HALLOWEN

[madohora]

[madohora]

TROCHĘ SPÓŹNIONE PYTANIE O HALLOWEN

[madohora]

BEZOWE DUSZKI

4 białka
250 g cukru
1 łyżeczka mąki ziemniaczanej
1 łyżeczka białego octu winnego lub ryżowego
łyżeczka ekstraktu z wanilii
kostka gorzkiej czekolady do dekoracji

Piekarnik nagrzać do temperatury 120oC (bez termoobiegu). Dużą blachę wyłożyć pergaminem. Miskę oraz mieszadła miksera przetrzeć wacikiem nasączonym octem. Białka spienić, następie stopniowo i bardzo wolno dodawać cukier puder. Miksować do powstania sztywnej, błyszczącej masy + kilka minut by się ustabilizowała. Dodać ocet, ekstrakt z wanilii i mąkę ziemniaczaną po czym miksować jeszcze kilka minut. Masę przełożyć do rękawa cukierniczego lub szprycy. Wycisnąć na pergamin niewielki stożki w około 2,5 cm odstępach od siebie (beziki nieco urosną… ale bez przesady); wstawić do piekarnika. Po 15 minutach zmniejszyć temperaturę do 100oC i pozostawić bezy na 45 minut… to niby wystarczy - jeśli jednak podobnie jak ja lubicie bardzo suche bezy proponuję zmniejszyć temperaturę do 60oC i suszyć je jeszcze około godzinę. Piekarnik wyłączyć uchylić i pozostawić (z bezami w środku) do całkowitego ostygnięcia. Za pomocą małego pędzelka udekorować duchy roztopioną czekoladą.

[madohora]

MUMIE - CIASTECZKA NA HALLOWEN

mąka pszenna - 250 g
cukier puder - 90 g
masło - 125 g, miękkie
jajko - 1 szt
sól - 1/4 łyżeczki
lukier
cukier puder - gorąca woda, kilka kropli soku z cytryny
gorzka czekolada - 1-2 kostki, roztopione, do namalowania oczu

Masło szybko utrzyj (robotem kuchennym, mikserem) z cukrem i solą. Wbij jajko i obijaj przez 30 sek. Wsyp mąkę, wymieszaj- ewentualnie dolej łyżkę zimnej wody, jeśli ciasto jest zbyt suche. Uformuj z niego dysk, owiń w folię spożywczą i wstaw na 30 minut do lodówki. Po tym czasie rozwałkuj na grubość ok.2-3 mm, wytnij kształt mumii (prostokąt, z dwóch stron zaokrąglony, jak duży plasterek czy fasolka). Ułóż na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, piecz ok. 7-10 minut w temp. 200 oC, do lekkiego zarumienienia brzegów. Ostudź. Z cukru pudru, gorącej wody i soku z cytryny utrzyj lukier. Pokryj nim całą powierzchnię ciasteczek, odstaw do wysuszenia. Resztę lukru przełóż do woreczka foliowego, utnij róg (delikatnie, ma powstać malutka dziurka). Przez dziurkę wyciskaj lukier „malując” nim linie na ciasteczkach.
Roztopioną gorzką czekoladą (wykałaczką) namaluj mumiom oczka.

[madohora]

31 października 1920 roku w mieście Anoka w stanie Minnesota odbyła się pierwsza w Stanach Zjednoczonych parada z okazji Halloween. Uczestnikami parady byli mieszkańcy przebrani w kolorowe stroje popularnych postaci. W kolejnych latach pochód organizowano corocznie 31 października. W roku 1937 Anokę ogłoszono światową stolicą Halloween.

[madohora]

W HALLOWEN NA NIEBIE POJAWI SIĘ NIEBIESKI KSIĘŻYC - Onet.pl - 31.10.2020

[madohora]

ZUPA DYNI

dynia - około 1 kilogram
cebula - 1 sztuka
bulion z warzyw - 0,5 litra
masło - 1 łyżka
sól, - szczypta
pieprz - szczypta
imbir - 2 łyżeczki
grzanki
gęsta śmietana - po łyżce na każdy talerz czy miseczkę

Zaczynamy od przygotowania składników - to znaczy pokrojenia na kawałki (mogą mieć różną wielkość) dyni oraz posiekania cebuli. Następnie rozpuszczamy w garnku łyżkę masła i podsmażamy na nim cebulę.
Kiedy już cebula ładnie się zeszkli, zalewamy wszystko bulionem z warzyw, przygotowanym wcześniej. Lepiej użyć bulionu warzywnego, niż na przykład drobiowego, ponieważ będzie się lepiej komponował smakowo z dynią. Do wywaru dodajemy kawałki dyni i czekamy kilka minut aż warzywo zmięknie i zacznie się rozpadać. Wówczas ściągamy garnek z ognia i przystępujemy do miksowania jego zawartości. Używamy w tym celu blendera, tworząc wyborną zupę krem. Gotowy krem ustawiamy jeszcze na moment na ogniu, doprawiając całość do smaku. Używamy imbiru, pieprzu i soli. Całość musimy obficie wymieszać - nie tylko po to, żeby rozprowadzić przyprawy, ale również żeby krem się nie przypalił. Gotowy krem rozlewamy do miseczek czy talerzy i dekorujemy łyżką gęstej śmietany oraz grzankami.

[madohora]

Smaż na małym ogniu przez około minutę, aż staną się chrupiące. Miąższ dyni włóż do miski, dopraw papryką, gałką muszkatołową, solą i pieprzem. Delikatnie dodaj kilka łyżek serka ricotta (lub twarożku). W oddzielnej miseczce wymieszaj nieco śmietanki z utartym parmezanem. Plastry suchej szynki (parmeńskiej lub innej) pokrój na cienkie paseczki.

[madohora]

Ze względu na wyparcie starych wierzeń przez chrześcijaństwo współcześni wyznawcy Ásatrú zechcieli je zrekonstruować. Ich wyznawcy klasyfikowani są zazwyczaj jako neopoganie, choć wielu z nich odrzuca tę etykietę. Wierzenia i rytuały rekonstruowane są na podstawie historycznych zapisków, zwłaszcza tych przekazanej przez dzieła literackie. Ze względu na skąpość tego materiału mogą one różnić się wśród różnych grup i jednostek.

[madohora]

W 1136 roku król Danii Eryk II Pamiętny zmusił do kapitulacji obrońców, poprzez zajęcie nadbrzeżnych źródeł wody, jednak Ranowie szybko odzyskali samodzielność, a mieszkańcy zbudowali wewnątrz grodu zbiornik na wodę, by zabezpieczyć się przed podobnymi wypadkami.

[madohora]

Została zdobyta w nocy z 15 na 16 czerwca 1168 roku i zniszczona przez koalicyjną armię duńsko-pomorsko-obodrycką dowodzoną przez króla duńskiego Waldemara ]. To wydarzenie poprzedziło wymuszoną chrystianizację mieszkańców tego regionu.

[madohora]

Obiekt powstał prawdopodobnie w okresie lateńskim, w przedziale czasowym od 200 roku p.n.e. do około 400 roku p.n.e. Rzeźba została odkryta przy drodze w okolicy Strzegomian; prawdopodobnie nie była to pierwotna lokalizacja posągu. Możliwe, że znajdował się w jednym ze świętych kręgów na Ślęży. W czasach nowożytnych była znana co najmniej od XVIII wieku, leżała wówczas na boku. Rzeźba stała się bardziej znana od 1853 roku, kiedy to została już ustawiona pionowo. W 1903 roku posąg przeniesiono na szczyt Ślęży, początkowo w okolice nowego schroniska, następnie w pobliże kościoła Nawiedzenia Najświętszej Maryi Pann, gdzie stoi pod jaworem

[madohora]

Ta kolęda zawiera w sobie trzy elementy: pierwszy to dwa gołębie siedzące na dębie, drugi to wyłowienie piasku i kamieni przez ptaki, trzeci to stworzenie świata. Dwa gołębie, ptaki lub kury w koronie drzewa to popularny wśród Słowian motyw – przedstawia on Drzewo Kosmiczne. W folklorze Drzewo Kosmiczne stoi w „pępku świata”, ma być ciężkie, wysokie i o szerokim liściu. W podobnym zachowanym micie Bóg wrzuca swoją laskę do wody, która następnie zmienia się w drzewo. Na jego gałęzi zasiadają Bóg i Diabeł by wyłowić świat z wody. Na związek tej modlitwy z Kosmicznym Jajem wskazuje „drobny piasek”, z którego stworzono „czarną ziemię” oraz „niebieskie kamienie”, z których stworzono niebo i ciała niebieskie. Odpowiada to szeroko rozpowszechnionym mitom Kosmicznego Jaja, które zostaje rozbite w akcie twórczym i z którego dolnej skorupy powstaje Ziemia, a z górnej skorupy powstają Niebiosa.

[madohora]

Nasz świat biały wziął się od Pana
Krasne słońce z lica Bożego
Młode światło księżyca z piersi Jego
Białe zorze z oczu Bożych
Gęste gwiazdy z szat Jego
Bujne wiatry z Ducha Świętego
Lud boży od Adama
Krzepkie kości wzięte z kamienia
Ciała nasze z wilgotnej ziemi

[madohora]

W wiosennych obrzędach wspominania zmarłych istotnym elementem jest ich związek z ziemią, płodnością, nadzieją, odrodzeniem oraz kreacją nowej przyrody czy prośbą o urodzaj i dobre plony. Odróżnia to uroczystości wiosenne od innych świąt, podczas których czczono osoby zmarłe lub przodków.

[madohora]

W XVI wieku nowo przybyli konkwistadorzy z Hiszpanii, oburzeni pogańskimi praktykami kulturowymi miejscowych ludów, mając na celu nawrócenie miejscowej społeczności na katolicyzm, przesunęli datę letniego festiwalu na początek listopada, zbieżnie z Zaduszkami i Wszystkich Świętych według obowiązującego w Hiszpanii kalendarza kościelnego. Hiszpańskie obrządki pomieszano z tematycznie podobnymi tubylczymi obrządkami prekolumbijczyków, w ten sposób poczynając dzisiejszy Dzień Zmarłych w Meksyku.

[madohora]

[madohora]

Rura – tradycyjny, regionalny wypiek kuchni poznańskiej.

[madohora]

W religii wicca oraz niektórych nurtach neopogańskich Beltane jest jednym z tzw. sabatów większych[

[madohora]

The nonprofit Food Allergy Research & Education says on its website that in 2014 it started the practice of teal pumpkins as decorations to indicate that a house is giving out items other than food. This inspired Alicia Plumer, the mother of an autistic son, to start the blue bucket movement in 2018. Plumer's son carried a blue bucket, and National Autism Association president Wendy Fournier encouraged the use of blue buckets by other autistic children, to indicate that they might not have the abilities of other children but still deserved to be included.

[madohora]

Опросы 2005 года показали, что 80 % взрослых в США готовятся к празднику Хэллоуин, покупая конфеты[2], а 93 % детей имеют намерение посетить дома соседей, чтобы получить сладости

[madohora]

[madohora]

On Halloween in 1835, the Dublin Penny Journal published a long story on the legend of "Jack-o'-the-Lantern". In 1837, the Limerick Chronicle refers to a local pub holding a carved gourd competition and presenting a prize to "the best crown of Jack McLantern". The term "McLantern" also appears in an 1841 publication of the same paper.

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

HALLOWEN CZYLI OZDOBY Z DYNI

[madohora]

[madohora]

W 2010 roku w holu głównym Domu Turysty PTTK stanęła drewniana replika Światowida, którego oryginał znajduje się w Muzeum Archeologicznym w Krakowie[15]. Jednak w 2013 po staraniach proboszcza z Sulistrowic figura została usunięta. W ramach sprzeciwu związki rodzimowiercze oraz środowiska związane z portalem Racjonalista.pl napisały w tej sprawie list do papieża Franciszka, jednak ich głos nie przebił się do mainstreamowych mediów. Ze strony kościoła rozpropagowana została natomiast akcja „Ocalmy kościół na Ślęży”, mająca na celu nie tylko renowację wnętrza kościoła, ale też rewitalizację szczytu Ślęży, a także jej okolic. W tym okresie miała miejsce również próba podpalenia figurki kościelnej przez nieznanego sprawcę w kościele w Sulistrowiczkach. Brak jest rzeczowych dowodów na ten temat i przypuszczalnie był to wybryk chuligański niemający szerszego związku z opisywaną sprawą

[madohora]

HALLOWEN KILKA GIFÓW Z TEJ OKAZJI

[madohora]

POTRAWY NA HALLOWEN

[madohora]

HALLOWEN CZY NAM POTRZEBNE JEST TAKIE ŚWIĘTO?

[madohora]

PRZEBRALI PSA NA HALLOWEN. PODOBNO ŚMIESZNE

[madohora]

[madohora]

Tego wieczora wypada wigilia celtyckiego święta Samhain. Dawniej wierzono, że to moment niedomknięcia czasu, przestrzennej szczeliny. Korzystają z tego duchy zmarłych - schodzą wtedy na ziemię...

[madohora]

Żeby duchy omijały twój dom szerokim łukiem, zgaś po zmroku wszystkie światła, najlepiej zostawić tylko małą białą świeczkę. Możesz też wydrążyć dynię i zrobić z niej lampion.

[madohora]

Duchom należy się poczęstunek – kiedy najedzą się, pójdą dalej. Wystaw przed dom wydrążoną dynię napełnioną cukierkami lub suszonymi owocami

[madohora]

Jeśli poprzebierane dzieci sąsiadów uszczkną sobie trochę łakoci, nic się nie stanie, w końcu dzięki temu unikniesz psikusów

[madohora]

By nie ściągać na siebie uwagi demonów, od zapadnięcia ciemności aż do pójścia spać najlepiej w ogóle się nie odzywaj.

[madohora]

Te kilka godzin ciszy potraktuj jak medytację

[madohora]

Milczenie pomaga skupić się na własnym wnętrzu, uspokoić rozedrgany umysł i oczyścić go z nadmiaru emocji

[madohora]

GROBY WAMPIRÓW W POLSCE - Fakt.pl - 23.10.2014

[madohora]

Wampiryzm jest to poważna choroba a więc nazywanie osób podejrzewanych o czary jest lekką przesadą.

[madohora]

Halloween – zwyczaj związany z maskaradą i odnoszący się do święta zmarłych, obchodzony w wielu krajach w wieczór 31 października, czyli przed dniem Wszystkich Świętych. Odniesienia do Halloween są często widoczne w kulturze popularnej, głównie amerykańskiej.

[madohora]

Halloween najhuczniej jest obchodzony w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Mimo że dzień nie jest świętem urzędowym, cieszy się po święcie Bożego Narodzenia największą popularnością. Święto Halloween w Polsce pojawiło się w latach 90.

[madohora]

Głównym symbolem święta jest wydrążona i podświetlona od środka dynia z wyszczerbionymi zębami. Inne popularne motywy to duchy, demony, zombie, wampiry, czarownice, trupie czaszki itp.

[madohora]

Dokładna geneza Halloween nie jest znana. Może nią być rzymskie święto na cześć bóstwa owoców i nasion (Pomony) albo z celtyckiego święta na powitanie zimy. Według tej drugiej teorii Halloween wywodzi się z celtyckiego obrządku Samhain. Ponad 2 tys. lat temu w Anglii, Irlandii, Szkocji, Walii i północnej Francji w ten dzień żegnano lato, witano zimę oraz obchodzono święto zmarłych

[madohora]

Druidzi (kapłani celtyccy) wierzyli, iż w dzień Samhain zacierała się granica między zaświatami a światem ludzi żyjących, zaś duchom, zarówno złym, jak i dobrym, łatwiej było się przedostać do świata żywych. Duchy przodków czczono i zapraszano do domów, złe duchy zaś odstraszano. Ważnym elementem obchodów Samhain było również palenie ognisk. Na ołtarzach poświęcano bogowi resztki plonów, zwierzęta i ludzi. Paląc chciano dodawać słońcu sił do walki z ciemnością i chłodem. Wokół ognisk odbywały się tańce śmierci. Symbolem święta Halloween były noszone przez druidów czarne stroje oraz duże rzepy, ponacinane na podobieństwo demonów. Sądzi się, iż właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebierania się w ów dzień w dziwaczne stroje i zakładania masek. Czarownice w towarzystwie czarnych kotów przepowiadały przyszłość

[madohora]

Po 835 roku pod wpływem chrześcijaństwa zwyczaj zaczął zanikać, gdy uroczystość Wszystkich Świętych została przeniesiona z maja na 1 listopada.

[madohora]

Kościoły chrześcijańskie przeciwstawiły się obchodzeniu Halloween wprowadzając Dzień Zaduszny. Święto w 998 roku wprowadził św. Odylon, francuski benedyktyn i przełożony opactwa w Cluny. W XIV wieku wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych zostało wprowadzone do liturgii rzymskiej i upowszechnione w całym Kościele. Irlandzcy imigranci sprowadzili tradycję do Ameryki Północnej w latach 40 XIX wieku.

[madohora]

31 października 1920 roku w mieście Anoka w stanie Minnesota odbyła się pierwsza w Stanach Zjednoczonych parada z okazji Halloween. Uczestnikami parady byli mieszkańcy, przebrani w kolorowe stroje popularnych postaci. W kolejnych latach pochód organizowano corocznie 31 października. W roku 1937 Anokę ogłoszono światową stolicą Halloween.

[madohora]

W drugiej połowie XX wieku święto trafiło do zachodniej Europy

[madohora]

ZUPA Z DYNI

Kawałki dyni, 1 kostka bulionowa, 1 kwaśne jabłko, sól, pieprz, gałka muszkatołowa, świeży, starty imbir, natka pietruszki

Dynię i jabłko (osobno) pieczemy w piekarniku przez kilka minut. Do garnka wlewamy 1 l wody, dodajemy kostkę rosołową, pieczone jabłko oraz kawałki dyni. Gotujemy aż dynia będzie miękka. Gorącą zupę miksujemy w blenderze. Dodajemy świeży, starty imbir, gałkę muszkatołową, oraz sól i pieprz. Zupę posypujemy natką pietruszki.

[madohora]

SOS DO SPAGETTI Z DYNIĄ

Kilka kawałków dyni, pomidory w puszcze, ząbek czosnku, 1 mała cebula, białe wino, śmietana, oliwa

Czosnek i cebulę szklimy na oliwie. Następnie dodajemy dynię a gdy ta zmięknie pomidory z puszki. Wszystko razem smażymy. Na koniec dodajemy białe wino oraz śmietanę rozprowadzoną odrobiną sosu (aby się nie zważyła). Makaron spaghetti gotujemy zgodnie z przepisem na opakowaniu. Do makaronu dodajemy krewetki oraz ostry, żółty ser. Całość doprawiamy sosem.

[madohora]

DYNIA MARYNOWANA

1/2 dyni ,1 łyżeczka soli, 15 goździków, cynamon, liść laurowy, miód według uznania, ostre papryczki, 1 szklanka octu 10%, 2 l wody

Dynię oczyścić z pestek, obrać, pokroić na duże kawałki. Odłożyć. Zagotować wodę z miodem, solą, liściem laurowym ostrą papryczką, cynamonem i goździkami. Wrzucić do niej dynię i gotować na średnim ogniu ok. 10 minut. Sprawdzić czy jest miękka. Wlać ocet, zamieszać, zdjąć z ognia i przełożyć do słoiczków. Pasteryzować około 10 minut. Odwrócić do góry nogami i zostawić tak na jakiś czas.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

KOPYTKA DYNIOWE

To świetna odmiana popularnych kopytek. Są nieco delikatniejsze i doskonale smakują zarówno na słono, jak i na słodko. Z ugotowanych ziemniaków z dodatkiem kilku łyżek śmietankowego serka zrób purée i zmieszaj mniej więcej pół na pół z lekko odciśniętym purée z upieczonej lub ugotowanej dyni. Dodaj ubitą pianę z białka i oddzielnie roztrzepane żółtko. W wersji słonej można dorzucić nieco tartego parmezanu i doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową.

Masę delikatnie wymieszaj i wyłóż na blat. Stopniowo dodawaj mąkę, zagniatając szybko gładkie, miękkie ciasto, podsypując dodatkowo mąkę w razie potrzeby. Formuj długie wałeczki, pokrój w poprzek na kopytka i gotuj w lekko osolonej wodzie. Świetne z roztopionym masłem i tartym parmezanem lub zrumienione na patelni również z masłem i orzechami włoskimi, posypane brązowym cukrem (to w wersji słodkiej). Najlepsze są kopytka z poprzedniego dnia, odsmażane na patelni

[madohora]

Zawarta w dyni witamina A dba o prawidłowy stan włosów, skóry i paznokci. Natomiast karotenoidy i przeciwutleniacze widocznie odmładzają ciało. Zapobiegają tworzeniu się komórek nowotworowych oraz wspomagają odporność.

[madohora]

BABECZKI DEXTERA

160 g masła
120 g drobnego cukru do wypieków
165 g mąki pszennej
1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
3 jajka
skórka otarta z 1 cytryny
1 łyżeczka ekstraktu z cytryny
kilka łyżek dżemu wiśniowego

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Mąkę i proszek przesiać, odłożyć.
W misie miksera utrzeć masło z cukrem, na jasną i puszystą masę. Dodawać jajka, jedno po drugim, ucierając na gładką masę po każdym dodaniu. Dodać skórkę z cytryny, ekstrakt i zmiksować.
Do powstałej masy dodać odłożone przesiane składniki. Wymieszać szpatułką tylko do połączenia się składników, nie dłużej.
Formę do 12 muffinek wyłożyć papilotkami, do połowy ich wysokości nałożyć ciasto, na nie wyłożyć pełną łyżeczkę dżemu wiśniowego, przykryć ciastem.
Piec w temperaturze 180ºC przez około 20 minut (bez termoobiegu) lub chwilę dłużej, do tzw. suchego patyczka. Wyjąć, wystudzić na kratce.
Ponadto:

500 ml śmietany kremówki 36%, schłodzonej
4 łyżeczki cukru pudru
frużelina lub konfitura wiśniowa

Śmietanę kremówkę ubić do otrzymania gęstej pianki, pod koniec ubijania dodając cukier puder.
Babeczki udekorować bitą śmietaną. Wbić cukrowe szkło, polać konfiturą lub frużeliną.
Przechowywać w lodówce.

[madohora]

DYNIA HOKKAIDO - najpopularniejsza zarówno jako baza zup, jak i do pieczenia. Ta dynia nie wymaga obierania ze skóry przy przyrządzaniu potraw.

[madohora]

[madohora]

CIASTO NA HALLOWEN

CIASTO DYNIOWE: 1, 5 szklanki mąki szklanka cukru łyżeczka proszku dopieczenia
2 jajka 5 łyżek musu z dyni 0,5 szklanki oleju
Potrzebna będzie także foremka w kształcie dyni lub szklanka do wycięcia kółek
CIASTO JASNE: 2 szklanki mąki pszennej 1,5 szklanki cukru 4 jajka
125 g masła 2 łyżki śmietany 18 %
2 łyżeczki proszku do pieczenia Odrobina kwasku cytrynowego, lub sok z połowy cytryny
mus z dyni (ekspresowy)
Z dyni wydrążyć miąższ, oraz pestki, dynie obrać i podzielić na małe kawałki i wstawić do mikrofalówki na 10 minut, gorący mus odstawić do przestudzenia, następnie zmiksować na gładką masę.CIASTO DYNIOWE::
Wszystkie składniki zmiksować na gładką masę. Przelać do przygotowanej keksówki i piec około 40-45 minut w nagrzanym piekarniku. Dokładnie wystudzić, po porcjować na kawałki, i z każdego kawałka ciasta, wykrajać foremką małe dynie, lub szklanką koła.Z białek ubić sztywną pianę, żółtka zmiksować z cukrem na puszystą masę Masło utrzeć na puch cały czas ucierając dodać masę jajeczną i śmietanę dokładnie zmiksować, następnie dodać mąkę oraz proszek do pieczenia sok z cytrynowy i miksować jeszcze około 3 minuty aby składniki dokładnie się połączyły. Na końcu dodać sztywną pianę z białek i delikatnie wymieszać z ciastem. W foremce ułożyć, wykrojone pomarańczowe dynie, zalać ciastem piec około 50 minut w temperaturze 180 C po upieczeniu ciasto wystudzić i polać polewą

[madohora]

[madohora]

Halloween jest zwyczajem, który w wielu krajach obchodzony jest w wieczór 31 października. Najbardziej popularny jest on w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, czy Kanadzie. Do Polski zwyczaj ten zawędrował w latach 90-tych. Jednym z symboli Halloween jest wydrążona i podświetlona od środka dynia.

[madohora]

TIRAMISU Z DYNI

250 g mascarpone
150 g dyniowego puree
200 ml śmietany kremówki 36%
80 g cukru pudru
1 łyżeczka przyprawy dyniowej
140 g podłużnych biszkoptów
250 ml wody
1 łyżka kawy mielonej do espresso

o zmiksowanego mascarpone, puree, cukru pudru i przyprawy dyniowej stopniowo dodajemy bitą śmietanę. Składniki powinny dokładnie się połączyć. Biszkopty moczymy w kawie. Dno naczynia na tiramisu wykładamy mokrymi biszkoptami, które przekładamy połową przygotowanej masy.
Następnie na kremie układamy kolejną warstwę biszkoptów i przykrywamy ją resztą śmietankowego nadzienia. Przyprawą z dyni obsypujemy wierzch deseru. Chłodzimy i gotowe!

[madohora]

Nie ukrywam, że nie jestem zwolenniczką tego rodzaju świąt. Bezkrytycznie przejmujemy wszystko co amerykańskie

[madohora]

Piękny wygląd dyni sprawia, że wiele osób chce ją uprawiać w swoim ogrodzie. Do wyboru mamy wiele jej odmian, różniących się między sobą smakiem i kolorem. Najpopularniejsza w Polsce jest dynia zwyczajna o soczyście pomarańczowej grubej skórce i miąższu bez dominującej nuty smakowej. Znane są jednak również takie reprezentantki gatunku, jak niewielka Hokkaido, przypominająca kształtem gruszkę dynia Piżmowa, podłużna Lunga di Napoli, dynia Prowansalska, Muszkatołowa, czy Makaronowa. Niektórzy uprawiają też śródziemnomorską odmianę dyni olbrzymiej, która może ważyć nawet 600 kg! Do prawidłowego wzrostu roślina potrzebuje dużej ilości słońca i ciepła, dlatego jej hodowlę należy rozpocząć na odpowiednio nasłonecznionym stanowisku albo pod specjalną osłonką. Najlepsza dla dyni gleba jest bogata w azot i składniki odżywcze, o dużej przepuszczalności. Warzywo to wysiewa się na początku maja, prosto do gruntu. Nasiona dyni zwyczajnej powinny być ułożone w odstępie 60 cm od siebie. By roślina rozwijała się bez przeszkód, trzeba ją regularnie podlewać, dbać o odpowiednio pulchne podłoże i usuwanie chwastów. Kiedy owoce osiągną rozmiary piłki tenisowej, usuwamy ich zbędne zawiązki i skracamy pędy. Po około 20 dniach od momentu posadzenia dyni, owoce nadają się do zbioru.

[madohora]

Dynia, mimo pulchnego wyglądu, jest uboga w kalorie (10 dag to tylko 28 kcal), a nawet pomaga schudnąć, z powodu dużej zawartości celulozy. Wspiera także naszą urodę, dzięki witaminie E i prowitaminie A. Poza tym, możemy w niej znaleźć pewne zasoby witaminy B2 oraz minerały - magnez, potas, sód, wapń i żelazo. Źródłem cennych dla zdrowia składników są też pestki dyniowe, które dostarczają nam cynku, fosforu, manganu, kwasów tłuszczowych omega-3 i fitosteroli. Warzywo to jest wskazane przy diecie odkwaszającej organizm i wzmacniającej jego odporność. Niestety nie poleca się go diabetykom, ze względu na wysoki indeks glikemiczny (75). Idealne okazy dyni są dojrzałe, o nasyconej barwie – im bardziej oranżowy miąższ, tym więcej w nim witamin B1, PP i A. Na szczęście, zarówno surowa jak i gotowana dynia zawiera tyle samo cennych wartości odżywczych.

[madohora]

Zawarte w dyni antyoksydanty, takie, jak witamina C, E i beta-karoten, a także luteina, wspierają zdrowie naszych oczu i zapobiegają uszkodzeniom wzroku. Spożywanie warzyw bogatych w te składniki chroni nas również przez zwyrodnieniem plamki żółtej oraz powstawaniem kurzej ślepoty (pogorszenia się wzroku wraz ze zmierzchem).

[madohora]

FESTIWAL DYNI W OGRODZIE BOTANICZNYM - www.ogrodbotaniczny.wroclaw.pl

[madohora]

[madohora]

Kult przodków – praktyka religijna oparta na wierze w życie pozagrobowe przodków, ich wpływ na życie ziemskie oraz możliwość komunikowania się z nimi poprzez określone rytuały. Celem takich rytuałów jest zazwyczaj oddawanie zmarłym czci, dbanie o ich samopoczucie w życiu pozagrobowym (np. poprzez składanie ofiar, patrz: obiata), a także zwracanie się do nich o radę, błogosławieństwo lub protekcję. Za pozareligijne, społeczne funkcje kultu przodków uważa się podtrzymywanie więzów rodowych i rodzinnych, tj. lojalność, szacunek wobec starszych (patrz: nabożność synowska) czy ciągłość pokoleń.

[madohora]

Tematy eschatologiczne dotyczące zagadnienia duszy są przedstawiane przez poszczególne religie w zależności od specyfiki ich systemów wierzeń co do życia po śmierci. W rozumieniu największych religii monoteistycznych jest ona pierwiastkiem ożywiającym ciało, który człowiek otrzymał od Boga Stwórcy, trwającym także po śmierci ciała. W innych religiach, jak hinduizm, pojęcie duszy jest odmienne ze względu na doktrynę reinkarnacji, która implikuje brak istnienia specyficznie ludzkiej duszy. Różne są też poglądy poszczególnych religii na temat istnienia i świadomości duszy bez ciała oraz tego, czy każdy ma osobną duszę, czy też jest ona wspólna dla całego rodzaju ludzkiego. Różnice pojawiają się także w kwestii preegzystencji duszy.

[madohora]

Według buddyjskiej szkoły Cittamatra jedyne co istnieje, to "samo-świadomy i samo-rozświetlający się Umysł wolny od dualizmu doświadczenia i doświadczającego", a ściślej mówiąc natura umysłu, zarazem natura rzeczywistości. Poczucie rozdzielenia stwarzają tu przykrywające tę naturę, zgromadzone indywidualnie zgodnie z prawem przyczynowo-skutkowym karma, nawykowe skłonności i splamienia, m.in. wrażenie odrębnej tożsamości ego, które na powierzchownych poziomach świadomości zanikają całkowicie w czasie procesu śmierci. Jednak dalej reinkarnuje się tylko najbardziej subtelna wolna od splamień, dualizmu i koncepcji natura umysłu, umożliwiając w Bardo, jak i w kolejnym odrodzeniu dalszy rozwój (lub zanik) nawykowych sił. Teksty buddyjskie przyrównują te nawykowe skłonności i splamienia do fal oceanu, a naturę umysłu do wody oceanu. Pojedyncze fale na oceanie Umysłu pojawiają się i znikają, niekiedy uchodząc w głębiny, a niekiedy można je wyodrębnić (śmierć, bardo i kolejne odrodzenie), ale przez cały czas pozostają częścią wód oceanu.

[madohora]

Litografie, przeważnie rylca José Posada Guadelupe, mimo że niewykonane specjalnie z okazji Dnia Zmarłych, jednak tradycyjnie są kojarzone z tym świętem, z uwagi na cechujące je aluzje do personifikacji śmierci.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Tombe mexicaine le Jour des morts 2019, ornée des cempasúchil, les fleurs traditionnelles de cette fête, et d'un ballon d'Halloween en forme de fantôme, d'inspiration américaine, au cimetière historique de San Luis Potosí.

