PRZYSŁOWIA RÓŻNE

[madohora]

Kwiecień daje zieleń trawce, gra pastuszek na igrawce.

[madohora]

Gdy Wojciech rano rosi, pół lata posuchę nosi.

[madohora]

Na Świętego Wojciecha rośnie rolnikom pociecha.

[madohora]

Kiedy Jerzy skryje wronę w życie, będzie zboża obficie.

[madohora]

Chodzisz na Marka bez koszuli, w maju kożuchem się otulisz.

[madohora]

Do Świętego Marka nie ma żyta ani ziarnka.

[madohora]

Jeśli na Święty Marek deszcz idzie, to i na kamieniu owies wzejdzie.

[madohora]

Na Marka dogrzewa, zwykle potem ulewa.

[madohora]

Jeśli księżyc we mgle, za trzy dni deszcz

[madohora]

Kiedy w kwietniu słonko grzeje, rolnik nie zubożeje.

[madohora]

Kiedy kawki, do kupy zleciawszy się, wrzeszczą, deszcz zwykle, jako mówią prości ludzie, wieszczą.

[madohora]

Gdy październik ciepło trzyma, zwykle bywa mroźna zima.

[madohora]

Co lato uzbiera, to zima pożera

[madohora]

W zimie odkryte ucho, to w lecie sucho.

[madohora]

Bez pracy nie ma kołaczy. ...

[madohora]

Apetyt rośnie w miarę jedzenia. ...

[madohora]

Przysłowie (łac. proverbium lub adagium) – utrwalona w języku paremia, bezpośrednio lub metaforycznie wyrażająca myśl lub radę opartą na tradycji ludowej, mającą charakter ogólny i gnomiczny[1][2]. Do frazeologii zaliczana jest tylko przy szerszym rozumieniu tego terminu. Nauką o przysłowiach jest przysłowioznawstwo, rozpadające się na paremiografię, tj. zbieranie przysłów, oraz paremiologię, tj. ich analizę historyczno-kulturową.

[madohora]

Inną cechą formalną przysłowia jest jego alegoryczność. Podwójny sens przysłów polega na tym, że operują one konkretnymi sytuacjami i wyobrażeniami, dotyczą jednak relacji ogólnych i wyrażają ogólne pojęcia.

[madohora]

źle się dzieje w państwie duńskim

[madohora]

życzliwe serce to najlepsze pokrewieństwo

[madohora]

z chudego rzepaku mało oleju

[madohora]

z żoną i kucharzem nie kłoć się przed obiadem

[madohora]

za ojców błędy pokutują

[madohora]

złego sąsiada i kłótni w domu nie życzyć nikomu

[madohora]

zły ojciec rzadko ma dobrego syna