ŚWIĘTA RÓŻNE

[madohora]

HALLOWEN, WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

1. HALLOWEN GIFY

2. HALLOWEN

3. POTRAWY NA HALLOWEN

4. WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

5. KLIMATY NIKISZOWCA ZAPALMY IM WSZYSTKIM ŚWIECZKĘ

ŚWIĘTY MARCIN

[madohora]

ŚWIĘTY MARCIN

Przysłowia na Świętego Marcina

[madohora]

PRZYSŁOWIA NA ŚWIĘTEGO MARCINA

[kamciaaa87]

A ja dodam coś od siebie oryginalnego - tcity.pl/pl/poznan/32-poznan-05.html
Święty Marcin w dotyku

[madohora]

Zwyczajem wielkanocnym jest malowanie pisanek, Niedziela Palmowa czy święcenie pokarmów. Dla mieszkańców innych zakątków świata mogą być one równie egzotyczne, jak dla nas pogrzeb śledzia w Irlandii czy biczowanie panien w Czechach. Zobacz, jak wygląda Wielkanoc na świecie. Wybraliśmy najciekawsze zwyczaje i tradycje wielkanocne.

[madohora]

WIGILIA DLA SAMOTNYCH - Dziennik Zachodni - 18.12.2017

[madohora]

W HOSPICJUM W BIELSKU - BIAŁEJ RUSZYŁ JARMARK ŚWIĄTECZNY - Radio Katowice - 06.12.2023

[madohora]

Andrea Mantegna (1431-1506). Włoski malarz, prekursor miedziorytu. Jego obrazy wyróżniają się wyjątkowym dramatyzmem

[madohora]

8 marca zbliża się wielkimi krokami. Oznacza to, że już wkrótce święto kobiet, zarówno Dzień Kobiet, jak i Międzynarodowy Dzień Kobiet. Z racji charakteru obu tych świąt, jednym z najchętniej wybieranych prezentów są świeże kwiaty. Co jednak w przypadku, gdy mamy nikłe pojęcie o takich podarunkach, a nie chcemy popełnić gafy doborem złego gatunku lub koloru?

[madohora]

Kontakion (ton 8): "Jakub płacze z powodu braku Józefa, a Józef zasiada na rydwanie i czczony jest jak król, nie poddawszy się kiedyś słodyczy Egipcjanki, i wysławiony jest przez Tego, który zna ludzkie serca i ofiaruje niezniszczalny wieniec."

[madohora]

Jak ludzie wolni [postępujcie], nie jak ci, dla których wolność jest usprawiedliwieniem zła, ale jak niewolnicy Boga (1 P 2,16 BT).

[madohora]

Mariawici obchodzą trzy dni świąt wielkanocnych. W Poniedziałek Wielkanocny wspominają Jezusa w drodze do Emaus, a we Wtorek Wielkanocny ukazanie się Jezusa Zmartwychwstałego Apostołom. Przez cały tydzień trwa Oktawa Wielkiej Nocy, która kończy się w Niedzielę Przewodnią. Od I Niedzieli po Wielkanocy praktykuje się w kościołach pokropienie wielkanocne oraz procesje wokół kościoła. Okres Wielkanocny trwa 50 dni, do uroczystości Zesłania Ducha Świętego.

[madohora]

2.3. Dwa wyjątkowe przypadki

1. Odpust zupełny tylko za zmarłych można uzyskać:
a) w dniach 1–8 listopada za nawiedzenie cmentarza i modlitwę za zmarłych (może to być modlitwa myślna);
b) w dniu, w którym obchodzone jest Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych oraz w Uroczystość Wszystkich Świętych za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę w Boga.
Aby uzyskać odpust zupełny za zmarłych należy też spełnić zwykłe warunki odpustu zupełnego.
2. Odpust zupełny – in articulo mortis – na godzinę śmierci
Kapłan udzielający wiernemu sakramentów przy zagrożeniu śmiercią nie omieszka udzielić mu błogosławieństwa apostolskiego wraz z odpustem zupełnym.
Jeśli udział kapłana jest niemożliwy, nasza święta Matka Kościół z dobroci udziela temu wiernemu odpustu zupełnego na godzinę śmierci, pod warunkiem, że jest on odpowiednio przygotowany – to znaczy w stanie łaski uświęcającej, bez żadnego przywiązania do grzechu, nawet powszedniego – i że w życiu zazwyczaj odmawiał niektóre modlitwy. W takim wypadku Kościół dopełnia spowiedź sakramentalną, komunię i modlitwę w intencjach Ojca Świętego, warunki zazwyczaj wymagane dla uzyskania odpustu zupełnego.
Aby umierający uzyskał ten odpust zupełny, zaleca się podanie mu do ucałowania krucyfiks lub krzyżyk.
Wierny może zyskać ten odpust zupełny, nawet jeśli w tym samym dniu już uzyskał inny odpust zupełny.

BOŻE NARODZENIE

[madohora]

1. lLIST DO DZIECIĄTKA

2. ZBLIŻAJĄ SIĘ ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA

3. WIGILIJNE WSPOMNIENIE

4.
PRZYSŁOWIA NIE TYLKO NA BOŻE NARODZENIE

[manjari]

Święta Bożego Narodzenia są dla mnie bardzo wyjątkowe i radosne.

To czas zgody, wybaczania, miłości i pokoju
Polecam bardzo ciekawy artykuł www.tipy.pl/kategoria_99,boze-narodzenie.html
pozdrawiam

[madohora]

11 LISTOPADA ŚWIĘTO NIEPODLEGŁOŚCI

[madohora]

BARBÓRKA

[madohora]

NA ŚWIĘTEGO ANDRZEJA BUDZI SIĘ W PANNACH NADZIEJA

[madohora]

PRZYSŁOWIA NA ANDDRZEJKI

[madohora]

ANDRZEJKOWO, NASTROJOWO, WRÓŻEBNIE

[madohora]

ŚWIĘTA BARBARA - PRZYSŁOWIA

[madohora]

NIECH ŻYJE NAM GÓRNICZY STAN

[madohora]

KONCERT KOLĘD DLA PRZEDSZKOLAKÓW

[madohora]

ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE I NOWOROCZNE

[madohora]

WINSZOWANIE Z GLYWIC

[madohora]

PROSZĘ PANA SĄ IMIENINY SZCZEPANA

[madohora]

KARP TO NIE TYLKO RYBA

MIKOŁAJ, ŚWIĘTA, NOWY ROK

[madohora]

DOWCIPY O ŚWIĘTUM MIKOŁAJU

PRZYSŁOWIA NA ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA

KOLĘDY POLSKIE

ŚLĄSKIE KOLĘDY

A W GLIWICACH UKRADLI MIKOŁAJA

ŚWIĘTY MIKOŁAJ

ŚWIĘTY MIKOŁAJ

W NIEMCZECH NIE CHCĄ MIKOŁAJA

SYLWESTER I NOWY ROK

WIGILIA, ŚWIĘTA BOŻEGO NARODZENIA

WESOŁYCH ŚWIĄT - WĄTEK Z 2007

KOLĘDY POLSKIE

24.12/1818 PO RAZ PIERWSZY WYKONANO KOLĘDĘ CICHA NOC

PIERWSZA SZOPKA

PODZIEL SIĘ OPŁATKIEM

POLIPTYK Z MATKĄ BOSKĄ I DZIECIATKIEM

WYŚLIJ MIKOŁAJA ZNAJOMYM

SYLWESTER

CHOINKA

CICHA NOC W WERSJI ESPERANTO

BOŻE NARODZENIE KARTKI

SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU

WSZYSTKIEGI NAJLEPSZEGO W NOWYM ROKU

KONCERT NOWORICZNY

JESZCZE SŁOWO O CHOINCE

TOASTY NA NOWY ROK Z 1900

[madohora]

DOWCIPY NA ŚWIĘTA Z RYBKĄ W TLE

[madohora]

ADAM i EWA ZNACZENIE IMION I NIE TYLKO

[madohora]

ADAM I EWA PRZYSZŁOWIA

[madohora]

KILKA DOWCIPÓW NA SYLWESTRA I NOWY ROK

[madohora]

DZIEŃ KOBIET

[madohora]

TRZEJ KRÓLOWIE

[madohora]

PAMIĘTAJMY O HUMANITARNYM TRAKTOWANIU KARPII

[madohora]

KACPER, MELCHIOR I BALTAZAR

[madohora]

DZISIAJ PRAWOSŁAWNI MAJĄ BOŻE NARODZENIE

[madohora]

Jak łatwo się domyślić, władcom niezbyt przypadła do gustu legenda o świętym, który walczył ze zdzierstwem podatkowym, i skrzętnie wymazywali ją z jego biografii. Ale lud pamiętał o wszystkich dobrodziejstwach i gdy około roku 345 biskup odszedł z tego świata, do jego grobu w Myrze natychmiast zaczęli ściągać pielgrzymi. Wracając, roznosili po całej Europie wieści o dziejących się tam cudach. Patriarcha Konstantynopola, św. Jan Chryzostom, zanotował, że z grobowca wypływała krystalicznie czysta woda, która przyjemnie pachniała i uzdrawiała z wszelkich chorób.

[madohora]

Mikołaj był wszak patronem żeglarzy, a interesy wymagały ciągłego wypływania w morze. Do wyścigu po relikwie przystąpiły więc: Bari, będące największym portem południowo-wschodnich Włoch, oraz potęga północy – Wenecja.

[madohora]

Tymczasem wieść o ataku rozeszła się po mieście i tamtejsi chrześcijanie ruszyli tłumnie pod kościół. W starciu z dobrze uzbrojonym odziałem Barijczyków nie mieli szans, zaczęli więc płakać i lamentować. Na otarcie łez rzucono im trochę złota, ale sytuacja była tak napięta, że dowódcy zarządzili szybki odwrót.

[madohora]

Dziś relikwiami św. Mikołaja szczycą się nie tylko kościoły w Bari i Wenecji, ale też kilkadziesiąt innych świątyń katolickich i prawosławnych od Syberii po Kalifornię. Zazwyczaj w charakterze relikwii występują przywiezione z Bari buteleczki z uzdrawiającą wodą, ale nie brak też „konkretów”. I tak bark świętego trafił do Rimini, palce do Tuluzy i kanadyjskiego Napierville, a ząb do niemieckiego Panschwitz-Kuckau. Kością udową za to w ramach współpracy ekumenicznej podzieliły się katedry w szwajcarskim Fryburgu (katolicka) i Mińsku na Białorusi (prawosławna). Pochodzące z Bari malutkie kawałki kości trafiły nawet do Polski (Pierściec niedaleko Skoczowa).

[madohora]

ŚWIĘTA, ŚWIĘTA WESOŁE, PACHNĄCE - Nasze Miasto - 9.12.2017

[madohora]

JARMARK NA NIKISZU - Nasze Miasto - 10.12.2017

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

KONCERT ŚWIĄTECZNY W TEATRZE ŻELAZNYM - www.e.teatr.pl - 12.12.2017

[madohora]

KOROWÓD ŚWIĘTEGO MIKOŁAJA I GWIAZDKOWA ALEJA - Radio Katowice - 16.12.2017

[madohora]

WIGILIA DLA SAMOTNYCH - Dziennik Zachodni - 18.12.2017

[madohora]

Legendy mówią, że śmiałkowie, którzy zapragnęli z tego skorzystać, nie skończyli najlepiej. Ale są też bezpieczne metody sprowadzenia pomyślności.

[madohora]

● By był urodzaj

Potraw na stole powinna być nieparzysta liczba (a nie dwanaście). I musi się znaleźć na nim żywność pochodząca z lasu, pola, sadu, ogrodu i wody. A jeśli coś pominiemy, to albo nas nasze ogrody zawiodą, albo sprowadzimy nieurodzaj na kraj i wiadomo – będą wysokie ceny.

[madohora]

● By był urodzaj

Potraw na stole powinna być nieparzysta liczba (a nie dwanaście). I musi się znaleźć na nim żywność pochodząca z lasu, pola, sadu, ogrodu i wody. A jeśli coś pominiemy, to albo nas nasze ogrody zawiodą, albo sprowadzimy nieurodzaj na kraj i wiadomo – będą wysokie ceny..

[madohora]

● Ozdoby choinkowe

Powieś na drzewku orzechy, łakocie, miodowe pierniczki – to wszytko, by przyciągnąć bogactwo. A zajadanie się tymi smakołykami z choinki przyniesie z kolei dużo kasy. Również złote i czerwone kolory ozdób wróżą dostatek.

[madohora]

To tu będziemy spędzać w święta najwięcej czasu. Warto oczyścić jadalnię z zastałej energii, wietrząc ją, pozostawiając przez całą noc i cały dzień otwarte drzwi – ułatwi to napływ świeżej chi. By ustawić stół w zgodzie z zasadami feng shui, musisz pamiętać o pięciu żywiołach. Na północy woda, na wschodzie drewno, na południu ogień, na zachodzie metal, a w centrum ziemia.

[madohora]

jodła zapewnia jasność umysłu, osiągnięcia i energię,

[madohora]

Żołędzie wspomogą wzrost i rozwój – osobisty, duchowy, ale również pomyślne dorastanie dziecka. Jeśli dziecka nie masz, a je planujesz, powieś na gałązkach muszelki, które wspomogą twoją płodność. Pałeczki cynamonowe swoim zapachem odstraszą złe energie, a piórka zachęcą dobre duchy do odwiedzania twojego domu. Możesz także – wzorem dawnych Celtów – zmienić bożonarodzeniową choinkę w drzewko życzeń. Ten zwyczaj coraz bardziej się rozpowszechnia. Otóż na gałązkach choinki zawieszamy na czerwonych wstążeczkach karteczki z zapisanymi życzeniami – dla siebie, dla innych. Dobrymi życzeniami, dodam.

[madohora]

Słońce wschodzi tak mgławo,
Ziemia tak żałosna,
Rychloż miękką murawą
Znów uściela ją wiosna ?
Przez te śniegi i lody
Kiedyż przedrze się kwiatek
?
Nim Bóg ześ e te gody
Złammy biały opłatek!
Ej ! cho bieda na świecie,
Choć dmie w oczy szaruga,
Już krzątają się kmiecie,
Dłoń sposobią do pługa.
Niech Bóg mnoży im trzody,
Da pszenicy dostatek
Pracowitym na gody,
Złammy biały opłatek!
A niewiasta w pokorze
Chroni święte ognisko;
• śpiewa pieśni, jak może
Nad dzieciny kołyską.
Więc na szczęście zagrody,
I pacholąt i matek
Gdy Bóg zsyła te gody,
Złammy biały opłatek!
Ale, otóż nad głową
Złota gwiazdka migoce,
Już nadobnie różowo
Lśnią się blaski urocze.
To zwiastunka pogody,
Dni jaśniejszych zadatek;
Gdy B. g zsyła te gody,
Złammy biały opłatek!

[madohora]

Bracia, bądźmy gotowi
Przyjąć łaskę w pokorze!
Anioł pasterzom mówi:
Narodzenie dziś Boże!
Wielki czas się poczyna
Daj nam Panie Boże spędzić ten piękny czas Bo­
żego Narodzenia w zdrowiu i błogosławieństwie Bożem;
a łaska Pana naszego niechaj nam dopomoże spędzić
szczęśliwie rok niniejszy, abyśmy znowu zdrowo i wesoło
doczekali przyszłej wigilii! Daj to Panie Boże

[madohora]

Na pożegnanie roku starego i powitanie nowego.
Roku, coś z nami śmiechem i łzami,
Radością z bólem splataną
Przebiegł motylo chwilę za chwilą,
Dzień za dniem, zmianę za zmianą;
Z tobą dla świata, przyszłość bogata,
Lepsza się zacznie epoka.
Tego świat życzy, o tajemniczy
Przybyszu z krain przyszłości,
Ty sprowadź nowy, słupie milowy
Na wielkiej drodze przyszłości!
I witaj mile! Święte twe chwile,
Jeśli nam niesiesz te dary,
Jeśli cię bieli wiodą anieli
Wytrwania w dobrem i wiary 1
(W ład. Sabowski.)
Coś bratnich z sobą, szczęściem, żałobą
Ludzi, tak różne snuf losy,
Brał z swej skarbony, straty i plony
Zsyłał i dary i ciosy,
Ciernie i róże — pogody — burze,
Uśmiech lub Izy na powieki,
Dziś cię żegnamy, w wieczności bramy
Wstępującego na wieki.
Ludzkość uświęci, w wiecznej pamięci
Twego przebiegu wspomnienia,
Gdy obok ciebie przeszłość zagrzebie
Błędy nieszczęścia, cierpienia.
Ody z tobą minie, brak woli w czynie,
Wiary i chęci do trudów,
Grzechy, zła wola, klęski, niedola,
Dla wszystkich krajów i ludów.
A ty młodzianie, co panowanie
Zaczniesz nad nami po chwili,
Spraw, byśmy śmia’o, pracą wytrwałą,
Torem poprawy dążyli.
Niech z przyjściem twojem obfitym zdrojem
Pomyślne chwile nam płyną,
Światłem pociechy pod nasze strzechy
Zaświeć, wiekowa dziecino !
Gdy bujne żniwo, nad naszą niwą
Wzrośnie w plennego chleb zboża,
Gdy wraz z twym świtem nad nieb błękitem
Pogodna zaślni nam zorza,
Gdy w sercach ludzi miłość się zbudzi,
Gdy ufność wstąpi w nie błoga.
Gdy stali w wierze, pracować szczerze
Będą dla prawdy i Boga.
Gdy w imię cnoty zniknie ślepoty
Z duszy i serc naszych powłoka,
Łaskawi Państwo! spełnijmy szklanki na pożegna­
nie roku starego i na powitanie nowego!
Oby nam był pomyślnym !

[madohora]

W więkssem poważnem gronie.
Stary Rok minął bezpowrotnie w otchłani wieków
i po trudach krótkiego żywota zasnął w pokoju na
zawsze.
Nowy rozpoczął lot bystry, wzbija się w przy­
szłość, porywając za sobą serca, myśli i życzenia mi­
lionów.
Z przedświtem każdego roku błogie nadzieje prze­
pełniają istotę każdego człowieka, — lecz jakże szybko
przebieg czasu rozwiewa je bezpowrotnie 1
Zaledwie jutrzenka roztoczyła swą purpurę na mło -
docianem niebie, jeszcze oko nie nacieszyło się jej pięk­
nością, gdy już poranne słońce blaskiem swym gasi cza-
rowne promienie zorzy ; już i południe czoło znojem
oblewa ; za chwilę gwiazda dzienna schyla się ku za­
chodowi ; tonie na krańcach horyzontu, a chłód wieczorny
wiedzie za 3obą cienie nocy.
Oto dzień, oto rok, oto życie człowieka! Wszystko
krąży w błędnem kole. Pragnienie lepszej przyszłości
rozpiera pierś ciężarem trosk codziennych przygniecioną
i mimo niezliczonych zawodów serce ożywia nadzieja
szczęśliwego jutra.
Dlaczegóż człowiek, znając te odmienne nieubła­
gane koleje rzeczywistości zwykł pomyślności swej przy­
szłej spodziewać się od igraszki losu ?
Istota rozumna, mająca w przymiotach duszy po­
tężne siły, nie zależy jedynie od dziwactwa losu. Czło­
wiek powinien zapanować nad nim tak, aby w przeci­
wnościach zdołał stawić mu czoło, a obracać go na
swój pożytek, ilekroć przychylniejszy wiatr zawieje, w
każdym zaś razie ze zmian jego korzystać.
Nie powinniśmy się oddawać złudzeniom, bo je­
żeli własną usilno^cią nie zabezpieczymy sobie pomyśl­
ności na ziemi, to pewnie i los nie przyniesie nam go­
towych owoców, abyśmy je niezasłużenie pożywali.
Takie myśli przywodzi mi na pamięć dzisiejsza
uroczystość
Nowego Roku. a że chwila obecna wiekowym
obyczajem uświęca życzenia, pozwólcie Łaskawi Państwo,
że wygłoszę takowe dziś i od siebie.
Wszystkie moje życzenia zamykam w jednem: oby
każdy z nas, nie spuszczając się na zrządzenie ślepego
losu, pracował jak umie i jak może nad dolą własną
i nad dobrem społecznem. Oby każdy starał się wyśle­
dzić, gdzie i co jest dobrego do zrobienia; oby się dzielił
z swemi wiadomościami z tymi, co ich potrzebują; oby
walczył przeciw wadom i przesądom i zajmował się
usilnie tom, co rzeczywisty i prawdziwy pożytek przy
nieść może.
Opatrzność, widząc skrzętność naszą, pobłogosławi
pracy i nie odmówi nam rychłego doczekania się lep­
szego losu i lepszej przyszłości, która w wysokim sto­
pniu w naszym ręku spoczywa! Na spełnienie tego ży­
czenia wznoszę toast niniejszy: pracujmy i kochajmy
się

[madohora]

Na powitanie Nowego Roku.
Witaj gościu tajemniczy,
Co z przyszłości idziesz bram,
Dziejów nowych budowniczy,
Witaj nam !
Jakie z sobą niesiesz dary
Na gościniec świata, mów!...
Dobre spełnisz nam zamiary,
Czy zawiedziesz znów ?
Dasz pociechę smutnym duszom,
Czy dolejesz nowych łez ?
Ci co cierpią - cierpieć muszą,
Czy ich bólów kres ?
Tych, co drzymią w zmrokach, w cieni,
Obudź blaskiem nowych zórz,
Ludzkie serca krzep w zwątpieniu,
Słabych siłą wzmóż!
Na zwaśnionych duchów szalę
Ty oliwną gałęź rzuć,
Tęczą opasz świat wsaniale
Chwilę walki skróć
Wiarą niech nam pierś zapłonie,
Wspólnej pracy przyszły plon,
Połącz serca, połącz dłonie,
Uderz w czynów dzwon 1
Zamiast burzyć, ty sklepienia
Nowe gmachy pomóż wznieść,
A świat hymnem uwielbienia
Zabrzmi na twą cześć!
Nim się droga twa wyświeci
Zanim twarz odsłonisz swą •-
Syna zgasłych już stuleci
Spotykamy pieśnią tą !
Witaj gościu tajemniczy,
Co z przyszłości idziesz bram,
Dziejów nowy budowniczy —
Witaj nam

[madohora]

Skonał już rok stary — nowy zawitał
I pierwszy życia postawił krok,
Każdy z radością dziś go powitał —
By szczęściem da zył zaczęty rok !
Co było złego, stary wziął z sobą,
Nowy obietnic wskazuje blask —
Za starym gardzim nawet żałobą,
Bo nowy wiele nam niesie łask 1
Najpierw niech zdrowie każdemu sprzyja,
Niechaj się spełni marzenia szczyt,
Niechaj złe, troska — zdała omija —
Czego kto pragnie, niech będzie sy t!
Niechaj waśń bratnia nas nie pokona,
Podajmy sobie jedności dłoń,
Niechaj nienawiść zniknie i skona —
Niech je zagrzebie otchłani to ń !
Wszakże już mamy tak wiele złego,
Siła nieszczęścia wkracza w nasz próg,
Wzgarda, nienawiść, względem bliźniego,
Słusznie więc karze przedwieczny Bóg!
Niech odrodzenie da nam Rok nowy,
Westchnienie żalu poprawi nas —
Miłujmy czyny — nie próżne słowy,
A
lepszy nam też zabłyśnie czas !
Lepszej doli i lepszej przyszłości oby nam Bóg
dozwolił doczekać w tym Nowym Roku! W tej inten-
cyi wznoszę toast niniejszy :
Niech nam się święci Rok

[madohora]

Łaskawi Państwo 1 Zawitał nam dzień wesoły.
Z milionów piersi wybiega dziś na całym świecie chrze­
ścijańskim okrzyk Alleluja ku uwielbieniu Zmartwych­
wstałego ! 1 w ten dzień Zmartwychwstania od miasta
do miasta, od sioła do sioła, od chaty słomą krytej do
wspaniałego pałacu brzmią wesołe melodye pieśni wiel­
kanocnych | Ileż w tym wyrazie »Zmartwychwstanie»
mieści się radości, pociechy, ileż nowych nadzieji. Ono
śmierć zwycięża, w przygasłym od łez oku zapala no­
wego życia błyski, w sercu roznieca płomień, a w duszy
budzi wiarę w lepszą przyszłość, w zbawienie I Oby
i nam, którzy staropolskim zwyczajem zebraliśmy się
tu na >świę.cone', ten dzień dzisiejszy przyniósł radość
i wesele, oby i dla nas stał się dniem zmartwychwsta­
nia ! W tej intencyi przystępując do dzielenia się święco-
nem jajkiem, życzę wam wszystkim Łaskawi Państwo:
Wesołego Alleluja

[madohora]

Łaskawi Państwo! Dzieląc się jajkiem święconem
z Wami, ukochani moi sąsiedzi i przyjaciele, jedno ży­
czenie niechaj mi będzie wolno wypowiedzieć : oby ta
sama miłość i zgoda sąsiedzka i przyjacielska, jaka nas
łączyła dotąd, pozostała i nadal węzłem 'ączącym nasze
serca, abyśmy, jak olo w tej chwili dzielimy się wspól-
nem jajkiem święconem dzielili się zawsze wspólnem
weselem i radością i wspólnym smutkiem. A we wspól­
nej tej przyjaźni i miłości sąsiedzkiej daj nam Panie
Boże doczekać przyszłej święconki, w tej myśli życzę i
wam Łaskawi Państwo i sobie : wesołego Alleluja!

[madohora]

*

[madohora]

[madohora]

[madohora]

BARBÓRKA W MUZEUM ŚLĄSKIM - www.wkatowicach.eu - 29.11.2023

[madohora]

Na zakończenie karnawału organizowany jest… pogrzeb sardynki. To zwyczaj podobny do naszego topienia marzanny. Z tymże sardynka jest z papieru i ma kilka metrów długości. Na brzeg oceanu odprowadzana jest w asyście żałobnic (kobiet i mężczyzn w spódniczkach i kabaretkach). Wszystkie żałobnice łkają, a potem radośnie palą sardynkę. W ten sposób przeganiają zimę, złe moce i witają wiosnę i nowe życie.

[madohora]

Kto, by pomyślał, że w tym zestawieniu pojawi się karnawał naszych sąsiadów. Czym zasłużył sobie na miejsce w rankingu? Daleko mu do przepychu karnawału w Brazylii czy Nowym Orleanie, ale niemiecki Karneval lub Fasching ma swój urok.

[madohora]

Kontakt

Karnawał na świecie. Poznaj wyjątkowe tradycje i zwyczaje karnawałowe
Hanna Zaborska
Hanna Zaborska

Redaktorka
Strona główna Blog Kultura Tradycje i wierzenia Karnawał na świecie. Poznaj wyjątkowe tradycje i zwyczaje karnawałowe

Brakuje Ci zimą kolorów i energii? Masz ochotę zapomnieć o codziennych troskach? Przenieśmy się na chwilę do radosnej krainy, pełnej tańców, ulicznych parad, wymyślnych strojów i masek. Jak obchodzi się karnawał na świecie? Jakie zwyczaje karnawałowe budzą zdziwienie, a które są bliskie naszym tradycjom? Karnawał to nie tylko samba w Rio de Janeiro i bal maskowy w Wenecji. Sprawdź, czy znasz wszystkie ciekawostki o karnawale.

Karnawał w Polsce – skąd się wziął i kiedy się zaczyna?
Ludowe zwyczaje karnawałowe w Polsce
Skąd się wziął zwyczaj zabaw karnawałowych w Europie?
Najpopularniejszy karnawał w Rio de Janeiro
Nowy Orlean – karnawał a’la tłusty czwartek
Karnawał w Wenecji ponad podziałami
Karnawał na Teneryfie – jak świętują Hiszpanie?
Karnawał w Niemczech – obcinanie krawatów, pochody i wybór księcia
Karnawał na świecie – święto swobody
Karnawał w Polsce – skąd się wziął i kiedy się zaczyna?
Karnawał, nazywany w Polsce zapustami, to okres zimowych zabaw, rozpoczynających się od święta Trzech Króli. Koniec karnawału ma miejsce we wtorek, przed Środą Popielcową. Wtedy to rozpoczyna się okres Wielkiego Postu i trwa aż do Wielkanocy.

Karnawał przywędrował do Polski w XVIII wieku z Włoch. Najpierw rozgościł się w Warszawie – tam bale karnawałowe wyprawiona parę razy w tygodniu, w pałacach. Obowiązkowym elementem były maski karnawałowe. Ten, kto nie przywdział maski, zostawał wypraszany.

Czas spędzano na grze w karty i tańcach przy akompaniamencie orkiestry, a w ostatnim tygodniu karnawału organizowano kulig. Brak śniegu nie stanowił przeszkody. Jechało się wtedy karetami do sąsiada, aby wspólnie ucztować.

Ludowe zwyczaje karnawałowe w Polsce
Karnawał w polskiej kulturze ludowej pełen był zwyczajów zapustnych. Mieszkańcy wsi, zapewne już „zaprawieni”, szukali w ogródkach sąsiadów „drzew w kolcach”. Gdy takie znaleźli, zanosili je do karczmy. W zamian dostawali od szynkarza trunek.

Innym zwyczajem karnawałowym było oczywiście przebieranie się. Za to same przebrania nie były z gatunku tych oczywistych. W tamtych czasach najczęściej przebierano się za zwierzęta, przywdziewając ich skóry. Równie często pojawiały się postacie Romów i Żydów. Parobkowie przebierali się też za żandarmów, urzędników, kozaków czy muzykantów.

W Środę Popielcową kobiety wybierały się do karczmy na tańce. Zwyczaj ten miał im zapewnić urodzaj w hodowanych konopiach.

Zapusty na Kaszubach miały swoje osobliwe tradycje, także kulinarne. Na przykład biedniejsi mieszkańcy starali się zjeść choć trochę mięsa wierząc, że ten, kto nie zje mięsa podczas zapustów, będzie całe lato kąsany przez komary.

karnawal-w-polsce-faworki-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Podczas karnawału jadano dużo tłustych potraw. Popularne były placki ziemniaczane. Porcje spożywano spore, chcąc na zapas zaspokoić głód przed postem. Na deser jadano pączki, bliny i faworki. Wiele z kaszubskich zwyczajów karnawałowych przetrwało do dziś.

Karnawał pozwalał ludziom z różnych warstw społecznych zapomnieć na chwilę o problemach.

Skąd się wziął zwyczaj zabaw karnawałowych w Europie?
Pochodzi on z pradawnych obrzędów ku czci bogów urodzaju, szczęścia, życia i światła. Kultywowano je zimą i wczesną wiosną. Ludzie tańczyli wtedy nad ogniskiem. Wierzono, że im ktoś wyżej skoczy, tym wyżej urośnie mu zboże.

Inne źródła mówią, że karnawał wywodzi się z uroczystości ku czci bogów Dionizosa i Bachusa. Ma też wspólne korzenie z Saturnaliami, czyli świętami obchodzonymi przez pogan w starożytnym Rzymie. Ich celem było powitanie wiosny jako symbolu odradzania się przyrody.

Samo słowo „karnawał” prawdopodobnie pochodzi od łacińskiego „carnem levare” albo „carnelevarium”, co dosłownie znaczy „wynieść/usunąć mięso”. I faktycznie obchody karnawału poprzedzały 40-dniowy post, w trakcie którego katolicy nie jadali mięsa.

Najpopularniejszy karnawał w Rio de Janeiro
Zacznijmy od największego na świecie i najbardziej widowiskowego karnawału w Rio. Być może przed oczami masz kolorową paradę tancerek samby, słyszysz gwizdki i dźwięk bębnów.

Nie bez znaczenia dla tego karnawału jest fakt, że Brazylię skolonizowali Portugalczycy. Oni, jak też afrykańscy niewolnicy, sprowadzani w czasie 300-letniego okresu handlu ludźmi, dali początek zamiłowaniu do rytmicznych tańców i śpiewu.

Tak narodziła się samba – wizytówka pochodów ulicznych w wykonaniu szkół tanecznych. Dyrektor każdej szkoły samby układa scenariusz, podkład muzyczny i projektuje stroje. Informacje te przekazuje tancerzom, którzy sami szyją kostiumy i ćwiczą kroki. Takie przygotowania trwają niemal cały rok. Parę tygodni przed samym karnawałem tancerze rozpoczynają próby na Sambodromie (specjalnie na tę okazję zaprojektowanym terenie paradowym).

karnawal-rio-de-janeiro-brazylia-platforma-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Na początku korowodu tańczy porta-bandeira, czyli tancerka, której ma przykuć uwagę sędziów i widzów. W ręku trzyma flagę szkoły samby. Jej strój również robi wrażenie – jest bogato zdobiony, pełen cekinów i piór. Przy tancerce stoi mężczyzna (metre-sala). Ma ją chronić przed nieuczciwą konkurencją, która niegdyś uciekała się nawet do przemocy.

Brazylijczycy są przyjaźnie nastawieni do turystów, którzy tłumnie przybywają na karnawał w Rio. Chętnie wciągają ich do wspólnej zabawy, ucząc kroków tanecznych.

Jeśli marzy Ci się wzięcie udziału w tej tanecznej paradzie, należy kupić wcześniej kostium jednej ze szkół. Wtedy wraz z tancerzami, zostaniesz wpuszczony na Sambodrom.

Karnawał w Rio jest wyjątkowy nie tylko z uwagi na rozmach, ale na etniczną mieszankę i różnorodność kulturową wielu grup społecznych.

Nowy Orlean – karnawał a’la tłusty czwartek
W Stanach Zjednoczonych najhuczniej świętuje się karnawał w Nowym Orleanie, zwany Mardi Gras. Dosłownie oznacza on „tłusty wtorek” (nie mylić z naszym czwartkiem), gdyż przed Wielkim Postem spożywany jest cały tłuszcz, jaki znajduje się w domu.

Nowy Orlean kojarzy się z muzyką, galeriami sztuki i miejscowymi artystami. To miasto będące kolebką jazzu ma europejską duszę. I to właśnie w Nowym Orleanie zakorzenił się francuski Mardi Gras. To wielotygodniowe obchody karnawału. Ulice mienią się tradycyjnymi kolorami – fioletowym, zielonym i żółtym. W sklepikach i ulicznych bazarach z łatwością można zakupić symbole karnawału, czyli kolorowe koraliki, kokardy czy tradycyjne ciasto Mardi Gras, zwane King Cake (w cieście schowana jest figurka dzieciątka Jezus). Ten, kto natknie się na figurkę zostaje Królem Dnia. Spoczywa na nim obowiązek dostarczenia ciasta na kolejną imprezę.

karnawal-nowy-orlean-mardi-gras-king-cake-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Centralnym punktem obchodów Mardi Gras są parady uliczne. Uczestniczą w nich szkoły, uczelnie i stowarzyszenia, które konkurują na najbardziej imponującą platformę. Przychylność kupują sobie obrzucaniem publiczności różnymi gadżetami, przede wszystkim koralikami.

Najciekawsze imprezy odbywają się wzdłuż Bourbon Street. Tam podczas obchodów Mardi Gras wyjątkowo można pić piwo na ulicy i pokazywać swoje wdzięki. Taki społeczny luz, do tego dźwięki muzyki i optymalna temperatura pod koniec lutego, przyciągają rzesze turystów.

Karnawał w Wenecji ponad podziałami
Słynny karnawał w Wenecji (Carnevale di Venezia) trwa do kilkunastu dni, aż do okolic Wielkiego Postu. Wydarzenia rozgrywają się przede wszystkim na placu św. Marka.

Wenecki karnawał odbywa się zimą. Data jest zmienna, bo zaczyna się on na 10 dni przed Środą Popielcową.

Pierwsze wzmianki o karnawale w Wenecji znaleziono w piśmiennictwie z 1268 roku. Wiadomo jednak, że maski w Wenecji noszono już w XI wieku.

Wenecjanie, podczas podboju Konstantynopolu, pierwszy raz zetknęli się z muzułmańską kulturą, w której kobiety zasłaniają twarze. Wenecjanki prawdopodobnie pod

[madohora]

Finałem karnawału są huczne pochody, w których uczestniczą ozdobne platformy i specjalne pojazdy. Co roku przewidziany jest inny temat. Najczęściej dotyczy on spraw politycznych w Niemczech i na świecie.

[madohora]

Karnawał na świecie – święto swobody

[madohora]

SOS MUSZTARDOWY

2 łyżki niesolonego masła
2 łyżki mąki uniwersalnej
Sól dla smaku
Świeżo zmielony czarny pieprz do smaku
1 łyżeczka drobno posiekanej świeżej natki pietruszki
1 1/4 szklanki pół na pół
1 łyżka musztardy Dijon

W małym rondlu, na średnim ogniu rozpuść masło. Wymieszaj mąkę; gotować przez około 1 minutę, ciągle mieszając, aż masa będzie gładka i bulgocząca. Dodaj sól i pieprz, a następnie dodaj 1 szklankę półtorej porcji na raz. Kontynuuj ubijanie, aż masa zgęstnieje, dodając więcej pół na pół, aż do uzyskania pożądanej konsystencji. Dodaj musztardę i pietruszkę i wymieszaj, aż się połączą. Podawaj z jajkami po szkocku i ciesz się smakiem.

[madohora]

ZEPPOLE

1 szklanka wody
2 łyżki niesolonego masła
1 szczypta drobnej soli morskiej
2/3 szklanki mąki uniwersalnej
3 średnie jajka
Na nadzienie ciastko-kremowe:
2 żółtka
1/4 szklanki granulowanego cukru
1 łyżka mąki uniwersalnej
1 szklanka mleka
1 łyżeczka skórki z cytryny
Do smażenia i dekoracji:
Olej neutralny do smażenia
1/8 szklanki cukru pudru lub do smaku
8 Wiśni Amarene w syropie

W małym rondlu postaw na dużym ogniu wodę, masło i sól. Doprowadzić do wrzenia, ciągle mieszając.
Gdy masło się rozpuści, wsyp mąkę i kontynuuj mieszanie trzepaczką lub drewnianą łyżką, aż ciasto będzie gładkie i nie będzie kleiło się do ścianek garnka.
Zdjąć z ognia i przenieść ciasto do miski, aby ostygło do temperatury pokojowej.
Gdy masa ostygnie, dodawaj po jednym jajku, dobrze mieszając po każdym dodaniu. Ciasto przechowuj w lodówce na czas przygotowania kremowego nadzienia (20 do 30 minut).
Zrób nadzienie
Zbierz składniki.W małej misce ubić żółtka z cukrem, aż się połączą.Do masy jajecznej dodać mąkę, dobrze wymieszać, aż składniki się połączą.W średnim rondlu o grubym dnie umieść mleko i skórkę z cytryny i zagotuj na średnim ogniu. Gdy mleko zacznie wrzeć, zdejmij je z ognia i powoli dodawaj masę jajeczną, cały czas ubijając, aż masa będzie gładka.Wróć do średniego ognia i kontynuuj ubijanie, aż krem ​​zgęstnieje. Krem przełożyć do miski, przykryć powierzchnię kawałkiem papieru pergaminowego i odstawić do ostygnięcia. W międzyczasie przygotuj zeppole.
Przygotuj 8 (3-calowe) kwadraty papieru pergaminowego lub folii aluminiowej. Ciasto przełożyć do rękawa cukierniczego z końcówką w kształcie gwiazdki. Wyciśnij pierścień ciasta na każdy kwadrat papieru lub folii o średnicy około 2 cali, aby utworzyć kształt pączka.
Rozgrzej kilka cali oleju do smażenia w dużym garnku z wysokimi bokami do temperatury 320 F (160 C). Wrzucaj zeppole (wciąż na papierze lub folii) do oleju po jednym lub dwa na raz, aby uniknąć stłoczenia. Papier lub folia po kilku sekundach odklei się sama i można ją wyjąć z oleju szczypcami lub łyżką cedzakową
Gdy będą puszyste i złocistobrązowe, wyjmij każdy zeppole łyżką cedzakową i odsącz na talerzu lub tacy wyłożonej ręcznikiem papierowym.
Kiedy ciasto będzie wystarczająco zimne, aby dało się je unieść, napełnij kolejny rękaw ciasta kremem i zamocuj końcówkę w kształcie gwiazdy. Przekrój zeppole na pół i wypełnij pierścieniem kremu cukierniczego. Połóż górną połowę na kremie, a następnie wypełnij środkowy otwór odrobiną kremu cukierniczego.
Na kremie pośrodku każdego pączka ułóż wiśnię amarena, a następnie posyp wszystko lekko cukrem pudrem. Podawać na gorąco.

