnej), w kierunku Karłowic, ruszyła 6 października 1945; linia nr 3 z Rynku do skrzyżowania ulic Legnickiej i Poznańskiej (w pobliżu zlokalizowane były duże zakłady przemysłowe, m.in. „Pafawag” i „Archimedes”) – półtora miesiąca później, 22 listopada. Po roku 1948 uruchomiono dalszych kilkanaście linii tramwajowych, które otrzymały kolejne numery od 16 do 24.

[madohora]

W 1948 r. oddano pierwszy odcinek nowego torowiska tramwajowego w mieście, prowadzący do Pafawagu – później przeniesiono go z ul. Strzegomskiej na Robotniczą. Poza tym okres powojenny charakteryzował się głównie wydłużaniem istniejących torowisk do odleglejszych dzielnic. Kolejną inwestycją po wojnie była budowa odcinka do Leśnicy w roku 1949. 17 września 1950 r. uruchomiono przedłużenie torów w ciągu ul. Opolskiej na Księże Małe. W tym samym roku przedłużono też torowiska na Oporów i Klecinę (1950), a w 1951 r. na Gaj(ten ostatni zlikwidowano w 1969 r. zastępując go odcinkiem do Parku Południowego). Do końca lat 70. XX w. powstały odcinki na Kowale i przedłużono torowisko na Hallera od pętli Grabiszynek do ul. Grabiszyńskiej, a w następnej dekadzie także doprowadzono tramwaj na Poświętne przez ul. Bałtycką i Żmigrodzką

[madohora]

Od początku kwietnia 2022 r. wprowadzono zasadę, zgodnie z którą wszystkie tramwaje kursujące w weekendy i święta to pojazdy przynajmniej częściowo niskopodłogowe

[madohora]

3 września 2023 roku oddano do użytku pozostały fragment trasy na Nowy Dwór, wraz z nową estakadą przechodzącą nad torami kolejowymi - odcinek od Wrocławskiego Parku Przemysłowego, przez ul. Strzegomską, na Nowy Dwór (trasa TAT Dworzec Świebodzki - Nowy Dwór)

[madohora]

Układ jest wrażliwy na prace remontowe prowadzone na głównych liniach z powodu trudności z wyznaczaniem tras objazdowych, by nie doprowadzić do przeciążenia pozostałych odcinków. Sieć torowisk we Wrocławiu jest w zasadzie przystosowana dla prawostronnego ruchu jednokierunkowych wagonów tramwajowych (z wyjątkiem tras na Gaj i Stadion Wrocław (Królewiecka) z 2011 r.). Oznacza to, że zmiana kierunku ruchu, a zatem punkty końcowe linii czy zawracanie w ruchu pozaliniowym możliwe są tylko na pętlach oraz trójkątach torowych. We Wrocławiu nie istnieją używane w regularnym ruchu trójkąty, jednak ten sposób zawracania stosuje się czasem w sytuacjach objazdów. Zawracanie możliwe jest także w zajezdniach, posiadających układ przelotowy. Poszczególne trasy torowe obsługiwane są wspólnie przez większą liczbę linii, co oznacza konieczność częstego używania rozjazdów w zwykłym ruchu liniowym. W celu usprawnienia rozdzielania się linii buduje się sploty, pozwalające na wjazd tramwaju na właściwy dla danej linii tor kilkadziesiąt metrów przed skrzyżowaniem.

[madohora]

We Wrocławiu obecnie znajduje się 6 zajezdni tramwajowych, 3 używane są w ruchu liniowym przez tramwaje, 2 są używane przez firmy z branży tramwajowej, a ostatnia została przekształcona na zajezdnię autobusową:

[madohora]

We wrześniu 2009 roku MPK Wrocław uruchomiło specjalną linię tramwajową kursującą tylko w czasie szczytów (2 kursy/h). Pojawiały się na niej składy, które były tramwajami „awaryjnymi” (czyli w razie awarii wypuszczane jako zastępstwo). Linia jeździła na trasie ZOO – Wrocławski Park Przemysłowy, bez rozkładów – chodziło o wzmocnienie linii 12. Po przywróceniu częstotliwości sprzed cięć wrześniowych linia zniknęła.

[madohora]

Na początku 2009 roku ogłoszono przetarg na dostawę 8 tramwajów trójczłonowych z częścią niskopodłogową oraz na 4 dwuwagonowe składy wysokopodłogowe, ale przetarg został unieważniony. W 2011 „post-factum” otrzymano dofinansowanie z Unii Europejskiej na osiem tramwajów Protram 205WrAS (numery od #2718 do #2726)

[madohora]

29 stycznia 2020 roku MPK Wrocław ogłosiło przetarg na dostawę 25 w pełni niskopodłogowych tramwajów z możliwością rozszerzenia zamówienia o kolejne 21 składów. Przetarg wygrał Modertrans Poznań proponując pojazd Moderus Gamma 2. Umowę o zamówienie podstawowe zawarto we wrześniu tego roku, a w styczniu 2021 roku zdecydowano się na zrealizowanie opcji. Tramwaje zostały zakupione ze względu na zwiększone potrzeby taborowe po otwarciu nowych linii na Nowy Dwór i Popowice.

[madohora]

W 2021 roku MPK Wrocław zakupiło 24 nowe tramwaje z opcją rozszerzenia zakupu o dodatkowe 16 składów. Przetarg wygrała Pesa Bydgoszcz z modelem typu Pesa Twist. W całości niskopodłogowe tramwaje o długości 29 metrów zostały zaprojektowane specjalnie dla Wrocławia. Jednym z wymogów, jakie postawił przewoźnik, były zestawy kołowe wyposażone w tzw. absorbery, czyli tłumiki hałasu. Pierwsze egzemplarze mają trafić do Wrocławia pod koniec 2023 roku

[madohora]

W 1825 r. w Pradze założono stowarzyszenie akcyjne, które miało obsługiwać tramwaj konny między Pragą a Pilznem . Podstawowym celem tej kolei był transport drewna z lasów Kladno i Lana do Pragi oraz jako drewna do kopalń węgla kamiennego w okolicach Kladna i Buschtiehradu . Ponadto piaskowiec z Doks można było w ten sposób transportować do Pragi.

[madohora]

[madohora]

W 1839 r. cesarz Ferdynand I zwolnił kolej z uzgodnionego wcześniej obowiązku przedłużenia linii do Pilzna .

[madohora]

Do dziś zachowały się mosty i tamy z odcinków tramwaju konnego, które nie były wykorzystywane do ruchu parowego.

[madohora]

Stadtbahn to kolejowy i zasilany elektrycznie system transportu lokalnego transportu publicznego w regionach metropolitalnych i miejskich . Na arenie międzynarodowej jest zwykle określany jako Tramwaj , Métro léger lub Tren ligero . Termin ten jest używany dla całego systemu, linii i potocznie dla pojedynczego pojazdu .

[madohora]

Forster Stadtbahn działał od 1893 do 1965 roku i przewoził tylko towary, podczas gdy Spremberger Stadtbahn, który istniał od 1897 do 1956 roku , przewoził także część ludzi.

[madohora]

Meyer's 1908 Konversations-Lexikon definiuje ten termin w następujący sposób:

„Koleje miejskie ograniczają się albo do śródmiejskich przewozów pasażerskich, ewentualnie także do ruchu podmiejskiego bez bagażu, a wtedy są całkowicie niezależne konstrukcyjnie i sposobem eksploatacji, dzięki czemu można je doskonale dostosować do specyfiki metropolitalnego transportu pasażerskiego; lub umożliwiają pociągom do i z tych linii kolejowych w ich punktach końcowych, podobnie jak w innych punktach, poprzez bezpośrednie połączenie z zewnętrznymi kolejami dalekobieżnymi i podmiejskimi, a następnie obsługują dalekobieżny, podmiejski i śródmiejski ruch pasażerski, a być może także ruchu towarowego.

[madohora]

[madohora]

Ponadto termin ten jest również używany jako termin zbiorczy dla wszystkich środków transportu szynowego w śródmieściu i może obejmować tramwaje, koleje podziemne i podmiejskie lub systemy kolei lekkiej oparte na modelu z lat 70. XX wieku („rzeczywiste” systemy kolei lekkiej) . Między innymi, konwencjonalnie zbudowany tramwaj Erfurt jest obecnie określany przez operatora jako Stadtbahn. Podobnie jak w przypadku terminów U-Bahn i S-Bahn, które są często używane w nieokreślony sposób, przedsiębiorstwa tramwajowe określane jako „Stadtbahn” są bardzo często terminem czysto marketingowym.

[madohora]

W Hanowerze ( Hannover Stadtbahn ; otwarty w 1975 r.) Wejścia do stacji metra i przystanków na powierzchni są wyposażone w podwyższony peron ze zmodyfikowanym znakiem U (kontrastujący kolor dwóch górnych końców litery U: przez to „Ü” odnosi się zatem również do operatora üstra Hannoversche Verkehrsbetriebe ). Pozostałe przystanki naziemne z peronami niskimi będą docelowo wyposażone w perony podwyższone. Oznaczone są klasycznym zielono-żółtym znakiem „H”.

[madohora]

W Hanowerze konwersja tramwaju na Stadtbahn została w dużej mierze zakończona od 1996 r., aw Stuttgarcie ma to miejsce od 2008 r. W innych miastach, oprócz Stadtbahn, nadal jeżdżą konwencjonalne tramwaje (Bonn, Düsseldorf, Frankfurt, Essen , Oberhausen ), choć w wersji niskopodłogowej. Cechą szczególną jest podział sieci Stadtbahn w Kolonii i Düsseldorfie na sieć wysoko- i niskopodłogową . W Mülheim an der Ruhr , Essen i Bochum metrowe odcinki torów w tunelu są prowadzone jako linie tramwajowe i są coraz częściej wykorzystywane w nowoczesnych tramwajach niskopodłogowych, podczas gdy starsze tramwaje wysokopodłogowe mają zostać zastąpione w perspektywie średnioterminowej. WTramwaje i linie tramwajowe w Duisburgu kursują na wspólnych trasach. Tam tramwaje mają tylko krótki odcinek niskopodłogowy. W Bielefeld kolejka Stadtbahn jest obsługiwana jako tramwaj podziemny o rozstawie metrowym , ale możliwa byłaby zmiana toru na normalny

[madohora]

W NRD nie zbudowano lekkich pojazdów szynowych . Tam polegali na klasycznych sieciach tramwajowych z wieloma liniami, dzięki czemu osiągnięto znacznie lepsze pokrycie obszaru w porównaniu z lekką koleją. Jednak nowe linie, które miały otwierać nowe tereny pod zabudowę na obrzeżach miasta, były w dużej mierze wytyczone z własnymi nadwoziami kolejowymi i możliwie hojnie zwymiarowane.

[madohora]

To zaciera rozróżnienie, czy jest to tramwaj, czy „klasyczny” system kolei lekkiej. Zgodnie z tą koncepcją zaplanowano również nieudaną politycznie Hamburg Stadtbahn , która ma swoje zalety przede wszystkim w niskich kosztach budowy w porównaniu z systemami kolei lekkiej przy ściślejszym strukturalnym oddzieleniu od ruchu drogowego.

[madohora]

Istnieją lub były planowane następujące systemy kolei lekkiej:
Stadt-Umland-Bahn Norymberga-Erlangen-Herzogaurach (procedura planowania do 2021 r.)
StadtRegionalBahn Kiel (do 2015), Stadtbahn Kiel (od 2018)
Stadtbahn Ludwigsburg
Stadt-Umland-Bahn Monachium
Regionalny Stadtbahn Neckar-Alb
Stadtbahn Wiesbaden (planowanie 1997-2001 i 2011-2013)

[madohora]

Podobnie, niektóre przedsiębiorstwa tramwajowe w transleithanskiej połowie Austro-Węgier, które były wówczas zwykle rejestrowane w dwóch językach , również miały oficjalnie termin Stadtbahn w swoich nazwach na przełomie XIX i XX wieku

[madohora]

Die Glattalbahn, ursprünglich als Stadtbahn Glattal bezeichnet, verbindet mit drei Straßenbahnlinien mehrere Gemeinden und den Flughafen Kloten im Norden von Zürich. Der größte Teil der Glattalbahn ist eigentrassiert, als Rollmaterial werden die als Cobra bekannten Fahrzeuge der Verkehrsbetriebe Zürich verwendet. Eine ähnliche Strecke besteht mit der Limmattalbahn, anfänglich als Stadtbahn Limmattal bezeichnet.

[madohora]

Jednak ruch na słabo zaludnionym obszarze nie rozwijał się zgodnie z oczekiwaniami. Już w 1906 r. RSG została zmuszona do likwidacji . Do 1917 r. dochody pochodziły z ruchu towarowego i pasażerskiego w mniej więcej równych częściach, po 1920 r. ważniejszym obszarem działalności stał się ruch towarowy. Mimo restrukturyzacji w 1908 r. sytuacja finansowa kolei pozostawała trudna. Do 1918 roku wyniki operacyjne były wielokrotnie deficytowe , prawie wyłącznie od 1918 do 1944 roku , w wyniku czego obiekty kolejowe stawały się coraz bardziej przestarzałe.

[madohora]

W sezonie 2012/13 stacja Glovelier została przebudowana. Powstał nowy peron , aby pasażerowie nie musieli już wsiadać do pociągów CJ na ulicy. Przeładunek kontenerów ze śmieciami z ciężarówek na pociąg został przeniesiony z jezdni na teren dawnej bazy towarowej.

[madohora]

Od pewnego czasu CJ stara się zbudować trzecią szynę na linii SBB Glovelier – Delémont . Koszty szacuje się na 34 mln CHF. Do ciągłego połączenia z Delsberg do La Chaux-de-Fonds potrzebne są cztery zespoły trakcyjne. Ponieważ CJ jest zasilany prądem stałym o napięciu 1500 woltów, a SBB prądem przemiennym o napięciu 15 000 woltów i częstotliwości 16,7 Hz , wymagany jest sprzęt dwusystemowy .

[madohora]

DO MIKULCZYC WRÓCĄ TRAMWAJE - Radio Eska - 15.09.2023

[madohora]

Jednak ruch na słabo zaludnionym obszarze nie rozwijał się zgodnie z oczekiwaniami. Już w 1906 r. RSG została zmuszona do likwidacji . Do 1917 r. dochody pochodziły z ruchu towarowego i pasażerskiego w mniej więcej równych częściach, po 1920 r. ważniejszym obszarem działalności stał się ruch towarowy. Mimo restrukturyzacji w 1908 r. sytuacja finansowa kolei pozostawała trudna. Do 1918 roku wyniki operacyjne były wielokrotnie deficytowe , prawie wyłącznie od 1918 do 1944 roku , w wyniku czego obiekty kolejowe stawały się coraz bardziej przestarzałe.

[madohora]

W sezonie 2012/13 stacja Glovelier została przebudowana. Powstał nowy peron , aby pasażerowie nie musieli już wsiadać do pociągów CJ na ulicy. Przeładunek kontenerów ze śmieciami z ciężarówek na pociąg został przeniesiony z jezdni na teren dawnej bazy towarowej.

[madohora]

Od pewnego czasu CJ stara się zbudować trzecią szynę na linii SBB Glovelier – Delémont . Koszty szacuje się na 34 mln CHF. Do ciągłego połączenia z Delsberg do La Chaux-de-Fonds potrzebne są cztery zespoły trakcyjne. Ponieważ CJ jest zasilany prądem stałym o napięciu 1500 woltów, a SBB prądem przemiennym o napięciu 15 000 woltów i częstotliwości 16,7 Hz , wymagany jest sprzęt dwusystemowy .

[madohora]

Po zakupie dwóch wagonów parowych lokomotywy były używane tylko do ciągnięcia pociągów towarowych i ciężkich pociągów pasażerskich. Numer 2 został sprzedany siostrzanej kolei Porrentruy-Bonfol (RPB) w 1934 roku. Lokomotywa ta została sprzedana firmie Sulzer w 1949 roku na manewry fabryczne w Oberwinterthur . Ed 3/4 3 przejął swoje zadanie w Régional Porrentruy-Bonfol. Ed 3/4 1, który jako jedyny otrzymał przegrzewacz w 1939 r., został również sprzedany firmie Sulzer po zmierzeniu linii Saignelégier-Glovelier pod koniec 1952 roku, gdzie użyto zakładu Winterthur . Ed 3/4 1 rozebrano w 1957 r., maszynę nr 3 w 1956 r. Jedynym zachowanym parowozem CJ był Ed 3/4 2 z 1972 rokuPrzejęty przez Związek Kolei Parowych Zürcher Oberland .

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Rozstaw pojazdu kolejowego to proces techniczny, za pomocą którego można zmienić pojazd na inną sieć kolejową o innym rozstawie kół . Wymieniane są głównie wagony pasażerskie i towarowe, dzięki czemu nie ma potrzeby przestawiania ani przeładowywania. Zmiana rozstawu odbywa się albo poprzez wymianę napędu ( zmiana osi) lub poprzez zmianę napędu, gdy pozostaje on w pojeździe. Podczas tego procesu zwykle wprowadzane są również inne środki ostrożności dotyczące stosowania w nowej sieci kolejowej. Należy dokonać rozróżnienia między zmianą rozstawu kół podczas eksploatacji a przebudową pojazdu na inny rozstaw w celu dłuższego użytkowania.

[madohora]

Zgodnie z konwencjonalną metodą wózki są odłączane od nadwozi wagonów i podnoszone na wysokość około 1,5 m za pomocą podnośników. Przy linowym systemie manewrowania wózki dla starego rozstawu są wyciągane spod wagonów, a dla nowego rozstawu są wciągane pod wagony. Podczas tego procesu wózki są łączone ze sobą za pomocą zacisków umieszczonych nad ramą, dzięki czemu możliwa jest wymiana wózków podczas jednej operacji linowego układu manewrowego. Po umieszczeniu nowych wózków pod wagonami pudła wagonów są ponownie opuszczane i wózki są łączone z pudłem wagonów.

[madohora]

W Szwajcarii firma Prose opracowała system do użytku na linii Golden Pass Line , w którym wąskotorowe wagony pasażerskie ( metrotorowe ) można przełączyć na linie o standardowym rozstawie torów. Urządzenie do zmiany rozstawu przesuwa zewnętrzne części wózka z poszczególnymi kołami względem siebie. Oprócz zmiany rozstawu torów zmieniona zostanie również wysokość podpór karoserii, aby dostosować wjazdy do różnych wysokości peronów w obu sieciach.

[madohora]

Alternatywnie, gdy ruch jest duży , trasy z innymi szerokościami zostaną rozszerzone na obszary, w których nie jest to zwykła szerokość większości istniejących tras. Często stosuje się tu również tory wieloszynowe .

[madohora]

Zmiana rozstawu pojazdów, które nie zostały do ​​tego przeznaczone, jest daleko idąca. Wysiłek gwałtownie wzrasta wraz z różnicą szerokości toru. Stosunkowo łatwo było zmienić rozstaw wagonów szerokotorowych zdobytych przez wojska niemieckie w czasie II wojny światowej , przy czym szczególnie popularne były wagony-cysterny. Z drugiej strony, po zakończeniu wojny niemieckie pojazdy, które zostały zdobyte lub skonfiskowane w ramach reparacji, zostały przerobione na rosyjskie pojazdy szerokotorowe. Przykładami są lokomotywy parowe niemieckiej serii 52 , wagony berlińskiej S-Bahn i U-Bahn oraz lokomotywy elektryczne serii E 44 i E 94. Ze względu na szerokość ramy wózka i brak miejsca montażowego dwie ostatnie serie nie nadawały się do przebudowy na rosyjski szerokotorowy i centralny sprzęg zderzakowy typu SA3. Rezultatem były poważne uszkodzenia. W latach 1958-1960 do Chin dostarczono około 1500 maszyn serii SŽD FD i tam przebudowano je na normalnotorowe

[madohora]

Opracowana przez Talgo pod koniec lat 60. technologia przesuwania kół osi względem siebie na inny rozstaw kół podczas wolnej jazdy przy użyciu odpowiednio wyposażonej przestawni została przeniesiona w 2000 roku do Talgo XXI, uznawanego za pierwszy pojazd trakcyjny który można zmienić na inny rozstaw, przesuwając koła . Nie było potrzeby przesiadania się do lokomotywy pracującej na sieci drugiego rozstawu przed kontynuowaniem jazdy. Travca L 9202, prototyp wielosystemowej lokomotywy elektrycznej , pojawił się w 2005 roku .

[madohora]

W listopadzie 2011 r. Międzynarodowy Związek Kolei (UIC) i Organizacja Współpracy Kolei (OSJD) utworzyły wspólną grupę roboczą „Systemy automatycznej zmiany torów” (JWG AGCS). Celem jest standaryzacja systemów automatycznej zmiany pasa ruchu pomiędzy szerokotorową rosyjską, europejską i szerokotorową iberyjską, zarówno dla ruchu towarowego, jak i pasażerskiego

[madohora]

W hutnictwie żelaza i stali, w koksowniach i kopalniach odkrywkowych powszechnie stosowano normalnotorowe koleje przemysłowe , gdyż trzeba było tu przewozić większe masy.

[madohora]

Kolejki wąskotorowe o rozstawie 600 mm kursowały w składach amunicji Marynarki Wojennej Niemiec do transportu amunicji i materiałów. W zajezdni Laboe ułożono profile szyn typu S 14 , które później zostały wymienione na nowe szyny typu S 20. Eksploatowano tam jedną lokomotywę DS 60 i jedenaście lokomotyw DIEMA DS 90. Kolej posiadała także wóz strażacki, pług śnieżny i odśnieżarkę. Na wycieczki po trasie były dostępne trzy autokary. Kolej w zajezdni Schweinebrück została zbudowana w 1972 roku, kolej w Aurichz siedmioma DS 90 został już zamknięty w 1982 roku. Ostatnie przejazdy w Laboe odbyły się w 1993 roku. Kolej została ostatecznie zamknięta w grudniu 1996 roku. Długość trasy wynosiła ponad 25 km. W lokomotywowni Laboe usunięto lokomotywę Diema DS 90 nr 9, którą postawiono jako pomnik w 1996 roku.