[madohora]

[madohora]

KRWAWY MÓZG

40 ml wódki
4 ml soku z limonki
25 ml Irish Cream
Kilka kropel grenadyny
Słomka do napojów

Schłodzona wódkę należy wlać do shakera, dodać sok z limonki i wymieszać. Całość przelej do kieliszka. Zanurz słomkę w Irish Cream, zatkaj ją od góry i nabierz likier do środka. Następnie przełóż rurkę do kieliszka z wódką i przelej do niego likier. Ten zetnie się i pofałduje, przypominając mózg. Na koniec dodaj kilka kropel grenadyny, wlewając ją po wierzchu odwróconej, ciepłej łyżeczki. Shot z zakrwawionym mózgiem gotowy

[madohora]

[madohora]

BUŁECZKI DYNIOWE

360 g mąki pszennej chlebowej
7 g drożdży suchych lub 14 g drożdży świeżych
125 ml (pół szklanki) mleka
1 jajko
45 g masła, roztopionego i przestudzonego
125 g puree z dyni*
pół łyżeczki soli
2 łyżeczki cukru

Ponadto:

1 jajko roztrzepane z 1 łyżką mleka do posmarowania bułeczek
kilka orzechów pekan lub włoskich

Mąkę pszenną wymieszać z suchymi drożdżami (ze świeżymi najpierw zrobić rozczyn), dodać pozostałe składniki, pod sam koniec dodając masło. Wyrobić ciasto, odpowiednio długo, by było miękkie i elastyczne. Uformować z niego kulę, włożyć do oprószonej mąką miski, odstawić w ciepłe miejsce, przykryte ściereczką, do podwojenia objętości (około 1,5 godziny).
Po wyrośnięciu ciasto krótko wyrobić. Ostrym nożem lub szpatułką podzielić na 10 części, każda około 73 g. Uformować z nich okrągłe bułeczki (kształt kuli) i ułożyć na blaszce wyłożonej wcześniej papierem do pieczenia. Uformować dynie – lekko spłaszczyć, następnie ostrym nożem lub kartą (jak karta telefoniczna lub kredytowa 😉 ponacinać każdą bułeczkę po bokach, aż do samej blaszki – wykonując 8 nacięć (środka nie rozcinamy). Przykryć lnianym ręczniczkiem, odłożyć na 20 minut w ciepłe miejsce do podwojenia objętości.
Przed samym pieczeniem posmarować jajkiem roztrzepanym z mlekiem. W środek włożyć kawałek orzeszka.
Piec w temperaturze 190ºC przez około 15 – 20 minut lub do zezłocenia. Wyjąć, wystudzić na kratce.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

HALLOWEN CZYLI OZDOBY Z DYNI

[madohora]

TROCHĘ SPÓŹNIONE PYTANIE O HALLOWEN

[madohora]

Halloween najhuczniej jest obchodzony w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Mimo że dzień nie jest świętem urzędowym, cieszy się po święcie Bożego Narodzenia największą popularnością[1]. Święto Halloween w Polsce pojawiło się w latach 90.

[madohora]

Dokładna geneza Halloween nie jest znana. Może nią być rzymskie święto na cześć bóstwa owoców i nasion (Pomony) albo celtyckie święto na powitanie zimy. Według tej drugiej teorii Halloween wywodzi się z obchodzonego w Europie północnej święta z okazji końca jesieni a początku zimy, znanego na terenach irlandzkich jako Samhain („koniec lata”), walijskich jako Nos Galan Gaeaf („wieczór zimowy”), anglosaskich jako Blodmonath („krwawy miesiąc”), nordyckich jako „zimowe noce”. Z jednej strony był to czas radowania się minionymi zbiorami oraz powrotem bliskich do domów, z drugiej strony pojawiało się widmo zimy – czasu zmagań z głodem, chłodem i niedostatkiem światła słonecznego – w północnej Europie to zimą i wczesną wiosną umierało najwięcej ludzi[3]. W powszechnej świadomości Halloween kojarzone jest ze świętem zmarłych – w rzeczywistości, zarówno poganie jak i wcześni chrześcijanie upamiętniali zmarłych wiosną – między marcem a majem

[madohora]

Sądzi się, iż właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebierania się w ów dzień w dziwaczne stroje i zakładania masek. Symbolem święta Halloween były noszone przez druidów czarne stroje oraz duże rzepy, ponacinane na podobieństwo demonów.

[madohora]

Za sprawą protestantyzmu, tj. reformacji w Anglii, która zniosła zarówno doktrynę czyśćca i kult świętych, oba święta (Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny) zniknęły z większości terenów brytyjskich a samo Halloween przetrwało tam jedynie w formie luźnych skojarzeń[3]. 31 października kościoły protestanckie obchodzą Święto Reformacji.

[madohora]

31 października 1920 roku w mieście Anoka w stanie Minnesota odbyła się pierwsza w Stanach Zjednoczonych parada z okazji Halloween. Uczestnikami parady byli mieszkańcy, przebrani w kolorowe stroje popularnych postaci. W kolejnych latach pochód organizowano corocznie 31 października. W roku 1937 Anokę ogłoszono światową stolicą Halloween

[madohora]

Nazwa Halloween jest najprawdopodobniej skróconym All Hallows' E’en, czyli wcześniejszym „All Hallows' Eve” – wigilia Wszystkich Świętych

[madohora]

DYNIA NA KWAŚNO

Kawałek oczyszczonej dyni poszatkować jak marchew, a zagotowawszy w słonej wodzie odcedzić na sicie. Zrobić białą zaprażkę z łyżki mąki i masła, rozprowadzić ćwierć litrem kwasu ogórkowego lub barszczu żytniego i ćwierć litrem kwaśnej śmietany, włożyć dynię, wsypać usiekanego kopru i pietruszki, a gdy się poddusi wydać.

[madohora]

BUDYŃ Z DYNI

Ćwiartkę średniej wielkości dyni pokrajać w kawałki, obgotować w słonej wodzie i przetrzeć przez sito. Łyżkę masła utrzeć z 4-a żółtkami, dodać trz> lyżki tartej bułki, kilka gorzkich migdałów drobno usiekanych, dwie lub trzy łyżki cukru do smaku, wymieszać z przetartą dynią i z ubitą pianą z pozostałych białek, wlać nakoniec duży kieliszek dobrego araku, włożyć w formę wysmarowaną masłem i wysypaną bułką i gotować na parze jak zwykle. Podać polany zarumienionem masłem lub szodem waniliowem.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Badania dowodzą, iż częste jedzenie dyni obniża ryzyko zachorowania na nowotwory jelita grubego i żołądka. Beta-karoten wzmacnia też odporność, obniża poziom złego cholesterolu oraz opóźnia proces starzenia się. Dba więc o stan skóry, eliminując cellulit, wygładza zmarszczki, nadaje cerze blask.

[madohora]

Klasyczny krem z dyni nie wszystkim smakuje. Zwykle dlatego, że jest mało doprawiony. Dynia wymaga cynamonu, imbiru lub innych aromatycznych przypraw. Niezależnie od tego, czy wykorzystujemy ją do pasztetu, żółtego pesto czy do koktajli i słodkich muffinek, można ją jeść na każdy posiłek.

[madohora]

Dyniowa zupka dla dzieci jest lepsza jako pierwszy warzywny posiłek niż marchwiowa. Dynia nie kumuluje w swoim miąższu metali ciężkich ani azotanów, jest więc zdrowsza. A także bardziej lekkostrawna niż marchewka.

[madohora]

[madohora]

Maska nawilżająco-odżywcza z miąższem dyni

Wymieszaj ze sobą:

• ½ szklanki surowego miąższu,

• ½ szklanki jogurtu naturalnego

• 2 łyżki soku z cytryny,

• łyżkę oleju z pestek dyni.

Papkę nałóż na twarz i dekolt, zmyj po kwadransie.

[madohora]

PIECZONA FASZEROWANA DYNIA

Najlepiej nadają się do faszerowania i pieczenia dynie nie za duże, trochę poniżej kilograma, o zwartym miąższu – na przykład odmiany hokkaido lub butternut. Farsz możemy dowolnie urozmaicać, dodając np. rodzynki lub figi i nieco ostrzejszego chili.
Dynię przekrój w poprzek na pół, oczyść z pestek i ułóż na blaszce. Posmaruj delikatnie oliwą, lekko posól i popieprz. Piecz w nagrzanym piekarniku, aż miąższ będzie miękki. Przygotuj kaszkę kuskus. Na patelni na oliwie zeszklij cebulkę i czosnek, dodaj nieco kminu rzymskiego, pokrojonego w kostkę bakłażana.
Duś przez chwilę, po czym dodaj puszkę pomidorów bez skórki, dopraw do smaku odrobiną cukru i jeszcze chwilę duś. Połącz z kuskusem i dorzuć dużą garść świeżej kolendry. Napełnij dynię farszem i jeszcze raz zapiecz przez kilka minut.

[madohora]

KREM DYNIOWY Z KREWETKAMI

To bardziej wyrazista wersja zupy dyniowej. Zamiast krewetek można podać także cienkie paseczki podsmażonej piersi z kurczaka. W garnku z grubym dnem rozgrzej nieco oleju (najlepiej ryżowego lub z pestek winogron albo dyni), zeszklij posiekaną cebulkę, dodaj utarty na tarce świeży imbir, papryczkę chili i czosnek. Podsmaż chwilę, mieszając od czasu do czasu.
Dodaj purée z upieczonej dyni oraz tyle bulionu, aby uzyskać odpowiednio gęstą zupę, gotuj przez chwilę. Dopraw solą i pieprzem. Zmiksuj na gładki krem. Dodaj nieco mleczka kokosowego (do kupienia w większych marketach lub sklepach ze zdrową żywnością) i podgrzej. Na patelni podsmaż rozmrożone i osuszone krewetki z dodatkiem czosnku i papryczki chili. Smaż krótko, tak aby nie były twarde. Pęczek kolendry posiekaj i zmiksuj z oliwą, cytryną i czosnkiem na gładkie pesto, dopraw solą i pieprzem. Do miseczek nalej zupę, polej delikatnie kolendrowym pesto, włóż po kilka sztuk krewetek i udekoruj świeżymi listkami kolendry.

[madohora]

TARTA DYNIOWA NA FRANCUSKIM CIEŚCIE

Paczkę gotowego francuskiego ciasta mam zawsze w zamrażalniku. Gdy zjawiają się nieoczekiwani goście, ratuje sytuację. Oto jesienna wersja z dynią. W dobrze nagrzanym piekarniku podpiecz w okrągłej foremce ciasto francuskie, pamiętając, aby lekko je nakłuć widelcem i nieco obciążyć (na przykład folią aluminiową), tak żeby nie wstało. Miąższ dyni (upieczonej lub ugotowanej) zmiksuj. Na patelni zeszklij na oliwie pokrojonego w cienkie plasterki pora.
Do dyniowego miąższu dodaj pora, nieco pokrojonego na małe kawałki pleśniowego sera typu roquefort, roztrzepane jajko i trochę gęstej śmietany. Delikatnie wymieszaj, dopraw solą, pieprzem i ewentualnie chili. Wyłóż nadzienie na podpieczone ciasto, posyp tartym parmezanem lub innym aromatycznym serem i zapiecz około pół godziny. Do tego kieliszek czerwonego wina.

[madohora]

LASAGNE Z DYNIĄ

W wersji wegetariańskiej można zrezygnować z szynki – także będzie znakomite. Pokrojoną na większe kawałki oczyszczoną dynię posmaruj lekko oliwą i upiecz wraz ze skorupą tak, aby miąższ był miękki, ale się nie rozpadał. Płaty lasagne zmiękcz we wrzącej wodzie i wyłóż nimi nasmarowane masłem naczynie żaroodporne. Na patelni rozgrzej trochę masła i włóż listki świeżej szałwii.
Smaż na małym ogniu przez około minutę, aż staną się chrupiące. Miąższ dyni włóż do miski, dopraw papryką, gałką muszkatołową, solą i pieprzem. Delikatnie dodaj kilka łyżek serka ricotta (lub twarożku). W oddzielnej miseczce wymieszaj nieco śmietanki z utartym parmezanem. Plastry suchej szynki (parmeńskiej lub innej) pokrój na cienkie paseczki.
Piekarnik nagrzej do 200 stopni. Do naczynia wyłożonego płatami lasagne wyłóż połowę nadzienia dyniowego, połowę pokrojonej szynki i połowę usmażonej szałwii wraz z masłem. Ułóż kolejną warstwę płatów lasagne, wyłóż resztę nadzienia dyniowego, resztę szynki i szałwii (pozostaw trochę masła z kilkoma listkami szałwii na wierzch). Połóż ostatnią warstwę płatów ciasta, a na wierzchu rozprowadź mieszankę śmietanki i parmezanu z dodatkiem masła szałwiowego (listki szałwii odłóż). Skrop delikatnie oliwą z oliwek i piecz w piekarniku kilkanaście minut, aż uzyska złoty kolor.

[madohora]

KOPYTKA Z DYNIĄ

To świetna odmiana popularnych kopytek. Są nieco delikatniejsze i doskonale smakują zarówno na słono, jak i na słodko. Z ugotowanych ziemniaków z dodatkiem kilku łyżek śmietankowego serka zrób purée i zmieszaj mniej więcej pół na pół z lekko odciśniętym purée z upieczonej lub ugotowanej dyni. Dodaj ubitą pianę z białka i oddzielnie roztrzepane żółtko. W wersji słonej można dorzucić nieco tartego parmezanu i doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową.
Masę delikatnie wymieszaj i wyłóż na blat. Stopniowo dodawaj mąkę, zagniatając szybko gładkie, miękkie ciasto, podsypując dodatkowo mąkę w razie potrzeby. Formuj długie wałeczki, pokrój w poprzek na kopytka i gotuj w lekko osolonej wodzie. Świetne z roztopionym masłem i tartym parmezanem lub zrumienione na patelni również z masłem i orzechami włoskimi, posypane brązowym cukrem (to w wersji słodkiej). Najlepsze są kopytka z poprzedniego dnia, odsmażane na patelni.

[madohora]

PUSZYSTE RACUCHY

Obraną i oczyszczoną dynię zetrzyj na tarce o dużych oczkach. Żółtko oddziel od białka i utrzyj z masłem. Białko ubij na sztywną pianę. Dyniową masę wymieszaj z utartym żółtkiem, przesianą mąką z niewielką szczyptą proszku do pieczenia i łyżeczką utartego świeżego imbiru. Dopraw solą oraz pieprzem. Delikatnie połącz z pianą z białka. Formuj zgrabne racuszki łyżką i smaż z obu stron na patelni z rozgrzanym olejem (na przykład ryżowym). Doskonale racuszki smażą się też na woku w głębszym tłuszczu, wtedy są bardziej puszyste. Pyszne z sosem pomidorowym lub grzybowym.

[madohora]

WYKWINTNA SAŁATKA

Pokrojoną na średnio grube plastry dynię wraz z ze skorupą ułóż na pergaminie na blasze, posmaruj lekko oliwą, troszkę posól i piecz w dobrze nagrzanym piekarniku przez około 20 minut. W miseczce wymieszaj nieco oliwy z oliwek z łyżką oleju sezamowego, dodaj sok z połówki cytryny, kilka kropli octu balsamicznego, startą skórkę z cytryny, łyżkę miodu, sól i pieprz. Na talerzach ułóż dużą garść rukoli, pokrojoną na mniejsze kawałki upieczoną dynię, polej dressingiem, posyp wiórkami parmezanu i uprażonymi na sucho pestkami dyni.

[madohora]

ZUPA DYNIOWA Z WANILIĄ

W rondlu lub garnku z grubym dnem na oliwie zeszklij cebulkę, mieszając od czasu do czasu, nie rumieniąc. Dodaj obraną ze skóry i pokrojoną w kawałki dynię, dopraw solą i smaż przez około 10 minut, mieszając od czasu do czasu. Wlej bulion lub wodę w takiej ilości, aby przykryć nią dynię. Zagotuj i pozostaw na ogniu pod przykryciem do chwili, gdy dynia będzie miękka. W czasie gotowania dodaj wyłuskane ziarenka wanilii i pustą waniliową laskę. Pod koniec usuń pustą laskę, zupę zmiksuj na purée. Dopraw lekko pieprzem, cukrem i słodką śmietanką, ewentualnie solą. Świetna z grzankami.

[madohora]

smaczna, i zdrowa, mało kaloryczna, a przy tym sycąca – takie połączenia lubimy najbardziej! I taka właśnie jest dynia. Dostarcza błonnika, zawiera beta-karoten chroniący przed wolnymi rodnikami (im intensywniejszy kolor, tym więcej witaminy). Ma dużo potasu oraz kwas foliowy. Z pestek dyni wytwarza się znakomity, tłoczony na zimno olej. Oprócz mnóstwa witamin i minerałów zawiera on też fitosterole obniżające poziom cholesterolu i zwalczające wolne rodniki.

[madohora]

Dynia to warzywo, co się zowie, uniwersalne. Smaczna na ostro, wyśmienita na słodko. Do wyboru, do koloru! Z miąższu przygotujemy zupę, racuchy, farsz do naleśników, ciasto. Pestki, najlepiej uprażone, dodamy do sałatki lub ciasta, a z oleju przygotujemy dressing do sałatki. Surowy miąższ dyni nie ma wyraźnego smaku. Dopiero po ugotowaniu, a zwłaszcza upieczeniu, doprawiony i wkomponowany w danie nabiera wyrazistości i charakteru.

[madohora]

[madohora]

DZISIAJ OBCHODZIMY HALLOWEN - Moje Katowice - 31.10.2019

[madohora]

Sądzi się, iż właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebierania się w ów dzień w dziwaczne stroje i zakładania masek. Symbolem święta Halloween były noszone przez druidów czarne stroje oraz duże rzepy, ponacinane na podobieństwo demonów.

[madohora]

Cukierek albo psikus

Do zabaw w Halloween zalicza się zabawa cukierek albo psikus (ang. trick or treat). Dzieci chodzą z pojemnikami na cukierki po okolicy i odwiedzają mieszkańców. Gdy ktoś nie chce dać cukierka, otrzymuje od dzieci w zamian psikusa.

[madohora]

Kontrowersje

W związku z pogańską genezą tego święta Halloween spotyka się z krytyką ze strony Kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego, episkopalnego i luterańskiego oraz innych kościołów protestanckich, a także Świadków Jehowy. Niektórzy przedstawiciele Kościoła rzymskokatolickiego potępiają Halloween i utożsamiają je z kultem Szatana. Od kilku lat w Polsce katolicy z różnych miast organizują tego dnia przemarsze o nazwie "Korowód Świętych", zwane też gdzieniegdzie "Holy Wins".

[madohora]

Halloween najhuczniej jest obchodzony w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. Mimo że dzień nie jest świętem urzędowym, cieszy się po święcie Bożego Narodzenia największą popularnością. Święto Halloween w Polsce pojawiło się w latach 90. XX w.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

W związku z pogańską genezą tego święta Halloween spotyka się z krytyką ze strony części przedstawicieli Kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego, episkopalnego i luterańskiego a także Świadków Jehowy

[madohora]

Młodzież i dzieci oprócz organizowania domowych imprez często odwiedza tzw. straszne farmy (ang. scary farm), czyli zaadaptowane na ten cel duże przestrzenie, gdzie tworzone są specjalne scenerie, wyglądające niczym wystrój planu filmów grozy, takich jak Nosferatu, Drakula, Frankenstein czy Mumia.

[madohora]

[madohora]

Należy jednak pamiętać że odwiedzany dom musi być udekorowany halloweenowymi ozdobami. Jeśli dom nie jest udekorowany, dzieci omijają go.

[madohora]

[madohora]

Apple bobbing (Duck-apple) – zabawa Halloweenowa. Jabłka zostają umieszczane w misce wypełnionej wodą. Uczestnicy zabawy muszą ugryźć jedno z jabłek bez pomocy rąk. Jabłko nieuszkodzone przy zabawie, ma oznaczać szczęście w nadchodzącym roku.

[madohora]

*

[madohora]

W Halloween dzieci i dorośli przebierają się za potwory, takie jak wampiry, duchy czy czarownice. Kostiumy są również oparte na postaciach z telewizji. Pierwsze kostiumy na Halloween pojawiły się w 1930 roku, wtedy zwyczaj cukierek albo psikus (trick or treat) stał się popularny w Stanach Zjednoczonych. Dorośli urządzają pochody przez ulice miast.

[madohora]

[madohora]

Od obchodzenia Halloween w Polsce odcinają się również słowiańskie rodzimowiercze związki wyznaniowe – opowiadające się za kultywowaniem rodzimych zwyczajów, związanych z tradycją Dziadów

[madohora]

Noc z 31 października na 1 listopada jest także ważnym świętem w Kościele Szatana[16]. Niektórzy przedstawiciele Kościoła rzymskokatolickiego potępiają Halloween i utożsamiają je z kultem Szatana

[madohora]

Halloween abo Hallowe'en to je śwjynto ubchodzůne roz do roku 31 paźdźerńika, nojhuczńij we anglosaskich krejach. Wywodźi śe uůne s celtyckego uobrzůndku Samhain. Tradycyjo ta przekludźili do USA s Irlandyje irlandzke imigranty. We Irlandyje tygo dńa hajcowano fojyry a uodprawjano rzykańa za duszyczki umartych. Dowńij bůł to dźyń, we kerym żygnano lato, witano źima a spůminano umartych. We půgańskich czasach ludźe we Halloween przeblykali śe we kolorowe kostjumy a uodprowadzali duchy poza grańice ludzkich uosad. Mjano Halloween pochodźi wjerza uod ynglickego All Hallows Eve - "wilijo Wszyjstkich Śwjyntych".

[madohora]

Tradycyjo teroźnigo Halloween to uůnaczyńe roztůmajtych wrůżbůw, przeblykańy śe za duchy, wampjyrze a inksze strachy a stowjańe we uokńy wydrůnżůnych korboli s wyćyntymi dźurůma kere robjům ja podano na gowa ze ślypjůma a zymbůma uod jakego ducha; rajn do jej środka dowo śe zapalůno śwjyczka (śwjotło śwjyczki je symbolym barzołowych uogńikůw, kere poważano za duszyczki umartych). Trefjo śe tyż kośćotrupy, śmjertki a inksze. Bajtle poprzeblykane za strachy łażům po chałpach a dostowajům za byzuch bůmbůny.

[madohora]

Helloween je krytykowany uod bezma wszyjstkich religijůw. Krześćijańske kośćůły, judajizm a islam skiż uůnygo půgańskigo pochodzyńo, zaś rodźimowjercy skiż jygo kůmercjalizacyje, a te słowjańske skiż tygo co je to tradycyjo uobco a jeich zdańym powinno śe we krajach słowjańskich uodprowiać Dźady.

[madohora]

WYDARZENIA Z OKAZJI HALLOWEEN 2021 - www.polskatimes.pl

[madohora]

MAKIJAŻ NA HALLOWEN - Onet

[madohora]

[madohora]

Z 6,9 miliarda dolarów wydawanych corocznie w USA na Halloween, 2,08 miliarda przeznaczana jest na cukierki. Ile łakoci możesz kupić za te pieniądze? Mniej więcej 272 milionów kilogramów, co równa się sześciu Titanicom.

[madohora]

Przeciętny Amerykanin zjada podczas Halloween ok. 1,6 kilogramów cukierków, tyle co waży chihuahua w kostiumie Halloween.

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

Nacięższa dynia na świecie wyrosła w ogrodzie w Szwajcarii. Ważyła ponad 951 kilogramów, tyle co mały samochód.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Zarówno w USA, jak i wielu europejskich krajach Halloween obchodzone jest w podobny sposób. Ludzie przystrajają swoje domy – na drzwiach wieszają trupie czaszki, szkielety, pajęczyny i straszne czarownice, dodatkowo mrocznego klimatu dodają wydrążone dynie, pełniące funkcję latarni. Wieczorem przebrane dzieciaki chodzą po domach, domagając się słodyczy i krzycząc „Trick or treat”, czyli ‘cukierek, albo psikus’. W wielu klubach i barach organizowane są wielkie bale przebieranców, na które przychodzą zarówno młodzież, jak i dorośli

[madohora]

Popularne na zachodzie święto Halloween cieszy się w Polsce coraz większą popularnością. Sporo osób uważa, że obce tradycje pchają się do słowiańskich domów zupełnie niepotrzebnie. Większość z nich pewnie nawet nie wie co to jest Halloween, jaka jest jego historia i tradycja. Niewinne zabawy są tępione przez Kościół, który podnosi to do rangi uprawiania magii. Czy rzeczywiście taka zabawa to grzech? Dla nas, pomimo że jesteśmy wierzący, Halloween to jedynie super zabawa i nie doszukujemy się w tym większej głębi.

[madohora]

Halloween to amerykańskie święto duchów, które zyskało popularność na całym świecie. Tego dnia wiele osób przebiera się za postaci z najstraszniejszych koszmarów, a domy przyozdabiają lampiony z dyni

[madohora]

Halloween ma swoje korzenie w tradycji celtyckiej. Noc z 31 października na 1 listopada kończyła jeden rok i rozpoczynała kolejny. Celtowie wierzyli, że w tym szczególnym czasie zacierają się granice między światem żywych i umarłych. Tę noc nazywali Samhain. W czasie jej trwania przybywające z zaświatów dusze poszukiwały śmiertelników, w których ciałach będą mogły zamieszkiwać przez kolejny rok. Tej nocy ludzie zakładali najgorsze, podarte, stare i brudne ubrania żeby odgonić od siebie duchy. Druidzi wkładali czarne stroje i przerażające maski, wycięte z brukwi lub rzodkwi. Tradycją Samhain było także rozpalanie ogromnych ognisk oraz wykładanie pokarmów, które miały przebłagać i nakarmić powracające dusze.Stąd wywodzi się Halloween, które swoją nazwę wzięło najprawdopodobniej od All Hallows'E’en, czyli wcześniejszym "All Hallows'Eve" - wigilia Wszystkich Świętych. Święto najhuczniej jest obchodzone w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Irlandii i Wielkiej Brytanii. W Polsce Halloween pojawiło się w latach 90., m.in. ze względu na pogańskie pochodzenie wzbudza wiele kontrowersji.

[madohora]

Jack-o'-lantern to halloweenowa lampa zrobiona z wydrążonej dyni. W środku wydrążonej dyni z wyciętymi otworami stawia się świecę. Z okazji święta Halloween tradycją stało się stawianie w oknie lub w drzwiach domostwa latarni.

[madohora]

De nombreux textes abondent dans ce sens. En 1790, dans sa comédie The Battle of Hexham, George Colman écrit « Has Jack Lantern e’er play’d tricks with thee? »7 En 1798, Tom Telescope écrit dans The Newtonian System of Philosophy « but I want to have an account of, is this same Jack-with-a-Lantern, which so haunts my Lord Marquis’s park, and t’other day led my friend Tom Wilson into a large pond »

[madohora]

[madohora]

Un soir, alors qu’il était dans une taverne, Jack bouscula le Diable. Ce dernier, comme il avait l'habitude de le faire, tenta de convaincre Jack de lui laisser son âme en échange de faveurs diaboliques. Sur le point de succomber, Jack demanda alors au Diable de lui offrir un dernier verre avant qu’il n’accepte le pacte. Le Diable se transforma alors en pièce de six pence afin de payer le tavernier. Prestement, Jack empoigna la pièce et la glissa dans sa bourse. Or, celle-ci contenait une croix d’argent : le Diable ne pouvant plus se transformer de nouveau, était prisonnier sous la forme de cette petite pièce. Jack obtint alors du Malin qu’il ne vienne pas réclamer son âme avant que ne se soit écoulé dix ans, ce que le Diable accepta. Dix ans plus tard, Jack rencontra le Diable sur une route de campagne : et ce dernier réclama son dû. Jack réfléchissant à toute allure dit alors « Je vais venir, mais d’abord pourrais-tu cueillir une pomme de cet arbre pour moi? ». Le Diable grimpa sur les épaules de Jack et s’accrocha aux branches du pommier. Jack sortit alors son couteau et sculpte une croix sur le tronc de l’arbre. Le diable était de nouveau coincé. Le rusé maréchal-ferrant obtint alors du Diable la promesse qu’il ne prendrait jamais son âme. Sans autre solution, le Diable accepta et Jack effaça la croix du tronc.

[madohora]

[madohora]

Восходит к ирландской легенде о скупом пьянице Джеке, одурачившем Дьявола и проклятом на вечное скитание по Земле с одним единственным кусочком тлеющего угля в пустой репе, освещающим его путь.

[madohora]

[madohora]

Когда традиция празднования Хэллоуина распространилась в США, светильники стали изготовляться исключительно из тыкв как материала более доступного и дешевого. Впервые создание тыкв-светильников в Северной Америке было зафиксировано в 1837 году; этот ритуал, проводившийся во время сбора урожая, не имел никакого отношения к Хэллоуину вплоть до второй половины XIX столетия[6]. В октябре 2013 года на тыквенном фестивале в городе Кин (Нью-Гэмпшир) было одновременно зажжено рекордное количество — 30581 светильников Джека

[madohora]

[madohora]

[madohora]

In a jack-o'-lantern, the top of the pumpkin or turnip is cut off to form a lid, the inside flesh is scooped out, and an image—usually a scary or funny face—is carved out of the rind to expose the hollow interior. To create the lantern effect, a light source, traditionally a flame such as a candle or tealight, is placed within before the lid is closed. However, artificial jack-o'-lanterns with electric lights are also marketed. It is common to see jack-o'-lanterns used as external and internal decorations prior to and on Halloween.

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

The application of the term to carved pumpkins in American English is first seen in 1834. The carved pumpkin lantern's association with Halloween is recorded in the 1 November 1866 edition of the Daily News (Kingston, Ontario):

The old time custom of keeping up Hallowe'en was not forgotten last night by the youngsters of the city. They had their maskings and their merry-makings, and perambulated the streets after dark in a way which was no doubt amusing to themselves. There was a great sacrifice of pumpkins from which to make transparent heads and face, lighted up by the unfailing two inches of tallow candle.

[madohora]

The poet John Greenleaf Whittier, who was born in Massachusetts in 1807, wrote the poem "The Pumpkin" (1850):
Oh!—fruit loved of boyhood!—the old days recalling,
When wood-grapes were purpling and brown nuts were falling!
When wild, ugly faces we carved in its skin,
Glaring out through the dark with a candle within!

[madohora]

[madohora]

The story of the jack-o'-lantern comes in many forms and is similar to the story of Will-o'-the-wisp retold in different forms across Western Europe, including, Italy, Norway, Spain and Sweden. In Switzerland, children will leave bowls of milk or cream out for mythical house spirits called Jack o' the bowl. An old Irish folk tale from the mid-18th century tells of Stingy Jack, a lazy yet shrewd blacksmith who uses a cross to trap Satan. One story says that Jack tricked Satan into climbing an apple tree, and once he was up there, Jack quickly placed crosses around the trunk or carved a cross into the bark, so that Satan couldn't get down.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jack-o-lanterns were also a way of protecting one's home against the undead. Superstitious people[29] used them specifically to ward off vampires. They thought this because it was said that the jack-o-lantern's light was a way of identifying vampires who, once their identity was known, would give up their hunt for you.

[madohora]

[madohora]

On October 19, 2013, Keene, New Hampshire, broke the Boston record and reclaimed the world record for most lit jack-o'-lanterns on display (30,581). Keene has now broken the record eight times since the original attempt.[

[madohora]

[madohora]

Do zabaw w Halloween zalicza się także zabawa cukierek albo psikus (ang. trick or treat). Dzieci chodzą z pojemnikami na cukierki po okolicy i odwiedzają mieszkańców. Gdy ktoś nie chce dać cukierka otrzymuje od dzieci w zamian psikusa.

[madohora]

Halloweenowe zabawy to również przeskakiwanie przez świeczki, które są rozstawione w kole na ziemi. Świeczki, które nie zgasną, to szczęśliwe miesiące w przyszłym roku. Kolejna gra to wrzucanie orzecha do płonącego ogniska. Jeżeli orzech pęknie z trzaskiem, oznacza to odwzajemnioną miłość. Inną popularną zabawą jest zjadanie bez pomocy rąk wiszących na nitkach ciastek i owoców.
W ten dzień również istnieją różne formy wróżbiarstwa, np. wróżenie ze spodków.
W Halloween dzieci i dorośli przebierają się za potwory, takie jak wampiry, duchy czy czarownice. Kostiumy są również oparte na postaciach z telewizji. Pierwsze kostiumy na Halloween pojawiły się w 1930 roku, wtedy zwyczaj cukierek albo psikus (trick or treat) stał się popularny w Stanach Zjednoczonych. Dorośli urządzają pochody przez ulice miast.

[madohora]

Jack-o'-lantern to halloweenowa lampa zrobiona z wydrążonej dyni. W środku wydrążonej dyni z wyciętymi otworami stawia się świecę. Z okazji święta Halloween tradycją stało się stawianie w oknie lub w drzwiach domostwa latarni.