[madohora]

HISZPAŃSKI OMLET

1/2 funta (250 gramów) kiełbasy chorizo
3 do 4 łyżek oliwy z oliwek z pierwszego tłoczenia
3 duże jajka
1/4 łyżeczki soli

Pokrój kiełbasę chorizo ​​w plastry o grubości około 1/4 cala.
Na 8-calową patelnię z grubym dnem wlej 1-2 łyżki oliwy z oliwek, aby pokryć dno. Podgrzewaj na średnim ogniu. Gdy będzie wystarczająco gorący, połóż plasterki chorizo ​​na patelni i obsmaż je, obracając każdy plasterek raz. Kiełbasy podczas podgrzewania wydzielają tłuszcz.
Gdy kiełbaski się zarumienią, zdejmij z ognia i odlej nadmiar tłuszczu i oleju.
Połóż kiełbasę na talerzu.
Jajka wbić do małej miski i ubić trzepaczką lub widelcem. Dodaj około 1/2 łyżeczki soli. Dodać plasterki chorizo ​​i wymieszać.
Rozgrzej tę samą patelnię na średnim ogniu, w razie potrzeby dodając 1-2 łyżki oliwy z oliwek. Gdy się rozgrzeje, wlej mieszankę jajeczno-chorizo ​​i ugotuj jajka.
Gdy spód omletu się zarumieni, ostrożnie złóż omlet na pół. Następnie obróć omlet za pomocą szpatułki, aby upewnić się, że mieszanina jajek w środku jest ugotowana.
Kiedy jajka przestaną być płynne i będą ścięte w środku, zsuń je z patelni na talerz.
Podawać z kawałkami świeżej bagietki.

[madohora]

KANAPKA W KSZTAŁCIE SERCA

2 kromki chleba kanapkowego (białego lub pełnoziarnistego)
2 łyżki solonego masła
1 łyżka serka śmietankowego
2 łyżeczki dżemu (szczególnie dobre są malinowy i truskawkowy)

Posmaruj jedną stronę każdej kromki chleba solonym masłem. Nie oszczędzaj; maślany, tostowy chleb jest niezbędny do idealnej kanapki z serkiem śmietankowym i dżemem.
Za pomocą foremki do ciastek w kształcie serca wytnij środek każdej kromki chleba w kształcie serca.
Na nieposmarowanej masłem stronie jednego serca posmaruj serkiem śmietankowym i dżemem. Połóż drugie serce na wierzchu, masłem na zewnątrz. Delikatnie dociśnij, aby oba serca się połączyły.
Rozpuść odrobinę masła na patelni na średnim ogniu. Na patelnię włóż grillowaną kanapkę z serem w kształcie serca, smaż z każdej strony, aż ładnie się zarumieni, a serek śmietankowy i dżem będą ciepłe.
Podawać natychmiast, jeszcze ciepłe.

[madohora]

PIKANTNE JAJA PO BENEDYKTYŃSKU

1/2 szklanki (8 łyżek stołowych) niesolonego masła
1 duże żółtko
1 łyżeczka świeżo wyciśniętego soku z cytryny
1 1/4 łyżeczki wody
1 1/2 łyżeczki ostrego sosu , więcej w razie potrzeby
Sól dla smaku
2 duże jajka
4 plasterki gotowanego boczku
1 duża angielska muffinka, opieczona
Cienko pokrojony szczypiorek, do dekoracji

Zacznij od przygotowania sosu holenderskiego. Rozpuść masło w rondlu. Wiruj masło na patelni, aż przestanie się pienić.
Umieść żółtko w filiżance, która pasuje idealnie do główki blendera zanurzeniowego. Do filiżanki dodaj sok z cytryny i wodę. Włącz blender zanurzeniowy i rozpocznij wlewanie masła do kubka, gdy blender zanurzeniowy jest nadal włączony. Mieszaj, aż sos będzie całkowicie gładki. Wymieszaj z ostrym sosem i solą do smaku. Przechowywać w zakrytym garnku, w ciepłym miejscu. Hollandaise nie może być odgrzewane, a jedynie utrzymywane w cieple przez krótki czas.
Aby ugotować jajka, zagotuj w garnku wodę. Dodaj jajko do wody na około 20 sekund, wyjmij i wbij jajko do małej miski. Mieszaj wodę ruchem wirowym. Wlać jajko do oczka wiru. Kontynuuj mieszanie wody, tak aby białko owinęło się wokół żółtka. Gotuj przez około 1 1/2 minuty lub do momentu, aż białka będą wyglądać na gotowe. Ostrożnie wyjmij łyżką cedzakową i połóż na suchym ręczniku papierowym i przykryj, aby utrzymać ciepło. Powtórz z drugim jajkiem.
Usmażony boczek pokroić w mniejsze paski, ułożyć je na wierzchu każdej połówki podpieczonej angielskiej muffinki. Każdą muffinkę posmaruj jajkiem w koszulce. Na wierzch każdego z nich nałóż łyżkę ciasta holenderskiego i posyp szczypiorkiem. W razie potrzeby dodaj ostry sos!

[madohora]

PĄCZKI Z POLEWĄ CZEKOLADOWĄ

1/2 szklanki skondensowanego mleka
1/2 szklanki wody
2 łyżki masła
1 duże jajko, ubite
1/3 szklanki granulowanego cukru
3 szklanki mąki uniwersalnej
1 łyżeczka soli
2 łyżeczki aktywnych suchych drożdży
Olej do głębokiego smażenia (tyle, aby pokryć pączki)
Na polewę czekoladową:
2 łyżki masła
2 łyżki kakao w proszku
3 łyżki gorącej wody , plus więcej w razie potrzeby
1 1/2 szklanki cukru pudru
1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego

Do automatu do pieczenia chleba włóż wszystkie składniki oprócz oleju w kolejności zalecanej przez producenta.
Na koniec cyklu ugniatania przykryj patelnię folią (lub przenieś ciasto do lekko natłuszczonej miski i przykryj) i włóż do lodówki. Wyjdź na noc.
Wyjmij ciasto na lekko posypaną mąką powierzchnię i rozwałkuj na grubość około 1/2 cala.
Używając okrągłych foremek do ciastek lub ciastek, pokrój je w kształt pączków. (Możesz także uformować paski, aby zrobić węzełki lub kształty typu „cruller”). Przykryj i odstaw do wyrośnięcia na około 1 godzinę.
Rozgrzej olej do 360 F; dodać pączki i smażyć, aż będą jasne i rumiane. Uważaj, aby nie zatłoczyć patelni.
Połóż na metalowej kratce i poczekaj, aż ostygnie przed glazurowaniem.
Rozpuść masło w małym rondlu na małym ogniu; dodać kakao i wodę. Ciągle mieszaj, aż mieszanina będzie gęsta.
Zdjąć z ognia. Stopniowo dodawaj cukier puder i wanilię; ubić trzepaczką, aż będzie gładka.
W razie potrzeby dodaj dodatkową gorącą wodę, 1/2 łyżeczki na raz, aż do uzyskania konsystencji mżawki.
Zanurzaj górną część ostudzonych pączków w polewie czekoladowej i układaj na blasze, aby lukier stwardniał.

[madohora]

[color=green]BUŁECZKI Z SEREM]/color]

1 (0,25 uncji) opakowanie  aktywnych suchych drożdży  (2 1/4 łyżeczki)
1 łyżeczka cukru granulowanego
1/4 szklanki ciepłej wody
1 szklanka ciepłego mleka
1,7 uncji ( 50 gramów )  niesolonego masła w temperaturze pokojowej
1,4 uncji ( 40 gramów ) granulowanego cukru
1 szczypta soli
2 duże jajka
19,5 uncji ( 550 gramów ) mąki uniwersalnej
Na nadzienie serowe:
14 uncji ( 400 gramów ) suchego twarogu lub  sera wiejskiego
3 łyżki cukru pudru
1 duże żółtko
1 łyżka cukru waniliowego
Na glazurę jajeczną:
1 duże jajko
1 łyżeczka wody
Do opcjonalnych dodatków:
Lukier wodny
Cukier cukierników

W małej misce lub szklanej miarce wymieszaj drożdże z 1 łyżeczką cukru i 1/4 szklanki ciepłej wody. Odłożyć na bok.
W dużej misce lub mikserze stacjonarnym wymieszaj za pomocą końcówki łopatkowej 1 szklankę ciepłego mleka, masło, 1,4 uncji cukru i szczyptę soli, aż cukier się rozpuści. Dodaj jajka i mieszaninę drożdży, dobrze wymieszaj. Dodaj mąkę i ubijaj końcówką do mieszania, aż składniki zostaną dobrze wymieszane. Ciasto będzie bardzo lepkie, prawie rzadkie i to jest w porządku. Zdrap ze ścianek miski i pozostaw do wyrośnięcia w tej samej misce pod przykryciem, aż podwoi swoją objętość.
Zagnieść ciasto i wyłożyć na lekko posypaną mąką powierzchnię. Ugniataj przez kilka minut, aby uwolnić uwięzione pęcherzyki powietrza. Podziel na 2-uncjowe porcje.
Używając lekko posypanych mąką rąk, uformuj każdą porcję w kulkę. Ułożyć na wyłożonej pergaminem blasze w odstępach co najmniej 2 cm od siebie i pozostawić do wyrośnięcia pod przykryciem, aż podwoi swoją objętość.
Rozgrzej piekarnik do 375 F. Używając lekko oprószonego mąką dna kadzi do zupy, wykonaj wgłębienie w każdej kulce ciasta. W każdym zagłębieniu umieść dużą porcję nadzienia. Jeśli używasz kruszonki, posyp ją teraz. Przykryj i odstaw do wyrośnięcia na 30 minut. Ubij 1 duże jajko z 1 łyżeczką wody i posmaruj glazurą jajeczną boki każdej bułki. Piec 15 do 20 minut, aż będzie gotowe. Całkowicie ostudzić na kratce. W razie potrzeby, gdy ostygnie, posyp cukrem cukierniczym lub skrop lukrem wodnym.

[madohora]

JAJKA PO BENEDYKTYŃSKU

4 duże jajka
1/2 szklanki sosu holenderskiego
4 małe kromki twardego chleba , francuskiego lub włoskiego , o grubości około 3/8 cala
2 łyżki niesolonego masła lub więcej, miękkiego
4 uncje szynki , pokrojonej w zapałki lub julienne
Posiekany szczypiorek lub natka pietruszki do dekoracji, opcjonalnie

Jajka w koszulce gotujemy , schładzając zgodnie z opisem.
Przygotuj sos holenderski. Przykryj i trzymaj w cieple, od czasu do czasu mieszając.
Jeśli masz w piekarniku szufladę do podgrzewania, włącz ją. W przeciwnym razie rozgrzej piekarnik do najniższego poziomu. Powinno być po prostu ciepło (170 F). Przygotuj małą blaszkę ze stojakiem.
Za pomocą foremki do ciastek (lub innego okrągłego foremki o średnicy około 3 cali) wycinaj krążki z kromek chleba. Obie strony krążków smarujemy masłem
Rozgrzej średnią patelnię na średnio-małym ogniu. Dodaj krążki chleba i smaż, aż chleb będzie złotobrązowy, około 3 do 5 minut. Odwróć krążki na drugą stronę i smaż z drugiej strony na złoty kolor. Gdy chleb zarumieni się z obu stron, zdejmij go z formy i połóż na przygotowanej kratce. Wstawić do ciepłego piekarnika.
Na tej samej patelni dodaj łyżeczkę masła i rozpuść na średnim ogniu. Gdy patelnia się rozgrzeje, dodaj pokrojoną w plasterki szynkę i smaż, mieszając, aż się rozgrzeje. Wyjmij szynkę na mały żaroodporny talerz lub miskę i włóż do ciepłego piekarnika.
Gdy wszystko będzie gotowe do podania, podgrzej ponownie jajka sadzone.
Połóż 2 krążki chleba na każdym z 2 talerzy. Na każdym plasterku ułóż ćwiartkę szynki i jajko w koszulce. Posyp posypką holenderską i udekoruj opcjonalnymi ziołami, jeśli ich używasz.

[madohora]

ROSYJSKI CHLEB WIELKANOCNY

Na biszkopt drożdżowy:

2 1/4 łyżeczki (1 opakowanie) aktywnych suchych drożdży
1/4 szklanki ciepłej wody
1/4 szklanki białego cukru
1/2 szklanki mleka . poparzony, schłodzony do 110 F
1 Mąkę o wszechstronnym przeznaczeniu
Na ciasto:
4 uncje (1/2 szklanki) niesolonego masła o temperaturze pokojowej
1/2 szklanki białego cukru
8 dużych żółtek , temperatura pokojowa
1 łyżeczka czystego ekstraktu waniliowego
2 łyżeczki mielonego kardamonu
1/2 łyżeczki soli
3 do 3 1/2 szklanki mąki uniwersalnej
1/3 szklanki złotych rodzynek
1/4 szklanki posiekanych migdałów
1/4 szklanki kandyzowanej skórki pomarańczowej , posiekanej
2 duże białka jaj
Dla glazury:
1 szklanka cukru pudru
2 łyżeczki soku z cytryny
1/8 łyżeczki ekstraktu migdałowego
2 do 3 łyżek ciepłej wody
Posypka do posypania, opcjonalnie

Chociaż istnieje wiele kroków, ten przepis na chleb wielkanocny został podzielony na praktyczne kategorie, które pomogą Ci lepiej zaplanować pieczenie.
Zbierz składniki.
W dużej misce wymieszaj drożdże, wodę, 1/4 szklanki białego cukru i mleko. Mieszaj, aż drożdże i cukier się rozpuszczą.
Mieszaj z 1 szklanką mąki, aż dobrze się wymiesza.
Przykryć i odstawić w ciepłe miejsce na 1 godzinę.
Zrób ciasto
Zbierz składniki.
W misie miksera stojącego wymieszaj masło, 1/2 szklanki białego cukru i żółtka.
Dodać mieszankę drożdżowo-mączną, dokładnie wymieszać.
Dodaj wanilię, kardamon, sól i wystarczającą ilość 3 do 3 1/2 szklanki mąki, aby uzyskać miękkie ciasto. Wymieszać z rodzynkami, migdałami i skórką pomarańczową.
W małej misce ubij 2 zarezerwowane białka na sztywną pianę.
Włóż je do ciasta. Zagniataj maszynowo lub ręcznie, aż powstanie gładkie i elastyczne ciasto, około 3 do 5 minut.
Umieścić w natłuszczonej misce, obracając raz, aby posmarować obie strony.
Przykryj natłuszczoną folią plastikową i odstaw do wyrośnięcia, aż podwoi swoją objętość.
Posmaruj 2-funtową puszkę kawy lub patelnię kulich sprayem kuchennym
Ciasto zagnieść i kilka razy zagnieść.
Umieścić je w przygotowanej formie, przykryć natłuszczoną folią spożywczą i pozostawić do wyrośnięcia, aż ciasto osiągnie górną krawędź puszki.
Rozgrzej piekarnik do 400 F. Umieść patelnię na blasze do pieczenia i piecz 10 minut.
Zmniejsz temperaturę do 350 F i piecz kolejne 35 do 40 minut lub do momentu, aż tester ciasta lub długa wykałaczka lub cienki szpikulec wyjdzie czysty.
Wyjmij kulich z piekarnika i pozostaw do ostygnięcia na 10 minut. Wyjąć z puszki i ostudzić na metalowej kratce.
Podczas pieczenia kulich przygotuj lukier w małej misce, łącząc cukier cukierniczy, sok z cytryny , ekstrakt migdałowy i taką ilość ciepłej wody, aby uzyskać gładką, rzadką lukier.
Wylać na wierzch kulich, pozwalając, aby spływał po bokach ciasta.

[madohora]

TŁUSTY CZWARTEK - www.o2.pl - 11.01.2024

[madohora]

Metoda smażenia na parze
Użyj tej metody, aby szybko ugotować jedno lub kilka jajek, bez polewania i odwracania.

Rozgrzej tylko tyle tłuszczu, aby pokryć średnią lub dużą patelnię z powłoką nieprzywierającą na średnim ogniu. Wbij jajka pojedynczo do małej miski lub kokilka, a następnie wsuń jajka na gorącą patelnię. Gdy wszystkie jajka znajdą się na patelni, dodaj około 1 do 2 łyżek wody na odsłoniętą powierzchnię patelni.
Natychmiast przykryj patelnię i gotuj jajka na parze przez około 1 minutę. Jeśli jajka są nadal zbyt trzęsące się, kontynuuj gotowanie na parze, aż będą ugotowane zgodnie z oczekiwaniami.

[madohora]

BLISKOWSCHODNIE JAJKA SADZONE

Niesolone masło lub spray do gotowania do posmarowania patelni
1 łyżka posiekanego czosnku
1 łyżka soku z cytryny , świeżo wyciśniętego
2 duże jajka
1/4 łyżeczki soli lub do smaku
1/4 łyżeczki świeżo zmielonego czarnego pieprzu lub do smaku
1 łyżeczka drobno posiekanej świeżej natki pietruszki

Na średnim ogniu rozpuść masło na patelni lub przed podgrzaniem posmaruj patelnię sprayem kuchennym. Dodaj czosnek i sok z cytryny i smaż przez około 2 minuty, uważając, aby czosnek się nie przypalił.
Jajka wbić na patelnię. Posyp solą i pieprzem i smaż przez około 2 minuty, aż żółtko zacznie robić się lekko twarde.
Ostrożnie obróć jajka i ponownie posyp solą i pieprzem. Gotuj przez 1 do 2 minut (dłużej, jeśli wolisz twardsze żółtko).
Zdjąć z patelni, posypać natką pietruszki i natychmiast podawać.

[madohora]

PĄCZKI PEŁNOZIARNISTE

1 łyżka suchych aktywnych drożdży
1/3 szklanki cukru, więcej w razie potrzeby
1 1/4 szklanki mąki pełnoziarnistej
1 duże jajko
4 łyżki (2 uncje) niesolonego masła , zmiękczonego
1/2 łyżeczki soli
2 szklanki mąki uniwersalnej, więcej w razie potrzeby
Olej roślinny , olej rzepakowy lub smalec do smażenia

Drożdże rozpuścić w 1 szklance ciepłej wody. Odczekaj około 5 minut, aż drożdże lekko się spienią (ten moment oczekiwania poinformuje Cię, że drożdże są aktywne).
Dodajemy mąkę pełnoziarnistą, cukier, jajko, masło i sól. Dodawaj mąkę uniwersalną po 1/2 szklanki na raz, aż ciasto zacznie odchodzić od ścianek miski. Przykryj miskę folią lub czystym ręcznikiem kuchennym i odstaw w ciepłe miejsce, aż ciasto podwoi swoją objętość, około 2 godzin. Alternatywnie możesz schłodzić ciasto przez noc.
Zagnieść ciasto i przełożyć je na posypaną mąką powierzchnię. Rozwałkuj ciasto na grubość około 1/2 cala i użyj dużej okrągłej foremki do ciastek (szklanka też się sprawdzi), aby wycinać koła, a mniejszej okrągłej foremki do wycinania otworów. Oczywiście, jeśli masz szczęście i posiadasz krajalnicę do pączków, śmiało jej użyj!
Przykryj pączki (i dziury) i odstaw do wyrośnięcia, aż będą puszyste, około 2 godzin. Alternatywnie możesz położyć pokrojone pączki na posypanej mąką blasze do pieczenia, przykryć i schłodzić pokrojone ciasto przez noc.
Podgrzej cal lub dwa oleju lub smalcu w dużym, ciężkim garnku do temperatury 350 F do 375 F. Ustaw stojak chłodzący nad blachą do pieczenia i umieść je w pobliżu garnka. Do średniej miski wsyp około filiżanki cukru i miej ją pod ręką.
Dodaj 3 lub 4 pączki (lub 8 do 10 dziurek) do oleju. Powinny skwierczeć natychmiast po dodaniu ich do tłuszczu. Smaż pączki, aż z jednej strony lekko się zarumienią. Za pomocą szczypiec lub łyżki cedzakowej przewracaj pączki i smaż, aż druga strona będzie jasnobrązowa. Ugotowane pączki przekładamy na kratkę do studzenia i odstawiamy na kilka minut do ostygnięcia. Zanurz pączki w cukrze, aby je pokryć. Powtórzyć z pozostałymi pączkami. Podawaj na ciepło, jeśli to w ogóle możliwe.

[madohora]

Poza tym Australijczycy wolą jeść na mieście niż w domu. Cztery dni wolnego z okazji Wielkanocy wykorzystują więc na spotkania w barach i restauracjach.

[madohora]

Kontakt

Nietypowe zwyczaje i tradycje wielkanocne z różnych zakątków świata
Hanna Zaborska
Hanna Zaborska

Redaktorka
Strona główna Blog Kultura Tradycje i wierzenia Nietypowe zwyczaje i tradycje wielkanocne z różnych zakątków świata

WPolsce tradycyjnym zwyczajem wielkanocnym jest malowanie pisanek, Niedziela Palmowa czy święcenie pokarmów. Dla mieszkańców innych zakątków świata mogą być one równie egzotyczne, jak dla nas pogrzeb śledzia w Irlandii czy biczowanie panien w Czechach. Zobacz, jak wygląda Wielkanoc na świecie. Wybraliśmy najciekawsze zwyczaje i tradycje wielkanocne.

Święta wielkanocne w Australii – bez zajączka i poza domem
Wielkanoc w Niemczech – drzewa w pisankach, procesje konne i ogniste nabożeństwa
Tradycje wielkanocne we Włoszech – wielogodzinne procesje męczenników, ogniska i tradycyjne zabawy
Wielkanoc w Irlandii – nietypowe zwyczaje: wizyta u fryzjera i pogrzeb śledzia
Nietypowe tradycje wielkanocne w Czechach – smaganie wiązkami wierzby
Święta wielkanocne w Australii – bez zajączka i poza domem
Trudno wyobrazić sobie Wielkanoc w Polsce bez spotkań z rodziną przy stole. Tymczasem mieszkańcy Australii obchodzą święta wielkanocne poza domem. Wykorzystują ten czas na podróżowanie, plażowanie i spacery. Sprzyja temu pogoda – Wielkanoc w Australii przypada na słoneczną jesień.

Poza tym Australijczycy wolą jeść na mieście niż w domu. Cztery dni wolnego z okazji Wielkanocy wykorzystują więc na spotkania w barach i restauracjach.

To nie znaczy, że nie spotykają się wtedy z rodziną i nie spożywają razem świątecznych potraw. Z racji klimatu panującego w Australii, wielkanocne biesiadowanie przybiera często formę grilla na świeżym powietrzu. Podaje się mięso, warzywa, w tym dynię – to wielkanocna tradycja w tym zakątku świata.

swieta-wielkanocne-w-australii-buleczki-hot-cross-buns-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Inną typową świąteczną przekąską są bułeczki udekorowane krzyżem zwane hot cross buns. W środku nadziewane są czekoladą i suszonymi owocami. Podaje się je na ciepło i smaruje rozpływającym się masłem.

Święta wielkanocne w Australii różnią się też ich symbolem. Rolę zajączka pełni bilby, czyli wielkouch króliczy. To on chowa przed dziećmi wielkanocne, czekoladowe jajka. W takie polowanie (Easter Egg Hunt) zaangażowana jest cała rodzina. A dlaczego wielkouch zastąpił królika? Otóż króliki w Australii rozmnożyły się do niebotycznych rozmiarów i zaczęły wyrządzać szkody. Wyobraź sobie, że już w latach 20. XX wieku żyło ich w Australii aż 10 miliardów. Rose-Marie Dusting napisała w 1968 r. opowiastkę o wielkanocnym bilby. Wielkouch podbił serca Australijczyków do tego stopnia, że wyparł królika z wielkanocnej tradycji.

[madohora]

Zwyczaje wielkanocne w Niemczech różnią się w poszczególnych landach. Niemcy, poza wielkanocnymi bukietami, przyozdabiają kolorowymi jajkami całe drzewa.

[madohora]

Ciekawym zwyczajem wielkanocnym jest stukanie się pisankami przy wielkanocnym śniadaniu. Wygrywa ten, którego jajko będzie miało najtrwalszą skorupkę. Zabawę tę znają m.in. mieszkańcy Austrii, Bałkanów i Skandynawii.

[madohora]

Tradycje wielkanocne we Włoszech – wielogodzinne procesje męczenników, ogniska i tradycyjne zabawy

[madohora]

W południowych Włoszech odbywają się procesje zakapturzonych zakonników. W Taranto procesja trwa aż do świtu. Zaczyna się od wyjścia na ulicę Perdoni – par bosych pątników, którzy odwiedzają groby Chrystusa w kościołach. O północy rozpoczyna procesja Madonny, szukającej syna i kończy się w Wielki Piątek o świcie.

[madohora]

Wielkanoc na Sycylii z kolei odbywa się z udziałem diabłów – przebierańcy zakłócają pochody z figurami Marii i zmartwychwstałego Chrystusa, ale zawsze pokonują ich aniołowie.

[madohora]

Zgodnie z tradycją wielkanocną, Irlandczycy powinni już od Środy Popielcowej zaprzestać spożywania mięsa, swoich ulubionych potraw, przestać palić i spożywać alkohol, a nawet oglądać telewizję.

[madohora]

W Irlandii – podobnie jak w Australii – na Wielkanoc piecze się korzenne bułeczki dekorowane krzyżem. A jeśli kura zniesie jaja w wielkanocną niedzielę, to również oznacza się je krzyżykiem i spożywa dopiero na Wielkanoc.

[madohora]

Nietypowe tradycje wielkanocne w Czechach – smaganie wiązkami wierzby

[madohora]

Karnawał przywędrował do Polski w XVIII wieku z Włoch. Najpierw rozgościł się w Warszawie – tam bale karnawałowe wyprawiona parę razy w tygodniu, w pałacach. Obowiązkowym elementem były maski karnawałowe. Ten, kto nie przywdział maski, zostawał wypraszany

[madohora]

Ludowe zwyczaje karnawałowe w Polsce

[madohora]

W Środę Popielcową kobiety wybierały się do karczmy na tańce. Zwyczaj ten miał im zapewnić urodzaj w hodowanych konopiach.

[madohora]

Karnawał pozwalał ludziom z różnych warstw społecznych zapomnieć na chwilę o problemach.

[madohora]

Inne źródła mówią, że karnawał wywodzi się z uroczystości ku czci bogów Dionizosa i Bachusa. Ma też wspólne korzenie z Saturnaliami, czyli świętami obchodzonymi przez pogan w starożytnym Rzymie. Ich celem było powitanie wiosny jako symbolu odradzania się przyrody.

[madohora]

Zacznijmy od największego na świecie i najbardziej widowiskowego karnawału w Rio. Być może przed oczami masz kolorową paradę tancerek samby, słyszysz gwizdki i dźwięk bębnów.

[madohora]

Na początku korowodu tańczy porta-bandeira, czyli tancerka, której ma przykuć uwagę sędziów i widzów. W ręku trzyma flagę szkoły samby. Jej strój również robi wrażenie – jest bogato zdobiony, pełen cekinów i piór. Przy tancerce stoi mężczyzna (metre-sala). Ma ją chronić przed nieuczciwą konkurencją, która niegdyś uciekała się nawet do przemocy.

[madohora]

Karnawał w Rio jest wyjątkowy nie tylko z uwagi na rozmach, ale na etniczną mieszankę i różnorodność kulturową wielu grup społecznych.

[madohora]

Kontakt

Karnawał na świecie. Poznaj wyjątkowe tradycje i zwyczaje karnawałowe
Hanna Zaborska
Hanna Zaborska

Redaktorka
Strona główna Blog Kultura Tradycje i wierzenia Karnawał na świecie. Poznaj wyjątkowe tradycje i zwyczaje karnawałowe

Brakuje Ci zimą kolorów i energii? Masz ochotę zapomnieć o codziennych troskach? Przenieśmy się na chwilę do radosnej krainy, pełnej tańców, ulicznych parad, wymyślnych strojów i masek. Jak obchodzi się karnawał na świecie? Jakie zwyczaje karnawałowe budzą zdziwienie, a które są bliskie naszym tradycjom? Karnawał to nie tylko samba w Rio de Janeiro i bal maskowy w Wenecji. Sprawdź, czy znasz wszystkie ciekawostki o karnawale.

Karnawał w Polsce – skąd się wziął i kiedy się zaczyna?
Ludowe zwyczaje karnawałowe w Polsce
Skąd się wziął zwyczaj zabaw karnawałowych w Europie?
Najpopularniejszy karnawał w Rio de Janeiro
Nowy Orlean – karnawał a’la tłusty czwartek
Karnawał w Wenecji ponad podziałami
Karnawał na Teneryfie – jak świętują Hiszpanie?
Karnawał w Niemczech – obcinanie krawatów, pochody i wybór księcia
Karnawał na świecie – święto swobody
Karnawał w Polsce – skąd się wziął i kiedy się zaczyna?
Karnawał, nazywany w Polsce zapustami, to okres zimowych zabaw, rozpoczynających się od święta Trzech Króli. Koniec karnawału ma miejsce we wtorek, przed Środą Popielcową. Wtedy to rozpoczyna się okres Wielkiego Postu i trwa aż do Wielkanocy.

Karnawał przywędrował do Polski w XVIII wieku z Włoch. Najpierw rozgościł się w Warszawie – tam bale karnawałowe wyprawiona parę razy w tygodniu, w pałacach. Obowiązkowym elementem były maski karnawałowe. Ten, kto nie przywdział maski, zostawał wypraszany.

Czas spędzano na grze w karty i tańcach przy akompaniamencie orkiestry, a w ostatnim tygodniu karnawału organizowano kulig. Brak śniegu nie stanowił przeszkody. Jechało się wtedy karetami do sąsiada, aby wspólnie ucztować.

Ludowe zwyczaje karnawałowe w Polsce
Karnawał w polskiej kulturze ludowej pełen był zwyczajów zapustnych. Mieszkańcy wsi, zapewne już „zaprawieni”, szukali w ogródkach sąsiadów „drzew w kolcach”. Gdy takie znaleźli, zanosili je do karczmy. W zamian dostawali od szynkarza trunek.

Innym zwyczajem karnawałowym było oczywiście przebieranie się. Za to same przebrania nie były z gatunku tych oczywistych. W tamtych czasach najczęściej przebierano się za zwierzęta, przywdziewając ich skóry. Równie często pojawiały się postacie Romów i Żydów. Parobkowie przebierali się też za żandarmów, urzędników, kozaków czy muzykantów.

W Środę Popielcową kobiety wybierały się do karczmy na tańce. Zwyczaj ten miał im zapewnić urodzaj w hodowanych konopiach.

Zapusty na Kaszubach miały swoje osobliwe tradycje, także kulinarne. Na przykład biedniejsi mieszkańcy starali się zjeść choć trochę mięsa wierząc, że ten, kto nie zje mięsa podczas zapustów, będzie całe lato kąsany przez komary.

karnawal-w-polsce-faworki-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Podczas karnawału jadano dużo tłustych potraw. Popularne były placki ziemniaczane. Porcje spożywano spore, chcąc na zapas zaspokoić głód przed postem. Na deser jadano pączki, bliny i faworki. Wiele z kaszubskich zwyczajów karnawałowych przetrwało do dziś.

Karnawał pozwalał ludziom z różnych warstw społecznych zapomnieć na chwilę o problemach.

Skąd się wziął zwyczaj zabaw karnawałowych w Europie?
Pochodzi on z pradawnych obrzędów ku czci bogów urodzaju, szczęścia, życia i światła. Kultywowano je zimą i wczesną wiosną. Ludzie tańczyli wtedy nad ogniskiem. Wierzono, że im ktoś wyżej skoczy, tym wyżej urośnie mu zboże.

Inne źródła mówią, że karnawał wywodzi się z uroczystości ku czci bogów Dionizosa i Bachusa. Ma też wspólne korzenie z Saturnaliami, czyli świętami obchodzonymi przez pogan w starożytnym Rzymie. Ich celem było powitanie wiosny jako symbolu odradzania się przyrody.

Samo słowo „karnawał” prawdopodobnie pochodzi od łacińskiego „carnem levare” albo „carnelevarium”, co dosłownie znaczy „wynieść/usunąć mięso”. I faktycznie obchody karnawału poprzedzały 40-dniowy post, w trakcie którego katolicy nie jadali mięsa.

Najpopularniejszy karnawał w Rio de Janeiro
Zacznijmy od największego na świecie i najbardziej widowiskowego karnawału w Rio. Być może przed oczami masz kolorową paradę tancerek samby, słyszysz gwizdki i dźwięk bębnów.

Nie bez znaczenia dla tego karnawału jest fakt, że Brazylię skolonizowali Portugalczycy. Oni, jak też afrykańscy niewolnicy, sprowadzani w czasie 300-letniego okresu handlu ludźmi, dali początek zamiłowaniu do rytmicznych tańców i śpiewu.

Tak narodziła się samba – wizytówka pochodów ulicznych w wykonaniu szkół tanecznych. Dyrektor każdej szkoły samby układa scenariusz, podkład muzyczny i projektuje stroje. Informacje te przekazuje tancerzom, którzy sami szyją kostiumy i ćwiczą kroki. Takie przygotowania trwają niemal cały rok. Parę tygodni przed samym karnawałem tancerze rozpoczynają próby na Sambodromie (specjalnie na tę okazję zaprojektowanym terenie paradowym).

karnawal-rio-de-janeiro-brazylia-platforma-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Na początku korowodu tańczy porta-bandeira, czyli tancerka, której ma przykuć uwagę sędziów i widzów. W ręku trzyma flagę szkoły samby. Jej strój również robi wrażenie – jest bogato zdobiony, pełen cekinów i piór. Przy tancerce stoi mężczyzna (metre-sala). Ma ją chronić przed nieuczciwą konkurencją, która niegdyś uciekała się nawet do przemocy.

Brazylijczycy są przyjaźnie nastawieni do turystów, którzy tłumnie przybywają na karnawał w Rio. Chętnie wciągają ich do wspólnej zabawy, ucząc kroków tanecznych.

Jeśli marzy Ci się wzięcie udziału w tej tanecznej paradzie, należy kupić wcześniej kostium jednej ze szkół. Wtedy wraz z tancerzami, zostaniesz wpuszczony na Sambodrom.

Karnawał w Rio jest wyjątkowy nie tylko z uwagi na rozmach, ale na etniczną mieszankę i różnorodność kulturową wielu grup społecznych.

Nowy Orlean – karnawał a’la tłusty czwartek
W Stanach Zjednoczonych najhuczniej świętuje się karnawał w Nowym Orleanie, zwany Mardi Gras. Dosłownie oznacza on „tłusty wtorek” (nie mylić z naszym czwartkiem), gdyż przed Wielkim Postem spożywany jest cały tłuszcz, jaki znajduje się w domu.

Nowy Orlean kojarzy się z muzyką, galeriami sztuki i miejscowymi artystami. To miasto będące kolebką jazzu ma europejską duszę. I to właśnie w Nowym Orleanie zakorzenił się francuski Mardi Gras. To wielotygodniowe obchody karnawału. Ulice mienią się tradycyjnymi kolorami – fioletowym, zielonym i żółtym. W sklepikach i ulicznych bazarach z łatwością można zakupić symbole karnawału, czyli kolorowe koraliki, kokardy czy tradycyjne ciasto Mardi Gras, zwane King Cake (w cieście schowana jest figurka dzieciątka Jezus). Ten, kto natknie się na figurkę zostaje Królem Dnia. Spoczywa na nim obowiązek dostarczenia ciasta na kolejną imprezę.

[madohora]

Karnawał w Wenecji ponad podziałami

[madohora]

Pierwsze wzmianki o karnawale w Wenecji znaleziono w piśmiennictwie z 1268 roku. Wiadomo jednak, że maski w Wenecji noszono już w XI wieku.

[madohora]

Tradycyjnym rozpoczęciem karnawału jest lot anioła. Akrobatka (najczęściej aniołem jest właśnie kobieta) w pięknej sukni szybuje na stalowych linach nad placem św. Marka. To tradycja z 1548 roku!

[madohora]

Karnawał na Teneryfie – jak świętują Hiszpanie?

[madohora]

Uliczna część karnawału na Teneryfie trwa 10 dni. Świętowanie na ulicach rozpoczyna parada zwana Cabalgata Anunciadora. Przemarsz barwnych zespołów tanecznych i przejazd udekorowanych platform to atrakcje karnawału, na które zjeżdżają się turyści z całego świata. Kulminacją tej części karnawału jest pokaz fajerwerków i zabawa do samego rana.

[madohora]

Około roku 1230 dominikanin , a później kardynał Hugo von Saint-Cher, zmagał się z problemem, czy w przypadku nieodbycia pokuty istnieje realne darowanie kary, czy też zostanie ona po prostu spłacona poprzez nieodpowiedni zamiennik. Dla niego podstawowym stwierdzeniem chrześcijanina było to, że całe zbawienie opiera się na Jezusie Chrystusie. Z tego wyprowadził ideę tezaurus zasługi lub tezaurus ecclesiae (skarb kościelny). Zasługi bowiem Chrystusa i świętych stanowiły skarb Kościoła, za pomocą którego spłacane były jeszcze należne pokuty grzeszników.

[madohora]

Odpustem jałmużnowym, za który w ramach odpustu należało ofiarować określoną sumę pieniędzy, był nadużycie szczególnie rozpowszechnione w okresie renesansu . Już w 1385 roku Geoffrey Chaucer w prologu „Opowieści kanterberyjskich” karykaturował sprzedawcę odpustów : „...wówczas umiał swoim miodowym językiem głosić społeczeństwu srebrniki”. Kuria na przestrzeni lat systematycznie rozszerzała system odpustów i organizowała wydarzenia o charakterze kampanii (takie jak odpusty rocznicowe) w całej Europie, w całej rzymskiej strefie wpływów, w celu finansowania tureckich krucjat, budowy kościołów i innych celów. Koncepcję tego opracował Raimund Peraudi , kardynał od 1493 roku . Z jego inicjatywy w 1476 roku opublikowano bullę papieską , która umożliwiła odpusty także duszom w czyśćcu i tym samym zwiększyła popularność systemu odpustowego. Aż do swojej śmierci w 1504 r. Peraudi realizował zaplanowaną koncepcję w jednolity, ujednolicony sposób i wdrażał ją do codziennej praktyki poprzez masową produkcję z wykorzystaniem drukowanych listów odpustowych

[madohora]

Choć sobór w Bazylei (1431–1449) podjął próbę zwalczania papieskiej wyższości w zakresie odpustów, system jako taki początkowo pozostał nietknięty. Papieże okresu renesansu, których współcześni , zwłaszcza papież Leon, w dużej mierze opisali jako skorumpowanych Listy odpustowe były przedmiotem obrotu w całej Europie jak papiery wartościowe . Prawdopodobnie najsłynniejszym kaznodzieją odpustowym w Niemczech był dominikanin Johann Tetzel, działający na terenie Magdeburga . W latach 1514 i 1516 udzielał odpustów, rzekomo w celu sfinansowania wojen tureckich i wspomożenia budowy kościoła św. Piotra w Rzymie. W rzeczywistości tylko połowa pieniędzy trafiła do Rzymu, druga połowa do odpowiedniego kaznodziei odpustów i do arcybiskupa Brandenburgii Albrechta , który przeznaczył je na spłatę swoich długów wobec Fuggerów . Ten tzw. „odpust Piotrowy” został ostatecznie zakazany przez elektora Saksonii , który chciał zapobiec masowemu odpływowi pieniędzy do Rzymu.