[madohora]

Na wyspie Jawa w około 50 cukrowniach nadal jeżdżą liczne koleje polowe . Częściowo używany tylko do manewrowania na terenie fabryki, częściowo do zbiorów na polach. Większość lekkich kolei Java (o różnych szerokościach toru między 600 a 750 mm) korzysta głównie z lokomotyw spalinowych firm Schöma , Diema i LKM Babelsberg , ale około 20 fabryk nadal korzysta z lokomotyw parowych w okresie zbiorów (od czerwca do października) , głównie z O&K . dostarczony.

[madohora]

Kolej leśna to środek transportu szynowego służący celom leśnym , przede wszystkim wywożenia ściętego drewna do tartaków lub stacji kolejowych.

[madohora]

Od drugiej połowy XX wieku koleje leśne były coraz częściej zastępowane pojazdami drogowymi, pod koniec lat 60. praktycznie całkowicie zanikły w Europie Zachodniej, a na trasach często budowano drogi leśne .

[madohora]

Szczególnie w Prusach i Austrii kolej określano jako kolej małą lub rzadziej trzeciorzędową – czyli kolej trzeciego rzędu – która ze względu na niewielkie znaczenie dla ogólnego ruchu kolejowego podlega mniej rygorystycznym wymogom pod względem budowy i zarządzania operacyjnego niż linia główna lub odgałęziona . Koleje budowane dla budownictwa publicznego lub dla obszarów przemysłowych są również klasyfikowane jako małe koleje. Zanim w 1938 roku wprowadzono przepisy dotyczące budowy i eksploatacji tramwajów (BOStrab), zbudowano wiele tramwajów , zwłaszcza w Austriilicencjonowana jako mała kolej.

[madohora]

Kolej Amstetten –Laichingen to 18,96-kilometrowa kolejka wąskotorowa na Jurze Szwabskiej . Rozpoczyna się na stacji łączącej Amstetten z połączeniem z Filstalbahn i biegnie w kierunku południowo-zachodnim do Oppingen . Stamtąd początkowo wiodła przez Nellingen i Merklingen do Laichingen . Dziś Ulmer Eisenbahnfreunde (UEF) oferuje muzealne usługi kolejowe na 5,73-kilometrowym odcinku Amstetten – Oppingen , znanym jako Albbähnlesprzedawane. Pozostała część trasy została zamknięta i zdemontowana.

[madohora]

Od 1990 roku na pozostałym odcinku regularnie kursują pociągi parowo-spalinowe obsługiwane przez ulmskich pasjonatów kolei. Siłą napędową jest droga nr 99 7203 , która pierwotnie była używana na kolei Mosbach – Mudau , a później była używana jako lokomotywa budowlana na kolei Alb Valley Railway , a także dawna przemysłowa lokomotywa spalinowa typu Faur L18H . Kolejna lokomotywa spalinowa Orenstein & Koppel MV8 z dawnej kolejki przemysłowej Wandsbeker czeka na generalny przegląd . Dawna lokomotywa parowa Laichinger 2s wróciła z muzeum pojazdów w Marxzellz powrotem i jest w Amstetten od 2002 roku. Został tam rozebrany na zespoły w 2009 roku

[madohora]

Już w latach sześćdziesiątych XIX wieku zarówno Neuötting, które liczyło wówczas około 3100 mieszkańców, jak i Altötting, które liczyło 5400, próbowały połączyć się z planowaną koleją Monachium – Simbach . Nie udało się jednak uzgodnić lokalizacji wspólnej stacji, a planiści chcieli też uniknąć dwukrotnego przejeżdżania przez Zajazd ze względu na koszty. Ostatecznie, kiedy zostało otwarte w 1871 roku, oba miasta odeszły z pustymi rękami. Chociaż Neuötting otrzymało stację na nowej trasie, znajdowała się ona około trzech kilometrów od centrum miasta, po drugiej stronie Inn w Eisenfelden , dzielnicy Winhöring .

[madohora]

Kolej miejska (również lekka kolej) – kolej przeznaczona do transportu pasażerów, często składająca się z szynowych wagonów o napędzie elektrycznym, poruszających się pojedynczo lub w krótkich zespołach po nieruchomych podwójnych szynach. Odległość między stacjami/przystankami wynosi ogólnie mniej niż 1200 m

[madohora]

Według dyrektywy UE kolej lekka oznacza miejski lub podmiejski kolejowy system transportowy charakteryzujący się wytrzymałością zderzeniową C-III lub C-IV (zgodnie z EN 15227:2011) oraz maksymalną wytrzymałością pojazdu wynoszącą 800 kN (wzdłużna siła ściskająca w obszarze sprzęgu). Systemy kolei lekkiej mogą korzystać z własnego wydzielonego pasa drogowego lub dzielić go z ruchem drogowym i zazwyczaj nie dochodzi w ich ramach do wymiany pojazdów ze składami obsługującymi dalekobieżne przewozy pasażerskie lub towarowe

[madohora]

Szybka kolej miejska (skrótowiec: SKM) – kolej charakteryzująca się jednakową długością składu wagonów, dużą częstotliwością kursowania i nierównomiernym natężeniem ruchu w różnych porach doby

[madohora]

Ze względu na usytuowanie SKM rozróżnia się koleje naziemne i nadziemne (na wiaduktach) lub typu mieszanego

[madohora]

Dokładne oszacowanie liczby systemów szybkiej kolei miejskiej jest trudne, ponieważ wydzielone organizacyjnie systemy często zlewają się i zazębiają, jak na przykład w Szwajcarii, lub jest to świetnie działający system kolejowy z częstotliwościami typowymi dla SKM, który obsługuje całe powierzchnie kraju (w Belgii, Holandii), gdzie normą jest wysoka częstotliwość (pociągi z częstotliwościami dochodzącymi do 3 minut w szczycie) w obrębie aglomeracji.

[madohora]

W niektórych krajach działalność ta przynosi zyski (na przykład w Japonii prywatne koleje miejskie przynoszą średnio 22% zysku), jednak w Europie najczęściej korzystają z publicznego dofinansowania. W Tokio obsługiwany przez 29 przewoźników system kolei miejskich obsługuje aż 54% wszystkich podróży realizowanych przez mieszkańców i ma większy udział w rynku przewozowym niż motoryzacja indywidualna.

[madohora]

W krajach francuskojęzycznych używana jest nazwa Réseau express régional, RER. Największym systemem jest paryska RER, przewożąca pięcioma liniami (z licznymi rozgałęzieniami) 1,1 mld pasażerów rocznie.

[madohora]

Szybka Kolej Miejska w Warszawie (SKM) – miejskie przedsiębiorstwo działające na zlecenie ZTM, obsługujące linie naziemnej kolei miejskiej, uzupełniającej linie metra w Warszawie, łączące centrum Warszawy z niektórymi jej przedmieściami i obrzeżami. Obecnie obsługuje 4 trasy (linie S1, S2, S3 i S4). Wraz z metrem tworzy sieć komunikacji miejskiej w Warszawie, uzupełnioną przez pociągi Kolei Mazowieckich, WKD oraz linie tramwajowe i autobusowe. System biletowy zarządzany jest przez ZTM i jest identyczny jak w pozostałych miejskich środkach transportu w Warszawie. SKM dysponuje taborem kolejowym typów 14WE, 19WE, 27WE i 35WE.

[madohora]

Częstotliwość szczytowa wynosi 10–15 minut a pozaszczytowa 15–30 minut. Pociągi jeżdżą na trasie Warszawa Śródmieście WKD – Grodzisk Mazowiecki/Milanówek. Między stacjami Warszawa Śródmieście WKD – Opacz honorowane są bilety okresowe ZTM (również dobowe).

[madohora]

Mimo że trójmiejska SKM przewozi 16% całego ruchu wewnątrz aglomeracji i przynosi zyski (2,5 mln rocznie wraz z subwencjami), to proces jej prywatyzacji zatrzymał się. Trójmiejska SKM kursuje ze średnią częstotliwością co 7,5 minuty w szczycie i oferuje 231 pociągów miejskich (wrzesień 2002) na dobę.

[madohora]

14 grudnia 2008 roku, na terenie konurbacji górnośląskiej została uruchomiona pierwsza trasa w relacji Tychy – Katowice, później przedłużona do Tychy – Sosnowiec. Pociągi kursują w równym takcie co 30 minut. W pociągach Szybkiej Kolei Regionalnej obowiązuje bilet pomarańczowy, jest to wspólny bilet na pociąg, autobus i trolejbus. Można również podróżować na podstawie biletów Kolei Śląskich.

[madohora]

[madohora]

Dwa ostatnie wagony typu N pochodzące z 1949 roku (wagon nr 954) i 1951 roku (wagon nr 1118) kursują na codzień na jedynej w swoim rodzaju linii 38 w Bytomiu wzdłuż ul. Piekarskiej.

[madohora]

W latach 2001-2002 obydwa posiadane wagony typu N przeszły gruntowną modernizację w związku z koniecznością dostosowania ich do wymogów obowiązujących przepisów o warunkach technicznych. W wagonach zainstalowano obwód niskiego napięcia z przetwornicą statyczną, baterią akumulatorów oraz hamulcami szynowymi, lampy zespolone, oświetlenie awaryjne i hamulce bezpieczeństwa. Dzięki tym działaniom wagony zostały zarejestrowane oraz dopuszczone do ruchu z pasażerami i mogą nadal bez przeszkód, mimo sędziwego już wieku, kursować na linii 38.

[madohora]

Wagon serii 105N to pojedynczy wagon czteroosiowy. Silniki umieszczone są na wszystkich wózkach, po dwa na wózek. Rozruch jest oporowy, samoczynny, realizowany za pomocą rozrusznika bębnowego. W wagonach 105Na (produkowanych od 1979 roku) wprowadzono mniej energochłonny rozruch z przełączaniem grup silników. Hamowanie jest elektrodynamiczne (silniki pracujące jako prądnice), wagon posiada także hamulce szczękowo-bębnowe oraz szynowe. Pojedynczy wagon 105N zabiera na pokład 125 pasażerów, w tym 20 na miejscach siedzących. Wagony typu 105N wprowadzono do eksploatacji na Górnym Śląsku 3.01.1975 r. Łącznie, WPK Katowice otrzymało 264 wagony typu 105N, 227 wagonów typu 105Na oraz 2 wagony typu 105NT.

[madohora]

Wagony typu 111N zostały wykonane w 1993 roku na specjalne zamówienie PKT Katowice w celu obsługi linii nr 4 w Gliwicach podczas remontu wiaduktu kolejowego w ciągu ulicy Zabrskiej. Dwa wagony 111N połączone tyłami tworzą dwukierunkowy skład wagonów, który nie wymaga pętli torowej, ani trójkąta manewrowego – dzięki temu może być wykorzystywany przy remontach i przebudowach.

[madohora]

Wagony tego typu wyprodukowane w latach 70-tych ub. wieku przez firmę Düwag są eksploatowane u przewoźnika niemieckiego we Frankfurcie n/M. W IV kw. 2010 r. Tramwaje Śląskie S.A. zakupiły 10 szt. tych wagonów, by po wykonanej przez ZUR adaptacji do wymagań polskich przepisów, modernizacji wielu podzespołów oraz przemalowaniu na barwy firmowe Spółki przekazać je do eksploatacji.

[madohora]

Wyprodukowane w latach 2000-2001 wagony typu 116Nd (znane pod nazwą handlową “Citadis 100 Katowice” lub pod medialnym pseudonimem “Karlik”) stanowią najnowszy tabor na Górnym Śląsku. Najważniejszą ich zaletą jest posiadanie niskiej podłogi – w drzwiach nie ma stopni wejściowych. Umożliwia to wygodny dostęp do tramwaju osobom niepełnosprawnym, w podeszłym wieku i z wózkami dziecięcymi.

[madohora]

Wagony tego typu wyprodukowane zostały w latach 70-tych ub. wieku dla wiedeńskiego przewoźnika Wiener Linien GmbH & Co KG w zakładach Lohner i Simmering-Graz-Pauker AG i są eksploatowane w stolicy Austrii do dnia dzisiejszego.

[madohora]

Jest to wagon dwuczłonowy, którego pudło oparte jest na 2 wózkach napędowych i środkowym wózku tocznym, sterowany nastawnikiem z elektrycznym napędem uruchamianym ręcznym zadajnikiem jazdy. Pojemność wagonu wynosi 152 miejsca, w tym 34 miejsc siedzących.

[madohora]

Zakupione w ilości 30 sztuk w ramach Projektu pn.: „Modernizacja infrastruktury tramwajowej i trolejbusowej w Aglomeracji Górnośląskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą” współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej.

[madohora]

Konstrukcja trójczłonowego wagonu oparta jest na czterech skrętnych wózkach z klasycznymi osiami, co wraz z podwójnym systemem usprężynowania korzystnie wpływa na właściwości ruchowe pojazdu i zmniejszone oddziaływania pomiędzy kołami a torowiskiem. Skuteczny układ hamulcowy wraz z systemem piasecznic pozwala osiągnąć bardzo dobre parametry hamowania wymagane dla nowo produkowanych tramwajów.

[madohora]

Dwukierunkowy wagon o 23% udziale niskiej podłogi, długości 28m, masie własnej 42900kg i 10 drzwiach wejściowych zaprojektowany został do przewozu 198 pasażerów w tym 42 na miejscach siedzących. Z zakupionych 12 sztuk tramwajów, które w wyniku przeprowadzonego głosowania otrzymały imię Skarbek, 7 wagonów przeznaczono na linie nr 5, 7 i 19 dla obsługi pasażerów Bytomia, Chorzowa, Katowic, Świętochłowic i Zabrza, a 5 wagonów na linie tramwajową nr 21 przebiegająca przez miasta Będzin, Dąbrowę Górniczą i Sosnowiec.

[madohora]

Przedmiotem działalności Spółki, według Polskiej Klasyfikacji Działalności, jest:

1) 25.62.Z - Obróbka mechaniczna elementów metalowych,

2) 27.12.Z - Produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej,

3) 30.20.Z - Produkcja lokomotyw kolejowych oraz taboru szynowego,

4) 33.13.Z - Naprawa i konserwacja urządzeń elektronicznych i optycznych,

5) 33.14.Z - Naprawa i konserwacja urządzeń elektrycznych,

6) 33.17.Z - Naprawa i konserwacja pozostałego sprzętu transportowego,

7) 42.12.Z - Roboty związane z budową dróg szynowych i kolei podziemnej,

8) 42.22.Z - Roboty związane z budową linii telekomunikacyjnych i elektroenergetycznych,

9) 43.11.Z - Rozbiórka i burzenie obiektów budowlanych,

10) 43.12.Z - Przygotowanie terenu pod budowę,

11) 43.99.Z - Pozostałe specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane,

12) 45.20.Z - Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli,

13) 49.31.Z - Transport lądowy pasażerski, miejski i podmiejski,

14) 49.39.Z - Pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany,

15) 68.20.Z - Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi,

16) 77.12.Z - Wynajem i dzierżawa pozostałych pojazdów samochodowych,

z wyłączeniem motocykli,

17) 77.39.Z - Wynajem i dzierżawa pozostałych maszyn, urządzeń oraz dóbr materialnych,

gdzie indziej niesklasyfikowane,

18) 85.53.Z - Pozaszkolne formy edukacji z zakresu nauki jazdy i pilotażu,

19) 47.99 Z – Pozostała sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami.

[madohora]

Taka klasyfikacja wynikała przede wszystkim z tego, że trasa pociągu – porównywalna z klasycznym tramwajem – powinna kursować wyłącznie w publicznej przestrzeni ulicznej. W tym przypadku koncesja jako tramwaj była oczywistym wyborem, ponieważ przepisy dotyczące funkcjonowania tramwaju – w porównaniu z pełnoprawną koleją – do dziś są w wielu aspektach uproszczone. Łatwiej pogodzić je z działaniem w przestrzeni publicznej ulicy.

[madohora]

W 1920 roku nowo założona Deutsche Reichsbahn przejęła tramwaj parowy od rozwiązanych wówczas Królewskich Bawarskich Kolei Państwowych. Ten musiał całkowicie zaprzestać działalności od 1 lutego 1923 do 18 sierpnia 1923 za namową ministra transportu Rzeszy z powodu braku węgla

[madohora]

Autobusy kursują jako zamiennik tramwaju parowego od 1930 roku. Przez dziesięciolecia były to przejazdy Kraftpostem , później szynobusami obsługiwanymi przez Deutsche Bundesbahn . Od 1989 r. właścicielem koncesji na linię jest założona wówczas spółka Regionalbus Ostbayern GmbH (RBO). BSA była początkowo spółką zależną Deutsche Bundesbahn, od 1994 roku jest spółką zależną Deutsche Bahn AG . Koncesja liniowa na dawną linię tramwajową jest więc nadal w posiadaniu państwa. Oferta BSA określa teraz trasę jako linię 6223.

[madohora]

Obszar wokół przystanku Neuötting Friedhof jest w dużej mierze omijany przez linię 11, która zamiast tego obsługuje również dzielnicę mieszkaniową Michaelifeld i dzielnicę handlową Inncenter . Ponadto przejazdy indywidualne na linii 6223 kursują również przez Michaelifeld , które również w dużej mierze omijają przystanek Friedhof.

[madohora]

Pierwszym przystankiem w Neuötting był przystanek Innbrücke na południowym brzegu rzeki , tuż przy Riedlsches Gasthaus . Dziś znajduje się tam przystanek autobusowy o tej samej nazwie. Po kolejnym przystanku Spital , gdzie znajdowała się pierwsza alternatywa , trasa skręcała w lewo pod kątem 90 stopni w Landshuter Tor , znany też jako Neuer Stadtberg . Stamtąd pociągi docierały do ​​wydłużonego Neuöttinger Stadtplatz po kolejnym 90-stopniowym zakręcie przy kościele parafialnym św. Mikołaja .

[madohora]

Miejsca postoju są oznaczone tablicą z tabliczką z nazwiskiem. Perony nie wystają ponad poziom ulicy . Na przystankach Spital, Marktplatz i Betriebsstation znajdują się bocznice. Rozjazdy szynowe na bocznicach szpitalnych i targowych posiadają sprężyny automatyczne , dzięki czemu rozjazdy te nie wymagają żadnej obsługi. Pozostałe zwrotnice (stacja Neuötting, stacja operacyjna i Kapellplatz) są wyposażone w urządzenia przełączające, których żelazne skrzynki są wpuszczone w jezdnię. Na lokomotywach znajduje się urządzenie przełączające. Zgodnie z rozkładem pociągi zatrzymują się tylko na stacji Neuötting, Marktplatz i Kapellplatz. Wszystkie inne przystanki będą zatrzymywane zgodnie z potrzebami

[madohora]

Po zaprzestaniu eksploatacji urządzenia kolejowe zostały rozebrane, ale tory leżące w nawierzchni drogowej nie zostały całkowicie usunięte z powodu dużego nakładu pracy. Część z nich do dziś znajduje się pod bezpyłową nawierzchnią jezdni , którą stosowano w latach 30. XX wieku . Dopiero niedawno, podczas prac drogowych w Altötting, stare szyny ponownie ujrzały światło dzienne. Zachowały się również fragmenty stacji operacyjnej przy Altöttinger Straße 30, które od lat 50. XX wieku służyły jako siedziba firmy Josef Hiebl KG. Dawna sala sprzedaży stoi na fundamencie oryginalnej parowozowni, sam budynek główny powstał po kilku przebudowach z dawnego budynku mieszkalno-warsztatowego.

[madohora]

Po zakończeniu eksploatacji 1 kwietnia 1930 r. wyłączono trzy lokomotywy tramwaju parowego. W 1932 r. droga nr 99 133, zbudowana dopiero w 1922 r., została sprzedana kolejce wąskotorowej Wallersdorf – Münchshöfen . Tam był używany w ruchu towarowym do końca eksploatacji pod koniec 1949 roku, a następnie został złomowany w Straubing . Pozostałe dwie lokomotywy zostały wycofane i złomowane na początku lat trzydziestych XX wieku.

[madohora]

Dwa samochody bagażowe i służbowe z przedziałem pocztowym pozostały w Deutsche Reichsbahn, PwL 29981, nawet w Reichsbahndirektion München . Był używany na kolei wąskotorowej Eichstätt Bahnhof – Eichstätt Stadt (–Kinding), gdzie również stał się zbędny w październiku 1934 r., Ponieważ linia musiała zostać zmieniona. PwL 29982 trafił do Reichsbahndirektion Erfurt , gdzie został sklasyfikowany jako numer 206 do użytku w kolejce polowej .

[madohora]

W związku z tym rozkład jazdy tramwaju parowego Neuötting – Altötting był zawsze publikowany w odpowiednim rozkładzie jazdy kolei . Również nietypowe dla tramwaju: poszczególne przejazdy wyróżniano numerami pociągów .

[madohora]

Kreisbahn Rathenow-Senzke-Nauen (RSN) - tak nazywano ją od 1932 do 31 marca 1949 - była jedyną kolejką wąskotorową w ówczesnym okręgu Westhavelland i należała do niego sama. Siedziba znajdowała się w Rathenow . Służył do zagospodarowania odcinka ziemi między Hamburger Bahn na północy a Lehrter Bahn na południu.

[madohora]

W 1895 r. rada dystryktu Westhavelland w Rathenow omawiała małe projekty kolejowe w celu lepszego otwarcia pod względem transportowym obszaru powiatu, który charakteryzuje się żywym rolnictwem. W grudniu 1895 r. powołano komisję do zbadania możliwych tras. W 1896 r. rozważano połączenie Rathenow z Paulinenaue. Jednak pruski minister robót publicznych był skłonny zgodzić się tylko na budowę linii kolejowej obsługującej lokalne potrzeby transportowe na bazie Kleinbahngesetz z 1892 r. i to tylko jako wąskotorowej Kleinbahn.

[madohora]

1 października 1901 roku oddano do użytku 20,1-kilometrową odgałęzienie dla publicznego ruchu pasażerskiego i towarowego. Administracja firmy i warsztaty znajdowały się w Rathenow. Za bieżące operacje odpowiadał administrator kolei pracujący w Rathenow.