Wydrążona dynia ze światełkiem w środku dla irlandzkich chłopów oznaczała błędne ogniki uważane za dusze tragicznie zmarłych. W czasie tajemniczych obrzędów miano uwalniać ludzkie dusze z ciał czarnych kotów i nietoperzy. Obecnie w wyeksponowanych miejscach domów umieszcza się wydrążone i podświetlone od wewnątrz dynie z wyciętymi kształtami różnych postaci oraz, w zależności od wyobraźni domowników, imitacje ludzkich czaszek, szkieletów, manekinów znanych postaci z horrorów itp.

[madohora]

W związku z pogańską genezą tego święta Halloween spotyka się z krytyką ze strony Kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego, episkopalnego i luterańskiego oraz innych kościołów protestanckich, a także Świadków Jehowy. Od kilku lat w Polsce katolicy z różnych miast organizują tego dnia przemarsze o nazwie "Korowód Świętych", zwane też gdzieniegdzie "Holy Wins" (w Bielsku-Białej już od 2007). Od obchodzenia Halloween w Polsce odcinają się również słowiańskie rodzimowiercze związki wyznaniowe – opowiadające się za kultywowaniem rodzimych zwyczajów, związanych z tradycją Dziadów. Noc z 31 października na 1 listopada jest także ważnym świętem w Kościele Szatana. Z tegoż powodu Kościół rzymskokatolicki potępia Halloween i utożsamia je z kultem Szatana.

[madohora]

Nie demonizowałbym Halloween. Byłem w Ameryce i nie widziałem, żeby niosło jakieś spustoszenia moralne. Zamiast dniem Halloween straszyć, należy uświadamiać, że katolicy powinni skupić się jednak przede wszystkim na przeżywaniu dnia Wszystkich Świętych i dnia zadusznego. Jeśli będą o tym pamiętać, to świeczka w dyni nie zaszkodzi.

[madohora]

Ślady zwyczajów związanych z wigilią Wszystkich Świętych (Halloween) można znaleźć w ceremoniach druidów z czasów przedchrześcijańskich. Celtowie obchodzili święta ku czci dwóch głównych bóstw: boga słońca i boga zmarłych (zwano go Samhain), którego święto przypadało na dzień 1 listopada, początek celtyckiego nowego roku. Święto zmarłych stopniowo włączono do rytuałów chrześcijańskich.

[madohora]

To naiwne, dziecięce, niepoważne, zabawowe… Jeśli ktoś chce tak przeżywać to święto, to jego sprawa. Ale nie można tego łączyć ze świętami chrześcijańskimi, to niepoważne.

[madohora]

ZUPA KREM Z DYNI

1 mała dynia, 2 - 3 ziemniaki, 2 marchewki, 1 łyżka masła, sól, pieprz, czerwona papryka, imbir, śmietana do zup, 1 kostka rosołowa drobiowa, 1 trójkątny serek do smarowania, optymalnie mąka

Dynię, ziemniaki oraz marchew obrać, umyć, pokroić w kostkę. Dynię przesmażyć na maśle. Ziemniaki oraz marchewkę przełożyć do garnka, zalać wodą, dodać kostkę rosołową i gotować przez 40 - 60 minut. Dodać przesmażoną dynię i gotować jeszcze przez jakiś czas. Pod koniec gotowania dodać przyprawy. Zupę przelać do blendera i zmiksować. Przełożyć do garnka, dodać serek topiony i gotować aż ser się rozpuści. Dodać śmietanę. Przyprawić do smaku i gotowe. Gdy zupa wyjdzie za gęsta to rozprowadzić ją gorącym rosołem a gdy za rzadka zagęścić zasmażką z mąki.

[madohora]

ZUPA KREM Z BROKUŁA

1 brokuł, 2 - 3 ziemniaki, 2 marchewki, 1 łyżka masła, sól, pieprz, czubryca zielona, natka pietruszki, bazylia, śmietana do zup, 1 kostka rosołowa drobiowa, 1 trójkątny serek do smarowania

Ziemniaki oraz marchew obrać, umyć, pokroić w kostkę. Ziemniaki oraz marchewkę przełożyć do garnka, zalać wodą, dodać kostkę rosołową i gotować przez 40 - 60 minut. Brokuł zblanszować 5 minut. Poczekać aż ostygnie i podzielić go na różyczki. Łodygę pokroić w drobną kostkę lub zetrzeć na tarce. Dodać do zupy. Pod koniec gotowania dodać przyprawy. Zupę przelać do blendera i zmiksować. Przełożyć do garnka, dodać serek topiony i gotować aż ser się rozpuści. Dodać śmietanę. Przyprawić do smaku i gotowe. Gdy zupa wyjdzie za gęsta to rozprowadzić ją gorącym rosołem a gdy za rzadka zagęścić zasmażką z mąki.

[madohora]

[madohora]

Dyniowa zupka dla dzieci jest lepsza jako pierwszy warzywny posiłek niż marchwiowa. Dynia nie kumuluje w swoim miąższu metali ciężkich ani azotanów, jest więc zdrowsza. A także bardziej lekkostrawna niż marchewka.

[madohora]

W medycynie ludowej stosowana była jako środek moczopędny i żółciopędny. Działała zbawiennie przy opuchliznach, zatruciach pokarmowych czy niestrawności. Ze względu na dużą ilość błonnika pomaga w uciążliwych zaparciach.

[madohora]

Maska nawilżająco-odżywcza z miąższem dyni

Wymieszaj ze sobą:

• ½ szklanki surowego miąższu,

• ½ szklanki jogurtu naturalnego

• 2 łyżki soku z cytryny,

• łyżkę oleju z pestek dyni.

Papkę nałóż na twarz i dekolt, zmyj po kwadransie.

[madohora]

[b]TARTA DYNIOWA NA FRANCUSKIM CIEŚCIE/b]

Paczkę gotowego francuskiego ciasta mam zawsze w zamrażalniku. Gdy zjawiają się nieoczekiwani goście, ratuje sytuację. Oto jesienna wersja z dynią. W dobrze nagrzanym piekarniku podpiecz w okrągłej foremce ciasto francuskie, pamiętając, aby lekko je nakłuć widelcem i nieco obciążyć (na przykład folią aluminiową), tak żeby nie wstało. Miąższ dyni (upieczonej lub ugotowanej) zmiksuj. Na patelni zeszklij na oliwie pokrojonego w cienkie plasterki pora.

Do dyniowego miąższu dodaj pora, nieco pokrojonego na małe kawałki pleśniowego sera typu roquefort, roztrzepane jajko i trochę gęstej śmietany. Delikatnie wymieszaj, dopraw solą, pieprzem i ewentualnie chili. Wyłóż nadzienie na podpieczone ciasto, posyp tartym parmezanem lub innym aromatycznym serem i zapiecz około pół godziny. Do tego kieliszek czerwonego wina

[madohora]

ZUPA DYNIOWA Z WANILIĄ

Dodaj obraną ze skóry i pokrojoną w kawałki dynię, dopraw solą i smaż przez około 10 minut, mieszając od czasu do czasu. Wlej bulion lub wodę w takiej ilości, aby przykryć nią dynię. Zagotuj i pozostaw na ogniu pod przykryciem do chwili, gdy dynia będzie miękka. W czasie gotowania dodaj wyłuskane ziarenka wanilii i pustą waniliową laskę. Pod koniec usuń pustą laskę, zupę zmiksuj na purée. Dopraw lekko pieprzem, cukrem i słodką śmietanką, ewentualnie solą. Świetna z grzankami.

[madohora]

Dynia to warzywo, co się zowie, uniwersalne. Smaczna na ostro, wyśmienita na słodko. Do wyboru, do koloru! Z miąższu przygotujemy zupę, racuchy, farsz do naleśników, ciasto. Pestki, najlepiej uprażone, dodamy do sałatki lub ciasta, a z oleju przygotujemy dressing do sałatki. Surowy miąższ dyni nie ma wyraźnego smaku. Dopiero po ugotowaniu, a zwłaszcza upieczeniu, doprawiony i wkomponowany w danie nabiera wyrazistości i charakteru

[madohora]

CIASTECZKA NA HALLOWEN

250 g mąki pszennej
200 g masła
100 g cukru pudru
2 żółtka
szczypta soli
Lukier:
90 białka
450 g cukru pudru
7 kropel soku z cytryny
kolorowe barwniki spożywcze

Z mąki, masła, żółtek, cukru pudru i szczypty soli zagniatamy kruche ciasto. Owijamy folią i wkładamy na 1 h do lodówki. Po tym czasie ciasto rozwałkowujemy na grubość ok o,5 cm. Wycinamy ciasteczka za pomocą foremek i układamy na blasze do pieczenia wyłożonej pergaminem. Ciasteczka pieczemy ok 10 minut w 180 stopniach. Studzimy.

W tym czasie przygotowujemy lukier. Białka, cukier puder i sok z cytryny przekładamy do misy miksera. Miksujemy razem na niskich obrotach ok 10 minut, aż lukier nie będzie miał widocznych ziarenek cukru i będzie lśniąco biały. Lukier rozdzielamy do miseczek i mieszamy z barwnikami. Dekorujemy ciasteczka.

[madohora]

PINACOLADA

pinacolada –
* 600 ml soku ananasowego
* 1 puszka mleczka kokosowego
* ½ szklanki śmietany kremówki
* 1 szklanka soku pomarańczowego
* 300 ml rumu
* lód
* – koreczki –
* liczi w syropie (np. produkcji Tao Tao)
* wiśnie lub borówki amerykańskie (świeże lub mrożone)
* dżem truskawkowy lub powidła
* wykałaczki lub patyczki do szaszłyków
* – dekoracja kieliszka –
* 1 szklanka cukru
* ½ szklanki wody
* ½ szklanki syropu kukurydzianego, syropu klonowego lub sztucznego miodu
* czerwony barwnik spożywczy

Najpierw przygotuj kieliszki. Żeby ozdobić brzeg kieliszka, zrób czerwoną „polewę”. W tym celu zmieszaj ze sobą cukier, syrop i wodę. Gotuj je bez mieszania, aż całość osiągnie temperaturę 150°C (pilnuj temperatury uważnie). Dodaj czerwony barwnik spożywczy i wymieszaj. Zdejmij miksturę z ognia i gdy będzie jeszcze gorąca, zanurzaj w niej kieliszki, robiąc czerwoną obwódkę. Jeśli masz do ozdobienia dużo kieliszków, nie zdejmuj mieszanki z ognia tylko skręć go na minimalny poziom. Odwróć kieliszki właściwą stroną do góry i pozostaw do ostygnięcia. Czerwona obwódka spłynie z nich nieco i zastygnie, tworząc krwistą obręcz. Teraz przygotuj koreczki-oczy. Odlej syrop z liczi i wysusz je. Suche liczi napełnij dżemem truskawkowym lub powidłami. W otwór włóż wydrylowaną wiśnię lub borówkę amerykańską. Całość przebij patyczkiem do szaszłyków lub wykałaczką. Nadszedł czas na pinacoladę. Zmieszaj ze sobą sok ananasowy, mleczko kokosowe, śmietanę kremówkę, sok pomarańczowy i rum. W blenderze umieść 2 ½ szklanki lodu i wlej szklankę mieszanki z kroku poprzedniego. Zmiksuj całość na jednorodną masę i przelej do kieliszków. Analogicznie zmiksuj pozostałą część pinacolady. Udekoruj koreczkami zrobionymi wyżej

[madohora]

DYNIOWA BUTELKA

Stanowi doskonały pomysł na przyjęcie dla dzieci. Jedyne czego potrzebujesz to sok pomarańczowy w szklanej butelce, czarny marker i zielona wstążka. Zdejmij etykietę z butelki i dobrze oczyść ją z kleju, po czym przy pomocy markera dorysuj buzię i oczy, a na szyjce butelki zawiąż zieloną wstążkę.

[madohora]

SZKLANECZKI DUSZKI

Duszkowa dekoracja jest bardzo prosta w wykonaniu. Narysuj na szklaneczce oczy i buzię, a następnie zanurz jej brzegi w nutelli, oprósz posypką i napełnij mlekiem

[madohora]

DESER NA HALLOWEN

250 g krówek
250 g toffi
150 g ryżu preparowanego
125 g masła lub margaryny
50 g masła
100 g cukru pudru
50 g kakao

Krówki i toffi rozpuść w garnku wraz z 125 g masła lub margaryny. Kiedy masa w garnku stanie się jednolita, dodaj ryż preparowany. Dokładnie mieszaj, cały czas podgrzewając masę na małym ogniu.Na desce rozłóż folię spożywczą i wyłóż na nią porcję ciepłej masy. Zawiń masę w folię i uformuj kształt dyni.

Aby zrobić w dyni rowki, użyj tępej strony noża. Po uformowaniu dyń zostaw je na desce do wystygnięcia na ok. 1 godz. W czasie gdy dynie stygną, przygotuj krem czekoladowy. Utrzyj 50 g masła z cukrem pudrem i kakao. Jeżeli krem jest za gęsty, możesz dodać łyżeczkę mleka. Z rozwałkowanej zielonej masy cukrowej wytnij niewielkie listki. Rurki waflowe podziel na mniejsze kawałki. Do wystudzonych dyń przy pomocy kremu przymocuj cukrowe listki i łodyżki z rurek waflowych. Kremem wypełnij też rowki w dyniach.

[madohora]

ZUPA Z DYNI I BATATÓW

dynia piżmowa – 600 g
bataty – 600 g
cebula – 1 szt.
korzeń imbiru – 10 g
czosnek – 1 ząbek
oliwa z oliwek – 2 łyżki
bulion warzywny – 800 ml
śmietanka 30% – 75 ml
świeża mięta – 2 łodygi
świeża kolendra – 2 łodygi
sól
pieprz

Dynię obieramy, kroimy na pół, nasiona usuwamy, miąższ kroimy w kostkę. Bataty obieramy i kroimy w kostkę. Cebulę, imbir i czosnek obieramy i siekamy.Dynię, cebulę i słodkie ziemniaki podsmażamy na gorącym oleju przez 2 minuty, mieszając. Dodajemy czosnek i imbir, smażymy razem przez 1 minutę. Doprawiamy solą i pieprzem. Podlewamy bulionem. Zagotowujemy i gotujemy pod przykryciem przez ok. 15 minut, aż będą miękkie. Zioła myjemy, otrząsamy do sucha, listki obrywamy i grubo siekamy.Zupę miksujemy. Doprawiamy solą i pieprzem do smaku. Przelewamy na talerze, dekorujemy każdorazowo odrobiną śmietany. Podajemy posypaną ziołami.

[madohora]

Grzebali zaś zmarłych po lasach i polach i urządzali przytem igrzyska wedle obrządku pogańskiego po drogach rozstaj nych, niby dla ukojenia dusz (ob animarum pausationem), jak i żarty niezbożne, a nad zmarłymi wywołując duchy marne i odziani w maski na twarzy sami szaleli: te obrzydliwości i inne wymysły świętokradzkie książę (t. zn. młody Brzetysław) nadal wykorzenił"Słowianie palili swych zmarłych i oddawali im cześć. żałobnej ku czci swego brata. Olga przy grobie swego męża Igora kazała wymordować 5.000 upitych Drewlan 0 ). Na Rusi skarżą się też pisarze dawni, że lud naiwny dla umarłych ogrzewa łaźnie, za wiesza ręczniki, zastawia stoły pokarmem i napojem, a ziemię posy puje popiołem, aby umarli pozostawili znaki swej bytności 7 ). O tern przyrządzaniu łaźni duszom zmarłym wspomina np. Słowo św. Grze gorza 8 ). W Rosji zwyczaje te utrzymywały się, bo narzeka synod jeszcze w r. 1551 na uczty odprawiane na grobach w sobotę przed Zielonemi Świętami, a w ten sam dzień w r. 1634 podróżnik Adam Olearius mógł uroczystość w całości jeszcze zobaczyć i odrysować 9 ). Przykłady kultu przodków dadzą się wskazać także w literaturze sta ropolskiej. W Kazaniach trzemeszenskich Michała z Janowca z r. 1497 mamy ustęp, z którego wynika, że jeszcze przy końcu XV wieku w wielki czwartek palono „grumadki" jarzące na pamiątkę dusz naj bliższych, twierdząc, że one do tego ognia przychodzą i przy nim się grzeją

[madohora]

Wedle tego opisu schodzono się w pewne dnie na pominki i proszono na nie zmarłego; przy stole siedzą w milczeniu, nie używając nożów, a z każdego dania rzuca się pod stół i odlewa z napoju dla tych dusz, które nie mają żad nych krewnych ani przyjaciół; po uczcie ofiarnik wymiata dusze, jak pchły, poczem dopiero uczestnicy rozmawiają i wychylają pełne 1Ś kruże, całując się przytem.
Łotysze zwołują po imieniu dusze zmarłych i uskarżają się przed niemi, że nie uchowały i nie obroniły koni i bydła ich od wilków i chorób, a plonów od klęsk różnych, mimo że coroczne na leżne im otrzymywały dary. Wreszcie błagają dusze, o których mnie mają, że część ich w wilki lub niedźwiedzie, część w bogów się przemienia. Poczem kładą na stół chleb, rzucany potem w ogień razem z piwem, wylewanem również na ziemię lub na stos. Wreszcie wymiatają piec i wypędzają dusze z niego; inny chwyta zaś siekierę i nacina nią ściany po czterech węgłach, ażeby dusze nie utkwiły 19 w jakiem miejscu

[madohora]

W Kieleckiem °) po nabożeństwie za dusze zmarłych gospodarz wyprawia dla gości ucztę, która składa się z kawałków pokrajanego tatarczucha, sera i wódki. Gospodarze zasiadają za stołem, a kobiety, chłopaki i dzieci na ławie stojącej pod ścianą. Uczta rozpoczyna się od kieliszka, a po kilkakrotnej kolei tegoż i po obniesieniu do każdej ,osoby pojedynczo przetaku, na którym się znajdował tatar- czuch i ser, wszyscy obecni śpiewają trzy pieśni nabożne; poczem jeden z poważniejszych gospodarzy powstaje z za stołu, klęka na środku izby, a za nim całe zebrane towarzystwo i odmawiają pacie rze, najpierw na intencję gospodarza domu, potem za dusze zmarłych. Po skończonych modłach znów kolejno kieliszek wszystkich obcho dzi, aż wreszcie po pożegnaniu gospodarza domu wszyscy rozchodzą się do swych chat.— Lud kielecki idąc na nabożeństwo do kościoła w dzień zaduszny, przynosi placki lub chleb upieczony w wigiiję święta, a z tych bochenków kraje tyle kromek, ile z jego familji umarło członków. Następnie za wymienienie przez księdza imienia każdego zmarłego dają po kromce dziadom i babkom i kolejno prze chodzą wszystkich ubogich, jak długo kromek starczy 1 ). W tym celu wypieka lud specjalny gatunek pieczywa (chleba lub placków), zwa nego „tatarczuchami" stąd, iż bywa wypiekane z mąki tatarczanej. Pieczywem tern częstują gości, zgromadzonych na uroczystości ro dzinne i dziadków proszalnych w dnie zaduszne. W tychże okolicach znał lud jeszcze pieczywo innego rodzaju, zwane „zaduszkami"; taką nazwę miały małe bocheneczki chleba żytniego, umyślnie wypieka nego na dzień zaduszny, któremi obdarowywano żebraków przy ko ściołach z obowiązkiem odmówienia kilku pacierzy, czyli wypominek za dusze zmarłych 2 ). Z kultem zmarłych łączą się też podpłomyki, dawne staropolskie pieczywo. Każda gospodyni, piekąc chleb musi koniecznie z tego samego ciasta upiec też podpłomyk, rodzaj spła szczonego placka, a to dlatego, że przez pieczenie podpłomyka i .odmówienie pacierza ulży się w cierpieniach czyścowych najbar dziej od ludzi potrzebującej pomocy duszyczce. W Pińczowskiem 3 ) na dzień zaduszny pieką chleby żytne, które przynoszą na cmentarz kościelny, gdzie je krają na kromeczki i rozdają stojącym żebrakom, żeby za dusze zmarłych odmówili pacierze. W Sieradzkiem 4 ) w dzień zaduszny wszyscy dążą do kościoła, podają kartę złożoną z imion i nazwisk zmarłych krewnych, dobrodziejów, przyjaciół i znajomych, opłacają po 3 grosze od każdej zapisanej osoby, a proboszcz odczy tawszy spis modli się za wszystkich wraz z ludem. Dawna uczta ku czci zmarłych przeniosła się do szynkowni, więc też poszła w za pomnienie. W Łęczyckiem c ) dziady śpiewały pieśni o duszach cier piących w dnie zaduszne. W Sławkowie, w pow. olkuskim 0 ) daksiędzu pieniądze na „wypominki" lub „zaduszki" tj. na wymienienie krewnych i znajomych. Lud Stradomia pod Częstochową 1 ) święci za duszki zwykle cały dzień, wstrzymując się od wszelkich ciężkich prac, oraz niesie zawsze ofiarę do kościoła na „wypominki". Przestrzega się nadto, by wieczór długo nie siedzieć i światła wcześnie nie gasić, bo to .zmarłym duszom przeszkadza. Koło Sokołowa 2 ) odprawia się ucztę lub stypę w rocznicę lub później i wtedy zabijają krowę lub wołu, pewną część zanoszą księdzu i organiście, wogóle sługom kościelnym, a nadto dają na mszę św. Na tej mszy są obecni krewni i dziady sproszone, a po mszy zaprasza się dziadów, którzy do południa jedzą i śpie wają, poczem jeszcze obdarowani odchodzą. Popołudniu wyprawia jący obiad lub też ktoś z rodziny zaprasza krewnych, znajomych i sąsiadów. Ci również śpiewają i modlą się za nieboszczyka, potem jedzą i piją piwo i znów po pewnym czasie śpiewają. Pierwszą po trawą jest chleb pszenny, zwany kukiełką, dalej kasza rżana z roso łem, potem mięso, później kasza jaglana na mleku, a przytem piją piwo. Po jedzeniu następuje przemowa dziada, który przewodniczy obrzędowi i przeprasza w imieniu nieboszczyka krewnych i przyjaciół. Po tej przemowie śpiewają suplikacje i różne pieśni nabożne, a gdy się poczną rozchodzić, rodzina staje we drzwiach i każdego prze chodzącego chwytają pod kolana na znak przeproszenia. Na drugi dzień dziad, który przewodniczył obrzędowi zostaje jeszcze obdaro wany i odwożą go do domu. Na Śląsku 3 ) oświeca się w dzień za duszny wszystkie groby z wyjątkiem mogił samobójców, gdyż dzieci byłyby też samobójcami.

[madohora]

DYNIA SMAŻONA

Dynię czyli tykwę jadalną smażyć można tylko młodą, dopóki ma miękkie ziarnka. Kraje się ją w talarki, macza w mące i smaży na maśle, posoli i podaje gorącą.

[madohora]

Jednak najcenniejsze w pestkach jest to, czego nie znajdziemy w miąższu. Pestki w 30-40 proc. składają się z oleju bogatego w fitosterole i nienasycone kwasy tłuszczowe. Fitosterole mają niebagatelne znaczenie w profilaktyce antynowotworowej. Te cenne tłuszcze roślinne mają właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwmiażdżycowe oraz antyoksydacyjne. Wykazano, że zapobiegają rozwojowi raka prostaty, jajników, płuc i żołądka, okrężnicy. Bogate w nienasycone kwasy tłuszczowe pestki zapobiegają tez odkładaniu się złogów cholesterolu w tkankach, a tym samym – miażdżycy.

[madohora]

Pestki z dyni są szczególnie cennym środkiem w leczeniu pasożytów. Przypisuje się im przede wszystkim zdolność zwalczania owsików, tasiemca czy glisty ludzkiej. Ich przeciwrobacze działanie wynika z obecności kukurbitacyny. Związek ten poraża układ nerwowy pasożytów oraz przyspiesza proces usuwania robaków z przewodu pokarmowego. Kukurbitacyna nie wchłania się z przewodu pokarmowego, więc może być stosowana zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

[madohora]

Z nasion dyni pozyskuje się bardzo smaczny i zdrowy olej. Z czego wynikają właściwości zdrowotne tego specyfiku? Olej z pestek dyni wyróżnia wysoka zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych (kwas linolowy i oleinowy- razem ok. 70-80%). To nie wszystko.

[madohora]

Jednak początki kulinarnej kariery dyni na naszych stołach nie były łatwe. Najpierw dynię traktowaliśmy bardzo ostrożnie, podając ją głównie w postaci pikli w occie. Jednak z czasem odkrywaliśmy coraz więcej zalet i kulinarnych zastosowań tego pomarańczowego warzywa. Dziś śmiało się-gamy po dynię, przyrządzając ją na wiele różnych sposobów.

[madohora]

ZUPA DYNIOWO - KOKOSOWA

miąższ dyni - 60 dekagramów
bulion warzywny
szalotka - 3 sztuki
dymka - 1 sztuka
mleko kokosowe - 2 szklanki
sos rybny - 2 łyżki
garść liści kolendry
czarny pieprz mielony

Przysmaż szalotki na oleju.Następnie obierz je, pokrój wzdłuż na połówki i odłóż na później. Miąższ dyni pokrój w kostkę. Przygotuj 0.5 l bulionu warzywnego. Do dużego garnka wlej mleko oraz bulion. Dodaj dynię, kolendrę i szalotki. Zagotuj, posól (jeśli uznasz to za konieczne), po czym gotuj na małym ogniu do momentu, gdy dynia będzie miękka (ok. 10 minut). Całość wymieszaj z sosem rybnym i gotuj jeszcze 2-3 minuty. Przed podaniem posyp zupę pieprzem i dymką.

[madohora]

[madohora]

DYNIA PIŻMOWA - zwana także butelkową, ze względu na swój specyficzny kształt. Ma delikatny, orzechowy smak. Jest idealna do zupy i pieczenia. Nadaje się także do faszerowania.

[madohora]

KWIATY DYNI - zaliczają się do części jadalnych dyni. Można je serwować smażone jak i faszerowane.

[madohora]

W Polsce w 2017 roku rekordowa dynia ważyła 839,6 kg

[madohora]

[madohora]

Jak świętuje się Halloween?

Obchody Halloween do dziś w większości nawiązują do początków tego święta. Dzieci przebrane za groźne postaci chodzą po domach z hasłem Cukierek albo psikus (Trick or treat), domagając się słodyczy pod groźbą spłatania domownikom psikusa. Jest to nawiązanie do wędrowania przebranych druidów i proszenia o żywność. Do dziś wydrąża się dynie, z w których stawia się świece. Organizowane są liczne zabawy, parady, bale, podczas których zarówno dzieci, jak i dorośli bawią się w przebraniach, nawiązujących do mrocznego świata horrorów, fikcyjnych postaci literackich, które łączy jedno - mają budzić strach.

[madohora]

Pamiętacie Harrego Pottera? Pierwsze oznaki znaczącego wyczulenia na sprawy magii i czarów można było zauważyć w polskim społeczeństwie już wtedy. Sprawa miała się nawet obić o uszy papieża Jana Pawła II, a w mediach krążyły pogłoski o liście ówczesnego Prefekta Kongregacji Nauki Wiary, kard. Josepha Ratzingera, który krytycznie miał odnosić się do sagi o młodym czarodzieju. Podobno – jak wynikało już z lektury rodzimej prasy religijnej, nie Ratzingera – to, co czytały dzieci było realnym zagrożeniem dla ich dusz. Świat czarowników i zaklęć miał korodować ich wiarę jak cola zęby i sprawić, że wyrosną na „pobożnych” ateistów. Od momentu w którym ostatni tom ujrzał światło dzienne, nic podobnego się nie stało.

[madohora]

Ale zaraz! Kotek nie ma ust! No bo symbolizuje dziecko, które nie ma głosu i wierzy we wszystko, co mu się powie.

[madohora]

To kulturowe zderzenie (które w naszej erze, gdzie wszystko doskonale się miesza) będzie się pogłębiać i siłą rzeczy wywołuje strach, na który szukamy lekarstw. Jednym z nich jest wyparcie tego, co Halloween ze sobą niesie i atak na tych, którzy są jego zwolennikami. W ruch pójdą najcięższe działa „zagrożeń duchowych”, „upadku cywilizacji”, „szatana działającego w Kościele”. Jak się jednak okazuje, nie będzie to wcale walka o duszę, ale o naszą wizję świata i przeżywania listopadowych świąt.

[madohora]

Dokładna geneza Halloween nie jest znana. Może nią być rzymskie święto na cześć bóstwa owoców i nasion (Pomony) albo celtyckie święto na powitanie zimy. Według tej drugiej teorii Halloween wywodzi się z obchodzonego w Europie północnej święta z okazji końca jesieni a początku zimy, znanego na terenach irlandzkich jako Samhain („koniec lata”), walijskich jako Nos Galan Gaeaf („wieczór zimowy”), anglosaskich jako Blodmonath („krwawy miesiąc”), nordyckich jako „zimowe noce”. Z jednej strony był to czas radowania się minionymi zbiorami oraz powrotem bliskich do domów, z drugiej strony pojawiało się widmo zimy – czasu zmagań z głodem, chłodem i niedostatkiem światła słonecznego – w północnej Europie to zimą i wczesną wiosną umierało najwięcej ludzi[3]. W powszechnej świadomości Halloween kojarzone jest ze świętem zmarłych – w rzeczywistości, zarówno poganie jak i wcześni chrześcijanie upamiętniali zmarłych wiosną – między marcem a majem.
Druidzi (kapłani celtyccy) wierzyli, iż w dzień Samhain zacierała się granica między zaświatami a światem ludzi żyjących, zaś duchom, zarówno złym, jak i dobrym, łatwiej było się przedostać do świata żywych. Wierzono, że bóg śmierci Samhain sprowadzał wtedy na ziemię dusze osób zmarłych w minionym roku, aby odpokutowały swoje występki. Ważnym elementem obchodów Samhain było palenie ognisk, które miały przyciągnąć duchy dobre a odegnać duchy złe. Paleniska te były również wyrazem czci i wsparcia dla boga słońca i światła Luga, nad którym w tym czasie Samhain zaczynał zdobywać przewagę. Próbowano przebłagać Samhaina składając mu ofiary – także z ludzi

[madohora]

Sądzi się, iż właśnie z potrzeby odstraszania złych duchów wywodzi się zwyczaj przebierania się w ów dzień w dziwaczne stroje i zakładania masek. Symbolem święta Halloween były noszone przez druidów czarne stroje oraz duże rzepy, ponacinane na podobieństwo demonów. Po 835 roku pod wpływem chrześcijaństwa zwyczaj zaczął zanikać, gdy uroczystość Wszystkich Świętych została przeniesiona z maja na 1 listopada. W 998 roku zaś, św. Odylon, francuski benedyktyn i przełożony opactwa w Cluny, ustanowił 2 listopada Dniem Zadusznym. W XIV wieku wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych zostało wprowadzone do liturgii rzymskiej i upowszechnione w całym Kościele. Za sprawą protestantyzmu, tj. reformacji w Anglii, która zniosła zarówno doktrynę czyśćca i kult świętych, oba święta (Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny) zniknęły z większości terenów brytyjskich a samo Halloween przetrwało tam jedynie w formie luźnych skojarzeń. 31 października kościoły protestanckie obchodzą Święto Reformacji. Tymczasem w Irlandii przetrwały zarówno święto katolickie jak i pierwotne święto sezonowe[3]. Irlandzcy imigranci sprowadzili tradycję do Ameryki Północnej w latach 40 XIX wieku. 31 października 1920 roku w mieście Anoka w stanie Minnesota odbyła się pierwsza w Stanach Zjednoczonych parada z okazji Halloween. Uczestnikami parady byli mieszkańcy, przebrani w kolorowe stroje popularnych postaci. W kolejnych latach pochód organizowano corocznie 31 października. W roku 1937 Anokę ogłoszono światową stolicą Halloween. W drugiej połowie XX wieku święto trafiło do zachodniej Europy, a po upadku żelaznej kurtyny pod koniec XX wieku to święto trafiło do środkowej i wschodniej Europy.

[madohora]

Do zabaw w Halloween zalicza się także zabawa cukierek albo psikus (ang. trick or treat). Dzieci chodzą z pojemnikami na cukierki po okolicy i odwiedzają mieszkańców. Gdy ktoś nie chce dać cukierka otrzymuje od dzieci w zamian psikusa.