[madohora]

Sobór Trydencki (1545–1563) w swoim dekrecie o odpustach podtrzymał władzę Kościoła w zakresie udzielania odpustów. Jednak od lipca 1562 roku nie wolno było nimi już handlować. Biskupi musieliby zbierać wszelkie nadużycia i informować o nich Papieża . 8 lutego 1567 papież Pius V w konstytucji Etsi Dominici zniósł wszelkie odpusty jałmużnowe , a 2 stycznia 1570 w konstytucji Quam plenum nakazał ekskomunikę tych , którzy chcieli handlować odpustami. W Kodeksie Iuris Canonici z 1917 r. sprzedaż odpustów była nadal zakazana zgodnie z kan. W 2327 roku został ukarany ekskomuniką.

[madohora]

Papież Paweł VI ogłosił konstytucję apostolską Indulgentiarum doctrina . 1 stycznia 1967 roku dokonano reorganizacji systemu odpustów, której celem było nadanie pobożnej praktyce uzyskiwania odpustów „większej godności i szacunku”. Penitencjaria Apostolska udziela w imieniu Papieża odpustów specjalnych

[madohora]

Odpust zupełny można uzyskać z określonych okazji: Roku Świętego , Kompostelańskiego Roku Świętego , Światowych Dni Młodzieży lub innych nadzwyczajnych okazji, jak np. 150. rocznica objawień maryjnych w Lourdes w 2008 roku.

[madohora]

[madohora]

W późnym średniowieczu przywileje odpustowe dla klasztorów odgrywały szczególną rolę, umożliwiając osobom zakonnym uzyskanie odpustów bez konieczności udania się na pielgrzymkę do Rzymu lub innego miejsca pielgrzymkowego. Te przywileje odpustowe były szczególnie ważne dla klasztorów żeńskich. Przykładem takich przywilejów odpustowych jest przywilej nadany klasztorowi dominikanów w Augsburgu św. Katarzyny przez papieża Innocentego VIII w 1487 r., który pozwolił zakonnicom uzyskać różne odpusty siedmiu głównych kościołów rzymskich poprzez modlitwę w murach klasztoru. W formie tzw. cyklu bazylikowego nawiązano także do przywileju w wyposażeniu klasztoru. Powszechne były przywileje papieskie, w ramach których, podobnie jak ten, w innym miejscu udzielano odpustów siedmiu głównych kościołów rzymskich. To samo stało się z odpustem porcjunkuli .

[madohora]

[madohora]

W judaizmie jałmużna, zwana cedaką , jest wyrazem miłości i zaangażowania wiary . Zakres i kwota powinny odpowiadać sytuacji społecznej i ekonomicznej darczyńcy

[madohora]

„ Kiedy więc dajesz jałmużnę, niech nie rozbrzmiewa to przed tobą, jak to czynią obłudnicy w synagogach i na ulicach, aby ludzie go chwalili. Zaprawdę, powiadam wam, oni już otrzymali swoją nagrodę. „

– Mt 6,2 UE

[madohora]

W okresie reformacji przepisy kościelne takie jak : B. 1523 Zakon kastowy Leisnigerów . Pieniądze wspólnoty kościelnej, pochodzące ze „skrzynki”, będącej swego rodzaju skarbonką, przeznaczane były na wspieranie potrzebujących poprzez jałmużnę

[madohora]

„ Mówi się, że biedni wejdą do raju pięćset lat przed bogatymi. Dając jałmużnę, kupujesz od biednych coś z raju. „

– Elias Canetti ( Głosy Marrakeszu )

[madohora]

Reformacja rozpoczęła się początkowo w Wittenberdze i Zurychu . W latach czterdziestych XVI w. pod wpływem Jana Kalwina Genewa rozwinęła się w trzeci ośrodek o wpływach paneuropejskich. Doszło do tymczasowego zakończenia w obrębie Świętego Cesarstwa Rzymskiego wraz z pokojem augsburskim w 1555 r. Różnice między protestanckimi a kontrreformacyjnymi , katolickimi majątkami cesarskimi , które doprowadziły do ​​wojny trzydziestoletniej w 1618 r., zostały ostatecznie rozwiązane dopiero pokoju westfalskiego w 1648 r . Nawet poza granicami imperium ruch reformacyjny trwał do XVII wieku.

[madohora]

Ruch reformacyjny od początku był zróżnicowany. Luteranizm wyłonił się z reformacji wittenberskiej , a rodzina kościoła reformowanego , w skład której wchodzą prezbiterianie i kongregacjonaliści, wyłoniła się z reformacji szwajcarskiej . Radykalna Reformacja obejmuje spirytyzm i ruch anabaptystyczny , który pojawił się w kontekście reformacji szwajcarskiej i miał na celu przywrócenie nowotestamentowej wspólnoty Jezusa. Chrzest wierzących, który oni wyłącznie praktykowali i przez swoich przeciwników nazywany był ponownym chrztem , był jedynie częścią i – ściśle rzecz biorąc – konsekwencją ich eklezjologii . Kościół był dla nich wspólnotą wierzących, w której upadły bariery społeczne.

[madohora]

W późnym średniowieczu łaciński termin reformatio odnosił się do powrotu do wyidealizowanego porządku z przeszłości, ale także do działań reformatorskich. Zbuntowani rolnicy zaatakowali tradycyjny reformatio ; Jednak rzadko można go spotkać u Lutra, Zwingliego czy Kalwina. Od połowy XVI w. zaczęto nazywać zmarłych pionierów reformatorami. Pokój westfalski wprowadził termin ius reformandi w 1648 r . i zreformowany stał się (kontrowersyjnym) samookreśleniem wyznaniowym.

[madohora]

Od połowy XX wieku utrwalił się termin „druga reformacja” na określenie rozwoju kościołów reformowanych, kojarzonych przede wszystkim z imieniem Kalwin. Jednakże słabo wyraża fakt, że reformacja szwajcarska nie rozpoczęła się po reformacji wittenberskiej, ale mniej więcej w tym samym czasie

[madohora]

Podczas gdy istniejące lub rozwijające się sieci listów były centralnym środkiem wymiany informacji o treściach humanistycznych i reformatorskich wśród wykształconej elity , media drukowane otworzyły się na udostępniały te przesłania coraz większemu kręgowi wykształconych czytelników. Po objęciu w 1512 roku wittenberskiej profesury lectura in biblia Luter początkowo powstrzymywał się od publikacji drukiem. Dopiero gdy po roku 1517 w Norymberdze, Lipsku i Bazylei ukazały się nieautoryzowane przedruki jego „95 tez odpustowych”, najwyraźniej nastąpiła zmiana w strategii wydawniczej.

[madohora]

Wiek XVI charakteryzował się głębokimi procesami przemian społecznych . Jednym z powodów było rosnące znaczenie miast. Dzięki handlowi w miastach o znacznej sile finansowej utworzyła się klasa średnia. W tym kontekście mówi się także o wczesnym kapitalizmie . Patrycjusze w miastach, m.in. B. Fuggerów w Augsburgu , ich siła gospodarcza często przewyższała miejscową szlachtę zajmującą się rolnictwem. Rolnictwo opierało się na pracy rolników, którzy stanowili większość ludności. W większości utrzymywali się z egzystencji i cierpieli z powodu podatków , ceł , pracy przymusowej i pańszczyzny .

[madohora]

Oprócz problemów konstytucyjnych w Rzeszy doszło do sytuacji politycznej w Europie. Charakteryzowało się to przede wszystkim kontrastem między Habsburgami a Francją . W latach 1521-1544 cesarz Karol V i król Francji Franciszek I stoczyli trzy wojny włoskie z krótkimi przerwami , o dominację w północnych Włoszech i panowanie nad dziedzicznymi ziemiami burgundzkimi, do których obaj rościli sobie pretensje. Imperium Habsburgów obejmowało imperium w Europie Środkowej, Hiszpanię (w tym południowe Włochy) i hiszpańskie kolonie w Nowym Świecie. Francję otoczyły dwa terytoria Habsburgów. Celem Karola V było połączenie imperium z Hiszpanią poprzez aneksję południowej Francji. Franciszka Chciałem za wszelką cenę temu zapobiec. Papież obawiał się również, że Habsburgowie będą lepsi i tymczasowo sprzymierzył się z królem francuskim.

[madohora]

Atrakcyjne były idee konsekwentnego kształtowania osobistego stylu życia i organizacji wspólnoty według przykazań Bożych. Wierzono, że Kościół administrował zasługami Chrystusa i świętych jako skarbnicą łask i zapewniał możliwości uzyskania Bożego przebaczenia. W tej roli została doceniona w późnym średniowieczu bardziej niż w innych okresach historii Kościoła. Dwubiegunowy model eksternalizacji/internalizacji był często stosowany w historii badań dla przejścia od późnego średniowiecza do okresu reformacji, co nie obyło się bez problemów.

[madohora]

Reformatorzy pozytywnie odnosili się do aktorów z XIV i XV wieku, których uważali za prekursorów. Według ich własnego postrzegania podjęli oni swoje krytyczne uwagi i pomysły na reformy, a następnie rozwinęli je dalej:

[madohora]

Marcin Luter wstąpił jako mnich do zakonu augustianów pustelników w 1505 roku . Od 1512 roku Luter był profesorem biblijnym swojego zakonu na Uniwersytecie w Wittenberdze . Jego przełożony zakonny Johann von Staupitz założył w Erfurcie i Wittenberdze „wspólnotę czytelniczą”, w której bardzo intensywnie studiowano pisma mistyka Taulera . Do tego kręgu należeli Andreas Karlstadt , Johann Lange , Justus Jonas , a następnie Luter. Kazania Taulera i błędnie mu przypisywane dzieło Theologia German wywarły ogromny wpływ na Lutra. Duży wpływ na jego sposób myślenia wywarła interpretacja Listu do Rzymian i intensywne studia nad teologią Pawłową

[madohora]

[madohora]

W kwietniu 1518 Luter wziął udział w kapitule zakonu w Heidelbergu. Na marginesie wewnętrznych negocjacji w zakonie 26 kwietnia doszło do dysputy, która dała Luterowi okazję do przedstawienia swojej krytyki nie odpustów, ale teologii scholastycznej . Przeciwstawił jej teologię chwały ( theologia gloriae ) swojej teologii krzyża ( theologia crucis ). Najważniejszym zdaniem była teza, że ​​wolna wola istnieje tylko z nazwy, a nie w rzeczywistości ( res de solo titulo , Teza 13). Wśród słuchaczy „ dysputy heidelberskiej ” było kilku młodych teologów, którzy później należeli do „elity przywódców reformacji” (Thomas Kaufmann) w południowo-zachodniej części imperium: [43] Martin Bucer , Johannes Brenz , Erhard Schnepf i Martin Frechta . [40] Bucer był ośrodkiem reformacji górnoniemieckiej, był niezależnym teologiem (w przeciwieństwie do Brenza, zwolennika Lutra), a później wywarł formacyjny wpływ na Jana Kalwina .

[madohora]

Następnie formalnie wszczęto postępowanie przeciwko Luterowi i 7 sierpnia 1518 roku otrzymał on wezwanie do Rzymu. Fryderyk Mądry zadbał o to, aby przesłuchanie Lutra zostało przeprowadzone przez kardynała Kajetana na marginesie sejmu augsburskiego (12 października 1518). Kajetan był gotowy przyjąć wyrzeczenie się Lutra, jednak Luterowi udało się go wciągnąć w dyskusję na temat Papieża i Kościoła na podstawie bulli Unigenitus (z 1343 r.). Najwyraźniej otrzymując poradę prawną, następnego dnia oświadczył, że nie miał świadomości, że nauczał wbrew dekretom papieskim i był gotowy poddać się osądowi Kościoła

[madohora]

Dużą rolę odegrał w tym spór lipski. Tę akademicką debatę zapoczątkował wittenberski teolog Andreas Bodenstein (zwany Karlstadt ), który odpowiedział na krytykę teologa z Ingolstadt Johannesa Ecka dotyczącą 95 tez Marcina Lutra. Po tym, jak Eck podczas przygotowywania dysputy wyraźnie odniósł się do Lutra zamiast do Karlstadta, ten ostatni starał się następnie o dopuszczenie go w charakterze dyskutanta. Do sporu doszło pomimo oporu Uniwersytetu w Lipsku dzięki inicjatywie księcia Jerzego Saksonii , który chciał go wykorzystać do podniesienia reputacji swojej uczelni państwowej

[madohora]

Luter odrzucił twierdzenie papieskie, jakoby jedynie papieskie Magisterium było upoważnione do autorytatywnej interpretacji Pisma Świętego. Ponadto wykorzystał nastroje narodowe i oświadczył, że Niemcy muszą cierpieć bardziej niż jakikolwiek inny naród. Może to być odebrane, zwłaszcza przez szlachtę, jako wezwanie do utworzenia niemieckiego kościoła narodowego.

[madohora]

W trzecim głównym dziele Reformacji, O wolności chrześcijanina, Luter odnosi się do wolności protestanckiej . Napisana przystępnym językiem i bogatym w obrazy językiem, skierowana jest do piśmiennego, miejskiego odbiorcy spoza kręgu uczonych. Opierając się na doktrynie o dwóch naturach, chrześcijanin żyje zawsze w dwóch aspektach: wobec Boga ( coram Deo ) i wobec świata ( coram mundo ). Ze względu na Boga, który usprawiedliwia grzesznika jedynie przez łaskę , człowiek jest wolny od uczynków. Patrząc jednak na świat, wiara musi się sprawdzać i objawiać w dobrych uczynkach .

[madohora]

Bulla Exsurge Domine, wydana 15 czerwca 1520 r. i opublikowana 24 lipca , dawała Luterowi 60 dni na uchylenie postanowienia. Jeśli Luter odmówi, zostanie ekskomunikowany z Kościoła . [58] 10 października w Wittenberdze odbyło się palenie książek, zorganizowane przez Johanna Agricolę i ogłoszone przez Philippa Melanchtona . Przede wszystkim spalono księgi prawa kanonicznego . Luter wrzucił byka grożącego ekskomuniką w ogień. [59] Ponieważ Luter najwyraźniej nie wycofał się, ekskomunika (Bulle Decet Romanum Pontificem ) ogłoszona 3 stycznia 1521 r. była logiczna. Zgodnie z prawem cesarskim osoba ekskomunikowana podlegała cesarskiemu zakazowi . Jednak władca Lutra, Fryderyk Mądry, otrzymał już w październiku 1520 roku obietnicę od cesarza Karola V, że nie potępi Lutra bez własnego przesłuchania

[madohora]

[madohora]

Podczas dysputy w Lipsku dwaj profesorowie Karlstadt i Luter stanęli razem jako obrońcy reformacji wittenberskiej przeciwko Eckowi. Ale to szeroko nagłośnione wydarzenie ujawniło także kolegialną rywalizację między nimi. Po sporze Karlstadt w dalszym ciągu kontynuował główny temat usprawiedliwienia przez samą łaskę ( sola gratia ), pozostając jednak zdecydowanie lojalny wobec papieża. Niemniej jednak we wrześniu 1520 roku Eck umieścił swoje nazwisko obok nazwiska Lutra na bulli grożącej ekskomuniką. Z konieczności Karlstadt zerwał teraz z Rzymem, a tym samym z pobożnością, w której dorastał (list pocieszenia do matki). Karlstadt postawił sobie za cel długoterminowy nowe tłumaczenie całej Biblii na język niemiecki. W sierpniu 1520 opublikował wprowadzenie do studiowania Biblii ( De canonicis scripturis libellus ), które mocno opiera się na Hieronimie i Augustynie i ukazuje Karlstadta jako humanistę. Zdecydował się podążać za kanonem żydowskim w zakresie Starego Testamentu; zostało to później szeroko przyjęte w protestantyzmie.

[madohora]

Karlstadt odegrał w tym znaczącą rolę swoim dziełem O odrzuceniu obrazów (27 stycznia 1522): Chociaż także był zwolennikiem uporządkowanego podejścia, wizerunki Chrystusa i świętych oraz krucyfiksy piętnował jako grzechy przeciwko pierwszemu przykazaniu. Elektor, ignorowany w sprawach miejskich i kościelnych, wstrzymał reformy; Karlstadt został w dużej mierze pozbawiony publicznego uroku przez cenzurę i wkrótce potem przeniósł się do Orlamünde jako wiejski ksiądz . Luter powrócił do Wittenbergi w marcu 1522 r. Tam w habicie augustianów i ze świeżo ściętą tonsurą wygłosił cykl kazań, w których nawoływał do przywrócenia dawnego nabożeństwa kościelnego, aby „oszczędzić słabych” ( kazania Invokavit )

[madohora]

Huldrych Zwingli ukończył studia w Wiedniu i Bazylei w 1506 roku, uzyskując stopień magistra artium iw tym samym roku przyjął święcenia kapłańskie . Był pastorem w Glarus do 1516 roku , następnie proboszczem w miejscu pielgrzymkowym Einsiedeln . W jego zachowanej prywatnej bibliotece widać, z wieloma śladami lektury, intensywne badania, jakie Zwingli prowadził w tym czasie: starożytni autorzy pogańscy i chrześcijańscy, dzieła szkotyzmu oraz teologia włoskiego renesansu. Doświadczeniem formacyjnym było osobiste spotkanie z Erazmem z Rotterdamu w 1515 roku .

[madohora]

Podczas Wielkiego Postu w 1522 r. część świeckich bliskich Zwingliemu wielokrotnie naruszała kościelne przepisy dotyczące postu, co doprowadziło do konfliktu z biskupem Konstancji . Dla tych świeckich Zwingli napisał swoje pierwsze dzieło reformacyjne ( O Erkiesenie i wolności żywności ), w którym odrzucił kościelne przepisy żywieniowe jako niebiblijne. Pouczające jest porównanie z tekstem Lutra O wolności chrześcijanina : Luterowi zależało na wewnętrznej wolności jednostki, co zrelatywizowało wartość postu i innych zasad kościelnych. Adresatem Zwingliego nie była jednostka, ale wspólnota, dlatego też zasady postu postawiły przed nim pytanie, czy są one przykazaniem Bożym, czy też ustawami ludzkimi.

[madohora]

Charakterystyczne dla Zwingliego było to, że akceptował sobór jako autorytet w sprawach kościelnych i współpracował z nim – w tych warunkach ruch anabaptystyczny był dla Zwingliego nie do przyjęcia. W dwuletnim procesie reform wszystkie obrazy zostały usunięte z kościołów, klasztory i klasztory zostały zniesione, a msze zostały zniesione w miastach i na wsi. W tym samym czasie Zurych zerwał kontakt z biskupem Konstancji. Reformy uwolniły pieniądze, które trafiły na pomoc dla biednych w miastach. Ponieważ jurysdykcja kościelna była przestarzała, zadanie to przejął miejski sąd małżeński w Zurychu. Kolejną innowacją był ośrodek szkoleniowy dla pastorów ( Prophezei ); Tutaj Zwingli wraz z gronem uczonych pracował nad niemieckim tłumaczeniem Biblii ( Biblia Zuryska ).

[madohora]

Wiosną 1524 r. rada zuryska dowiedziała się, że wiejscy księża Wilhelm Reublin ( Witikon ) i Johannes Brötli ( Zollikon ) chrzcili niemowlęta na prośbę, doradzali jednak rodzicom, aby nie przyprowadzali dzieci do chrztu, dopóki nie osiągnęły rozsądnego wieku. wiek. Aby temu zapobiec, sobór wydał obowiązkowy chrzest. W grudniu 1524 roku Zwingli ostrym pismem wyraźnie zdystansował się od kręgu wokół Grebela. Felix Manz zasugerował pisemną dyskusję na temat chrztu niemowląt, ponieważ nie dorównywał doświadczonemu i popularnemu dyskutantowi Zwingliemu.

[madohora]

Niedługo potem członkowie kręgu Grebelów spotkali się na posiłku na farmie niedaleko Zollikon. Jörg Blaurock rozdawał chleb i nalewał wino do prostych naczyń do picia. Był to rodzaj celebracji komunii, który został uznany za prawidłowy podczas Drugiej Dysputy w Zurychu, lecz którego wprowadzenie początkowo nie zostało zatwierdzone przez Sobór. Ruch rozprzestrzenił się z regionu Zurychu do kantonów Appenzell i St. Gallen; istnieją powiązania z powstaniami chłopskimi. 6 marca 1526 r. sobór w Zurychu uznał, że ponowny chrzest będzie karą śmierci. 5 stycznia 1527 roku Feliks Manz został stracony przez utonięcie w Limmat .

[madohora]

Księstwo Pruski było pierwszym obszarem terytorialnym, który wprowadził reformację w 1525 r. ( patrz mandat z 6 lipca 1525 r .). W ślad za imperium poszły m.in. Księstwo Anhalt-Köthen , Księstwo Ansbach , Księstwo Bayreuth i Cesarskie Miasto Norymberga (1524/25) .

[madohora]

Mniejszość, sześciu książąt i czternaście wolnych miast cesarskich , założona 19/20. April w formie ustnej i pisemnej protestu, zawierającego połączenie argumentów prawnych i apelującego do ich sumienia związanego wiarą. Nazwa protestantyzmu pochodzi od tak zwanej protestacji Speyera ; Protest pokazuje, jak postępowało kształtowanie się ponadregionalnej tożsamości wyznaniowej. Protestancka mniejszość stanów cesarskich potrzebowała teorii prawa, która w razie potrzeby pozwoliłaby im stawić opór cesarzowi. W tym celu imperium zdefiniowano jako arystokrację klasową. Stany cesarskie wybrały cesarza i były uprawnione z jednej strony do ustalania wyznania swoich poddanych, a z drugiej strony do dochodzenia swojej opcji religijnej przeciwko cesarzowi.

[madohora]

Po Augsburgu Melanchton był postrzegany jako czołowy teolog wittenberski, co spowodowało, że stał się bardziej niezależny w porównaniu do Lutra. Dopilnował, aby artykuły szmalkaldzkie napisane przez Lutra pozostały nieskuteczne w Bundestagu szmalkaldzkim w 1537 r. , wiedział bowiem, że zawarte w nich sformułowania Lutra są nie do przyjęcia dla przedstawicieli cesarskich miast Górnych Niemiec. Credo przymierza brzmiało Confessio Augustana , rozszerzone o traktat o władzy i prymacie papieża wraz z traktatem o władzy jurysdykcyjnej biskupów, teksty, które Melanchton napisał w imieniu przymierza w lutym 1537 roku.

[madohora]

13 grudnia 1534 r. sejm stanu Treptow podjął decyzję o wprowadzeniu reformacji w Księstwie Pomorskim .

[madohora]

Jednakże w wyjętym spod prawa Magdeburgu zgromadzili się luteranie, którzy byli gotowi stawić opór w okresie przejściowym. Ta grupa skupiona wokół Matthiasa Flaciusa Illyricusa zajęła stanowisko: „Jeśli chodzi o przyznanie się do winy i spowodowanie przestępstwa, nie ma żadnych nieistotnych efektów zewnętrznych ( Nihil est adiaphoron in casu Confesionis et skandali )”. Flaciusa, byłego ucznia Melanchtona, nigdzie nie było polityczną odpowiedzialność Kościoła i pod tym względem nie musiał brać pod uwagę żadnych rozważań.

[madohora]

Anabaptystów z Münster charakteryzował entuzjastyczny i gwałtowny chiliazm , który został wywołany prześladowaniami, których doświadczyli. Po zdobyciu przez partię reformacyjno-anabaptystów większości politycznej w radzie Münster w 1534 r., miasto zostało w dużej mierze otoczone pierścieniem oblężniczym pod rządami biskupa Franza von Waldecka . W rezultacie anabaptyści z Münster ulegali coraz większej radykalizacji, a kulminacją rozwoju było utworzenie „Królestwa Münster”, a ostatecznie szturm na miasto latem 1535 r. Ich przywódcy uważali się za decydujące narzędzia i pionierów nadchodzącego Królestwo Boga.

[madohora]

[madohora]

W marcu 1536 r. w Bazylei ukazała się drukiem pierwsza wersja Institutio Christianae Religionis , zwięzłego dogmatu protestanckiego. Dzieło ujawniło jego autora. Tak się złożyło, że podczas przejazdu przez Genewę do Kalwina podszedł Guillaume Farel . Farel przekonał Kalwina, aby pomógł w przeprowadzeniu reformacji w Genewie. Pod koniec 1536 roku Sobór Genewski przyznał Kalwinowi stanowisko redaktora. Po ukończeniu studiów prawniczych zaczął wygłaszać wykłady biblijne, a wkrótce prowadził także nabożeństwa w kościele. Farel i Kalwin ponieśli porażkę w Genewie, żądając pozwolenia na wykluczenie członków kościoła z Wieczerzy Pańskiej w ramach środka dyscyplinarnego ( ekskomunika ). 23 kwietnia 1538 roku zostali wypędzeni z miasta.

[madohora]

Nie było w tej sprawie żadnego sądu apelacyjnego. Powstał opór przeciwko Kalwinowi i Compagnie des pasteurs , zwłaszcza wśród patrycjuszy genewskich. Ale opozycja nigdy nie podjęła skutecznych działań. Duży napływ prześladowanych hugenotów zmienił strukturę ludności. Dzięki naturalizacji, która wiązała się z prawem do głosowania, przyjazna Kalwinowi frakcja rady zapewniła sobie w 1555 roku lojalny elektorat. Spontaniczne niepokoje umożliwiły im postawienie krytyków Kalwina przed sądem za zdradę stanu. Opozycja została zmiażdżona, część jej przywódców stracono, a część wydalono. Za pieniądze ze skonfiskowanych majątków rada miejska założyła Académie de Geneve , w której kształcili przyszłych pastorów ze wspólnot francuskich hugenotów.

[madohora]

[madohora]

W lipcu 1567 roku nieletni następca tronu Jakub VI. koronowany; Kazanie wygłosił John Knox.

[madohora]

Od czasu mianowania Jacobusa Arminiusa do Lejdy w 1603 r. wkrótce otwarcie rozgorzały kontrowersje dotyczące doktryny o predestynacji między Remonstrantami i Contraremonstrantami ; W 1614 roku stany Holandii nie były już w stanie przywrócić pokoju w Holenderskim Kościele Reformowanym poprzez rozwiązanie kompromisowe wypracowane przez Hugo Grotiusa. Kiedy gubernator Maurycy Orański odwiedził nabożeństwo Contraremonstrant w Hadze w dniu 23 lipca 1617 r., kościelne kwestie teologiczne przeplatały się z holenderską polityką wewnętrzną, a spór polityczny toczył się pomiędzy Maurycym Orańskim a prawnikiem stanowym Johanem van Oldenbarneveltem . Oldenbarnevelt nie interesował się teologią bardziej niż Moritz, lecz biorąc pod swoją opiekę mniejszość remonstrantów, starał się wzmocnić wpływ państwa na Kościół Reformowany.

[madohora]

Reformacja i katolicka kontrreformacja w Szwajcarii przebiegały w nieco innym kontekście niż w Niemczech. Za początek można uznać pracę Ulricha Zwingliego jako księdza ludowego w Zurychu od 1519 r. , a za koniec denominacji można uznać drugą wojnę Villmerg w 1712 r . Sama Reformacja również przybrała inny przebieg w Szwajcarii, gdyż Stara Konfederacja miała inną strukturę społeczną niż Cesarstwo . Do dziś kościoły ewangelicko-reformowane , które wyłoniły się z reformacji szwajcarskiej, różnią się od kościołów ewangelicko-luterańskich , które wyłoniły się z reformacji w Wittenberdze . Zgodnie z charakterem Konfederacji jako konfederacji państw , reformacja w Szwajcarii wywodziła się z różnych ośrodków i była stymulowana przez różnych reformatorów, w tym Johannesa Oekolampada , który promował reformację w Bazylei od 1522 r., oraz Berchtolda Hallera , którego tezy były wykorzystywane do sporu berneńskiego w 1528 r. w decydujący sposób przyczynił się do utrwalenia reformacji.

[madohora]

Humanista i tłumacz Biblii Jacques Lefèvre d'Étaples był centralną postacią, która skupiała wokół siebie innych ludzi, którzy omawiali tezy Marcina Lutra z 1519 r. , a następnie przejęli wierzenia protestanckie. Król Franciszek I początkowo tolerował wysiłki reformatorskie we Francji, ale wkrótce ugiął się pod naciskiem katolików i ograniczeniami polityki zagranicznej, tak że pierwsze egzekucje protestantów miały miejsce w 1523 roku. Do 1530 roku działalność reformacyjna została w dużej mierze zepchnięta do podziemia. Niemniej jednak wspólnoty protestanckie pozostały. W 1533 roku Jan Kalwin przeszedł na wiarę reformowaną i pomimo wygnania do Genewy wywarł decydujący wpływ na francuski protestantyzm.

[madohora]

Dopiero za panowania syna Henryka Edwarda VI. Począwszy od 1547 r. wprowadzono poważne reformy (np. pierwsza Księga Modlitw jako podstawa kultu w języku narodowym w 1549 r. i czterdzieści dwa artykuły z 1552 r. jako dokument wyznaniowy reformacji). Martin Bucer został powołany na uniwersytet w Cambridge w 1549 roku . Od 1553 r. Anglia została przymusowo zwrócona do doktryny rzymskiej pod panowaniem Marii Tudor , „Krwawej Marii” , ale kiedy w 1558 r. na tronie wstąpiła jej przyrodnia siostra Elżbieta I , Kościół anglikański został ponownie ustanowiony. 39 artykułów, napisanych na podstawie 42 artykułów w 1563 r. i zatwierdzonych przez królową w 1571 r., nadało Kościołowi anglikańskiemu orientację umiarkowanie kalwińską .

[madohora]

Już w 1525 roku książę Albrecht wprowadził reformację w Prusach Księskich , pierwszym terytorium zdominowanym przez Królestwo Polskie .

[madohora]

Za tolerancyjnych rządów Johanna Zygmunta Zápolyi, na mocy edyktu Torda z 1568 r., zarówno wyznania luterańskie, reformowane, katolickie, jak i unitarne zostały uznane za równe; ten ostatni otrzymał w 1571 r. te same prawa, co inne uznane kościoły w Siedmiogrodzie. Kolejne wyznania wiary odrzucono rok później. Większość populacji stała się teraz protestantami. W 1590 r. we wschodniej węgierskiej wiosce Vizsoly wydrukowano pełną Biblię Bálinta Mantskonta, przetłumaczoną na język węgierski przez grupę pod przewodnictwem Gáspára Károlyi . Biblia ta, która później ukształtowała język i kulturę, została sfinansowana przez szlachtę protestancką.

[madohora]

W 1557 roku mnich Casiodoro de Reina , należący do zakonu hieronimitów niedaleko Sewilli , uciekł do Genewy. Przetłumaczył całą Biblię na język hiszpański, która została wydrukowana w Bazylei w 1569 roku. Cipriano de Valera poprawiał ją począwszy od 1582 r., została wydrukowana w Amsterdamie w 1602 r. jako Biblia Reina Valera , a następnie poddana dalszym poprawkom i drukowi. W 1559 r. kilku protestantów zostało skazanych na śmierć i spalonych zarówno w Valladolid , jak i w Sewilli. Szacuje się, że Inkwizycja wytropiła w sumie około 1000 protestantów, a 100 skazano na śmierć i stracono.

[madohora]

Ale Reformacja nie tylko zrewolucjonizowała życie duchowe, ale także zapoczątkowała wszechstronny rozwój społeczno-polityczny. Przygotowane przez fundamentalne oddzielenie przez Lutra tego, co duchowe i świeckie ( doktryna dwóch królestw ), państwo wyrwało się spod kurateli Kościoła, aby teraz uzależnić Kościół od siebie poprzez suwerenność i absolutyzm . Ale to również stanowiło jedynie przejściową fazę rozwoju, która w wielu krajach doprowadziła do rozdziału kościoła od państwa , co hugenoci i anabaptyści praktykowali jako prześladowane kościoły mniejszościowe od ich powstania w XVI wieku. Kościoły baptystów wyłoniły się z angielskiego anabaptyzmu na początku XVII wieku . Teologia Kalwina miała jeszcze większy wpływ na baptystów partykularnych niż baptystów powszechnych . Podobnie jak anabaptyści , baptyści gwałtownie domagali się wolności wiary ( John Smyth , Thomas Helwys , Roger Williams i inni). Metodyści byli ostatnim kościołem reformowanym, który pod koniec XVIII wieku oddzielił się od Kościoła anglikańskiego .

[madohora]

Jednakże w tradycji reformowanej formacja wyznaniowa jest procesem otwartym. W spowiedzi Kościół lokalny lub narodowy ( coetusspecificis ) formułuje swoją wiarę w konkretnej sytuacji historycznej. [151] Każda spowiedź może zostać zrewidowana w oparciu o lepsze zrozumienie Biblii. Na przykład w późniejszej części Confessio Helvetica czytamy : „Przede wszystkim zaświadczamy, że zawsze jesteśmy w pełni przygotowani do wyjaśniania naszych wypowiedzi w sposób ogólny, a w szczególności bardziej szczegółowy, na żądanie, a w końcu tym, którzy udzielą nam lepszej odpowiedzi z Słowo Boże uczy nie poddawać się bez dziękczynienia i być posłusznym Panu, któremu należy się chwała i cześć” .

[madohora]

Dzięki tłumaczeniu Biblii , będącemu wspólnym dziełem Lutra, Melanchtona i innych teologów z Wittenbergi, reformator wywarł ogromny wpływ. Luter zastrzegł ostateczny projekt językowy, więc nazwa Biblia Lutra jest dokładna. Istniało już czternaście wysokoniemieckich i cztery dolnoniemieckich przedluterańskich Biblii niemieckich . Sam Luter szczegółowo przedstawił zasady swojej pracy tłumaczeniowej w swoim liście o interpretacji z 1530 roku i uzasadnił je katolickim oskarżeniem o fałszowanie tekstu

[madohora]

Reformacja jako wydarzenie kształtujące znalazła odzwierciedlenie w sztukach wizualnych i powieściach historycznych. Poszczególne miejsca i regiony wypracowują własny styl postępowania z pamięcią o reformacji Lutra, a pamięć o niej jest podtrzymywana także w niektórych obszarach dzisiejszych wolnych kościołów

[madohora]

Kontrowersyjna jest historyczność wywieszenia tez , według których Luter w środę 31 października 1517 roku ręcznie przybił swoje 95 tez do drzwi kościoła zamkowego w Wittenberdze .

[madohora]

Podczas gdy druk lipski błędnie liczy 87 tez cyframi arabskimi, druk plakatów norymberskich i druk bazylejski quarto liczą 95 tez w grupach po trzy razy 25, po których następuje 20 tez na końcu; Nie wiadomo, kto dokonał tej klasyfikacji.

[madohora]

„Samo przesłanie stało się znane szerokiemu gronu czytelników nie dzięki tezom łacińskim i ich interpretacjom zawartym w Rezolucjach de odpustowych virtute, które ukazały się wiosną 1518 r. , lecz poprzez niemieckojęzyczne kazanie o odpustach i łasce [alternatywnie także: wolność kazanie o odpustie papieskim i łasce ], które oznaczało prawdziwy przełom Lutra jako pisarza. Nie mniej niż 15 wydań wysokoniemieckich i jedno wydanie dolnoniemieckie tego dzieła ukazało się w 1518 r., a kolejnych dziewięć w ciągu następnych dwóch lat .

[madohora]

Jemioła nad drzwiami

Chroni dom przed złymi mocami. Nie pozwoli wejść nieproszonym gościom, na przykład złodziejom. Nie wpuści także nieżyczliwych ludzi, którzy zawistnymi spojrzeniami mogliby ściągnąć na ciebie pecha. Za to, jeśli chcesz się z kimś pogodzić, zaproś go i obejmij pod jemiołą lub uściśnij dłoń. Magia tej rośliny zapewni wam wieczną zgodę. Progu domu, nad którym wisi jemioła, nie przekroczy też żadna poważna choroba ani – tym bardziej – śmierć.

[madohora]

Nie tylko jemioła symbolizuje zwycięstwo życia nad śmiercią, wiosennej witalności nad martwotą zimy. Tę rolę odgrywają też inne wiecznie zielone rośliny, z bożonarodzeniową choinką na czele. Zanim germański obyczaj jej ubierania dotarł do Polski, w okresie przesilenia strojono domy gałązkami jedliny. Z czasem wyparła ją, popularna w Skandynawii i Anglii jemioła. Wiecznie zielone drzewka zdobiono już podczas Saturnaliów, choinki towarzyszyły też świętu Jul, obchodzonemu w północnej Europie podczas przesilenia zimowego.

[madohora]

EGZOTYCZNE BOŻE NARODZENIE - Gość - 21.12.2017

[madohora]

FRANCISZKANIE ZNÓW ZBUDOWALI NIEPOWTARZALNĄ SZOPKĘ - Wyborcza - 22.12.2017

[madohora]

BORUTA

W łęczyckim zamku
Od wieków siedzę,
Ale się z nudów
Okropnie biedzę.
Miodu i wina
Wypiłem moc,
Pośpiewam sobie:
Hoc, hoc, hoc, hoc,
Północ bije, wokół głusza,
Hulaj dusza bez kontusza!
Jest ze mnie przecie
Karmazyn prawy.
Zobacz - no tylko,
Jeśliś ciekawy.
Wąsatym srodze,
Grubym, jak kloc,
Pośpiewam sobie:
Hoc, hoc, hoc, hoc!
Północ bije, wokół głusza,
Hulaj dusza bez kontusza!
Czerwony żupan,
Kołpak soboli,
U boku szabla
Obronie k ’woli.
Nią macham dzielnie
W każdziutką noc,
Pośpiewam sobie:
Hoc, hoc, hoc, hoc!
Północ bije, wokół głusza,
Hulaj dusza bez kontusza
Zaklętych skarbów
W lochach pilnuję,
Wystały miodek
Garncem próbuję.
Uf, jak mi nudno,
Choć piję moc,
Zaśpiewam sobie:
Hoc, hoc, hoc, hoc!
Północ bije, wokół głusza,
Hulaj dusza bez kontusza!