[madohora]

Racjonowanie paliwa zarządzone przez nazistowski rząd na początku lat czterdziestych XX wieku doprowadziło do ogromnego wzrostu wydajności RSN, ponieważ wiele linii autobusowych zostało przerwanych. Jednak RSN nie mógł nic zrobić z osiągniętymi zyskami, ponieważ nie otrzymał żadnych kwot na potrzebne materiały. Między innymi jedną lokomotywę i dwa wagony-cysterny trzeba było oddać do użytku na Wschodzie podczas II wojny światowej . 31 marca 1943 r. wstrzymano ruch towarowy na odcinku Senzke–Wagenitz i natychmiast rozebrano tory.

[madohora]

Transport pasażerski był w stanie utrzymać się do 24 stycznia 1961 roku. Ruch towarowy zakończył się kilka tygodni później, 1 kwietnia 1961 roku. To przypieczętowało los dawnej kolei obwodowej.

[madohora]

W latach 1888-1891 zbudowano 27-kilometrową kolej handlową z państwowej stacji kolejowej Ferdinandshof na linii Greifswald – Pasewalk przez Uhlenhorst i Heinrichshöh do cukrowni Friedland. Zgodnie z umową kupna z dnia 23 lipca 1892 r. został przekazany nowo powstałej MPSB. Pozostałe trasy zostały otwarte w latach 1892-1927. Transport towarów publicznych objął tu 1 października 1892 r., a regularny transport pasażerski dopiero 1 sierpnia 1894 r.

[madohora]

Dopiero na przełomie wieków sieć ponownie powiększyła się o około 40 kilometrów. W latach 1908-1911 otwarto szlak z Heinrichshöh w kierunku południowym do Brohm, który odchodził do Jatzke i Rattey. Ostatecznie w 1926 r. Utworzono połączenie z Brohm do Groß Daberkow na linii Strasburg – Neustrelitz należącej do Mecklenburg Friedrich Wilhelm Railway Company. Linia kolejki Woldegker Kleinbahn , która została zamknięta w 1917 r. z powodu bankructwa cukrowni Woldegk, była w dużym stopniu wykorzystywana . Został on wytyczony w 1893 roku przez Brohma przez Klein i Groß Daberkow do Woldegk o rozstawie 750 milimetrów. Oddziały w Klein Daberkow do Matzdorf i Schönhausen nie zostały reaktywowane.

[madohora]

Po ulepszeniu dróg wiejskich małe kolejki straciły na znaczeniu. Deutsche Reichsbahn , która była właścicielem tras od 1 kwietnia 1949 r., zaczęła w latach 60. stopniowo zamykać tę pozostałą część o długości zaledwie około 65 kilometrów. 30 listopada 1960 r. nadszedł czas między Ferdinandshof a Uhlenhorst, 29 maja 1965 r. zakończył się ruch pasażerski na kolejnym odcinku Uhlenhorst – Friedland, a 1 czerwca 1966 r. zakończył się również ruch towarowy. Ruch pasażerski był ostatnio utrzymywany tylko na trasie Anklam-Dennin-Friedland do 31 maja 1969 r., a ruch towarowy do 29 września 1969

[madohora]

Po 1949 r. droga nr 99 3001 funkcjonowała na trasie Jarmen–Schmarsow do 1958 r. Kiedy działalność zakończyła się 31 maja 1969 r., W magazynie było jeszcze sześć lokomotyw parowych.

[madohora]

Stacja kolejowa Stadion der Hoffnung znajduje się tuż obok Stadionu der Freundschaft Energie Cottbus , a także w Eliaspark i Spreeauenpark. Przy stacji Zoo znajduje się przejście do Tierpark Cottbus , a także do Spreeauenpark i Branitzerpark . Istnieje również bezpośredni dostęp do parku Branitz ze stacji kolejowej Park i zamku Branitz.

[madohora]

Kolej została otwarta 1 czerwca 1954 roku jako Kolej Pionierska Cottbus. Początkowo trasa miała długość 1,1 km od stacji „Freundschaft” (obecnie Stadion Przyjaźni) do stacji „Tierpark” (obecnie Zoo). Cztery lata później do stacji Friedenseiche (obecnie Park & ​​Schloss Branitz) dobudowano kolejny kilometr torów. Pierwsza poważna przebudowa miała miejsce na początku budowy Federalnej Wystawy Ogrodniczej (Buga) w 1995 roku. Zbudowano nowe tory, mosty oraz linię kolejową i zajezdnię „Sandower Dreieck”. Wiosną 2011 roku ponad 40-letnie tory na stacji Zoo zostały odnowione kosztem 42 000 euro. W 2015 roku na torze nr 3 na stacji Park i zamku Branitz zainstalowano nowe podkłady z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu. Wiosną 2020 roku stacja Park- und Schloss Branitz została ponownie otwarta po gruntownym remoncie i modernizacji. W 2021 roku odnowiono torowisko na torze 2 stacji Zoo.

[madohora]

Ponieważ wykazy obozów demobilizacyjnych zostały skonfiskowane przez aliantów , ich miejsce pobytu po 1918 roku jest nieznane, ale pobyt w Polsce jest możliwy. Po powrocie lokomotywy po zakończeniu II wojny światowej, przez krótki czas jeździła kolejką mużakowską . W 1946 roku lokomotywa została wpisana do inwentarza wytwórni węgla brunatnego „Frieden” w Halbendorf koło Weißwasser .

[madohora]

W latach 70-tych w miejsce drewnianego nadwozie nadwozie wykonano ze stali, nowe zawory bezpieczeństwa oraz drobne zmiany w konstrukcji kotła tak, aby lokomotywa była na tyle niska, aby mogła przejechać pod starym przejściem podziemnym na stacji „ Freundschaft ”. Lokomotywa była wówczas w ciągłej eksploatacji aż do uszkodzenia kotła w 1986 r. W ramach Federalnej Wystawy Ogrodniczej w 1995 r . i związanego z nią wsparcia finansowego oraz zmian w kolejce parkowej w Cottbus, ponownie uruchomiono również lokomotywę 04 w Benndorf. Więc może być używany ponownie od 1995 roku. Pomimo gruntownego remontu przeprowadzonego zimą 2008 roku, lokomotywa od tej zimy nie była eksploatowana z powodu zerwanych kołków i zużycia podwozia.

[madohora]

Praktyka odbywa się w miesiącach letnich, w sezonie jazdy. Tutaj pracownicy kolei parkowej są rozmieszczeni na stacjach, nastawniach i pociągach oraz zabezpieczają tam ruch pociągów pod fachowym kierownictwem obecnych kierowników stacji. Jest używany w ścisłej współpracy z operatorem kolejki parkowej Cottbus, firmą Cottbusverkehr GmbH.

[madohora]

Zachodnioniemieckie Towarzystwo Kolejowe (WEG) z siedzibą w Kolonii, filia firmy Lenz & Co., otrzymała 19 sierpnia 1895 roku koncesję na budowę kolejki wąskotorowej w metrach dla ruchu pasażerskiego i towarowego z Brohl am Rhein przez Brohltal Oberzissen i dalej do Kempenich.

[madohora]

Zatwierdzone od 1897 r., 1,95-kilometrowe połączenie torowe z portem Brohl na Renie zostało ukończone w 1904 r. W porcie Brohl Rhine skała z kamieniołomów w Brohltal mogła być teraz przeładowywana bezpośrednio na statki żeglugi śródlądowej za pomocą dźwigu i platformy spadowej. Regularny przeładunek wyrobów kamiennych z Brohltalu z kolei na statki transportowe zakończył się w 1995 roku wyrokiem sądu. Od tego czasu port był używany tylko okazjonalnie do celów przeładunkowych.

[madohora]

Aby móc jeździć po linii portowej pojazdami normalnotorowymi , w 1933 roku rozbudowano ją jako tor trójszynowy między Brohl Umladebahnhof a Brohl Hafen . Wraz z postępem technicznym praca koła zębatego na stromym odcinku stała się zbędna, a zębatkę zdemontowano w 1934 roku.

[madohora]

Utworzony z jedynego pozostałego wagonu pasażerskiego VB 50, dawnego wagonu kolejowego, i lokomotywy spalinowej D 4, wycieczki z Brohl przez Brohltal do wzgórz Eifel w pobliżu Engeln zostały zaoferowane po raz pierwszy 25 marca 1977 r. -Wyrazić".

[madohora]

Na podstawie uchwalonego przez parlament kraju związkowego Moguncji w 2016 roku programu wspierania inwestycji w linie kolejowe bez regularnych lokalnych przewozów pasażerskich, na renowację kolei zatwierdzono 10 mln euro. Z tego 6,5 mln zaplanowano na remont torów kolejowych, a 3,1 mln na modernizację stacji przeładunkowej w Brohl, w tym stalowego mostu nad linią DB. Prace na linii w pobliżu Burgbrohl-Weiler rozpoczęły się w listopadzie 2020 r., a ich zakończenie zaplanowano na wiosnę 2023 r. Stalowe podkłady do tego są używane, ale tak dobre jak nowe, ze Szwajcarii.

[madohora]

Ponieważ IBS naprawił również oryginalny samochód osobowy VB 50 oprócz kilku innych pojazdów , historycznie autentyczny skład pociągu jest ponownie możliwy. Inne samochody osobowe do działalności muzealnej były kupowane z drugiej ręki w Szwajcarii w latach 80. i 90. XX wieku (np. od Kolei Berneńskiej Oberlandii ).

[madohora]

Na trasie ze stacji Brohl BE do portu Renu, która ma zaledwie 1,95 km długości, trzeba przejechać zarówno lewy reński szlak Deutsche Bahn, jak i autostradę federalną 9 . Ze względu na położenie na zboczu wzgórza i bliskość wioski Brohl jest to możliwe tylko po kilku wycieczkach na piły .

[madohora]

W początkowych latach istnienia kolei do jazdy dysponowano początkowo czterema, później pięcioma lokomotywami zębatymi , które mogły być wykorzystywane również na linii tarcia. Maszyny o czystej przyczepności zostały później zakupione dla odcinka doliny. Kiedy postęp techniczny umożliwił używanie lokomotyw o dużej przyczepności na stromych odcinkach, jak w Brohltal, Brohltalbahn po raz pierwszy nabył takie maszyny od 1904 roku. Lokomotywy te o oznaczeniach 10 sm, 11 sm i 12 sm (sm = ciężki młotek ) były w regularnej eksploatacji do 1964/1966 roku. Podczas gdy lokomotywy 10 sm i 12 sm zostały następnie złomowane, lokomotywy 11 sm przybyły w 1968 rokuDGEG , który od 1977 roku wystawiał tę ostatnią oryginalną lokomotywę parową Brohltalbahn w swoim muzeum wąskotorowym w Viernheim.

[madohora]

W Brohl znajduje się lokomotywownia, która obecnie nie pełni tej funkcji, oraz warsztat, który służy również dzisiaj jako lokomotywownia. Kolejna lokomotywownia znajdowała się również na pierwotnym końcu linii w Kempenich.

[madohora]

Wraz z podtorzowiem tor tworzy nawierzchnię . Podkłady leżą w pościeli , która w większości składa się ze żwiru . Taka konstrukcja nazywana jest nadbudową balastową . Inną konstrukcją jest tak zwany tor płytowy , który składa się z solidnej warstwy podkładowej wykonanej z betonu lub asfaltu oraz warstwy podłoża związanej hydraulicznie pod spodem . Wsporniki szyn są zintegrowane w solidną warstwę podstawową. Jest to używane w Niemczech na trasach dużych i dużych prędkościużywany. Bezpieczeństwo położenia i stabilność są znacznie lepsze niż w przypadku nawierzchni z balastem, ale tor płytowy jest mało elastyczny, co należy zrekompensować bardziej złożonymi podporami szynowymi i mocowaniami. Ponadto zmiany, które nie zostały przygotowane podczas budowy, są znacznie bardziej złożone.

[madohora]

W całej sieci włoskich kolei państwowych FS szyny są malowane na biało, aby zapobiec wypaczaniu się pod wpływem wysokich temperatur. Obniżenie temperatury wynosi 7-10°C.

[madohora]

Szyny prowadzące są montowane w wielu wąskich gardłach, zwłaszcza na mostach i pod mostami, w celu ukierunkowanego prowadzenia pojazdów szynowych po wykolejeniu. Zwykle składają się one z konwencjonalnych szyn Vignole, dzięki czemu tor wygląda jak tor czteroszynowy. Szyny prowadzące są instalowane co najmniej 10 metrów przed i za chronioną konstrukcją i zaprojektowane jako zaczep bezpieczeństwa.

[madohora]

W przypadku toru trójszynowego trzecia szyna jest dodawana do dwóch szyn normalnego toru. Jest to najprostsze rozwiązanie umożliwiające prowadzenie pojazdów o dwóch różnych rozstawach na jednym torze. Dodawana jest tylko jedna szyna, ponieważ jedna z istniejących szyn jest używana dla obu skrajni.

[madohora]

Jeżeli różnica szerokości toru jest zbyt mała, należy zastosować tor czteroszynowy. Przykładem tego jest spotkanie toru metrowego i przylądkowego lub standardowego i rosyjskiego szerokotorowego . W takich przypadkach tor trójszynowy nie jest możliwy, ponieważ różnica między dwoma skrajniami jest mniejsza niż szerokość jednej szyny (łącznie z jej mocowaniami). W czteroszynowym torze dwa tory są wzajemnie przesunięte lub przeplatają się .

[madohora]

Tak zwane przemieszczenie torowe to tor czteroszynowy z dwoma przeplatającymi się ze sobą torami o tej samej szerokości toru w rejonie przystanków. Jest to wymagane, jeżeli po linii kolejowej mają kursować dodatkowe pojazdy tramwajowe . Węższe tramwaje kursują tam po przesuniętym ( wypaczonym ) drugim torze bliżej krawędzi peronu, co ułatwia wsiadanie i wysiadanie. Szersze pojazdy szynowe i przejeżdżające pociągi korzystają z głównego toru, który nie został przesunięty. Główny tor (przed i za przystankiem) ma dwie szyny. Z peronami po obu stronach, w przypadku korzystania z tramwajów w układzie jednokierunkowymjest wymagane, tor jest przesuwany po obu stronach. W obszarze peronu tor ma sześć szyn .

[madohora]

W Niemczech i Austrii rozróżnia się tory główne i boczne . Tory główne to tory, po których mogą kursować pociągi rozkładowe. Wszystkie inne tory nazywane są bocznicami . Tory i ich kontynuacje na stacji nazywane są ciągłymi torami głównymi .
W Szwajcarii tor główny odnosi się do toru, na którym można ustawić trasę pociągu zabezpieczoną sygnalizacją (nie sygnalizacją manewrową) .

[madohora]

W pierwszej połowie XIX wieku rozróżniano cztery rodzaje torów ze względu na zastosowany materiał:
Szyny angielskie: dzisiejsze szyny żelazne, drogie, ale trwałe, układane na blokach kamiennych lub drewnianych podkładach, wkrótce zastąpiły amerykańskie konstrukcje kolejowe.
American Rails: Drewniane szyny z metalowymi okuciami, tanie w budowie, ale drogie w utrzymaniu, układano na drewnianych podkładach. Były również używane w tramwajach konnych (np. Budweis – Linz).
Drewniane szyny: szyny rzeźbione z pni drzew, używane od średniowiecza, zwłaszcza w kopalniach.
Tory kamienne: Tory kamienne na kamiennej podstawie były używane głównie na torach testowych we Francji

[madohora]

Wiele przyspieszonych torów tramwajowych kursuje tylko jako wspomaganie w godzinach szczytu lub w ruchu szkolnym , czasami można je znaleźć tylko na odcinkach regularnej linii i/lub tylko w kierunku obciążenia .

[madohora]

Linia 6 linii tramwajowej Bern , która powstała w 2010 roku z dawnej linii G regionalnego transportu Bern – Solothurn (RBS), nie obsługuje stacji Luisenstrasse, Thunplatz i World Postal Union. Od listopada 1958 r . Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Bernie (SVB) oferowało już usługi ekspresowe na trasach dworca kolejowego – teren wojskowy i dworca kolejowego – Ostring. Później takie pociągi kursowały również na linii 1 do Bremgarten bez zatrzymywania się w Felsenau .

[madohora]

Z okazji meczów piłki nożnej SC Freiburg na stadionie Europa-Park tramwaj Freiburg im Breisgau będzie kursował oprócz zwykłej linii 4 na trzy godziny przed rozpoczęciem meczu czterema liniami specjalnymi. Przed meczem pociągi ekspresowe kursują na linii 4 z dworca głównego , z kierunku Zähringen z Friedrich-Ebert-Platz oraz z kierunku Landwasser z Runzmattenweg jako pociągi ekspresowe bez dalszych przystanków na stadion Europa-Park. Czwarta linia biegnie od Munzinger Straße do Europa-Park Stadion, zatrzymując się na wszystkich przystankach. Po zakończeniu meczu cztery linie specjalne ruszają z potrójnego przystanku Europa-Park Stadion bez zatrzymywania sięRatusz w Stühlinger lub Friedrich-Ebert-Platz

[madohora]

W tramwaju Mannheim / Ludwigshafen linia ekspresowa 8 łączy koniec linii 1 Mannheim-Rheinau z końcem linii 7 Ludwigshafen-Oppau , z pominięciem jedenastu przystanków. Podobnie linia ekspresowa 4X kursuje tylko rano i tylko w kierunku ładunku, z pominięciem kilku stacji ze stacji Bad Dürkheim do Oppau. Podobnie do połowy 2010 roku indywidualne pociągi poranne z Viernheim i Wallstadt kursowały jako linia ekspresowa 5X do Mannheim Hauptbahnhof. Ponadto linia 9 kursuje w niedziele i święta jako tzw. RNV -Express z Heidelbergu przez Mannheim i Ludwigshafen am RheinZły Durkheim . Od 2016 roku linia 9 kursuje również regularnie między Oggersheim a Mannheim jako pociąg ekspresowy, z pominięciem jedenastu przystanków.

[madohora]

Po sukcesie odpowiednich szybkich tras na linii 22 między Aachen i Eschweiler , które były oznaczone jako S / 22 i kursowały od 1950 r., Aachen tramwaj wprowadził w 1951 r. Szybkie linie na innych trasach zewnętrznych. Były to linie A do Eschweiler, B do Sief i C do Merkstein . Jednak ze względu na przeważnie jednotorowe trasy lądowe okazały się one mieć ograniczone zastosowanie, a linia A została przerwana już w 1953 roku. Rosnąca redukcja całej sieci doprowadziła również do skrócenia linii B (od 1956 jako linia W tylko do Walheim ) i C (od 1956 jako linia H tylko do Herzogenrath). Po zlikwidowaniu trasy Herzogenrath w 1959 roku istniała tylko linia W, którą z kolei w 1960 roku zastąpiły pojedyncze linie dużych prędkości na linii 35. Istniały one do zamknięcia linii Walheim w styczniu 1967

[madohora]

Od 18 maja 1952 r. Tramwaj Essen i tramwaj Mülheim kursowały w dni powszednie między głównym dworcem Essen lub Porscheplatz a Mülheim Stadtmitte/Bahnstraße na linii D, która nie obsługiwała wszystkich przystanków, a zatem wymagała krótszego czasu podróży. Jednak dopłata do uiszczenia nie przyniosła pożądanego popytu pasażerów, tak że linia ta kursowała po raz ostatni 7 kwietnia 1958 roku. Wcześniej, w latach 1924-1928, istniała ekspresowa linia tramwajowa 58 z Essen- Stele przez Kupferdreh do Wuppertalu , na którą jednak miała wpływ konkurencja ze strony kolei naTrasa Essen–Wuppertal nie została wypróbowana i przetestowana

[madohora]

W tramwaju Kassel dwie linie ekspresowe uzupełniały regularne linie 4 i 5. Linia 4S to dwie linie ekspresowe uruchomione 20 sierpnia 2007 r. Jako zamiennik wycofanej linii RegioTram RT2 z Hessisch Lichtenau do Mattenberg, która zatrzymuje się Helsa -Waldhof, Oberkaufungen Mitte, Rieckswiesen, Niederkaufungen Mitte, Industriestrasse, Am Kupferhammer i Forstfeldstrasse nie były obsługiwane. [20] Linia 5S z Baunatal do Holländische Straße omijała Altenbaunaer Straße, Keilsbergstraße, Brüder-Grimm-Straße, stację kolejową Niederzwehren i przystanki Park Schönfeld w Kassel oraz przystanki Hünstein i Albert-Einstein-Straße w Baunatal.

[madohora]

W 2000 roku w ramach nowej koncepcji rozkładu jazdy Takt 2000 tramwaj poczdamski wprowadził dwie linie ekspresowe o oznaczeniach X93 i X98, które wzmocniły linie regularne w godzinach szczytu. Linia X93 została zastąpiona nową linią X91 w 2001 roku, która z kolei została wycofana w 2003 roku. W 2010 roku poczdamskie przedsiębiorstwo transportowe ostatecznie przekształciło jedyną pozostałą linię ekspresową X98 w linię 98, która zatrzymuje się wszędzie. Same pociągi ekspresowe oznaczono jedynie białym X na czerwonym tle, nie podano numeru linii.

[madohora]

[madohora]

Ponieważ odległości są zwykle bardzo krótkie (zwykle maksymalnie 50 metrów), a szyny mają duży przekrój poprzeczny, straty przesyłowe są niskie pomimo dużych prądów. Jeśli straty transmisji są nadal zbyt duże, realizowane jest drugie zasilanie, albo kablem ułożonym wzdłuż trasy, albo przez drugą „podstację”.

[madohora]

Przed ukończeniem linii kolejowych Stahringen-Friedrichshafen i Friedrichshafen-Lindau trajektorie Jeziora Bodeńskiego były ważne, ponieważ sieci kolejowe Badenii , Wirtembergii i Bawarii były wcześniej połączone tylko przez Jezioro Bodeńskie.

[madohora]

Lewiatan miał trzy równoległe tory . Mniejsze statki, zwłaszcza na krótkich trasach, budowano również z jednym lub dwoma równoległymi torami. Późniejsze promy miały zwykle trzy lub cztery równoległe tory.

[madohora]

W niektórych krajach, takich jak Dania czy Szwecja, przejścia zostały ustandaryzowane na szczeblu krajowym. Obejmuje to nie tylko mocowania mostu promowego i układ torów, ale także szerokość statku. Przykładem promu przeznaczonego na kilka szlaków morskich był prom motorowy Warnemünde kolei Deutsche Reichsbahn z 1963 roku. Jego dziób i szerokość statku 17,70 m odpowiadały standardowi duńskiemu, natomiast standardowe pomosty promowe SJ i SJ DR mogły startować .