[madohora]

W tej zabawie należy bez użycia rąk ugryźć jedno z jabłek pływających w miednicy z wodą. Jabłko nieuszkodzone przy zabawie ma oznaczać szczęście w nadchodzącym roku

[madohora]

Halloweenowe zabawy to również przeskakiwanie przez świeczki, które są rozstawione w kole na ziemi. Świeczki, które nie zgasną, to szczęśliwe miesiące w przyszłym roku. Kolejna gra to wrzucanie orzecha do ogniska. Jeżeli orzech pęknie z trzaskiem, oznacza to odwzajemnioną miłość. Inną popularną zabawą jest zjadanie bez pomocy rąk wiszących na nitkach ciastek i owoców. W ten dzień również istnieją różne formy wróżbiarstwa, np. wróżenie ze spodków. W Halloween dzieci i dorośli przebierają się za potwory, takie jak wampiry, duchy czy czarownice. Kostiumy są również oparte na postaciach z telewizji. Pierwsze kostiumy na Halloween pojawiły się w 1930 roku, wtedy zwyczaj cukierek albo psikus (trick or treat) stał się popularny w Stanach Zjednoczonych. Dorośli urządzają pochody przez ulice miast.

[madohora]

[madohora]

Jack-o’-lantern – halloweenowa lampa zrobiona z wydrążonej dyni. W środku wydrążonej dyni z wyciętymi otworami stawia się świecę. Z okazji święta Halloween tradycją stało się stawianie w oknie lub w drzwiach domostwa latarni.

[madohora]

[madohora]

W związku z pogańską genezą tego święta Halloween spotyka się z krytyką ze strony Kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego, episkopalnego i luterańskiego oraz innych kościołów protestanckich, a także Świadków Jehowy. Od kilku lat w Polsce katolicy z różnych miast organizują tego dnia przemarsze o nazwie „Korowód Świętych”, zwane też gdzieniegdzie „Holy Wins” (w Bielsku-Białej już od 2007).
Od obchodzenia Halloween w Polsce odcinają się również słowiańskie rodzimowiercze związki wyznaniowe – opowiadające się za kultywowaniem rodzimych zwyczajów, związanych z tradycją Dziadów.
Noc z 31 października na 1 listopada jest także ważnym świętem w Kościele Szatana. Z tegoż powodu Kościół rzymskokatolicki potępia Halloween i utożsamia je z kultem Szatana

[madohora]

Przed upiorami
Możemy Was bronić,
Jeśli tylko zechcecie
Dać nam słodyczy słoik

[madohora]

[madohora]

Będziemy Was straszyć
Duchami i zmorami.
Bośmy łącznikami z tamtymi stworami.
Jeśli więc nie chcecie złych strachów w swym domu,
Musicie nam dać kilka cuksów po kryjomu!

[madohora]

[madohora]

Duchy, zjawy i upiory,
Diabły, strzygi, inne zmory,
Dzisiaj ze swych grobów wstają
I do Twoich drzwi pukają,
Jeśli nie chcesz ich się bać,
Musisz im cukierka dać.

[madohora]

[madohora]

Przed upiorami
Możemy Was bronić,
Jeśli tylko zechcecie
Dać nam słodyczy słoik!

[madohora]

[madohora]

W noc Halloween strzeż się,
Amulet swój miej.
Gdy ducha zobaczysz to czym prędzej wiej.
I dynię pocałuj, bo dynia to znak,
Że Ty z duchami jesteś za pan brat!

[madohora]

[madohora]

Strachów i straszydeł bez liku -
Rozkudłana czarownica,
Wilk, wyjący do księżyca,
Diabeł, rodem aż z Tasmanii,
I Drakula z Transylwanii,
Wampir wielki jak kanapa,
Wielka Stopa, Czarna Łapa,
Wilkołaki z jednej paki,
I skrzeczące ryboptaki,
I paskudne trzy ropuchy,
I ryczące wściekłe duchy,
I straszydeł zastęp spory,
I potwory, i upiory,
I ziejące ogniem smoki
Oraz inne obiboki.

Ludwik Jerzy Kern - Zabawa duchów

[madohora]

[madohora]

KREM DYNIOWY Z KREWETKAMI

To bardziej wyrazista wersja zupy dyniowej. Zamiast krewetek można podać także cienkie paseczki podsmażonej piersi z kurczaka. W garnku z grubym dnem rozgrzej nieco oleju (najlepiej ryżowego lub z pestek winogron albo dyni), zeszklij posiekaną cebulkę, dodaj utarty na tarce świeży imbir, papryczkę chili i czosnek. Podsmaż chwilę, mieszając od czasu do czasu. Dodaj purée z upieczonej dyni oraz tyle bulionu, aby uzyskać odpowiednio gęstą zupę, gotuj przez chwilę. Dopraw solą i pieprzem. Zmiksuj na gładki krem. Dodaj nieco mleczka kokosowego (do kupienia w większych marketach lub sklepach ze zdrową żywnością) i podgrzej. Na patelni podsmaż rozmrożone i osuszone krewetki z dodatkiem czosnku i papryczki chili. Smaż krótko, tak aby nie były twarde. Pęczek kolendry posiekaj i zmiksuj z oliwą, cytryną i czosnkiem na gładkie pesto, dopraw solą i pieprzem. Do miseczek nalej zupę, polej delikatnie kolendrowym pesto, włóż po kilka sztuk krewetek i udekoruj świeżymi listkami kolendry.

[madohora]

LASAGNE Z DYNIĄ I SZYNKĄ PARMEŃSKĄ

W wersji wegetariańskiej można zrezygnować z szynki – także będzie znakomite. Pokrojoną na większe kawałki oczyszczoną dynię posmaruj lekko oliwą i upiecz wraz ze skorupą tak, aby miąższ był miękki, ale się nie rozpadał. Płaty lasagne zmiękcz we wrzącej wodzie i wyłóż nimi nasmarowane masłem naczynie żaroodporne. Na patelni rozgrzej trochę masła i włóż listki świeżej szałwii. Smaż na małym ogniu przez około minutę, aż staną się chrupiące. Miąższ dyni włóż do miski, dopraw papryką, gałką muszkatołową, solą i pieprzem. Delikatnie dodaj kilka łyżek serka ricotta (lub twarożku). W oddzielnej miseczce wymieszaj nieco śmietanki z utartym parmezanem. Plastry suchej szynki (parmeńskiej lub innej) pokrój na cienkie paseczki.
Piekarnik nagrzej do 200 stopni. Do naczynia wyłożonego płatami lasagne wyłóż połowę nadzienia dyniowego, połowę pokrojonej szynki i połowę usmażonej szałwii wraz z masłem. Ułóż kolejną warstwę płatów lasagne, wyłóż resztę nadzienia dyniowego, resztę szynki i szałwii (pozostaw trochę masła z kilkoma listkami szałwii na wierzch). Połóż ostatnią warstwę płatów ciasta, a na wierzchu rozprowadź mieszankę śmietanki i parmezanu z dodatkiem masła szałwiowego (listki szałwii odłóż). Skrop delikatnie oliwą z oliwek i piecz w piekarniku kilkanaście minut, aż uzyska złoty kolor.

[madohora]

[madohora]

Pestki mają wysoką zawartość cynku oraz lecytyny. Poprawiają przemianę materii, wpływają korzystnie na czynności mózgu. Od niepamiętnych czasów stosowano je przeciwko pasożytom przewodu pokarmowego, w leczeniu stanów zapalnych nerek i pęcherza moczowego, a także – ze względu na znaczącą zawartość cynku – przy chorobach skóry takich jak trądzik czy opryszczka oraz przy wrzodach żołądka i niegojących się ranach. Ponieważ dynia w zasadzie nie wiąże azotanów z gleby, jest lepszym źródłem składników mineralnych niż marchew.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Pańska skórka w Słowniku warszawskim z początku XX wieku była nazywana panieńską skórką.

[madohora]

Zgodnie z tradycją sprzedawane są w oktawie Bożego Ciała lub przed cmentarzami na Wszystkich Świętych. W praktyce można je nabyć częściej, zwłaszcza przy cmentarzach lub podczas kiermaszy regionalnych, np. Jarmarku Świętojańskiego. Handel rurami jest często domeną okazjonalnych, niekoncesjonowanych sprzedawców, doraźnie trudniących się tą działalnością. Rzadziej wytwarza się je w warunkach domowych.

[madohora]

Powszechnym zwyczajem związanym z Samhain było chodzenie "od drzwi do drzwi" i przebieranie się, często połączone z odgrywaniem mimicznych przedstawień lub recytowaniem wierszy w zamian za jedzenie. Przebieranie się mogło być sposobem naśladowania Aos Sí i ukrywania się przed nimi. Rytuały wróżbiarskie i gry były również ważnymi elementami obchodów. Często wykorzystywano do nich orzechy i jabłka. Pod koniec XIX wieku John Rhys i James Frazer zasugerowali, że Samhain było postrzegane jako „Celtycki Nowy Rok”, pogląd został później powtórzony przez innych uczonych.

[madohora]

W brytańskiej gałęzi języków celtyckich Samhain jest znane jako „calends of winter” (kalendarze zimy). Brytańskie ziemie Walii, Kornwalii i Bretanii obchodziły 31 października święta podobne do gaelickiego Samhain. W Walii jest to Calan Gaeaf, w Kornwalii Allantide lub Kalan Gwav, a w Bretanii Kalan Goañv

[madohora]

Rzymskokatolicki Dzień Wszystkich Świętych został wprowadzony w roku 609, jednak pierwotnie obchodzony był 13 maja[13]. W 835 r. Ludwik Pobożny zmienił datę święta w Imperium Karolińskim na 1 listopada, na polecenie papieża Grzegorza IV. Jednak z tekstów Bedy Czcigodnego wiadomo, że kościoły w Anglii i Niemczech już świętowały Wszystkich Świętych 1 listopada na początku VIII wieku. James Frazer sugeruje, że 1 listopada wybrano właśnie ze względu na celtyckie święto zmarłych - Celtowie wpłynęli na swoich angielskich sąsiadów, a angielscy misjonarze na Niemców. Ronald Hutton zwraca uwagę, że według Óengusa z Tallaght (zm. ok. 824), kościół z VII/VIII wieku w Irlandii świętował Wszystkich Świętych 20 kwietnia. Sugeruje, że data 1 listopada była ideą germańską, a nie celtycką. W XI wieku 2 listopada został ustanowiony Dniem Zadusznym. W ten sposób powstało trzydniowe święto zwane Allhallowtide: Wigilia Wszystkich Świętych (All Hallows 'Eve) (31 października), Dzień Wszystkich Świętych (All Hallows' Day) (1 listopada) i Dzień Zaduszny (All Souls' Day) (2 listopada). Uznaje się, że współczesne świeckie zwyczaje Wigilii Wszystkich Świętych (lub Halloween) powstały pod wpływem Samhain.

[madohora]

Niektórzy neopoganie obchodzą Samhain lub zbliżone do niego święta. Ze względu na to, że istnieje wiele rodzajów neopogaństwa, uroczystości związane z Samhain mogą być bardzo różne, pomimo wspólnej nazwy. Niektórzy starają się naśladować historyczny przebieg święta w jak największym stopniu. Inni neopoganie opierają swoje obchody na różnych niepowiązanych źródłach, a kultura gaelicka jest tylko jednym ze nich. Folklorystka Jenny Butler opisuje, w jaki sposób irlandzcy poganie wybierają niektóre elementy historycznych obchodów Samhain i łączą je z odniesieniami do celtyckiej przeszłości, tworząc nowe Samhain, będące nieodłączną częścią kultury neopogańskiej

[madohora]

Podobnie jak w innych tradycjach rekonstrukcyjnych, pogańscy celtyccy rekonstrukcjoniści przywiązują szczególną wagę do dokładności historycznej. Opierają swoje uroczystości i rytuały na tradycyjnej wiedzy, a także na badaniach wierzeń politeistycznych Celtów.

[madohora]

Święto to miało oznaczać oczyszczenie przez „ogień i wodę”, a poświęcone było irlandzkiej bogini wiosny, poezji, lecznictwa i rzemiosła, Brigid. Najwcześniejsze wzmianki o Imbolcu w literaturze irlandzkiej pochodzą z X wieku. Poezja z tamtego okresu odnosi święto do mleka owcy. Spekuluje się, że wynika to z cyklu hodowlanego owiec i rozpoczęcia laktacji Festiwal Imbolc związany jest też z magią przepowiadania pogody.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

DUSZKI Z BANANÓW I DYNIE Z MANDARYNEK

2-3 mandarynki
2 banany
1 kostka gorzkiej czekolady
Kilka gałązek szczypiorki albo łydyżki od mięty

Mandarynki obieramy, a w sam środek wkładamy np. szczypiorek. Banany obieramy i kroimy na pół. Czekoladę topimy np. w mikrofali i rysujemy za pomocą wykałaczek oczy i przestraszoną buzie na bananie. Można od razu podawać.

[madohora]

KRUCHE CIASTECZKA NA HALLOWEN

4,5 szkl.mąki
250g margaryny
2 łyżeczki proszku do pieczenia
4 żółtka
1i 1/3 szkl.cukru pudru
1 cukier waniliowy 16g
4 łyżki kwaśnej śmietany

Mąkę,proszek do pieczenia oraz margarynę posiekać nożem. Żółtka,cukier,cukier waniliowy roztrzepać ze śmietaną i dodać do mąki. Wyrobić ciasto i wstawić do lodówki na pół godziny.Wyjmujemy, wałkujemy na grubość 3-4mm i foremką wykrawamy dowolnego kształtu ciasteczka.
Pieczemy ok.16min. w temp.190*C

[madohora]

KOKTAJL "BIAŁE DUSZKI

1 1/4 szklanki tłustego mleka, 1/3 szklanki śmietany kremówki, 1/4 szklanki cukru, 2 łyżeczki ekstraktu waniliowego,
3/4 szklanki wódki, 2/3 szklanki likieru z białej czekolady lub likieru śmietankowego, kostki lodu, bita śmietana
Składniki na białe duszki: 60 g posiekanej białej czekolady, odrobina gorzkiej czekolady (na oczy duszków), papier pergaminowy

W dzbanku połącz mleko, śmietanę, cukier i ekstrakt waniliowy. Mieszaj składniki tak długo, aż cukier się rozpuści.
Dodaj likier i wódkę. Naczynie wstaw do lodówki na 2-4 godziny. Przed podaniem: shaker wypełnij lodem i 1/3-1/2 szklanki koktajlu. Całość dobrze wstrząśnij i przelej zawartość do kieliszków. Koktajle z wierzchu udekoruj bitą śmietaną i czekoladowymi duchami. Przygotowanie duszków z białej czekolady: Wyłóż pergaminem blachę do pieczenia. Białą czekoladę posiekaj i rozpuść w kąpieli wodnej lub mikrofalówce. Przelej czekoladę do rękawa cukierniczego i na wcześniej przygotowanej blasze wyciskaj kształt duchów. Pokrusz ciemną czekoladę i z jej kawałków zrób duchom oczy. Gdy czekolada całkowicie ostygnie, ostrożnie oderwij papier pergaminowy. Uważaj, by duszki się nie połamały.

[madohora]

KREM Z DYNI Z MLEKIEM

Kostki bulionowe rozpuść w 0,5 l wody. Dynię pokrój w kostkę. Gotuj dynię w bulionie i mleku z cukrem przez około 15-20 minut. Zmiksuj, dodaj śmietanę. Dopraw gałką i pieprzem. Podawaj z groszkiem ptysiowym

DEKORACJE Z DYNI

[madohora]

[madohora]

TORCIK CZEKOLADOWY Z DUSZKAMI

Brownie z orzechami

czekolada deserowa – 2 tabliczki
czekolada mleczna z orzechami – 1 tabliczka
jajka – 4 szt.
cukier kryształ – 150 g
masło – 180 g
kakao – do obsypania formy
masło – do wysmarowania formy

Mus jabłkowo-marchwiowy

starta marchewka – 300 g
starte jabłka – 150 g
sok pomarańczowy – 150 ml
żelatyna – 20 g
woda – 50 ml
miód – 1 łyżka

Polewa czekoladowa

czekolada deserowa – 1 tabliczka
śmietanka 30% – 80 ml
masło – 20 g

Beza włoska

białka jaj – 2 szt.
cukier – 100 g
woda – 50 ml wody


piekarnik rozgrzany do temperatury 180°C
wysoką formę o średnicy 18 cm
papierowy kornet
rękaw cukierniczy z szeroką końcówką
termometr kuchenny lub wygięty drucik
blender
robot wielofunkcyjny
Krok 1: Przygotowujemy masę brownie

Jajka łączymy w misce z cukrem i mieszamy za pomocą rózgi, aż cukier się rozpuści.

Masło łączymy w garnku z pokruszoną czekoladą deserową i rozpuszczamy na wolnym ogniu do uzyskania jednolitej masy, którą następnie przelewamy do jajek z cukrem.

Dodajemy czekoladę mleczną, drobno pokruszoną za pomocą blendera. Mieszamy.

Tak przygotowaną masę przelewamy do formy wysmarowanej masłem i oprószonej kakao. Pieczemy ok. 35 minut w temperaturze 180°C. Gotowe brownie odstawiamy do ostygnięcia (nie wyjmujemy z formy).
Krok 2: Przygotowujemy mus jabłkowo-marchwiowy

Marchewkę łączymy w rondelku z sokiem pomarańczowym i gotujemy pod przykryciem do miękkości.

Dodajemy jabłka i gotujemy, aż zmiękną. Dodajemy żelatynę namoczoną w wodzie i miód, a całość blendujemy na gładką masę. Odstawiamy do ostygnięcia.
Krok 3: Przygotowujemy polewę czekoladową

Śmietankę zagotowujemy w rondelku. Dodajemy pokruszoną czekoladę i masło. Mieszamy, aż się rozpuszczą. Odstawiamy.
Krok 4: Tworzymy warstwy torcika

Wystudzone brownie zalewamy chłodnym musem jabłkowo-marchwiowym i wstawiamy do lodówki do całkowitego zestalenia się musu.

Gdy mus będzie stabilny, wyjmujemy torcik z formy i oblewamy go polewą – tak, by nieregularnie spływała po bokach. Niewielką część polewy przelewamy do papierowego kornetu.
Krok 5: Przygotowujemy dekoracje z bezy włoskiej

Cukier łączymy z wodą w rondelku i zagotowujemy do temperatury 114-118°C – sprawdzamy ją za pomocą próby pióra lub przy użyciu termometru. Gdy będzie prawidłowa, stopniowo przelewamy gorący syrop do białek ubijanych w naczyniu robota. Dodajemy sok wyciśnięty z cytryny i ubijamy do wystygnięcia masy.

Tak przygotowaną masę przekładamy do rękawa cukierniczego. Szprycujemy bezę na wierzch torcika tak, by uzyskać kształt duszka. Oczy i buzie duszków dodajemy, szprycując czekoladową polewę za pomocą papierowego kornetu.

[madohora]

[madohora]

Według tej drugiej teorii Halloween wywodzi się z obchodzonego w Europie północnej święta z okazji końca jesieni a początku zimy, znanego na terenach irlandzkich jako Samhain („koniec lata”), walijskich jako Nos Galan Gaeaf („wieczór zimowy”), anglosaskich jako Blodmonath („krwawy miesiąc”), nordyckich jako „zimowe noce”. Z jednej strony był to czas radowania się minionymi zbiorami oraz powrotem bliskich do domów, z drugiej strony pojawiało się widmo zimy – czasu zmagań z głodem, chłodem i niedostatkiem światła słonecznego – w północnej Europie to zimą i wczesną wiosną umierało najwięcej ludzi. W powszechnej świadomości Halloween kojarzone jest ze świętem zmarłych – w rzeczywistości zarówno poganie, jak i wcześni chrześcijanie upamiętniali zmarłych wiosną – między marcem a majem

[madohora]

[madohora]

Jack-o’-lantern – halloweenowa lampa zrobiona z wydrążonej dyni. W środku wydrążonej dyni z wyciętymi otworami stawia się świecę. Z okazji święta Halloween tradycją stało się stawianie w oknie lub w drzwiach domostwa latarni.

[madohora]

[madohora]

Od końca XX wieku celtyccy neopoganie i wiccanie obchodzą Samhain, lub przypominające je święta, jako święto religijne. Neopoganie na półkuli południowej często obchodzą Samhain z półrocznym przesunięciem (około 1 maja), ze względu na powiązanie święta z porą roku.

[madohora]

Wszystkie te nazwy pochodzą od staroirlandzkiego słowa Samain lub Samuin [ˈsaṽɨnʲ]. Możliwe, że wywodzi się ono z praindoeuropejskiego *semo- („lato”)[5][6]. Jedną z sugestii jest to, że nazwa oznacza „koniec lata”, od sam („lato”) i fuin („koniec”), ale może to być etymologia ludowa. W 1907 roku Whitley Stokes zaproponował etymologię od praceltyckiego *samani („zgromadzenie”), a Joseph Vendryes zasugerował, że pochodzenie słowa nie ma związku z *semo- („lato”), ponieważ celtyckie lato kończyło się w sierpniu

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

Według irlandzkiej mitologii Samhain (podobnie jak Bealtaine) było czasem, gdy otwierały się „drzwi” do Innego Świata, pozwalając nadprzyrodzonym istotom i duszom umarłych przybyć do naszego świata. Tak jak Bealtaine było letnim świętem dla żywych, tak Samhain „było zasadniczo świętem dla umarłych”. Według The Boyhood Deeds of Fionn sídhe (wróżki lub portale do Innego Świata) „były zawsze otwarte w Samhain”. Według opowieści Wielki Król Irlandii miał być gospodarzem wielkiego spotkania w Tara w każde Samhain. Co roku oddychający ogniem Aillen miał wyłaniać się z zaświatów i spalać pałac Tary, po uśpieniu wszystkich za pomocą swojej muzyki.

[madohora]

Powszechnym zwyczajem związanym z Samhain było chodzenie "od drzwi do drzwi" i przebieranie się, często połączone z odgrywaniem mimicznych przedstawień lub recytowaniem wierszy w zamian za jedzenie. Przebieranie się mogło być sposobem naśladowania Aos Sí i ukrywania się przed nimi. Rytuały wróżbiarskie i gry były również ważnymi elementami obchodów. Często wykorzystywano do nich orzechy i jabłka. Pod koniec XIX wieku John Rhys i James Frazer zasugerowali, że Samhain było postrzegane jako „Celtycki Nowy Rok”, pogląd został później powtórzony przez innych uczonych

[madohora]

W brytańskiej gałęzi języków celtyckich Samhain jest znane jako „calends of winter” (kalendarze zimy). Brytańskie ziemie Walii, Kornwalii i Bretanii obchodziły 31 października święta podobne do gaelickiego Samhain. W Walii jest to Calan Gaeaf, w Kornwalii Allantide lub Kalan Gwav, a w Bretanii Kalan Goañv

[madohora]

Rzymskokatolicki Dzień Wszystkich Świętych został wprowadzony w roku 609, jednak pierwotnie obchodzony był 13 maja. W 835 r. Ludwik Pobożny zmienił datę święta w Imperium Karolińskim na 1 listopada, na polecenie papieża Grzegorza IV[14]. Jednak z tekstów Bedy Czcigodnego wiadomo, że kościoły w Anglii i Niemczech już świętowały Wszystkich Świętych 1 listopada na początku VIII wieku[26]. James Frazer sugeruje, że 1 listopada wybrano właśnie ze względu na celtyckie święto zmarłych - Celtowie wpłynęli na swoich angielskich sąsiadów, a angielscy misjonarze na Niemców. Ronald Hutton zwraca uwagę, że według Óengusa z Tallaght (zm. ok. 824), kościół z VII/VIII wieku w Irlandii świętował Wszystkich Świętych 20 kwietnia. Sugeruje, że data 1 listopada była ideą germańską, a nie celtycką]. W XI wieku 2 listopada został ustanowiony Dniem Zadusznym. W ten sposób powstało trzydniowe święto zwane Allhallowtide: Wigilia Wszystkich Świętych (All Hallows 'Eve) (31 października), Dzień Wszystkich Świętych (All Hallows' Day) (1 listopada) i Dzień Zaduszny (All Souls' Day) (2 listopada). Uznaje się, że współczesne świeckie zwyczaje Wigilii Wszystkich Świętych (lub Halloween) powstały pod wpływem Samhain.

[madohora]

[madohora]

Do duszących się warzyw wystarczy dodać mleko kokosowe z puszki i dusić co jakiś czas mieszając. Garnek może być odkryty, aby uzyskać odpowiednią konsystencję. Prawdziwe curry ma gęstą konsystencję przypominającą nasz rodzimy gulasz.

[madohora]

Koniec gotowania to czas na przyprawy: odrobina curry, papryk, kuminu oraz soli i pieprzu do smaku.

[madohora]

Gotowe curry można wzbogacić surowymi dodatkami: szpinakiem lub solidną garścią siekanej kolendry lub pietruszki.

[madohora]

Dynia to wdzięczne i zdrowe warzywo, które pojawia się masowo na naszych stołach jesienią. Nie tylko wykazuje się wieloma wartościami odżywczymi, ale także jest niskokaloryczna. Do zalet dyni warto doliczyć również fakt, że jest ona bardzo wszechstronna: można z niej przygotować wiele dań wytrawnych, ale także wyśmienitych deserów. Zanim jednak sięgniemy po dynię, warto wiedzieć o niej więcej oraz przekonać się o jej wyjątkowych właściwościach.

[madohora]

Nie sposób opisywać każdej odmiany dyni, choć wszystkie z nich są godne uwagi. Najciekawszą z nich jest dynia ozdobna, która - w przeciwieństwie do swoich kuzynek - nie jest jadalna, ale zachwyca swoimi kolorami. Jednak najpopularniejszą dynią jest gatunek olbrzymi. Jak sama nazwa wskazuje, osiąga pokaźne rozmiary, a jej waga może przekraczać czasami nawet kilkaset kilogramów. Niestety, dynia olbrzymia charakteryzuje się grubą skórką, którą trzeba przed spożyciem usunąć. Godne uwagi są również dynia hokkaido (jej skórka, choć twarda, pod wpływem obróbki termicznej staje się miękka), piżmowa (ma ciekawy, podłuży kształt) oraz makaronowa (po jej zapieczeniu, miąższ rozwarstwia się i przypomina makaron)

[madohora]

Dynia to nie tylko smaczne i godne polecenia warzywo. Trudno znaleźć osobę, która za nią nie przepada, ale jeśli kogoś nie przekonują walory smakowe dyni, powinien zainteresować się jej właściwościami zdrowotnymi. A co w dyni można znaleźć? To bogate źródło beta-karotenu (prowitaminy wit. A), który korzystnie działa na organizm. Przede wszystkim ze względu na fakt, że zaliczana jest do naturalnych przeciwutleniaczy, a także może chronić wzrok (korzystnie działa na znajdującą się w oku plamkę żółtą). Beta-karoten korzystnie wpływa na kondycję skóry, ponieważ sprzyja jej regeneracji, opóźnia procesy starzenia się komórek, a także chroni ją przed promieniowaniem UV

[madohora]

Dynia jest cennym warzywem, jeśli trapią nas problemy żołądkowe. Wszystko to ogromna zasługa obecnego w niej błonnika pokarmowego. To właśnie on reguluje pracę żołądka i jelit - przyspiesza metabolizm, pomaga się im oczyścić, a także ułatwia usunąć zalegające w nich złogi. To także dobry sposób, który ułatwia wchłanianie cennych substancji, za to usuwa nagromadzone w organizmie toksyny. Dynię można jeść bez obaw o utratę smukłej i szczupłej sylwetki, ponieważ zawiera niewiele kalorii. W 100 gramach miąższu dyni znajduje się nie więcej niż 30 kcal.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Gdy już kupiłaś ananasa można zabrać się za przygotowanie latarni. Najpierw trzeba odciąć górną część. Następnie trzeba usunąć rdzeń i cały miąższ ananasa. Należy dokładnie go wydrążyć. Teraz można przystąpić do wycięcia strasznej twarzy. Będzie ci potrzebny do tego ostry nóż i odrobina wyobraźni. Na szczęście, skórę ananasa jest zdecydowanie łatwiej przebić niż twardą skórę dyni.

[madohora]

[madohora]

Podobnie jak w innych tradycjach rekonstrukcyjnych, pogańscy celtyccy rekonstrukcjoniści przywiązują szczególną wagę do dokładności historycznej. Opierają swoje uroczystości i rytuały na tradycyjnej wiedzy, a także na badaniach wierzeń politeistycznych Celtów

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Od obchodzenia Halloween w Polsce odcinają się również słowiańskie rodzimowiercze związki wyznaniowe – opowiadające się za kultywowaniem rodzimych zwyczajów, związanych z tradycją Dziadów

[madohora]

[madohora]

Najwięcej dyń marnuje się w Wielkiej Brytanii i USA

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Do jego wykonania potrzebne będą: 60 - 80 dekagramów resztek z dyni (skórka i pestki), woda, trzy łyżeczki mielonego imbiru, sześć goździków, sześć ziaren kardamonu lub dwie łyżeczki sproszkowanej przyprawy, laska cynamonu i dwie łyżeczki mielonej przyprawy, pół łyżeczki gałki muszkatołowej, laska wanilii/pasta waniliowa/ekstrakt z wanilii oraz pół kilograma cukru.

[madohora]

O przygotowaniu syropu korzenno-dyniowego najlepiej pomyśleć przed gotowaniem ciasta, zupy czy innego dania z dyni. Należy wówczas dokładnie umyć warzywo, odłożyć skórkę i pestki.
Resztki dyni włożyć do garnka i zalać wodą, tak by całkowicie je przykrywała. Dodać przyprawy i gotować przez około 40 minut od czasu do czasu mieszając.
Przecedzić syrop przez sitko lub gazę do garnka. Dodać cukier w stosunku 1:1, czyli na 500 mililitrów syropu, 500 gramów cukru. Gotować przez kolejne 15 minut.
Wystudzić i przelać do butelki bądź słoika.

[madohora]

Syrop korzenno-dyniowy można przechowywać w lodówce przez około miesiąc. Chcąc cieszyć się nim także zimą, można go zamrozić bądź zapasteryzować. Syrop świetnie smakuje jako dodatek do kawy, herbaty, owsianki czy naleśników amerykańskich. W jesienne poranki docenisz go nie tylko ze względu na wspaniały smak, ale także właściwości rozgrzewające. W dodatku, aby przygotować syrop dyniowy do kawy, wykorzystasz resztki warzywa, dzięki czemu nic w twojej kuchni się nie zmarnuje.

[madohora]

Kawa z dyni bije rekordy popularności na TikToku, do wykonania jednej porcji będziesz potrzebować: 60 gramów miąższu z dyni, szklankę wody, 150 mililitrów mleka, pięć łyżek cukru, łyżeczkę cynamonu, łyżeczkę mielonego imbiru, pół łyżeczki gałki muszkatołowej oraz dwóch łyżeczek esencji waniliowej lub startą laskę tej przyprawy.

[madohora]

Przygotowanie dyniowego late należy rozpocząć od syropu, w tym celu:

Umyj i pokrój dynię w kostkę.
Wsyp kawałki warzywa na blaszkę i włóż do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni Celsjusza. Piecz do miękkości. W zależności od gatunku dyni może to potrwać od 20 do 40 minut. Kontroluj ten proces na bieżąco, gdy bez trudu możesz wbić widelec w warzywo, to czas, by wyjąć je z piekarnika.
Zmiksuj dynię w malakserze lub blenderem.
Do rondelka wlej połowę szklanki wody, wsyp cukier, przyprawy i esencję waniliową. Zagotuj.
Do gotującego się syropu dodaj zblendowaną dynię i pozostaw na niewielkim ogniu jeszcze przez 10 - 15 minut, aż syrop zgęstnieje.
Mleko podgrzej, a gdy jest ciepłe, dodaj syrop dyniowy i zagotuj.

Kolejny etap to przygotowanie kawy. Zrób ją w sposób, który najbardziej lubisz: w kawiarce lub ekspresie, a jeśli nie masz tych sprzętów, możesz zaparzyć zwykłą kawę i przefiltrować ją lub użyć rozpuszczalnej.

W wysokim naczyniu ubij śmietanę 30% lub 36% z czubatą łyżką cukru pudru.