[madohora]

JARMARK BOŻONARODZENIOWY - Radio Zet - 29.11.2023

[madohora]

PĄCZKI NA KEFIRZE

30 g świeżych drożdży
2 łyżki cukru
250 ml kefiru
500 g mąki pszennej typ 450
szczypta soli
3 żółtka jaj
60 g masła
łyżka spirytusu
Do smażenia:
1 l oleju
Do nadziania:
konfitura, krem, budyń
Do dekoracji:
cukier puder

Do miski wkrusz świeże drożdże, przysyp je cukrem, dodaj lekko podgrzany kefir. Składniki wymieszaj i odstaw w ciepłe miejsce na około 10 minut.
Do osobnej miski przesiej mąkę. Dodaj szczyptę soli, wbij 3 żółtka jaj i wyrośnięty zaczyn. Składniki wymieszaj. Następnie dodaj rozpuszczone, przestudzone masło i łyżkę spirytusu. Ciasto wyrabiaj dłońmi przez około 15 minut (powinno być jędrne i dobrze napowietrzone oraz nie kleić się do rąk).
Wyrobione ciasto pozostaw w misce, przykryj ściereczką i odstaw do wyrośnięcia na około godzinę (przez ten czas ciasto na pączki powinno podwoić swoją objętość).
Wyrośnięte ciasto przełóż na stolnicę oprószoną mąką. Rozwałkuj je na placek o grubości około 2 cm. Za pomocą szklanki wytnij krążki.
W garnku rozgrzej olej do temperatury 180 stopni. Pączki na kefirze smaż z dwóch stron na złoty kolor. Usmażone pączki odsącz na ręczniku papierowym.
Do rękawa cukierniczego z zamontowaną końcówką przełóż nadzienie, Wypełnij nim środek pączków.
Pączki z nadzieniem udekoruj cukrem pudrem. Smacznego!

[madohora]

JARMARK NA RYNKU - Moje Katowice - 29.11.2023

[madohora]

JARMARK W KATOWICACH - Radio Eska - 30.11.2023

[madohora]

KOLĘDY GÓRNEGO ŚLĄSKA - www TVP.pl - 05.12.2023

[madohora]

KATOWICE W ŚWIĄTECZNEJ ODSŁONIE - www.wkatowicach.eu - 05.12.2023

[madohora]

BARBÓRKA 32O M POD ZIEMIĄ - www.tvp.pl - 06.12.2023

[madohora]

KATOWICE PO RAZ KOLEJNY GOSPODARZEM METROPOLITALNEJ WIGILII - Śląska Opinia - 06.12.2023

[madohora]

METROPOLITALNA WIGILIA DLA SAMOTNYCH - Nasze Miasto - 06.12.2023

[madohora]

Zwyczaj dzielenia się opłatkiem w wigilię Bożego Narodzenia jest powszechny przede wszystkim w Polsce i w rodzinach polonijnych, ale spotykany także na Słowacji, Litwie, Białorusi, Ukrainie i w Czechach.

[madohora]

Tradycja łamania się opłatkiem swoje korzenie ma w pierwszych wiekach chrześcijaństwa. Nie miała początkowo związku z Bożym Narodzeniem, była symbolem komunii duchowej członków wspólnoty. Zwyczaj błogosławienia chleba nazywano eulogiami. Z czasem na wigilijną mszę przynoszono chleb, który błogosławiono i którym się dzielono. Zabierano go też do domów dla chorych, czy tych, którzy z różnych powodów nie byli w kościele, przesyłano krewnym i znajomym.

[madohora]

CHURITOS

30 g masła,
1 szklanka wody,
szczypta soli,
2 łyżki cukru,
200 g mąki pszennej,
2 jajka,
olej roślinny lub smalec do smażenia.
Sos czekoladowy:
250 ml śmietanki 30 procent,
150 g czekolady,
opcjonalnie szczypta cynamonu lub chili.

Do garnka wlej wodę, dodaj masło, sól i cukier. Całość zagotuj.
Dodaj mąkę i mieszaj drewnianą łyżką przez ok. 3 minuty, do momentu aż masa będzie sprężysta i gładka.
Przełóż masę do miski i przestudź.
W tym czasie zrób sos: zagotuj śmietankę, zdejmij z ognia i dodaj do niej czekoladę, wymieszaj, aż sos będzie gładki. Opcjonalnie możesz dodać do sosu szczyptę chili lub cynamonu.
Gdy ciasto przestygnie, wbij do niego jedno jajko i mieszaj łyżką lub mikserem, aż się połączy, następnie dodaj drugie i ponownie wymieszaj.
Gotowe ciasto przełóż do rękawa cukierniczego lub specjalnej strzykawki do ciasta i kremów – sprawdzi się także woreczek na mrożonki z odciętym rogiem.
Rozgrzej tłuszcz w garnku, do temp. ok. 180 stopni Celsjusza.
Następnie ostrożnie wyciskaj do tłuszczu porcje ciasta i odcinaj nożyczkami lub nożem.
Kawałki powinny mieć ok. 8 do 10 cm.
Smaż na złoty kolor.
Gotowe wyjmij do naczynia wyłożonego ręcznikiem papierowym.
Gotowe churros podawaj z jeszcze ciepłym sosem czekoladowym.

[madohora]

Opłatki wypiekano przy klasztorach oraz kościołach. Używano w tym celu specjalnych metalowych form, do których wlewano ciasto.

[madohora]

Oprócz białego opłatka, przeznaczonego na komunikanty i do łamania się podczas wigilii, wypieka się również kolorowy, przeznaczony dla zwierząt domowych i bydła. Na Śląsku znany jest tzw. "radośnik", czyli opłatek posmarowany miodem, dawany dzieciom.

[madohora]

Opłatek

[madohora]

Sól, miód oraz mleko

[madohora]

1 stycznia 1000 roku papież Sylwester II udzielił wszystkim wiernym błogosławieństwa „Miastu i Światu” (Urbi et Orbi), co stało się papieską tradycją i trwa do dzisiaj.

[madohora]

Imprezy noworoczne pojawiły się dopiero pod koniec XIX wieku. Wcześniej nowego roku w Europie nie traktowano jako święta, które wymaga szczególnej celebracji.

[madohora]

CZY W NOWY ROK TRZEBA IŚĆ DO KOŚCIOŁA - Interia - 01.01.2024

[madohora]

Co kraj to obyczaj. To powiedzenie sprawdza się nie tylko w przypadku świąt Bożego Narodzenia na świecie, ale i obchodów Nowego Roku. Różnią się one nie tylko zwyczajami noworocznymi, ale i porą ich obchodzenia.

[madohora]

Poznaj zwyczaje noworoczne mieszkańców Indii, Hiszpanii, USA, Chin, Meksyku, Szkocji i Syberii. Które rytuały na Nowy Rok Cię zaciekawiły? A może dostrzegasz wspólną płaszczyznę? Przekonaj się, że powitanie Nowego Roku na świecie to festiwal świateł i różnorodności.

[madohora]

Chiński Nowy Rok to czas odwiedzania bliskich. Dlatego i nasi azjatyccy przyjaciele mogą mieć problemy, by powitać 2021 rok w większym gronie. Do tej pory intensywnie się przemieszczali w tym okresie, pokonując nawet 700 km (średnia na przeciętnego mieszkańca Chin). Chińczycy masowo migrowali i brali z tej okazji dłuższy urlop. To powodowało przestoje w fabrykach i transporcie towarów na całym świecie.

[madohora]

Odgłos petard i sam kolor czerwony mają odgonić bestię Nian, która nawiedza Chińczyków.

[madohora]

JAJKO W DZIURZE W KSZTAŁCIE SERCA

1 kromka chleba pełnoziarnistego
1 łyżka niesolonego masła
1 duże jajko
Sól dla smaku
Świeżo zmielony czarny pieprz do smaku

Za pomocą foremki do ciastek w kształcie serca wytnij środek chleba.
Rozgrzej średniej wielkości patelnię na średnim ogniu. Dodaj masło, a gdy się rozpuści, wymieszaj, aby je pokryć.
Dodaj chleb na patelnię i smaż z tej strony na złoty kolor. Za pomocą szpatułki przewróć chleb na drugą stronę.
Wbij jajko do dziury w chlebie. Zmniejsz ogień do małego, przykryj i gotuj przez około 2 minuty lub do momentu, aż jajko będzie ugotowane. Możesz także odwrócić chleb, aby dokończyć smażenie jajka na drugiej stronie. Na patelni podsmaż także wycięty kawałek chleba i maczaj go w jajku.
Posypać solą i pieprzem do smaku i natychmiast podawać.

[madohora]

CIASTECZKA ORZESZKI

½ kg - mąki,
2 łyżki - cukru pudru,
150 g - masła,
3 - jajka,
5 łyżek - śmietany,
1 łyżka - octu,
1 łyżeczka - sody.
Krem orzechowy:
1 szklanka - mleka roślinnego, np. sojowego,
4 łyżki - cukru trzcinowego,
2 szklanki - zmielonych orzechów włoskich,
200 g - masła.

Mąkę i cukier puder przesiewamy przez sito do dużej miski lub na stolnicę.
Dodajemy zimne, posiekane masło i wyrabiamy do momentu, gdy powstanie kruszonka. Następnie zbieramy ją w kopczyk.
W kopczyku robimy dołeczek, a następnie wbijamy do niego jajka, dodajemy śmietanę, ocet i sodę.
Całość mieszamy, wyrabiamy ciasto i przekładamy je do zamykanego pojemnika.
W garnku podgrzewamy mleko wraz z cukrem. Następnie wrzucamy orzechy, mieszamy i czekamy, aż całość zgęstnieje.
Dodajemy masło, mieszamy i zostawiamy do przestygnięcia.
Formę na orzeszki natłuszczamy, a wgłębienia wypełniamy ciastem.
Smażymy na blasze lub pieczemy w piekarniku.
Na koniec gotowe połówki orzeszków napełniamy kremem i sklejamy ze sobą.

[madohora]

PĄCZKI HAWAJSKIE

2 filiżanki mąki uniwersalnej
1 2/3 szklanki mąki chlebowej
1 1/3 szklanki granulowanego cukru , podzielone
2 3/4 łyżeczki drożdży instant
1/4 szklanki skrobi ziemniaczanej, opcjonalnie
3/4 łyżeczki soli
3 duże jajka , temperatura pokojowa
2 łyżki niesolonego masła , roztopionego i ciepłego
3/4 szklanki skondensowanego mleka
Olej do głębokiego smażenia

Zbierz składniki. Blachę do pieczenia wyłóż papierem pergaminowym.W dużej misce wymieszaj mąkę, 1/3 szklanki cukru, drożdże, skrobię ziemniaczaną (jeśli używasz) i sól.
W misie miksera stojącego wyposażonego w przystawkę do wiosła ubijaj jajka na średnio-wysokiej prędkości, aż będą jasne i pieniste, około 3 minuty. Dodaj masło i skondensowane mleko i ubij na średnim ogniu, aby połączyć. Zamień nasadkę łopatkową na hak do wyrabiania ciasta i przy niskiej prędkości dodaj mieszaninę mąki i mieszaj przez około 5 minut, aż ciasto będzie gładkie i lekko lepkie.Przełóż ciasto do średniej miski wysmarowanej sprayem kuchennym lub miękkim masłem. Obróć kulę ciasta w misce, aby pokryć ją sprayem lub masłem, przykryj miskę folią i odstaw do wyrośnięcia na około 1 1/2 do 2 godzin, aż praktycznie podwoi swoją objętość.
Wyjmij ciasto z miski, połóż je na blacie (nie powinno być konieczne podsypywanie mąką, ale zrób to delikatnie, jeśli ciasto jest zbyt lepkie, aby móc z nim pracować) i rozwałkuj ciasto lub rozwałkuj je na 10 x Kwadrat o średnicy 12 cali i grubości około 1/2 cala.
Za pomocą 3-calowej foremki do ciastek wycinaj pączki i układaj je na przygotowanym arkuszu. Możesz ponownie zwinąć resztki i wyciąć dodatkowe pączki, ale będą one twardsze niż pierwsze 12.
Umieść blachę do pieczenia w ciepłym miejscu, lekko owiniętą folią i pozostaw pączki na blacie, aż podwoją swoją objętość, około 1 1/2 do 2 godzin.
Kiedy będziesz gotowy do smażenia, napełnij duży, ciężki garnek 2-calowym olejem. Przymocuj termometr cukierniczy do boku garnka i podgrzej olej na średnim ogniu, aż temperatura osiągnie 350 F lub nieco powyżej (temperatura spadnie po dodaniu pączków, ale podczas smażenia chcesz, aby temperatura pozostań w temperaturze 350 F).Gdy olej osiągnie odpowiednią temperaturę, ostrożnie przenieś na niego kilka pączków i smaż przez około 90 sekund z każdej strony lub do momentu, aż lekko się zarumienią. Powtórz tę czynność z pozostałymi pączkami, uważając, aby nie przepełnić patelni i nie obniżyć zbyt mocno temperatury oleju.Nie parząc palców, zanurz ciepłe pączki w pozostałym cukrze i obróć, aby je obtoczyć. Natychmiast podawaj. Pączki można przechowywać przez dzień lub dwa, ale najlepiej smakują w ciągu kilku godzin od przygotowania.

[madohora]

PĄCZKI KETO

1 szklanka blanszowanej mąki migdałowej
1/4 szklanki słodzika ketonowego, takiego jak ksylitol
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka mielonego cynamonu
1/4 łyżeczki soli
1/4 szklanki niesolonego masła, roztopionego
1/4 szklanki niesłodzonego mleka migdałowego
2 duże jajka
1/2 łyżeczki czystego ekstraktu waniliowego
Dla powłoki:
1/2 szklanki słodzika ketonowego, takiego jak ksylitol
1 łyżeczka mielonego cynamonu
3 łyżki roztopionego, niesolonego masła

Zbierz składniki. Rozgrzej piekarnik do 150 F. Nasmaruj foremki na pączki i odłóż na bok.
W dużej misce wymieszaj blanszowaną mąkę migdałową, substytut cukru, proszek do pieczenia, mielony cynamon i sól.
W małej misce wymieszaj roztopione masło, niesłodzone mleko migdałowe, jajka i ekstrakt waniliowy.
Do masy jajecznej dodać mąkę migdałową i wymieszać.
Łyżką nałóż ciasto do przygotowanych foremek na pączki, wypełniając je do 3/4 wysokości. Piec przez 25 do 28 minut lub do uzyskania ciemnego złotobrązowego koloru.
Wyjmij pączki z formy i ostudź na metalowej kratce.
W małej misce połącz 1/2 szklanki przyjaznego dla ketonów substytutu cukru z cynamonem. Pracując pojedynczo, posmaruj obie strony pączka 3 łyżkami roztopionego masła, a następnie wciśnij pączek w mieszankę słodzika i cynamonu, tak aby się nim pokrył. Powtórzyć z pozostałymi pączkami.

[madohora]

GRECKIE PĄCZKI

1 łyżka aktywnych suchych drożdży
1 szklanka letniej wody na drożdże
5 1/2 szklanki mąki uniwersalnej
1 łyżeczka soli
Ciepła woda , według potrzeby
2 szklanki cukru
1 szklanka miodu
1 szklanka wody
Mielony cynamon , do dekoracji
1 szklanka oleju , mniej więcej, do smażenia

Oczyść miejsce, w którym możesz umieścić świeżo ugotowane pączki. Rozłóż na nim gazety i ręczniki papierowe.
Drożdże rozpuścić w 1 szklance letniej wody i pozostawić na 10 do 15 minut. Mąkę i sól przesiej razem. Zrób dołek w mące i wlej mieszaninę drożdży. Delikatnie wymieszaj mieszaninę, ciągle dodając ciepłą, aż powstanie miękkie i lepkie ciasto. Ciasto przykryj czystą, wilgotną ściereczką. Pozwól, aby ciasto podwoiło swoją objętość.
Zagotuj cukier, miód i 1 szklankę wody i gotuj przez 6 minut. Zdejmij go z dużego ognia, ale trzymaj w cieple. Rozgrzej olej we frytkownicy lub na głębokiej patelni. Za pomocą łyżki-miarki wrzucaj ciasto na gorący olej. Gdy ciasto zacznie pływać, będzie złociste i puszyste, wyjmij je i odsącz na ręcznikach papierowych. Połóż pączki na talerzu do serwowania. Na koniec polej syropem gorące pączki i posyp je cynamonem.

[madohora]

PĄCZKI Z KARDAMONEM

1 szklanka twarogu
2/3 szklanki wody
1 (2 uncje) kostki świeżych drożdży ciastkowych lub 2 1/4 łyżeczki aktywnych suchych drożdży
1 łyżeczka soli
1/2 szklanki cukru
1 łyżka kardamonu
1 duże jajko
4 szklanki mąki uniwersalnej , podzielone
1/4 szklanki (4 łyżki) niesolonego masła , miękkiego
1/4 szklanki (4 łyżki) niesolonego masła , miękkiego
1 litr oleju rzepakowego do smażenia
3/4 szklanki cukru do dekoracji

Na małej patelni połącz twaróg z wodą i podgrzewaj, aż będzie letni. (Około 100 F.)
W dużej misce połącz mieszaninę twarogu z drożdżami. Mieszać do rozpuszczenia i połączyć. Dodać sól, cukier, kardamon, jajko i 2 szklanki mąki. Dobrze wymieszaj, następnie dodaj dodatkowe 1 1/3 szklanki mąki i miękkie masło. Pozwól ciastu odpocząć przez 20 minut.
Posyp pozostałe 2/3 szklanki mąki na powierzchnię roboczą. Wyłóż ciasto na pączki na posypaną mąką powierzchnię i podziel ciasto na 16 kulek. Rozciągnij, aby zrobić dziurę pośrodku i zrobić pączki. Uformowane pączki układamy na blaszce i ponownie odstawiamy na 30 minut.
W międzyczasie napełnij dużą płytką patelnię olejem rzepakowym o głębokości co najmniej 2 cali. Rozgrzej olej na średnim ogniu, aż osiągnie 350 F.
Smaż pączki po 2 minuty z każdej strony, aż uzyskają złoty kolor. Za pomocą łyżki cedzakowej wyjmuj pączki z gorącego oleju i odsączaj na ręcznikach papierowych. Gdy lekko ostygną, posyp je cukrem i natychmiast podawaj.

[madohora]

[color=green]WEGAŃSKIE PĄCZKI

1 1/4 szklanki mleka niemlecznego
1/4 szklanki plus 1 łyżeczka granulowanego cukru, podzielone
1 (0,25 uncji) opakowanie aktywnych suchych drożdży (2 1/4 łyżeczki)
6 łyżek roztopionego wegańskiego masła lub margaryny
3 1/2 do 4 szklanek mąki
3/4 łyżeczki soli
Neutralny olej , taki jak olej z awokado lub olej roślinny, do smażenia

Zbierz składniki.Podgrzej mleko na kuchence lub w kuchence mikrofalowej do temperatury około 105 F lub ciepłe w dotyku. Do miksera lub miski dodaj mleko, 1 łyżeczkę cukru i drożdże . Odstawiamy na 10 minut, aż drożdże zaczną się pienić. Do miski dodaj pozostałe 1/4 szklanki cukru, masło wegańskie, 3 1/2 szklanki mąki i sól. Mieszaj na małych obrotach lub ręcznie, aż powstanie miękkie ciasto. Kontynuuj wyrabianie w misce lub ręcznie przez 5 minut, dodając mąkę po 1 łyżce na raz, jeśli ciasto jest zbyt mokre. Ciasto powinno być bardziej miękkie i lepkie niż ciasto chlebowe, ale powinno mieć widoczną elastyczność i całkowicie się trzymać. Przełóż ciasto do natłuszczonej lub natryskiwanej miski i przykryj folią lub wilgotną ściereczką. Odstawić do podwojenia objętości, około 1 godziny.Rozwałkuj ciasto na lekko posypanej mąką powierzchni na grubość 1/2 cala. Alternatywnie możesz rozetrzeć go opuszkami palców.Za pomocą foremek do pączków lub ciastek pokrój ciasto w żądany kształt i rozmiar. Jeśli pozostało ciasto, rozwałkuj je ponownie i pokrój, aż do wykorzystania całego ciasta.
Przenieś pokrojone pączki na wyłożoną pergaminem blachę do pieczenia i pozwól, aby ponownie podwoiły objętość, około 45 minut. Podgrzej 1 1/2 do 2 cali oleju w holenderskim piekarniku lub głębokiej patelni, aż termometr wskaże 350 F. Dodawaj pączki do oleju pojedynczo, zachowując odstępy i unikając przepełnienia. Smażyć przez około 1 1/2 minuty z każdej strony, aż uzyska złoty kolor, następnie wyjąć i odcedzić na blasze do pieczenia wyłożonej ręcznikiem papierowym lub na stojaku do studzenia umieszczonym nad blachą do pieczenia. Czynność powtarzaj z kolejną partią, aż wszystkie pączki się usmażą.Pozostawić do całkowitego ostygnięcia przed glazurowaniem lub napełnianiem. Podawaj i ciesz się.

[madohora]

STAROMODNE PĄCZKI Z KWAŚNĄ ŚMIETANĄ

Dla Pączków
2 1/4 szklanki mąki uniwersalnej
1 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka drobnej soli morskiej
3/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej
1/2 szklanki granulowanego cukru
2 łyżki smalcu lub tłuszczu piekarskiego lub masła
2 duże żółtka
2/3 szklanki crème fraîche
Olej rzepakowy, do smażenia
Dla Glazury
3 1/2 szklanki cukru cukierniczego
2 łyżeczki jasnego syropu kukurydzianego
1/4 łyżeczki soli morskiej
1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
1/2 szklanki gorącej wody

Zrób pączki
Zbierz składniki.
W średniej misce wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia, sól i gałkę muszkatołową. Odłożyć na bok.
Wymieszaj cukier i tłuszcz w mikserze stojącym lub ręcznym, aż masa będzie piaszczysta – około 1 minuty.
Dodaj żółtka i mieszaj, aż masa będzie jaśniejsza i gęstsza – około 1 minuty
Wymieszaj ze śmietaną.
Wmieszać mieszaninę mąki, pamiętając o dokładnym połączeniu ciasta.
Ciasto przykryj i schładzaj przez co najmniej 45 minut, a maksymalnie przez całą noc.
Podgrzej duży, ciężki garnek z co najmniej 2 calami oleju do 325 F.
Gdy olej się rozgrzeje, rozwałkuj ciasto na dobrze posypanej mąką powierzchni roboczej. Rozwałkować na równą grubość 1/2 cala. Użyj foremki do pączków lub 3-calowego koła i 1/2-calowego foremki do okręgów i wytnij tyle pączków (i otworów na pączki), ile pasuje.
Resztę ciasta delikatnie zagnieść ponownie na masę
Rozwałkuj ponownie na grubość 1/2 cala i pokrój pozostałe pączki.
Odkurz nadmiar mąki z pączków i delikatnie włóż kilka na olej. Smażyć tylko tyle, ile zmieści się w garnku bez dotykania.
Gdy pączki wypłyną na wierzch oleju, smaż przez 15 sekund.
Delikatnie przewróć je na drugą stronę i smaż na złoty kolor i popękanie – około 90 sekund.
Odwróć się i dokończ smażenie, aż będzie złote i popękane po drugiej stronie – jeszcze około 75 sekund.
Usmażone pączki przekładamy na kratkę do studzenia (można je ustawić na blasze lub na warstwach ręczników papierowych, aby złapać tłuszcz).
Powtórz z pozostałymi pączkami.
Posmaruj pączki
Zbierz składniki.
W średniej misce wymieszaj cukier puder, syrop kukurydziany, sól, wanilię i 1/2 szklanki gorącej wody, aż masa będzie gładka.
Zanurzaj pączki w ciepłej glazurze, gdy są jeszcze ciepłe.
Pozostawić do ostygnięcia i ustawić na 10 do 15 minut przed podaniem.

[madohora]

PIEROGI Z KAPUSTĄ

Na nadzienie z kiszonej kapusty:
2 łyżki oleju kuchennego
1 duża cebula , drobno posiekana
1 funt kiszonej kapusty , odsączonej, opłukanej i posiekanej
2 duże marchewki , obrane i starte
1 łyżeczka soli koszernej lub do smaku
1/2 łyżeczki czarnego pieprzu
2 łyżki kwaśnej śmietany lub więcej w razie potrzeby
Na ciasto na pierogi:
2 duże jajka
5 łyżek kwaśnej śmietany
3 łyżki oleju roślinnego
1 łyżeczka soli koszernej
3/4 szklanki bulionu z kurczaka
4 szklanki mąki uniwersalnej
Masło do posmarowania talerza
Do smażenia gotowanych pierogów:
4 uncje niesolonego masła
1 szklanka posiekanej cebuli
Śmietana , do dekoracji
Kawałki bekonu do dekoracji, opcjonalnie

Na dużej patelni rozgrzej 2 łyżki oleju na średnim ogniu. Dodaj cebulę i smaż, aż będzie miękka, ale nie rumiana. Dodać kapustę kiszoną i marchewkę. Gotuj, często mieszając, 10 do 15 minut lub do momentu, aż objętość się zmniejszy, a kapusta kiszona będzie miękka.
Zdjąć z ognia i wymieszać z 1 łyżeczką soli, pieprzu i 2 łyżkami kwaśnej śmietany. Jeśli mieszanina nie trzyma swojego kształtu po ściśnięciu, dodaj więcej kwaśnej śmietany.
Przed napełnieniem ciastem na pierogi należy nadzienie całkowicie ostudzić. W razie potrzeby przechowywać w lodówce pod przykryciem przez jeden dzień przed użyciem.
Zrób ciasto na pierogi
Zbierz składniki.
W dużej misce wymieszaj jajka, 5 łyżek kwaśnej śmietany, 3 łyżki oleju, 1 łyżeczkę soli i bulion z kurczaka, aż dobrze się wymieszają.
Dodajemy mąkę i wyrabiamy ręcznie lub w mikserze, aż ciasto będzie gładkie. Owiń folią i odstaw na co najmniej 10 minut przed zwijaniem.
Zwiń, pokrój i napełnij pierogi
Wyjmij nadzienie z kiszonej kapusty z lodówki i poczekaj, aż osiągnie temperaturę pokojową.
Na lekko posypanej mąką powierzchni rozwałkuj ciasto na grubość 1/8 cala.
Za pomocą 3-calowej okrągłej foremki pokrój ciasto. Zbierz resztki, przykryj folią i odłóż na bok.
Za pomocą łyżki do ciastek o średnicy 1 1/2 cala nałóż nadzienie z kiszonej kapusty na wszystkie krążki ciasta przed złożeniem.
Czystymi, suchymi rękami załóż ciasto na nadzienie, tworząc kształt półksiężyca. Brzegi docisnąć do siebie, zlepiając i zagniatając palcami (lub widelcem) jak w przypadku ciasta.
Rozwałkuj, pokrój i wypełnij zarezerwowane kawałki ciasta.
Zagotuj w głębokim garnku osoloną wodę. Zmniejsz ogień i wrzucaj do wody po 12 pierogów. Zamieszaj raz, żeby nie przywarły do ​​dna. Kiedy wypłyną na powierzchnię, gotuj przez 3 minuty lub do momentu, aż ciasto będzie gotowe według Twoich upodobań (w zależności od grubości ciasta).
Wyjmować łyżką cedzakową na talerz posmarowany masłem. Pierogi skleją się, jeśli zostaną odsączone na durszlaku, nawet jeśli durszlak został pokryty sprayem kuchennym.
Powtarzaj, aż wszystkie pierogi będą ugotowane. Podawać tak jak jest z roztopionym masłem lub smażyć na maśle.
Smażyć Gotowane Pierogi
Zbierz składniki.
Dodaj masło i 1 szklankę posiekanej cebuli na ciężką, dużą patelnię i smaż, aż cebula stanie się przezroczysta. Dodajemy pierogi i smażymy z obu stron na złoty kolor, a cebula będzie miękka.
Podawać na gorąco z cebulą, kwaśną śmietaną i kawałkami bekonu, według uznania.

[madohora]

JAJKA SOUS VIDE

3 plasterki boczku
6 dużych jaj
1/2 szklanki startego sera Gruyere
1/4 szklanki gęstej śmietanki
2 łyżki serka śmietankowego , miękkiego
1/4 łyżeczki soli
1/8 łyżeczki świeżo zmielonego czarnego pieprzu
Posiekany świeży szczypiorek , do dekoracji

Zbierz składniki. Ustaw maszynę sous vide w dużym garnku z wodą na 172 F.
Upiecz, usmaż lub usmaż boczek, aż będzie chrupiący.
Do blendera dodaj jajka, starty ser, gęstą śmietanę, serek śmietankowy, sól i pieprz.
Mieszaj składniki, aż będą całkowicie gładkie.
Nasmaruj sześć 4-uncjowych słoików lub kokilek sprayem do gotowania. Boczek przekrój na pół i dodaj połówkę na dno każdego szklanego słoika.
Do każdego szklanego słoika wlej taką samą ilość masy jajecznej.
Zakręć każdy słoik pokrywką tak, aby „przekręciła się mocno dwoma palcami”, co oznacza, że ​​możesz łatwo odkręcić słoik dwoma palcami. Jeśli dokręcisz mocniej, ryzykujesz eksplozją słoika w kąpieli wodnej.
Słoiki wstawić do łaźni wodnej (całkowicie zanurzonej) i gotować przez 1 godzinę. Wyjąć z łaźni wodnej szczypcami.
Przesuń nóż wokół krawędzi jajka, aby go uwolnić.
Wyjmij ze słoika na talerz, podawaj z posiekanym szczypiorkiem.

[madohora]

HISZPAŃSKIE PIEROGI

1 1/4 szklanki wody
2 łyżki niesolonego masła
2 łyżki granulowanego cukru
1 łyżka skórki cytrynowej z 1 cytryny
1 szczypta soli
4 1/2 uncji niebielonej białej mąki
1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
4 duże jajka
2 do 3 szklanek oleju roślinnego (np. rzepakowego, kukurydzianego) do smażenia
1/4 szklanki cukru pudru do posypania
Krem jajeczny do opcjonalnego nadzienia

Zrób Buñuelos
Zbierz składniki.W małym rondlu wymieszaj wodę, masło, cukier granulowany, skórkę z cytryny i szczyptę soli. Doprowadzić do wrzenia.Gdy woda się zagotuje, wsypujemy na raz mąkę z proszkiem do pieczenia i zaczynamy mieszać drewnianą łyżką. Ciągle mieszaj, aż ciasto zacznie odchodzić od brzegów patelni.Zdjąć z ognia i pozostawić do ostygnięcia na kilka minut.Kiedy ciasto nie będzie już gorące, ale nadal ciepłe, wbijaj jajka, jedno po drugim. Jeśli to konieczne, użyj ręcznego miksera, aby ciasto było gładkie.Odstawić na 1 1/2 do 2 godzin.Na dużej patelni o grubym dnie wlej olej roślinny na głębokość około 1 1/2 cala. Podgrzej na średnim poziomie.Gdy olej będzie już wystarczająco gorący, aby można było go smażyć, zacznij wrzucać na niego łyżki ciasta.Obróć, gdy spód będzie złocisty. Buñuelos powinny nabrać złotego koloru i zacząć unosić się na powierzchni po ugotowaniu.Wyjmuj je z patelni pojedynczo za pomocą łyżki cedzakowej lub szpatułki. Odsączyć na papierowym ręczniku.Posypać cukrem pudrem i od razu podawać.

[madohora]

BUŁECZKI CYNAMONOWE

1 szklanka mleka podgrzanego (105° do 110°)
1/4 szklanki (1/2 kostki) niesolonego masła, pokrojonego na małe kawałki
1 duże jajko, ubite
3 1/3 szklanki mąki chlebowej, więcej na powierzchnię roboczą
3 łyżki granulowanego cukru
1/2 łyżeczki drobnej soli
2 łyżeczki aktywnych suszonych drożdży (lub 1 1/2 łyżeczki drożdży wyrabianych automatycznie/szybko wyrastających)
Do nadzienia:
1/4 szklanki roztopionego, niesolonego masła , więcej na patelnię
2/3 szklanki orzechów, lekko uprażonych i drobno posiekanych
1/2 szklanki granulowanego cukru
2 1/2 do 3 łyżeczek mielonego cynamonu
1/2 do 1 łyżeczki gałki muszkatołowej
Na lukier:
1 szklanka cukru pudru, więcej w razie potrzeby
1 do 2 łyżek mleka, więcej w razie potrzeby
1/2 łyżeczki czystego ekstraktu waniliowego

Dodaj składniki do automatu do pieczenia chleba w kolejności zalecanej przez producenta (np. składniki mokre, składniki suche, drożdże). Zaprogramuj urządzenie na cykl wyrabiania ciasta.
Po zakończeniu cyklu umieść ciasto na posypanej mąką powierzchni. Ciasto wyrabiać przez około 1 minutę, następnie odstawić na 15 minut.
Zrób nadzienie i nadaj kształt
Rozwałkuj ciasto na prostokąt o wymiarach około 15 na 10 cali.
Posmaruj ciasto roztopionym masłem, pozostawiając 1-centymetrowy margines.
W misce wymieszaj posiekane orzechy, cukier, cynamon i gałkę muszkatołową. Mieszanką równomiernie posypać ciasto.
Zaczynając od dłuższego boku, zwiń ciasto ciasno. Dociśnij krawędzie, aby uszczelnić, tworząc 15-calową, równomiernie ukształtowaną rolkę.
Za pomocą noża lub 8-calowego kawałka niewoskowanej nici dentystycznej pokrój całą rolkę na 1-calowe kawałki.
Wyrastanie i pieczenie ciasta
Nasmaruj tłuszczem formę do pieczenia o wymiarach 13 x 9 cali
Umieść stojak na środku piekarnika i podgrzej do 375 F.
Ułóż bułki na patelni przecięciem do dołu. Przykryj i odstaw do wyrośnięcia w ciepłym miejscu bez przeciągów, aż podwoją swoją objętość, od 30 do 45 minut.
Piec bułki na złoty kolor, około 20 do 25 minut.
Zrób lukier i mróz
Zbierz składniki. Połącz w misce 1 szklankę cukru pudru, 1 do 2 łyżek mleka i wanilię. Mieszaj mieszaninę, aż będzie gładka. Jeśli jest zbyt rzadkie lub zbyt gęste, dodać odpowiednio więcej cukru pudru lub mleka, aż do uzyskania pożądanej konsystencji.
Schłodzić bułki na patelni przez 10 do 15 minut. Skropić lukrem i podawać ciepłe z patelni.

[madohora]

[b]]color=green]PĄCZKI Z CIASTA FRANCUSKIEGO Z JABŁKAMI[/color][/b]

1 duże, chrupiące jabłko H
3 łyżki granulowanego cukru
2 łyżeczki mielonego cynamonu
1 arkusz ciasta francuskiego , rozmrożonego
Ciężka śmietana lub ubite jajko
1/4 szklanki kupionego w sklepie sosu karmelowego
1/2 łyżeczki czerwonego lub białego miso , dostosuj do smaku, opcjonalnie
Opcjonalne dodatki: Pepitas , pokruszone precle, kawałki czekolady, kawałki mochi lub lody do wyboru

Zbierz składniki. Umieść stojak na środku piekarnika i podgrzej do 375 F. Wyłóż blachę do pieczenia lekko natłuszczonym papierem pergaminowym.
Pokrój 1 duże jabłko Honeycrisp w poprzek w koła o grubości około 1/4 cala. Powinieneś otrzymać od 9 do 10 pierścieni.
Używając małej okrągłej foremki do ciastek lub dużej strony końcówki do wyciskania, nakłuj środek każdego plasterka jabłka, aby usunąć rdzeń. W ten sposób otrzymasz jabłkowy kształt „pączka”.
Połącz 3 łyżki granulowanego cukru i 2 łyżeczki mielonego cynamonu w płytkim naczyniu lub misce. Zanurzaj plasterki jabłka w mieszance cukru, aby lekko je pokryły. Zostanie Ci trochę mieszanki cukru.
Połóż 1 arkusz rozmrożonego ciasta francuskiego na arkuszu papieru pergaminowego lub na lekko posypanej mąką powierzchni roboczej. Delikatnie rozwałkuj ciasto francuskie, aby je lekko spłaszczyć. Za pomocą noża lub noża do pizzy pokrój ciasto francuskie na cienkie i równe paski o szerokości około 1/4 cala.
Owiń każdy krążek jabłka paskami ciasta francuskiego, przeciągając każdy pasek przez otwór podczas owijania plasterka jabłka. Będziesz musiał użyć co najmniej 2 pasków ciasta francuskiego na plasterek jabłka. Gotowe „pączki” przełożyć na przygotowaną blachę do pieczenia. Pozostaw około cala przestrzeni między nimi.
Każdy pączek posmaruj lekko gęstą śmietaną lub roztrzepanym jajkiem i posyp szczyptą pozostałej mieszanki cukru z przyprawami.
Piec, aż ciasto francuskie stanie się pięknie złotobrązowe i puszyste, od 15 do 20 minut. Rozpocznij sprawdzanie ciastek po 15 minutach i w razie potrzeby pozwól im gotować nieco dłużej. Cała Twoja kuchnia powinna pachnieć pyszną szarlotką.
Podczas pieczenia ciastek lekko podgrzej 1/4 szklanki kupionego w sklepie sosu karmelowego i wymieszaj z 1/2 łyżeczki
opcjonalnie czerwonego lub białego miso .
Gdy ciasta będą wyjęte i lekko przestudzone, posyp je bardziej przyprawioną mieszanką cukru, a następnie skrop sosem karmelowym miso. Udekoruj opcjonalnymi dodatkami , takimi jak moja ulubiona, opiekana pepita i ciesz się ciepłym uściskiem przy każdym kęsie!

[madohora]

CYNAMONKI

2 i 1/2 szklanki mąki pszennej,
30 g drożdży plus 1 łyżeczka cukru,
3 łyżki cukru,
2 jajka,
80 g masła,
250 mln mleka,
szczypta soli,

nadzienie cynamonowe:

60 g masła,
3 łyżki cukry pudru,
czubata łyżka cynamonu.

W miseczce utrzyj drożdże z łyżeczką cukru i odstaw na kilka minut, by zaczęły pracować.
Masło rozpuść, a mleko podgrzej. Do dużej miski wsyp mąkę.
Utrzyj dwa żółtka z 3 łyżkami cukru.
Do mąki dodaj drożdże, utarte żółtka i mleko praz szczyptę soli. Zacznij wyrabiać ręką i stopniowo wlewaj masło.
Gotowe ciasto powinno odchodzić od ręki.
Ciasto przykryj ściereczką lub folią spożywcza i odstaw na minimum 40 min, aż podwoi swoją objętość.
Zrób cynamonowe nadzienie: masło rozpuść i odstaw do wystygnięcia, w miseczce wymieszaj cukier z cynamonem.
Gotowe ciasto rozwałkuj na duży prostokąt, posmaruj masłem i posyp cynamonowym nadzieniem. Zwiń jak roladę.
Pokrój roladę z ciasta na 1,5 cm kawałki. Każdy przetnij w poprzek, ale nie do końca (patrz na zdjęciu w galerii). Następnie uformuj kształt serduszka.
Bułeczki piecz ok. 20 min w 170 stopniach Celsjusza.