[madohora]

Wprowadzenie silnika wysokoprężnego jako maszyny napędowej promów kolejowych zostało opóźnione, ponieważ trzeba było przezwyciężyć różne wady silnika wysokoprężnego. Obejmowały one niski moment obrotowy przy niskich prędkościach obrotowych silnika oraz konieczność częstego zatrzymywania się i cofania w celu zmiany kierunku podczas manewrów dokowania i odrzutu, co wiązało się ze stratą czasu na przekazywanie poleceń. Ponadto napęd promu często musi pracować na różnych poziomach prędkości, które są niekorzystne dla silnika wysokoprężnego. Rozwiązanie tych problemów wynikało z zastosowania wielostopniowych skrzyń biegów ze sprzęgłami, zamontowania śmigieł o regulowanym skoku oraz spalinowo-elektrycznych układów napędowych .

[madohora]

Rosyjski szeroki tor to szeroki tor o rozstawie od 1520 do 1524 mm (pięć stóp długości brytyjskiej ). Jest i był szeroko rozpowszechniony w Imperium Rosyjskim , Związku Radzieckim i ich następcach. Po rozstawie standardowej jest to rozstaw o największej sieci.

[madohora]

Naukowcy z Wszechrosyjskiego Instytutu Badawczego Transportu Kolejowego (VNIIZhT) doszli do wniosku, że zmniejszenie rosyjskiego szerokotoru o cztery milimetry do 1520 mm zmniejszyłoby luz torowy, a tym samym zużycie i emisję hałasu. W rezultacie odpowiednie nowe zasady eksploatacji technicznej kolei ZSRR zostały opracowane i wprowadzone w życie w listopadzie 1970 r. przez radzieckiego ministra kolei Borysa Beszczewa . W szczególności oznaczało to:
Standardowa miara rozstawu kół wynosiła od 1524 mm do 1520 mm,
najmniejszy wymiar na odcinkach prostych od 1522 mm do 1512 mm i
W obszarze łuków o minimalnym promieniu 350 m minimalna odległość została zmniejszona z 1540 mm do 1520 mm.

[madohora]

W 1951 roku koleje na terenie Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej połączyły się tworząc Organizację Współpracy Kolei (OSJD). Po upadku komunizmu w 1990 roku OSŻD przekształciło się w stowarzyszenie, w którym reprezentowane są głównie koleje obsługujące swoją główną sieć szerokotorową w Rosji.

[madohora]

W latach 60. koleje członkowskie OSJD z Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej planowały wprowadzenie skrajni 1-SM. Umożliwiłoby to poruszanie się wagonów po kolei radzieckich bez specjalnego traktowania eksploatacyjnego z powodu przekroczenia skrajni ładunkowej. Ten profil luzu został wykorzystany jako podstawa dla wszystkich głównych działań związanych z konwersją i ekspansją. W wyniku zmian ustrojowych około 1990 roku projekt został jednak porzucony.

[madohora]

Krótsze odcinki torów szerokotorowych w obszarze normalnotorowym istnieją m.in. B.
Port promowy Sassnitz, Niemcy
Port promowy w Warnie

[madohora]

Wagony towarowe z wymiennymi zestawami kołowymi lub wózkami są używane w ruchu transgranicznym między Finlandią z jednej strony a Szwecją i Europą Środkową z drugiej . Wagony towarowe nadające się do użytku w Finlandii są oznaczone podwójną prostokątną ramą „E” na ścianach bocznych po prawej stronie. Jednak wielkość tego ruchu jest obecnie bardzo mała ze względu na konkurencję ze strony drogowego ruchu towarowego. Kolejowe usługi promowe między Finlandią a europejską siecią normalnotorową nie istnieją od 2007 roku.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ZMIANY W FUNKCJONOWANIU TRAMWAJÓW - www.tram-silesia.pl - 20.07.2023

[madohora]

TOUR DE POLOGNE. BĘDĄ UTRUDNIENIA - Siemianowice Śląskie - 01.08.2023

[madohora]

Wyposażenie elektryczne trolejbusu ZiU-9 bardzo nieznacznie różniło się od poprzednika – trolejbusu ZiU-5, zwiększona została w nim tylko moc silnika. Z uwagi na prostszą obsługę pozostano również przy rozruchu oporowym. Pierwszy trolejbus ZiU-9 wyjechał na ulice stolicy Rosji w 1971 roku i po małych zmianach wyglądu wszedł do masowej produkcji.

[madohora]

Na trasie znajduje się 13 przystanków, obowiązuje na niej takt godzinny, dodatkowo w godzinach szczytów funkcjonują pociągi skróconej relacji Tychy Lodowisko – Katowice

[madohora]

Od 13 grudnia 2009 FLIRT-y także częściowo obsługiwały trasę Częstochowa – Katowice

[madohora]

1 czerwca 2013 ze względu wprowadzenie planu naprawczego Kolei Śląskich ograniczono o połowę liczbę pociągów. We wrześniu rozpoczęła się budowa autobusowo-trolejbusowego centrum przesiadkowego przy stacji w Tychach. 15 grudnia ponownie zaprzestano korzystania ze stacji Tychy Miasto

[madohora]

[madohora]

CENTRA PRZESIADKOWE - www.tychy.pl

[madohora]

POCIĄGI STOJĄ - www.tvn.pl (archiwum)

[madohora]

POCIĄGI NOWEGO PRZEWOŹNIKA WYJECHAŁY NA TORY - Gazeta Prawna (archiwum)

[madohora]

WYKOLEIŁ SIĘ POCIĄG - Radio RMF (archiwum)

[madohora]

Stadler FLIRT – rodzina elektrycznych, spalinowych i elektryczno-spalinowych zespołów trakcyjnych, produkowanych od 2004 w zakładach szwajcarskiego przedsiębiorstwa Stadler Rail, a od 2007 również w polskim zakładzie tego przedsiębiorstwa w Siedlcach. W czerwcu 2015 liczba sprzedanych i zamówionych pojazdów z rodziny FLIRT wynosiła 1094

[madohora]

Struktura pojazdu została zaprojektowana zgodnie z normami UIC 566 i EN 12663[6]. Podwozia, ściany boczne i dachy są łączone przez spawanie dużych profili aluminiowych (głównie wykonanych ze stopów z serii 6000). Części czołowe o aerodynamicznym wyglądzie są zbudowane z elementów wielowarstwowych z tworzywa sztucznego i przymocowane bezpośrednio do pudła[7]. Zewnętrzna powłoka lakiernicza od górnej krawędzi osłony dachowej do dolnej krawędzi podłużnicy jest wykonana z dwuskładnikowej emalii olejnej o stopniu połysku 85%. Napisy zewnętrzne są wykonane z folii samoprzylepnej. Wagony w składach połączone są ze sobą sferycznymi przegubami, których ułożenie umożliwia ruchy radialne przy jeździe na zakręcie, wertykalne przy wjeździe na wzniesienia i zjeździe z nich oraz skręcanie na łukach. Z każdej strony pociągu, na jego środku, znajdują się dwie kamery, za pomocą których możliwa jest obserwacja tylnej części pociągu. Na końcach składu zamontowano zgarniacze

[madohora]

EFEKTY KRAJOWEGO PROGRAMU KOLEJOWEGO - Nowości - 08.09.2023

[madohora]

KATOWICE. TYMCZASOWA ORGANIZACJA RUCHU - www.silesia34.pl - 08.09.2023

[madohora]

Szyby boczne z przyciemnionego szkła są osadzone w ścianie bocznej bez ram przy użyciu gumowych profili. Znajdujące się parami w każdym wagonie okna uchylne otwierają się przy wentylacji awaryjnej.

[madohora]

W przedziałach z miejscami siedzącymi zastosowano siedzenia z jednostronnym podparciem. Podziałka siedzeń (odległość między oparciami dwóch foteli pasażerskich ustawionych naprzeciw siebie) dla 2. klasy wynosi 1800 mm, natomiast szerokość korytarza między szeregami siedzeń zależy od projektu (w wersji polskiej wynosi 700 mm). Na ścianach bocznych zamontowano stoliki o powierzchni około 100 × 280 mm. Pod każdym stolikiem znajduje się pojemnik na odpadki o pojemności około 3 litrów.

[madohora]

Oświetlenie wewnętrzne jest zgodne z kartą UIC 555. Stanowi je nieoślepiający środkowy ciąg oświetleniowy, pełniący także funkcję kierunkową dla osób słabowidzących. Strefy wejściowe są wyposażone w dodatkowe oprawy oświetleniowe, dzięki czemu również osoby słabowidzące mogą je łatwo rozpoznać. W oświetleniu stref wejściowych zintegrowano oświetlenie awaryjne, które oświetla tę strefę w razie awarii oświetlenia regularnego

[madohora]

Kabiny maszynisty są dostępne z przedziału pasażerskiego. Pulpit sterowniczy jest umieszczony centralnie, a stanowisko maszynisty spełnia wymagania ergonomii i bezpieczeństwa pracy zgodnie z wytycznymi ORE B 153, UIC 651 i UIC 555. Zespoły trakcyjne zaprojektowano tak, była możliwa była jednoosobowa obsługa całego pociągu i aby maszynista mógł dokonywać samodzielnej odprawy pociągu – wskaźniki i elementy obsługowe potrzebne bezpośrednio do jazdy są rozmieszczone w zasięgu ręki maszynisty.

[madohora]

Ramy wózków są spawane, a funkcjonalnie ważne partie połączeń są obrobione mechanicznie. Zastosowano ułożyskowanie osi na zespołach łożysk wałeczkowo-stożkowych i prowadzenie osi w ułożyskowanych w gumie wahaczach osi[21]. Wahacze osi są na łożysku osiowym wykonane jako dzielone, co pozwala na szybki montaż i demontaż zestawów kołowych. Zestawy kołowe, wyposażone w koła bezobręczowe, są zgodne z przepisami obliczeniowymi i wykonawczymi UIC/ERRI/CEN. Czopy końcowe osi ukształtowano tak by możliwe było zamontowanie szczotki uziemiającej, nadajnika, licznika kilometrów lub normalnej pokrywy. Wszystkie wózki są wyposażone w hamulce tarczowe kół, a wózki napędne dodatkowo w hamulec silnikowy, rury piasecznicy, SHP i urządzenie do smarowania obrzeży kół

[madohora]

W ramach rodziny pojazdów FLIRT produkuje się zespoły o napędzie elektrycznym, spalinowym i elektryczno-spalinowym.

[madohora]

W każdym wagonie końcowym znajdują się dwie maszynownie oddzielone od siebie symetrycznie usytuowanym przejściem. W maszynowniach tych znajduje się wyposażenie napędowe i pomocnicze danego wagonu napędnego. W maszynowni po lewej stronie w kierunku jazdy znajdują się: prostownik napędowy 1 bez ładowarki akumulatorów, tablica pneumatyczna PTM, komora rozdzielni z wysokonapięciowymi sterownikami, miernikami i bezpiecznikami oraz kanał powietrza dla chłodzenia silnika trakcyjnego 1. W maszynowni po prawej stronie w kierunku jazdy znajdują się: prostownik napędowy 2 z ładowarką akumulatorów, akumulatory, stojak na przyrządy sterownicze wyposażenia pomocniczego oraz kanał powietrza dla chłodzenia silnika trakcyjnego 2. W tylnej części każdego przedziału maszynisty znajduje się rusztowanie elektroniki wyposażone w dwie tablice

[madohora]

10 listopada 2015 SNTF oraz Stadler Rail podpisały list intencyjny w sprawie założenia spółki joint venture. Spółka ta początkowo miałaby odpowiadać za utrzymanie floty flirtów przewoźnika, a w przyszłości również za produkcję taboru dla państw afrykańskich

[madohora]

13 czerwca 2012 ukończono budowę trzeciego składu dla Czech. 18 września 2012 Leo Express i Stadler zaprezentowali go wspólnie na targach InnoTrans w Berlinie

[madohora]

W kwietniu 2010 koncern Stadler pozyskał zamówienie na wyprodukowanie 20 spalinowych i 18 elektrycznych zespołów trakcyjnych dla estońskiego Elektriraudtee. Umowę pomiędzy producentem a przewoźnikiem podpisano 3 sierpnia 2010

[madohora]

Oficjalne przekazanie przewoźnikowi pierwszych dwóch pojazdów (jednego elektrycznego o numerze 1401 i jednego spalinowego o numerze 2404) miało miejsce 13 grudnia 2012 w Tallinnie

[madohora]

W I kwartale 2016 roku Stadler otrzymał kontrakt na dostawę 16 jednostek FLIRT³ dla operatorów Syntus BV i Keolis. Jednostki zostały zamówione do obsługi tras Zwolle – Kampen i Zwolle – Enschede. Rozpoczęcie dostaw zaplanowano na czerwiec 2017.18 lipca 2017 podpisano umowę na utrzymanie wszystkich pojazdów przez 15 lat począwszy od grudnia 2017

[madohora]

Wypadek kolejowy pod Bad Aibling – czołowe zderzenie dwóch pociągów, do którego doszło 9 lutego 2016 o godz. 6:48 na jednotorowej linii kolejowej Holzkirchen – Rosenheim (Mangfalltalbahn), między miejscowościami Bad Aibling i Kolbermoor. Podczas kolizji zderzyły się czołowo dwa regionalne pociągi pasażerskie – zespoły trakcyjne Stadler FLIRT prywatnego przewoźnika «Bayerische Oberlandbahn» (BOB).

[madohora]

12 kwietnia 2016 prokuratura w Traunstein poinformowała, że dyżurny ruchu, który spowodował wypadek, był zdekoncentrowany, gdyż grał na telefonie komórkowym. Pracownik najpierw błędnie zezwolił na ruch pociągów z przeciwnych kierunków po jednym torze, a po zauważeniu tej sytuacji wysłał dwa sygnały ostrzegawcze pod niewłaściwy adres

[madohora]

KATASTROFA KOLEJOWA W BAWARII - www.tvn24.pl

[madohora]

DYSPOZYTOR PRZED KATASTROFĄ GRAŁ NA SMARTFONIE - www.transinfo.pl

[madohora]

[madohora]

W marcu 2017 rozpoczęto dostawy kolejnych partii pojazdów 5-członowych, których zamówiono 26. W czerwcu przewoźnik eksploatował 71 pojazdów z łącznie zamówionych 107

[madohora]

W pierwszej połowie 2018 roku państwowy przewoźnik Slovenske železnice podpisał umowę na dostawę 16 Flirtów (11 elektrycznych i 5 spalinowych) i 10 KISSów

[madohora]

[madohora]

24 marca 2017 SBB podpisało ze Stadlerem umowę na dostawę 14 sztuk 4-członowych flirtów do obsługi kantonu Vaud

[madohora]

W październiku 2005 szwajcarskie koleje SBB rozpoczęły eksploatację pojazdów FLIRT na linii Weil am Rhein – Steinen, a w marcu 2006 na linii Zell im Wiesental – Bazylea

[madohora]

[madohora]

[madohora]

We wrześniu 2016 przewoźnik zamówił kolejne 10 jednostek 4-członowych. Pierwsza jednostka została zaprezentowana podczas targów Trako 2017 w Gdańsku. W grudniu 2017 na Węgrzech były już 2 jednostki, które poddawane były procedurze homologacyjnej. 22 sierpnia 2018 rozpoczęły się testy na linii Sopron - Szombathely - Szentgotthárd

[madohora]

W 2011 roku przewoźnik Ferrovie Emilia Romagna wprowadził do eksploatacji 12 sztuk 5-członowych jednostek, które zostały wyprodukowane przez konsorcjum Stadlera z AnsaldoBredą. W 2012 roku na bazie FER powstał nowy przewoźnik Trasporto Passeggeri Emilia-Romagna, który przejął cały tabor FER. 14 listopada 2014 przewoźnik zamówił kolejnych 7 jednostek, a w listopadzie 2015 jeszcze 7. W marcu 2017 wszystkie jednostki z ostatniego zamówienia były już gotowe i trwały ich dostawy do Włoch

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 10.09.2023

[madohora]

3 kwietnia 2006 otwarto oferty i sprecyzowano warunki ich oceny. 14 kwietnia 2006 komisja przetargowa ogłosiła, że przetarg wygrało przedsiębiorstwo Bombardier, proponujące zespoły Talent. Po werdykcie Stadler złożył do komisji przetargowej protest, który odrzucono, w związku z czym 28 kwietnia 2006 złożone zostało przez to przedsiębiorstwo odwołanie do UZP. 17 maja 2006 arbitrzy uwzględnili odwołanie Stadlera i nakazali zbadać oferty ponownie. 25 maja 2006 zarząd województwa mazowieckiego ze względu na uchybienia formalne unieważnił wybór z 14 kwietnia 2006 i wykluczył Bombardiera z postępowania przetargowego, co oznaczało automatyczną wygraną przedsiębiorstwa Stadler i wybór oferowanych przez nie pociągów FLIRT. 6 czerwca 2006 oficjalnie zatwierdzono wniosek komisji przetargowej o wyborze oferty Stadlera, w związku z czym protest do UZP złożył Bombardier. 20 i 23 czerwca 2006 miały miejsce posiedzenia zespołu arbitrów UZP, którzy rozpatrzyli odwołanie Bombardiera negatywnie.

[madohora]

31 maja 2008 na dworcu Warszawa Wschodnia odbyło się oficjalne przekazanie Kolejom Mazowieckim pierwszych dwóch z dziesięciu zamówionych pociągów. W pierwszych dniach czerwca 2008 składy te skierowano na tournée po większości głównych linii Mazowsza oraz zaprezentowano w Radomiu, Płocku i Siedlcach. Pozostałe pojazdy dostarczono do końca 2008, a następnie wszystkie jednostki skierowano do obsługi linii KM2 na trasie Warszawa Zachodnia – Łuków.

[madohora]

Pierwsze dwa FLIRT-y uroczyście przekazano na dworcu w Katowicach 1 października 2008. Początkowo kursowały ona na różnych trasach w województwie śląskim celem prezentacji jak najszerszemu gronu pasażerów. Od 14 grudnia wszystkie 4 składy kursowały w ramach świeżo uruchomionej Szybkiej Kolei Regionalnej między Tychami i Katowicami, obsługiwanej przez Przewozy Regionalne. Od 13 grudnia 2009 także częściowo obsługiwały trasę Częstochowa – Katowice. 12 grudnia 2010 SKR została przedłużona do Sosnowca. Na początku 2011 roku zarząd województwa podjął decyzję o skierowaniu wszystkich FLIRT-ów na trasę Gliwice – Częstochowa

[madohora]

[madohora]

15 czerwca ŁKA rozpoczęła działalność przewozową, trasą na której przewoźnik zainaugurował działalność była linia Łódź – Sieradz

[madohora]

5 marca 2016 jeden z Flirtów uczestniczył w promocyjnym przejeździe na trasie Łódź Widzew – Warszawa Centralna, a 13 marca przewoźnik rozpoczął na tej trasie regularne kursy w weekendy.

[madohora]

[madohora]

13 grudnia 2015, wraz ze zmianą rozkładu jazdy, na trasy wyjechało 16 składów FLIRT³. Pozostałe 4 jednostki weszły do eksploatacji przed końcem stycznia 2016. Pociągi skierowano do obsługi połączeń z Warszawy do Bydgoszczy przez Toruń, z Krakowa do Olsztyna przez Warszawę i Kielce, z Gdyni do Katowic przez Łódź oraz z Krakowa do Szczecina przez Łódź

[madohora]

W drugiej połowie 2018 roku w rejonie stacji Łódź Kaliska rozpoczęła się budowa zaplecza technicznego dla pociągów

[madohora]

Pesa 218M – rodzina dwuczłonowych normalnotorowych spalinowych zespołów trakcyjnych produkowanych przez zakłady Pesa w latach 2005–2015. Powstał tylko jeden, jednosilnikowy egzemplarz właściwego 218M, a pozostałe, dwusilnikowe, zostały oznaczone jako podtypy 218Ma-218Md. Wyprodukowano w sumie 76 sztuk, które eksploatowane są przez Arrivę (6 sztuk), Koleje Dolnośląskie (9 sztuk), Koleje Wielkopolskie (13 sztuk), Przewozy Regionalne (45 sztuk) i PKP Szybką Kolej Miejską w Trójmieście (3 sztuki).

[madohora]

Produkowany jest w wielu wariantach – wysoko- i niskopodłogowym, z napędem mieszanym z silnikami Diesla lub elektrycznymi, o różnej długości i składzie – 2, 3 lub 4 wagonowym.

[madohora]

[madohora]

Autobus szynowy (potocznie szynobus) – lekki wagon silnikowy lub zespół trakcyjny o napędzie spalinowym, służący do obsługi ruchu pasażerskiego na liniach o niewielkich potokach podróżnych

[madohora]

Pierwsze konstrukcje szynobusów powstały wraz z rozwojem motoryzacji poprzez zamianę ogumionych kół w autobusie na kolejowe koła stalowe z obrzeżami. Pojazdy takie cechowały się jednak niską trwałością ze względu na zbyt lekką konstrukcję nośną, ponadto nie zapewniały elementarnego bezpieczeństwa w przypadku kolizji z taborem kolejowym. Z tego względu dla potrzeb kolei lokalnych budowano w okresie międzywojennym przede wszystkim niewielkie wagony spalinowe, zazwyczaj dwuosiowe, o typowo kolejowej skrajni i urządzeniach sprzęgowych, z masywną ramą nośną.

[madohora]

ČSD M 152.0 – seria wagonów motorowych, używanych głównie na liniach lokalnych, na których liczba podróżnych jest stosunkowo niewielka. W sumie wybudowano 680 wagonów tego typu, z czego dwa były szerokotorowe. Od 1988 roku były oznakowane jako 810

[madohora]

Konstrukcja nadwozia jest samonośna, spawana, osadzona na dwóch pojedynczych osiach. Wagon jest wyposażony w silnik LIAZ ML 634 z automatyczną przekładnią hydromechaniczną Praga 2M70 na jednej osi. Oba te komponenty były przystosowane z autobusu Karosa ŠM 11. Wnętrze jest rozdzielone na pomieszczenie pasażerskie (główne, centralne), dwa przedziały wejściowe i dwie kabiny maszynistów, posiada też toaletę i pomieszczenie gospodarcze. Przedział pasażerski posiada 55 miejsc siedzących i może być ogrzewany niezależnym generatorem elektrycznym lub ciepłem z chłodnicy. Początkowo wagony wyposażono w szyby pojedyncze, ale z uwagi na małe walory izolacyjne zmieniano szyby na podwójne.