Do wysokiej szklanki wlej mleko z syropem dyniowym, następnie kawę. Na wierzch wyłóż bitą śmietanę i posyp cynamonem, kakao lub czekoladą.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Aby przygotować zupę, nie potrzeba wielu składników. Jednak głównym - oczywiście - jest dynia. Jaką najlepiej użyć? Wszystko zależy od tego, jakim gatunkiem dysponujemy! Ograniczeniem jest wyłącznie jej skórka, choć trzeba wspomnieć, że np. dynia hokkaido nie wymaga obierania. Co jeszcze będzie potrzebne do przygotowania zupy dyniowej? Bulion (warzywny lub mięsny) lub włoszczyzna, a także opcjonalnie kilka ziemniaków. Poza tym warto dodać różne dodatki: niezastąpiony okazuje się sól i pieprz, ale jeśli lubimy eksperymentować w kuchni, warto przemyśleć nad dodaniem rozgrzewającego imbiru, lekko pikantnego curry lub - troszkę łamiąc tradycję - 100 ml soku z pomarańczy. Jeśli decydujemy się na ten ostatni dodatek, warto przełamać smaki kuminem, czyli kminem rzymskim.

[madohora]

Przygotowanie zupy dyniowej warto rozpocząć od obrania (o ile jest taka potrzeba) i pokrojenia dyni i podpieczenia jej w piekarniku przez kwadrans na 220 stopniach. W międzyczasie w garnku można podsmażyć na odrobinie oleju pokrojone w kostkę ziemniaki i włoszczyznę (o ile nie posiadamy bulionu) i zalać całość odrobiną wody tak, aby wodą zakryte. Kiedy woda zacznie wrzeć, można dodać podpieczoną dynię i resztę garnka uzupełnić wodą lub bulionem. Całość wystarczy gotować tak długo, aż warzywa będą miękkie. Kluczem do wybornego smaku zupy dyniowej są przyprawy: sól oraz pieprz, a także kompozycja ulubionych dodatków. Gotową zupę można zmiksować na gładki krem lub pozostawić w takiej formie, jeśli lubimy gryźć smaczne warzywa.

[madohora]

Choć wydawać by się mogło, że to jedyna forma podania zupy, to popularną dyniówkę można serwować na wiele sposobów. Kluczem sukcesu jest obór ulubionych dodatków. Jak można wzbogacić konsystencję i smak zupy dyniowej? Mamy nieograniczone możliwości: niektórzy hołdują aromatycznym grzankom czosnkowym lub ziołowym, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby zupę podać wraz z ulubionym makaronem. Jeśli czujemy się sprawni w sztuce kulinarnej i mam pod ręką odrobinę mąki i jajek, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby do zupy dyniowej sporządzić lane kluski. Pamiętajmy, że domowy specjał świetnie komponuje się również z pestkami dyni, które znane są ze zdrowotnych właściwości.

[madohora]

Dodano, że podobny trend panuje w USA, gdzie większość z produkowanych rocznie 900 tysięcy ton dyń zostanie zniszczona, zamiast być wykorzystana jako żywność lub przeznaczona np. na paszę dla zwierząt.

[madohora]

Instytut podkreślił, że marnotrawstwo dyni to nie tylko wyrzucanie pieniędzy na śmietnik, ale także negatywne zjawisko dla środowiska. IOŚ za Departamentem Energii Stanów Zjednoczonych wskazał, że dynie trafiające na wysypisko rozkładają się emitując metan, który obok dwutlenku węgla jest gazem cieplarnianym.

[madohora]

Zachęcamy jednak do rozważnego i ograniczonego wykorzystywania tego cennego warzywa do celów dekoracyjnych. Pamiętajmy, że każda nasza decyzja jako konsumenta, ma wpływ na kondycję naszej Planety"

[madohora]

Swój intensywny kolor zawdzięcza beta-karotenowi, który barwi warzywa na żółto i pomarańczowo. Dzięki niemu jest jednym z najzdrowszych warzyw. Beta-karoten to bardzo silny przeciwutleniacz. Wyłapuje wolne rodniki, które niszczą komórki i powodują raka.

[madohora]

Na śniadanie jako dodatek do owsianki, na obiad lub kolację w warzywnej zapiekance, a na podwieczorek w postaci gorącej, dyniowej czekolady. Jest niskokaloryczna – 100 g dyni to jedynie 30 kcal. I tania!

[madohora]

W medycynie ludowej stosowana była jako środek moczopędny i żółciopędny. Działała zbawiennie przy opuchliznach, zatruciach pokarmowych czy niestrawności. Ze względu na dużą ilość błonnika pomaga w uciążliwych zaparciach.

[madohora]

Już sam kolor – ciepły, pomarańczowy – rozgrzewa i dodaje optymizmu. W dodatku dynia jest uniwersalna! Można z niej zrobić cały obiad z deserem i przystawkami. Pełen witamin i mikroelementów. Same zalety, wad nie stwierdzono. Jedzmy dynie!

[madohora]

Krem dyniowy z krewetkami
To bardziej wyrazista wersja zupy dyniowej. Zamiast krewetek można podać także cienkie paseczki podsmażonej piersi z kurczaka. W garnku z grubym dnem rozgrzej nieco oleju (najlepiej ryżowego lub z pestek winogron albo dyni), zeszklij posiekaną cebulkę, dodaj utarty na tarce świeży imbir, papryczkę chili i czosnek. Podsmaż chwilę, mieszając od czasu do czasu.

[madohora]

Lasagne z dynią i szynką parmeńską
W wersji wegetariańskiej można zrezygnować z szynki – także będzie znakomite. Pokrojoną na większe kawałki oczyszczoną dynię posmaruj lekko oliwą i upiecz wraz ze skorupą tak, aby miąższ był miękki, ale się nie rozpadał. Płaty lasagne zmiękcz we wrzącej wodzie i wyłóż nimi nasmarowane masłem naczynie żaroodporne. Na patelni rozgrzej trochę masła i włóż listki świeżej szałwii

[madohora]

Puszyste racuchy
Obraną i oczyszczoną dynię zetrzyj na tarce o dużych oczkach. Żółtko oddziel od białka i utrzyj z masłem. Białko ubij na sztywną pianę. Dyniową masę wymieszaj z utartym żółtkiem, przesianą mąką z niewielką szczyptą proszku do pieczenia i łyżeczką utartego świeżego imbiru. Dopraw solą oraz pieprzem. Delikatnie połącz z pianą z białka. Formuj zgrabne racuszki łyżką i smaż z obu stron na patelni z rozgrzanym olejem (na przykład ryżowym). Doskonale racuszki smażą się też na woku w głębszym tłuszczu, wtedy są bardziej puszyste. Pyszne z sosem pomidorowym lub grzybowym.

[madohora]

Na zdrowie!
I smaczna, i zdrowa, mało kaloryczna, a przy tym sycąca – takie połączenia lubimy najbardziej! I taka właśnie jest dynia. Dostarcza błonnika, zawiera beta-karoten chroniący przed wolnymi rodnikami (im intensywniejszy kolor, tym więcej witaminy). Ma dużo potasu oraz kwas foliowy. Z pestek dyni wytwarza się znakomity, tłoczony na zimno olej. Oprócz mnóstwa witamin i minerałów zawiera on też fitosterole obniżające poziom cholesterolu i zwalczające wolne rodniki.

[madohora]

Dynia (Cucurbita L.) – rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych obejmujący około 20 gatunków. W stanie dzikim występują w strefach klimatu gorącego i ciepłego Ameryki. Gatunkiem typowym jest Cucurbita pepo L.

[madohora]

Pozycja w systemie Reveala (1993-1999)
Gromada okrytonasienne (Magnoliophyta Cronquist), podgromada Magnoliophytina Frohne & U. Jensen ex Reveal, klasa Rosopsida Batsch, podklasa ukęślowe (Dilleniidae Takht. ex Reveal & Takht.), nadrząd Cucurbitanae Reveal, rząd dyniowce (Cucurbitales Dumort.), podrząd Cucurbitineae Engl., rodzina dyniowate (Cucurbitaceae Juss.,podrodzina Cucurbitoideae Kostel., plemię Cucurbiteae Dumort., podplemię Cucurbitinae E.G.O. Müll. & Pax in Engl. & Prantl, rodzaj dynia (Cucurbita L.)

[madohora]

Rośliny ozdobne. Niektóre gatunki są uprawiane dla ozdobnych owoców.

[madohora]

Od 2004 roku w miejscowości Bikschote w Belgii odbywają się mistrzostwa Europy w Punkin Chunkin, czyli dyscyplinie sportu polegającej na wystrzeliwaniu dyni w dal za pomocą takich urządzeń jak armaty, katapulty, czy proce

[madohora]

'Pepo Blue Hubbara' – odmiana dyni zwyczajnej. Owoc o kształcie gruszki.

[madohora]

'Tristan' – odmiana dyni piżmowej, szara, posiadająca ozdobne żeberka.

[madohora]

Pochodzenie:: Styria, Ameryka Południowa i Północna

[madohora]

Stosowany również w przemyśle spożywczym do spożycia na surowo i do sałatek, jako dodatek do zup.

[madohora]

fotoforum.gazeta.pl/photo/1/rb/qa/wzpg/oxqxAmzle004eXkk5X.jpg

[madohora]

Popularne na zachodzie święto Halloween cieszy się w Polsce coraz większą popularnością. Sporo osób uważa, że obce tradycje pchają się do słowiańskich domów zupełnie niepotrzebnie. Większość z nich pewnie nawet nie wie co to jest Halloween, jaka jest jego historia i tradycja. Niewinne zabawy są tępione przez Kościół, który podnosi to do rangi uprawiania magii. Czy rzeczywiście taka zabawa to grzech? Dla nas, pomimo że jesteśmy wierzący, Halloween to jedynie super zabawa i nie doszukujemy się w tym większej głębi. Nie przeszkadza nam to również w spokojnym przeżywaniu Wszystkich Świętych. A jak jest u Was? Obchodzicie Halloween, jesteście przeciwnikami, czy zupełnie Wam to obojętne?

[madohora]

Wielkimi krokami zbliża się czas zadumy, w którym po raz kolejny będziemy wspominać naszych bliskich, którzy odeszli. W przeddzień uroczystości Wszystkich Świętych, 31 października, wypada inne święto, które zgodnie z zachodnim obyczajem nazywamy Halloween. W Polsce zyskuje ono coraz większą popularność, która przez niektórych postrzegana jest jako niebezpieczna, zwłaszcza dla duszy i sumienia młodego człowieka.

[madohora]

[madohora]

Nie można zaprzeczyć, że wierzenia pogańskie stanowiły podwalinę dla zwyczajów praktykowanych do dziś. Elementy wierzeń pogańskich były głęboko zakorzenione w kulturze ludowej, dlatego też u początków krzewienia chrześcijaństwa łatwiej było przekształcić dobrze znane Słowianom zwyczaje w praktykę religii Kościoła. Inaczej przyjmowanie nowych wierzeń mogło zakończyć się klęską, ze względu na ówczesną nieatrakcyjność religii monoteistycznej w stosunku do rozbudowanych wierzeń i obrzędów słowiańskich.

[madohora]

[madohora]

Współczesne święto Halloween rzeczywiście znacznie odbiega od pierwotnych założeń święta ku czci zmarłych. Teraz jest nastawione na komercję i zabawę, ale czy to takie złe? Może kolorowe przebrania księżniczek, duchów i wampirów w jakiś sposób załagodzą irracjonalny strach przed przemijaniem i śmiercią, bo czy nie tego dotyczy to święto? Może na przekór obyczajom zapomnijmy choć przez chwilę o umieraniu i cieszmy się życiem?

[madohora]

[madohora]

Dziady jesienne obchodzono w noc z 31 października na 1 listopada, zwaną też nocą zaduszkową, co było przygotowaniem do jesiennego święta zmarłych, obchodzonego w okolicach 2 listopada (zależnie od faz księżyca)

[madohora]

Badania etnologiczne oraz literaturoznawcze wskazują jednoznacznie, że w utworze Mickiewicza mamy do czynienia ze stylizacją. Autor zaczerpnął z folkloru białoruskiego liczne elementy, poddał je artystycznej obróbce i stworzył oryginalny obraz[8]. W rzeczywistości obrzędy dziadów odbywały się za czasów chrześcijańskich albo w domach, albo na cmentarzach przy grobach przodków lub też w miejscach związanych archetypowo (a często również i lokalizacyjnie) z dawnymi ośrodkami kultu – na wzgórzach, wzniesieniach, pod świętymi drzewami, w miejscach uważanych za święte (czasem rzeczywiście przy kaplicach, które często były budowane na dawnych miejscach kultu pogańskiego). Mickiewiczowskie nawiązania do terminów takich jak „czyściec” i „zbawienie” są wynikiem połączenia zwyczajów pogańskich z chrześcijańskimi.

[madohora]

Religia Słowian – zespół wierzeń, mitów i kultowych praktyk Słowian, zaliczany do systemów religii politeistycznych z akcentami panteistycznymi i być może dualistycznymi. Informacje o religii Słowian w okresie przed chrystianizacją w nikłym stopniu dotrwały w źródłach do dzisiaj. Nie zachowały się żadne źródła bezpośrednie, a jedynie lakoniczne relacje chrześcijańskie, często spisywane przez niezorientowanych bezpośrednio w temacie autorów lub kronikarzy żyjących w kilkadziesiąt, czy kilkaset lat po chrystianizacji. Pełna rekonstrukcja wierzeń słowiańskich nie jest możliwa, a dokonywane próby często budzą wątpliwości, co do tego, czy przyjęte metody są właściwe i wiarygodne. Rekonstrukcja odbywa się przede wszystkim w oparciu o ślady dawnych wierzeń zachowane w folklorze i wierzeniach z okresu już chrześcijańskiego. Nie bez znaczenia są także badania z zakresu szerzej pojmowanej teorii religii.

[madohora]

Mimo postępującego rozwoju badań, do wyników pracy religioznawców i etnologów należy podchodzić z rezerwą. Jak stwierdził znawca tematu M. Eliade, próba odtworzenia historii religii słowiańskiej jest skazana na niepowodzenie. W podobnym tonie wypowiadają się wspominani powyżej historycy, a wątpliwości wyrażają nawet badacze w rodzaju A. Szyjewskiego, entuzjastycznie podchodzący do metod rekonstrukcjonistycznych, semiotycznych czy komparatystycznych[5]. W niniejszym artykule przedstawione zostały wierzenia Słowian w świetle najpopularniejszych i cieszących się najszerszym uznaniem naukowców rekonstrukcji – mimo to do hipotez tych należy podchodzić z rezerwą, zakładając, że są one w dużym stopniu obciążone błędami i domysłami.

[madohora]

Innym kluczowym elementem każdego systemu wierzeń jest mit lub raczej zespół mitów i przekonań na temat konstrukcji wszechświata i połączenia między światem ziemskim/rzeczywistym oraz zaświatami. Również tego typu mit nie zachował się w odniesieniu do Słowian. Badacze, w oparciu o materiał etnograficzny i historyczny, zaproponowali hipotezę o popularnym wśród ludów indoeuropejskich trójdzielnym podziale świata na niebo, ziemię i krainę umarłych. Identyfikacja ta nie jest pewna, podobnie problem stanowi określenie, co stanowiło tzw. axis mundi, oś kosmiczną, czyli wyobrażenie o ogólnej formie łączącej rzeczywistość doczesną i zaświaty. Często w pracach naukowych jako axis mundi Słowian podaje się Drzewo Kosmiczne z niebem (Rajem/Wyrajem) ulokowanym w jego koronie i krainą umarłych (Nawie) w korzeniach[14]. Motyw ten byłby podobny do znanego z mitologii skandynawskiej wielkiego jesionu Yggdrasila. Materiał etnograficzny wskazuje jednak, że równie prawdopodobnymi motywami mogłyby być święta góra (Góra Kosmiczna), stanowiąca religijny środek świata lub symbolizujący ją kamień, a także Droga Mleczna jako przejście do zaświatów. Z mitem o axis mundi wiąże się także rozumienie nieba jako wielkiego klepiska lub młyna, obracającego się wokół Gwiazdy Polarnej. W folklorze Słowian zachodnich za oś tej konstrukcji uznawany jest słup biegnący od wspomnianej gwiazdy. Brakuje przekonujących przesłanek, by wierzyć że istniał jeden dominujący motyw axis mundi. Mogło być ich wiele, współwystępujących nawet na tym samym terytorium.

[madohora]

Różne naturalne lub zdrowotne katastrofy przypisywano działaniu sił demonicznych np. poronienia były dziełem boginek, niedorozwój umysłowy dzieci wywoływały mamuny, a opuchlizny i paraliż – latawce. Wierzono też, że dziecko może zostać ukradzione przez demona i zamienione na tzw. boginiaka – istotę odznaczającą się wielką głową, nieruchomym wzrokiem, brzydotą i nieznośnym charakterem.

[madohora]

Powszechna była, jak już wspomniano, wiara w możliwość przynajmniej częściowego pozostania duszy na ziemi. Doprowadzało to do powstawania wyżej opisanych demonów. Aby zapobiec przekształceniu się duszy w wąpierza czy upiora stosowano skomplikowane obrządki pogrzebowe – np. otwierano wszystkie okna domu by dusza mogła swobodnie ulecieć lub zacierano ślady za pogrzebowym orszakiem[50]. Badania Alfonso di Noli wskazują, że praktyki te odnaleźć można w różnych kulturach i nie stanowią one specyficznej cechy kultury słowiańskiej

[madohora]

W nauce ścierają się dwa główne nurty. Według pierwszego, współcześnie reprezentowanego przede wszystkim przez Stanisława Urbańczyka, Słowianie swoje bóstwa czcili w domu i w przyrodzie, nie budowali natomiast osobnych świątyń. Te miały powstawać jedynie na Połabiu, jako późny efekt wpływów chrześcijaństwa. Gdzie indziej pogaństwo miało nie osiągnąć dostatecznie wysokiego poziomu rozwoju, by zorganizować się wokół świątyń i grupy kapłańskiej. Podobne poglądy głosili Henryk Łowmiański[66] oraz Aleksander Gieysztor. Drugi z badaczy wskazywał jednak na inne typy miejsc kultowych – święte gaje (np. opisany przez Thietmara gaj Głomacz położony na północ od Miśni[68] lub gaj wspomniany przez Helmolda, leżący w Wagrii i związany z kultem boga Proue/Prone), wzgórza (np. Kopiec Kraka w Krakowie[70], wspominana przez Thietmara Ślęża. lub Góra Grodowa w Tumlinie na północ od Kielc) czy stare drzewa (najczęściej dęby, ale także np. lipy, klony czy jesiony; w Żywocie świętego Ottona z Bambergu opisany jest kult uznanego za święty orzecha w Szczecinie). Również najnowsze polskie znalezisko, świątynia we Wrocławiu, została uznana za możliwy efekt wpływów połabskich datowany na czasy reakcji pogańskiej związanej z rządami Bezpryma i Kazimierza Odnowiciela (lata 30. XI wieku)

[madohora]

Przynajmniej część świątyń i miejsc kultowych wyposażona była w posągi przedstawiające pogańskie bóstwa. Języki słowiańskie posiadają wspólne słowo na ich określenie – bałwan. Prawdopodobnie najwcześniej posągi pojawiły się na Rusi, później także na Połabiu, co potwierdzają liczne przekazy źródłowe. Brakuje natomiast przedstawień figuralnych wśród Słowian południowych, a znaleziska z terenów Polski są nieliczne i dyskusyjne. Podobnie dyskusję rodzi to, skąd u Słowian pojawił się zwyczaj tworzenia idoli. Większość badaczy wskazuje na wpływy obce, różnią się oni natomiast w określaniu tego jak wczesne i silne były te wpływy. Zdaniem Aleksandra Gieysztora posągi stanowią efekt wpływu ludów irańskich lub tureckich, który najszerzej rozwinął się na Rusi, a następnie przeniknął na zachód. Maciej Salamon wskazał na znacznie późniejsze wpływy nordyjskie i chrześcijańskie, tych drugich doszukiwał się także Henryk Łowmiański.

[madohora]

Rodzimowierstwo słowiańskie, rzadziej słowianowierstwo lub słowiańskie neopogaństwo – współczesna religia oparta na duchowości i mitologii ludów słowiańskich, przez religioznawców klasyfikowana jako religia etniczna oraz nowy ruch religijny. Nie posiada nadrzędnej struktury ani akceptowanej władzy religijnej[4], a także cechuje się sporą różnorodnością w kwestiach wiary i praktyki.

[madohora]

Rozwijając rodzimowierstwo słowiańskie, wyznawcy sięgają do źródeł dotyczących historycznej religii ludów słowiańskich, a także elementów zaczerpniętych z późniejszego słowiańskiego folkloru czy pochodzących od społeczności niesłowiańskich. Wśród wpływów zewnętrznych można wyszczególnić przekonania i praktyki zaczerpnięte z hinduizmu, buddyzmu, zaratusztrianizmu, rodzimowierstwa germańskiego, syberyjskiego szamanizmu, a także idee pochodzące z różnych form ezoteryzmu Rzadziej wpływy obejmują także teksty takie jak Księga Welesa, pretendujące do miana oryginalnych źródeł historycznej religii Słowian, lecz identyfikowanych jako falsyfikaty. Wielu rodzimowierców nie uznaje synkretyzmu, zamiast tego obierając wyraźnie antysynkretyczną postawę i podkreślając potrzebę zachowania „czystości” religii, a tym samym utrzymania jej „autentyczności”

[madohora]

Rodzimowierstwo słowiańskie nie posiada uniwersalnego dla wszystkich wyznawców panteonu bóstw[43]. Różne grupy rodzimowiercze często preferują wybrane przez siebie bóstwa. Bogowie i boginie czczeni przez rodzimowierców patronują określonym elementom rzeczywistości, żywiołom, miejscom i środowiskom, jak np. wody, lasy czy domostwa. Bogowie mogą podlegać zmianom funkcjonalnym wśród współczesnych rodzimowierców; na przykład tradycyjny bóg zwierząt gospodarskich i poezji, Weles, jest nazywany bogiem literatury, komunikacji czy też proletariatu

[madohora]

Jare Święto równonoc wiosenna/21 marca Wielkanoc, Gregorianki
Noc Kupały przesilenie letnie/22 czerwca Wigilia św. Jana
Święto Plonów równonoc jesienna/23 września Dożynki
Szczodry Wieczór 21 grudnia-23 grudnia Boże Narodzenie
Szczodre Gody 24 grudnia-30 grudnia

[madohora]

Rodzimowierstwo słowiańskie opiera się głównie na wierzeniach funkcjonujących wśród Słowian przed chrystianizacją. Niektóre prądy rodzimowierstwa czerpią także inspiracje zarówno z późniejszych elementów folkloru ludowego, który swoje źródła miał w obrzędach z czasów pogańskich (np. topienie Marzanny, Noc Kupały itp.), jak również z wcześniejszych obrzędów i wiar pozostałych, dawnych kultur etnicznych na długo przed pojawieniem się chrześcijaństwa. Mogły to być elementy pochodzące od starych kultur celtyckich, zapożyczenia od ludów germańskich i bałtyckich, ze szczególnym uwzględnieniem Prusów, którzy przez długi czas sąsiadowali z plemionami słowiańskimi na północnym wschodzie. Wpływy tych kultur są generalnie akceptowaną zasadą wynikającą z faktu długiego sąsiedztwa i zapożyczania zwyczajów i elementów mitologii religijnej między różnymi kulturami w terenach styku tych kultur.

[madohora]

W XIX wieku i na początku XX wieku niektórzy politycy, tacy jak Jaša Tomić czerpali inspiracje ideowe z religii słowiańskiej. W drugiej połowie XX wieku niektóre znane osoby zaczęły wspominać w swoich wypowiedziach religię Słowian w afirmatywnym tonie, jak np. Dragoš Kalajić czy Vojislav Šešelj. Jednocześnie serbscy pisarze, poeci i malarze wykorzystywali w swych pracach motywy rodzimowiercze. Wśród nich są Desanka Maksimović („Latopis potomków Paruna”), Vasko Popa (zbiór poezji pt. „Vusča so”), Ljubivoje Jovanovic i inni.

[madohora]

22 grudnia 2012 rozpoczęło działalność Stowarzyszenie rodzimowierców Serbii „Staroslavci”

[madohora]

Dievturība (łotewski wyraz złożony oparty na Dievs „Bóg” plus turēt „trzymać”, „podtrzymywać”, „widzieć”, „zachować”; dosłownie „Bogotrzymanie”) rewitalizuje religię Łotyszy[4][5][6], również wśród społeczności emigrantów łotewskich w Kanadzie i Ameryce[7]. Charakteryzuje się monistycznym podejściem teologicznym do bałtyckiego pogaństwa, traktującym wszystkich bogów i boginie oraz całą naturę jako przejawianie się Dievów. Wspólnym poglądem jest to, że Dievy są równocześnie transcendentnym źródłem rzeczywistości, źródłem energii materii i prawem porządkującym Wszechświat

[madohora]

Religia jest przede wszystkim reprezentowana instytucjonalnie przez „Akademię Bałtyjskiego Kapłaństwa Kurono” (lit. Baltųjų žynių mokykla Kurono), założoną w 1995 roku. Szkoli ona dojrzałych moralnie mężczyzn i kobiety od 18 roku życia do Darny jako kapłanów bałtyjskich. Podobnie jak Romuvanie, uznają Vydūnasa za swojego ojca założyciela. Teologia Druwi ma charakter monistyczny.

[madohora]

Romuva jest ruchem odrodzenia tradycyjnej religii etnicznej ludów bałtyckich, rewitalizującym praktyki religijne Litwinów przed ich chrystianizacją. Romuva deklaruje kontynuację żyjących bałtyjskich tradycji pogańskich, które przetrwały w folklorze i obyczajach.

[madohora]

Rodzima Ukraińska Wiara Narodowa (RUNWira, ukr. Ridna Ukrajinśka Nacionalna Wira) – ukraińska monoteistyczna religia neopogańska.

[madohora]

Zasady religii zabraniają tworzenia wizerunków Dażboha. Na czele poszczególnych wspólnot religijnych stoi zarząd oraz duchowny opiekun (runtato bądź runmama), który sprawuje nabożeństwa oraz inne czynności obrzędowe (wśród których obecne są obrzędy ślubu, chrztu dziecka, pogrzebu). Święta i obrzędy nasycone są elementami kultu religijnego dawnych Słowian.

[madohora]

Rodzimowierstwo germańskie, rzadziej germańskie neopogaństwo – religia neopogańska, przez religioznawców klasyfikowania jako nowy ruch religijny. Opiera się na przedchrześcijańskich wierzeniach i mitologii ludów germańskich z epoki żelaza i wczesnośredniowiecznej Europy. W celu rekonstrukcji poprzednich systemów wierzeń rodzimowierstwo germańskie wykorzystuje istniejące dowody historyczne, archeologiczne i folklorystyczne, chociaż podejścia do tego materiału znacznie się różnią.

[madohora]

Początki religii leżą w dziewiętnasto- i wczesnodwudziestowiecznym ruchu romantycznym, który sławił przedchrześcijańskie wierzenia społeczności germańskich. W tym okresie organizowane były grupy czcicieli germańskich bogów w Niemczech i Austrii; stanowiły one części ruchu volkistowskiego i zazwyczaj wykazywały rasistowską interpretację religii, co poskutkowało upadkiem ruchu po przegranej hitlerowskich Niemiec w II wojnie światowej. W latach siedemdziesiątych pojawiły się nowe grupy rodzimowierstwa germańskiego w Europie i Ameryce Północnej, rozwijając się w formalne organizacje w celu promowania swojej wiary. W ostatnich dziesięcioleciach ruch rodzimowierstwa germańskiego był przedmiotem badań akademickich badaczy działających w dziedzinie studiów pogaństwa. Aktywne wspólnoty wyznawców istnieją w Europie, Ameryce Północnej i Australazji.

[madohora]

Sposoby, w jaki rodzimowiercy germańscy wykorzystują materiały historyczne i archeologiczne, różnią się; niektórzy próbują jak najdokładniej zrekonstruować minione wierzenia i praktyki, podczas gdy inni otwarcie eksperymentują z tymi materiałami i wprowadzają nowe element. Niektórzy przykładowo dostosowują swoje praktyki do „niezweryfikowanej gnozy osobistej” (UPG), którą zdobyli dzięki doświadczeniom duchowym Inni przejmują koncepcje pochodzące z zachowanych w innych częściach świata religii etnicznych, jak również z nowoczesnych religii politeistycznych, takich jak hinduizm i religie afroamerykańskie, wierząc, że pomaga to budować duchowy światopogląd zbliżony do tych, które istniały w Europie przed chrystianizacją. Niektórzy praktykujący, podkreślający podejście oparte wyłącznie na źródłach historycznych i archeologicznych, krytykują takie postawy, ośmieszając tych, którzy je praktykują używając pejorawnego określenia „neorodzimowierca” (ang. Neo-Heathen)

[madohora]

Nie istnieje żadna centralna władza religijna, mogąca narzucić określoną terminologię opisującą wszystkich wyznawców. W związku z tym różne grupy rodzimowierców germańskich używają różnych słów, aby opisać zarówno swoją religię, jak i siebie samych, przy czym terminy te często mówią o ich przekonaniach społeczno-politycznych, jak również o konkretnym germańskim regionie przedchrześcijańskiej Europy, z którego czerpią inspirację

[madohora]

Inną nazwą wiary jest islandzkie Ásatrú, co tłumaczy się jako „lojalność wobec Asów” – Asowie/Azowie są podgrupą bóstw w mitologii nordyckiej. Nazwa ta jest częściej używana w Ameryce Północnej; praktykujących określa się jako Asatruer. Ten termin jest preferowany przez praktykujących skupiających się na nordyckich bóstwach Skandynawii, choć problematycznym jest to, jak wielu samoidentyfikujących się Asatruer czci bóstwa i istoty inne niż Æsir, takie jak Wanowie, walkirie, elfy i krasnoludy. Chociaż początkowo było to popularne określenie wśród wyznawców i akademików, stosowanie nazwy Ásatrú osłabło wraz z upływem czasu

[madohora]

Na początku lat 70. rodzimowiercze organizacje pojawiły się w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Australii i Islandii, w dużej mierze niezależnie od siebie. Częściowo było to związane z szerokim wzrostem ruchu współczesnego pogaństwa w ciągu lat 60. i 70., ale także rozwoju środowiska New Age, zachęcającego do tworzenia nowych ruchów religijnych w intencji odrodzenia przedchrześcijańskich wierzeń]. Kolejne grupy rodzimowierców germańskich powstawały w latach 90. XX w. i w pierwszej dekadzie XXI w., z których wiele dystansowało się od bezpośrednich celów politycznych i stawiało większy nacisk na historyczną wiarygodność, niż ich prekursorzy z poprzednich deka

[madohora]

W Szwecji pierwsze grupy rodzimowiercze powstały w latach 70.; wczesne przykłady obejmują Breidablikk-Gildet (Gildia Breidablikk) założoną w 1975 roku i Telge Fylking założoną w 1987 roku, z których druga powstała z rozłamu w pierwszej, podkreślając nierasistowską interpretację religii[124][125]. W 1994 roku powstało Sveriges Asatrosamfund (Szwedzkie Zgromadzenie Asatru), stające się największą grupą rodzimowierczą w kraju Pierwsza norweska grupa rodzimowierców germańskich, Blindern Åsatrulag, powstała jako grupa studencka na Uniwersytecie w Oslo w połowie lat 80., podczas gdy większa Åsatrufellesskapet Bifrost została utworzona w 1996 roku; po rozpadzie tej grupy, w 1999 powstała Foreningen Forn Sed. W Danii, w pobliżu Kopenhagi powstała w 1986 roku niewielka grupa, jednak szerszy ruch rodzimowierczy nie pojawił się przed nastaniem lat 90., kiedy to powstała grupa o nazwie Forn Siðr

[madohora]

Ásatrú – nurt w obrębie rodzimowierstwa germańskiego, oparty na wierzeniach zawartych w mitologii nordyckiej, której świat bogów reprezentują dwie dynastie Asów i Vanów. Stanowi ona próbę odtworzenia wierzeń dominujących w Europie Północnej przed przyjęciem chrześcijaństwa. Zaliczana jest do neopogańskich ruchów religijnych.

[madohora]

Wiadomości na temat pradawnych wierzeń mieszkańców tej części Europy są fragmentaryczne, a niekiedy sprzeczne. Ważnym źródłem wiedzy są takie dzieła literatury islandzkiej jak Edda czy sagi, które powstawały w XII-XIV wieku. Pewne informacje przynoszą badania współczesnego folkloru oraz znaleziska archeologiczne, a także badania porównawcze innych przedchrześcijańskich systemów religijnych Eurazji: mitologii Celtów, Greków i Rzymian a także wczesnego hinduizmu.