[madohora]

FAWORKI

500g mąki
100g cukru
150g tłuszczu
3 jajka
2 proszek do pieczenia TL
1 butelka leku rumarowego
1/2 fiolki olej migdałowy

Rozwałkuj cienkie ciasto. Z nożem w ok. Paski o szerokości 3 cm, a następnie paski lekko pochylone w ok. Elementy o długości 6 cm. Przetnij każdy kawałek w środku. Teraz pociągnij jedną stronę kawałka ciasta przez otwór w środku (jak wstążka)
Piec gotowe kawałki ciasta w smażonym golbraun jelenia. Po wypiekach odcedź na kucherną i kurz z cukrem pudrem. Świeże, lekko ciepłe, najlepiej smakują

[madohora]

WEGAŃSKIE FAWORKI

2 szklanki mąki orkiszowej pełnoziarnistej
ok. 1 szklanki mleka migdałowego
40 ml wódki (czystej)
¼ szklanki oleju roślinnego + porcja oleju rzepakowego do smażenia
2 łyżki ksylitolu w pudrze + odrobina do posypania na wierzch
szczypta zmielonej laski wanilii

Przygotowanie:
Mąkę przesypujemy do dużej miski, a następnie dodajemy do niej olej i zaczynamy wyrabiać ciasto. W trakcie tej czynności dodajemy wanilię, cukier puder i odmierzony alkohol. Na koniec wlewamy bardzo powoli porcję mleka roślinnego. Kiedy ciasto uzyska gładką, elastyczną konsystencję, formujemy z niego kulę. Owijamy ją folią spożywczą i odstawiamy do lodówki na ok. 30 minut. W międzyczasie, w niewielkim rondlu, rozgrzewamy olej do smażenia. Kiedy ciasto będzie już gotowe, rozwałkowujemy je na kilkumilimetrową grubość i ostrym nożem nacinamy je wzdłuż, tak, by powstały wąskie pasy. Nacinamy je w środku, by koniec wyciętego ciasta przełożyć przez środek - aż powstanie faworkowa kokardka. Uformowane kawałki ciasta smażymy na rozgrzanym oleju, cały czas pilnując by się nie spaliły. Gotowe złociste faworki odkładamy na ręcznik papierowy, by odsączyć nadmiar tłuszczu. Na koniec umieszczamy je w dużym naczyniu i posypujemy elegancko brzozowym cukrem pudrem.

[madohora]

★ Obwarzanki serowe z ajerkoniakowym sosem
Świetne na babskie spotkanie. Smakowity sos do oblizywania, ciepły i aromatyczny.

Przygotuj zaczyn z 5 dag drożdży, 2 łyżeczek cukru i 5 łyżek ciepłego mleka, odstaw do wyrośnięcia. W malakserze utrzyj 2/5 kostki miękkiego masła z 2 łyżkami cukru pudru, dodaj 1 ½ szklanki homogenizowanego serka, 3 żółtka roztrzepane, całe jedno jajko, łyżeczkę skórki otartej z cytryny, drożdżowy zaczyn, 2 szklanki przesianej mąki i szczyptę soli. Utarte ciasto wyłóż na blat oprószony mąką. Wyrabiaj przez 2-3 minuty, uformuj kulę, przykryj i zostaw do wyrośnięcia. Gdy podwoi objętość, chwilę wyrabiaj a następnie rozwałkuj na grubość około 0,3 cm, wykrawaj kółka, najpierw szklanką większe, a w nich kieliszkiem mniejsze, tak aby powstały krążki. Ułóż je na wysmarowanej tłuszczem blaszce, posmaruj roztrzepanym jajkiem i piecz w nagrzanym do 190°C piekarniku około 20 minut, aż się ładnie zrumienią. Przygotuj sos. Rozpuść proszek budyniu waniliowego w ½ szklanki zimnej wody, dodaj do 2 szklanek zagotowanego mleka, dokładnie wymieszaj, dodaj ½ szklanki ajerkoniaku i ziarenka wydrążone z laski wanilii. Zdejmij z ognia i ubijaj trzepaczką, aż masa będzie jednolita. Przelej do miseczki. Ostudzone obwarzanki maczaj w ciepłym sosie. Można oblizywać paluszki!

[madohora]

Pączuszki parzone różane
Używamy do nich dużo jajek i masła, lecz raz w roku możemy pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa, bo pączki są pyszne. Konfiturę z róży, jeśli nie mamy własnej, można kupić w sklepach ze zdrową żywnością.

W 2 łyżkach ciepłego mleka rozprowadź 5 dag drożdży, dodaj łyżeczkę cukru i łyżeczkę mąki, zamieszaj i odstaw zaczyn, aby wyrósł. Do miseczki przesiej szklankę mąki i zalej 2 szklankami wrzącego mleka. Dokładnie rozetrzyj (najlepiej drewnianą kulką lub łyżką). 10 żółtek utrzyj na krem ze szklanką cukru pudru. Zaparzoną mąkę połącz z wyrośniętymi drożdżami, dodaj utarte żółtka, sok i otartą skórkę z jednej cytryny i wymieszaj. Dodaj jeszcze 2 szklanki mąki i spory kieliszek dobrego, mocnego aromatycznego rumu. Wyrabiaj ciasto przez kilka minut, a następnie dolej rozpuszczone ¾ szklanki sklarowanego masła i dalej wyrabiaj, aż tłuszcz całkowicie się wchłonie. Odstaw ciasto pod przykryciem na około godzinę, aby wyrosło. Po wyrośnięciu nabieraj łyżką porcje ciasta, rozgnieć delikatnie na dłoni i napełniaj konfiturą z róży zmieszaną z dobrze wysmażonymi powidłami śliwkowymi i rodzynkami. Zlep i układaj na podsypanym mąką blacie. Smaż na gorącym smalcu lub oleju (ok. 1 ½ l) najpierw na jednej stronie pod przykryciem, później na drugiej już bez przykrycia. Odsącz na papierowym ręczniku i posyp cukrem pudrem wymieszanym z ziarenkami wyłuskanymi z wanilii.

[madohora]

Pączki nie tylko w maśle!

Najlepszy do smażenia jest smalec, ale można go zastąpić niektórymi olejami (czystym rzepakowym, ryżowym lub winogronowym). Potem można je zlać i użyć ponownie.

Tłuszcz musi być dobrze rozgrzany, wtedy ciasta nie wchłaniają go tak dużo. Jak sprawdzić temperaturę? Oderwij kawałek surowego ciasta i wrzuć do garnaka.

Jeśli zacznie skwierczeć, wypłynie na wierzch i zezłoci się w ciągu minuty, możesz wkładać pączki lub faworki.

Smażone pyszności nie będą „piły” zbyt dużo tłuszczu, jeśli do ciasta dodamy trochę alkoholu, octu lub soku z cytryny.

[madohora]

WIELKANOCNE BUŁECZKI

1 (12 uncji) puszka skondensowanego mleka
1/2 szklanki masła (roztopionego)
1/2 szklanki cukru
1/2 łyżeczki soli
1 1/2 łyżki drożdży
1 jajko (roztrzepane)
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka gałki muszkatołowej
5 szklanek (638 gramów) mąki uniwersalnej
Na lukier:
3/4 szklanki cukru pudru
1 łyżka mleka
1 łyżka masła (roztopionego)
1/4 łyżeczki ekstraktu migdałowego

W dużej misce wymieszaj skondensowane mleko i roztopione masło. Dodać cukier, sól i drożdże. Mieszaj, aż cukier się rozpuści.
Wymieszaj z roztrzepanym jajkiem, cynamonem i gałką muszkatołową.
Powoli dodawaj mąkę, po filiżance na raz, aż powstanie miękkie ciasto.
Ciasto wyrabiać około 8 do 10 minut.
Ciasto włożyć do natłuszczonej miski i obrócić ciasto tak, aby wierzch był posmarowany tłuszczem
Przykryć i odstawić do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na 1 godzinę.
Wyłożyć ciasto i zagnieść pęcherzyki powietrza.
Ciasto podzielić na 12 części. Uformuj bułki i ułóż na natłuszczonej blasze do pieczenia lub blaszce.
Przykryj i odstaw do wyrośnięcia na 30 do 45 minut lub do podwojenia objętości.
Rozgrzej piekarnik do 150 F. Przetnij „X” na wierzchu każdej bułki (opcjonalnie).
Piec w temperaturze 350 F przez około 20 do 30 minut, aż uzyskasz złoty kolor. Poszukaj temperatury wewnętrznej około 60°C lub nieco wyższej. Wyjmij bułki z piekarnika i pozostaw do ostygnięcia.
Wymieszaj składniki lukieru w małej misce.
Zrób na wierzchu bułek krzyż z lukrem.

[madohora]

ŁATWE CIASTECZKA Z CUKREM

2 1/2 szklanki mąki uniwersalnej
1 łyżeczka proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki soli
1 szklanka niesolonego masła , zmiękczonego
1 1/4 szklanki granulowanego cukru
1 duże jajko
1 1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
Opcjonalnie wielokolorowa posypka lub kolorowy cukier

Przesiać mąkę, proszek do pieczenia i sól. Odłożyć na bok. Masło i cukier utrzyj mikserem elektrycznym, aż masa będzie kremowa i puszysta. Wbić jajko i wanilię.
Przy niskiej prędkości ubij mieszaninę mąki, mieszając, aż cała zostanie włączona. Nie mieszaj zbyt długo, w przeciwnym razie ciasteczka okażą się twarde.
Przykryj ciasto i wstaw do lodówki na co najmniej 30 minut, a najlepiej na 1–2 godziny.
Rozgrzej piekarnik do 350 F. Wyłóż dwie blachy z ciasteczkami papierem pergaminowym lub matami silikonowymi .
Nabieraj ciasto czubatą łyżką stołową lub 2 łyżkami do ciastek. Uformuj kulę i według uznania obtocz w kolorowym cukrze lub posypce.Umieścić na przygotowanych blachach z ciasteczkami w odległości co najmniej 2 cali. Lekko spłaszcz palcami.
Piec przez 8 do 11 minut, obracając patelnie w połowie lub do momentu, aż ciasteczka się napęcznieją, przestaną być błyszczące i będą lekko złocistobrązowe na spodzie.
Pozostawić do ostygnięcia na blasze do pieczenia na kilka minut przed przeniesieniem na drucianą kratkę do studzenia.

[madohora]

AMBROZJA

4 duże pomarańcze pępkowe
6 łyżek cukru pudru
1 1/3 szklanki kokosa (tartego, świeżego) lub 1 puszka (3 1/2 uncji) kokosa (płatki)
3 łyżki soku pomarańczowego

Obierz pomarańcze, uważając, aby usunąć całą zewnętrzną białą błonę. Pomarańcze pokroić w poprzek na cienkie plasterki o grubości około 1/8 cala. Ułóż jedną trzecią plasterków w misce do serwowania. Posypać 2 łyżkami cukru pudru, następnie 1/3 szklanki kokosa i 1 łyżką soku pomarańczowego. Powtórz warstwy jeszcze dwa razy. Schłodzić przez 1 godzinę. Podawaj i ciesz się!

[madohora]

F L I S .
Płynie Wisła, płynie,
Jakby wstęga Boża,
Do samego Gdańska,
Do samego morza.
A na Wiśle szarej
Snują się galary,
Leci pieśń flisacza,
Skrzydła w wodzie macza.
Płynie Wisła, płynie,
Stary K raków mija,
Kochaną W arszaw ę
Falami obwija.
Flisak, w imię Boże,
Wiezie polskie zboże,
Karmić cudzoziemce,
Angliki i Niemce.
Płynie Wisła, płynie,
Przez krainy cudne,
Myja żyzne poła,
Płucze grody ludne.
Naszych rzek królowa,
W isła lazurowa,
Płynie na kraj świata,
Z Bałtykiem się brata.
Płynie Wisła, płynie,
Nie wyschnie przez wieki,
Ni ją zmrożą lody,
Ni wypalą spieki.
A na niej flisaki,
Jak przelotne ptaki,
Suną z dębem, sosną,
Nucąc pieśń radosną:
„Hej, flisacza dziatwo,
Hej, dalejże, dalej,
Płyń do Gdańska tratwą,
Na wiślanej fali

[madohora]

D Z IA D E K W Ę D R O W N Y .
Byłem w Rzymie u papieża,
Byłem w Ziemi Świętej,
Przepłynąłem srogie rzeki
1 m orskie odmęty.
Na ogromnem góry wchodził,
Co sięgają nieba,
Teraz wracam do mej ziemi,
Gdzie mi umrzeć trzeba.
Mam we flaszce krzynkę wody
Z świętych fal Jordanu,
Mam gwóźdź owy, którjun niegdyś
Bok przebito Panu. \
Szczątek Krzyża w relikwjarzu
I piasek z Golgoty,
Gdzie przed wieki skonał Chrystus,
W śród łez i zgryzoty.
Oto dzwonek loretański,
Co kiedy zadzwoni,
To od burzy i piorunów
Najskuteczniej broni.
Oto znowu ów „agnusek“,
Co szczęście przynosi,
Za szelążek, za pieniążek
Dam temu, kto prosi.
Była tutaj już przede mną
Wesoła gromadka,
Nie poskąpcież parę groszy
Dla biednego dziadka.
Niech do torby srebrna sztuka
Poleci za sztuką,
Licho dzwoni, niech Bóg broni,
Maluko, maluko.
Ej, sięgnijcie do kieszeni
Za moją przynuką.
Ile to tam? dwie złotówki?
Maluko, maluko!
No, już teraz dosyć,
Dziękuję waćpaństwu,
Znów kiedyś uciechę
Uczynimy państwu.
Zabawią się starsi
I dziatwa zabawi,
Szczęść wam, Panie Boże,
Niech Bóg błogosławi!
Pokój temu domowi!
Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus

[madohora]

W BIELSKU BIAŁEJ ZORGANIZOWANO WIGILIĘ DLA SAMOTNYCH - Wyborcza - 23.12.2017

[madohora]

SZYB KOPALNI I SKARBNIK PILNUJĄCY SKARBÓW SZOPKA W ZABRZU - Wyborcza - 25.12.2017

[madohora]

NAJWAŻNIEJSZE JEST DZIŚ - Gość - 26.12.2017

[madohora]

Nazwa „Gody" jest bardzo starożytna w języku polskim. God po słowiańsku oznacza rok. Chwilę zatem, w której się stykają ze sobą dwa lata t. j. stary i nowy, słusznie nazwano w liczbie mnogiej Godami. Ponieważ w dawnych wiekach Nowy Rok
obchodzono w dniu Bożego Narodzenia, zatem Polacy powyższą uroczystość chrześcijańską nazwali również Godami, którą to nazwę lud polski dotychczas zachowuje.

[madohora]

W kulinarnych zwyczajach noworocznych nie braknie też przesądów. Na przykład rybę podaje się w całości – z ogonem i głową, które symbolizują szczęśliwy początek i koniec. Nie wolno podać ryby odwróconej na drugą stronę! Wtedy na rodzinę sprowadza się nieszczęście.

[madohora]

CIASTO BANANOWO - CZEKOLADOWE

125 g masła 82%,
100 g gorzkiej czekolady + tabliczka na polewę,
3 dojrzałe banany,
120 g białego cukru,
2 jajka w rozmiarze L,
150 g mąki pszennej,
kopiata łyżeczka proszku do pieczenia,
garść orzechów.

Na początku w miseczce rozgnieć banany - najlepiej widelcem. Powstałą pulpę odłóż na później.
Przygotuj rondelek i rozpuść w nim masło. Do płynnego wkrusz czekoladę. Wymieszaj do połączenia w jednolitą masę. Następnie wsyp cukier, dodaj rozgniecione banany i całość przemieszaj. Odstaw, żeby masa wystygła.
W międzyczasie zmieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia. Dodaj połowę do przestudzonej masy czekoladowej, wymieszaj.
Następnie roztrzep jajka, dodaj do masy i zamieszaj. Wsyp resztę mąki, ponownie wymieszaj, aby powstało jednolite ciasto. Keksówkę o długości ok. 25 cm wyłóż papierem do pieczenia, wylej do niej ciasto.
Formę włóż do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni Celsjusza na ok. 40 minut. Po tym czasie sprawdź, czy ciasto jest gotowe - metodą tzw. suchego patyczka. Wyjmij z piekarnika i całkowicie ostudź. Polej rozpuszczoną w rondelku czekoladą i posyp rozkruszonymi orzechami. Ciasto bananowo-czekoladowe już gotowe.

[madohora]

RÓŻE KARNAWAŁOWE

8 żółtek,
550 g mąki pszennej,
4 łyżki kwaśnej śmietany 18%,
3 łyżki spirytusu,
szczypta soli,
konfitura z płatków róży, dżem wiśniowy lub wiśnie kandyzowane,
cukier puder,
olej lub smalec do smażenia.

Na stolnicę przesiej mąkę, dodaj szczyptę soli, żółtka, śmietanę i spirytus.
Zagnieć ciasto, a następnie potłucz go chwilę wałkiem, co jakiś czas składając na pół — dzięki temu ciasto będzie miało więcej pęcherzyków powietrza.
Podziel ciasto na cztery części i każdą owiń folią spożywczą. Odstaw na pół godziny.
Porcje ciasta rozwałkuj bardzo cienko i wycinaj po trzy krążki o różnej średnicy.
Każdy krążek ponacinaj po bokach.
Do miseczki wlej jedno białko.
Palcem zamoczonym w białku posmaruj środek największego krążki, połóż na nim mniejsze, również posmaruj środek i połóż na nim najmniejsze kółko, dociskając środek.
Przygotuj tak wszystkie róże. Przykryj je ściereczką, by nie wyschły.
Rozgrzej olej lub smalec i smaż róże na złoty kolor — kładź je najpierw "do góry nogami", by róża ładnie się podniosła.
Gotowe posyp cukrem pudrem, a na środek połóż wiśnię lub odrobinę wiśniowego dżemu.

[madohora]

KOTLETY RYBNE

400 g. fileta z dorsza bez skóry
1 kajzerka
1 jajko
1 łyżeczka suszonego koperku
sól, pieprz
4-5 kropli soku z cytryny

Filety umyć i wyciągnąć ości, jeśli są. Następnie zmielić.
Kajzerkę namoczyć w wodzie, kiedy zmięknie odcisnąć i dodać do ryby.
Wbić jajko, dodać przyprawy.i sok z cytryny. Wszystko razem wymieszać
i wyrobić ręką, dłuższą chwilę, tak żeby masa była gładka.
Następnie uformować kotlety i obtaczać je w bułce tartej.
Na patelni rozgrzać olej. Smażyć kotlety, po kilka minut z każdej strony na niewielkim gazie

[madohora]

Po noworocznej uczcie Chińczycy spędzają czas w gronie bliskich. Dla nich jest to nadrzędna wartość świętowania Nowego Roku. Grają wspólnie w karty albo madżonga (gra się w 4 osoby przy użyciu specjalnych kamieni). Oglądają też przed telewizorami Noworoczną Galę.

[madohora]

Ta noworoczna tradycja ma ponad 2000 lat. Towarzyszą jej pochody papierowych smoków, lwów i inne artystyczne pokazy. Chińczycy chętnie spacerują po zmroku, bo właśnie wtedy rozświetlone ulice najbardziej przyciągają wzrok.

[madohora]

[madohora]

Kontakt

Sylwester i Nowy Rok na świecie. Najciekawsze zwyczaje noworoczne
Hanna Zaborska
Hanna Zaborska

Redaktorka
Strona główna Blog Kultura Tradycje i wierzenia Sylwester i Nowy Rok na świecie. Najciekawsze zwyczaje noworoczne

Toast o północy, sztuczne ognie i noworoczne życzenia. Tak najczęściej witamy Nowy Rok. I choć zbliżający się Sylwester przebiegnie w cieniu pandemii, to i tak będziemy obchodzić tradycje noworoczne. W domowym zaciszu również można celebrować. A jak spędzalibyśmy ten czas, mieszkając w Indiach lub Hiszpanii? Sprawdźmy, jak świętuje się Nowy Rok w innych krajach.

Jak świętuje się Nowy Rok w różnych częściach świata?
Chiński Nowy Rok (Święto Wiosny) – kiedy przypada?
Nowy Rok w rodzinnym gronie
Chiński Nowy Rok – zwyczaje w odcieniach czerwieni
Chińskie potrawy noworoczne – symbolika i przesądy
Święto Latarni w Chinach
Happy Diwali! Nowy Rok w Indiach
Hinduskie święto świateł i… porządków
Nowy Rok w Hiszpanii vs. Sylwester w Polsce
Hiszpańskie przesądy noworoczne
Nowy Rok w USA, czyli jak Amerykanie świętują Sylwestra?
Jak Nowy Rok, to w Nowym Jorku
Sylwester w Las Vegas? Obchody z pompą
Sylwester w Meksyku – dyskoteka gra
Noworoczne zwyczaje i przesądy w Meksyku
Sylwester na Syberii – sadzenie drzew pod wodą i buriacki Nowy Rok
Oczyszczająca moc ognia w buriackich celebracjach
Szkocki Nowy Rok – tradycje wikingów
Nowy Rok na świecie – święto radości, świateł i podarunków
Jak świętuje się Nowy Rok w różnych częściach świata?
Co kraj to obyczaj. To powiedzenie sprawdza się nie tylko w przypadku świąt Bożego Narodzenia na świecie, ale i obchodów Nowego Roku. Różnią się one nie tylko zwyczajami noworocznymi, ale i porą ich obchodzenia.

Kiedy wznosisz noworoczny toast, ktoś na innym kontynencie puszcza lampiony wzdłuż rzeki. Kiedy Ty odliczasz do północy, ktoś inny z każdym uderzeniem zegara połyka 12 winogron. Gdy oglądasz pokaz fajerwerków, mieszkaniec innego kraju podziwia pokaz ognistych kuli, toczonych nad głowami śmiałków. Niektórzy czekają kilka kolejnych miesięcy na obchody Nowego Roku według swoich tradycji.

Poznaj zwyczaje noworoczne mieszkańców Indii, Hiszpanii, USA, Chin, Meksyku, Szkocji i Syberii. Które rytuały na Nowy Rok Cię zaciekawiły? A może dostrzegasz wspólną płaszczyznę? Przekonaj się, że powitanie Nowego Roku na świecie to festiwal świateł i różnorodności.

tradycje-noworoczne-zimne-ognie-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Chiński Nowy Rok (Święto Wiosny) – kiedy przypada?
Być może od razu widzisz postać czerwonego smoka i lampiony. Obchody Chińskiego Nowego Roku w niczym nie ustępują barwnym paradom karnawałowym. To najważniejsze święto w Chinach nazywane jest też Świętem Wiosny. Trwa 15 dni. Jego datę wyznacza się na podstawie kalendarza lunarnego, czyli według faz Księżyca. Dlatego jest to święto ruchome. Nie bez znaczenia jest więc horoskop, według którego nazywa się każdy rok. 2021 rok wypada 12 lutego i będzie Rokiem Bawoła symbolizującego osiągnięcie sukcesu mozolną pracą.

Nowy Rok w rodzinnym gronie
Chiński Nowy Rok to czas odwiedzania bliskich. Dlatego i nasi azjatyccy przyjaciele mogą mieć problemy, by powitać 2021 rok w większym gronie. Do tej pory intensywnie się przemieszczali w tym okresie, pokonując nawet 700 km (średnia na przeciętnego mieszkańca Chin). Chińczycy masowo migrowali i brali z tej okazji dłuższy urlop. To powodowało przestoje w fabrykach i transporcie towarów na całym świecie.

Chiński Nowy Rok – zwyczaje w odcieniach czerwieni
Obchody Chińskiego Nowego Roku kojarzą się z kolorem czerwonym. W kulturze chińskiej jest on symbolem szczęścia. I tak – na drzwiach umieszcza się do góry nogami czerwone chińskie znaki. Bliskim wręcza się czerwone koperty z pieniędzmi. Ubiera się odświętnie na czerwono. I w tym kolorze przyozdabia się też domy i ulice, iskrzące się na czerwono od petard.

Odgłos petard i sam kolor czerwony mają odgonić bestię Nian, która nawiedza Chińczyków.

chinski-nowy-rok-zwyczaje-smok-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Chińskie potrawy noworoczne – symbolika i przesądy
Potrawy serwowane w Chiński Nowy Rok mają swoją symbolikę. Koniecznie muszą kojarzyć się pozytywnie. Tradycyjną noworoczną potrawą są pierożki jiaozi – mieszkańcy północnych Chin wspólnie lepią je w wigilię Nowego Roku. Przypominają nieco nasze polskie, wigilijne pierogi, bo nadziewane są najczęściej mięsem i kapustą. Z kolei na południu Chin popularne jest ciasto ryżowe niangao, które ma przynieść rozwój w nowym roku.

nowy-rok-w-chinach-zwyczaje-jiaozi-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
W kulinarnych zwyczajach noworocznych nie braknie też przesądów. Na przykład rybę podaje się w całości – z ogonem i głową, które symbolizują szczęśliwy początek i koniec. Nie wolno podać ryby odwróconej na drugą stronę! Wtedy na rodzinę sprowadza się nieszczęście.

Kolejny noworoczny przesąd – jeśli spożywa się makaron, to nie można go ucinać. Symbolizuje on długowieczność.

Podobnie jak podczas Bożego Narodzenia w Polsce, na stole nie braknie pomarańczy i mandarynek – mają zapewnić dostatek i bogactwo.

Po noworocznej uczcie Chińczycy spędzają czas w gronie bliskich. Dla nich jest to nadrzędna wartość świętowania Nowego Roku. Grają wspólnie w karty albo madżonga (gra się w 4 osoby przy użyciu specjalnych kamieni). Oglądają też przed telewizorami Noworoczną Galę.

Święto Latarni w Chinach
Częścią świętowania Nowego Roku w Chinach jest Święto Latarni. Wypada ono w pierwszą, noworoczną pełnię księżyca. Niegdyś lampiony przygotowywało się samodzielnie. To rzemieślnicza praca. Dlatego współcześnie Chińczycy zlecają ich wykonanie artystom. Ulice przyozdabiają lampiony o różnorodnych kształtach. Wykonane są z papieru, drewna, kości, jedwabiu lub szkła.

chinski-nowy-rok-swieto-latarni-lampiony-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Ta noworoczna tradycja ma ponad 2000 lat. Towarzyszą jej pochody papierowych smoków, lwów i inne artystyczne pokazy. Chińczycy chętnie spacerują po zmroku, bo właśnie wtedy rozświetlone ulice najbardziej przyciągają wzrok.

A jakie znaczenie mają zapalone latarnie w Chiński Nowy Rok? Mają rozświetlać przodkom drogę do domu. Wierzy się, że ich duchy przybyły spotkać się z bliskimi. Im więcej latarni, tym większe szanse, że trafią, a mieszkańcom domu się poszczęści.

Happy Diwali! Nowy Rok w Indiach
Hinduski Nowy Rok zaczyna się jesienią. To wtedy miliony Hindusów rozpoczynają świętowanie Diwali. Samo święto trwa 5 dni, a data wyznaczana jest według hinduskiego kalendarza lunarnego. Jego rozmach porównywalny jest do obchodów zachodnich świąt Bożego Narodzenia. Być może dlatego do obchodów chętnie dołączają się przedstawiciele innych wyzwań, choćby sikhowie czy chrześcijanie. Nastrój jest równie radosny. Wspólną cechą jest też kupowanie prezentów i mieniące się światłami ulice.

nowy-rok-w-indiach-diwali-wyrusz-w-zyciowa-podroz-soul-travel
Hinduskie święto świateł i… porządków
Diwali znaczy „rząd świateł”. Obchodzi się je ku czci boga Ramy, świętując jego zwycięstwo nad demonem Rawaną. Kiedy Rama powracał, ludzie świętowali jego triumf oświetlając drogę lampkami. Stąd Hindusi stawiają przed swoimi domostwami w rządkach płonące lampki oliwne, puszczają do rzek lub w powietrze lampiony. Wyobraź sobie, jak to wygląda – miliardy lampionów rozświetlają Indie!

[madohora]

Porządki przeprowadza się też w garderobie. Hindusi wyruszają na zakupy, aby odświeżyć swoją szafę.

[madohora]

Sylwestrowe tradycje w Polsce i Indiach łączy puszczanie fajerwerków, petard i palenie sztucznych ogni. Poza lampionami, to one rozświetlają niebo w Nowy Rok w Indiach.

[madohora]

Mimo tego, że Nowego Roku w Indiach nie świętuje się 1 stycznia, to jest on dniem wolnym od pracy. W innych rejonach Indii świętuje się go w marcu albo kwietniu. Według tradycji muzułmańskich pod koniec grudnia, a buddyści czekają kolejnych parę tygodni, by przywitać Nowy Rok.

[madohora]

W Hiszpanii Nowy Rok celebruje się zabawą do białego rana i pokazem sztucznych ogni. Noworoczny toast to lampka szampana lub hiszpańskie wino musujące, zwane cava. Organizuje się wtedy w miastach huczne imprezy noworoczne.

[madohora]

Hiszpanie wierzą, że kolor czerwony przynosi szczęście. Przypomina Ci to noworoczną tradycję z innego kraju? Dlatego w Sylwestra (Nochevieja) zakładają na siebie cokolwiek w kolorze czerwonym, najlepiej nową bieliznę.

[madohora]

Innym symbolem sylwestrowym jest jedzenie soczewicy. Ta ma zapewnić oczywiście pomyślność w nowym roku.

[madohora]

[madohora]

W Nowym Jorku od 1904 r. o godzinie 23:59 świetlista kula (tradycja noworoczna zwana ball drop) zostaje opuszczana wzdłuż masztu na Times Square. I tym samym rozpoczyna się odliczanie do Nowego Roku. W tle słychać utwór „Imagine” Johna Lenonna, a po północy świętujących Amerykanów zasypuje konfetti.

[madohora]

PTASIE GNIAZDA

2 szklanki półsłodkich kawałków czekolady
1 szklanka masła orzechowego
3 szklanki makaronu chow mein (około 6 uncji)
60 orzeszków ziemnych lub żelek

Blachę do pieczenia wyłóż woskowanym papierem.Umieść kawałki czekolady i masło orzechowe w pojemniku nadającym się do kuchenki mikrofalowej. Podgrzewaj na 50% mocy przez 1 minutę. Mieszaj i powtarzaj, aż kawałki czekolady się rozpuszczą.Mieszaj makaron chow mein, aż będzie całkowicie pokryty.Nakładać łyżką na przygotowaną blachę do pieczenia, tworząc palcami kształt gniazda.Umieść kilka orzeszków ziemnych lub żelek na środku każdego gniazda, aby przygotować jajka.Przechowywać w lodówce do twardości.

[madohora]

BYDYŃ CZEKOLADOWY Z MLECZKIEM KOKOSOWYM

3 łyżki skrobi kukurydzianej
2 łyżki zimnej wody
1/3 szklanki plus 2 łyżki granulowanego cukru
1/4 szklanki kakao w proszku
1 szczypta soli
1 (14 uncji) może lekkie mleko kokosowe
1/2 szklanki zwykłego, niesłodzonego mleka migdałowego
1/3 szklanki bezmlecznych kawałków czekolady
1/2 łyżeczki czystego ekstraktu waniliowego
Bezmleczne wiórki gorzkiej czekolady do dekoracji
wiórki kokosowe do dekoracji

W małej filiżance lub misce wymieszaj skrobię kukurydzianą z 2 łyżkami zimnej wody, mieszając do rozpuszczenia. Odłożyć na bok. W małym rondlu wymieszaj cukier , kakao, sól i lekkie mleko kokosowe. Na średnim ogniu stopniowo dodawaj mleko migdałowe, ciągle mieszając, aż masa będzie gładka. Gotuj, aż na wierzchu płynu utworzy się cienki film, a z powierzchni uniesie się para, ale nie pozwól, aby mieszanina się zagotowała. Zdejmij patelnię z ognia i dodaj kawałki czekolady, obracając patelnię, aby chipsy nie pozostały na dnie patelni i nie przypaliły się. Pozostaw patelnię z kuchenki na około 3 minuty, a następnie wymieszaj mieszaninę drewnianą łyżką, aby połączyć się z roztopioną czekoladą. Wymieszaj mieszaninę skrobi kukurydzianej i wanilii, aż dobrze się połączą, a następnie włóż patelnię z powrotem do pieca na średnim ogniu. Ciągle mieszając, gotuj, aż masa będzie gęsta, ale tylko nieco rzadsza niż potrzeba (budyń zgęstnieje w miarę ostygnięcia). Budyń przełóż do żaroodpornego naczynia. Umieść folię bezpośrednio na powierzchni budyniu (aby zapobiec tworzeniu się kożucha) i odstaw na drucianą kratkę do ostudzenia na około 20 minut.Gdy budynie lekko przestygną, wkładamy je do lodówki i chłodzimy co najmniej 2 godziny przed podaniem. W razie potrzeby udekoruj startą gorzką czekoladą i wiórkami kokosowymi.

[madohora]

GRANITA CZEKOLADOWA

2 szklanki wody
2/3 szklanki przesianego kakao w proszku holenderskiego pochodzenia
1/2 szklanki granulowanego cukru
Szczypta soli
1 łyżeczka czystego ekstraktu waniliowego

W średnim rondlu na średnim ogniu podgrzej wodę do delikatnego wrzenia, około 2 minut.
Dodać kakao w proszku, cukier i sól i ubijać przez 2 minuty lub do całkowitego rozpuszczenia. Zdejmij rondelek z ognia i dodaj ekstrakt waniliowy. Wlać mieszaninę do metalowej formy do pieczenia o średnicy 8 lub 9 cali i pozostawić do ostygnięcia do temperatury pokojowej na około 30 minut.
Przykryj patelnię i włóż do zamrażarki na 1 godzinę. Za pomocą widelca zeskrob i wymieszaj granitę, aby połączyć półstałe boki i spód z płynnym środkiem. Kontynuuj rozwidlanie granity co godzinę, aż uzyska konsystencję przypominającą śnieg, co zajmuje od 4 do 5 godzin. Podczas każdej rundy zauważysz, że zamarza coraz bardziej
Podawaj granitę w schłodzonych pucharkach lub miseczkach deserowych z wybranymi dodatkami

[madohora]

Szybki sos tatarski: W małej misce połącz 3/4 szklanki majonezu z 4 łyżkami drobno posiekanych słodkich marynat (chlebowo-maślanych) lub przyprawy do słodkich marynat i 1 łyżką soku z cytryny. Dobrze wymieszaj, aby połączyć składniki. Przykryć i schłodzić do czasu podania.

[madohora]

Rozwałkuj ciasto i upiecz ciasteczka
Rozgrzej piekarnik do 350 F.
Rozwałkuj połowę ciasta na grubość 1/2 cala na lekko posypanej mąką desce.
Użyj dużej foremki do ciastek w kształcie serca lub własnego szablonu, aby wyciąć duże ciasteczka w kształcie serca.
Jeśli chcesz powiesić te serca na wstążce, przed pieczeniem wykonaj 1 lub 2 otwory około 3/4 cala poniżej krawędzi ciasteczka.
Powtórzyć z resztą ciasta na ciasteczka. Ciasto to nie nadaje się dobrze do ponownego rozwałkowania, więc za pierwszym razem pamiętaj o zwinięciu go na odpowiedni rozmiar.
Ułóż ciasteczka na wyłożonej pergaminem blaszce i piecz 20 do 25 minut lub do momentu, aż ciasteczka będą ścięte w środku i lekko zarumienione na spodzie. Upiecz przycięte skrawki, aby wykorzystać je do ćwiczeń w dekorowaniu.
Pozostaw ciasteczka na blasze do całkowitego ostygnięcia. Stwardnieją, gdy ostygną. Choć są jadalne, z ciasta tego najczęściej sporządza się ozdobne ciasteczka, które wiesza się na ścianie lub na szyi obdarowanej osoby i rzadko je je.

[madohora]

SAŁATKA Z JABŁKA I ORZECHÓW WŁOSKICH

1 szklanka połówek orzechów włoskich
3 łyżki oliwy z oliwek extra virgin
2 łyżki dobrej jakości octu balsamicznego
1 szczypta soli koszernej
1 szczypta świeżo zmielonego czarnego pieprzu
1 główka chrupiącej sałaty rzymskiej
1 żeberko selerowe
2 szalotki
2 jabłka Babci Smith

Zbierz składniki. Rozgrzej piekarnik do 325 F.
Połóż orzechy włoskie na małej blasze do pieczenia. Piec na środkowej półce piekarnika przez 7 minut. Orzechy włoskie powinny mieć piękny złocistobrązowy kolor i nie być ciemniejsze (jeśli staną się zbyt ciemne, staną się gorzkie).
W małej misce lub kokilaku wymieszaj oliwę z oliwek i odrobinę balsamiku, cały czas mieszając, aż uzyskasz gęsty, błyszczący sos. Skosztuj sosu i dodaj odrobinę soli i pieprzu do smaku.
Sałatę pokroić w paski, a seler i szalotkę drobno posiekać. Trzymaj się jednej strony.
Gdy będziesz gotowy do podania sałatki, pokrój jabłka na ćwiartki, usuń gniazda nasienne, pokrój je w grube plasterki, a następnie przekrój je na pół. Szukasz ładnego, małego kawałka jabłka.
Rozłóż sałatę i warzywa pomiędzy miskami lub ułóż w dużym naczyniu do serwowania, a następnie posyp jabłkami na wierzchu każdego z nich. Delikatnie posiekaj orzechy włoskie, tak aby wszystkie kawałki spadły na sałatkę. Za pomocą łyżeczki skrop dressingiem. Natychmiast podawaj.

[madohora]

DESER Z PIANKĄ

3 jajka
1 żółtko
300 g cukru pudru
100 g masła
4 cytryny
3 białka

1. Cytryny obierz ze skórki. Pokrój je na cząstki, wrzuć do garnka i rozgnieć widelcem. Dodaj cukier puder i pokrojone masło. Rozpuść wszystko na małym ogniu, mieszając. 
2. Masę przetrzyj przez sito i znów krótko podgrzej. Jajka roztrzep z żółtkiem i powoli dodawaj do gotujących się cytryn. Po zagotowaniu odstaw do wystygnięcia. Przełóż krem do pucharków. 
3. Białka ubij na sztywno, stopniowo dodając cukier puder. Pianę wyłóż na krem. Opal bezę specjalnym palnikiem

[madohora]

GORĄCA CZEKOLADA NA PATYKU

1/2 szklanki gęstej śmietanki
1 (14 uncji) puszka słodzonego skondensowanego mleka
18 uncji ( 3 filiżanki ) posiekanej półsłodkiej czekolady lub chipsów
4 uncje ( 3/4 szklanki ) posiekanej niesłodzonej czekolady

Przygotuj patelnię o wymiarach 8 x 8 cali, wykładając ją folią aluminiową i spryskując folię nieprzywierającym sprayem do gotowania.
Umieść posiekane półsłodkie i niesłodzone czekoladki w dużej, żaroodpornej misce.
Do średniego rondla wlej gęstą śmietankę i skondensowane mleko i wymieszaj, aż składniki się połączą.
Postaw rondelek na średnim ogniu. Doprowadzić płyn do wrzenia, często mieszając, aby skondensowane mleko nie przypaliło się na dnie garnka.
Gdy płyn się zagotuje, zalej gorącą śmietanką posiekaną czekoladę i odstaw na minutę, aby zmiękła. Rozpocznij ubijanie śmietanki i czekolady, aż czekolada się rozpuści i uzyskasz błyszczącą, gładką mieszankę.
Do przygotowanej formy wlać czekoladę i wygładzić ją w równą warstwę. Pozostawić do ostygnięcia i stwardnienia przez noc lub na 3–4 godziny w lodówce.
Gdy blok krówki stwardnieje, użyj dużego, ostrego noża i pokrój go na dwadzieścia pięć kawałków (pięć rzędów i pięć kolumn).
Nadziewaj każdy blok patyczkiem do lizaków.