[madohora]

W roku 2001 zmodernizowano jeden wóz do serii 812. Do dalszych działań w tym zakresie nie doszło – wagon 812, wraz z wozem 912 stworzył prototypowe rozwiązanie – tzw. Esmeraldę. Następcą tego rozwiązania stała się kolejna konstrukcja – seria 814, tzw. Regionova.

[madohora]

Ostatnim słowackim pomysłem na przebudowę wagonów tego typu była budowa serii 813 (jednostka dwuczłonowa). Prototyp zbudowano w 2006, a w marcu 2009 było już w ruchu 30 takich pojazdów. Niektóre z nich także powstały z doczep.

[madohora]

W latach 1981–1982 Škoda Vagonka wyprodukowała na bazie wozu 810 motorowe wagony do utrzymania sieci trakcyjnej (115 sztuk). Były one oznaczane jako M153.0 (lub M153.5 w wersji szerokotorowej), a później 892 (szerokotorowe – 892.8). Obecnie w Czechach są oznaczone jako MVTV 2, na Słowacji MVTV 02 i MVTV 03 (słowackie, szerokotorowe).

[madohora]

Po rozpadzie państwa czechosłowackiego w 1993 koleje zostały podzielone pomiędzy Czechy i Słowację: po stronie czeskiej utworzono České dráhy (ČD), a słowackiej – Železnice Slovenskej republiky (ŽSR).

[madohora]

W latach 60. XX wieku w oparciu o konstrukcję autobusu ŠM 11 wytwarzano trolejbusy typu Škoda T 11.

[madohora]

Początkowo stację określano jako U černého kříže, od stojącego w pobliżu drewnianego krzyża. Dopiero w 1924 nadano obecną nazwę. W okresie międzywojennym mieszkało tutaj kilkadziesiąt osób, działał również pensjonat. Po aneksji Sudetenlandu przez III Rzeszę Černý Kříž przeżył krótkotrwały rozwój - zmodernizowano i unowocześniono linię kolejową, co usprawniło ruch pociągów. W okresie wojny miały się tutaj zatrzymywać także pociągi pośpieszne

[madohora]

Budynek przy ulicy Stožec 32 został wybudowany według typowego projektu z 1892 dla austriackich dworców w małych miejscowościach. W 1947 doprowadzono do niej wodę. W przeszłości stała tutaj także wieża wodna oraz drewniany magazyn - obecnie została tylko rampa i dwa perony.

[madohora]

Składy InterPici obsługiwały linie: Sárbogárd – Baja, Bekescsaba – Szeged, Vasarosnameny – Nyiregyhaza, Debrecen – Mateszalka, Dombovar – Gyékényes, Miskolc – Tornanádaska, Miskolc – Tiszaujvaros i Miskolc – Ózd. W 2003 najwięcej składów tego typu kursowało na linii Budapeszt – Ostrzyhom, ale zostały zastąpione przez otrzymane podówczas zespoły trakcyjne produkcji rosyjskiej.

[madohora]

W przeszłości tramwaje piętrowe można było spotkać w wielu miastach Europy i byłego imperium brytyjskiego, m.in. w Paryżu, Londynie, Sheffield, Glasgow, Johannesburgu, Bombaju, Hobart czy Christchurch. Większość z nich zniknęła z ulic w okresie od lat 30. do lat 60. XX wieku, często w wyniku likwidacji systemów tramwajowych w tych miastach i zastępowania ich komunikacją autobusową bądź trolejbusową.

[madohora]

Poziom podłogi w tego typu tramwajach często znajduje się poniżej osi kół. W wagonach z niską podłogą znajduje się miejsce na wózek inwalidzki.

[madohora]

[madohora]

Tramwaje w Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii – system transportu tramwajowego funkcjonujący na terenie trzynastu gmin Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii: Będzina, Bytomia, Chorzowa, Czeladzi, Dąbrowy Górniczej, Gliwic (odcinek od granic miasta do zajezdni tramwajowej w Gliwicach), Katowic, Mysłowic, Rudy Śląskiej, Siemianowic Śląskich, Sosnowca, Świętochłowic oraz Zabrza, a dawniej również w Piekarach Śląskich i Wojkowicach oraz we wsi Wieszowa. Liczy 200,6 km torowisk i obejmuje obszar zamieszkany przez 2 miliony ludzi. Operatorem systemu jest spółka Tramwaje Śląskie działająca na zlecenie Zarządu Transportu Metropolitalnego.

[madohora]

Spółka Kramer & Co., która w 1895 utworzyła spółkę Oberschlesische Dampfstraßenbahnen w celu prowadzenia ruchu na ww. linii, wybudowała w późniejszym czasie następujące linie:

[madohora]

Mysłowice – Roździeń – Szopienice – Katowice,
Hajduki – Królewska Huta,
Hajduki – Świętochłowice – Łagiewniki – Bytom,
Łagiewniki – Chropaczów – Lipiny.

[madohora]

6 sierpnia 1901 wąskotorową linię Nowy Wirek – Świętochłowice,
12 sierpnia 1901 wąskotorową linię Królewska Huta – Świętochłowice,
14 czerwca 1912 pierwszą na terenie Górnego Śląska normalnotorową linię tramwajową Katowice Rynek – Park Południowy (Park Kościuszki), wraz z zajezdnią na końcu szlaku,
23 listopada 1913 z inicjatywy magistratu Bytomia trzy linie o łącznej długości 9,610 km: Bytom Rynek – Miechowice, Karb – Dąbrowa Miejska, Bytom Rynek – ul. Piekarska (przy ul. Piekarskiej wybudowano zajezdnię).

[madohora]

Na obszarze Zagłębia pierwsze propozycje budowy tramwajów elektrycznych pojawiły się 20 października 1912, kiedy to grupa łódzkich przemysłowców zwróciła się do władz miejskich w Sosnowcu z propozycją powstania dwóch linii: Piaski – Milowice – Pogoń – Środula oraz Zagórze – Środula – Dębowa Góra – Modrzejów. Budowę linii proponowało też rosyjskie towarzystwo akcyjne z Petersburga. Decyzję o budowie linii przez łódzkich przemysłowców podjęto 29 maja 1914, ale jej dalszą realizację przerwał wybuch I wojny światowej

[madohora]

W niemieckiej części Górnego Śląska kontynuowano prace nad modernizacją sieci, natomiast tramwaje bytomskie, będące własnością miasta Bytomia, rozbudowywały istniejącą sieć. Powstały wtedy odcinki

[madohora]

W 1939, po zajęciu polskiej części konurbacji górnośląskiej przez Niemcy, ustanowiono przymusowy zarząd nad spółką Śląskie Kolejki S.A. (zamieniona na Schlesische Kleinbahn AG), która zarządzała tramwajami w polskiej części sieci. Nie budowano nowych linii, natomiast w dalszym ciągu przebudowywano linie wąskotorowe na normalnotorowe, w tym linię Królewska Huta – Dąb – Katowice, otwartą 24 grudnia 1940. Pod koniec wojny, wycofujące oddziały niemieckie wysadziły most tramwajowy na Brynicy, a także zerwały sieć trakcyjną w Szopienicach

[madohora]

18 września 1947 – otwarcie linii łączącej Park Kościuszki z Brynowem,
22 stycznia 1951 – otwarcie linii łączącej Będzin z browarem w Grodźcu,
22 stycznia 1951 – otwarcie linii łączącej Sosnowiec z Milowicami,
1 maja 1952 – otwarcie linii łączącej KWK Guido z Makoszowami,
1 maja 1952 – otwarcie linii łączącej Dańdówkę z KWK Klimontów,
30 kwietnia 1954 – otwarcie linii łączącej dworzec w Mysłowicach z Dańdówką,
22 stycznia 1956 – otwarcie linii łączącej browar w Grodźcu z KWK Grodziec,
27 października 1957 – otwarcie linii łączącej KWK Grodziec z Żychcicami,
1 maja 1959 – otwarcie linii łączącej KWK Klimontów z Porąbką,
4 grudnia 1960 – otwarcie linii łączącej Porąbkę z Kazimierzem Górniczym,
1 września 1967 – otwarcie linii łączącej Śródmieście Bytomia z KWK Bytom,
czerwiec 1968 – otwarcie linii łączącej KWK Bytom z zajezdnią Radzionków (obecnie Stroszek).

[madohora]

W 1979 zawieszono również ruch tramwajowy na ul. Piekarskiej w Bytomiu. Likwidacji połączeń sprzeciwili się tamtejsi mieszkańcy, dlatego też 10 lutego 1982 przywrócono kursowanie tramwajów wzdłuż tej ulicy pod numerem 38

[madohora]

Likwidacja WPK spowodowała bałagan finansowy i organizacyjny: linie autobusowe finansowane były przez gminy, niejasna była sprawa dotowania połączeń międzymiastowych, zaś komunikacja tramwajowa – tylko ze środków z budżetu państwa, za pośrednictwem wojewody katowickiego

[madohora]

Produkcja nowych tramwajów odbywała się w chorzowskich zakładach Alstoma (Alstom kilka lat wcześniej przejął Konstal). 20 czerwca 2000 w fabryce w Chorzowie została zorganizowana uroczysta prezentacja pierwszego Citadisa, a 3 maja 2001 rozpoczęto eksploatację liniową. 11 października zakończono dostawy

[madohora]

1 kwietnia 2006 linię pomiędzy Bytomiem a pętlą w Dąbrówce Wielkiej (dzielnica Piekar Śląskich),
1 stycznia 2007 linię pomiędzy Będzinem a pętlą Żychcice w Wojkowicach[a],
31 lipca 2008 linię pomiędzy Śródmieściem Bytomia a dzielnicą Łagiewniki (linia została w 2014 roku reaktywowana[36]),
1 stycznia 2009 linię pomiędzy placem Hutników w Chorzowie a placem Alfreda w katowickiej dzielnicy Wełnowiec,
1 września 2009 linię pomiędzy pętlą w Wójtowej Wsi (dzielnica Gliwic) a zajezdnią Gliwice.

[madohora]

Tramwaj parowy – dawny pojazd szynowy służący do komunikacji miejskiej, napędzany maszyną parową. Istniały dwa podstawowe typy tego pojazdu: albo w silnik parowy wyposażony był bezpośrednio wagon, albo skład ciągnięty był przez stosunkowo niewielką lokomotywę parową.

[madohora]

Górnośląskie Tramwaje Parowe (niem. Oberschlesische Dampfstraßenbahn GmbH[1], w skr. ODS) – berlińska spółka, która od 1894 r. budowała pierwszą sieć tramwajów parowych w GOP, elektryfikowaną od 1898 r. Spółka zbudowała także kolej lokalną Gliwice – Rudy – Racibórz.

[madohora]

[madohora]

W latach 2001–2016 i 2017-2020 tramwaje towarowe dostarczały części z magazynów położonych na obrzeżach Drezna do fabryki Volkswagena znajdującej się w centrum miasta. Podobny tramwaj jeździ po ulicach Zurychu od 2003 roku i przewozi odpady.

[madohora]

Na ziemiach polskich tramwaje elektryczne po raz pierwszy pojawiły się na ulicach Wrocławia w 1893, następnie w 1894 we Lwowie (pierwszy w monarchii austro-węgierskiej, uruchomiony z okazji Powszechnej Wystawy Krajowej), kolejne w 1895 w Bielsku i Elblągu, w 1896 w Bydgoszczy, Gdańsku i Grudziądzu, w 1897 w Szczecinie i Zgorzelcu, w 1898 na Górnym Śląsku, w Legnicy, Łodzi (pierwsze w Królestwie Polskim), Poznaniu, Słubicach i Wałbrzychu, w 1899 w Toruniu i Gorzowie oraz w 1901 w Krakowie.

[madohora]

[madohora]

W latach 50. XX wieku w Europie wprowadzono szeroko do użytku nowoczesne, jak na owe czasy, wagony oparte na amerykańskim typie PCC lub wywodzące się z niemieckiej konstrukcji fabryki Duewag, często jako sześcio- lub ośmioosiowe wagony przegubowe. Większość przedsiębiorstw, które we właściwym czasie wymieniły tabor, oparła się likwidacji. Pierwszy poważny kryzys paliwowy na początku lat 70. XX w. oraz narastający problem smogu miejskiego spowodowały rewizję poglądów na temat celowości zastępowania transportu tramwajowego autobusowym.

[madohora]

Przed wojną w Koszalinie działał system tramwajowy łączący w sobie cechy tramwaju i kolejki podmiejskiej – łączył Koszalin z nadmorskim Mielnem, a fragment trasy był wspólny z linią kolejową. Został zlikwidowany jeszcze w 1939 r., a wagony sprzedano na Górny Śląsk.

[madohora]

Rozbudowie sieci tramwajowych towarzyszą postępy technologiczne. Kluczowe znaczenie miało wprowadzenie do ruchu pierwszych tramwajów niskopodłogowych na przełomie lat 80. i 90., które zmniejszyło przewagę metra i szybkiej kolei miejskiej. Skrócenie czasów przejazdu osiągnięto poprzez zmiany w sposobie projektowania nowych torowisk: budowę wydzielonych bądź bezkolizyjnych torowisk, obszarowe systemy sterowania ruchem zapewniające priorytet dla komunikacji miejskiej oraz zamykanie całych ulic dla ruchu samochodowego, tworząc strefy ruchu pieszego z towarzyszącą im trasą tramwajową. Ponadto przy projektowaniu zaczęto uwzględniać współpracę tramwajów z innymi środkami transportu – tam, gdzie istnieją już sieci metra, pełni on rolę uzupełniającą, zaś w mniejszych ośrodkach z powodzeniem stanowi główny środek transportu. Podczas projektowania wielu nowych sieci, gdzie torowiska mają zostać poprowadzone przez zabytkowe centra miast, często podnoszonym argumentem przeciwko budowie jest szpecenie starej zabudowy przez napowietrzną sieć trakcyjną. Doprowadziło to do powstania alternatywnych rozwiązań problemu zasilania. Najpopularniejszymi z nich są akumulatory, pozwalające tramwajom pokonywać krótkie odcinki bez korzystania z sieci trakcyjnej oraz stosowanie trzeciej szyny zasilającej.

[madohora]

Tramwaje elektryczne posiadają rozstaw toru od 750 do 1524 mm (kraje byłego ZSRR). Najczęściej stosowana jest znormalizowana szerokość 1000 lub 1435 mm. Szerokość pudła wagonu (skrajnia taboru) wynosi 2100–2650 mm (w Polsce 2400 mm, z wyjątkiem Olsztyna – 2500 mm), a długość od 8 do około 45 m (w przypadku wagonów wieloczłonowych), zaś najdłuższych pociągów tramwajowych 80 m i więcej. Średnia prędkość tradycyjnego tramwaju w ruchu miejskim warunkowana odległością między przystankami rzędu 400 m i sygnalizacją świetlną na skrzyżowaniach wynosi od około 19 km/h do 24 km/h przy sygnalizacji świetlnej z priorytetem dla tramwaju, a w systemie na bezkolizyjnym torowisku 27 km/h. Współczesne wagony tramwajowe osiągają prędkość maksymalną 60–80 km/h. Podniesienie prędkości maksymalnej może wymagać sygnalizacji zajętości poprzedniego odcinka torów.

[madohora]

Ze względu na obecność napędu i stanowiska motorniczego
wagony silnikowe (napędzane, ze stanowiskiem motorniczego)
wagony doczepne (bez silników – doczepy bierne; z silnikami, ale bez stanowiska motorniczego – doczepy aktywne lub czynne)
wagony sterownicze (doczepa bierna ze stanowiskiem motorniczego przeznaczona do eksploatacji w składzie z wagonem silnikowym)

[madohora]

[madohora]

Systemy kolejowo-tramwajowe umożliwiają lepsze wykorzystanie lokalnych linii kolejowych, gdyż podróżni mogą dojeżdżać z miejsca zamieszkania bezpośrednio do centrum miasta bez konieczności przesiadki na głównym dworcu na środki komunikacji miejskiej. Wykorzystanie torowisk tramwajowych jest również znacznie tańsze, niż przedłużanie linii kolejowych w tunelu do centrów miast.

[madohora]

W nazewnictwie niemieckim można też spotkać wiele określeń tego typu systemów, m.in. Regionalstadtbahn, Regionalstraßenbahn, Regiotram, Stadtbahn, Stadtregiotram, Stadtregionalbahn, Stadt-Umland-Bahn, Zweisystembahn, Zweisystemstadtbahn, Mehrsystembahn, Mehrsystemstadtbahn

[madohora]

Pojęcie interurban, czyli międzymiastowy używane jest na określenie przewoźnika, infrastruktury systemu transportowego oraz wagonów osobowych, które poruszają się po szynach. Systemy szybkiego tramwaju i tramwaju dwusystemowego są podobne do sieci interurban

[madohora]

Wśród pojazdów szynowych wyróżnić można pojazdy trakcyjne mające własny napęd (poruszające się na zasadzie adhezyjnej lub przy pomocy zębatki) oraz wagony, czyli pojazdy doczepne pozbawione napędu. W historii i współcześnie stosowane są też systemy z napędem centralnym – pneumatycznym lub linowym, a także napędzane przez silnik liniowy (metro).

[madohora]

Na obu przystankach znajdują się punkty kontroli ruchu (tzw. SOP), z których pracownicy Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu mogą sterować pracą obiektu oraz monitorować jego stan poprzez sieć czujników oraz system telewizji przemysłowej. System obsługi tunelu opracowały przedsiębiorstwa Siemens oraz Ela-Compil. Łączność radiową z tramwajami zapewnia nieekranowany kabel przeciągnięty wzdłuż komór i podłączony do anten umieszczonych przy obu wlotach. Do zapewnienia bezpieczeństwa ruchu wykorzystywana jest dwustawna samoczynna blokada liniowa. W tunelu działają telefony SOS umożliwiające połączenie z dyspozytorem, a we wschodniej części znajdują się dodatkowo trzy klatki ewakuacyjne. W części zachodniej ich rolę pełnią oba przystanki. Nad bezpieczeństwem podróżnych, szczególnie w zakresie wentylacji oddymiającej czuwa system GEMOS.

[madohora]

Po raz trzeci inwestycję wznowiono w 2004, po rozstrzygnięciu przetargu na jej ostateczne dokończenie, który wygrała tureckie przedsiębiorstwo Güriş. W tym samym czasie wokół Dworca Głównego rozpoczęto szereg innych przedsięwzięć takich, jak budowa Dworca Autobusowego MDA oraz Galerii Krakowskiej, pod którą miał przebiegać kolejny odcinek tunelu. Na przełomie 2004 i 2005 wykonano wykopy pod kolejny podziemny przystanek, Politechnikę. Jednocześnie ostatecznie pogrzebano możliwość dalszego przedłużania obiektu pod Śródmieściem, nie decydując się na zostawienie miejsca na dodatkowy wylot w kierunku zachodnim.

[madohora]

Tramwaj porusza się w tunelu z ograniczoną prędkością 40 km/h.
Tunelem kursuje linia szybkiego tramwaju:
50 Krowodrza Górka – Kurdwanów P+R
oraz dwie linie zwykłe:
5 Krowodrza Górka – Wzgórza Krzesławickie
19 Borek Fałęcki – Dworzec Towarowy

[madohora]

[madohora]

Krakowski Szybki Tramwaj (KST) – współczesna krakowska inwestycja w komunikację zbiorową, mająca zapewnić miastu szybką i sprawną sieć transportu zbiorowego, łącząca zalety klasycznego tramwaju oraz metra. W jej skład wchodzą bezkolizyjne torowiska tramwajowe lub wybrane torowiska wydzielone z zapewnionym bezwzględnym priorytetem na skrzyżowaniach. Budowa systemu rozpoczęła się oficjalnie w latach 90. XX w., natomiast uruchomienie pierwszego korytarza z osiedla Krowodrza Górka do Kurdwanowa nastąpiło 12 grudnia 2008

[madohora]

W 1974 rozpoczęto budowę podziemnego tunelu pierwszej linii metra w rejonie Dworca Głównego PKP. Do końca 1989 zdołano zrealizować jedynie 180-metrowy odcinek pod peronami dworca. Po zmianach ustrojowych dalsza budowa została na kilka lat wstrzymana. W 1994 uchwalono Plan Ogólnego Zagospodarowania Miasta Krakowa, w którym zrezygnowano z budowy metra na rzecz szybkiego tramwaju. Nowa inwestycja miała wykorzystywać wybudowany już odcinek tunelu, który miał być jednak dokończony dla komunikacji północ-południe zamiast wschód-zachód

[madohora]

Zaraz przyjdzie na mnie kolej - powiedział samobójca kładąc się na torze kolejowym

[madohora]

AUTOBUSY SZKOLNE W ZŁYM STANIE TECHNICZNYM - Gazeta Krakowska - 12.09.2023

[madohora]

[madohora]

2 kwietnia 1892 udzielono nowemu przedsiębiorstwu tramwajowemu pod nazwą Tramwaje Elektryczne Wrocław SA (Elektrische Straßenbahn Breslau AG, ESB) ważnej trzydzieści lat koncesji na budowę linii tramwaju elektrycznego. Spółkę zawiązano oficjalnie 9 czerwca 1892. 14 lipca 1893 (według innych źródeł 14 czerwca) uruchomiła ona pierwszą linię z Grabiszyna na Rakowiec. Jest to pierwsza linia tramwaju elektrycznego na terenie obecnej Polski. 27 czerwca 1899 (wejście w życie 5 sierpnia) zmieniono natomiast koncesję dotychczasowego tramwaju konnego, dopuszczając przebudowę na trakcję elektryczną pod warunkiem prawa do współużytkowania infrastruktury przez miasto (do 5 sierpnia 1906 z ograniczeniem łącznej długości współużytkowanych torów do 600 m). Budowę i eksploatację prowadziły odtąd trzy niezależne przedsiębiorstwa transportowe: Wrocławskie Towarzystwo Ulicznej Kolei Żelaznej (prowadzące wcześniej eksploatację tramwaju konnego), Tramwaje Elektryczne Wrocław oraz należące do miasta Tramwaje Miejskie Wrocław (Städtische Straßenbahn Breslau, SSB), założone w 1901 na podstawie decyzji z 10 lipca 1900. Mówiła ona, że dalsze nowe linie tramwajowe budowane będą przede wszystkim przez przedsiębiorstwo podległe miastu, a dopuszczalna będzie budowa tylko tych linii prywatnych, na które wcześniej udzielono zezwolenia. W ten sposób zamierzano uniknąć groźby sytuacji występującej w Berlinie, gdzie prywatna Große Berliner Straßenbahn dyktowała magistratowi politykę transportową.