[madohora]

Związki wyznaniowe Ásatrú generalnie zorganizowane są na zasadach demokratycznych, inspirowanych głównie pragermańskimi formami podejmowania decyzji w postaci thingów, czyli zgromadzeń wszystkich wolnych członków wspólnoty. Ważnym elementem są indywidualne prawa oraz wolność słowa. Jednocześnie brak jest centralnej władzy, zwłaszcza że większość tych grup jest raczej mała i podzielona.

[madohora]

Są one oparte na cnotach historycznego pogaństwa nordyckiego, zebrane z różnych źródeł, w tym Eddy Poetyckiej (szczególnie Havamal i Sigrdrífumál), oraz sag islandzkich). Występują w paru wariantach.

[madohora]

[madohora]

Ruchy rodzimowiercze za swego duchowego prekursora uznają Zoriana Chodakowskiego. Pod wpływem idei romantyzmu niemieckiego podjął się badań nad ludowością polską i jej korzeni historyczno-mitologicznych. W pracy „O Sławiańszczyźnie przed chrześcijaństwem” z 1818 r. zarysował propozycję odrodzenia duchowego narodu poprzez oparcie się na kulturze ludowej i odnalezienie w niej elementów z czasów przedchrześcijańskich

[madohora]

Pogański charakter miał również Szczep Rogate Serce – grupa artystyczna założona przez Stanisława Szukalskiego, której twórczość często sięgała po motywy słowiańskie. Franciszek Frączek, będący członkiem grupy, otwarcie deklarował oparcie swojej duchowości na wierzeniach dawnych Słowian i kulcie natury

[madohora]

Wątki rodzimowiercze przejawiły się też w pismach i działalności panslawistycznego nacjonalisty Bolesława Tejkowskiego, który w latach 70. kontaktował się ze środowiskiem byłych uczestników zarówno ruchu Zadruga, jak i środowiska Władysława Kołodzieja.

[madohora]

W 2013 roku miał miejsce I Ogólnopolski Zjazd Rodzimowierczy, określony jako przełomowe wydarzenie w historii polskiego ruchu rodzimowierczego. W kolejnych latach był on kontynuowany, w wyniku czego na zjeździe w 2015 roku powołana została Konfederacja Rodzimowiercza, zrzeszająca większość wspólnot rodzimowierczych w kraju oraz reprezentująca środowisko w kontaktach z innymi instytucjami

[madohora]

Rodzimowiercy słowiańscy w Polsce, podobnie jak w innych krajach, obchodzą cztery główne święta solarne (Jare Gody, Noc Kupały, Dożynki oraz Szczodre Gody), Święto Przodków oraz święta poświęcone poszczególnym bóstwom, np. święto Welesa czy święto Peruna.

[madohora]

Chram „Stokroć” (okolice Olsztyna) – w 2017 roku oddziały warmiński i mazowiecki związku wyznaniowego Rodzima Wiara ustanowiły kilkanaście kilometrów od Olsztyna kapiszcze pod nazwą Chram „Stokroć”. Docelowo w kapiszczu ma stać pięć posągów przedstawiających Peruna, Welesa, Mokosz, Ładę i Dadźboga

[madohora]

Istnieją również miejsca pozbawione nazw własnych, jak teren wydzierżawiony od władz miasta Wrocław przez stowarzyszenie „Watra”, na którym od 2016 roku planowano rozpocząć budowę Centrum Kultury Słowiańskiej, miejsce kultowe ze Światowidem i kapliczką Mokoszy w Gajownikach na Podlasiu, znajdujące się m.in. pod opieką Rodzimego Kościoła Polskiego, czy kopia Światowida ze Zbrucza pod Wawelem w Krakowie.

[madohora]

Dużą rolę w kulcie słowiańskim odgrywały elementy przyrody nieożywionej takie jak głazy i kamienie. Olbrzymie głazy służyły jako ołtarze, czego przykładem jest np. głaz pod Kołbielą nad Świdrem, w którego zagłębienia w pierwszy dzień Wielkanocy składano resztki święconki i pieniądze[1]. Głazom o charakterystycznym kształcie przypisywano właściwości lecznicze.

[madohora]

Stosunkowo problematycznym jest zagadnienie słowiańskich świątyń, tzw. chramów (inaczej kącin). Najstarszym znaleziskiem mogącym świadczyć o zamknięciu kultu w obrębie drewnianej budowli są pozostałości fundamentów z VII-VIII wieku w Feldbergu pod Neustrelitz. Większość informacji dotyczących słowiańskich świątyń pochodzi z Połabia i Pomorza Zachodniego. Thietmar informuje o świątyni w Radogoszczy, Herbord w Szczecinie, Sakso Gramatyk w Arkonie. Informacje te dały podstawy do wysunięcia tezy, że świątynie na masową skalę pojawiły się dopiero w XI-XII wieku i tylko na obszarze Połabia, jako efekt konsolidacji politycznej i zagrożenia ze strony chrześcijaństwa. Informacje o chramach pojawiają się także na obszarze Rusi, jednak najprawdopodobniej nie odnosiły się one do świątyni jako takiej, a do otoczonego wałem miejsca z posągami bóstw. Przykładem takiego miejsca jest np. Peryń pod Nowogrodem Wielkim.

[madohora]

Gród ten otoczony był z trzech stron urwiskiem o wysokości 45 metrów opadającym do morza, a od strony lądu początkowo wałem ziemnym i fosą, następnie ok. 1000 roku został rozbudowany i wzniesiono mur drewniano-ziemny o wysokości niemal 10 metrów i długości w linii prostej ponad 250 metrów. Dodatkowo od strony Bałtyku istniały umocnienia o szerokości 4,5 metra.

[madohora]

[madohora]

Pierwsze odnotowane historyczne nazwy góry:

1017 – Silensi, Thietmar z Merseburga, Kronika[6]
1108 – in monte Silencii (tłum. Góra Milczenia)
1149/50 – ecclesia in monte Silentii
1209 – in monte Silencii
1242 – in monte Slenz
1245 – in monte Slez,
1260 – circa montem Slezie,

[madohora]

Znacznie później w obręb zachowanego ofiolitu, a właściwie na zachód od niego, wdarła się intruzja granitowa, datowana na późny karbon. Obecnie granity budują północne i północno-zachodnie stoki góry. Są one częścią masywu granitowego ciągnącego się od Strzegomia po Sobótkę. Samo wyniesienie części skał gabrowych i granitowych i ukształtowanie się góry zaszło w neogenie, przy czym bierze się pod uwagę głównie wyniesienie w wyniku ruchów tektonicznych. Wcześniej sądzono, że Ślęża jest twardzielcem, jednak obecnie wpływ selektywnej erozji uważa się za czynnik uzupełniający.

[madohora]

Według Hansa Jänichena leżące na południu miasto Niemcza, którego nazwa jest starsza od roku 990, nie oznacza Niemców w dzisiejszym znaczeniu, lecz osiadłą znacznie wcześniej ludność wschodniogermańską. Ludność ta ulec miała slawizacji, przekazując Słowianom kult na górze Sobótce/Ślęży

[madohora]

W okresie nazistowskim niemiecką nazwą Ślęży było Siling – od plemienia Silingów.

[madohora]

Rzeźba wykonana dość prymitywnie z jasnego granodiorytu biotytowego, tzw. granitu strzeblowskiego, zapewne ślężańskiego, długa na około 148 cm, o szerokości od 47 do 57 cm, wysoka na około 100 cm przedstawia schematycznie przedstawione zwierzę stojące na czterech łapach, zapewne niedźwiedzia lub dzika, z niedźwiedzim ogonem. Pary łap zostały przedstawione jako kolumny. Posąg jest uszkodzony – brak dolnych części łap, a powierzchnia głowy jest zniszczona. Na rzeźbie wyryto dwa znaki: jeden starszy na boku rzeźby (obecnie zatarty) i drugi w postaci ukośnego krzyża na brzuchu, wykonany prawdopodobnie na początku XX wieku

[madohora]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są:

kościół filialny Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny odbudowany po pożarze w latach 1851‒52, razem z Wieżą widokową z XX wieku
ruiny zamku piastowskiego z XII wieku,
ogrodzenie z murem oporowym,
Dom Turysty PTTK im. Romana Zmorskiego, z 1908 r.
W 1973 roku Oddział Wrocławski PTTK wmurował tablicę poświęconą Romanowi Zmorskiemu. Tablica znajduje przy wejściu do schroniska (obecnie Domu Turysty)

[madohora]

Łysa Góra (pot. albo daw. Łysiec lub Święty Łysiec; Święty Krzyż) – szczyt o wysokości 594 m n.p.m.[4] w Górach Świętokrzyskich, położony we wschodniej części pasma Łysogór w Nowej Słupi, objęty ochroną w ramach Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Drugi szczyt (po Łysicy) pod względem wysokości w tych górach. Zbudowany z piaskowców kwarcytowych zwanych niezbyt precyzyjnie „kwarcytami” i łupków kambryjskich.

[madohora]

Jego pozostałością jest wał kultowy, otaczający partię szczytową wzniesienia. Składa się on z dwóch części, mających kształt podkowy. Ich łączna długość wynosi ok. 1,5 km, a wysokość dochodzi do 2 m (obj. około 32 tys. m³ kamienia). Usypane zostały prawdopodobnie w IX–X w. z występujących tu licznie bloków kwarcytu. Podobne budowle występują na Ślęży, Raduni i Górze Kościuszki w województwie dolnośląskim. Zachowało się także wejście do wnętrza wału, tuż przy drodze z Nowej Słupi. Prace nad budową wału przerwano po przyjęciu chrześcijaństwa.

[madohora]

Opactwo w ciągu swej historii było kilkakrotnie rabowane i niszczone. Podupadało i podnosiło się z upadku dzięki hojnym fundatorom. Dopiero kasata zakonu po rozbiorach przyniosła najwięcej zniszczeń. W 1819 r. na mocy dekretu prymasa, na podstawie bulli papieża Piusa VII, zabudowania opactwa przekazano skarbowi Królestwa Polskiego.

[madohora]

W czerwcu 2006 r. na Świętym Krzyżu, na tysiąclecie istnienia klasztoru odbył się cykl imprez Świętokrzyskie Milenium, odwołujący się do tradycji benedyktyńskich.

[madohora]

ŚWIĘTY KRZYŻ

[madohora]

Dla Mieszka I i jego doradców, Bóg zwycięskich Niemców i Czechów na pewno zaliczał się do bogów silniejszych. To przekonanie, połączone z politycznymi korzyściami przejścia na chrześcijaństwo, skłoniło do podjęcia takiej decyzji. Chrzest miał jednak przede wszystkim wymiar polityczny, a zachowanie Mieszka I w tamtym czasie świadczy o jego świetnym rozeznaniu i dalekowzroczności. Na krótką metę pozwoliło na ugruntowanie sojuszu z państwem czeskim (a przez to zneutralizowanie sojuszu czesko-wieleckiego), a na dłuższą metę spowodowało umocnienie jego władzy przez religijne jej usankcjonowanie i równocześnie pomogło na ustanowienie samodzielnej pozycji państwa Polan w chrześcijańskiej Europie.

[madohora]

Praktycznie nie było czasu na jednostkowe przekonywanie i wyjaśnianie zasad nowej wiary. Starochrześcijański katechumenat – czas nauki wiary i indywidualnego dojrzewania do przyjęcia chrztu – zaniedbano, ograniczając się do wygłoszenia przed chrztem kazań, które ukazywały wielkość chrześcijaństwa oraz niemoc bogów pogańskich – co dodatkowo udowadniano przez niszczenie ich świątyń i posągów. Bóstwa słowiańskie chrześcijanie identyfikowali z diabłami. Słowianie przed zaprowadzeniem chrześcijaństwa jednak, jak pisze Aleksander Brückner: „(...) nic o piekle ani żadnym diable nie wiedzieli, naw ani siedziba welów nie są piekłem ani Weles diabłem, to są nabytki chrześcijańskie”. Praktyka wiary obejmowała udział w niedzielnej mszy, zachowania postów, przyjmowanie kilku sakramentów. Na straży ich przestrzegania stała władza państwowa, stosująca niekiedy przymus. Według Thietmara za złamanie postu wybijano w Polsce zęby.

[madohora]

Już za jego rządów można dostrzec pewne symptomy niezadowolenia społecznego:

[madohora]

1025 – Powieść doroczna i Kosmas podają, że w roku 1025, po śmierci Bolesława Chrobrego, doszło na ziemiach polskich ponownie do wystąpienia przeciwko panom i religii chrześcijańskiej. Prawdopodobnie bunt ten także został stłumiony

[madohora]

(...) niewolnicy powstali na panów, wyzwoleńcy przeciw szlachetnie urodzonym, sami się do rządów wynosząc, i jednych na odwrót zatrzymali u siebie w niewoli, drugich pozabijali, a żony ich pobrali sobie w sprośny sposób i zbrodniczo rozdrapali dostojeństwa (...). Nadto jeszcze, porzucając wiarę katolicką – czego nie możemy wypowiedzieć bez płaczu i lamentu – podnieśli bunt przeciwko biskupom i kapłanom Bożym (...)

Gall Anonim

[madohora]

[madohora]

Obchodzono święta o charakterze agrarnym, zwłaszcza na jesień związane ze składaniem darów dla zmarłych.

[madohora]

[madohora]

Wyrazy pochodne to: zagajnik, zagaić oraz gajowy (staropolskie określenie leśniczego). Nazwa gaj stanowi też człon nazw roślin oraz zwierząt: wstężyk gajowy czy zawilec gajowy.

[madohora]

Słowo gaić, czyli zasadzać młody las, używane było przez Słowian też w znaczeniu zamykania lasu ogrodzeniem. Gaje często były ogrodzone lub oznaczone i obowiązywał w nich zakaz wejścia obcym lub nieuprawnionym. Znany jest opis gajenia przez ludność mieszkającą w pobliżu Serocka na Mazowszu w latach 1461–1464, która zaznaczała brzeg gaju symbolicznymi „kiczkami” czyli witkami z brzeziny lub rokiciny, aby oznaczyć część lasu, do której mieli zakaz wstępu tzw. „granicznicy”, czyli osoby spoza lokalnej społeczności[2]. Gaje stanowiły więc pierwotną formę rezerwatów przyrody i były materialnym wyrazem pogańskiego kultu świętych drzew.

[madohora]

[madohora]

W Ghatach Zachodnich w stanie Maharasztra istnieje ponad 200 świętych gajów, zwykle poświęconych Matce Ziemi. Zabronione są tam polowania (wszystkie zwierzęta przynależą do bogini) i wypas zwierząt. Drewno można pozyskiwać dopiero, kiedy drzewo uschnie[2]. Przykładowe lokalizacje gajów: Parinche Valley w dystrykcie Pune

[madohora]

Jeden z najstarszych przekazów nt. świętego gaju zostawił żołnierz rzymski Lukan. Opis dotyczy kultury celtyckiej. Znaleźć go można w książce profesora J. Gąssowskiego – patrz bibliografia.

[madohora]

[madohora]

Zachowany z Polski mit pochodzi z ziemi sieradzkiej i spisany został w 1898 roku:

Na początku nic nie było poza niebem i morzem, Bogiem, który płynął łodzią i diabłem wyłaniającym się z piany morskiej, który przysiadł się do Boga. Pomysł stworzenia Ziemi podsunął Bogu diabeł, który sam tego nie mógł wykonać. Diabeł zanurzył się i wydobył z dna garść piasku. Bóg rzucił ją na wodę i stworzył zaczątek Ziemi tak szczupły, że obaj ledwo się na niej pomieścili. Bóg i diabeł zamieszkali Ziemię, diabeł zamyślił zepchnąć śpiącego Boga do wody, ale przyczynił się tym do rozrastania lądu od strony Boga, od wschodu i od własnej strony, od zachodu. Obaj stwórcy wszczęli spór, który skończył się odejściem Boga w niebiosa i strąceniem diabła, który też tam podążył, piorunami w otchłań.

[madohora]

Badacze identyfikują też słowiańskich bogów, którzy kryją się pod chrześcijańskimi określeniami Bóg i Diabeł. Słowiańskie słowo Bóg zostało użyte przez chrześcijańskich misjonarzy jako odpowiednik łacińskiego Deus i greckiego Theos gdyż odpowiadało ono znaczeniowo pojęciu istoty nadprzyrodzonej, lecz w religii słowiańskiej bóg zawsze występuje w nazwach złożonych tj. Dadź-bóg, Strzy-bóg, Czarno-bóg, czy w imionach tj. Boży-dar, Bogu-mił, Bogu-sław, itp., więc najpewniej Bóg nie był imieniem własnym dla istoty wymienionej w mitach stworzenia. Przy interpretacji postaci Boga pomocny może być tekst Prokopiusza dotyczący religii Słowian

[madohora]

Panuje zaś wśród Słowian dziwaczny zabobon: w czasie uczt i pijatyk podają sobie wkoło czaszę, w którą imieniem boga dobra i zła składają słowa, nie powiem poświęcenia, lecz przekleństwa. Wierzą bowiem, że losem pomyślnym kieruje dobry bóg, wrogim zaś bóg zły, dlatego owego złego boga nazywają w swoim języku Diabłem, czyli Czarnobogiem.

[madohora]

Ta kolęda zawiera w sobie trzy elementy: pierwszy to dwa gołębie siedzące na dębie, drugi to wyłowienie piasku i kamieni przez ptaki, trzeci to stworzenie świata. Dwa gołębie, ptaki lub kury w koronie drzewa to popularny wśród Słowian motyw – przedstawia on Drzewo Kosmiczne. W folklorze Drzewo Kosmiczne stoi w „pępku świata”, ma być ciężkie, wysokie i o szerokim liściu. W podobnym zachowanym micie Bóg wrzuca swoją laskę do wody, która następnie zmienia się w drzewo. Na jego gałęzi zasiadają Bóg i Diabeł by wyłowić świat z wody. Na związek tej modlitwy z Kosmicznym Jajem wskazuje „drobny piasek”, z którego stworzono „czarną ziemię” oraz „niebieskie kamienie”, z których stworzono niebo i ciała niebieskie. Odpowiada to szeroko rozpowszecHNIA

[madohora]

Baśniowe jaja na ogół zanurzone są w wodzie, a ich wyciągnięcie i rozbicie powoduje stworzenie „królestwa” – świata w języku baśniowym[9]. Także troistość jaj-królestw nie jest przypadkowa – odpowiada ona trójpodziałowi świata w mitologiach indoeuropejskich na Niebiosa (Wyraj), Ziemię oraz Podziemie (Nawia). Na ziemi dobrzyńskiej wprost uważano, że świat powstał z jaja leżącego na niebotycznym drzewie oraz zachowało się opowiadanie o królewnie z jajka, którą miał poślubić książę: podstępem została przez czarownicę zamieniona w kaczkę, którą zabito, z której krwi następnie wyrosła jabło. Ze Słowenii zachował się mit, gdzie Bóg posyła na ziemię koguta, który składa jajo, z którego wylewa się siedem rzek

[madohora]

Zachował się jeszcze jeden rodzaj mitu o stworzeniu świata – stworzenie świata z rozczłonkowanej pierwszej istoty ludzkiej lub innej postaci. Stanisław Schayer przypomniał tekst z Księgi Gołębiej, która była zbiorem ustnych opowieści duchownych, następującą historię: z nieba spadła wielka księga w której zapisana była historia bytu; królowie proszą cara Dawida o jej odczytanie, ale księga jest zbyt wielka, jednak Dawid pod natchnieniem Ducha Świętego odpowie na trzy pytania; pierwsze z nich dotyczy powstania świata

[madohora]

Świat podtrzymywany jest przez zwierzęta lub ryby. W micie opisanym przez Afanasjewa świat podtrzymywany jest przez wieloryby: na początku było ich siedem, lecz trzy odeszły i zostały cztery. Później jeden zmarł i zostały trzy i dlatego świat jest nierówny. Podobny mit, gdzie obalenie jednego ze „słupów świata” powoduje katastrofę, występuje np. w Chinach. Taki rozkład pierwotnej siódemki: 3 + 1 + 3 może świadczyć o wielości światów – trzy były przed naszym i trzy będą po naszym. Podobny motyw istnieje wśród Indian Hopi czy w doktrynie pięciu światów Bambara. Świat, aby nie pękł, owinięty wokół jest Żmijem lub Żmiją. Może to oznaczać ciągłe zagrożenie ze strony jednego ze stwórców. Podobny motyw istnieje w mitologii nordyckiej (Jormungund)

[madohora]

U Słowian Drzewa Kosmiczne mogły funkcjonować jako Kosmiczne Góry. Góry często traktowano jako magiczne miejsca, budowano na nich świątynie lub przeprowadzano tam obrzędy. Szczególną czcią cieszyły się góry takie jak Ślęża, Wzgórze Tumskie, Wzgórze Kijowskie czy Łysą Górę, Czarnogórzanie górę Durmitor nazywali „Słupem Niebieskim”, a Słowacy za świętą górę uznawali Krywań. Na Rusi uważano, że „pierwsza ukazała się z wody wysoka góra Trigław”

[madohora]

Początkowo Słowianie wierzyli tylko w jeden Wyraj, utożsamiany z Rodem, położony daleko za morzem, na końcu Drogi Mleczne. Wyobrażano go sobie jako ogród za żelazną bramą broniącą wstępu żyjącym, położony w koronie drzewa kosmicznego. Z kolei na gałęziach drzewa miały gniazdować ptaki, utożsamiane zazwyczaj z duszami ludzkimi Według przekazów folklorystycznych bram Wyraju strzegł Weles, czasem przedstawiany w postaci zoomorficznej jako Złoty Kur lub Raróg dzierżący w szponach klucze do zaświatów.

[madohora]

Etymologię nazwy "wyraj" próbowano wyprowadzić z hipotetycznego prasłowiańskiego *rajъ w powiązaniu z perskim rayí (bogactwo, szczęście). wskazywano także na podobieństwo do np. greckiego éar (wiosna), sanskryckiego áranyas (obcy, daleki) czy indoeuropejskiego *ūr- (woda), jednak żadna z tych etymologii nie znalazła powszechnego uznania

[madohora]

Nawie, nawki, czasem zwane również lalkami – w wierzeniach słowiańskich określenie dusz zmarłych. Według niektórych uczonych (m.in. S. Urbańczyka) termin ten był ogólnym określeniem demonów wywodzących się z dusz tragicznie i przedwcześnie zmarłych, zbójców, czarowników, zamordowanych i topielców. Miały być wrogie i nieprzychylne ludziom, zazdroszcząc im życia. W folklorze bułgarskim występuje postać dwunastu nawii, wysysających krew z położnic, natomiast w ruskiej Powieści dorocznej nawie występują jako demoniczna personifikacja zarazy w Połocku w 1092 roku. Według przekazów folklorystycznych objawiały się najczęściej jako ptaki.

[madohora]

[madohora]

W Polsce wymieniana w podaniach wierzeniowych ludu w Małopolsce południowej. Miały modre oczy, w płowe włosy wplatały dla ozdoby bławatki, kłosy i maki. Były mniej okrutne niż południce.

[madohora]

Przed demonami mają chronić m.in. amulety, specjalne zaklęcia, ofiary błagalne.

[madohora]

stopnia szkodliwości lub przychylności ludziom - np. Utopiec / Płanetnik;

[madohora]

genezy demona (posiada stałą swoją rzeczywistą postać, będący niejako przedstawicielem odrębnego gatunku / wymagający do zaistnienia w ludzkim świecie innej materii lub istoty, powstający niejako wyniku przeobrażenia) – np. Wodnik, Borowy / Płanetnik, Utopiec, Wąpierz, Strzyga;

[madohora]

Generalnie powyższe klasyfikacje są dość płynne i wzajemnie się przenikające, przez co żadna z nich nie jest jednoznacznie obowiązująca.

[madohora]

Fastelavn wywodzi się z chrześcijańskiej tradycji karnawału, nazwa święta pochodzi z dolnoniemieckiego słowa vastelavent ("wieczór przed świętem"). Początkowo Fastelavn było ostatnią okazją do zabawy przed nadejściem wielkiego postu. Dzieci przebierają się w kostiumy i gromadzą słodycze.

[madohora]

Zabawa przetrwała do dziś – "kot w beczce" jest niemalże synonimem Fastelavn. Współczesne beczki już tylko ozdobione są wizerunkiem kota, a zawierają łakocie i owoce dla dzieci. Beczkę rozbija się tak samo, jak niegdyś: dzieci ustawiają się w kolejce, każdemu dziecku przysługuje umówiona liczba uderzeń kijem. Ten, czyje uderzenie spowoduje odpadnięcie dna i wysypanie się słodyczy zostaje "kocią królową" (duń. kattedronning), a kto zbije ostatni kawałek beczki zostaje "kocim królem" (duń. kattekongen). Przy odrobinie szczęścia jedno dziecko może zostać naraz całą parą królewską.

[madohora]

Tradycja słodkich bułek wiąże się ze zwyczajem zbierania w Fastelavn rózg – młodych gałązek drzew (duń. Fastelavnsris), przyozdabiania ich kolorowym papierem[c] i uderzania nimi chłopców i dziewcząt. Kto tego dnia wstał najwcześniej, przygotował rózgę i uderzył pierwszy, wynagradzany był taką bułką. Dzisiaj to głównie dzieci rózgami budzą w dzień Fastelavn swoich rodziców.

[madohora]

Przyjęte jest odwiedzanie cmentarzy i wspominanie zmarłych krewnych. Na cmentarze powinno się przynieść ze sobą malowane jajka i inne wielkanocne potrawy. Tam też odprawia się zaduszkowy posiłek, a część przygotowanych potraw oddaje się ubogim na modlitwę w intencji duszy zmarłego. Takie żywe obcowanie ze zmarłymi podtrzymuje wiarę na to, że zmarli wciąż są w sercach żywych i po śmierci nie przestają być członkami Cerkwi Boga.

[madohora]

W obrębie każdego z grobów stawiano najczęściej siedem powtarzających się przedmiotów i wiktuałów: spodek w zestawie z widelcem i kieliszkiem, czarka z kawałkiem chleba, jajka (niepoświęcone i święcone, zachowane z Wielkiej Soboty do zjedzenia wspólnego), produkt pochodzenia zwierzęcego, ciasto lub placek, cukierek i sztuczne kwiaty. Jako ofiarę dla zmarłych przynoszono czasem monety. W obrzędach brali udział najczęściej krewni zmarłego, ewentualnie wraz z sąsiadami lub znajomymi, ksiądz (pop), tzw. dziadowie albo inne wynajęte osoby, zanoszące płacze i modlitwy za zmarłych.

[madohora]

Rodzima wiara Słowian zakłada istnienie duszy zarówno u ludzi, jak i u zwierząt. Według językoznawców dusza była u Słowian tchnieniem utożsamianym z oddechem. Zakres pojęciowy prasłowiańskich wyrazów duch i dusza (najprawdopodobniej używanych zamiennie) był wśród Słowian dość szeroki, o stosunkowo zatartych granicach. W świetle analogii antropologicznych wynika, że elementów duchowych według Słowian było w człowieku zapewne więcej niż tylko jeden, a ich losy pośmiertne były różne. Według jednej z popularnych koncepcji wyodrębniano dwie zasadnicze formy składowe ducha: dusze jaźni, myśli (określająca stan własnej świadomości – za jej siedlisko uważano głowę) oraz dusze życia, oddechu (określająca stan siły życiowej – za jej siedlisko uważano serce lub brzuch). Jeden z tych pierwiastków jako iskra boża stanowił reinkarnowany element życia, który po śmierci (poprzez Wyraj Niebiański lub też Drzewo Przodków) powracał na ten świat, by się odrodzić, drugi zaś jako cień odsyłany był jak najwcześniej do Nawii, by zjednoczyć się z przodkami. Niezależnie od wyżej wymienionego podziału wyodrębniano jeszcze duszę-widmo, żywota, będącą obrazem-kopią człowieka za życia. W odniesieniu do zmarłego nazywana była wprost nieboszczykiem, marą, zmorą lub też cieniem. Rozmieszczona była w całym ciele (a pod pewnymi względami posiadała kilka cech wspólnych, z opisaną wcześniej duszą życia). Po śmierci odlatywała z wiatrem, odchodziła w zaświaty, skąd czasem (co najmniej raz do roku) mogła powracać – owego ducha należało wówczas stosownie ugościć, gdyż mógł on jeść i pić (stąd m.in. zwyczaj obchodzenia Dziadów czy też pozostawiania dla przodków dodatkowego nakrycia podczas większych świąt)

[madohora]

W chińskim synkretyzmie religijnym wiara w dwie dusze wpłynęła na taoizm, konfucjanizm, buddyzm i inne religie.

[madohora]

Innym określeniem jest ruach (hebr. oddech, tchnienie), zastosowane w drugim opisie stworzenia, kiedy Bóg tchnął w Adama (tchnienie życia/dech życia), a ten stał się Istotą żyjącą („duszą żywą" – nefesz haija)":

[madohora]

duch wróci się do Boga, który go dał

[madohora]

Obecnie szeroko przyjęta jest koncepcja, według której dusza istnieje także po śmierci w rzeczywistości zwanej Olam Haba. Judaizm nie precyzuje, jak wygląda ta egzystencja – są różne poglądy, które mogą, ale nie muszą być przyjęte przez wyznawcę.

[madohora]

Dialog Jezusa z Martą – tuż przed wskrzeszeniem Łazarza – prezentuje ówczesny pogląd na temat duszy, zwłaszcza z perspektywy faryzejskiej, reprezentującej myśl proroka Daniela. Człowiek stanowi jedno, bez odróżnienia ciała i duszy. Wszelkie teksty o "duszy" nie mają nic wspólnego z platońską koncepcją nieśmiertelnej duszy. Chodzi raczej o siły życiowe[16] albo pierwiastek życia, który znika w chwili śmierci. Śmierć jest więc końcem świadomości, gdzie nie ma autentyzmu życia. Innym bogatym źródłem wiedzy o biblijnej koncepcji duszy jest nauczanie Świętego Pawła. Niektórzy uważają, że nauczanie Pawła, choć należało do semickiej tradycji rozumienia duszy-nefesz jako tchnienia życia, przyjęło ono też wpływy antropologii greckiej. Widać je wtedy, gdy traktuje duszę jako osobny element od ciała. Nauczał on, że łaska paschalna nadała duszy (gr. psyche, nous) nowy wymiar, który wyrażony jest słowem pneuma, użytym nie w odniesieniu do Ducha Świętego, lecz do duszy chrześcijanina, tak np. w Rz 8,10-11:

[madohora]

W początkach chrześcijańskiej refleksji antropologicznej greccy Ojcowie Kościoła – Justyn (ok. 100 – ok. 165) i Ireneusz (ok. 140-ok. 202) uznawali, że dusza jest zdolna umrzeć, tłumacząc, że inaczej nie można by jej uznać za byt stworzony. Z kolei jeden z pierwszych łacińskich pisarzy, Tertulian (ok. 155-220), ze względu na jej zdolności do relacji z innymi i ze światem, nazwał duszę ciałem w swoim rodzaju (corpus sui generis). W traktacie "O naturze duszy" twierdził, że dusza "nie może być niczym innym niż substancją cielesną"[potrzebny przypis]. Dusza ma według niego charakter prosty, jest jednorodna. Duch i dusza są dla Tertuliana tym samym.

[madohora]

Święty Tomasz z Akwinu (1225-1274) nauczał, że dusza ludzka jako byt przygodny ma w sobie wewnętrzne naturalne pragnienie (desiderium naturale) wiecznego istnienia[28]. Wynika ono z samej jej natury jako bytu[29] i przejawia się w postaci podwójnego pragnienia: szczęścia oraz wizji Pierwszej Prawdy. Nie jest ono związane z konkretną władzą duszy. Jest wychyleniem, ruchem ku przyszłości, które może przyjąć formę rezygnacji, rozpaczy lub nadziei.

[madohora]

Adwentyści wierzą, że dusza to połączenie ciała (prochu ziemi) z tchnieniem Boga. Gdy człowiek umiera, do nieba idzie dech życia, a ciało zostaje bez świadomości. Dopiero przy powtórnym przyjściu Jezusa tchnienie, dech życia powróci do wzbudzonego z martwych ciała i świadoma osoba zostanie osądzona.

[madohora]

Dzień Zmarłych, Día de Muertos (hiszp.) – najstarsze religijno-etniczne święto meksykańskie, czczące pozagrobowe życie zmarłych i więzy rodzinne. Obchodzone jest w wigilię święta (1 listopada) i 2 listopada w powiązaniu z katolickimi świętami Zaduszek (Día de los Fieles Difuntos) i Wszystkich Świętych (Todos los Santos), jednak wywodzi się w formie pierwotnej z epoki prekolumbijskiej, tradycji o wieku szacowanym na 3000 lat.