[madohora]

TRUFLE W KSZTAŁCIE ZŁOTYCH SERC

1/2 szklanki gęstej śmietanki
1 szklanka (6 uncji) posiekanej gorzkiej czekolady
1/2 łyżeczki wanilii
2 funty polewy czekoladowej lub temperowanej półsłodkiej czekolady
1 pojemnik ze złotym połyskującym pyłem

Najpierw przygotuj nadzienie ganache. Do średniej miski włóż posiekaną gorzką czekoladę i odłóż na bok.
Wlać gęstą śmietanę do małego rondla, postawić na średnim ogniu i doprowadzić do wrzenia.
Gdy śmietanka będzie prawie wrząca, zalej gorącą śmietanką posiekaną czekoladę i odstaw na minutę, aby czekolada zmiękła.
Delikatnie wymieszaj śmietanę i czekoladę, aż uzyskają gładką, jednorodną mieszaninę.
Dodać ekstrakt waniliowy i wymieszać do połączenia.
Przyciśnij kawałek folii spożywczej do wierzchu ganache i pozostaw go w temperaturze pokojowej do ostygnięcia. Jest gotowy do użycia, gdy nie jest już wcale ciepły, ale wciąż dość płynny.
Czekając, aż ganache ostygnie, przygotuj foremki.
Jeśli masz tylko jedną formę, będziesz musiał powtórzyć ten proces kilka razy, aż uformują się wszystkie cukierki. Jeśli masz wiele form, możesz zrobić to wszystko w jednej partii.
Rozpuść polewę lub weź temperowaną czekoladę i włóż trochę do każdego wgłębienia formy, tak aby całkowicie wypełnić wgłębienia.
Poczekaj około minuty, a następnie odwróć formę do góry nogami na kawałku woskowanego papieru lub pergaminu. Nadmiar czekolady spłynie na papier. Lekko nim potrząsaj, aby czekolada spłynęła. Czekoladę na papierze można później zeskrobać i ponownie stopić, aby można było ją ponownie wykorzystać.
Weź nóż szefa kuchni, odsuniętą szpatułkę lub skrobaczkę stołową i przesuń nim po wierzchu formy, usuwając nadmiar czekolady z wierzchu. Dzięki temu gotowe trufle będą schludniejsze.
Pozwól foremce na czekoladę stwardnieć w temperaturze pokojowej lub jeśli Twój ganache jest gotowy do natychmiastowego użycia, włóż formę do lodówki, aby szybko stwardniała na około 10 minut. Po zastygnięciu nałóż łyżką lub wyciśnij ganache do foremek, wypełniając każdą wnękę do 3/4 wysokości. Stukaj foremkami o blat, aby uwolnić pęcherzyki powietrza. Foremki przechowuj w lodówce, aby ganache stwardniał, przez około 30 do 45 minut. Musi być na tyle twarda, aby po nałożeniu na nią ciepłej, roztopionej czekolady zachowała swój kształt i nie roztopiła się w czekoladzie.
Gdy ganache ostygnie i stwardnieje, ponownie rozpuść polewę lub ponownie temperuj czekoladę i nałóż trochę roztopionej czekolady na wierzch każdego wgłębienia, rozprowadzając ją na krawędziach, tak aby ganache był całkowicie zamknięty. Ponownie zeskrob nadmiar za pomocą rączki nóż lub skrobak stołowy.
Pozostaw czekoladki do całkowitego zastygnięcia w temperaturze pokojowej lub w lodówce, następnie odwróć formę do góry nogami i delikatnie wybij ją z formy. Jeśli to konieczne, weź ostry nóż do obierania, aby odciąć postrzępione krawędzie lub nadmiar czekolady. W tym momencie formowane czekoladki są gotowe, ale jeśli chcesz je pomalować na złoto, przejdź do następnego kroku.
Weź mały, czysty pędzel, który był używany wyłącznie do jedzenia i zanurz go w złotym połyskującym pyle. Posmaruj pyłem całą powierzchnię czekolady, aż będzie błyszcząca i pokryta złotem. Od tego momentu należy zachować szczególną ostrożność podczas obchodzenia się z truflami, ponieważ złoty pył zetrze się, jeśli go dotkniesz. Jeśli chcesz je przenieść, użyj małej szpatułki lub noża, aby je podnieść i nie układaj ich jeden na drugim, ponieważ na złotej powłoce pojawią się ślady i zadrapania.
Serce ze złotych trufli można przechowywać w szczelnym pojemniku w lodówce do tygodnia. Aby uzyskać najlepszy smak i konsystencję, przed podaniem należy je doprowadzić do temperatury pokojowej.

[madohora]

BOMBY Z GORĄCEJ CZEKOLADY

2 1/2 szklanki drobno posiekanej półsłodkiej czekolady
3/4 szklanki kupionej w sklepie lub domowej roboty gorącej mieszanki kakaowej
1 szklanka mini pianek marshmallow
Opcjonalnie posypka lub cukierki

Napełnij średni garnek od 2 do 3 cali wody i podgrzej do wrzenia. Gdy woda się zagotuje, zmniejsz ogień do najniższego poziomu.
Umieść około 2/3 półsłodkiej czekolady w dużej żaroodpornej misce, a następnie umieść miskę nad garnkiem, aby utworzyć podwójny bojler . (Miska powinna być na tyle duża, aby stała na krawędzi garnka i nie dotykała wody. Chodzi o to, aby para delikatnie ogrzała miskę i rozpuściła czekoladę).
Alternatywnie rozpuść czekoladę w pojemniku nadającym się do kuchenki mikrofalowej, przy średniej mocy i krótkich seriach.
Gdy czekolada zacznie się topić, mieszaj od czasu do czasu żaroodporną szpatułką, aż czekolada rozpuści się w około 90%.
Zdejmij miskę z ognia, następnie dodaj pozostałą czekoladę, po trochu, poczekaj, aż całkowicie się rozpuści, a następnie dodaj kolejną. Mieszaj ciągle, aż wszystko się rozpuści i będzie gładkie. Czekolada nie powinna być gorąca w dotyku.
Umieść 2 silikonowe formy na drucianej kratce nad kawałkiem papieru pergaminowego na powierzchni roboczej. Pracując z jedną foremką na raz, napełnij każdą z 6 wnęk mniej więcej do połowy roztopioną czekoladą.
Podnieś formę obiema rękami i delikatnie obracaj czekoladę, aż rozprzestrzeni się na wierzch każdego wgłębienia.
Przechyl formę z powrotem nad miską z roztopioną czekoladą, aby wytrząsnąć jej nadmiar. Następnie przewróć go do góry nogami na metalową kratkę wyłożoną pergaminem. Powtórz z drugą foremką. Odłóż pozostałą część roztopionej czekolady w misce.
Odwróć pierwszą formę prawą stroną do góry i za pomocą szpatułki lub skrobaczki stołowej zeskrob nadmiar czekolady z wierzchu foremek. Powtórz z drugą foremką. Obie foremki wkładamy do lodówki do stężenia na co najmniej 15 minut.
Wyjmij foremki z lodówki, następnie ostrożnie wyjmij z formy 6 połówek kulek, układając je kopułą do góry na arkuszu pergaminu.
Podgrzej dużą patelnię na średnim ogniu, aż będzie gorąca, ale nie parząca. Wyłącz ogrzewanie. Pracując jedną kopułką na raz, krótko dotknij 6 kopułek łączeniem w dół na ciepłej patelni, aż czekolada lekko się roztopi wokół krawędzi. Ułożyć na papierze pergaminowym łączeniem do góry.
Napełnij każdą z 6 kopułek łączeniem do góry około 2 łyżkami mieszanki kakaowej, 5 lub 6 mini piankami marshmallow, posypką i cukierkami, jeśli używasz.
Powtórz kroki 9 i 10 z pozostałymi 6 czekoladowymi kopułkami. Gdy szew jest jeszcze roztopiony, umieść każdy z nich na półkuli wypełnionej kakao i dociśnij, aby zamknąć bombę.
Podgrzej miskę z resztkami czekolady na podwójnym bojlerze lub w kuchence mikrofalowej, aż będzie płynna. Za pomocą łyżki posyp bomby odrobiną czekolady, aby je udekorować. W razie potrzeby udekoruj posypką lub pokruszonymi cukierkami.
Pozostaw bomby gorącej czekolady w temperaturze pokojowej, aż całkowicie stwardnieją. Przechowywać w chłodnym, suchym pojemniku. Bomby najlepiej zużyć w ciągu 2 tygodni, ale jeśli nie zawierają żadnych łatwo psujących się składników, można je przechowywać do 3 miesięcy.
Przed podaniem zagotuj ulubione mleko. Umieść bombę w kubku, a następnie zalej gorące mleko. Odstawić na chwilę do rozpuszczenia, następnie wymieszać łyżką do połączenia.

[madohora]

SŁODKI CHLEB WIELKANOCNY

1/2 szklanki rodzynek
1 (1/4 uncji) opakowanie aktywnych suszonych drożdży
1/4 szklanki letniej wody
1 szklanka zagotowanego mleka
1/4 szklanki niesolonego masła
1/3 szklanki granulowanego cukru
1 łyżeczka soli
1 duże jajko
1 łyżka skórki pomarańczowej
3 1/2 szklanki mąki uniwersalnej
1 łyżka mleka
1/2 szklanki cukru pudru
1/4 szklanki okrągłych posypek

W małej misce namocz rodzynki w ciepłej wodzie na około 20 minut lub tyle, ile potrzeba na wyrobienie ciasta. Dzięki temu masz pewność, że będą wilgotne i pyszne w pieczywie. W drugiej małej misce wymieszaj drożdże z letnią wodą i odstaw na kilka minut. W dużej misce połącz gorące, zagotowane (nie zagotowane) mleko z masłem, cukrem i solą. W gorącym mleku poczekaj, aż masło się rozpuści, a cukier i sól rozpuszczą. Ochłodzić mieszaninę mleka i masła, aż będzie letnia. Do letniej mieszanki mlecznej dodać mieszaninę drożdży i wymieszać do połączenia. Wbić jajko i skórkę pomarańczową. Umieść mieszaninę w misie miksera stojącego; zmniejsz prędkość i powoli dodawaj mąkę. Mieszaj, aż całkowicie się połączy i powstanie miękkie ciasto. Odcedź rodzynki i dodaj je do ciasta. Ponownie wymieszaj, aż rodzynki całkowicie połączą się z ciastem. Ciasto przykryć i odstawić do wyrośnięcia na 30 minut, aż ciasto podwoi swoją objętość.Nasmaruj tłuszczem dwie formy do pieczenia chleba o wymiarach 9 na 5 cali. Ciasto podzielić na pół. Każdą połówkę rozwałkowujemy na prostokąt i układamy w przygotowanej formie. Przykryj bochenki ręcznikiem i odstaw do wyrośnięcia na około 20 minut. Rozgrzej piekarnik do 350 F. Piecz bochenki
przez około 30 minut lub do złotego koloru.
W międzyczasie wymieszaj mleko i cukier puder. Pozwól chlebowi ostygnąć w foremkach przez kilka minut, a następnie wyjmij go na kratkę do studzenia. Gdy chleb już prawie ostygnie, polewamy wierzch bochenków polewą. Następnie dodaj posypkę na wierzch.

[madohora]

WIELKANOCNE PRZYSMAKI

1/4 łyżeczki wody
2 do 4 kropli barwnika spożywczego
1/2 szklanki płatków kokosowych
3 łyżki niesolonego masła lub margaryny
1 (10 uncji) opakowanie zwykłych pianek marshmallow lub 4 szklanki miniaturowych pianek marshmallow
6 filiżanek płatków zbożowych Rice Krispies
Miniaturowe pianki marshmallow do dekoracji
Małe żelki , do dekoracji
Czekoladowe jajka do dekoracji

Posmaruj sprayem do gotowania taką ilość foremek na babeczki, aby uzyskać 16 (2-1/2-calowych) kubków.
W małej misce wymieszaj wodę i zielony barwnik spożywczy. Dodaj kokos. Mieszaj, aż kokos zmieni kolor. Rozłóż na blasze do wyschnięcia. W dużym rondlu rozpuść masło lub margarynę na małym ogniu. Dodaj pianki marshmallow i mieszaj, aż całkowicie się rozpuszczą. Zdjąć z ognia. Dodaj płatki zbożowe Rice Krispies. Mieszaj, aż dobrze się pokryje. Lekko natłuszczonymi rękami rozłóż ciepłą mieszankę do przygotowanych foremek na babeczki . Uformuj mieszaninę w osobne kubki. Fajny. Zdjąć z patelni.
Wystudzone gniazda napełnij kokosem, piankami marshmallow, żelkami lub czekoladowymi jajkami. Najlepiej smakują zjedzone tego samego dnia.

[madohora]

WEGAŃSKI MAJONEZ

200 ml mleka sojowego
550 ml oleju roślinnego
5 łyżek oliwy
2 czubate łyżki musztardy
5 łyżek octu
1 łyżka soli Kala Namaka
1 łyżka syropu z agawy
1/3 łyżeczki pieprzu czarnego mielonego

Do wysokiego naczynia wlej mleko, dodaj ocet, pieprz, cukier, sól, syrop z agawy oraz musztardę i miksuj wszystko przez dwie minuty.
Dodaj olej i oliwę z oliwek i ponownie zmiksuj do powstania gęstej konsystencji. Na końcu spróbuj smaku majonezu. Jeśli wyszedł zbyt gęsty, dolej ¼ szklanki gorącej wody, natomiast, kiedy konsystencja majonezu jest za rzadka: dodaj dwie łyżki oleju.
Gotowy majonez wegański przełóż do mniejszych słoików i wstaw do lodówki

[madohora]

SOCZYSTY STEK Z WARZYWAMI

stek o grubości ok. 3 cm
czerwone wino – 1 kieliszek
masło – 2 łyżki
tymianek – kilka gałązek
sól – 1 łyżeczka
czerwony pieprz – szczypta
musztarda – 1 łyżka
czosnek – 4 ząbki
ziemniaki – 3 szt.
marchewki – 2-3 szt.
seler
kilka liści sałaty


Warzywa obieramy i kroimy, posypujemy solą, opcjonalnie skrapiamy oliwą i wkładamy do rozgrzanego na 180 stopni piekarnika na około 25 minut. W tym czasie przygotowujemy stek: solimy po stronie, która będzie smażona i kładziemy na suchej, dobrze rozgrzanej patelni. W zależności od stopnia wysmażenia (instrukcje pod przepisem)*, przewracamy na drugą stronę, uprzednio oprószoną solą. W trakcie smażenia steka, na patelnię dokładamy masło i smażymy na nim rozgniecione ząbki czosnku oraz gałązki tymianku. Tym powstałym czosnkowo-tymiankowym sosem podlewamy nasz stek.Mięso zdejmujemy z patelni, do której następnie wlewamy wino i dodajemy musztardę. Całość smażymy do odparowania.Na talerzu układamy liście sałaty skropione oliwą, następnie układamy warzywa i na nich kładziemy pokrojony stek. Całość polewamy smakowitym sosem.

[madohora]

Choć Międzynarodowy Dzień Kobiet nie jest świętem, które jest w naszym kraju dniem wolnym od pracy, nadal jest to ważne wydarzenie. Dowiedz się więcej na temat jego początków oraz innych, przydatnych informacji. Nie wiesz, jakie kwiaty wybrać w charakterze podarunku? Bez obaw, ułatwimy Ci ten wybór!

[madohora]

Wyżej wymienione kwestie są zaledwie dwoma ze składowych tego święta. Oprócz nich znaczenie ma również promocja edukacji wśród kobiet, zbiórki pieniężne na rzecz aktywności związanych z działalnością kobiet oraz ogólne orędownictwo na rzecz rozwoju na każdym polu wśród reprezentantek tej płci.

[madohora]

Czy wiesz, że podwaliny pod święto znane jako Międzynarodowy Dzień Kobiet zostały położone już na początku XX wieku? Był to czas gwałtownego rozwoju i industrializacji, ale także wielkich niepokojów. Wśród rosnącej populacji nie brakowało coraz to nowszych ideologii oraz niespotykanych dotąd ruchów. W szczególności intensywne zmiany obserwowane były w Ameryce Północnej i Europie.

[madohora]

Zarówno Dzień Kobiet, jak i Międzynarodowy Dzień Kobiet swoje początki wiążą z jednym i tym samym wydarzeniem. Mowa tu o Narodowym Dniu Kobiet, jaki zorganizowano w Nowym Jorku w dniu 28 lutego 1909 roku. Co ciekawe, święto to znalazło spory odzew również poza obszarem miasta. Organizatorem obchodów była Socjalistyczna Partia Ameryki, a za pomysłodawczynię uważa się Theresę Malkiel.

[madohora]

A konkretnie w 1910 roku, jednak już na terenie Europy. Dokładnie chodzi tu o Międzynarodową Konferencję Kobiet Pracujących, która odbyła się w sierpniu w Kopenhadze. Clara Zetkin, liderka niemieckiego Biura do spraw Kobiet (funkcjonującego przy Socjaldemokratycznej Partii Niemiec) oraz inne delegatki z Niemiec mocno zainspirowały się działaniem Amerykanek. Zaproponowały wtedy ustanowienie Międzynarodowego Dnia Kobiet.

[madohora]

Sama data 8 marca została wybrana na samym początku I wojny światowej.

[madohora]

Flaga Międzynarodowego Dnia Kobiet nawiązuje do sprawiedliwości i godności (fiolet), nadziei (zieleń) i czystości (biel). Wszystkie obecnie używane barwy tego święta czerpią inspirację z Women’s Social and Political Union. Była to brytyjska organizacja zrzeszająca sufrażystki, skupiająca wokół siebie zwolenniczki radykalnych zmian. Same barwy zostały ustanowione w 1908 roku i towarzyszą kobietom do teraz.

[madohora]

Choć zwykło się nas raczyć w tv relacją z NY, to Sylwester w Las Vegas bije na głowę obchody nowojorczyków

[madohora]

[madohora]

Podobnie jak w Polsce, o północy wznosi się toast szampanem i ogląda pokaz fajerwerków

[madohora]

•noszenie w bucie monety albo banknotu w kieszeni – zapewnia bogactwo

[madohora]

•stanięcie na schodach lub wejście na krzesło – zapewnia awans w pracy

[madohora]

•spacer z walizkami – im dalej pójdziesz, tym dalsze podróże czekają Cię w nowym roku

[madohora]

[madohora]

W Buriacji Nowy Rok świętuje się miesiąc! W stolicy (Ułan-Ude) silne są tradycje szamańskie i buddyjskie. Sagaalgan (Biały Miesiąc) to największe święto religijne Buriatów – buddyjski Nowy Rok. Mnóstwo ceremonii, obrzędów, wspólne śpiewy i posiłki, wręczanie prezentów – tak wygląda celebrowanie końca zimy u szamanów i buddystów. To czas radości, nowego początku i kultywowania tradycyjnych wartości.

[madohora]

Wszystkie potrawy spożyte w tym dniu sprzyjają dobrobytowi, zdrowiu, płodności i długiemu życiu Buriatów.

[madohora]

W ostatnim dniu starego roku buddyjscy mnisi rozpalają za miastem ogromne ognisko. Mieszkańcy wrzucają do niego wszystko, czego chcą się pozbyć – papierki, fragmenty ubrań, niewielkie przedmioty. Wcześniej obtaczają po ciele kulki z mąki i wody lub chleba jako symboliczne zebranie nieczystości i chorób. Te również lądują w płomieniach.

[madohora]

Jak wita się Nowy Rok w Szkocji? O północy Szkoci śpiewają wiersz Roberta Burnsa (Auld Lang Syne) i wnoszą noworoczny toast. „Niech twój komin długo dymi!” to jedne z życzeń.

[madohora]

Z okazji Nowego Roku Szkoci wręczają sobie prezenty. Kawałek węgla na prezent ma zwiastować bogactwo. Podobne znaczenie przypisuje się np. zapalonej świecy, monecie, whisky i szkockiemu keksowi. Współcześnie wręcza się raczej whisky i ciasto bakaliowe, tzw. black bun.

[madohora]

Metoda robota kuchennego
Odmierz jajka, ocet, musztardę, sól i biały pieprz do miski robota kuchennego. Mieszaj na małej prędkości, aż dobrze się połączą.
Zwiększ prędkość do maksymalnej i powoli, ciągłym strumieniem dodawaj olej roślinny przez rurkę podajnika, aż majonez zgęstnieje. Ile oleju potrzeba, zależy od wielkości jaj.
Spróbuj majonezu; doprawić według uznania i sokiem z cytryny lub octem. Ponownie krótko zmiksuj, aby dodać ewentualne dodatki. Jeśli uważasz, że majonez jest zbyt gęsty, po prostu dodawaj po łyżeczce gorącej wody przy pracującym silniku, aż majonez uzyska pożądaną konsystencję.

[madohora]

NIEMIECKIE PĄCZKI

2 szklanki mleka
1/2 szklanki (4 uncje) niesolonego masła
2 łyżeczki soli
3/4 szklanki cukru
1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
2 duże jajka , ubite
2 (1/4 uncji) opakowania aktywnych suchych drożdży
7 1/2 szklanki mąki uniwersalnej
Olej spożywczy , do smażenia
Melasa z czarnego paska , opcjonalnie

W średnim rondlu podgrzej mleko i dodaj masło, aż się rozpuści.
W dużej misce dodaj sól, cukier i gałkę muszkatołową.
Wlać mieszankę mleka i roztopionego masła. Wymieszaj i odstaw, aż będzie letnie.
Gdy zawartość miski będzie letnia, wymieszaj z ubitymi jajkami i drożdżami.
Dodaj 3 szklanki mąki. Jeśli masz mikser stojący, ubijaj na małych obrotach przez 2 minuty, a następnie na wysokich obrotach jeszcze przez 2 minuty. Jeśli mieszasz ręcznie, spróbuj dodać jak najwięcej powietrza, energicznie mieszając ciasto przez ostatnie dwie minuty.
Gdy masa będzie dobrze wymieszana, dodajemy pozostałą mąkę i mieszamy ręcznie.
Ciasto wyłożyć na posypaną mąką stolnicę i wyrabiać przez około 3 minuty.
Włóż ciasto do natłuszczonej miski i obróć je, aby posmarować zarówno górę, jak i dół. Przykryj czystym ręcznikiem kuchennym i odstaw w ciepłe miejsce na około 1 godzinę lub do momentu, aż podwoi swoją objętość.
Zagnieść ciasto i wyłożyć je na posypaną mąką deskę. Rozwałkuj ciasto na dysk o grubości 1/4 cala. Pokrój go w kwadraty.
Przykryj ręcznikiem kuchennym i odstaw do ponownego wyrośnięcia, aż podwoi swoją objętość, około 45 minut.
Gdy kwadraty się podwoją, podgrzej około 2 do 3 cali oleju kuchennego do 370 F w ciężkim, głębokim rondlu. Olej do smażenia jest gotowy, gdy kawałek ciasta zarumieni się w ciągu około 1 minuty.Wrzucaj kwadraty ciasta na gorący olej. Unikaj zapychania patelni, ponieważ zbyt duża ilość kawałków ciasta może spowodować spadek temperatury oleju.Gdy spód będzie złocistobrązowy, obróć kwadraty na drugą stronę.Gdy uzyskają jednolicie złocistobrązowy kolor, zdejmij z ognia i odłóż fastnachty na papierowe ręczniki do ostygnięcia. Usuń nadmiar oleju ręcznikiem papierowym.Podawaj z melasą i ciesz się smakiem!

[balzack]

PĄCZKI KARTOFLANE

Surowe‎ ‎kartofle‎ ‎obrać,‎ ‎ugotować,‎ ‎utrzeć‎ ‎i‎ ‎zmieszać z‎ ‎odrobiną‎ ‎w‎ ‎letniej‎ ‎wodzie‎ ‎rozpuszczonych‎ ‎drożdży,‎ ‎sporym‎ ‎kawałkiem‎ ‎masła‎ ‎i‎ ‎mąką,‎ ‎aby‎ ‎ciasto‎ ‎nie‎ ‎było‎ ‎za twarde.‎ ‎Ciasto‎ ‎to‎ ‎dobrze‎ ‎wygnieść,‎ ‎pokrajać‎ ‎na‎ ‎kawałki, kawałki‎ ‎rozpłaszczać‎ ‎ręką‎ ‎na‎ ‎placuszki,‎ ‎grubości‎ ‎palca a‎ ‎szerokości‎ ‎dłoni,‎ ‎i‎ ‎zostawić‎ ‎na‎ ‎stolnicy‎ ‎mąką‎ ‎posypanej,
aby‎ ‎trochę‎ ‎podrosły.‎ ‎W‎ ‎rądlu‎ ‎rozpuścić‎ ‎masło,‎ ‎wrzucać ciasteczka‎ ‎i‎ ‎smażyć,‎ ‎aż‎ ‎się‎ ‎wokoło‎ ‎zarumienią,‎ ‎a‎ ‎wyjąwszy posypać‎ ‎cukrem.

[madohora]

KREMOWA ZUPA GROCHOWA

1 funt suchego, łuskanego groszku
8 uncji boczku , pokrojonego w kostkę
1 szklanka posiekanej cebuli
2 łodygi selera , posiekane
2 litry wody
2 średnie ziemniaki , obrane i pokrojone w kostkę
Sól koszerna do smaku
1/4 łyżeczki grubo zmielonego czarnego pieprzu i więcej do smaku
3 kostki bulionu drobiowego lub kostki bulionu wołowego lub równoważna baza lub granulki
1 liść laurowy
1 szklanka pół na pół

Przepłucz groszek zimną wodą, wybierz i wyrzuć przebarwiony groszek lub małe pestki. Odłożyć na bok.
W holenderskim piekarniku lub na patelni o pojemności 6 litrów, na średnim ogniu, usmaż boczek, aż będzie chrupiący .
Boczek wyjmuj łyżką cedzakową na ręczniki papierowe, aby odsączyć. Przechowywać w lodówce do później, do dekoracji.
W zalewie bekonu na średnim ogniu ugotuj cebulę i seler do miękkości i lekko rumianego koloru, około 12 do 15 minut.
W zalewie bekonu na średnim ogniu ugotuj cebulę i seler do miękkości i lekko rumianego koloru, około 12 do 15 minut.
Dodać rozdrobniony groszek, wodę, ziemniaki, sól, pieprz, bulion i liść laurowy.
Doprowadzić do wrzenia na dużym ogniu, następnie zmniejszyć ogień do małego.
Przykryj i gotuj na wolnym ogniu przez 45 minut lub do momentu, aż groszek będzie miękki. Od czasu do czasu mieszaj.
Wyrzuć liść laurowy. Ostrożnie miksuj gorącą zupę grochową partiami , napełniając blender nie więcej niż 1/3 do 1/2 objętości za każdym razem. Podczas miksowania gorącej mieszanki upewnij się, że pokrywa jest dobrze założona. Wymieszaną masę wlewamy do miski, miksując kolejne partie.
Włóż mieszaninę z powrotem do holenderskiego piekarnika i wymieszaj pół na pół. Gotuj na średnim ogniu, aż będzie gorący, ale nie gotuj. Posmakuj i dopraw solą i pieprzem. Tuż przed podaniem posyp zupę zarezerwowanym boczkiem.

[madohora]

ROGALIKI Z CIASTA FRANCUSKIEGO Z JABŁKAMI

opakowanie ciasta francuskiego
2 jabłka
łyżeczka cynamonu

Rozwiń arkusz ciasta francuskiego i wytnij trójkąty.
Obierz jabłka i pokrój je w grubszą kostkę. Pokrojone owoce oprósz cynamonem.
Na podstawę każdego trójkąta wyłóż po łyżce nadzienia. Zwiń rogaliki.
Rogaliki z ciasta francuskiego z jabłkami przełóż na blachę wyścieloną papierem do pieczenia i wstaw do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni. Piecz przez około 20 minut (do zrumienienia).

[madohora]

WŁOSKIE PĄCZKI

500 g mąki pszennej
200 g purée ziemniaczanego
80 g cukru
100 g masła
100 g mleka
3 jajka
25 g świeżych drożdży
szczypta soli
skórka starta z 1 cytryny oraz łyżka wódki lub 2 łyżki likieru cytrynowego

Masło i drożdże należy wyjąć wcześniej z lodówki, by nabrały pokojowej temperatury. Ugotować obrane i pokrojone w większą kostkę ziemniaki, a następnie odcedzić i rozgnieść w prasce na purée. Potem pokruszone drożdże dodać do ciepłego mleka wraz z łyżeczką mąki oraz szczyptą cukru. Wymieszać i odstawiać na 15 minut do wyrośnięcia.
Mąkę wsypać do miski. Dodać cukier, sól, purée ziemniaczane oraz rozczyn z drożdży. Wymieszać drewnianą łyżką, a następnie dodać jajka i po raz kolejny mieszać. Następnie należy zacząć zagniatać ciasto - możemy zrobić to ręką lub przy pomocy haka miksera. Gdy ciasto będzie już gładkie, dodać masło, skórkę cytrynową oraz wódkę lub likier cytrynowy. Wyrabiać przez ok. 10 - 15 minut, aż ciasto będzie elastyczne i gładkie. Pozostawić przykryte czystą ściereczką kuchenną do wyrośnięcia, na około 1 godzinę.
Po tym czasie ciasto należy przełożyć na oprószoną mąką stolnicę i wyrabiać przez chwilę, do momentu pozbycia się pęcherzy powietrza. Podzielić ciasto na 15 części, uformować kulki, położyć na desce, a następnie palcem zrobić dziurkę w środku i zakręcić ciasto w koło. Tak przygotowane pączki układać na kwadratach, wyciętych z papieru do pieczenia. Po raz kolejny odstawić do wyrośnięcia na ok. 30 minut.
W szerokim garnku rozgrzać tłuszcz. Pierwsze cztery pączki włożyć do oleju i smażyć przez około 2,5 - 3 minuty na złoty kolor. Przewrócić na drugą stronę i powtórzyć smażenie. Należy pamiętać o ciągłej kontroli i utrzymywaniu tej samej temperatury tłuszczu. Gotowe pączki przełożyć na ręczniki papierowe. Gdy przestygną wystarczy obtoczyć je w bardzo drobnym cukrze i ... gotowe!

[madohora]

PĄCZKI Z SERKA HOMOGENIZOWANEGO

300 g waniliowego serka homogenizowanego
250 g mąki pszennej
2 średnie jajka
2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia
szczypta soli

Do miski przesiewamy mąkę, dodajemy sól, proszek do pieczenia i całość mieszamy. Suche składniki uzupełniamy o dwa jajka i serki waniliowe.
Zawartość miski dokładnie mieszamy za pomocą łyżki do uzyskania gładkiej i jednolitej masy. Uzyskane ciasto będzie miało gęstą i klejącą konsystencję.
Na dużej patelni z grubym dnem lub w wysokim garnku rozgrzewamy olej na średniej mocy palnika. Czyste oraz suche dłonie natłuszczamy odrobiną oleju i przechodzimy do formowania pączków.
Zaczynamy od nabrania porcji ciasta łyżką, a następnie w dłoni obracamy je do uzyskania niewielkiej kulki, najlepiej wielkości orzecha włoskiego.
Na rozgrzany do temperatury 170 st. C olej wrzucamy uformowane pączki. Nie trzeba ich obracać - same usmażą się idealnie z obu stron.
Rumiane pączki odsączamy na ręczniku papierowym i obtaczamy w drobnym białym cukrze lub odrobinie cukru pudru.

[madohora]

★ Chrupiące wiatraczki
Bardzo dekoracyjne, kruche i chrupiące, można posypać makiem, orzechami lub sezamem.

½ kg mąki przesiej na blat, dodaj 3 łyżki cukru pudru, kostkę (25 dag) miękkiego masła, 3 roztrzepane żółtka, łyżeczkę soku z cytryny i łyżkę oliwy. Całość zagnieć na jednolite sprężyste ciasto, uformuj kulę, zawiń w folię i odstaw na godzinę do lodówki. Schłodzone rozwałkuj na dość cienki placek. Pokrój na kwadraty o boku mniej więcej 7-8 cm, natnij w rogach i zegnij tak, aby uformować wiatraczki. Każdy posmaruj roztrzepanym jajkiem i posyp grubym kryształowym cukrem, makiem, sezamem lub posiekanymi orzechami. Piecz 15 minut w rozgrzanym do 200°C piekarniku na złoty kolor.

[madohora]

KRUCHE CIASTECZKA

330 g mąki pszennej tortowej
200 g zimnego masła
2 żółtka
2 łyżeczki śmietany 18 proc.
budyń waniliowy (1 płaska łyżka)
1 łyżka proszku do pieczenia
1 łyżeczka cukru waniliowego lub prawdziwą z wanilią
3/4 szklanki cukru pudru
1 łyżeczka proszku do pieczenia

Do miski wsyp mąkę pszenną i proszek do pieczenia. Dodaj cukier waniliowy oraz cukier puder, a także sypkiego budyniu waniliowego. Wszystkie składniki wymieszaj za pomocą drewnianej łyżki.
Do połączonych składników dołóż zimne masło pokrojone w kostkę, żółtka i śmietanę 18 procent.
Z powyższych produktów zagnieć ciasto w kulę, zawiń w folię spożywczą i włóż do lodówki na pół godziny.
Ciasto lekko rozgnieć i rozwałkuj na placek. Następnie szklanką uformuj okrągłe ciasteczka. Na brytfance połóż papier do pieczenia i poukładaj ciastka. Możesz też w dowolny sposób udekorować słodkości, np. posypkami czy czekoladkami. Piekarnik rozgrzej do 180 stopni, ciastka piecz przed 20 minut do suchego patyczka.

[madohora]

JAJKA FASZEROWANE

jajka,
majonez
przyprawy (np. sól i pieprz)

Od czego zacząć przygotowania? Przede wszystkim od ugotowania jajek na twardo. Choć wydaje się, że to banalne, warto wiedzieć, żeby nie były we wrzącej wodzie dłużej niż 10 minut. Ta łatwa reguła spowoduje, że wokół żółtek nie pojawi się szary nalot. Kiedy jajka na twardo są już gotowe, wystarczy je ostudzić, ostrożnie obrać i przekroić na pół. Z jajek wyciągamy żółtka i przekładamy do osobnej miski, gdzie je siekamy i łączymy z kilkoma łyżkami majonezu, aby powstała gładka masa. Farsz do jajek wystarczy teraz doprawić i umieścić w miejscu wyciągniętych żółtek.

[madohora]

Na stole pod obrusem chowano siano na pamiątkę, że Pan Jezus po urodzeniu złożony był na sianie.

[madohora]

od r. 1795 od Niemców zwyczaj ubierania we wigilję dla dzieci sosenki lub świerka świeczkami, orzechami, cukierkami, jabłuszkami i różnymi innymi podarkami, Po wieczerzy wigilijnej wprowadzali rodzice dzieci do izby, w której
stała „choinka", na której przedtem świeczki zapalono, a „gwiazdka" którą była jakaś osoba przebrana z rodziny, po wyegzaminowaniu, czy dzieci umieją pacierz i czy są grzeczne i posłuszne, rozdawała im różne podarki, co stało się powodem, że „gwiazdka" dla dzieci świętem jest najmilszem i najradośniejszem.

[madohora]

Zadbano też o coś dla ciała - i tutaj mamy - jeden ciepły posiłek, bufet sałatkowy, coś słodkiego a także kawa, herbata i woda mineralna - jak piszą - w każdej chwili. Powiem, że w kinie było to świetnie zorganizowane

[madohora]

Na tej szyrokij, dłógij dolinie,
kany zomięty po pas sięgają,
zima przisiadła w leśnej gęstwinie —
z ciszą wieczorną sie domowają.
Gałązkę młodą do ręki wzięła,
przez rzodki palce iskry sie sypią,
na wyrchu jedle gwiozde przipięła,
pod bosą stopą śniegi ji skrzipią.
Zaś suchy badyl — smyczek skrzipcowy,
biołe kolędy na wietrze growo,
przi nich ziymeczka w żłóbku śniegowym
zielone swoje dzieci uspowo.
I z nieba lecą gwiozdki śniegowe,
z lechka sie kładą cichym westchniynim,
jedlowe lasy, lasy smrekowe
w strzybne jasełka gdosi przemiynił.
A Nowy Roczek w noc sylwestrową
pod ośnieżoną jedlą sie zrodził,
wziyly sie zbywać dwa echa z sobą,
jaki też miano dać sie mu godzi.

[madohora]

SYLWESTER MŁODYCH - Gość - 28.11.2017

[madohora]

A może macie jakiś pomysł?

[madohora]

SAŁATKA KARNAWAŁOWA

4 ziemniaki
1 marchewka
4 jajka
2-3 ogórki kiszone
200 g groszku konserwowego
200 g szynki wieprzowej lub drobiowej wędliny
2-4 łyżki majonezu
sól i czarny pieprz
natka pietruszki do dekoracji

Ziemniaki i marchewki ugotuj w mundurkach do miękkości. Po czym ostudź, obierz i pokrój w kostkę. Jajka ugotuj na twardo, następnie ostudź, obierz ze skorupek i pokrój podobnie jak warzywa. Szynkę także pokrój w kostkę. Sprawdzi się także drobiowa wędlina lub gotowany filet z kurczaka. Ogórki drobno pokrój i przełóż na sitko do odsączenia. Do ogórka dołóż wyjęty z puszki groszek konserwowy i poczekaj, aż płyn z zalewy spłynie. Wszystkie przygotowane składniki umieść w misce.
Rozmieszaj majonez z solą i czarnym pieprzem, po czym przełóż do sałatki. Dorzuć posiekaną natkę pietruszki i wszystko dokładnie wymieszaj. Włóż sałatkę do lodówki i trzymaj tam do czasu przybycia gości. Przed podaniem przełóż sałatkę do kieliszków lub dekoracyjnych salaterek i ozdób listkiem natki pietruszki.

[madohora]

Wodzenie niedźwiedzia – tradycja karnawałowa, rozpowszechniona przejściowo w całej Słowiańszczyźnie, niegdyś kultywowana także na wsiach polskich.

[madohora]

SYLWESTROWA MOC PRZEBOJÓW - Fakt - 15.12.2017

[madohora]

Kolejny design - przed wczoraj rano jak zaczęli ja stawiać, jechaliśmy autobusem, wszyscy robili wielkie oczy i rozdziawiali gęby CO TO JEST? Scena ze srebrnych elementów wyglądała okropnie i przedziwne. Wczoraj jechałam wieczorem to to coś kolorowego dodało jej trochę blasku. Ale mnie by było szkoda wydawać takiej kasy na kolejny kicz. A potem pojawiają się pytania - co miasto robi nie tak, że nie może siebie wypromowaćuncertain

[madohora]

Kolejny design - przed wczoraj rano jak zaczęli ja stawiać, jechaliśmy autobusem, wszyscy robili wielkie oczy i rozdziawiali gęby CO TO JEST? Scena ze srebrnych elementów wyglądała okropnie i przedziwne. Wczoraj jechałam wieczorem to to coś kolorowego dodało jej trochę blasku. Ale mnie by było szkoda wydawać takiej kasy na kolejny kicz. A potem pojawiają się pytania - co miasto robi nie tak, że nie może siebie wypromowaćuncertain

[madohora]

Odpowiedź brzmi - w domu, w telewizorze

[madohora]

SYLWESTER W KATOWICACH - Silesion - 26.12.2017

[madohora]

Rzucanie ziarn oznaczało spełnienie życzeń, aby w nowym roku ziemia obfite wydała plony. Dziś ten zwyczaj coraz bardziej zanika.

[madohora]

Puść wodze fantazji i staraj się drobiazgom rozrzuconym na stole nadać jakieś własne znaczenie. Na przykład jeśli marzysz o podróży do Paryża z ukochaną osobą, skonstruuj wieżę Eiffla z wsuwki (będzie symbolem stolicy Francji), głowę swoją i ukochanego z guzików, a reszty ciała ze wstążek. Zupełnie jakbyś był dzieckiem. Wybrane elementy możesz do kartki przyklejać albo przyszywać nićmi.

[madohora]

Wejdź w nowy rok z czystym kontem

[madohora]

Zrób symboliczne miejsce na to, co nowe

Przed Nowym Rokiem wyrzuć wszystko, co się zepsuło, wyszczerbiło, podarło czy po prostu przestało podobać. Pozbądź się ubrań, których już nie nosisz. Jeśli są dobre, nie musisz ich wyrzucać na śmietnik. Wystarczy, że usuniesz je z domu – mogą jeszcze komuś posłużyć. Dzięki temu oczyścisz przestrzeń.