[madohora]

W 2019 r. zaczęto budować trasę autobusowo-tramwajową na Nowy Dwór i Popowice. Prace potrwają do 2023 w przypadku torowiska na Nowy Dwór i Popowice.

[madohora]

Ponadto na czas remontów niektóre linie zmieniają trasy (tramwaje wówczas oznakowane są tablicą z czarnym numerem na tle żółtym, zamiast tradycyjnego białego, a na wyświetlaczach elektronicznych – w rewersie), albo zastępowane są tymczasowymi (np. na liniach skróconych lub wydłużonych). Linie tymczasowe zazwyczaj jako pierwszą cyfrę numeru mają „7”, a druga cyfra pochodzi często z numeru tramwaju wycofanego/skróconego (np. „71” zastępowała przez pewien czas „jedynkę” na znacznie skróconej trasie, a „75” – „piętnastkę”). W grudniu 2008 roku uruchomiono tymczasową nocną linię tramwajową, oznaczoną numerem „43”, zastępującą linie autobusowe, które musiały zostać wycofane z wiaduktu ulicy Kosmonautów po obniżeniu jego nośności. Od 10 maja 2010 linia została zlikwidowana, w związku z wytyczeniem objazdu wokół wiaduktu i przygotowaniami do jego rozbiórki.

[madohora]

Choć wrocławskie tramwaje kojarzy się powszechnie z uwiecznionym w piosence Marii Koterbskiej niebieskim malowaniem, nosiły one w swojej historii bardzo różne barwy:

[madohora]

Od około roku 1973 do końca lat siedemdziesiątych – pierwotnie jako malowanie nowych wagonów typu 102N – przywrócono niebieskie malowanie. Wagony wyremontowane oraz wyprodukowane przez Protram (105NWr, 204WrAs i 205WrAs) posiadają niebieski pas poniżej okien, pod nim biały, a najniżej ponownie niebieski. Tramwaje dostarczone przez Skodę otrzymały malowanie niebiesko-biało-srebrne (16T) oraz niebiesko-srebrne z kolorowymi elementami (19T)

[madohora]

budowa tramwaju na Jagodno – w październiku 2018 r. podpisano umowę na zaprojektowanie trasy wraz z uzyskaniem pozwoleń do początku 2020 roku; w 2019 roku natrafiono na problemy związane ze skrzyżowaniem torowiska tramwajowego z linią kolejową z Wrocławia do Sobótki, a jednocześnie skrzyżowania trakcji. PKP PLK zaproponowało poprowadzenie linii tramwajowej w newralgicznym punkcie w tunelu, lub sfinansowanie przez miasto przeniesienia linii kolejowej na sąsiedni wiadukt, do czasu znalezienia rozwiązania problemu zawieszono przetargi; inwestycję odsunięto w przyszłość

[madohora]

O niebieskich wrocławskich tramwajach śpiewali Maria Koterbska w utworze Wrocławska piosenka, oraz Jacek Zwoźniak w utworze Milicja, Wrocław i ja.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Zakład zatrudniał 58 pracowników, w tym 15 w pionie technicznym i administracyjnym - pozostali to wykwalifikowani pracownicy, w większości przejęci z byłego Zakładu Napraw Tramwajów.

[madohora]

KONIEC MARZEŃ O WROCŁAWSKIEJ PESIE - Wyborcza

[madohora]

Wagony typu Berolina to jednoczłonowe, dwustronne i dwukierunkowe wozy produkowane w wersji silnikowej i doczepnej – biernej. Drewniane pudło wagonu osadzono na dwuosiowym podwoziu. Stanowisko motorniczego umieszczono na otwartym pomoście, zaś przedział pasażerski oddzielono przesuwanymi drzwiami. Wewnątrz zamontowano naprzeciw siebie drewniane ławy.

[madohora]

Wagony eksploatowane we Wrocławiu również poddawane były modernizacjom i przebudowom, a ostatecznie zostały wycofane w latach 30. XX wieku. Część z nich wykorzystywano później jako tabor gospodarczy. Przykładem takiego zastosowania był holownik typu BT-1

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Ogółem dostarczono do Wrocławia 232 egzemplarze, którym nadano numery boczne 1001–1232. Podczas II wojny światowej 6 z nich przeniesiono do Katowic i jeden do Düsseldorfu, a w 1949 15 oddano do Warszawy, gdzie otrzymały oznaczenie Lw. W trakcie eksploatacji poddawane były rozmaitym modernizacjom. Warszawskie wagony wycofano w latach 60. XX wieku zaś we Wrocławiu kursowały liniowo do maja 1977, a następnie część z nich zezłomowano (w latach 80. XX wieku jeden wagon trafił do Krakowa, gdzie używany był podczas nagrywania filmu Przed sklepem jubilera), część przekwalifikowano na tabor gospodarczy, a kilka zachowano jako pojazdy historyczne-wycieczkowe. Kilka wyeksploatowanych wagonów zachowało się do XXI wieku i wrocławski Klub Sympatyków Transportu Miejskiego zajmuje się ich sukcesywną renowacją do celów turystycznych

[madohora]

ŚKUP TYLKO DO KOŃCA WRZEŚNIA - Wyborcza - 13.09.2023

[madohora]

Produkcję normalnotorowych wagonów doczepnych ND1 prowadzono w Konstalu w latach 1948–1950 i w Sanoku w latach 1949–1951. Wersja ND2 produkowana była w Konstalu w latach 1950–1953 i w Sanoku w latach 1951–1952. Odmiana ND3 produkowana była już wyłącznie przez zakłady Konstal w latach 1953–1956. Ogółem taśmy produkcyjne opuściło około 642 wagonów doczepnych ND.

[madohora]

W pozostałych miastach wagony N używane są w charakterze wozów technicznych, a część miast podjęła się remontów tych wagonów i obecnie zasilają one zbiory taboru historycznego (w tym jedyny w pełni oryginalny wagon ND numer 538 w Krakowie).

[madohora]

Tramwaj 4N jest rozwojową wersją typu N. W stosunku do poprzednika wprowadzono dwuskrzydłowe drzwi, wydłużono pudło wagonu w dół, zakrywając częściowo podwozie i stopnie wejściowe, zmieniono układ siedzeń i wprowadzono nowe rozwiązania układu hamulcowego.

[madohora]

Tramwaje normalnotorowe typu 4N eksploatowane były przez większość polskich miast posiadających wówczas komunikację tramwajową (Częstochowa, Gdańsk, GOP, Gorzów Wielkopolski, Kraków, Poznań, Szczecin, Warszawa, Wrocław), zaś wersja wąskotorowa 5N używana była w Bielsku-Białej, Bydgoszczy, Elblągu, Grudziądzu, Inowrocławiu, Jeleniej Górze, Legnicy, Łodzi i sąsiadujących miejscowościach, Olsztynie, Toruniu i Wałbrzychu. Jedyny egzemplarz 4NJ eksploatowany był w Warszawie, a potem w Szczecinie, po latach powrócił do Warszawy, otrzymał ponownie numer 838 i jest eksploatowany okazjonalnie jako obiekt zabytkowy. Przez cały okres eksploatacji tramwaje te poddawane były różnym ulepszeniom i modernizacjom (np. elektryczne otwieranie drzwi poprzez montaż silników od wiertarek, drzwi harmonijkowe). Zamiany obejmowały także modyfikacje układu jezdnego wagonu, polegające na przykład na zmianie usprężynowania pudła od wózka z wkładek z tworzywa sztucznego na sprężyny stalowe

[madohora]

Konstal 102Na – normalnotorowy tramwaj wytwarzany w latach 1970–1973 przez zakłady Konstal w Chorzowie. Wersja wąskotorowa (początkowo oznaczona symbolem 102NaW, a później 803N) produkowana była w latach 1973–1974.

[madohora]

Tramwaje 102Na eksploatowane były w większości miast Polski dysponujących komunikacją tramwajową, obecnie w prawie wszystkich miastach w Polsce są wycofane z użycia.

[madohora]

UNIKATOWY TRAMWAJ TRAFIŁ NA ZŁOM - Radio Wrocław

[madohora]

W SOBOTĘ ZMIANY W KURSOWANIU TRAMWAJÓW - www.infokatowice.pl - 14.09.2023

[madohora]

Stanowi on rozwinięcie konstrukcyjne tramwaju 105N w stosunku do którego zmieniono lokalizację elementów wyposażenia elektrycznego, które przeniesiono spod schodów do szafki na tylnej ścianie kabiny motorniczego, wprowadzono wydzieloną kabinę motorniczego oraz usunięto niewielkie szybki pod szybą czołową i bocznymi szybami przednimi. Z punktu widzenia eksploatacji, najważniejszą wprowadzoną zmianą było wprowadzenie przełączania silników. Podczas rozruchu 4 silniki były połączone szeregowo, podczas pracy normalnej w szereg połączone były 2 silniki (co zmniejszyło zużycie energii elektrycznej) oraz nowy typ wózków jezdnych. Zmieniono także gniazda sterowania wielokrotnego i umożliwiono połączenie w skład nawet trzech wagonów.

[madohora]

Wersja normalnotorowa 105Na wyprodukowana została w liczbie 1443 sztuk, zaś wąskotorowa 805Na w liczbie 691 egzemplarzy. Tramwaje 105Na i 805Na były bazą dla produkcji szeregu odmian, m.in

[madohora]

Podczas różnych remontów torowisk we Wrocławiu (ul. Grabiszyńska, ul. Kosmonautów) jeździły wahadłowe składy 105Na – wagony były złączone tyłami, dostępny był tylko jeden z wagonów. Analogiczne rozwiązanie zastosowano w Łodzi podczas remontu Trasy WZ. Podejmowano także próby uruchomienia na czas remontu jednego z wiaduktów takich składów w Warszawie. Z powodu małego zainteresowania przyszłą linią nie wprowadzono ich do ruchu liniowego.

[madohora]

BT-1 – typ technicznego wagonu tramwajowego, wybudowany we Wrocławiu w pierwszej połowie lat 20. XX wieku na bazie konstrukcji tramwaju Linke-Hofmann Berolina

[madohora]

Wyposażenie elektryczne obejmowało tramwajowy nastawnik jazdy, oporniki rozruchowe umieszczone we wnętrzu pojazdu, a także 2 silniki trakcyjne zamontowane „za nos” na obydwu osiach w wózku. W latach 60., wyposażenie elektryczne pojazdu ujednolicono z wagonami typu N. Na dachu pojazdu, zamontowano nożycowy odbierak prądu

[madohora]

Inspiracją do napisania piosenki był Józef Majchrzak, pracownik wrocławskiej rozgłośni Polskiego Radia, który zadzwonił do państwa Lierszów[b] zapraszając ich na koncerty do Wrocławia. Krystyna Wnukowska nie będąc nigdy w tym mieście poprosiła, by opowiedział jej o nim. Majchrzak przedstawił przez słuchawkę barwną opowieść o elementach krajobrazu i życiu we Wrocławiu. Po tym jak stwierdził on, że potrzebuje piosenki związanej z Wrocławiem, małżeństwo (po blisko godzinnej rozmowie) – jako duet autorski – obiecali mu, że za tydzień przyjadą doń z orkiestrą wraz z piosenką o Wrocławiu. Walczyk powstał w ciągu dwóch dni. Pierwszy napisany został tekst przez Wnukowską, następnie Harald napisał muzykę przy fortepianie. „Wrocławska piosenka” – zaśpiewana przez Marię Koterbską – miała premierę podczas koncertu orkiestry Haralda w Hali Ludowej. Rękopis utworu skopiowano ręcznie, który przepisano dla Wiktorii Zającówny – żony Józefa Majchrzaka – która włączyła piosenkę do swojego repertuaru. Pierwsze nagranie „Wrocławskiej piosenki” zarejestrowano 7 marca 1952 roku, w którym śpiewała Zającówna

[madohora]

Mkną po szynach niebieskie tramwaje przez wrocławskich ulic sto

„Wrocławska piosenka”, refren, fragment

[madohora]

[madohora]

Granica między metrem a innymi środkami transportu zbiorowego, do których zaliczyć można szybki tramwaj i kolej miejską, nie jest zawsze wyraźnie określona. Nazwa metro używana jest w niektórych krajach na określenie systemów, które łączą w sobie elementy prawdziwego metra, premetra, szybkiego tramwaju i kolei miejskiej. Z drugiej strony istnieją też systemy kolei miejskich spełniające wszystkie kryteria, aby nosić oficjalną nazwę metra, jednak nie są tak nazywane

[madohora]

Najstarszą linią kolei podziemnej w Stanach Zjednoczonych jest Green Line (Zielona Linia) oddana w Bostonie w 1897 r. Pierwsza regularna podziemna linia w Nowym Jorku została oddana w 1904, choć pierwsze pociągi miejskie kursowały nad ziemią już prawie 35 lat wcześniej (nieistniejąca już Ninth Avenue Line otwarta w 1868 a zamknięta ostatecznie w 1958).

[madohora]

Jako przykłady różnorodnych rozumień pojęcia „Metro”, oraz ich roli w systemie miejskim, można wymienić między innymi:

[madohora]

🔶Taipei Mass Rapid Transit (Republika Chińska) – koleje jeżdżące na estakadzie, pomiędzy jezdniami oraz budynkami.

[madohora]

Najmniejszą miejscowością na świecie, w której zbudowano metro jest liczące 1200 mieszkańców Serfaus w Austrii. Powstało w latach osiemdziesiątych XX wieku. Składa się z jednej linii o długości 1200 metrów i z czterech przystanków. Służy narciarzom, którzy przyjeżdżają tam na wakacje

[madohora]

W państwach Unii Europejskiej istnieje obecnie ponad 40 sieci metra; ostatnie inwestycje przeprowadzono w: Kopenhadze (październik 2002), Porto (grudzień 2002), Rennes (2002), Turynie (2006), Palma de Mallorca (2007), Sewilli (2009), Brescii (marzec 2013) i Maladze (lipiec 2014). Obecnie w budowie jest linia metra w Salonikach.

[madohora]

Linia A: Teofilów – Bałucki Rynek – Śródmieście – plac Niepodległości – Dąbrowa – Olechów – Janów
Linia B: Retkinia – dworzec Łódź Kaliska – dworzec Łódź Fabryczna – dzielnica Uniwersytecka – Henryków

[madohora]

Metro w Krakowie – proponowany system metra w stolicy województwa małopolskiego, Krakowie, ostatecznie zastąpiony w roku 2021 przez koncepcję premetra, części krakowskiej sieci tramwajowej

[madohora]

W II kwartale 2021 firma zarekomendowała rozwiązanie najlepsze pod względem efektywności, opłacalności finansowej, bezpieczeństwa, ryzyka, czynników społecznych i środowiskowych: wariant szybkiego tramwaju premetra – tzn. taboru tramwajowego z zastosowaniem tuneli na odcinkach najbardziej newralgicznych: głównie na odcinku centralnym, gdzie występują największe utrudnienia na sieci tramwajowej oraz w rejonie wielowariantowego węzła przesiadkowego w Bronowicach. Wariant metra wykraczał poza ramy finansowe miasta. Pierwsza trasa premetra ma mieć 21,82 km długości, do 32 stacji, dwa tunele (6,6 km trasy przebiegać będzie w tunelu) i estakadę (1,4 km trasy); jej koszt szacowany jest na ok. 5,846 mld zł brutto. Wariant ten będzie rekomendowany do dalszych prac przez władze Krakowa, które to przewidują, że w ciągu kilku lat od roku 2021 uda się uzyskać decyzję środowiskową dla pierwszego etapu robót, tj. dla odcinka od przystanku „DH Wanda” do przystanku „Stadion Miejski (odcinek o długości blisko 10,5 km, z czego 5,6 km to tunel pod Śródmieściem, a 1,4 km to estakada)

[madohora]

Premetro budowano przede wszystkim w miastach Belgii i Holandii. Za wzorcowy przykład często podaje się Brukselę, gdzie poszczególne odcinki sieci tramwajowej najpierw sprowadzano pod ziemię, a następnie przekształcano w metro

[madohora]

Wóz KT3 jest (podobnie jak np. Tatra K3R-NT), zmontowany z dwóch tramwajów Tatra T3. W środek wmontowano człon z obniżoną podłogą oraz dwa przeguby łączące człon środkowy z członem pierwszym i trzecim. Poza tym zainstalowano instalację elektryczną typu TV Progress, zmodernizowano wnętrze i kabinę motorniczego. Tramwaj otrzymał także nową ścianę przednią i tylną z tworzyw sztucznych. Pantograf i drzwi pozostawiono oryginalne.

[madohora]

METROPOLIA CHCE PRZEJĄĆ TRAMWAJE - www.tvs.pl - 15.09.2023

[madohora]

GDZIE TRWAJĄ ROBOTY DROGOWE - Dziennik Zachodni - 15.09.2023

[madohora]

Rodzina Solaris Tramino miała pierwotnie składać się z dwóch całkowicie niskopodłogowych odmian: 5-członowej o długości 31,7 m i 3-członowej o długości 18,8. Zakładano również możliwość budowy tramwajów dłuższych, dwukierunkowych lub nie w pełni niskopodłogowych. Jako pierwsza powstała wersja 5-członowa. Prace projektowe rozpoczęły się w 2008 roku, a budowa pudła w marcu 2009

[madohora]

Premiera prototypu tramwaju nastąpiła 14 października 2009 podczas targów Trako w Gdańsku. Tramwaj ten został również zaprezentowany rok później podczas targów InnoTrans w Berlinie. W 2011 roku na targach Trako i w 2012 roku na targach InnoTrans zaprezentowany został Tramino dla Poznania. W 2013 roku na targach Trako swoją premierę miało Tramino dla Jeny, w 2014 roku na targach InnoTrans zaprezentowano Tramino dla Brunszwiku, a w 2015 roku na Trako pokazano Tramino dla Olsztyna. Na InnoTrans 2016 zaprezentowano ponownie Tramino dla Olsztyna oraz makietę wnętrza Tramino dla Lipska, natomiast gotowy tramwaj dla Lipska zaprezentowano rok później podczas targów Trako w Gdańsku.

[madohora]

1 kwietnia 2017 rozpoczęła działalność spółka Solaris Tram będąca wspólnym przedsięwzięciem Solaris i Stadlera. W czerwcu spółka sprzedała pierwsze tramwaje – Tramino dla Brunszwiku

[madohora]

Do rodziny Tramino należą zarówno tramwaje wieloprzegubowe (Tramino dla Poznania) oraz tramwaje typu GTx, zwane w Polsce krótkimi wagonami przegubowymi (Tramino dla Jeny, Brunszwiku i Olsztyna)

[madohora]

Tramwaje typu GTx, w przeciwieństwie do tramwajów wieloprzegubowych, posiadają wózki pod każdym członem, dzięki takiemu rozwiązaniu masa tramwaju rozkłada się bardziej równomiernie, jest on bardziej stabilny oraz siły przekazywane przez przeguby są mniejsze. Wadą tego rozwiązania jest to, że takie tramwaje zajmują większą skrajnię

[madohora]

Kolejne tramwaje tego rodzaju zamówił Olsztyn, Tramino dla Olsztyna bazuje na wersji dla Jeny. Główną różnicą jest inny sposób montażu silników – w Tramino Olsztyn silnik znajduje się na wózkach, a nie w nadwoziu, jak w przypadku Tramino Jena. Model dla Olsztyna dodatkowo wyróżnia niestandardowa skrajnia – tramwaj ma 2,5 m szerokości (standardowo tramwaje w Polsce mają 2,4 metra szerokości). Tramwaje wyposażone są w aktywny system zawieszenia, który pozwala na dostosowanie wysokości wejścia pojazdu oraz w system hydraulicznej stabilizacji toru jazdy

[madohora]

Na 2 dni przed podpisaniem pierwszej umowy do Poznania dotarł prototypowy Tramino o zbliżonej charakterystyce do tramwajów zamówionych przez MPK, który w marcu 2010 roku rozpoczął testy na ulicach Poznania. W połowie maja prototyp otrzymał dopuszczenie do ruchu ulicznego, a pod koniec maja została zaprezentowany na zjeździe Komisji Tramwajowej Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej. 26 listopada Tramino odbył swój pierwszy kurs z pasażerami, a 28 stycznia rozpoczął kursy liniowe na linii nr 14 Os. Sobieskiego – Górczyn. Ostatecznie MPK zdecydowało się na wydzierżawienie prototypowego Tramino od Solarisa. W 2015 prototypowy Tramino odbył w Krakowie kilkumiesięczne testy, po których powrócił do Poznania, gdzie był testowany do sierpnia 2018

[madohora]

W sierpniu 2018 roku zakończono eksploatację prototypowego egzemplarza (S100) z powodu awarii. Pojazd powrócił do producenta. W lutym 2022 roku rzecznik prasowy Solarisa ogłosił plany kasacji prototypu z powodu braku chętnych na zakup lub dzierżawę oraz ze względu na koszt przywrócenia tramwaju do ruchu przewyższający jego wartość

[madohora]

[madohora]

19 listopada jeden z tramwajów odbył próbny przejazd na trasie zajezdnia – dworzec kolejowy. Tydzień później zakończono pierwszy etap testów, podczas którego tramwaj przejechał trasę o długości niespełna 11 km i rozpędził się do prędkości 70 km/h. Podczas testów okazało się, że w przypadku 7 z 40 peronów tramwajowych potrzebna będzie drobna ich przebudowa. 3 grudnia rozpoczęto szkolenia motorniczych (2 tramwaje zostały przystosowane do nauki jazdy). 6 grudnia podczas dni otwartych zajezdni tramwajowej odbyły się pierwsze przejazdy z pasażerami. 19 grudnia w Olsztynie uruchomiono pierwszą linię, a 27 grudnia drugą

[madohora]

Wszystkie 5 tramwajów otrzymało imiona od miast partnerskich Jeny: Aubervilliers, Berkeley, Erlangen, Lugoj i San Marcos

[madohora]

29 czerwca 2017 przewoźnik zamówił kolejne 7 egzemplarzy (z opcją na kolejne 7) nieznacznie różniących się od wcześniejszych. 22 sierpnia 2019 dostarczono pierwszy tramwaj z tej transzy, a w maju 2020 rozpoczął kursowanie po mieście. Dostawy 7 tramwajów zakończono we wrześniu 2020 roku

[madohora]

[madohora]

Tramwaje Tango dla Bazylei są jednostronne i jednokierunkowe o długości 45 m. Tramwaje produkowane są w wersji 6 członowej z czego człony 2 i 5 są krótkie, a pozostałe są dłuższe. Pod członem 1, między 3 i 4 oraz pod 6 znajdują się wózki napędne. W każdym wózku napędnym zastosowano dwa silniki o mocy 125 kW każdy. Pod członami 2 i 5 znajdują się wózki toczne. Część wysokopodłogowa znajduje się nad wózkami napędnymi. Pojemność tramwaju wynosi 276 pasażerów z czego 182 na miejscach siedzących. Miejsca siedzące ułożono w układzie 2+1. Prędkość maksymalna wynosi 80 km/h.