[madohora]

Festiwal, z którego wywodzi się obecny Dzień Zmarłych, odbywał się podczas 9. miesiąca kalendarza słonecznego Xiuhpohualli Azteków – miesiąca zwanego Tlaxochimaco (narodziny kwiatów), wypadając na początek sierpnia, a trwał przez cały miesiąc. Festiwal był w gestii bogini Mictecacíhuatl, żony boga Mictlantecuhtli, Władcy Krainy Zmarłych, znanej jako "Królowa Śmierci" (obecnie związanej z wizją postaci "la Catrina" spopularyzowanej przez meksykańskiego rysownika i mistrza litografii José Posada Guadelupe (1852–1913). Obchody skupiały się, podobnie jak i dziś, na czci dzieci i drogich bliskich, którzy odeszli.

[madohora]

W tradycji meksykańskiej, Dzień Zmarłych jest radosną okazją, bowiem zmarli nadal egzystują, a ich dusze, wywołane i naprowadzone pąkami aksamitek, współucztują, ciesząc się w towarzystwie swoich świętujących rodzin.

[madohora]

Według części świadectw z VII wieku, obchody ku czci wszystkich świętych przeniesiono na święto ku czci apostołów Piotra i Pawła, 28 czerwca, lub dzień następny po tym święcie. Inne świadectwa informują, że w VII wieku obchodzono wspomnienie wszystkich męczenników 13 maja, a dało temu terminowi początek przeniesienie przez papieża Bonifacego IV relikwii najbardziej czczonych męczenników do panteonu

[madohora]

Dopiero w XVI wieku jednolity, obowiązujący w Kościele formularz zatwierdził i polecił stosować na całym świecie sobór trydencki. Formularz ten został stopniowo upowszechniony w całym Kościele katolickim.

[madohora]

W Kościele prawosławnym nie ma tradycji modlitwy za zmarłych w dniu 1 listopada, ale ze względu na wiernych (szczególnie mieszane rodziny), którzy jak np. w Polsce w tym dniu idą również do grobów swoich bliskich, w świątyniach wznoszone są modlitwy w intencji zmarłych.

[madohora]

Druga, trzecia i czwarta sobota Wielkiego Postu uznawane są jako dni modlitwy za zmarłych, ale nie są równoznaczne powszechnym sobotom wspominania zmarłych.

[madohora]

Pańska skórka przypomina rachatłukum. W Krakowie podobną rolę spełnia miodek turecki, a w Lublinie i na Lubelszczyźnie – szczypka.

[madohora]

Dość często rachatłukum nadaje się smak i aromat wodą różaną, wanilią lub miętą. Niektóre przepisy dopuszczają poza tym dodawanie do smaku orzechów włoskich, laskowych, pistacjowych, fistaszków, migdałów itp. W zależności od regionu i pory stosuje się też różnego rodzaju owoce: truskawki, wiśnie, cytryny, pomarańcze.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Szczypki są często sprzedawane na odpustach w lubelskich parafiach.

[madohora]

Miodek najczęściej sprzedawany jest w gotowych porcjach zawiniętych w rożki z przezroczystej folii, niekiedy w papierowe torebki, w nierównomiernie pokruszonych, niewielkich kawałkach. Mniejsze kawałki miodku bywały niegdyś również na miejscu odłupywane z większej bryły i odważane przez straganiarza.

[madohora]

Od końca XX wieku celtyccy neopoganie i wiccanie obchodzą Samhain, lub przypominające je święta, jako święto religijne. Neopoganie na półkuli południowej często obchodzą Samhain z półrocznym przesunięciem (około 1 maja), ze względu na powiązanie święta z porą roku.

[madohora]

Uważa się, że Samhain wywodzi się z celtyckich wierzeń pogańskich i istnieją dowody na to, że data ta była ważna już od czasów starożytnych. Niektóre neolityczne grobowce korytarzowe w Irlandii zostały zbudowane w taki sposób, by ich położenie było dostosowane do miejsca, w którym wschodzi słońce w okresie Samhain. Należą do nich Mound of the Hostages (Dumha na nGiall) (Kopiec Zakładników) na Wzgórzu Tara i Cairn L w Slieve na Calliagh. Wzmianki o Samhain znajdują się w niektórych z najwcześniejszych dzieł literatury irlandzkiej, a wiele ważnych wydarzeń w irlandzkiej mitologii ma miejsce lub zaczyna się w czasie tego święta.

[madohora]

W IX wieku zachodni kościół chrześcijański przesunął datę Dnia Wszystkich Świętych na 1 listopada, a 2 listopada stał się później Dniem Zadusznym. Z czasem zwyczaje związane z Samhain i Dniem Wszystkich Świętych/Dniem Zadusznym połączyły się, co doprowadziło do powstania Halloween. Historycy używali nazwy „Samhain” w odniesieniu do gaelickich zwyczajów „Halloween” aż do XIX wieku.

[madohora]

Według irlandzkiej mitologii Samhain (podobnie jak Bealtaine) było czasem, gdy otwierały się „drzwi” do Innego Świata, pozwalając nadprzyrodzonym istotom i duszom umarłych przybyć do naszego świata. Tak jak Bealtaine było letnim świętem dla żywych, tak Samhain „było zasadniczo świętem dla umarłych”[17]. Według The Boyhood Deeds of Fionn sídhe (wróżki lub portale do Innego Świata) „były zawsze otwarte w Samhain”. Według opowieści Wielki Król Irlandii miał być gospodarzem wielkiego spotkania w Tara w każde Samhain. Co roku oddychający ogniem Aillen miał wyłaniać się z zaświatów i spalać pałac Tary, po uśpieniu wszystkich za pomocą swojej muzyki.

[madohora]

Wiccanie wierzą, że w Samhain zasłona między tym światem a zaświatami znajduje się w najcieńszym punkcie w ciągu całego roku, co ułatwia komunikację z tymi, którzy opuścili już ten świat.

[madohora]

Przypadało ono w nocy z 30 kwietnia na 1 maja – wygaszano wówczas w domach paleniska i rozpalano je ponownie od nowego ognia wzniecanego przez druidów. Bydło domowe przepędzano z pastwisk zimowych na wyżej położone, dla wypasu na świeżych trawach wiosennych. Wśród zaklęć przepędzano je także pomiędzy dwoma ogniskami, co na nowy rok miało je uchronić przed nieszczęściami i chorobami; wśród irlandzkich wieśniaków zwyczaj ten utrzymał się do czasów współczesnych

[madohora]

[madohora]

Chrześcijanie zmienili Lughnasadh w Lammas (od „hlafmasse” – „loaf mass”) Do odprawienia mszy w ten dzień bierze się chleb ze świeżo zebranego zboża.

[madohora]

Niedziela Wieczności (niem. Ewigkeitssonntag – „niedziela wieczności”) – ostatnia niedziela w roku liturgicznym części Kościołów protestanckich. Święto ma wymiar eschatologiczny, zogniskowane jest wokół rozmyślań nad sensem ludzkiego przemijania, nadzieją zmartwychwstania umarłych i zbliżaniem się Sądu Ostatecznego. Odpowiednikiem Niedzieli Wieczności w Kościele katolickim wydaje się być Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, jako że świętowana jest także w ostatnią niedzielę roku liturgicznego, a ponadto czytania Pisma Świętego na ten dzień zawierają aspekt końca świata i Sądu Ostatecznego.

[madohora]

Zaduszki, Dzień Zaduszny lub Święto Zmarłych, właściwie Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych (łac. Commemoratio Omnium Fidelium Defunctorum) – w Kościołach łacińskich obchód liturgiczny poświęcony zmarłym, przypadający corocznie na dzień 2 listopada, treściowo połączony z poprzedzającą go uroczystością Wszystkich Świętych[2]. Zaduszki zbiegają się zazwyczaj z ludowymi uroczystościami ku czci zmarłych, wywodzącymi się z wierzeń pogańskich lub obrzędowości przedchrześcijańskiej.

[madohora]

W roku 998 Odylon, opat klasztoru benedyktyńskiego w Cluny, wyznaczył na 2 listopada dzień obowiązkowych modlitw za wszystkich wiernych zmarłych – we własnym opactwie oraz wszystkich klasztorach należących do kongregacji kluniackiej. Od benedyktynów kluniackich zwyczaj ten przejęły inne zakony, zwłaszcza cystersi oraz kartuzi. W XII wieku wprowadzili go w swoich klasztorach polscy cystersi, co odnotował kalendarz opactwa w Lądzie.

[madohora]

Pierwotne oficjum, wprowadzone przez benedyktynów kluniackich, obejmowało dodatki do liturgii godzin, składające się z jutrzni, laudesów i nieszporów. Dopiero w 1911 roku wprowadzono do brewiarza pełny zestaw modlitw przeznaczonych na dzień 2 listopada. W 1972 roku włączono do oficjum Dnia Zadusznego nowe hymny

[madohora]

Jeszcze w XIX wieku starano się w Polsce nie wychodzić z domu w noc zaduszkową. Nie udawano się w podróż, nie odwiedzano sąsiadów, ponieważ wierzono, że po opłotkach i na drogach straszą umarli. W niektórych regionach zamykano tej nocy karczmy, zakazane były muzyka i śpiewy. Nie zbliżano się zwłaszcza do kościoła, gdyż zmarli księża mieli odprawiać msze dla innych zmarłych. Tylko najbardziej pobożni i dobrzy ludzie mogli ponoć zobaczyć z ukrycia, jak o północy tłumy zmarłych podążają do kościoła. W wielu parafiach zostawiano na tę noc mszał na ołtarzu i otwarte drzwi świątyni.

[madohora]

[madohora]

Dokładna geneza Halloween nie jest znana. Może nią być rzymskie święto na cześć bóstwa owoców i nasion (Pomony) albo celtyckie święto na powitanie zimy.

[madohora]

Po 835 roku pod wpływem chrześcijaństwa zwyczaj zaczął zanikać, gdy uroczystość Wszystkich Świętych została przeniesiona z maja na 1 listopada. W 998 roku zaś św. Odylon, francuski benedyktyn i przełożony opactwa w Cluny, ustanowił 2 listopada Dniem Zadusznym. W XIV wieku wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych zostało wprowadzone do liturgii rzymskiej i upowszechnione w całym Kościele.

[madohora]

[madohora]

Nazwa Halloween jest najprawdopodobniej skróconym All Hallows' E’en, czyli wcześniejszym „All Hallows' Eve” – wigilia Wszystkich Świętych

[madohora]

Cukierek albo psikus (ang. trick-or-treating) – zwyczaj związany z Halloween. Dzieci chodzą w przebraniach od domu do domu, prosząc o słodycze lub czasami pieniądze, z pytaniem cukierek albo psikus?. Psikusem tym może być psota wykonana na właścicielach domu lub ich własności, jeśli właściciel nie da zapłaty.

[madohora]

V Severní Americe je koledování tradicí od dvacátých let dvacátého století. V Británii a Irsku pochází tradice chození od domu k domu a získávání jídla o Halloweenu přinejmenším z šestnáctého století, stejně jako tradice nošení kostýmů. V devatenáctém století se v Británii a Irsku objevily výpovědi o lidech, kteří o Halloweenu chodili od domu k domu v kostýmech, recitovali básničky výměnou za jídlo a někdy hrozili nezbednostmi, pokud nebudou hezky uvítáni.[1] Skotský halloweenský zvyk tzv. „guising“ (maskování se), kdy se děti převlékají do kostýmů a chodí od domu k domu pro jídlo nebo peníze, se v Severní Americe datuje od roku 1911.[2] Zatímco samotné koledování zůstalo mezi Skoty a Iry populární, zvyk říkat „trick or treat“ je běžnější až v poslední době. Tato aktivita je rozšířená ve Spojených státech, Kanadě, Spojeném království, Irsku, Portoriku a v severozápadním a středním Mexiku. Ve středním Mexiku se tato činnost nazývá calaverita (španělský výraz pro „malou lebku“) a děti při ní dostávají malou lebku z cukru nebo čokolády.

[madohora]

Guising o Halloweenu se ve Skotsku datuje od roku 1895, kdy lidé v přestrojení a s lucernami z vydlabaných tuřínů v ruce navštěvovali domy, kde měli dostat koláče, ovoce a peníze.[21] V Severní Americe se tato tradice prvně datuje od roku 1911, kdy noviny ve městě Kingston v Ontariu podaly zprávu o tom, že děti chodí po městě koledovat. O čtyři roky později se o tomto zvyku objevuje další zmínka a v roce 1920 v Chicagu další.První použití spojení "trick or treat" v tisku se objevilo v roce 1927 v Blackie v kanadské Albertě

[madohora]

Ačkoliv některé populární historky tvrdí, že koledování o Halloweenu je vynálezem dospělých, aby se sváteční aktivity přenesly z vandalismu tzv. Mischief Night (Noc neplechy), pro taková tvrzení je jen málo důkazů. Des Moines v Iowě je jediná známá oblast, která má dochované záznamy o tom, že se koledování používalo jako nástroje k zabraňování kriminality.[35] Všude jinde vnímali dospělí koledování podle novinových článků od poloviny třicátých let dvacátého století do poloviny padesátých let většinou jako formu vynucování, ať už reagovali s pobavením nebo se nad ní rozčilovali.[36] Navíc děti musely často vysvětlovat zmateným dospělým, co to koledování vlastně je a ne obráceně, jak bylo zachyceno v pořadech v rádiu. Někdy dokonce protestovaly i samy děti: během Halloweenu v roce 1948 členové klubu the Madison Square Boys Club v New York City při pochodu nesli transparent s nápisem "Američtí kluci nežebrají".[37] Národní asociace cukrářů (The National Confectioners Association) v roce 2005 ohlásila, že osmdesát procent dospělých ve Spojených státech mělo v plánu rozdávat koledníkům sladkosti[38] a že devadesát tři procent dětí, teenagerů a mladých dospělých mělo v plánu chodit koledovat nebo se účastnit dalších halloweenských aktivit.[39] V roce 2008 vynesly sladkosti, masky a další podobné produkty spojené s Halloweenem obrat 5,77 miliard dolarů.

[madohora]

Kostely rozšiřují původní myšlenku tím, že přidávají jídlo, hudbu, zábavu a atrakce. Jejich cílem je přilákat více lidí k alternativě koledování nejen pro děti chodící do kostela, ale pro celou komunitu.[zdroj?] Zjistly také, že trunk or treat otevírá další příležitosti jak pozvat rodiče a děti na další události nebo mše. Některé skupiny proto na těchto akcích rozdávají letáky či jiné informace o kostelu.

[madohora]

Trick-or-treating is a traditional Halloween custom for children and adults in some countries. In the evening before All Saints' Day (1 November), children in costumes travel from house to house, asking for treats with the phrase "Trick or treat". The "treat" is usually some form of candy, although in some cultures money is given instead. The "trick" refers to a threat, usually idle, to perform mischief on the homeowner(s) or their property if no treat is given. Trick-or-treating usually occurs on the evening of October 31. Some homeowners signal that they are willing to hand out treats by putting up Halloween decorations outside their doors; others simply leave treats available on their porches for the children to take freely. Houses may also leave their porch light on as a universal indicator that they have candy.

[madohora]

[madohora]

Since the Middle Ages, a tradition of mumming on a certain holiday has existed in parts of Britain and Ireland. It involved going door-to-door in costume, performing short scenes or parts of plays in exchange for food or drink. The custom of trick-or-treating on Halloween may come from the belief that supernatural beings, or the souls of the dead, roamed the earth at this time and needed to be appeased.

[madohora]

The wearing of costumes, or "guising", at Hallowmas, had been recorded in Scotland in the 16th century[19] and was later recorded in other parts of Britain and Ireland.[20] There are many references to mumming, guising or souling at Halloween in Britain and Ireland during the late 18th century and the 19th century. In parts of southern Ireland, a man dressed as a Láir Bhán (white mare) led youths house to house reciting verses—some of which had pagan overtones—in exchange for food. If the household donated food it could expect good fortune from the 'Muck Olla', but if they refused to do so, it would bring misfortune.[21] In Scotland, youths went house to house in white with masked, painted or blackened faces, reciting rhymes and often threatening to do mischief if they were not welcomed.[20][22][23] In parts of Wales, peasant men went house to house dressed as fearsome beings called gwrachod, or presenting themselves as the cenhadon y meirw (representatives of the dead) In western England, mostly in the counties bordering Wales, souling was common.[13] According to one 19th century English writer "parties of children, dressed up in fantastic costume […] went round to the farm houses and cottages, singing a song, and begging for cakes (spoken of as "soal-cakes"), apples, money, or anything that the goodwives would give them".

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Although some popular histories of Halloween have characterized trick-or-treating as an adult invention to re-channel Halloween activities away from Mischief Night vandalism, there are very few records supporting this. Des Moines, Iowa is the only area known to have a record of trick-or-treating being used to deter crime.[44] Elsewhere, adults, as reported in newspapers from the mid-1930s to the mid-1950s, typically saw it as a form of extortion, with reactions ranging from bemused indulgence to anger.[45] Likewise, as portrayed on radio shows, children would have to explain what trick-or-treating was to puzzled adults, and not the other way around. Sometimes even the children protested: for Halloween 1948, members of the Madison Square Boys Club in New York City carried a parade banner that read "American Boys Don't Beg."[46] The National Confectioners Association reported in 2005 that 80 percent of adults in the United States planned to give out confectionery to trick-or-treaters,[47] and that 93 percent of children, teenagers, and young adults planned to go trick-or-treating or participating in other Halloween activities.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

In Portugal, children go from house to house in All Saints Day and All Souls Day, carrying pumpkin carved lanterns called coca, asking everyone they see for Pão-por-Deus singing rhymes where they remind people why they are begging, saying "...It is for me and for you, and to give to the deceased who are dead and buried" or "It is to share with your deceased" If a door is not open or the children don't get anything, they end their singing saying "In this house smells like lard, here must live someone deceased". In the Azores the bread given to the children takes the shape of the top of a skull. The tradition of pão-por-Deus was already recorded in the 15th century. After this ritual begging, takes place the Magusto and big bonfires are lit with the "firewood of the souls". The young people play around smothering their faces with the ashes. The ritual begging for the deceased used to take place all over the year as in several regions the dead, those who were dear, were expected to arrive and take part in the major celebrations like Christmas and a plate with food or a seat at the table was always left for them.

[madohora]

[madohora]

La fête d'Halloween est introduite aux États-Unis et au Canada après l'arrivée massive d'émigrants irlandais et écossais notamment à la suite de la Grande famine en Irlande (1845-1851). Elle y gagne en popularité à partir des années 1920 et c'est sur le nouveau continent qu'apparaissent les lanternes Jack-o'-Lanterns confectionnées à partir de citrouilles, d'origine locale, en remplacement des navets utilisés en Europe.

[madohora]

[madohora]

Au IXe siècle, la fête fut étendue à « tous les saints » par le pape Grégoire IV et décalée au 1er novembre15. Les historiens considèrent généralement que cette date a été choisie pour christianiser la fête de Samain8,15. Certains spécialistes considèrent toutefois les festivités de la « veille de la Toussaint » comme devant exclusivement être rattachées à la tradition chrétienne et récusent toute origine païenne à ces célébrations8.

[madohora]

[madohora]

Lorsque Jack meurt, l'entrée au paradis lui est refusée, et le diable refuse également de le laisser entrer en enfer. Jack réussit néanmoins à convaincre le diable de lui donner un morceau de charbon ardent afin d'éclairer son chemin dans le noir. Il place le charbon dans un navet creusé en guise de lanterne et est condamné à errer sans but, jusqu'au jour du jugement dernier. Il est alors nommé Jack of the Lantern (Jack à la lanterne, en français), ou Jack-o'-lantern. Il réapparaît chaque année, le jour de sa mort, à Halloween.

[madohora]

Toutefois, les têtes de mort creusées dans des navets ne sont pas une tradition exclusive d'Halloween. Au XIXe siècle, dans les Vosges, on sculptait aussi des têtes de mort dans les navets pour célébrer la Saint-Grégoire (voir lampion).

[madohora]

[madohora]

La tradition du porte-à-porte pour demander de la nourriture existait déjà au Royaume-Uni et en Irlande : les enfants et les pauvres chantaient et récitaient des prières contre soul cakes (gâteaux de l'âme)30. La tradition d'Halloween est née au XIXe siècle en Écosse et en Irlande30. Aux États-Unis et dans les pays du Commonwealth, le trick-or-treating est une tradition depuis les années 1930.

[madohora]

[madohora]

La collecte pour l'UNICEF est devenue une tradition durant Halloween au Canada et aux États-Unis. Débutant en 1948 comme événement local dans une banlieue de Philadelphie, le programme consiste en la distribution de petites boîtes aux écoliers, avec lesquelles ils peuvent solliciter des dons en visitant les maisons. Selon les estimations, les enfants ont amassé plus de 119 millions de dollars américains pour l'UNICEF depuis le début du programme. En 2006, l'UNICEF retire ces boîtes dans certaines parties du monde, citant des problèmes administratifs et de sécurité.

[madohora]

[madohora]

En France, il existait en Bretagne, dans le Finistère, du XVe siècle jusqu'au milieu du XXe siècle, une coutume chez les enfants, « vers l'approche de la Toussaint, de creuser des betteraves, d'y pratiquer des trous en forme d'yeux, de nez et de bouche, d'y introduire un bout de bougie et de refermer le tout » ; outre ce « lampion à tête humaine, posé la nuit sur un talus ou dissimulé dans les broussailles d'un terrain creux » pour effrayer les gens, le même témoignage évoque des enfants avec cette fois la tête-betterave portée sur leur tête et montés sur des échasses, en une terrifiante procession supposée représenter l'Ankou et les êtres de l'Autre Monde

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

.

[madohora]

.

[madohora]

Rapidement, cette importation (notamment dans la grande distribution) est critiquée en la dénonçant comme du marketing visant à faire plus de profit auprès des jeunes consommateurs (confiseries, jouets, masques et costumes…) Néanmoins, la fête s'impose en France en moins de quatre ans comme la troisième fête commerciale de l'année, juste derrière Noël et le jour de l'An48. La société Optos-Opus, qui avait déposé la marque Halloween au milieu des années 1990, finit par perdre son droit d'exploitation de la marque après un arrêt publié par la chambre commerciale de la Cour de cassation, en 2004. La chambre syndicale nationale de la confiserie déclare que le dépôt d'une marque comme Halloween, qui représente un événement public, est considéré comme un acte à caractère frauduleux et empêche ainsi les autres commerçants de commercialiser des produits au nom de la fête49. La société Optos-Opus s'est alors vu infliger une amende de 5 000 € au bénéfice de diverses organisations

[madohora]

L'Église catholique romaine aurait constaté qu'une population non chrétienne s'intéresse au sens de la mort avec Halloween. Pour rappeler le sens de la Toussaint catholique, le diocèse de Paris a instauré, depuis 2002, une manifestation festive baptisée, en anglais approximatif (et ce pour créer un jeu de mot en opposition à Halloween), « Holy wins » (possiblement traduit par « ce qui est saint est victorieux »). Des centaines de personnes y participent chaque année. Une étude du Centre de recherche pour l'étude et l'observation des conditions de vie (CREDOC), commandée par la Chambre syndicale nationale des arts funéraires et datée de 2005, fait apparaître en parallèle une récente augmentation du succès commercial de la fête de la Toussaint. Au mois d'octobre, les confiseurs vendent leurs bonbons en indice 130 contre 100 les autres mois, ce qui montre bien le succès de la fête, du point de vue des confiseurs tout du moins. D'après le directeur du Crédoc même, « le chiffre d'affaires de la fête d'Halloween en France n'a jamais dépassé celui des fleuristes pour la Toussaint »

[madohora]

[madohora]

Au Maroc, la fête d'Halloween est peu célébrée mais sa popularité augmente rapidement au point de voir des citrouilles dans certains quartiers, des enfants déguisés et des adultes qui organisent des soirées.

[madohora]

[madohora]

L'Allemagne, la partie alémanique de la Suisse et l'Autriche connaissent une fête traditionnelle assez semblable nommée « Rübengeistern ».

[madohora]

[madohora]

Au Portugal, on célèbre le « Magusto », fête des châtaignes, entre la Toussaint et la Saint Martin

[madohora]

[madohora]

Dans American Horror Story, plusieurs épisodes sont consacrés à la fête d'Halloween de diverses façons : la saison 1 (Murder House) présente la journée du 31 Octobre comme la seule où les fantômes du manoir peuvent s'échapper de son emprise pour aller voir leurs proches ou pour d'autres motifs, avant d'y retourner à la levée du jour le 1er Novembre. Un exorcisme a lieu la veille d'Halloween dans la saison 2 (Asylum) et les conséquences seront catastrophiques : le Diable lui-même fera son entrée dans l'asile. Dans la saison 3 (Coven), un combat entre les sorcières et des morts-vivants a lieu, et des fantômes du passé de certaines protagonistes referont surface pour les mettre à rude épreuve. Dans la saison 4 (Freak Show), Halloween est célébrée par un concert unique offert par Elsa Mars, la propriétaire du cirque, et malgré les avertissements superstitieux des "monstres " de la troupe, elle fera revenir Edward Mordrake d'entre les morts, un homme au passé sanglant et cachant un secret ignoble. Dans la saison 5 (Hotel), la soirée du 31 Octobre est communément appelée "la Nuit du Diable" et voit se rassembler divers tueurs en série et assassins célèbres des États-Unis à l'hôtel Cortez comme Richard Ramirez, Aileen Wuornos ou encore John Wayne Gacy, tous accueillis par James Patrick March. Dans la saison 8 (Apocalypse), un bal costumé est organisé pour célébrer Halloween, et ce sera aussi l'occasion pour un personnage malveillant de commettre un véritable massacre, qui signera aussi le retour de personnages emblématiques de la série.

[madohora]

Традиция хождения от дома к дому для выпрашивания еды многие века существовала в Великобритании и Ирландии под названием Souling, когда дети и бедняки пели и читали заупокойные молитвы в обмен на сладости[1]. Традиция под названием Guising — когда дети, переодетые в костюмы, ходили от двери до двери, выпрашивая продукты питания и монеты, — также предшествовала современному выпрашиванию сладостей, а также была отмечена в Шотландии на Хэллоуин 1895 года, когда ряженые с фонарями в форме черепа, изготовленными из репы, ходили по домам, чтобы выпросить сладости, фрукты и деньги. Данная традиция ныне широко распространена в Соединённых Штатах, Канаде, Великобритании, Ирландии, Пуэрто-Рико, а также северо-западной и центральной Мексике. В этой стране эта практика называется calaverita (по-испански «маленький череп»), а вместо «Сладость или пакость?», дети спрашивают: «Вы можете дать мне мой маленький череп?», а calaverita представляет собой небольшой череп из сахара или шоколада.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Dívka, která si ulovené jablko dala před spaním pod polštář prý v noci snila o svém budoucím manželovi.

[madohora]

Ловля яблок — традиционная в первую очередь в англоязычных странах (Великобритания, США, Канада) игра на праздник Хэллоуин, заключающаяся в попытке достать зубами яблоко из воды.

[madohora]

[madohora]

In Scotland, this may be called "dooking" (i.e., ducking). In northern England, the game is often called apple ducking or duck-apple. In Ireland and Newfoundland and Labrador, "Snap Apple Night" is a synonym for Halloween.

[madohora]

**

[madohora]

[madohora]

W ten dzień również istnieją różne formy wróżbiarstwa, np. wróżenie ze spodków, wróżenie z obierek jabłek.

[madohora]

[madohora]

Jack-o'-lantern to halloweenowa lampa zrobiona z wydrążonej dyni. W środku wydrążonej dyni z wyciętymi otworami stawia się świecę. Z okazji święta Halloween tradycją stało się stawianie w oknie lub w drzwiach domostwa latarni.

[madohora]

[madohora]

W związku z pogańską genezą tego święta Halloween spotyka się z krytyką ze strony części przedstawicieli Kościoła rzymskokatolickiego, prawosławnego, episkopalnego i luterańskiego, a także Świadków Jehowy.

[madohora]

[madohora]

Vor langer Zeit lebte in Irland ein Hufschmied namens Jack Oldfield, der auch auf die Namen Stingy Jack (deutsch: geiziger Jack) oder Drunk Jack (deutsch: trunksüchtiger Jack) hörte. Am Abend vor Allerheiligen saß der geizige und trunksüchtige Jack in seinem Dorf in einer Kneipe, als plötzlich der Teufel neben ihm stand, um ihn zu holen. Jack bot ihm seine Seele an für einen letzten Drink. Der Teufel hatte nichts dagegen, ihm einen letzten Drink zu spendieren, stellte aber fest, dass er keine Münze zur Hand hatte. So verwandelte er sich selbst in eine Sixpence-Münze, um den Wirt zu bezahlen. Jack aber steckte die Münze schnell in seinen Geldbeutel und verschloss ihn fest. Und weil er im Geldbeutel ein silbernes Kreuz bei sich trug, konnte der Teufel sich nicht zurückverwandeln. Jack handelte mit dem Teufel: Er ließ ihn frei und der Teufel versprach, dass Jacks Seele noch zehn Jahre frei sein solle.

[madohora]

Une jack-o’-lantern (ou citrouille-lanterne est un lampion fabriqué à partir d'un navet ou d'une citrouille évidée dans laquelle un visage, souvent grimaçant, a été découpé.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Zaraz po Bożym Narodzeniu, Halloween jest najbardziej skomercjalizowanym świętem w Stanach Zjednoczonych. Amerykanie wydają na nie ok. 6,9 miliardów dolarów, z czego większość idzie na słodycze, kostiumy i imprezy. Co zaskakujące, spora ilość pieniędzy jest przeznaczana na przebrania dla zwierząt domowych.

[madohora]

[madohora]

Halloween to zwyczaj odnoszący się do święta zmarłych, obchodzony w wielu krajach świata nocą, 31 października, czyli przed świętowanym w Polsce dniem Wszystkich Świętych. W tradycji anglosaskiej, zwłaszcza amerykańskiej, z której zwyczaj ten a obecnej formie przeniknął do Polski, w tym dniu urządza się maskarady, a przebrane w "straszne" kostiumy dzieci proszą sąsiadów o słodycze słynna frazą: "cukierek albo psikus" (ang. trick or treat). Święto to jednak ma znacznie dłuższą historię i nie zaczyna się ona w Stanach Zjednoczonych.

[madohora]

[madohora]

Samhain kończyło się Świętem Zmarłych. Nazywane było ono „Fleadh nan Mairbh”. Według wierzeń wtedy świat rzeczywisty i nadprzyrodzony łączą się ze sobą. Celtowie wierzyli, że duchy zmarłych wracają wtedy na ziemię, usiłując wcielić się w żyjących. Aby do tego nie dopuścić, wygaszano domowe paleniska i spędzano feralną noc na świeżym powietrzu, przy żarze stosu rozpalonego na pobliskim wzgórzu. Duchy próbowano też odstraszyć – lub oswoić – poprzez nakładanie masek demonów. To właśnie temu zwyczajowi zawdzięczamy tradycję przebierania się podczas Halloween .

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Do Polski ten zwyczaj zawitał w latach 90. XX w., jednak dopiero teraz zyskuje na popularności. Coraz częściej można tego dnia spotkać przebrane dzieci, specjalne imprezy halloweenowe czy dekoracje domów. Rosnąca popularność Halloween w Polsce budzi obawy ludzi Kościoła. Organizatorom zabaw halloweenowych zarzucają niszczenie polskiej tradycji, a nawet prowokowanie okultyzmu.

[madohora]

[madohora]

Wieczorami na wzgórzach palono więc ogniska, aby odstraszyć złe moce, a zmarłym wskazać drogę do domów. Aby odegnać złe duchy, wkładano maski odstraszające, hałasowano, zapalano światła (zabierano światło złym duchom), żeby nie mogły się ogrzać i wracały, skąd przyszły. Ubierano się nawet w skóry zwierzęce, żeby chronić się przed złym losem.

[madohora]

[madohora]

Halloween ma na świecie wiele tradycji. W Irlandii za czasów pogańskich ludzie przebrani w kolorowe kostiumy odprowadzali duchy do granic miasta. Niezamożni proponowali bogatym interes, który polegał na tym, że mieli odprawiać modły za dusze zmarłych w zamian za chleb.

[madohora]

[madohora]

W drugiej połowie XIX wieku tradycja przywędrowała wraz z irlandzkimi emigrantami do Ameryki i tam święto zmieniło nazwę na Halloween.