[madohora]

W sylwestra nie nakręcaj zegara!

Zrób to dopiero po północy, dzięki czemu zapewnisz sobie pomyślność. Gdy wybije północ, wówczas najstarsza osoba w rodzinie powinna na chwilę szeroko otworzyć okno lub drzwi – w ten sposób zaprosi do środka Nowy Rok i życzliwe domowi duchy.

[madohora]

Gdy wzniesiesz pierwszy noworoczny toast, spójrz w swój kieliszek szampana. Duże bąbelki chaotycznie poruszające się zapowiadają rok pełen przygód i romansów. Drobne, unoszące się zwiastują zdrowie i spokojny czas. Jeśli łańcuszki bąbelków się krzyżują, wróży to zmienne szczęście w nowym roku.

[madohora]

Zapamiętuj sny – te z kolejnych dwunastu nocy po Nowym Roku mówią o tym, co się wydarzy w ciągu dwunastu miesięcy. Te sprzed północy dotyczą zdarzeń w pierwszym półroczu,te po północy – w drugim

[madohora]

SYLWESTROWE POCIĄGI NA SZAMPAŃSKĄ NOC - nettg.pl - 28.12.2017

[madohora]

SYLWESTER W KATOWICACH - Wyborcza - 28.12.2017

[madohora]

KOMUNIKACJA W SYLWESTRA -www.um.jaworzno - 28.12.2017

[madohora]

IMPREZA SYLWESTROWA W KATOWICACH - Radio Piekary - 29.12.2017

[madohora]

POLICJA PRZYPOMINA OSTROŻNIE Z FAJERWERKAMI - Wyborcza - 30.12.2017

[madohora]

Życzę spełnienia wszystkich Twoich życzeń, zwłaszcza tych bezcennych. Wesołych Świąt!

[madohora]

Życzę Państwu spokojnego czasu świątecznego i mnóstwa miłych pomysłów na poprawę samopoczucia. Ciesz się czasem kontemplacji. Wesołych Świąt pozdrawiam!

[madohora]

Wstępem do przeplatanej występami żakowskimi uczty była "oracja" "biskupa": "Szanowne państwo! Powiadumu wum racyjo, mam na brzuchu wielko turbacyjo, powiedziałbym jeszcze, ale mi się jeść chce!". W czasie występów często recytowano wiersze Jana Kochanowskiego.

[madohora]

[madohora]

Niedziela Wielkanocna w zwyczajach jest świętem rodzinnym, niemniej w tym dniu chętnie przy stole widuje się gości.
Zwyczaj rozpoczynania późnego i uroczystego śniadania od dzielenia się święconym jajkiem i składania sobie życzeń umacniał więź pomiędzy bliskimi i przetrwał do dziś.
Śniadanie, zwane też Święconym, lub "obiadem bez dymu" zazwyczaj przeciągało się do godzin popołudniowych. Spożywano w wielkiej obfitości głównie dania zimne, przygotowane wcześniej, niekiedy tylko przygrzewając jakąś potrawę. Jaja, chleb, wędliny, pieczyste, drób i ciasta wypełniały stoły i wygłodniałe po Wielkim Poście żołądki, uśmiech wreszcie mógł gościć na twarzach, do łask wracały żarty i zabawy.
W wielkanocnych zabawach i grach rolę najważniejszych atrybutów od wieków pełniły pisanki.
Wybitki, walatki, kulanie kolorowych jajek dla stwierdzenia czyje ma najmocniejszą skorupkę, nie tylko bawiło, ale prorokowało dobrą przyszłość zwycięzcy.
W niektórych regionach pisanki w koszyczkach lub gniazdkach, często uzupełnianych łakociami, były podarunkami "od zajączka" dla dzieci, czasem wręczanymi, czasem chowanymi, by mogły je odszukać. Pisanki były też darem grzecznościowym, czasem z intencją zawartą w umieszczanych na nich napisach lub wzorach.
Pisanki były nie tylko lubianym podarunkiem, jako dowód przyjaźni i sympatii. Łączyło się z nimi wierzenie w ich magiczną moc. Pisanka umieszczona w oknie, miała strzec od gromów, rzucona w ogień - gasić pożar, zakopana pod domem zagradzała dostęp siłom nieczystym. Niezwykłą moc przypisywano nawet wodzie, w której gotowano jajka na pisanki - miała uzdrawiać chorych i dodawać urody.
Ucztując i bawiąc się, baczono pilnie, by ze "święconego" nie zmarnował się żaden okruch. Resztki otrzymywały zwierzęta, okruszyny i kości rozsypywano w ogrodach i na polach w intencji urodzaju i odstraszania szkodników, a nawet skorupki jaj i pisanek zakopywano w ziemię dla pomyślności.

[madohora]

Dingnus, dingnis to niemieckie określenie wykupu przed rabunkiem, lub okupu wojennego.
Dünnguss to niemieckie określenie mocno rozwodnionego roztworu, cienkusza lub chlustu wody. W obu przypadkach doszukiwać się można pochodzenia nazwy zwyczaju dyngowania.
Dyngowanie jest reliktem zamierzchłych wierzeń w moc przekazania siły młodych pędów przez przez smaganie ciała i w możliwość zmywania win przez polewanie się wodą. (Zwyczaj znany i praktykowany w Azji na zakończenie roku )
Dyng był ofiarą, datkiem, wykupem od razów rózgami lub przemoczenia wodą, niejako też rewanżem i opłatą od świątecznych życzeń składanych przez grupy przebierańców chodzących od domu do domu, dziewczęcych gromad chodzących z Gaikiem (Maikiem, Nowym latkiem) i chłopięcych, wędrujących z Kurkiem.
Chodzenie po dyngusie było odpowiednikiem bożonarodzeniowego zwyczaju chodzenia po kolędzie, życzenia miały formę wierszy, przyśpiewek, niekiedy inscenizacji.

[madohora]

Wielkanocny zwyczaj oblewania się wodą zapewne początek bierze z przekonań o jej oczyszczającej mocy, niewykluczone jednak, że praktykowanie go w Lany Poniedziałek nawiązuje do nieco siłowego wprowadzania chrześcijaństwa na Litwie, gdzie tłumy zapędzano do wody lub stojące na brzegu obficie polewano w celu ochrzczenia.
Być może w zwyczaju pozostał też ślad z pierwszych lat chrześcijaństwa w Jerozolimie, w której Żydzi oblewali z okien wodą ludzi gromadzących się na ulicach i rozmawiających o zmartwychwstaniu Jezusa.
Zwyczaje i ich nazwy mieszały się w zależności od regionów, do XV wieku dwa osobne, z upływem czasu scalone w "Śmigus-Dyngus", który znany jest dzisiaj.

[madohora]

Zwierzyniecki Emaus, uroczysty przechód mieszkańców do kościoła na pamiątkę objawienia się zmartwychwstałego Chrystusa uczniom wędrującym do Emaus, z czasem zmienił się w wielki odpust.

[madohora]

Z innych regionów pochodzi zwyczaj malowniczej Kawalkady Wielkanocnej, objazdu pól jako uroczystej procesji konnej z krzyżem i figurą Chrystusa, odbywanej pod przewodnictwem kapłana w Poniedziałek Wielkanocny, czasem w towarzystwie zaprzęgów, a kończącej się w kościele.

[madohora]

Wtorek Wielkanocny upływał podobnie jak dzień poprzedni, ucztowano, odwiedzano się i bawiono, że w śmigusie inicjatywę przejmowały dziewczęta. Z czasem święto skrócono, dziś w kalendarzu jest to zwykły dzień pracy.

[madohora]

[madohora]

Wielka Środa, zwana też żurową strzodą jest pierwszym dniem Wielkiego Tygodnia, które ma własne zwyczaje ludowe. Na Śląsku są to: palenie żuru (palenie skoczek, skrobaczek) i wypędzanie Judasza. Palenie żuru jest starym zwyczajem, które miało miejsce gł. na Opolszczyźnie, a polegało na bieganiu po polach z zapalonymi miotłami, aby zboże lepiej rodziło i prędzej ziarna zaczęły twardnieć. Wieczorem na wzgórzach palone są ognie - na wzgórza przychodzą chłopcy ze starymi miotłami, które napchane są szczapami oblanymi smołą lub żywicą. Te miotły, czyli skrobaczki zapalają i jak z pochodniami biegają po wzgórzach i polach wołając: „żur palę, buchty chwalę, co krok to snop". Zapalają też wiechcie słomiane na wysokich żerdziach, obnosząc je między pochodniami. Niedopalone miotły znoszone były na jedno wielkie ognisko, a w niektórych wsiach znoszono do ogniska również wszelkie śmieci z obejścia i pól, resztki słomy itp. Potem wśród śpiewu rozchodzono się do domów. Obchód ten jest widowiskiem dla całej wsi - mieszkańcy schodzą się w pola, aby przypatrzeć się zabawie.
Mniej rozpowszechnionym zwyczajem praktykowanym dawniej na Śląsku w Wielką Środę było wypędzanie lub palenie Judasza. Po psalmach recytowanych po południu w kościele młodzież męska urządza przy pomocy piszczałek i taczek ogromny hałas, co miało symbolizować trzęsienie ziemi podczas śmierci Chrystusa. Jeden z uczestników obrzędu ubrany w czerwoną kamizelkę udawał Judasza, którego wśród hałasu wypędzano z kościoła. Odmianą tego obrzędu było palenie Judasza - kukły przed kościołem lub w polu, a proch z kukły rozsiewano po polach na urodzaj. Przesądem związanym z Wielką Środą było przekonanie, że podczas wieczornego dojenia nie może paść światło krowom na czoło, gdyż zmądrzałyby one i nie dawały mleka, dlatego niektóre gospodynie zasłaniały krowom oczy.

[madohora]

Wielki Piątek był najbogatszy w obrzędy i przesądy ludowe. Duża ich część związana była z obrzędowością kościelną, szczególnie wtedy rozbudowaną i oddziałującą na wyobraźnię ludu. Wiele zabiegów wiąże się z medycyną ludową i codzienna pracą. Powszechnie praktykowanym i starym zwyczajem było obrzędowe obmywanie się w rzece, strumyku, czy stawie. Aby obmywanie przyniosło pożądany skutek, należało przestrzegać szereg zakazów i nakazów - trzeba było się myć przed wschodem słońca w wodzie płynącej z zach. na wsch. i w całkowitym milczeniu. Nie wolno było mówić ani przed myciem się, ani w drodze powrotnej do domu, dlatego wodę tę nazywano cichą wodą. Woda na ciele winna sama wyschnąć, inaczej traciła swoją moc. Woda miała działanie przede wszystkim zdrowotne : skóra po umyciu miała być miękka, cera piękna i bez piegów. Woda ochraniała od wielu chorób skórnych i ocznych, skutecznie leczyła wrzody. Kto się wykąpał w tej wodzie miał być zdrów i wesół przez cały rok. Powagi dodawała modlitwa odmawiana przed i po umyciu się. Modlono się na kolanach, z twarzą zwrócona ku wschodzącemu słońcu. Po powrocie do domu, każdy wypijał kieliszek tatarczówki (wódki, w której moczono korzenie tataraku), która miała chronić od bólów żołądka. Wg powszechnej opinii każdy, kto chciał być zdrowy przez cały rok w Wielki Piątek winien napić się wódki, a kto się nie napije będzie pijakiem przez cały rok.

[madohora]

Wielki Piątek obfitował jeszcze w wiele innych przesądów, wróżb i praktyk magicznych. W tym dniu podatnym na czary można się było również skutecznie przed nimi zabezpieczyć. Z rana należało narysować kredą na wszystkich dniach trzy krzyżyki, co miało chronić przez cały rok gospodarstwo od zmory i złych ludzi. Czyniono również praktyki mające na celu uzdrawianie - zaklinano chorobę do wywierconego w tym dniu otworu w drzewie. Jeśli po zaklejeniu dziury drewno się zrastało, było to znakiem, że stan zdrowia chorego może się poprawić. Skuteczne miało być wielkopiątkowe rzucanie uroku, aby więc się przed nimi ustrzec należało do wypowiadanych pochwał dodawać "bez uroku". W tym dniu nie wolno było niczego z domu sprzedawać, bo majątek by się zmarnował. Przed napadami jastrzębi na kury chronić miał pobielony garnek wywieszony na płocie, jak również obcięcie przez gospodynię grzebienia kury i posmarowanie grzebieni wypływającą krwią. Drzewom owocowym, które nie rodzą należało przyciąć najgrubszy korzeń lub przeciąć korę i obwiązać ranę szmatą - wtedy ponownie obrodzą. Gospodarz, który chciał się ustrzec przed złodziejami powinien obejść dom trzy razy dookoła i zmówić pięć razy "Ojcze Nasz" i pięć razy "Zrowaś Mario". Zachowanie ścisłego postu przez cały dzień miało zapewnić zdrowie przez cały rok. W Wielki Piątek można było również stawić horoskopy pogodowe: grzmot lub deszcz oznaczał urodzaj, a zwłaszcza dużo paszy dla bydła, deszcz zapowiadał też rok suchy i na odwrót - pogoda wróżyła mokry rok, dobry urodzaj zapowiadała też poranna rosa na szybach lub drzewach, mróz w nocy - dobre sianokosy, a mróz w dzień obfity zbiór fasoli, wycie psów - bogate roje pszczele. Dość powszechnym zwyczajem jest odwiedzanie bożego grobu, a ambicją każdej parafii było jak najpiękniejsze przystrojenie grobu. Czuwanie przy bożym grobie i organizowanie przy nim straży jest nawiązaniem do dawnych widowisk pasyjnych, które w dawniejszych wiekach odbywały się w kościołach. Współcześnie straż tworzą ministranci, strażacy, a przede wszystkim wierni, odbywający straż grupami. Obecnie rolnicy na Śląsku nie przestrzegają tak rygorystycznie zakazu prac polowych, ale wciąż nie wywożą na pola obornika, a gdzieniegdzie utrzymuje się przekonanie, że w tym dniu dobrze jest siać i sadzić ziemniaki. Widoczny jest w tej wiosennej obrzędowości sens wegetacyjny, dążenie do zapewnienia sobie przychylności życiodajnych sił przyrody zmartwychwstającej z zimowej martwoty. Stąd obecność i żywotność takich symboli życia, jak gałązka wierzbowa i woda.

[madohora]

Na obydwa dni świąt wielkanocnych przypada cały szereg zwyczajów ludowych, z których część jest aktualna do dziś.

[madohora]

Podobnie jak w innych rejonach Polski ze spożywaniem święconego wiązało się wiele wierzeń i praktyk. Powszechnie przestrzegano zasady, aby święconego nie wyrzucać ani poniewierać - poświęcone winno być zjedzone do ostatniej okruszyny, a skorupki zakopywano w ogródku, aby się nie poniewierały i żeby wszystko dobrze rosło, nieraz dawano je kurom, żeby dobrze się niosły. Kawałek ciasta świątecznego lub resztki ze śniadania wielkanocnego dodawano do paszy dla bydła. Najdawniejsze wzmianki dotyczące stołu wielkanocnego mówią o chlebie, soli, jajkach, wędzonce, chrzanie i winie oraz specjalnie pieczonych ciastach (struclach i babach zwanych buchetkami). Później pojawiły się baranki albo zające z ciasta i wielkanocny wieniec. Suto lakierowany baranek z ciasta królował na stołach, choć na Opolszczyźnie często pierwszeństwo dawano zajączkowi. Nieraz pieczono po kilka lub kilkanaście małych zajączków, którymi obdarowywano dzieci chodzące po dyngusie.

[madohora]

Zabawą dziecięcą, która nadal ma wielu zwolenników jest "szukanie zajączka" lub malowanych jajek. Prawdopodobnie jest to zwyczaj pochodzenia niemieckiego, a na Śląsku pojawił się po I wojnie światowej. Polega on na ukryciu przez dorosłych w ogródku, na łące lub w pobliskim lesie "gniazdka zająca" z kroszonkami lub łakociami. Na jego poszukiwanie udają się dzieci po śniadaniu lub po południu w niedziele wielkanocną. Zabawą chłopców było kulanie jajec z górki, która polegała ona na staczaniu z górki (po ziemi lub desce) kroszonki w kierunku wgłębienia, tzw. ducki wyżłobionego w ziemi. Wygrywał ten, którego jajko trafiło do ducki, a nagrodą były wszystkie jajka, które potoczyły się w innym kierunku. Po ostatniej wojnie pojawiła się zabawa polegająca na stukaniu kroszonek - zwyciężał ten, czyje jajko pozostało całe. Zwyczajem, który przetrwał do dziś w niewielu wsiach było objeżdżanie pól na koniach przez gospodarzy w pierwsze lub drugie święto Wielkanocy. Zwyczaj ten przetrwał w Sternalicach w oleskim i w Pietrowicach Wielkich w raciborskim , gdzie procesja odbywała się w poniedziałek wielkanocny.W Pietrowicach na czele procesji za krzyżem i za chorągwiami jadą najpierw synowie chłopscy, a dopiero za nimi żonaci mężczyźni. Pochód kieruje się w stronę kościoła św. Krzyża. Po odprawianiu modlitw (różańca i litanii) procesja wracała skrajem pól pietrowickich na nabożeństwo do kościoła parafialnego.

[madohora]

Nikt nie latał po parkach czy ogrodach

[madohora]

[madohora]

Spryskiwanie dzieci pachnącą wodą, któremu towarzyszą krótkie wersety, w celu poproszenia o datki jest nowsze i znane także w miastach. Przygotowane → parady powitalne młodych mężczyzn z flagami i muzyką również odzwierciedlają niestarożytną formę. Nazwa Poniedziałku Wielkanocnego , poniedziałku do picia i wymiotowania wody, nawiązuje do pierwotnego charakteru tego zwyczaju. Na wsi Szeged, m.in. chłopcy, którzy byli w bandach, zaciągali dziewczęta do studni i polewali je wiadrami wody, żeby się nie zagotowały. Wzdłuż Ipoly odbyło się w zorganizowany sposób wielkanocne zraszanie i podlewanie. Chłopcy już w niedzielę wieczorem zabrali jajka z domów dziewcząt.

[madohora]

Nagrodą za posypanie jest zazwyczaj malowane jajko (→ Pisanka). We wtorek dziewczęta obsypały chłopców. Te metody posypywania wielkanocnego ustały między dwiema wojnami światowymi. W Transylwanii i sąsiednich obszarach Węgier żyje do dziś w kolorowych wersjach wielkanocnej posypki. Metamorfoza Transylvaniae (1736) autorstwa Pétera Apor. w swoim dziele pisał m.in.: „..panowie, szlachta, wodzowie i szlachta chodzili po wsi w dzień po Wielkanocy przez siedem dni zasiani w wodzie, obficie się podlewali, a dziewczęta w woda

[madohora]

W niektórych miejscach Transylwanii ozdobiona gałązka zieleni i otwarte drzwi umieszczone przed domem wskazują, że powitalne zraszacze czekają. Inny raport etnograficzny donosi o zwyczaju podlewania o świcie przy flagach i muzyce (Tordátfalva). Jeśli chodzi o metodę zraszania wielkanocnego, istnieje wiele odmian, od podlewania wiadrem przez pistolet na wodę po wąchanie wody. Dane zadunajskie odnoszą się głównie do nowszej, miejskiej metody posypywania wodą sodową, śmierdzącą wodą, której towarzyszą znane wiersze o posypywaniu. Wiersze pozdrowienia z posypki wielkanocnej są znane w całym kraju, z niewielkimi różnicami, i nie mają pochodzenia ludowego.

[madohora]

Wielkanocne posypywanie jest również znane znacznej części okolicznych ludów, ale spotykamy też wyrabianie trzciny o podobnym przeznaczeniu. " Biuro." Dömötör Tekla: Święta kalendarzowe – dramat ludowy (Bp., 1964); János Manga: Święta i zwyczaje wzdłuż Ipoly (Bp., 1968); Gyula Ortutay – Imre Katona: Węgierskie pieśni ludowe (Bp., 1970).

mek.oszk.hu/02100/02115/html/2-1458.html

[madohora]

jedno z największych świąt chrześcijaństwa, dzień ten upamiętnia zmartwychwstanie Chrystusa. W Wielkanoc kończy się 40-dniowy post ( → Wielki Post ), czyli wstrzemięźliwość od mięsa, stąd węgierska nazwa święta. Wielkanoc to także centrum ruchomych świąt roku kościelnego. Dzień ten poprzedza siedem tygodni → Niedziela Karnawałowa , a pięćdziesiąt dni później → Zesłanie Ducha Świętego . Dane o jego obchodzeniu posiadamy już od III w. n.e., jednak nie wszędzie święto to obchodzono w tym samym czasie. Chociaż Sobór Nicejski w roku 325 n.e. zdecydował, opierając się na opinii większości Zachodu, że Wielkanoc powinna przypadać w niedzielę po pełni księżyca następującej po równonocy wiosennej (21 marca) – czyli zawsze w marcu. 22 i kwietnia Przypada pomiędzy 25 a 25 dniem – data ta jest dostępna tylko w przypadku obchodów Wielkanocy 8. od tego czasu stało się powszechne.

[madohora]

Ceremonie wielkanocne obejmowały poczęstunek i poświęcenie baranka wielkanocnego . Ponadto o poświęceniu szynki wspomina się już w X wieku. Nadal był zwyczaj spożywania chleba, 12 i od tego czasu poświęcenie jaj. Wierzenia związane ze słońcem (→ wiara ), → zwyczaj także wykazują związek z tymi aktami liturgicznymi . – W spowiedzi z 1665 roku czytamy, że „...takie nasze stare, obowiązujące prawo nakazuje w każdy dzień Wielkanocy unikać granicy, czyli chodzimy w procesji”. Jeszcze na przełomie wieków w czeskich regionach Székelyföld był zwyczaj, że kawalerowie i nowożeńcy maszerowali przez wieś po obejściu kościoła, śpiewaniu (→ skandowaniu ), modlitwie, a następnie obejściu granicy w modlitwie o owocny rok i spokój. Po przekroczeniu granicy, gdy już świtało, młodzi mężczyźni umieszczali na bramie swoich ukochanych sosnowe gałązki ozdobione kolorowymi wstążkami, uroczym papierem i męskimi jajami, nazywano to drzewem świtu (→ drzewo majowe).

[madohora]

Wielki Piątek – udali się do strumienia, aby się umyć, aby zachować świeżość i zdrowie. Niezliczone wierzenia związane są z pokarmami konsekrowanymi w Niedzielę Wielkanocną, które także zabierano ze sobą na procesję w Wielką Sobotę w Zali. Podobnie jak wiele pism świętych (→ pisma święte ), ich szczątki służyły jako → przedmioty magiczne . Kość poświęconej szynki zawieszono na drzewie owocowym, aby wydała obfity owoc. Na Ziemi Székely zachowywano także okruchy pokarmów wielkanocnych (→ okruszki świąteczne ), którymi latem posypywano nimi pola zbożowe w kształcie krzyża, aby zapobiec uszkodzeniu przez wróble, mówiąc: „Wyjdź stąd, szkodliwe ptaki”. Wzdłuż Ipoly jedno święte jajko zjadały dwie osoby - podobne do świątecznego jabłka (→ obiad wigilijny ) - aby w razie zgubienia pamiętać, z kim jadły jajko wielkanocne. → Zwyczaje powitalne znane były także w okresie Wielkanocy. Drugim dniem Wielkanocy jest poniedziałek, w miastach do dziś jest to zwyczajowe → wielkanocne posypywanie , gdzie indziej jest to czas → wielkanocnego chłostania .

[madohora]

[madohora]

Najlepszym prezentem są uczucia i wspomnienia ze wspólnie spędzonych chwil. Mam nadzieję, że dostaniesz dzięki niemu mnóstwo prezentów na Boże Narodzenie. Wesołych Świąt!

[madohora]

Cieszcie się świętym czasem wesołych świąt z mnóstwem kontemplacji i mnóstwem prezentów, których nawet nie można kupić. Wszystkiego dobrego i miłości na Święta!

[madohora]

Życzę miłych Świąt. Dziś nie ma kłopotów i kłopotów. Z zapachem sosen i blaskiem świec powinieneś być bardzo szczęśliwy i szczęśliwy. Wesołych Świąt pozdrawiam!

[madohora]

Zdrowie, szczęście i spokój, to jest to, co wszyscy pragniemy kochać. Zwłaszcza teraz, w okresie Bożego Narodzenia, radość przychodzi bardzo mądrze. Miłej zabawy na festiwalu festiwali, życzymy wszystkiego najlepszego!

[madohora]

Drogi, dobry Mikołaju, nie patrz tak na mnie. Rozłóż prezenty, a wyjdziesz z domu żywy. Wesołych Świąt!

[madohora]

Ho, ho, ho – kto dzwoni? Chodź z nim, jeśli to Święty Mikołaj. Z niecierpliwością czekamy na piękne prezenty. Wesołych Świąt pozdrawiam!

[madohora]

Szale jedwabne, kamizelka wełniana, w tym roku bez szat. To i tak tylko przekleństwo, masz wszystko, ale nie ma gości. Najdrożsi goście na Boże Narodzenie, to będzie przyjemnie piękna uroczystość!

[madohora]

Coś podobnego do aureoli może również powstać, gdy pożądliwe myśli bardzo szybko krążą w kółko. Proszę nie mylić ich ze sobą. Wesołych i pysznych Świąt!
Święta Bożego Narodzenia są tuż za rogiem… odblokowane i otwarte! Lepiej tego nie zostawiaj, bo ktoś inny to ukradnie. Wesołych Świąt pozdrawiam!

[madohora]

Święta Bożego Narodzenia są tuż za rogiem… odblokowane i otwarte! Lepiej tego nie zostawiaj, bo ktoś inny to ukradnie. Wesołych Świąt pozdrawiam!

[madohora]

W roku 2013 miała miejsce najgorętsza dotąd debata społeczna, która stanowi przedmiot
analizy niniejszego artykułu.
Inscenizacja porządku społecznego doby kolonializmu?
Podczas ulicznych widowisk Zwarte Pieten odgrywani są przez osoby pochodzenia euro-
pejskiego. Noszą kolorowe kostiumy przypominające strój klowna, na który składa się
bluza z długimi rękawami, szerokie spodnie sięgające za kolano, rajstopy oraz nakrycie
głowy w formie beretu. Najbardziej charakterystyczny jest ich „namalowany” kolor
skóry – czarny lub brązowy – nadający im cechy negroidalne, podkreślone dodatkowo
poprzez pogrubione szminką usta oraz czarne peruki afro. Uszy pomocników zdobią
zazwyczaj złote kolczyki2.
Wygląd postaci Zwarte Pieten jest najważniejszą, ale nie jedyną przyczyną konfliktu.
Równie istotna jest kwestia hierarchii istniejącej pomiędzy białym biskupem oraz czar-
nymi sługami, określanymi w języku holenderskim słowem knecht (sługa, parobek), które
semantycznie zbliżone jest do „niewolnika”.
Postać Zwarte Pieten wprowadzona została do tradycji świętego Mikołaja w poło-
wie XIX wieku i również dlatego odczytywana jest jako wyraz ówczesnych poglądów
w kwestii kolonializmu i niewolnictwa3. Kontekst historyczny jest jednym z najczęstszych
argumentów wysuwanych przez przeciwników tej tradycji, o których pisze holenderska
prasa. Równie znaczące są negatywne emocje, jakie budzi ona współcześnie pośród
członków mniejszości etnicznych będących obywatelami państwa holenderskiego.

[madohora]

Artykuł powstał w oparciu o analizę treści medialnej (telewizja, Internet) oraz prasy
o zasięgu ogólnonarodowym, pełniących funkcje forów społecznych. Takie ograniczenie
zakresu źródłowego ukierunkowane jest na ukazanie zjawiska właśnie w jego świetle,
jak również podkreślenie roli mediów w tworzeniu oraz dalszej eskalacji nowoczesnego
dyskursu społecznego4. Dyskurs rozumiany jest tutaj jako zdarzenie komunikacyjne,
odbywające się w określonym czasie i miejscu, o charakterze językowym i pozajęzykowym
(inne znaczące działania aktorów społecznych). Każdy uczestnik dyskursu ma istotny, ale
nie decydujący wpływ na jego konstruowanie (Trutkowski, 2004, s.10).
Kolejna odsłona debaty społecznej, która także nastąpiła w roku 2013, zostanie
poddana swoistej metarefleksji. Jej cechą jest neutralność, co oznacza, że autorka nie
opowiada się po żadnej ze stron konfliktu. Niniejszy tekst jest próbą odpowiedzi na
pytanie o przyczynę tak silnej eskalacji społecznej debaty. Analiza skupiać się będzie
wokół trzech głównych zagadnień: komunikacji społecznej w realiach wielokulturowych,
tożsamości i identyfikacji etnicznej i narodowej oraz roli mediów w powstaniu i rozwoju
debaty społecznej. W zakresie komunikacji należy odpowiedzieć na następujące pytania:
Czego dowiadujemy się – na podstawie toczącego się sporu – o charakterze komunikacji
w wielokulturowym społeczeństwie holenderskim? Jak rozumiane są podstawowe pojęcia
używane w debacie, takie jak: demokracja, rasizm oraz tradycja? Jaki jest ton debaty i jak
oceniają ją sami Holendrzy (autorefleksja nad kondycją społeczeństwa oraz tożsamości
narodowej)? Analizując pojęcie tożsamości, należy zastanowić się nad sposobem, w jaki
w zaistniałym konflikcie definiowane jest bycie Holendrem? Jakie podziały społeczno-
kulturowe ujawniły się lub nasiliły w wyniku toczącej się debaty? Kto postrzegany jest
jako „prawowity Holender”? Jak społeczeństwo holenderskie postrzega siebie w kontekście międzynarodowym? W trzeciej części rozważań poruszona zostanie rola mediów w eskalacji problemu oraz wzmacnianiu zjawiska agresji.

[madohora]

W niniejszej części omówione zostaną aspekty komunikacji w toczącym się konflikcie.
Zastanowić się zatem należy nad jej charakterem, a przede wszystkim nad tym, czy
zaistniała prawdziwa dyskusja polegająca na wsłuchiwaniu się w głosy innych i wyrażaniu
opinii będących kontrargumentami w stosunku do poglądów strony przeciwnej?
Teoria komunikacji kulturowej zakłada bowiem poznawczy charakter dyskusji,
wymagający od uczestników wzajemnej interakcji. Jeśli zaistnieje intencja komunikowania
przez nadawcę, ale nie będzie jej odpowiadała intencja odbiorcy, proces poznawczy nie
będzie miał miejsca (Borden, 1996, s. 59–61). Przyglądając się komunikacji zwolenników
i przeciwników postaci Zwarte Pieten, nie zawsze odnajdziemy w niej cechy prawdziwej
dyskusji, argumenty jednej strony bardzo często pozostawały bowiem bez odpowiedzi
drugiej. W języku holenderskim używano określeń dyskusja oraz debata. Należy je rozumieć jako sumę wielorakich głosów płynących z różnych środowisk, a słyszanych dzięki mediom i prasie. Debata oznacza w tym przypadku bardziej wyraz konfliktu niż drogę do
ewentualnego porozumienia. Środowiska naukowe postulowały natomiast dialog jako
jedyny możliwy sposób na rozwiązanie zaistniałego sporu9. Stosunkowo niewielka grupa
biorąca udział w dyskusji wykazała się postawą, która określana jest w teorii komunikacji
jako dialogowa (Winiarski, 2000, s.123). Nie zaistniało bowiem wzajemne otwarcie się
na siebie, które umożliwiłoby uzyskanie całkowitego kompromisu, możliwego do zaak-
ceptowania przez wszystkie strony.
Wyrazem postawy ugodowej były jednak zmiany, jakie wprowadzono w niektórych
miastach (zwłaszcza w Amsterdamie) w wyglądzie postaci Zwarte Pieten (rezygnacja
z pogrubionych ust oraz złotych kolczyków w uszach). Pojawiły się różne propozycje
rozwiązania problemu, których akceptacja mogłaby umożliwić w przyszłości „zawarcie
porozumienia”. Skrajna postawa zwolenników Zwarte Pieten zakłada zachowanie tradycji
w jej aktualnej formie. Radykalni przeciwnicy postulowali natomiast całkowite zaniecha-
nie obchodów uroczystości Sinterklaasa. Wyrazem postawy ugodowej jest akceptacja
zmian w wyglądzie Zwarte Pieten, które miałyby jednak następować stopniowo, nie zaś
gwałtownie. Pojawiła się również idea wprowadzenia kolorowych lub białych postaci,
które miałyby występować obok czarnych lub też zupełnie je zastąpić10.
W debacie odwoływano się do określonej grupy pojęć, nadając im różnorodne,
a często nawet przeciwstawne znaczenie. Demokracja na przykład definiowana była
w jednej z wypowiedzi prasowych jako konieczność dostosowania się do poglądów
większości11, w innej zaś jej głównym wyznacznikiem miał być obowiązek liczenia się
z uczuciami innych, nawet jeśli należą oni do mniejszości12.
Powracającym częstokroć w debacie pojęciem był rasizm, o który przede wszystkim
oskarżano się wzajemnie13. Zwolennicy istniejącej tradycji negowali zupełnie obecność
elementów rasistowskich w obchodach świętego Mikołaja, argumentując, że jest to
jedynie dziecięce święto14. Postawę rasistowską dostrzegano w upartym dążeniu do
zachowania istniejącej formy tradycji, pisząc na przykład: Czarny ból jest mniej wart niż
biała przyjemność. I to, moi drodzy, jest czysty rasizm15. Komentowano w ten sposób przedkładanie znaczenia folklorystycznej zabawy nad uczucia mniejszości etnicznych.
Użyte tutaj określenia barw, odnoszące się w oczywisty sposób do koloru skóry, nabierają
wartościującego wydźwięku. Podkreślają wyraźnie istnienie odrębnych grup w społe-
czeństwie, przynależność do których wyznaczana jest pochodzeniem etnicznym. Bardzo
często w tej dyskusji głosy przeciwko rasizmowi – zamiast zwalczać – uwypuklały istnienie
społecznych nierówności.
W sposób niejednolity rozumiane było pojęcie tradycji oraz rządzących nią reguł.
Przedstawiciele świata nauki podkreślali, że tradycja nie jest zjawiskiem niezmiennym, a jej
nieodłączną cechą jest przeobrażanie się i ewolucja. Warto przytoczyć chociażby słowa Ineke
Strouken (Holenderskie Centrum Kultury Ludowej i Dziedzictwa Niematerialnego w Utrechcie),
starającej się przekonać zwolenników Zwarte Pieten, że zmiana w wyglądzie tych postaci
byłaby czymś naturalnym: Tradycje są z definicji dynamiczne. Dopasowują się nieustannie do
ducha czasów16. Inaczej pojęcie tradycji rozumieli czytelnicy prasy codziennej, wyrażający
swoje opinie w formie listów pisanych do redakcji: […] esencją tradycji jest właśnie to, że ona
się nie zmienia, ale jako stały i pewny znak utrzymuje się niezmiennie, jako podarek od nas dla
wszystkich potomnych17. Tradycja rozumiana jest tutaj jako element scalający społeczeństwo
oraz znak trwałości pewnych wartości, które jako wspólne dziedzictwo powinny być prze-
kazane kolejnym pokoleniom. Dlatego tak trudne do zaakceptowania wydają się propozycje
wprowadzania w niej jakichkolwiek zmian. Analizując ten aspekt, nietrudno dostrzec, że brak
społecznego konsensusu w kwestii definiowania pojęcia tradycji był jednym z czynników
utrudniających wzajemne porozumienie i rozwiązanie konfliktu.
Nie tylko pojęcie tradycji, ale również ona sama w postaci święta Sinterklaasa interpre-
towana była w odmienny sposób. Niektórzy zwolennicy zachowania jej dotychczasowej
formy twierdzili na przykład, że Zwarte Pieten są czarni nie dlatego, iż mają czarny kolor
skóry, lecz dlatego, że wchodząc do domów przez kominy, brudzą się sadzą18. Pogląd ten
został dosłownie wyśmiany przez przeciwników, którzy zwracali uwagę na inne cechy
negroidalne, takie jak fryzura afro, pogrubione usta i kolczyki w uszach oraz fakt, że
Zwarte Pieten mają czarny kolor skóry już w momencie przybycia do Holandii, nie zaś po
ukończeniu swojej „pracy”

[madohora]

Jednym z głównych zarzutów – jak już wcześniej wspomniano – wysuwanych przez prze-
ciwników tradycji świętego Mikołaja było wyraźne skojarzenie z niewolnictwem. Aspekt
ten pozostaje istotną przyczyną napięć etnicznych, a nawet problemów wychowawczych
związanych z funkcjonowaniem w społeczeństwie wieloetnicznym. Zwrócono uwagę
na to, że coraz częściej metodą na uniknięcie tarć powodowanych wielokulturowością
społeczeństwa jest stwarzanie pozorów nieistnienia różnych kolorów skóry25. Psycholo-
dzy społeczni zauważyli, że ten swoisty daltonizm nie rozwiązuje problemu, ale jeszcze
go nasila. Podkreślili, że w sytuacji, gdy kolor skóry staje się kulturowym tabu, rodzi się
także ślepota na dyskryminację i nierówność26.
Konflikt ten dotyka zatem bezpośrednio pytania o tolerancję oraz jej granice w spo-
łeczeństwie wieloetnicznym. W swojej pracy o holenderskiej tolerancji Marcin Korzewski
zauważył, że trwa ona tak długo, jak długo nie dotyka nikogo bezpośrednio (Korzewski,
2005, s.10). Jego zdaniem holenderska tolerancja kształtowana jest przez dwie wartości:
poczucie bezpieczeństwa oraz autonomii (niezależności, suwerenności). Obie wartości są
istotne, ale ważniejsze okazuje się jednak bezpieczeństwo (Korzewski, 2005, s. 212–213).
Tolerancja definiowana jest jako uznanie prawa innych do posiadania własnych poglądów.
Możliwe są dwie postawy: akceptacja poglądów innych i uznanie ich za równoprawne
z własnymi oraz „znoszenie poglądów innych”, to znaczy akceptacja pomimo uznania ich
za gorsze (Jakubowska-Branicka, 2010, s.15). Problem z zaistnieniem tolerancji pojawia się
w momencie, gdy uznanie poglądów (lub też uczuć) innych za równoprawne wyklucza
zachowanie własnych poglądów. Zwolennicy Zwarte Pieten uznający prawo innych do
negatywnych uczuć wywołanych przez tradycję, musieliby z niej zrezygnować. Przeciwnicy
natomiast, dostrzegłszy wartość, jaką tradycja ta stanowi dla większości społeczeństwa
holenderskiego, byliby zmuszeni wyrzec się swoich roszczeń. Dlatego tak trudne wydaje
się osiągniecie w zaistniałym konflikcie konsensusu, który opierałby się na tolerancji
rozumianej nie tylko jako uznanie odmienności, ale także na relatywizowaniu własnego
absolutyzmu (Posern-Zieliński, 2004, s.17).
Nie można jednak zanegować, że tolerancja postrzegana jest w Holandii jako cecha
narodowa oraz element tożsamości. W debacie określona została jako narodowa duma oraz element wizerunku27. Dlatego też atak na tradycję i zarzut o rasizm spotykały się
z tak gwałtownymi reakcjami. Pozostawały bowiem w sprzeczności ze sposobem, w jaki
Holendrzy postrzegają samych siebie.
Zagadnienie tolerancji nabiera szczególnego znaczenia w kontekście multikulturalizmu.
Wielokulturowość wiąże się z bezpośrednim sąsiedztwem i przenikaniem się różnorodnych
wzorców (Nikitorowicz, 2000, s. 87). Cechą wielokulturowości jest także przynależność
tych samych jednostek do dwóch lub więcej kręgów kulturowych. Takie zjawisko obser-
wować można w Holandii; obywatele tego kraju mają silną tożsamość etniczną i związani
są z grupą, do której przynależą. Z drugiej strony są pełnoprawnymi obywatelami kraju
zachodnioeuropejskiego. Najistotniejszą kwestią, będącą jedną z głównych przyczyn
eskalacji konfliktu, jest wzajemne oddziaływanie na siebie kultur. W sytuacji, gdy stykają
się one ze sobą bezpośrednio, a ich prawo do autonomicznych poglądów narusza prawa
innych, trudna staje się wzajemna akceptacja odmiennych postaw.