[madohora]

Dla Krakowa Stadler przygotował wagony w wersji Tango Kraków "Lajkonik", pojazdy te są niskopodłogowe, trzyczłonowe i jednokierunkowe, ich długość wynosi 33,4 metra. Debiut "Lajkoników" na krakowskich liniach miał miejsce 18 czerwca 2020. 19 sierpnia 2021, do zajezdni tramwajowej Podgórze, dotarł ostatni z zamówionych 50 wagonów.

[madohora]

Pociągi Tango dla wąskotorowej linii kolejowej Trogenerbahn łączącej St. Gallen z Trogen zamówiono 5 trzyczłonowych, częściowo niskopodłogowych i dwukierunkowych zespołów trakcyjnych o długości 37 m. Maksymalna prędkość pociągów wynosi 80 km/h.

[madohora]

Stadler Tango Kraków "Lajkonik" − niskopodłogowe, trzyczłonowe, jednokierunkowe tramwaje szwajcarskiego producenta Stadler, produkowane dla MPK Kraków i eksploatowane przezeń w Krakowie od roku 2020.

[madohora]

24 października 2016 MPK Kraków otworzyło oferty przetargowe na zakup 50 tramwajów o długości 32–35 m. Zostały złożone 4 oferty

[madohora]

22 sierpnia 2022 pierwszy tramwaj "Lajkonik II", w ramach realizacji drugiego przetargu, został dostarczony do Krakowa. 24 listopada 2022 pierwsze trzy egzemplarze "Lajkonika II" wyjechały na linie z pasażerami

[madohora]

PIERESZY LAJKONIK OD STADLERA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

DOSTAWCĄ LAJKONIKÓW BĘDZIE STADLER - www.mpk.krakow.pl

[madohora]

TO JEDNAK PESA WYGRA PRZETARG W KRAKOWIE - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

NOWE TRAMWAJE DLA KRAKOWA OD STADLERA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

KOMPLET LAJKONIKÓW JUŻ W KRAKOWIE - www.krakow.pl (archiwum)

[madohora]

GÓRNOŚLĄSKIE KOLEJE WĄSKOTOROWE ZAPRASZAJĄ NA JESIENNE PRZEJAŻDŻKI - www.tvp.pl - 16.09.2023

[madohora]

W KRAKOWIE POCZĄTKUJĄCY MOTORNICZY TEŻ ZARABIA 5 000 - www.wszczecinie.pl - 16.09.2023

[madohora]

Poznański Szybki Tramwaj (także PST, potocznie pestka) – liczący 8,1 km długości odcinek bezkolizyjnej, ułożonej w przekopie oraz na estakadzie trasy tramwajowej, wyposażonej w rozjazdy umożliwiające przejazd między sąsiednimi torami i przystanki przypominające dworce kolejowe. Wszystko to pozwala na jazdę z prędkością 70 km/h. Linia powstała jako alternatywa dla znacznie droższego metra. Obsługiwana przez Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne.

[madohora]

Ostatecznie zdecydowano się na wybudowanie 6 przystanków:

os. Sobieskiego – pętla
Szymanowskiego
Kurpińskiego
Lechicka (od VI 2005 Lechicka/Poznań Plaza)
Serbska (od 31 VIII 2005 Aleje Solidarności)
Słowiańska
Projektowano również siódmy przystanek PST Wielkopolska, którego ostatecznie nie zrealizowano. Na przecięciu trasy PST i al. Wielkopolskiej są widoczne betonowe podpory, które miały posłużyć do budowy tego przystanku

[madohora]

Na trasie umieszczonych jest 8 przystanków, każdy z 6 na odcinku os. Sobieskiego – Most Teatralny ma 96 metrów długości, tablice Systemu Informacji Pasażerskiej (SIP, które w 2018 roku zastąpiły dotychczasowy system nagłośnieniowy umożliwiający podawanie komunikatów głosowych dla pasażerów oraz wyparły charakterystyczne żółte zegary), monitoring, a na przystankach w kierunku centrum umieszczone są automaty biletowe. Przystanki są oznaczone różnymi kolorami.

[madohora]

30 listopada 1998 uruchomiono kolejną linię oznaczoną literą D, która kursowała podobnie jak 14, ale tylko w godzinach szczytu. Linię 14 skierowano wówczas do Al. Marcinkowskiego i wydłużono jej 10-minutową częstotliwość kursowania aż do godziny 21.00. Po skierowaniu linii 14 do Głogowskiej, a następnie do Górczyna, linię D skierowano do al. Marcinkowskiego – od tego dnia linia kursowała w godz. 5-19.30. 1 marca 1999 roku linię D wydłużono przez ulicę Strzelecką i rondo Rataje do os. Lecha (zmniejszając częstotliwość kursowania do 20 minut), jednak 10 kwietnia 1999 roku przywrócono poprzednią trasę. 23 czerwca 2002 roku zmieniono oznaczenie linii D na numer 16, a 1 października tego samego roku zmieniono jej trasę na os. Sobieskiego – pl. Wielkopolski – rondo Śródka – os. Lecha i wydłużając czas kursowania do godziny 21.00. W takiej postaci linia funkcjonowała do końca lutego 2005. Od 1 marca 2005 roku linia kursowała już skróconą trasą os. Sobieskiego – pl. Wielkopolski, ale za to z wydłużonym do godziny 23.00 czasem kursowania. Trasę linii 16 ponownie zmieniono 11 października 2005 roku (przywrócono trasę sprzed 1 października 2002). Od 2 stycznia 2006 roku linia w porannym szczycie kursowała co 4-6 minut. 15 sierpnia 2007 w związku z otwarciem trasy przez Most św. Rocha trasa „szesnastki” została ponownie wydłużona do osiedla Lecha, a w porannym szczycie zmniejszono częstotliwość, uruchamiając w zamian linię 26. 11 sierpnia 2012 trasa 16 została ponownie wydłużona w związku z otwarciem trasy na Franowo.

[madohora]

1 sierpnia 2022 rozpoczął się remont greneralny trasy. Ruch przywrócono częściowo 24 grudnia 2022, a całkowicie 13 maja 2023. Remont pozwolił na obniżenie hałasu i osiągnięcie prędkości tramwajów do 70 km/h

[madohora]

Słowiańska – Poznań ukryty w literach. Hasło o treści To piękne, gdy człowiek jest dumny ze swego miasta, lecz jeszcze piękniej, gdy miasto może być dumne z niego pokrywa wszystkie ściany i ma formę zagadki do rozszyfrowania. Napis zrealizowany w 2007 przez trzydziestu twórców graffiti. W otwarciu udział brali DJ Lobo i DJ Carpe Diem. Organizatorem malowania było Biuro Kształtowania Relacji Społecznych Urzędu Miasta Poznania, wykonane zostało w ramach stażu przez Joanna Marię Chrzanowską.

[madohora]

Trasa PST ma duże znaczenie dla geoekosystemu miasta, mając właściwości długiego korytarza ekologicznego, będącego drogą migracji roślin i zwierząt pomiędzy poszczególnymi strefami miasta. Jest terenem stosunkowo rzadko penetrowanym przez człowieka i zwierzęta domowe, co sprzyja dzikiej faunie i florze, jak również stałemu bytowaniu lub migrowaniu zwierząt. Posiada istotne połączenia z obszarami węzłowymi systemu przyrodniczego miasta – głównie w rejonach doliny Bogdanki i golęcińskiego klina zieleni. Właśnie tutaj dokonują się migracje zwierząt od strony śródmieścia i Piątkowa w stronę Golęcina i dalej. Rejon estakady Bogdanki jest terenem niezagospodarowanym, w obrębie którego rozwija się naturalna sukcesja roślinna. Bytuje tu też fauna, w szczególności gniazduje ptactwo. Kolejnym ważnym przyrodniczo miejscem są okolice Fortu Va, gdzie żyją m.in. nietoperze

[madohora]

PESTKA WRACA - www.ztm.poznan.pl

[madohora]

Tuż przed godz. 10 rano na przystanku pojawili się wolontarusze i wolontariuszki z wielu poznańskich szkół. Przyszli też przedstawiciele urzędu miasta oraz jednostek i spółek zaangażowanych w akcję oraz wszystkie osoby, które sprzeciwiają się mowie nienawiści w przestrzeni publicznej Poznania

[madohora]

Nasze dzisiejsze działania przypominają akcję "Czyste słupy" - zauważył Maciej Wudarski, zastępca prezydenta Poznania. - Wówczas zadziałała współpraca slużb miejskich, które usuwały nielegalne plakaty oraz samych poznaniaków, którzy bardzo zaangażowali się w akcję społeczną. Wspólne działanie przyniosło efekt: agresywne reklamy nie wróciły już na słupy. Mam nadzieję, że dzisiejsza akcja będzie równie skuteczna i doprowadzi do tego, że mowa nienawiści zniknie z przestrzeni publicznej Poznania.

[madohora]

Wagon Combino został zaprojektowany w formie modułowej, tzn. w każdej chwili można dokonać jego rozbudowy, dokładając bądź odejmując moduł. Dzięki temu Combino dostępny jest w wersjach o różnej długości, dopasowanej do potrzeb danego przedsiębiorstwa. W produkcji jest 7 wersji: od 18 metrowej do 42 metrowej. Zaletą takiej budowy jest również możliwość wykorzystania tramwaju jako pojazdu wahadłowego (dwukierunkowego). Oprócz wersji elektrycznych, dostępna jest wersja DuoCombino (z silnikiem diesla). Combino posiada innowacyjne rozwiązania m.in. w zakresie budowy wózka. Koła tramwaju nie są połączone ze sobą osiami (jak w innych pojazdach szynowych), dzięki czemu można maksymalnie obniżyć podwozie wagonu. Nadwozie wykonane jest w całości z aluminium, a w połączeniach wykorzystano tzw. alugripy. Wszystkie wagony posiadają system informacji pasażerskiej, zaprojektowany przez niemiecką firmę Annax. O wszelkich usterkach wagonu informuje motorniczego specjalny komputer.

[madohora]

Düwag GT8 (pol. pot. Helmut) – model tramwaju produkowanego w latach 1957–1976 przez niemiecką firmę Düsseldorfer Waggonfabrik. Wagony typu GT8 powstały przez powiększenie o środkowy człon wagonu typu GT6 i występują w 2 nieznacznie różniących się wersjach, dla przedsiębiorstwa komunikacyjnego w Düsseldorfie (Rheinische Bahn Gesellschaft) i przedsiębiorstwa komunikacyjnego we Frankfurcie (Verkehrgesellschaft Frankfurt am Main).

[madohora]

Duewag GT8 to jednokierunkowy wagon silnikowy, wyposażony w czworo lub pięć (zależnie od wersji) par drzwi. Jest osadzony na 4 wózkach skrętnych, z których 2 są napędowe, a 2 toczne. Wygląd zewnętrzny charakteryzuje umieszczona na samym przedzie tablica z kierunkiem i numerem linii, oraz duży okrągły reflektor (wersja z Düsseldorfu) lub dwa reflektory (wersja z Frankfurtu). Wewnątrz dominują typowe dla niemieckich tramwajów podwójne siedzenia. Przedział motorniczego pierwotnie nie był niczym oddzielony od reszty wagonu. Polskie warunki zmusiły przewoźników do zamontowania plastikowych kabin. Charakterystyczne dla tego modelu są dość wąskie uchylne poziome okna. W drzwiach zamontowano fotokomórki uniemożliwiające przytrzaśnięcie pasażera. Tramwaj wyposażono w hamulec elektromagnetyczny szynowy, tarczowy elektryczny (postojowy) i ręczny.

[madohora]

№ 178 (produkcja 1969, wycofany ze służby w grudniu 2007 r.);
№ 179 (produkcja 1969, wycofany w listopadzie 2009 r.);
№ 180 (produkcja 1969 roku, w listopadzie 2009 r. do muzeum);
№ 181 (produkcja 1969, wycofany w maju 2008);
№ 183 (produkcja 1969, wycofany ze służby w czerwcu 2008 r.);
№ 185 (produkcja 1969, wycofany ze służby w sierpniu 2009 r.);
№ 186 (produkcja 1969, wycofany w listopadzie 2009 r.);
№ 187 (produkcja 1969, wycofany ze służby w grudniu 2008 r.);
№ 190 (produkcja 1970, wycofany w listopadzie 2009 r.);
№ 192 (produkcja 1970, wycofany w listopadzie 2008).

[madohora]

W listopadzie 2019 roku ma się odbyć uroczyste pożegnanie GT8. Przewidziano zachowanie jednego egzemplarza – wozu o numerze 702 jako historycznego, jednakże zdecydowano się zachować jeszcze jeden egzemplarz – numer 707 z barwami MPK Poznań. 10 listopada 2019 roku ostatnie wagony będące na stanie przedsiębiorstwa (697, 699, 703, 707, 708, 711, 712) razem z wozami historycznymi uczestniczyły w pożegnalnym przejeździe ulicami Poznania. Po oficjalnym pożegnaniu wagony o numerach 697 i 702 kursowały jeszcze do 18 listopada

[madohora]

#203 – od czerwca 2006 w MKT (od 6 lipca 2007 do 13 marca 2008 w zajezdni MPK Łódź);
#204 – od października 2006 w MKT (od 6 lipca 2007 do 13 marca 2008 w zajezdni MPK Łódź);
#201 – od listopada 2006 w MKT (od 6 lipca 2007 do 13 marca 2008 w zajezdni MPK Łódź);
#202 – od listopada 2006 w MKT (od 6 lipca 2007 do 13 marca 2008 w zajezdni MPK Łódź).

[madohora]

W połowie 2009 roku MKT sprowadziło dwa kolejne wagonów GT8:

#149 – z VBL Ludwigshafen, od 24 czerwca 2009 w MKT;
#52 – z IVB Innsbruck, od 26 czerwca 2009 w MKT.

[madohora]

2018 przedsiębiorstwo kupiło od przewoźnika z Helsinek jeszcze jeden wagon: #166 (w Mannheim jeździł z numerem #510). Wagon został w Finlandii przebudowany na tzw. tramwaj imprezowy: zwykłe siedzenia wymieniono na kanapy, zamontowano kolorowe oświetlenie i nagłośnienia, a z zewnątrz oklejono srebrną holograficzną folią. Łódzkie MPK postanowiło nie przywracać wagonu do ruchu liniowego i wykorzystywać go jedynie do obsługi linii okolicznościowych, np. podczas Nocy Muzeów czy Mikołajek.

[madohora]

[madohora]

HELMUT OTWIERAŁ SZYBKI TRAMWAJ. TERAZ IDZIE NA ZŁOM - www.tvn.pl

[madohora]

W 2009 roku MPK Poznań zamówiło w swojej spółce córce 4 tramwaje (z opcją na 3 kolejne) oparte na konstrukcji Moderusów Alfa, jednakże w wariancie trójczłonowym, jednoprzestrzennym. Zamówiono tramwaje jednostronne, jednokierunkowe, składające się z 2 członów wysokopodłogowych opartych na dwóch wózkach każdy oraz zawieszonego pomiędzy nimi i połączonego niepodpartymi przegubami członu środkowego, posiadającego obszar niskiej podłogi. Początkowo planowano, że Moderusy Beta powstaną w ramach modernizacji tramwajów 105Na, jednakże później plany uległy zmianie i zbudowano całkowicie nowy pojazd, który jedynie był wzorowany na modelu 105Na. Ostatecznie zamówienie rozszerzono do 24 egzemplarzy

[madohora]

Beta MF jest wyposażona w energooszczędną aparaturę z silnikami prądu przemiennego, która ułatwia odzysk i przekazywanie energii do sieci trakcyjnej

[madohora]

W styczniu 2016 przewoźnik zamówił 20 kolejnych Bet z opcją rozszerzenia o 10 dodatkowych sztuk. Tramwaje te od wcześniej zamówionych mają różnić się wyposażeniem wnętrza. 1 września został odebrany pierwszy egzemplarz.

[madohora]

4 września 2014 odbyła się prezentacja nowego tramwaju. Tego samego dnia podpisano umowę na dostawę elementów i podzespołów do drugiego wagonu, który również został złożony w Tramwajach Szczecińskich. 24 października do Szczecina dostarczono pudło drugiego Moderusa, 19 stycznia 2015 rozpoczął on kursy z pasażerami na linii nr 1, a na przełomie lutego i marca skierowano go do obsługi linii nr 3. Oba tramwaje trafiły do zajezdni Pogodno.

[madohora]

7 lipca 2015 Modertrans podpisał z MPK Wrocław umowę na dostawę 6 tramwajów do końca 2015 roku z opcją na kolejnych 16 do końca 2017 roku. Zostały one zakupione z myślą zastąpienia najstarszych wagonów typu 105Na.

[madohora]

13 października 2017 MPK zamówiło kolejnych 40 bet w ramach oddzielnego zamówienia. W nocy z 18 na 19 lutego 2018 dostarczono pierwszy egzemplarz z tego zamówienia. Do końca roku dostarczonych zostało łącznie 30 bet z tego zamówienia. 31 października 2019 dostarczono ostatnią betę z tego zamówienia.

[madohora]

[madohora]

8 marca 2018 Modertrans podpisał ze spółką Tramwaje Śląskie umowę na dostawę 10 sztuk (8 sztuk jednokierunkowych i 2 sztuk dwukierunkowych) jednoczłonowych tramwajów. Stylistyką nadwozia tramwaje te są oparte na tramwajach Moderus Gamma. W ramach zamówienia przewidziano prawo opcji na 5 dodatkowych tramwajów jednokierunkowych, z którego przewoźnik skorzystał. W lutym 2020 pierwszy tramwaj jednokierunkowy był gotowy i rozpoczął jazdy homologacyjne w Poznaniu, po zakończeniu których tramwaj został w nocy z 15 na 16 marca przetransportowany do zajezdni w Katowicach. W ostatnich dniach marca tramwaj uzyskał świadectwo homologacji, a 16 kwietnia rozpoczęły się jazdy testowe po miastach konurbacji. 22 kwietnia do zajezdnia Franowo w Poznaniu przetransportowano pierwszy tramwaj dwukierunkowy, gdzie pomiędzy 23 kwietnia a 1 maja był poddawany testom homologacyjnym

[madohora]

TRAGICZNY WYPADEK NA A1 - Interia - 17.09.2023

[madohora]

TRZY OSOBY ZGINĘŁY W WYPADKU NA A1 - Radio Opole - 17.09.2023

[madohora]

FINAŁ BUDOWY NOWEGO RONDA W CZAŃCU - www.tvp.pl - 17.09.2023

[madohora]

27 listopada 2014 Modertrans podpisał ze spółką Tramwaje Śląskie umowę na dostawę 12 sztuk dwukierunkowych Moderusów Beta. Pierwszy tramwaj został dostarczony pod koniec sierpnia 2015 do zajezdni Stroszek. 19 września podczas dni otwartych Tramwajów Śląskich, tramwaje otrzymały imię Skarbek, które został wybrane we wcześniejszym głosowaniu pasażerów. 7 listopada 2015 dwa tramwaje rozpoczęły obsługę linii nr 5 łączącej Bytom z Zabrzem. Dostawy zakończono w połowie listopada. 5 tramwajów przydzielono do zajezdni Będzin, a pozostałe 7 do zajezdni Stroszek[48]. 7 stycznia 2016 wszystkie 5 będzińskich bet skierowano do obsługi linii nr 21 Sosnowiec – Dąbrowa Górnicza Huta Katowice. W połowie 2016 roku bytomskie bety obsługiwały linie 5, 7 i 19

[madohora]

PIERWSZE MIDERUSY JUŻ WE WROCŁAWIU - www.wroclaw.pl

[madohora]

NOWY TRAMWAJ DWUKIERUNKOWY JUŻ W SZCZECINIE - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

Tramwaje Śląskie dysponują już jedenastoma dwukierunkowymi wagonami zwanymi „Skarbkami”. Dwa z nich przechodzą odbiory techniczne, a dwa kolejne znajdują się w zajezdni w Będzinie, gdzie w tym miejscu docelowo będzie stacjonowało pięć nowych pojazdów. Dla pozostałych macierzystą zajezdnią będzie Bytom.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Umowa, którą podpisali dzisiaj (8.03.2018 r.) Jarosław Bakinowski i Piotr Pawlak, Wiceprezesi Zarządu Modertrans Poznań Sp. z o.o. oraz Bolesław Knapik, Prezes Zarządu spółki Tramwaje Śląskie S.A. i Jacek Kaminiorz, Dyrektor ds. Ruchu, obejmuje dostawę 10 nowych wagonów jednoczłonowych, z czego 2 będą tramwajami dwukierunkowymi. Umowa zawiera również prawo opcji, z którego spółka Tramwaje Śląskie S.A. będzie mogła skorzystać, domawiając dodatkowo maksymalnie 5 wagonów jednokierunkowych o tych samych parametrach. Zgodnie z zapisami umowy, ostatni z zamówionych tramwajów ma zostać dostarczony do Tramwajów Śląskich najpóźniej do końca czerwca 2020 r.