[madohora]

[madohora]

Od rana na gankach domów, zwłaszcza amerykańskich, pojawiają się rozmaite straszydła, kościotrupy, czarne koty, nietoperze, pająki, strachy na wróble, a także - a może przede wszystkim - dynie. Bez nich trudno byłoby wyobrazić sobie ten dzień.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Jak szybko zrobić najprostsze halloweenowe danie?
Gruszki tworzą korpus, słone paluszki to nogi, a dwie czerwone wisienki to oczy .... i mamy pająki na talerzu.

[madohora]

[madohora]

Dyniowe curry to wariacja znanej potrawy kuchni azjatyckiej. Podstawą - oczywiście - jest dynia, na którą sezon trwa jesienią, a obok niej jest przyprawa curry albo sporządzona z niej pasta. Oczywiście - jeśli nie mamy możliwości jej kupna - z łatwością można ją zastąpić! Wystarczy zetrzeć na tarce, sprasować lub drobno posiekać dwa ząbki czosnku oraz kilkucentymetrowy kawałek obranego imbiru i zmieszać całość z łyżeczką ostrej papryki i dwoma łyżeczkami curry w proszku.

[madohora]

[madohora]

Przygodę z dyniowym curry warto rozpocząć od obrania naszej głównej bohaterki - dyni - oraz pokrojenia jej w kostkę. Oczywiście, nie każdy gatunek tego szlachetnego warzywa należy obierać, gdyż niektóre z nich (tak jak hokkaido) mogą pozostać w skórce. Cebulę wystarczy pokroić w piórka lub kostkę, a marchew w talarki.

[madohora]

[madohora]

Po chwili warzywa obecne w naczyniu należy zalać wodą tak, aby były nią przykryte, doprowadzić do wrzenia, zagotować przez kilka chwil (aby odparowała woda), a następnie dusić pod przykryciem 10 minut).

[madohora]

Nic tak nie rozgrzewa i syci jesienią, jak odżywcza, pyszna zupa. Choć o tej porze roku asortyment na targowiskach wydaje się uboższy niż latem, to właśnie akurat wtedy rozpoczyna się sezon na dynię! To smaczne warzywo znane jest z wielu właściwości zdrowotnych, które pomogą poprawić kondycję organizmu. Z soczystej dyni można przygotować przepyszną zupę, której przygotowanie nie nastręcza większych problemów, za to zachwyci nawet wybredne podniebienia. Jak przygotować zupę dyniową

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Dzięki pieczeniu, a nie prażeniu na patelni, pestki zyskują głębszy smak i aromat. Jak je przygotować? Rozłóż je na blasze, skrop olejem oraz przypraw według uznania. Minimalistom wystarczy szczypta soli, ale nic nie stoi na przeszkodzie, by użyć czerwonej papryki i dodatków, które były używane do zrobienia frytek. Wstaw je na 20 minut do pieca nagrzanego do temperatury 150-160°C. Co jakiś czas przemieszaj, by pestki upiekły się równomiernie.

[madohora]

Jedzenie dyni sprzyja utrzymywaniu ciśnienia krwi na właściwym poziomie, korzystnie wpływa również na serce i układ nerwowy. Pomoże w zachowaniu ostrości widzenia. Łatwiej będzie pozbyć się zaparć, które dla wielu osób są powodem dużego dyskomfortu. Pobudzając przemianę materii, składniki zawarte w dyni sprzyjają odchudzaniu i utrzymaniu prawidłowej masy ciała.

[madohora]

Dynię uważa się za królową jesiennego sezonu - i słusznie. Można z niej przygotować różne, przepyszne dania, a do tego warzywo to ma wiele wartości odżywczych i właściwości korzystnych dla zdrowia. Dynia ma jedynie 26 kcal w 100 g, a przy tym jest bogatym źródłem cennych składników. Obfituje w alfa- i beta-karoten - przeciwutleniacze, które zwalczają wolne rodniki i hamują procesy starzenia się organizmu. Obniżają też poziom cholesterolu i zmniejszają ryzyko miażdżycy, udaru mózgu czy zawału.

[madohora]

[madohora]

Do przygotowania placków z dyni można wykorzystać różne odmiany tego warzywa. Świetnie nadaje się do tego dynia hokkaido, która ma intensywnie pomarańczowy miąższ. Jeszcze bardziej soczysta jest dynia muscat z miąższem z owocową nutą, więc warto po nią sięgnąć, gdy chcemy przygotować placki dyniowe na słodko. Dobrze też sprawdzą się takie odmiany jak dynia piżmowa czy zwyczajna.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

PALCE WIEDŹMY

- 1 kostka zimnego masła,
- 2,5 szklanki mąki pszennej,
- ¾ szklanki cukru pudru,
- 1 jajko,
- 1 łyżeczka proszku do pieczenia,
- 1 łyżeczka cukru waniliowego,
- szczypta soli,
- 1 szklanka obranych migdałów.

Wszystkie składniki, oprócz migdałów, zagnieć na stolnicy. Nie powinno trwać to długo, by ciasto nie ogrzewało się nadmiernie w rękach. Gdy składniki połączą się, ciasto zamień w kulę, owiń folią spożywczą i włóż na pół godziny do lodówki. Następnie z podłużnych kawałków ciasta formuj kształt palców. Powinny być trochę cieńsze od twoich, ponieważ podczas pieczenia zwiększą swoją objętość. W poprzek każdego odciśnij ślad widelcem, a na końcu każdego palucha wciśnij migdał, który imitować będzie upiorny paznokieć. Piecz w temperaturze 200°C przez 15 minut.

[madohora]

[madohora]

Kruche ciasto przygotuj jak wcześniej, a po wyjęciu z lodówki, rozwałkuj na grubość trzech milimetrów. Postaraj wyciąć się kształt mumii, czyli prostokąt z zaokrąglonymi rogami. Ciastka nie muszą być identycznej wielkości. Do zorganizowania imprezy na Halloween podejdź na luzie. Możesz skorzystać z foremek do wycinania ciastek w kształcie ludzików.

[madohora]

Babeczki w różnych smakach będą wyśmienitą podstawą do zrobienia tematycznego deseru. Użyj swojego ulubionego przepisu na muffiny. Możesz podawać je w różnych smakach: czekoladowym, cytrynowym, bananowym, orzechowym, marchewkowym i oczywiście dyniowym. Grunt to odpowiednie udekorowanie gotowych wypieków. Wreszcie będziesz mieć okazję, by wyszaleć się artystycznie w kuchni.

[madohora]

Nie wiesz jak zaskoczyć swoich gości na przyjęciu? Wypróbuj nasz przepis na straszne i pyszne faszerowane papryczki. Są proste w przygotowaniu i efektownie prezentują się na talerzu.

[madohora]

Halloween to z pewnością najsłodsze święto w roku. Oczywiście pomijając duchy, pajęczyny i potwory, a skupiając się wyłącznie na łakociach. W tym dniu nawet dorośli mogą poczuć się jak dzieci i pozwolić sobie na odrobinę słodkości. W sklepach dostępne są różnorodne słodycze, przeznaczone właśnie na tę okazję i tak możemy znaleźć żelki w kształcie oczu, cukierki w kształcie pająków i inne tym podobne twory. Po co jednak kupować gotowe łakocie i odbierać sobie zabawę z ich własnoręcznego przygotowania? Spróbuj stworzyć takie małe cuda, a zobaczysz, że nie zajmuje to wcale dużo czasu i jest bajecznie proste w wykonaniu. Na początek oczy potwora.

[madohora]

[madohora]

Jeżeli chcesz trwale połączyć wszystkie elementy oka, użyj troszkę stopionej białej czekolady na oponkę i ciemnej pod źrenicę wykonaną z m&m-sa. Możesz również wykonać klej spożywczy z odrobiny wody, cukru pudru i żelatyny.

[madohora]

DYNIOWE OPONKI

450 g mąki pszennej chlebowej (lub mąki do ciasta drożdżowego)
10 g drożdży suchych lub 20 g drożdży świeżych
180 ml mleka
280 g puree z dyni
1 duże jajko
1 żółtko, z dużego jajka
40 g masła, roztopionego i przestudzonego
70 g cukru
pół łyżeczki soli
1 łyżeczka ekstraktu z wanilii lub wódki/rumu

Wszystkie składniki powinny być w temperaturze pokojowej. Mąkę pszenną wymieszać z suchymi drożdżami (ze świeżymi najpierw zrobić rozczyn), dodać resztę składników i wyrobić, pod koniec dodając roztopiony tłuszcz. Wyrobić ciasto, odpowiednio długo, by było miękkie i elastyczne. Uformować z niego kulę, włożyć do oprószonej mąką miski, odstawić w ciepłe miejsce, przykryte ściereczką, do podwojenia objętości (około 1,5 godziny).
Po tym czasie ciasto wyjąć na oprószony mąką blat, krótko wyrobić. Rozwałkować na grubość około 1 cm, lekko podsypując mąką, i dwoma szklankami, większą i mniejszą (np. literatką), wykrawać oponki. Pozostałe ciasto raz jeszcze zagnieść, rozwałkować i wycinać oponki. Odłożyć je na blaszkę oprószoną mąką i przykryć ręczniczkiem kuchennym, pozostawić w cieple do podwojenia objętości (powinny być bardzo dobrze napuszone, ale nie przerośnięte).
Po wyrośnięciu smażyć oponki w oleju rzepakowym rozgrzanym do temperatury 175ºC, przez około 2 – 2,5 minuty z każdej strony. Po usmażeniu odkładać na papierowy ręczniczek kuchenny do odsączenia. Następnie, jeszcze gorące dyniowe oponki obtaczać w cynamonowym cukrze i odkładać na paterę.

[madohora]

PURRE Z DYNI

nieduża dynia o mocno pomarańczowym, mączystym miąższu

Dynię umyć, wydrążyć łyżką środek z nasionami (np. gałkownicą do lodów lub zwykłą łyżką). Pokroić na mniejsze plastry. Ułożyć w naczyniu żaroodpornym i przykryć pokrywką lub folią aluminiową.
Piec w temperaturze 180ºC przez około 60 minut lub dłużej (a małe dynie np. Hokkaido tylko 30 minut), do miękkości. Plastry cieńsze można piec nawet poniżej 1 godziny. Miękkość dyni sprawdzamy patyczkiem lub widelcem – bez oporu powinien wchodzić w wypieczony miąższ.
Upieczoną dynię wystudzić, obrać ze skórki i zmiksować blenderem lub malakserem do otrzymania puree. Jeśli puree dyniowe jest wodniste – nadmiar wody można lekko odcisnąć na sitku wyłożonym gazą (nie za mocno, puree nie może być suche).
Można przechowywać w lodówce w słoiczku do 3 lub maksymalnie 5 dni. Można puree rozdzielić na mniejsze woreczki i zamrozić.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

GLAZURA DYNIOWA

1 szklanka cukru pudru (lub mniej)
1 łyżka mleka
2 łyżki puree z dyni
2 łyżki masła
1/4 łyżeczki cynamonu
1/2 łyżeczki ekstraktu z wanilii

Wszystkie składniki umieścić w garnuszku i zagotować, rozbijając powstałe grudki (można blenderem). Chwilę pogotować, zdjąć z palnika. Polać do babeczkach.

[madohora]

[madohora]

Z dyni na lampion biorę tylko łupę*
Z reszty gotuję pyszną zupę
A jak mi jeszcze miąższ zostanie
To może naleśniki na drugie danie
Można też zrobić pączki, babeczki
Z dyni wykombinujesz dość dużo rzeczy
Ktoś kto się nie zna będzie przeklinać
A więc niech żyje sobie ta dynia.

[madohora]

[madohora]

z okazji Halloween w Świetlicy profilaktycznej „Źródełko” odbyła się zabawa. Rozpoczęła się ona od
wcześniejszego przygotowania dekoracji i przystrojenia sali. Dzieci wykonywały duszki, potwory, nietoperze, diabły i dynie.30 października uczestnicy zabawy przybyli przebrani w stroje du­chów, wampirów, czarownic i diabłów. Zabawę rozpoczęli od poznania tra­dycji Halloween i wymienienia sym­boli tego święta. Następnie odbyło się wiele konkursów z nagrodami, które sprawiły dzieciom dużo radości. Nie zabrakło słodkiego poczęstunku dla każdego. Gwoździem programu oka­zała się zrobiona własnoręcznie przez małych gości „sałatka wampirów”. Ta straszna potrawa wykonana została m.in. z „zębów nietoperza” (ananas), „żabiej wątróbki” (brzoskwinia), „oczu węża” (plastry banana) itd. Na zakończenie odbyło się głosowanie na naj­ciekaw sze przebran ie. Zwycięzca otrzymał w nagrodę dynię - lampion/ Halloweenowy wieczór minął szyb­ko, a kolejny dopiero za rok!

[madohora]

Amazonka – odmiana polska o wzroście półkrzaczastym, niezbyt silnie rosnąca.
Owoce nieduże, osiągają masę 1–1,5 kg i jest ich od 3 do 6 na jednej roślinie. Amazon-
ka ma skórkę barwy pomarańczowej oraz gruby i smaczny ciemnopomarańczowy miąższ
o znacznej zawartości karotenu w ilości 9–13 mg na 100 g świeżej masy. Zawartość suchej
masy wynosi od 10 do 15%. Jest to odmiana polecana do przetwórstwa, szczególnie przy
produkcji marynat, soków i dżemów

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Płożąca się lub wspinająca, gruba, o długości do 10 m.

[madohora]

Owoc dyni jest jagodą fałszywą o zróżnicowanym kształcie i różnej wielkości, zależnie od odmiany, zrośniętą z dnem kwiatostanu stanowiącego zewnętrzną, mięsistą jego warstwę okrytą twardniejącą – w miarę dojrzewania – niezbyt grubą, zieloną, żółtą lub pomarańczową skórką. Średnia waga owoców ok. 50 kg. Wyrasta na miękkiej i obłej szypułce, co różni ten gatunek od dyni zwyczajnej. Rozwój pierwszych owoców hamuje rozwój następnych. Rośliny danej odmiany po wytworzeniu określonej liczby owoców zrzucają kolejne zawiązki. W jednym owocu znajduje się średnio 100-400 nasion okrytych łupiną. Rekordowy owoc dyni ważył 1190,4 kg (2624,6 lb). Wyhodował ją Mathias Willemijns w 2016 roku, dzięki czemu pobił rekord świata[5]. Rekord Polski został pobity w 2014 roku i wynosi 598 kg

[madohora]

[madohora]

Nadaje się również na paszę dla zwierząt.

[madohora]

[madohora]

Istnieją odmiany o bardzo kolorowych i charakterystycznego kształtu owocach, uprawiane jako rośliny ozdobne (tzw. dynia ozdobna). Należy do nich np. Cucurbita maxima var. turbaniformis, której owoce mają kształt turbanu i są dwukolorowe

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Dynia zwyczajna (Cucurbita pepo L.) – gatunek rośliny jednorocznej z rodziny dyniowatych. Pochodzi z Ameryki Środkowej i południowych stanów USA. W Polsce jest uprawiana, czasami (rzadko) przejściowo dziczeje (efemerofit)

[madohora]

[madohora]

Rozdzielnopłciowe, roślina jednopienna o bezwonnych kwiatach. Kwiaty żeńskie wyrastają pojedynczo, mają dzwonkowaty 5-ząbkowy kielich, dużą lejkowatą 5-łatkową koronę i 1 słupek. Kwiaty męskie wyrastają pęczkami w kątach liści, mają 5 zrośniętych pręcików. Kwitnienie od czerwca do września.

[madohora]

Zbigniew Podbielkowski dzieli odmiany dyni zwyczajnej na następujące grupy[6]:

Cucurbita pepo convar. microcarpina Greb. – odmiany ozdobne, o licznych drobnych owocach.
Cucurbita pepo convar. pepo L. – odmiany o dużych, owalnych owocach, jadalne, oleiste.
dynia makaronowa
Cucurbita pepo convar. giromontiina Greb. – odmiany o owocach silnie wydłużonych, jadalnych.
kabaczek (cukinia)
odmiana oleista Cucurbita pepo var. oleifera Pietsch.
Cucurbita pepo convar. patissonina Greb. – odmiany o owocach spłaszczonych, jadalnych, tzw. patisony.

[madohora]

[madohora]

Dynia makaronowa (Cucurbita pepo var. giraumontia) – odmiana dyni zwyczajnej należąca do rodziny dyniowatych. Pochodzi z Ameryki, tak jak wszystkie gatunki dyni. Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to synonim odmiany Cucurbita pepo L. subsp. pepo

[madohora]

Roślina uprawna: Uprawiana jako warzywo.

[madohora]

[madohora]

Der Spaghettikürbis ist eine ertragreiche, frühe Kürbissorte des Gartenkürbis (Cucurbita pepo) aus der Familie der Kürbisgewächse (Cucurbitaceae).

[madohora]

[madohora]

Spaghetti squash contains many nutrients, including folic acid, potassium, vitamin A, and beta carotene. It is low in calories, averaging 42 calories per 1-cup (155 grams) serving.

[madohora]

[madohora]

La couleur de l’écorce du fruit varie entre le jaune paille, le blanc cassé et le vert clair et certaines courges spaghetti ont quelques motifs comme des lignes blanches. La courge spaghetti a des fruits ovoïdes de 20 à 30 cm de long de 2 à 4 kg. Sa peau est lisse. La chair donne à la cuisson de longs filaments fermes et peu parfumés comme les pâtes italiennes qui portent le même nom. C’est une particularité unique.

[madohora]

Kabaczek, cukinia (Cucurbita pepo convar. giromontiina Greb.) – odmiana dyni zwyczajnej. Odmianę wyselekcjonowano we Włoszech i stąd pierwotna nazwa „cukinia” od włoskiego zucchina [dzukˈkiːna] (tj. mała dynia). Na południowym wschodzie Polski popularność zdobyła nazwa kabaczek. W Polsce roślina jest uprawiana i znana pod obiema nazwami. Ponieważ uprawiane formy mogą różnić się znacznie, więc zależnie od nazwy pod jaką je otrzymano do uprawy, traktowane są nawet jako odrębne gatunki.

[madohora]

[madohora]

Korzeń
Palowy do 2 m długości.

[madohora]

[madohora]

Pattypan squash comes in yellow, green, and white varieties.The squash is most tender when relatively immature; it is generally served when it is no more than 8 centimeter (two to three inches) in diameter. In fine cuisine, its tender flesh is sometimes scooped out and mixed with flavorings, such as garlic, prior to reinsertion; the scooped-out husk of a pattypan is also sometimes used as a decorative container for other foods. Pattypan is a good source of magnesium, niacin, and vitamins A and C. One cup contains approximately 20 to 30 calories and no fat. It is often sliced, baked,[2] or coated and fried until golden brown, or simply boiled. In Polish and Ukrainian cuisine, they are pickled in sweet vinegar

[madohora]

[madohora]

Патиссонами также называют съедобные плоды этого растения. Их варят и жарят, маринуют и солят. Зрелые и перезрелые патиссоны непригодны для употребления в пищу

[madohora]

[madohora]

Патиссон — травянистое растение кустовой или полукустовой формы с крупными, относительно жёсткими листьями. Цветки одиночные, однополые, однодомные, жёлтой окраски. Плод — тыквина; форма и окраска плода, в зависимости от сорта, могут сильно различаться: форма бывает как колокольчатая, так и тарелочная; окраска — белая, жёлтая, зелёная, иногда с пятнами и полосами

[madohora]

[madohora]

Pokrój
Krzaczasty.

[madohora]

Roślina uprawna : Uprawiany jako warzywo już przez Indian z Jukatanu i Azteków. Obecnie cieszy się popularnością w zachodniej i południowej Europie i w Rosji. Również w Polsce zdobywa popularność. Uprawia się go z nasion, owoce zbiera się po 5 tygodniach od wysiewu. Owocuje aż do pierwszych przymrozków. Jest łatwy w uprawie i odporny na choroby i szkodniki.

[madohora]

.

[madohora]

.

[madohora]

..

[madohora]

.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

.

[madohora]

Biby – czyli wyżej wymienione, tańcowanie z żywymi trupami, czczenie Szatana, oglądanie horrorów, składanie w ofierze, żarcie zebranych cukierków oraz picie wódki Finlandia;

[madohora]

State Street Halloween Party – hamerykańska parada organizowana przez miłych panów.

[madohora]

Gdy już wszystko jest zebrane, dopaść komputer i uruchomić Tibię/Metina/Margonem/My Fantasy/Drakensang/jakąkolwiek inną grę MMORPG/wszystko na raz (niepotrzebne skreślić), po czym przeczytać opis przygotowanego eventu.

[madohora]

Po nastaniu mhroku przebrać się i z przygotowanymi atrybutami wyjść na miasto (rzadziej wiochę).

[madohora]

Po zebraniu cukierków zorganizować bibę, ewentualnie inną pobożną imprezę, i naoglądać się straszliwych horrorów.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

When the Roaring Twenties came about, Halloween was seen as a night where mature females and flamboyant males could dress scary... in a skanky way! Fucking spawns...

[madohora]

Carving out jack o'lanterns is also associated with Halloween, mainly because they look intriguing and they frighten the stupid weak minded fools that stumble upon them.

[madohora]

Alas however, no matter how scary, slutty, or cute your costume is; you'll never beat out my Spider-Man costume I wear every year. Fucking awesome...

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Mais tu n'as rien fait crétin, elle vient de succomber à une crise cardiaque! Quel couillon celui-là alors...

[madohora]

[madohora]

Comme 32% des fantômes, Bloody Mary est l'esprit de la sainte Mère de Jésus. Selon la légende principale, la Vierge Jocelyne aurait été l'une des toutes premières personnes à intégrer le Livre des Records grâce à sa prestation extraordinaire lors de ses menstruations: l'Evangile selon Saint-Philibert explique ainsi que la Vierge Jocelyne aurait perdu pas moins de quatre litres et demi de sang lors de ses premières règles. Depuis, elle errerait sur Terre à la recherche de ses semblables, à savoir les vainqueurs des Darwin Awards.

[madohora]

[madohora]

Toujours pas? En fait, il reste une dernière solution pour petits joueurs: l'appeller.

[madohora]

[madohora]

Хэллоуин (от англосаксонского превед и королева, также День красоты) — праздник, ежегодно отмечаемый постоянными посетителями косметических салонов. В этот день они выходят на улицу и хвастаются друг перед другом своим маникюром, педикюром, но особое внимание уделяется маскам для лица.

[madohora]

Это девушка не только посетила косметический салон, но и сделала пластическую операцию носа и ушей. Любой наверняка бы сошёл с ума, увидев её у порога своего дома, и отдал бы всё, что у него есть.

[madohora]

.

[madohora]

BUŁKI Z DYNIĄ

3/4 szklanki ciepłego mleka
25 g. drożdży
1 płaska łyżeczka cukru
3 szklanki mąki pszennej
1/2 szklanki puree z dyni
1 płaska łyżeczka soli
3 łyżki oleju
Dodatkowo:
mleko do posmarowania bułek
pestki dyni do posypania

Do miski wlać ciepłe mleko, dodać cukier i wkruszyć drożdże. Odstawić na 15 minut, żeby drożdże zaczęły pracować. Następnie wsypać mąkę, dodać sól, puree z dyni i olej. Wyrobić mikserem z hakami na gładkie ciasto. Przykryć ściereczką i odstawić na godzinę do wyrośnięcia. Wyrośnięte ciasto, przełożyć na stolnicę, podsypaną mąką. Podzielić na siedem części i uformować bułki. Gotowe bułeczki układać na blaszce, wyłożonej papierem do pieczenia. Można zrobić nacięcie na krzyż, tępą stroną noża. Wierzch bułek, posmarować mlekiem i posypać pestkami dyni. Zostawić na 10-15 minut do napuszenia. Piec w temperaturze 210 stopni, 20 minut.

[madohora]

KONFITURA Z DYNI

1 kg obranej dyni
500 g cukru
sok z jednej cytryny
1 łyżka suszonej trawy cytrynowej
1/2 łyżeczki cynamonu

Do garnka wrzucić dynię pokrojoną w kostkę i podlać 1/2 szkl. wody. Gotować pod przykryciem do miękkości co pewien czas mieszając ( pilnować, aby się nie przypaliło ).
Gdy dynia będzie wystarczająco miękka dodać cukier, sok z cytryny, cynamon i trawę cytrynową. Gotować na małym ogniu ok. 20 min - ciągle mieszać.
Zestawiać z ognia , zblendować i gorące nakładać do słoików. Obrócić do góry dnem i pozostawić do wystygnięcia.

[madohora]

PURRE Z DYNI

Dynię umyć i pokroić. Wykroić środki z pestkami. Pestki możecie ususzyć.
Części dyni, ułożyć na blaszce, wyłożonej papierem do pieczenia.
U mnie, wyszły dwie blaszki z piekarnika.
Tak przygotowaną dynię, wstawić do piekarnika, nagrzanego do 180 stopni
i piec 40-45 minut. Do miękkości.
Upieczoną dynię, wystudzić. Obrać ze skórki i pokroić na mniejsze kawałki.
Tak przygotowaną dynię, zblendować na gładką masę. Puree gotowe.
Ja podzieliłam na równe porcje, po 250 g. i zamroziłam.

[madohora]

[madohora]

KREM Z DYNI

dynia, 0,25 kg
marchew, 1 średnia szt
cebula, 1 mała szt
czosnek, 1-2 ząbki
wywar mięsny
pietruszka natka
bagietka
oliwa z oliwek
przyprawy

ugotuj wywar mięsny (ja robię drobiowy) i odcedź mięso
w wywarze ugotuj w/w warzywa pokrojone w kostkę tak aby były miękkie
zmiksuj blenderem ugotowane warzywa i posyp posiekaną nacią pietruszki
na łyżce oliwy obsmaż bagietkę pokrojoną w grubsze kromki i podawaj jako dodatek do zupy

[madohora]

[madohora]

[madohora]

HUMMUS Z DYNI

1 mała dynia hokkaido (ok. 800-900 g)
1 mała puszka ciecierzycy (240 g po odsączeniu)
35 g pasty tahini
1/2 łyżeczki soli
2 łyżki soku z cytryny
1 łyżeczka kuminu
3 łyżki oliwy z oliwek
sól, pieprz do smaku

Dynię myjemy, przekrawamy i usuwamy pestki. Kroimy w dużą kostkę. Układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia i wkładamy do piekarnika (180 st.) na 40 minut. Miksujemy na gładką masę (przy hokkaido nie musimy obierać skórki - w przypadku innej dyni jest to konieczne).
Możemy wykorzystać w tym przepisie 1 szklankę gotowego puree z dyni jeśli je przygotowujemy wcześniej - ja mrożę i mam potem do ciast, zup itp.
Przestudzoną dynię miksujemy na gładko z pozostałymi składnikami, doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Możemy gotowy hummus przechowywać do 5 dni w lodówce. Można go zapakować w słoiczki i zapasteryzować (20 min)

[madohora]

[madohora]

KRUCHE CIASTECZKA

0,5 szkl cukru
160g masła
1 łyżka śmietany
2 łyżeczki soku z cytryny
1 szklanka mąki pszennej
0,5 szkl skrobi kukurydzianej bądź ziemniaczanej
lukier: 1 łyżka śmietany 12-18%
0,5 szkl cukru pudru

Wszystkie składniki na ciasto i razem zagniatamy. Owijamy folią i wstawiamy do lodówki na około pół godziny.
Po tym czasie wyjmujemy ciasto na stół rozwałkowujemy i wycinamy kółka. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 180st przez 15-20 min.
Śmietanę wkładamy do rondelka, wsypujemy cukier i mieszamy alby nie było grudek. Od razu lukrujemy ciasteczka bo później lukier gęstnieje.
Kiedy lukier zgęstnieje dowolnie ozdabiamy. Ja wzorki zrobiłam polewą z gorzkiej czekolady.

[madohora]

[madohora]

NALEŚNIKI Z DYNIĄ

2 jajka, 1/4 szklanki wody, 1/4 szklanki mleka, szczypta soli, łyżeczka stevii (ja od pewnego czasu nie używam cukru ale może być łyżeczka cukru lub więcej), kilka kawałków dyni.

[madohora]

Le pâtisson se distingue des autres courges par son fruit de forme aplatie, circulaire, plus ou moins conique et présentant à sa périphérie des bosses plus ou moins marquées, formant parfois des sortes de cornes redressées.
Il en existe plusieurs variétés. Les fruits, dont le poids varie le plus souvent entre 500 g et 2 kg, peuvent être blancs, vert jaune, orangés, ou panachés de ces diverses couleurs.
Il existe de nombreuses recettes pour accommoder les pâtissons (bouillis, à la poêle, en gratin, farcis, etc.) ; de manière la plus simple, ils se cuisent à l'eau bouillante pendant quinze minutes et ont un goût qui se rapproche de celui de la courgette ou de l'artichaut.
Il existe aussi des préparations en bocal, macérées dans du vinaigre de vin blanc, du sucre, du sel et des aromates (carottes, oignons, aneth, ail, éventuellement piment ou graines de moutarde). Le goût et la texture sont proches du cornichon malossol, bien que largement plus douceâtre.

[madohora]

Jajka myjemy, rozbijamy w misce.

[madohora]

Do jajek dodajemy stevię (cukier), szczyptę soli, wodę.

[madohora]

Na koniec dodajemy mleko oraz tyle mąki by uzyskać ciasto jak na naleśniki

[madohora]

Dynię obieramy ze skórki, kroimy w kostkę i trzemy na tarce albo ucieramy w mikserze. Wydzielony nadmiar soku odsączamy. Następnie dodajemy do ciasta naleśnikowego. Wszystkie składniki mieszamy z sobą (lub lekko miksujemy)

[madohora]

Z powstałej masy smażymy nieduże naleśniki.

[madohora]

[madohora]

Posąg powstał w okresie lateńskim, około 400–200 roku p.n.e. Jej celtycki twórca zaprezentował wysoki poziom swego rzemiosła, jeśli wziąć pod uwagę zastosowaną kompozycję, wymagającą zapewnienia rzeźbie statyki. Układ nóg oraz skręcenie osi dowodzą wpływu rzeźby greckiej. Obiekt był prawdopodobnie wzmiankowany w 1209 roku jako lapis Petrey. W czasach nowożytnych obiekt został odkryty w 1733 roku przez Gottfrieda Heinricha Burgharta w rumowisku skalnym na północnym zboczu Ślęży[9] w pobliżu miejsca, gdzie rzeźba znajduje się obecnie. Możliwe, że posąg został znaleziony w swojej pierwotnej lokalizacji, która była być może głównym miejscem kultowym pod szczytem Ślęży. Jest to obszar tzw. wału półksiężycowatego, gdzie znaleziono również inne rzeźby. Rysunek rzeźby sporządził m.in. Gottfried Heinrich Burghart w 1735 roku oraz historyk Władysław Semkowicz w 1933 roku

[madohora]

Prorocy starotestamentowi zapowiadali, że zmarli zostaną wskrzeszeni i zapowiedzieli Sąd Ostateczny (Izajasza 26,19; 25,8; 34,1-4 Ozeasza 13,14).

[madohora]

Cztery sabaty wspólne dla wszystkich grup to większe sabaty – są to dni „w pół drogi” między przesileniami i równonocami. Ich korzenie leżą w festiwalach organizowanych przez Celtów oraz inne ludy Europy. Margaret Murr w książkach „Kult wiedźm w zachodniej Europie” (ang. The Witch-Cult in Western Europe; 1921) oraz „Bóg wiedźm” (ang. The God of the Witches; 1933), w których rozważała hipotezę pierwotnego kultu wiedźm, zauważyła, iż opisywane cztery święta przetrwały chrystianizację i były obchodzone przez pogańskie kulty Europy. Konsekwentnie, kiedy wicca była rozwijana od początku lat 30. do 60. XX wieku, wiele ze wczesnych grup, jak Clan of Tubal Cain Roberta Cochrane’a, czy kowen Bricket Wood Geralda Gardnera zaadaptowało wspomniane przez Murray praktyki. Gardner dodatkowo posłużył się angielskimi nazwami świąt: „cztery wielkie sabaty to Candlemas, May Eve, Lammas oraz Halloween”

[madohora]

Wyróżnia się wypominki jednorazowe, oktawalne i roczne. Bywają też półroczne i kwartalne. Wypominki jednorazowe odczytuje się na cmentarzu, oktawalne przez osiem dni od dnia Wszystkich Świętych (często połączone z nabożeństwem różańcowym), a roczne – przez cały rok przed niedzielnymi mszami.