[madohora]

FINAŁ BUDOWY NOWEGO RONDA W CZAŃCU - www.tvp.pl - 17.09.2023

[madohora]

Zakup 10 wagonów jednoczłonowych z poznańskiego Modetransu to realizacja pierwszego z dwóch zadań taborowych, realizowanego przez Tramwaje Śląskie projektu inwestycyjnego. Obok krótkich wagonów tramwajowa Spółka zamówi również wagony wieloczłonowe, o dwóch długościach – w przedziale 22-25 metrów oraz 30-32 metry. Przetarg na tramwaje wieloczłonowe zakłada zakup 27 tramwajów krótszych (z opcją dodatkowych 5 sztuk) oraz 8 wagonów dłuższych. – Jesteśmy na ostatniej prostej przed ogłoszeniem wyników tego przetargu. Jestem przekonany, że stanie się to jeszcze w marcu – zapowiada Prezes Bolesław Knapik. Na zakup tramwajów wieloczłonowych spółka Tramwaje Śląskie S.A. zamierza przeznaczyć blisko 242,5 mln zł netto

[madohora]

DWUKIERUNKOWY MODERUS DLA TRAMWAJÓW ŚLĄSKICH PRZESZEDŁ TESTY - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

31 grudnia 2005 MPK Poznań, które dotychczas modernizowało tramwaje we własnym zakresie, utworzyło na bazie Zakładu Napraw Autobusów w Biskupicach spółkę córkę – Modertrans Poznań. Jednocześnie rozszerzono zakres działalności spółki o modernizację tramwajów. W początkowym okresie głównym odbiorcą modernizowanych tramwajów był MPK Poznań, jednakże już w grudniu 2007 dostarczono pierwsze zmodernizowane pojazdy dla Tramwajów Śląskich

[madohora]

W 2006 roku Modertrans zmodernizował dla MPK Poznań 24 tramwaje Konstal 105N/105Na. W ramach tej modernizacji powstały 22 tramwaje HF 01 oraz dwa tramwaje HF 02 DK. Pomiędzy lipcem a sierpniem 2007 dostarczono dwa tramwaje szkoleniowe HF 03 L

[madohora]

W grudniu 2007 Modertrans przekazał Tramwajom Śląskim dwa zmodernizowane wagony oznaczone jako HF 05. Jeden z nich trafił do zajezdni w Gliwicach, a drugi w Będzinie

[madohora]

W 2008 Tramwaje Szczecińskie zakupiły dwa pudła tramwajów HF 09, które zostały wyposażone w miejscowych warsztatach

[madohora]

Łącznie Tramwaje Szczecińskie zakupiły siedem dwuwagonowych składów Moderusów Alfa, które zostały przydzielone do zajezdni Golęcin. Cztery egzemplarze zostały zakupione ze środków własnych spółki, a 10 pozostałych w ramach dofinansowania ze środków Unii Europejskiej

[madohora]

Ogółem wyprodukowano 19 tramwajów RT6N1: prototyp pozostał na terenie producenta, a następnie został zezłomowany, cztery wagony dostarczono do Pragi (od 1999 r. wszystkie były odstawione, a po 2009 r. sprzedano je do Poznania), cztery do Brna (jeden sprzedano w 2015 r. do Poznania, pozostałe trzy wagony są odstawione od 2014 r.) i dziesięć do Poznania (kursują liniowo).

[madohora]

W 1996 roku z budżetu państwa przyznano Poznaniowi fundusze na zakup dziesięciu fabrycznie nowych składów do obsługi trasy Poznańskiego Szybkiego Tramwaju. Warunkiem było rozstrzygnięcie przetargu do końca 1996 roku. Krótki termin sprawił, że do przetargu stanęły jedynie Konstal z modelem 116N, Mittenwalder Gerätebau GmbH z modyfikacją tramwaju Tatra KT4D oznaczoną KTNF6, Fabryka Pojazdów Szynowych H. Cegielski S.A. (FPS) z modelem 105N/2 oraz konsorcjum ČKD i FPS HCP z modelem RT6N1. Na wstępie zdyskwalifikowano modele 105N/2 i KTNF6 jako niespełniające wymagań przetargu – były to modernizacje, a nie fabrycznie nowe pojazdy. W kolejnej fazie odpadł model 116N, jako będący dopiero w fazie projektu. W ten sposób przetarg wygrał model RT6N1. Wagon testowy z Pragi trafił na poznańskie tory.

[madohora]

Tuż po podpisaniu kontraktu ČKD popadło w kłopoty finansowe i mimo wysokich kar pięć wagonów, które miało trafić do Poznania w 1996 roku, dotarło dopiero pomiędzy majem i wrześniem 1997 (pierwszy 2 maja 1997, a drugi 6 czerwca 1997[7]). Kolejne opóźnienia we wprowadzeniu do eksploatacji były spowodowane problemami w uzyskaniu polskiej homologacji ze względu na nietypowe wymiary pudła wagonów. Już w trakcie jazd próbnych ujawniły się różnorodne usterki: awaria komputera pokładowego, układu przeciwpoślizgowego, przetwornicy statycznej, hamulcy tarczowych i powstawanie zaników niskiego napięcia. 5 sierpnia 1997 Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej wydało zgodę na dopuszczenie do ruchu, jednak w stosunku do żadnego z egzemplarzy nie podpisano protokołu odbioru z uwagi na liczne usterki, m.in. niespełnienie parametrów hamowania awaryjnego, niezgodny z opisem technicznym układ sterowania drzwiami, w tym brak czujnika ciśnieniowego, niesprawność tachografu oraz wady systemu diagnostycznego

[madohora]

Tramwaje cechujące się stosunkowo wysoką awaryjnością wycofano z kursowania na trasie PST na początku stycznia 2010, przesuwając je do obsługi linii nr 5 i 13, a następnie kursowały na liniach 6 i 11. Po remoncie torowiska na odcinku Rondo Jana Nowaka Jeziorańskiego – Junikowo zostały przeniesione do obsługi linii 1 i 13.

[madohora]

W przedziale pasażerskim zamontowano nowe fotele, podłogę wyłożono wykładziną antypoślizgową, dodano także miejsce dla osoby na wózku z miękkim oparciem i pasami bezpieczeństwa. Pasażerowie przede wszystkim zauważą zmianę wyglądu wnętrza tramwaju. Zostało ono całkowicie zregenerowane i przybrało nową, jaśniejszą kolorystykę. Wymieniono również system informacji pasażerskiej, dodając między innymi na zewnątrz okrągłą tablicę z diodami LED informującą o numerze linii. Zainstalowano także monitoring wewnętrzny i zewnętrzny.

[madohora]

[madohora]

Na początku XXI wieku polskie miasta planowały liczne inwestycje związane z modernizacją taboru tramwajowego, a zakłady HCP-FPS chciały wejść na rynek tramwajowy. Producent postanowił zaprojektować nowy pojazd niskopodłogowy w związku z ogłoszonym przetargiem na dostawę 15 tramwajów niskopodłogowych dla Tramwajów Warszawskich

[madohora]

Producent liczył na zainteresowanie pojazdem ze strony kilku polskich miast, zwłaszcza Warszawy, dlatego podczas premierowej prezentacji tramwaj został pomalowany w żółto-czerwone barwy i otrzymał warszawskie kasowniki. Nie została jednak zawarta ani jedna umowa na dostawę Pumy.

[madohora]

Pojazd jest wyposażony w 5 par drzwi odskokowo-przesuwnych. Trzy pary środkowe to drzwi dwuskrzydłowe o świetle 1300 mm, natomiast skrajne dwie to drzwi jednoskrzydłowe o świetle 700 mm. Drzwi posiadają fotokomórki, co zapobiega przytrzaśnięciu pasażerów

[madohora]

W pierwszym członie przy drugiej parze drzwi znajduje się miejsce dla wózka inwalidzkiego bądź dziecięcego oraz ręcznie wysuwana rampa ułatwiająca wjazd do pojazdu. Drugie nieco mniejsze miejsce pozbawione siedzeń wygospodarowano przy ostatnich drzwiach

[madohora]

Puma jest oparta na czterech dwuosiowych wózkach, z których dwa skrajne pod członami I i III to wózki napędne, a dwa środkowe pod członem II to wózki toczne

[madohora]

Baza wózków napędnych wynosi 1800 mm, a tocznych 1500 mm. Średnica kół nowych i zużytych to odpowiednio 590 mm i 530 m

[madohora]

W grudniu 2008 Puma została wypożyczona przez MPK Poznań na okres 4 lat i już 15 grudnia 2008 rozpoczęto eksploatację pojazdu na mniej obciążonych liniach 5 i 13. Tramwaj jednak ulegał częstym awariom i dużo czasu stał w zajezdni

[madohora]

POZNAŃ SZUKA CHĘTNYCH NA ZAKUP PUMY -www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

DZIEŃ OTWARTY ZAJEZDNI W BĘDZINIE - www.tram-silesia.pl - 18.09.2023

[madohora]

[madohora]

Tramwaje Śląskie posiadają obecnie i użytkują 4 wagonów typu SGP E1, w których przeprowadzono remonty i zmieniono zewnętrzną stylistykę pojazdów. Wprowadzono je do użytku w 2011 roku. Od 15 marca 2021 tramwaje zostają wyłączone z użytkowania

[madohora]

Düwag Pt – tramwaj eksploatowany we Frankfurcie nad Menem i konurbacji górnośląskiej, produkowanego przez zakłady Duewag w latach 1972–1973. Zmodernizowana wersja (Düwag Ptb) produkowana była w 1973 i 1977. Tramwaj jest trójczłonowy, dwukierunkowy. Jego dwuczłonową wersją jest Typ U2.

[madohora]

ŚLĄSKI PT PO REMONCIE - www.transinfo.pl - (archiwum)

[madohora]

U2 (także Baureihe U2) – seria wysokopodłogowych wagonów szybkiej kolei miejskiej, łączących w sobie cechy tramwaju i wagonu metra.

[madohora]

105Na to jednoczłonowy, jednokierunkowy wagon silnikowy, wyposażony w czworo drzwi.

[madohora]

Wersja normalnotorowa 105Na wyprodukowana została w liczbie 1443 sztuk, zaś wąskotorowa 805Na w liczbie 691 egzemplarzy. Tramwaje 105Na i 805Na były bazą dla produkcji szeregu odmian

[madohora]

24 maja 2017 w Gdańsku ponownie spięto skład trójwagonowy (#1349+#1350+#1346), który kursował w dni powszednie na linii nr 8 (Stogi Plaża – Jelitkowo) oraz w wakacyjne soboty i niedziele. 24 stycznia 2019 spięto kolejny skład trójwagonowy tzw. „trzysetę” (nazwa pochodzi od wagonu prowadzącego w składzie: #1300+#1299+#1309) i od tego dnia możliwe było spotkanie dwóch składów trójwagonowych na linii 8. 28 maja 2019 „trzysetę” przemalowano w barwy historyczne z czasu PRL-u. Ostatecznie skład ten został wycofany z eksploatacji dnia 5 marca 2021, kończąc zarazem eksploatację wagonów 105Na w Gdańsku.

[madohora]

ZTM ZAPRASZA NA LEKCJE KOMUNIKACYJNE - Gość - 18.09.2023

[madohora]

ŚMIERTELNY WYPADEK W BIERUNIU - Wyborcza - 18.09.2023

[madohora]

TRAMWAJE WRACAJĄ DO ZABRZA - Wyborcza - 18.09.2023

[madohora]

[madohora]

29 lipca 1900 uruchomiono torowisko na trasie Piaśniki – Świętochłowice – Hajduki (Chorzów Batory), natomiast 12 sierpnia 1901 oddano do eksploatacji odcinek torowiska na trasie Królewska Huta (Chorzów) – Rynek – Świętochłowice. W latach 1929–1931 trwała budowa nowej, normalnotorowej zajezdni wraz z zakładami naprawczymi w Hajdukach. W tym samym roku linia Katowice – Chorzów została przebudowana na całej długości na linię dwutorową

[madohora]

W lutym 2011 włodarze miast konurbacji górnośląskiej podjęli decyzję o rozpoczęciu projektu „Modernizacja infrastruktury tramwajowej i trolejbusowej w Aglomeracji Górnośląskiej wraz z infrastrukturą towarzyszącą”, w ramach którego ma zostać zmodernizowanych 48 kilometrów torowisk. Na terenie Chorzowa zaplanowano modernizację następujących odcinków

[madohora]

CENTRUM PRZESIADKOWE W CHORZOWIE JUŻ DZIAŁA - www.transport-publiczny.pl (archiwum)

[madohora]

Spółka Kramer & Co., która w 1895 roku utworzyła spółkę Oberschlesische Dampfstraßenbahnen, 29 września 1898 roku oddała do użytku połączenie Bytom – Zabrze przez Biskupice

[madohora]

Były zakusy by go zlikwidowac

[madohora]

Mam nadzieję, że dalej jeździ

[madohora]

Miasto Łódź posiada największą na świecie sieć tramwajową o rozstawie metrów . Linie międzymiastowe łódzkiego tramwaju pokonują dystans 182 kilometrów.

[madohora]

TRAMWAJE WRACAJĄ DO SZOPIENIC - Silesion - 26.07.2023

[madohora]

Podczas I wojny światowej, z powodu braku węgla, ruch na liniach kolejowych o napędzie parowym został poważnie ograniczony. Następnie EB przeprowadziła tzw. elektryfikację awaryjną na odcinku od Hasle-Rüegsau do Langnau. Przeprowadzono go z takim samym systemem zasilania, jak w sąsiednim BTB. Na trasie ustawiono pięć używanych transformatorów BTB . Linia wysokiego napięcia z Schafhausen do Lützelflüh dostarczała EB energię elektryczną. Eksploatacja elektryczna rozpoczęła się 17 grudnia 1919 r., a trakcję zapewniły lokomotywy BTB .

[madohora]

Tramwaje międzymiastowe były kiedyś szeroko rozpowszechnione w całej Europie. Dziś stały się raczej rzadkie. W okresie przed I wojną światową budowano liczne tramwaje międzymiastowe, których natężenie ruchu nie uzasadniało gęstego ciągu pociągów. W rejonie Halle-Merseburg planowano utworzenie międzymiastowej sieci tramwajowej ( Merseburger Überlandbahnen ). W zachodnich Niemczech prawie wszystkie tramwaje międzymiastowe zostały zamknięte w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku i zastąpione liniami autobusowymi .

[madohora]

Systemy automatycznej zmiany rozstawu kół mogą być stosowane tylko w pojazdach z układem jezdnym specjalnie dostosowanym do tego systemu.Dotychczas nastąpiła bardzo niewielka standaryzacja. Zmiana pasa ruchu odbywa się podczas powolnej jazdy przez system. Podczas jazdy po makiecie z prędkością około 15 km/h mechanizm odblokowujący podwozie jest otwierany przez szyny obsługowe, dzięki czemu tarcze kół można dostosować do nowego rozstawu kół za pomocą szyn prowadzących. Należy rozróżnić, czy koła są odciążone czy

[madohora]

Tramwaj parowy Neuötting – Altötting przewoził tylko ludzi i drobnicę , ale nie przewoził towarów , jak zwykła kolej . Transport pocztowy tramwajem był w przeszłości typowy, aw dużych miastach istniały nawet specjalne tramwaje pocztowe do tego celu . Z drugiej strony w Bawarii zezwolenie na transport towarów wymagałoby wyższej klasyfikacji w momencie przyznawania licencji, tj. Przynajmniej jako kolej lokalna . Inną charakterystyczną cechą tramwaju parowego było to, że lokomotywy na trasie Neuötting–Altötting nie posiadały palacza , co oznacza, że ​​były eksploatowane w tzw. jednoosobowej eksploatacji.

[madohora]

Po drugiej wojnie światowej na pozostałej trasie pozostało dziewięć wagonów towarowych, cztery gondole dwuosiowe, 35 gondoli czteroosiowych, jeden wagon palikowy i jeden wagon opcjonalny spalony w Nauen, który został później przygotowany jako wagon kolejowy.

[madohora]

Gleis i Geleis (liczba mnoga: Gleise und Geleise ) mają swoje pochodzenie w XIV wieku w późnym średnio-wysoko-niemieckim geleis , torze kołowym lub wydeptanej ścieżce. Jest to zbiorowa formacja średnio -wysoko-niemieckiego leis lub cichego utworu. To z kolei sięga staro-wysoko-niemieckiego leisa , w związku z wagonami jako waganleisa , czyli tor wagonowy. Pierwotnie wozy jednoosiowe (w tym wozy wołowe ) lub dwuosiowe ( wozy konne) to równoległe koleiny wciśnięte w ziemię. W rzymskim budownictwie drogowym – a potem znowu od średniowiecza – znane były gąsienice wykute w skale, które umożliwiały pojazdom bezpieczne poruszanie się po odsłoniętej ścieżce, zwłaszcza w górach. Te tory wózków wymagały co najmniej znormalizowanej regionalnie szerokości toru dla wózków. Było kilka rozgałęzień podobnych do zwrotnic na starożytnych ulicach.

[madohora]

Pierwszym współczesnym promem kolejowym był Lewiatan , parowiec z łopatkami zaprojektowany przez inżyniera Thomasa Graingera w latach 1849/50 do obsługi połączeń promowych na kolei Edynburg, Perth i Dundee . Statek rozpoczął służbę między Granton i Burntisland po drugiej stronie zatoki Firth of Forth 3 lutego 1850 roku. Od tego czasu rozwój promów kolejowych podążał z jednej strony za dalszym rozwojem ogólnego budownictwa okrętowego, takim jak zmiana materiału stoczniowego z drewna na żelazo i stal, a także ukształtował swoje własne typowe cechy wyróżniające.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

TRAMWAJ NR 23 ROZKŁAD JAZDY

[madohora]

TRAMWAJE WRACAJĄ DO SZOPIENIC - Radio Eska - 26.07.2023

[madohora]

DODATKOWA KOMUNIKACJA NA OFF FESTIWAL - www.silesia24.pl - 27.07.2023

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Śląska Policja - 07.09.2023

[madohora]

W PIĄTEK OD 15:00 DO 23:00 BĘDĄ ZABLOKOWANE ULICE W KATOWICACH - www.infokatowice.pl - 07.09.2023

[madohora]

ULICAMI KATOWIC PRZEJEDZIE RAJD ŚLĄSKA - Radio Eska - 08.09.2023

[madohora]

ROŚNIE POPULARNOŚĆ PODRÓŻY DALEKOBIEŻNYCH - Dziennik Polski - 08.09.2023

[madohora]

19 grudnia 2015 w mińskiej fabryce Stadlera ukończono pierwszą z 7-wagonowych jednostek dalekobieżnych z rodziny FLIRT G

[madohora]

7 października 2008 dostarczono pierwszy pociąg, który 17 listopada 2008 zaprezentowano w Helsinkach. W styczniu 2009 przewoźnikowi została przekazana druga jednostka. 18 listopada 2009 po niespełna rocznych testach planową eksploatację rozpoczął pierwszy skład. Obsługiwał on w dni powszednie linie łączące Helsinki z Leppävaara i Vantaankoski. 13 grudnia 2009 dołączyła do niego druga jednostka i dwoma pociągami rozpoczęto kursy również w weekendy i na innych trasach.

[madohora]

NIECH PKP PRZEPROSI - Wyborcza - 10.09.2023

[madohora]

Pierwszy tramwaj miejski pojawił się za sprawą inżyniera Johna Stephensona w Nowym Jorku w 1832 roku. Wagoniki były ciągnięte przez konie po szynach zabudowanych w jezdni. W 1835 roku otwarta została pierwsza linia tramwajowa w Nowym Orleanie, dając zaczątek najstarszej, funkcjonującej nieprzerwanie sieci tramwajowej świata[12]. Od lat 60. XIX w. tramwaje rozpowszechniły się w Europie; w tym czasie we Francji pojawiły się pierwsze tramwaje parowe (wagony tramwajowe ciągnął parowóz o całkowicie obudowanym, przystosowanym do ruchu w mieście nadwoziu). W 1879 r. w Nantes Ludwik Mękarski, inżynier polskiego pochodzenia, zbudował system tramwajowy oparty na systemie napędu pneumatycznego. Wagony były wyposażone w zbiorniki sprężonego powietrza, które były uzupełniane na stacjach końcowych. System ten funkcjonował przez 34 lata.

[madohora]

UTRUDNIENIA W RUCHU - Nasze Miasto - 11.09.2023

[madohora]

OSTRZEŻENIA DLA SLĄSKA - Nasze Miasto - 12.09.2023

[madohora]

ZDERZENIE BUSA Z CIĘŻARÓWKĄ - Interia - 13.09.2023

[madohora]

N to dwukierunkowy, dwustronny, jednoczłonowy wagon silnikowy, wyposażony w czworo jednoczęściowych, odsuwanych drzwi.

[madohora]

SAMOCHÓD NA A4 WPADŁ DO ROWU - Wyborcza - 14.09.2023

[madohora]

GZM PRZEJMIE TRAMWAJE ŚLĄSKIE - www.nettg.pl - 14.09.2023

[madohora]

WROCŁAWSKA PIOSENKA -www.wroclaw.pl

[madohora]

KONIEC Z KARTĄ ŚKUP - Nasze Miasto - 15.09.2023

[madohora]

ZMIANY W ROZKŁADACH JAZDY 16.09.2023 - Śląska Opinia - 16.09.2023

[madohora]

BĘDZIE NOWY TRAMWAJ - www.tvp.pl

[madohora]

O TRAMWAJACH KTÓRE NIE MOGŁY JEŹDZIĆ - www.bmhd.cz

[madohora]

Tramwaje Śląskie posiadają obecnie i użytkują 4 wagonów typu SGP E1, w których przeprowadzono remonty i zmieniono zewnętrzną stylistykę pojazdów. Wprowadzono je do użytku w 2011 roku[2]. Od 15 marca 2021 tramwaje zostają wyłączone z użytkowania

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

WYPADEK NA A1 - Dziennik Łódzki - 09.09.2023

[madohora]

ZMIANY W ROZKŁADZIE JAZDY KOLEI ŚLĄSKICH - www.piekary.info - 13.09.2023