[madohora]

Mszę poprzedza uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem. Rozpoczyna się przy znajdującym się w kościele symbolicznym Grobie Pańskim, przy którym ksiądz śpiewem oznajmia zmartwychwstanie Chrystusa. Następnie, niosąc monstrancję z Hostią kapłan prowadzi procesję dookoła kościoła, przy którym dawniej tradycyjnie usytuowany był cmentarz, aby również zmarłym ogłosić zmartwychwstanie W procesji niesiona jest również figura Chrystusa Zmartwychwstałego[potrzebny przypis]. Na początku mszy wznoszony jest okrzyk radości Alleluja (z hebr. Wychwalajcie Jahwe), będący przyśpiewem w pieśniach wielkanocnych[potrzebny przypis]. Oznaką radości są również używane w okresie wielkanocnym pozdrowienia: Chrystus zmartwychwstał z odpowiedzią: Zmartwychwstał prawdziwie lub Prawdziwie powstał.

[madohora]

Mówiąc o międzynarodowym kontekście sporu o Zwarte Pieten, trzeba zwrócić uwagę
przede wszystkim na reakcje Holendrów na płynące z zewnątrz zainteresowanie sprawą,
w mniejszym zaś stopniu na treść opinii zagranicznej. Reakcje te są bowiem przejawem
podjętej przez społeczeństwo refleksji oraz wyrazem namysłu nad funkcjonującymi
w nim autostereotypami.
Istotną kwestią poruszoną w debacie było prawo do decydowania o własnej tradycji.
Dotyczyła ona przede wszystkim faktu tworzenia komisji ONZ, która miała badać holender-
skie święto, sugerując wprowadzenie zmian lub jego całkowitą likwidację. Za niewłaściwe
uważano zwłaszcza to, że ktoś z zewnątrz, nie znający zupełnie obyczajów holenderskich,
miałby decydować o ich przyszłości33. Opinia ta należała jednak zasadniczo do osób wyka-
zujących brak skłonności do jakichkolwiek zmian w tradycji. Wyrażała zatem sprzeciw
nie tyle wobec ingerencji zewnętrznej, lecz ingerencji w ogóle. W tym kontekście bardzo
istotną rolę odegrała historia, a konkretnie dzieje niewolnictwa.
Uroczystość świętego Mikołaja zaliczono nie tylko do tradycji, lecz przypisano mu
przynależność do kanonu wiary. Był to kolejny argument, w którym tkwiła krytyka ONZ.
Wolność wiary – podkreślano – jest sprawą wewnętrzną Holandii i dlatego nie leży w gestii
instytucji międzynarodowych34.
W kontekście międzynarodowym mieści się również fakt, że święto Sinterklaasa
nie zostało dotąd wpisane na listę dziedzictwa niematerialnego UNESCO. Wywoływał
on pewnego rodzaju napięcie pomiędzy obrońcami tradycji oraz światem nauki, do któ-
rego należał ten obowiązek. Uważano, iż w ten sposób udałoby się uniknąć zagrożenia
likwidacją czy nawet konieczności wprowadzania zmian. Przedstawiciele środowiska
naukowego wyjaśniali jednak, że podczas międzynarodowych spotkań postać Zwarte
Pieten staje się zawsze tematem tabu oraz jest główną przyczyną tego, że właśnie to
święto nie znajduje się na liście UNESCO35.
Przeciwnicy postaci Zwarte Pieten odwoływali się kilkakrotnie do reakcji pły-
nących z zewnątrz oraz emocji, jakie budziły one pośród przedstawicieli innych
narodów. W jednym z artykułów przytoczono relacje z wizyty czarnoskórego pisa-
rza amerykańskiego, który na widok pomocników świętego Mikołaja wyraził chęć
jak najrychlejszego powrotu do domu36. Telewizja holenderska pokazała też sondę
uliczną przeprowadzoną w Stanach Zjednoczonych, prezentując negatywne reakcje
Amerykanów na fotografie Zwarte Pieten. Aspekt międzynarodowy obecny był zatem
w autorefleksji dotyczącej wizerunku Holandii jako kraju tolerancyjnego, a przede
wszystkim domagającego się tolerancji od innych, na przykład od Rosji. Postulowano,
że pouczanie innych w kwestiach równości i przestrzegania praw człowieka powinno
poprzedzić rozwiązanie własnego, wewnętrznego problemu

[madohora]

The American celebration of Halloween has worldwide connections. People
everywhere and in every age have set aside one day of the year to honor or commemorate the
dead. These annual feasts of the dead usually coincide with harvest or the year's end.
Halloween--All Hallows (hallowed or holy) Eve--originated in the pre-Christian
celebration of summer's end, or Samhain (pronounced sah-ween), by the ancient Celtic
peoples of Europe and Great Britain. According to the teachings of the Druids, the Celtic
priests and scholars, November first marked the beginning of both winter and the new year.
At the death of summer and the old year, Bal, the chief Celtic god, symbolized by the sun,
entered the kingdom of death. October 31 was therefore a night of gloom, a grieving for the
decline of the sun and shortening days. Druids lit bonfires to guide Bal on his downward path.
The fires also served to guide and warm the dead souls, for on this evening Bal, acting
in his role as the Lord of Death, summoned the souls of those who had died in the previous
year to pass judgment on their deeds in human life. The dead had extraordinary power to
work harm or take revenge on the living at this time. Thus, on the night of summer's end it
was prudent to stay home and especially to avoid cemeteries and other places the dead might
assemble. The evening culminated at midnight with the great festival of the dead.
Longfellow, in his poem "The Golden Legend," elegantly summarizes the spirit of Halloween:
Upon an ocean vast and dark
The spirits of the dead embark
All voyaging to unknown coasts.
We wave our farewells from the shore,
And they depart, and come no more,
Or come as phantoms and as ghosts.
A strong folk belief associated with this day is that the spirits of the dead revisit their
former haunts. To placate them, the living would leave food and drink, and to counteract the
evil influence of the dead (and other evil beings such as demons and witches) various magical
taboos and prescriptions were observed. It was customary, for example, to bury the dead in
nice clothes in the belief that when they returned on Halloween they would not be angry athaving to wear drab or shabby clothing. The following account (Hyatt #10321) was collected
in Illinois during the 1930s: "If you bury any woman in all black with no color on her dress,
she will always come back and haunt the family. I know a woman that was buried in all black
several years ago, and she is coming back all the time."
The folklore of protection against ghosts and other evil powers is very rich. Methods
to protect against spirits range from sprinkling salt around the door, laying a broom across the
doorway, or hanging a horseshoe above the door to burning sulfur, carrying a rabbit's foot, or
walking around with your pockets turned inside out. Indeed, one explanation offered for the
custom of wearing masks and costumes on Halloween is that it disguises a person's identity
from spirits who may be seeking revenge.
As Christianity began to replace the teachings of the Druids, many of the pagan
celebrations were converted into Christian holidays. In the fourth century, one day was set
aside in memory of all of the Christian saints; thus, November 1 eventually became All Saints
Day. Then, in the ninth century, November 2 was designated as All Souls Day, a day of
prayer for the souls of all the dead. Many of the pre-Christian beliefs and customs, however,
continued to be practiced, often with a new interpretation. Bonfires, for example, might be
explained as lighting the way of souls through purgatory to paradise. Of course, in both the
pagan and Christian observances, a feast devoted to ancestral ghosts or souls is logically
connected to the end of the year, as one year dies and another is born.
At the approach of winter, summer stores were opened. Nuts, apples, and ale coupled
with the falling leaves to signal the year's end. Halloween is therefore at least tangentially
associated with the harvest home festivities, celebrating a safe and successful in-gathering from
the fields. Even the symbolism of the traditional colors of Halloween suggest this relationship:
orange (or yellow) is the color of most ripe grain and fruit, while black stands for death, evil
and magic. And death, of course, has long been personified as the "grim reaper," harvester of life.

[madohora]

In Scotland, a group of girls could perform a certain ritual on Halloween to determine
who would be the first to marry. Each girl would hang her shift (slip) on a chair and repeat a
prescribed verbal charm for ten minutes at midnight. The first shift to move was that of the
girl who would marry first.
Underlying all of these rites of divination is the implication that it is the spirits of the
dead roaming about on this night who are revealing the future. Naturally, any contact
with ghosts and spirits is inherently dangerous. The following legend, collected in Ireland
about a hundred years ago (Wilde, pp. 118-119), suggests that these customs were to be taken
seriously:
. . . the incantation before the looking-glass was the most fearful of all, for the
face of the future husband would appear in the glass, though sometimes a form
filled up the surface of the mirror too terrible to describe. A young girl once
practised this evil rite all alone in her room, the door being closed. After some
time a violent scream was heard, and when her friends rushed in to the rescue
they found her fainting with terror. Yet she kept silent, and would reveal
nothing, and the next night she announced her intention to repeat the spell all
alone, with closed door. They tried to dissuade her, but in vain. Alone she
entered the room, and a profound silence followed. Her friends thought no
danger was to be feared, and they were jesting and laughing when a terrible
shriek resounded from the apartment, and on entering they found the girl lying
dead upon the floor, her features horribly contorted, while the looking-glass was
shivered to atoms.
A familiar sight on Halloween in America is the Jack-o'-lantern, a hollowed-out
pumpkin with a carved face illuminated from within by a candle. But in Europe, where
pumpkins and squash were not native, other kinds of oversized fruits and vegetables have been
used. In Scotland,
Children make of themselves bogies on this evening, carrying the largest turnips
they can save from harvest, hollowed out and carved into the likeness of a
fearsome face, with teeth and forehead blacked and lighted by a candle fastened
inside. (Kelley, p. 69)

[madohora]

Do kwiaciarni Lily of the Valley przy Paterson Ave. w Wallington, NJ, zamówienia na walentynkowe bukiety wpływały już od tygodnia. Do bukietów kwiatów firma oferuje także różne prezenty, takie jak czekoladki, pluszowe misie, truskawki w czekoladzie, balony albo naturalne mydełka. "Najczęściej kwiaty na walentynki kupują panowie. Trudno powiedzieć, ile wydają. Niektórzy 40 dolarów, inni 140" – mówi właścicielka kwiaciarni Krystyna Kędzia. Najpopularniejszym kwiatem kupowanym tego dnia jest, jej zdaniem, róża – czerwona lub różowa. Pani Krystyna poleca również bukiety z czerwonych róż oraz białych lilii. "Pięknie się komponują i prezentują" – dodaje.

[madohora]

Do kwiatów, czekoladek i misiów Polacy kupują kartki. W księgarni Polonia, której wystawa od wielu dni ozdobiona jest walentynkowymi dekoracjami, można kupić "polskie kartki z życzeniami, walentynkowe aniołki i tomiki z wierszami o miłości – wylicza Beata Dargiewicz. – Wiele osób kupuje także w prezencie książki".

[madohora]

Są jednak i tacy, którzy przejmują się nim nieco mniej. Pani Marta z północnego New Jersey mówi, że "nie szykuje się na żadne obchody". "Mój mąż wie, że go kocham. Poza tym uważam, że miłość powinno się okazywać na co dzień, a nie tylko od święta" – podkreśla.

[madohora]

Spotkanie otworzyła Wanda Ridosz, prezes Towarzystwa Kultury Polskiej im. Franciszka Karpińskiego. Pani Ridosz przypomniała, że tłusty czwartek był zaplanowany już w roku 2014, ale masakra na Majdanie i żałoba narodowa spowodowały odwołanie imprezy. W tym roku udało się na szczęście zaprosić Polaków i sympatyków polskich tradycji na tłusty czwartek do Centrum Kultury Polskiej.

[madohora]

Po części artystycznej goście mogli posmakować pączków i faworków, które bez wątpienia wszystkim smakowały. Spotkanie odbyło się w sobotę, aby wszyscy pracujący mogli uczestniczyć w – jak go określiła Wanda Ridosz – "tłustym czwartku przeniesionym na sobotę".

[madohora]

W Bielcach ostatni tydzień karnawału to tradycyjne pochody przebierańców z księciem Zapustnym na czele. Aktorzy-amatorzy ze Stowarzyszenia Spotkania Małżeńskie chętnie korzystają z zaproszenia różnych ośrodków polonijnych – bądź to gospodarzy z Bielc, Styrczy czy Grigorówki. Reżyserem programu artystycznego jest przewodnicząca Spotkań Małżeńskich Ludmiła Ryżakowa.

[madohora]

[madohora]

Prezent wielkanocny , zjedzony lub ewentualnie przechowany do następnej Wielkanocy, zwykle ozdobione jajko. Wiemy o błogosławieństwie kościelnym od nr 4 i jego oficjalnym wprowadzeniu od nr 12; jego używanie wśród chłopów wyznania RK w Mo. jest zwyczajem niemal do dnia dzisiejszego. Jajko wielkanocne jest ściśle związane z Wielkanocą jako świętem kościelnym i zgodnie z symboliką kościelną przedstawia Chrystusa powstającego z grobu. Jednak dekoracja i kultowe wykorzystanie jajka nie zostało zapoczątkowane przez chrześcijaństwo; Kościół starał się schrystianizować wcześniejszą praktykę. Ozdobione pisanki rozprzestrzeniają się głównie we wschodniej połowie Europy i są praktykowane na mniejszych, wyznaczonych obszarach w Europie Środkowej i Zachodniej, gdzie pisanki są zwykle malowane w jednym kolorze. Haftowanie pisanek znane jest w większości naszego kraju ; najmniej na Wielkich Równinach

[madohora]

Mniej znaczące sposoby zdobienia: nakładanie liści, które można uznać za bardziej prymitywne rozwiązanie batiku (podczas malowania do jaja mocuje się liść z ciekawym wzorem, miejsce pozostaje czyste); w środowisku chłopskim rozwiązania z nakładką tekstylną, powłoką klejoną, malowaniem pędzlem, lakierem polerskim, naklejką (usuwalną) i powlekaniem drutem. Wyjątkowe jest kute jajo podkowy lub inne jajo podkowiaste z bardziej miękkimi metalowymi dekoracjami (nazwa pochodzi od jego najpowszechniejszej dekoracji), które zdobiło choinkę wielkanocnego poranka, ale mogło również spełniać zadanie zapobiegania wandalizmowi

[madohora]

Głównie greckie. osoby wyznania wschodniego → odgrywają rolę w kulcie zmarłych (np. składanych na grobach). Ze względu na nietrwałość materiału zachowało się niewiele namacalnych wspomnień pozwalających odtworzyć historię pisanki. Takie np. jajo zdobione porysowane znalezione w grobie Awarów w Mo., jajo zdobione malowane w grobie datowanym na rok 320 n.e. w pobliżu Worme, szczątki znalezione w wykopaliskach w Opolu na Śląsku (XI w.); oraz imitacje jajek z różnych epok, wykonane z trwałych – wręcz szlachetnych – materiałów. Od wysokich kultur starożytności (także tych pozaeuropejskich), od barbarzyńskich ludów Europy poprzez średniowiecze po współczesność, zdobione jajko spełniało wszechstronne funkcje kultowe, społeczne i estetyczne w różnych warstwach społeczeństwa. Być może pisma kościelne przyczyniły się do przetrwania jaja wielkanocnego do dziś (→ sakramentów ), co zapewniało mu także prestiż społeczny, aż po dwory królewskie. Jajko wielkanocne zyskało największe znaczenie w strefie wpływów Kościoła wschodnio-greckiego

[madohora]

Obrzędy Wigilii Paschalnej, Wielkiej Nocy par excellence, stanowiącej serce Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego, jak ukazują np. przepisy obrządku rzymskiego, rozpoczynają się w sobotę po zapadnięciu zmroku. „Nie wolno ich rozpocząć, zanim nie zapadnie noc, a należy je zakończyć przed świtem”. Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego jest wspominana w ciągu roku liturgicznego poprzez świętowanie niedzieli. Jak się wyraził Jan Paweł II w liście Dies Domini, niedziela jest „paschą tygodnia, podczas której świętujemy zwycięstwo Chrystusa nad grzechem i śmiercią, dopełnienie w Nim dzieła pierwszego stworzenia i początek «nowego stworzenia» (por. 2 Kor 5, 17)”

[madohora]

We wczesnochrześcijańskim, anonimowym tekście znanym jako Fizjolog (Φυσιολόγος) cały rozdział 22. poświęcony jest jednorożcowi. Spopularyzował on wizerunek tego stworzenia jako alegorii Jezusa, które, gdy napotka dziewicę (symbolizującą Matkę Boską), kładzie głowę na jej kolanach i zasypia. Takie wyobrażenie zaprezentowane w Fizjologu dało początek wykorzystywaniu motywu jednorożca w różnych dziełach chrześcijańskiej sztuki sakralnej. Śmierć tego stworzenia była przedstawiana jako symbol męki Chrystusa. Uważano, że jednorożec może zostać oswojony tylko przez dziewicę; niektórzy chrześcijańscy twórcy postrzegali to jako alegorię relacji Jezusa z Matką Boską

[madohora]

W II w. biskup Efezu Polikrates (ok. 130 – 196), reprezentując biskupów Azji mniejszej wszedł w spór z biskupem Rzymu Wiktorem na temat sposobu świętowania Wielkanocy. Kościół w Efezie, podobnie jak inne kościoły lokalne w Azji mniejszej, np. w Sardes (por. Homilia paschalna biskupa Melitona), kontynuował tradycję nadaną przez św. Jana Ewangelistę celebrowania świąt paschalnych niezależnie od dnia tygodnia, za to w ten sam dzień miesiąca księżycowego co Pesach Żydów, czyli 14 dnia miesiąca nisan, gdyż tego dnia umarł Chrystus (por. J 19,31). Kwadrodecymanie, jak ich nazywano od czternastego dnia (łac. quadrodecima), kładli nacisk na celebrację zbawczej śmierci Chrystusa. Rzym opowiedział się za tradycją aleksandryjską świętowania w niedzielę po passze żydowskiej, akcentującą bardziej Zmartwychwstanie. Spór załagodził Ireneusz z Lyonu, uczeń Polikarpa.

[madohora]

Reliktem Dziadów wiosennych, kultywowanych wśród Litwinów, Białorusinów, Serbów i Rosjan, jest obchodzona w Krakowie we wtorek po Wielkanocy Rękawka

[madohora]

Zamiast zimy od blisko miesiąca mamy aurę typową dla przedwiośnia. Nic jednak nie wskazuje na to, aby miało się ono zmienić w prawdziwą wiosnę wcześniej niż zazwyczaj, a to oznacza, że przez cały marzec temperatury będą oscylować w normie.

[madohora]

Nietypowo ciepło zapowiada się też pierwsza dekada marca, chociaż anomalia zmniejszy się do 2-4 stopni powyżej normy. Od połowy miesiąca będzie już oscylować w okolicach normy wieloletniej dla tego okresu.

[madohora]

Nie będzie więc zbyt ciepło, a utrzymujące się przeważające zachmurzenie i opady sprawią, że pogoda może nam nie pozwolić na aktywność na świeżym powietrzu. Dobra wiadomość dotyczy tylko tych, którzy wybiorą się w góry. Tam nadal będzie zimowo, w dodatku śniegu jeszcze dosypie.

[madohora]

[madohora]

PRZED NAMI JARMARK NA NIKISZU - www.wkatowicach.eu - 03.07.2024

[madohora]

SYLWESTER. TRADYCJE OSTATNIEJ NOCY - Radio Katowice -31.12.2017

[madohora]

PLENEROWY SYLWESTER - Dziennik Zachodni - 31.12.2017

[madohora]

Historia nocy sylwestrowej sięga starożytności. Według proroctwa Sybilli, w tysięcznym roku miał nastąpić koniec świata. Gdy jednak w ostatnią noc roku 999/1000 nic się nie stało, zapanowała radość. Ludzie wylegli na ulice, tańczyli i śpiewali. Papież udzielił wówczas błogosławieństwa "Urbi et Orbi" - "Miastu i Światu". W taki sposób narodziła się tradycja radosnego i hucznego witania Nowego Roku. Również od tego momentu, każdego roku papież błogosławi całemu światu.

[madohora]

W Polsce sylwestrowe tańce i zabawy zaczęto organizować w XIX wieku. Ich uczestnicy skupiali się jednak głównie na wspomnieniach oraz przepowiedniach dotyczących Nowego Roku. O wróżbach sylwestrowych mówi na przykład libretto opery Stanisława Moniuszki "Straszny dwór", wystawionej po raz pierwszy w 1865 roku.

[madohora]

W ikonografii Sylwester jest przedstawiany zwykle w ornacie papieskim. Jego atrybutami są: pastorał, księga, gałązka oliwna, muszla, wąż, anioł, smok albo byk. Jest patronem zwierząt domowych, wzywany w modlitwie o dobre zbiory paszy a także o szczęśliwy i pomyślny nowy rok. Wspomnienie liturgiczne św. Sylwestra I przypada w Kościele katolickim 31 grudnia

[madohora]

SYLWESTER W KATOWICACH = Nasze Miasto - 31.12.2017

[madohora]

WIELKIE SPRZĄTANIE POD SPODKIEM - Nasze Miasto -01.01.2017

[madohora]

Część czynności lub modlitw związanych z odpustami cząstkowymi przedstawiono powyżej wraz z odpustami zupełnymi. Oprócz nich do czynności związanych z odpustem cząstkowym należą m.in

[madohora]

Nowy Rok w Japonii - W tradycyjnym japońskim kalendarzu początkiem ery jest wstąpienie na tron nowego cesarza.

[madohora]

W Iranie kalendarz rozpoczynający Nowy Rok liczy się od emigracji Mahometa z Mekki do Medyny, czyli od roku 622 n.e. Kalendarz ten oparty jest na roku słonecznym. A licząc w ten sposób dzisiaj mamy rok 1396

[madohora]

Natomiast w Tajlandii mamy już rok 2561

[madohora]

I najbardziej nam znamy kalendarz chiński. Datowanie nowej ery zaczyna się z początkiem legendarnego władcy cesarza Huang Di w XXVII roku p.n.e. Według tego kalendarza mamy rok 4176. Ten rok będzie rokiem psa.

[madohora]

W STAWIE HUBERTUS ZNALEZIONOC CIAŁO KOBIETY - wp.pl - 01.01.2018

[madohora]

ZE STAWU HUBERTUS WYŁOWIONO CIAŁO KOBIETY - Wyborcza - 01.01.2018

[madohora]

Z czasem, wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa, Śmigus-Dyngus zaczęto obchodzić w Poniedziałek Wielkanocny, niejako jako pokłosie słowiańskich jarych godów. Władze kościelne patrzyły przez lata na te pogańskie zwyczaje bardzo krytycznie i, jak wspomniano na wstępie, jeszcze w XV wieku próbowały walczyć z tymi starymi rytuałami. Jak wiemy, zwyczajów nie udało się całkowicie wykorzenić, choć dzisiaj o smaganiu witkami nie ma już mowy. Wiele osób wciąż jednak chętnie, choćby symbolicznie, polewa się wodą.

[madohora]

Męka, śmierć, zdjęcie z krzyża oraz złożenie do grobu ciała Pana Jezusa to motyw często obecny w sztuce. Nie inaczej jest z obrazem Jego Zmartwychwstania.

[madohora]

W ten wyjątkowy dzień Zmartwychwstania Pańskiego przyjrzyjmy się piętnastu niezwykłym wyobrażeniom tego wydarzenia. Oto wybrane przez nas (oczywiście w pewnym stopniu subiektywnie) najpiękniejsze malarskie dzieła.

[madohora]

Fra Angelico, znany też jako Giovanni da Fiesole (1387-1455). Dominikanin, błogosławiony Kościoła Katolickiego, autor licznych dzieł o tematyce religijnej.

[madohora]

Dirk Bouts (1415-1475) to niderlandzki malarz. Działał głównie w Leuven.

[madohora]

Piero della Francesca (1415-1492). Włoski malarz, teoretyk sztuki i uczony. Zafascynowany geometryzacją i symboliką w malarstwie. Na fresku ukazującym Zmartwychwstanie pod postacią jednego ze śpiących strażników (znajdujący się frontem do widza) Francesca namalował prawdopodobnie swój autoportret. Dzieło to uchodzi za jedno z najwspanialszych w całej historii malarstwa.

[madohora]

Raffaelino del Garbo (1466-1527) był florenckim malarzem wczesnego renesansu.

[madohora]

Jacopo Tintoretto (1518-1594). Włoski malarz, jeden z głównych przedstawicieli szkoły weneckiej XVI wieku. Inspirował się dziełami Tycjana, Michał Anioła i Parmigianina.

[madohora]

El Greco, a właściwie Domenikos Theotokopulos (1541-1614). Hiszpański malarz, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli manieryzmu. Jego obrazy są pełne ekstazy, ekspresji, mają żywą kolorystykę. Aż do XIX wieku twórczość El Greca była prawie nieznana.

[madohora]

Poniżej ikona zmartwychwstania, na której Chrystus, mocą chwalebnego krzyża (złoty krzyż pod stopami), uwalnia z otchłani śmierci Adama i Ewę (po lewej i prawej stronie), którzy weszli w śmierć przez grzech pierworodny. Bułgaria, XVII w.

[madohora]

Święta Wielkiej Nocy obfitują w wiele tradycji i zwyczajów. Część z nich wywodzi się nawet z czasów słowiańskich, inne mają typowo chrześcijański charakter. Polska Wielkanoc może pochwalić się wyjątkowymi obrzędami. Niektóre z nich nie są znane nigdzie indziej.

[madohora]

Wielkanoc była niegdyś postrzegana również jako święto wiosny – zapowiedź końca zimy i odradzania się przyrody. Święta Wielkiej Nocy „wpisały się” w dawne, prasłowiańskie obrzędy związane z początkiem nowej, radosnej i zielonej pory roku. Chrześcijaństwo ubogaciło i nadało uroczysty charakter wcześniejszemu świętowaniu.

[madohora]

Niektóre obrzędy przetrwały do dzisiaj. Część z nich w formie „magicznych” rytuałów. Cały okres przygotowań do świąt – od Niedzieli Palmowej aż do Wielkiej Soboty obfitował w tego rodzaju zwyczaje.

[madohora]

W czasie rezurekcji, niekiedy w trakcie procesji, wśród dźwięku dzwonów, dzwonków i śpiewów, odpalano petardy i radośnie krzyczano. Idący z monstrancją ksiądz patrzył na te hałasy ze zrozumieniem – święta Zmartwychwstania Pańskiego są przecież radością, którą trzeba głośno okazywać.

[madohora]

Głównie na wsiach, ale nie tylko, podczas Wielkanocy obecny musiał być zatem problem zwyczajnego przejedzenia. Jednak ludowa mądrość i na to miała radę. Aby uniknąć niestrawności należało przed rozpoczęciem śniadania wielkanocnego zjeść na czczo święconego chrzanu i trzy razy chuchnąć do komina lub zjeść usmażone na maśle pokrzywy. Po takim, zaaplikowanym zawczasu, „lekarstwie” można było bez obaw zasiąść nawet do najbardziej suto zastawionego stołu.

[madohora]

Na ostatku baszcu, krzan w nim nadrobiony,
bo Jezus na krzyżu żołciom beł pojony.
Krzan i żółć jeden smak równy majo
To na te pamiątkę jeść go nam kazajo

[madohora]

Niedziela Wielkiej Nocy upływała w domu, w gronie najbliższej rodziny. Dopiero w Poniedziałek odwiedzano dalszą rodzinę i sąsiadów.

[madohora]

Ot dwór jakiś. Wstąpmy bracie
- A czy waszmość tu się znacie?
Jako żywo nigdy w oczy!
Lecz gdy cały świat ochoczy,
Dzisiaj po chrzcie i po chlebie
Dobrze przyjmę tutaj ciebie.
Kto i jaki? Nikt nie pyta:
Nawarzyli i napiekli,
„Alleluja” sobie rzekli,
Ot i gości każdy wita! (…)
Bo co wszystkich tak weseli,
To dla serca w ziemi rajem,
Ot gospodarz jajkiem dzieli,
To i my się dzielim wzajem!

[madohora]

Tradycja zdobienia jajek to zwyczaj bardzo stary. Istnieje wiele technik zdobienia, które różnią się w zależności od regionów Polski. Jak i czym przyozdobić pisankę? Jak uzyskać naturalne barwniki?

[madohora]

Dawniej jajka farbowano przy pomocy łupin cebuli lub ochry, które nadawały im ciemnoczerwony lub brunatny kolor. Tradycyjnie pisanki wykonywane były wieczorem w Wielki Piątek, aby następnego dnia, w Wielką Sobotę można było umieścić je w koszyku, gdzie wraz z innymi produktami, m.in. chlebem i kiełbasą, były święcone.

[madohora]

Kraszanki, malowanki lub byczki to jajka barwione na różne kolory, nie mające już żadnych więcej ozdób. Dawniej jajka farbowano w naturalnych barwnikach. Niektórzy wciąż korzystają z dawnych pomysłów, rezygnując z gotowych, „sklepowych”, sztucznych barwników. W jaki sposób ufarbować jajka w sposób naturalny? Dobrze wiedziały to jeszcze nasze babcie. Dziś praktyka ta coraz bardziej zanika, lecz mimo to warto może jeden z dawnych sposobów wypróbować?

[madohora]

Pisanki mają różne desenie. Można je wykonać np. poprzez wykonanie wzorów woskiem (np. przy pomocy świecy), a później zanurzać w wodzie z barwnikiem – w ten sposób na jajkach powstaną delikatne, trochę rozmyte wzory. Inny rodzaj pisanek, znany np. na Śląsku, wykonywany jest poprzez drapanie wzorów na skorupce ugotowanego jajka przy pomocy igły, szpilki lub słomki. Niektóre pisanki przyozdabiane są tkaniną i nicią – tak jajka wykonuje się na Kurpiach i w okolicach Łowicza.

[madohora]

Ażurki wykonywane są z wydmuszek. Stanowią przede wszystkim formę ozdoby i nie umieszcza się ich w koszykach ze święconką.

[madohora]

„(…) ozdabianiem jajek zajmowały się tylko dziewczęta. Potem brały wodę, w której gotowały się jajka, i myły w niej włosy. Po co? Otóż miały być one później gęste i lśniące. Natomiast pisanki służyły im jako wykup w Poniedziałek Wielkanocny – dawały je chłopcom, by ich nie oblewali. A najpiękniej ozdobione jajko wręczały temu, który im się podobał. Jeżeli chłopak odwdzięczył się tym samym prezentem, dziewczyna mogła być zadowolona.

[madohora]

Wielka Sobota uchodziła dawniej już za świąteczny dzień. Wszelkie prace starano się wykonać do południa. Kulminacyjnym momentem dnia było święcenie pokarmów, a później uczestnictwo w wieczornej Mszy Świętej.

[madohora]

Pierwszego odpustu jubileuszowego udzielił papież Bonifacy VIII. Ogłosił on w 1300 pierwszy Rok Jubileuszowy. Na mocy bulli Atiquorum habet papież udzielił odpustu wiernym, którzy pobożnie nawiedzili główne bazyliki Rzymu. Pierwszy rok jubileuszowy spełnił oczekiwania duszpasterskie i w związku z tym Klemens VI ogłosił rok 1350 kolejnym jubileuszem. Z tego powodu wydał w 1343 bullę Unigenitus Dei Filius. Bulla ta była nie tylko ogłoszeniem jubileuszu, ale również pierwszym wykładem teologicznym dotyczącym odpustów. Od tamtej pory lata jubileuszowe i odpusty z nimi związane obchodzone są w Kościele regularnie.

[madohora]

W następstwie tych wydarzeń w 1518 papież Leon X wydał bullę Cum postquam, która przypominała właściwą naukę o odpustach. Pisał w niej:

[madohora]

Pod wpływem uniwersytetów w Kolonii i Louvanium Leon X wydał w 1520 kolejną bullę – Exsurge Domine. Bulla ta uznawała za nieprawowierne 41 zdań Lutra i wzywała go do ich odwołania w ciągu 60 dni. Wśród tych zdań sześć dotyczyło odpustów

[madohora]

Konstytucja zasugerowała także zmniejszenie liczby odpustów zupełnych, po to, by bardziej docenić ich wartość. Zniesiono także zasadę toties quoties, czyli możliwość uzyskiwania wielokrotnie w ciągu dnia łaski odpustu przy ponownym spełnieniu warunków. Paweł VI zostawił jeden wyjątek: drugi odpust zupełny można zyskać tego samego dnia w godzinie śmierci

[madohora]

Jedynym dysponentem odpustów w Kościele jest papież. Tylko on może określać warunki jego uzyskania, lub delegować swą władzę w tej materii innym. Delegacja ta nie może być przekazywana dalej, chyba że ze zgodą papieża.

[madohora]

Warunkami koniecznymi i wspólnymi dla wszystkich odpustów są:
°bycie ochrzczonym
°bycie w stanie łaski uświęcającej
°bycie wolnym od ekskomuniki
°posiadanie przynajmniej ogólnej intencji zyskania odpustu oraz wypełnienie w określonym czasie i we właściwy sposób °nakazane czynności, zgodnie z brzmieniem udzielenia danego odpustu

[madohora]

W przypadku odpustu cząstkowego wymagane jest jedynie wykonanie czynności i przynajmniej skrucha serca

[madohora]

pobożne czytanie Pisma Świętego (według tekstu zatwierdzonego przez władzę kościelną) przez pół godziny z należytym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowe. Za czytanie pod tymi samymi warunkami, ale krótszy czas – odpust cząstkowy. W przypadku osób, które nie mogą czytać osobiście Pisma Świętego do uzyskania odpustu zupełnego wystarczy, gdy będą słuchać czytającego (także np. z wykorzystaniem środków audiowizualnych)

[madohora]

odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem wystawionym do adoracji lub przechowywanym w tabernakulum (odpust ten obowiązuje na terenie Polski). W przypadku osób, które nie mogą udać się do kościoła lub kaplicy, np. z powodu choroby, „ ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny, z zachowaniem przepisów co do «mających przeszkodę»

[madohora]

Najświętszemu Sercu Pana Jezusa albo Świętej Rodzinie Jezusa, Maryi i Józefa, jeśli odmawiają modlitwę z tekstu zaaprobowanego, przed obrazem Najświętszego Serca Pana Jezusa lub Świętej Rodziny”
odpustu zupełnego może dostąpić kapłan, który odprawia pierwszą Mszę (Msza święta prymicyjna) oraz wierni którzy w niej uczestniczą
w dniu jubileuszu 25-, 50-, 60-lecia święceń kapłańskich może dostąpić opustu zupełnego kapłan, gdy odnowi wobec Boga „postanowienia wiernego wypełniania obowiązków swojego powołania” i wierni, gdy uczestniczą we mszy celebrowanej przez jubilata
w dniu jubileuszu 25-, 40-, 50-lecia święceń biskupich może dostąpić opustu zupełnego biskup, gdy odnowi wobec Boga „postanowienia wiernego wypełniania obowiązków swojego stanu” i wierni, gdy uczestniczą we mszy celebrowanej przez jubilata
za udział z pobudek religijnych w uroczystym nabożeństwie eucharystyczny, odbywanym na zakończenie Kongresu Eucharystycznego
za udział w ćwiczeniach duchowych (np. odprawienie rekolekcji) przynajmniej przez 3 pełne dni

[madohora]

za pobożne nawiedzenie kościoła katedralnego lub konkatedralnego (nawet jeśli nie był on świątynią parafialną) oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”:
w dniu tytułu
w dniu 29 czerwca (uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła)
w dniu sprawowania liturgii w katedrze św. Piotra
w dniu poświęcenia arcybazyliki Najświętszego Zbawiciela;
w dniu 2 sierpnia (odpust Porcjunkuli)

[madohora]

za udział w nabożeństwie w czasie pasterskiej wizytacji (kanoniczna wizytacja biskupia)
za nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
za jednorazowe nawiedzenie kościoła w którym odbywa się synod diecezjalny oraz odmówienie tam modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta tytularnego (święto tytułu) i w dniu 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej) – odpust Porcjunkuli oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w dniu święta Założyciela zakonu oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
jeżeli nie ma kapłana, który udzieliłby umierającemu sakramentów i odpustu zupełnego, Kościół udzieli mu odpustu zupełnego w momencie śmierci byleby za życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Odpust ten uzyskać może wierny w godzinie śmierci, który jest odpowiednio dysponowany („stan łaski uświęcającej i wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet lekkiego”). Do uzyskania tego odpustu chwalebną jest rzeczą posługiwanie się krzyżem lub krucyfiksem.

[madohora]

Odpusty cząstkowe

Część czynności lub modlitw związanych z odpustami cząstkowymi przedstawiono powyżej wraz z odpustami zupełnymi. Oprócz nich do czynności związanych z odpustem cząstkowym należą m.in.:
•nauczanie bądź uczenie się prawd wiary katolickiej

[madohora]

odmówienie modlitwy:
„Maryjo, Matko łaski, Matko Miłosierdzia, broń mnie od wroga i przyjmij w godzinę śmierci”
„Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen”
„Witaj Królowo, Matko miłosierdzia, życie słodyczy i nadziejo nasza witaj. Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy, do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!”
„Święta Maryjo, przybądź z pomocą biednym, wspomóż słabych, pociesz płaczących, módl się za ludem, proś za duchowieństwem, wstawiaj się za niewiastami pobożnymi. Niech doświadczą pomocy wszyscy, którzy Cię ze czcią wspominają”
Pod Twoją obronę

[madohora]

[madohora]

Odpust jest cząstkowy albo zupełny, zależnie od tego, czy uwalnia od kary doczesnej należnej za grzechy w części lub w całości. Odpust cząstkowy jest oznaczany bez określania dni lub lat. Kryterium miary tego odpustu stanowi wysiłek i gorliwość z jaką ktoś wykonuje dzieło obdarzone odpustem cząstkowym. Mianowicie zyskującemu odpust Kościół przydziela ze swego skarbca tyle darowania kary doczesnej, ile on sam jej otrzymuje przez wykonanie dobrej czynności. Stąd tym więcej będzie darowania, im więcej gorliwości okaże osoba zyskująca odpust.

[madohora]

Do uzyskania odpustu zupełnego wymaga się wykonania dzieła obdarzonego odpustem, oraz wypełnienia trzech następujących warunków: 1) spowiedź sakramentalna, 2) Komunia eucharystyczna, 3) modlitwa w intencjach Ojca Świętego.

[madohora]

Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać kilka odpustów zupełnych. Natomiast po jednej Komunii eucharystycznej i po jednej modlitwie w intencjach Ojca Świętego zyskuje się tylko jeden odpust zupełny

[madohora]

publiczne odmówienie hymnu "Przybądź Duchu" w Nowy Rok i w Zesłanie Ducha Świętego,
pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej (przed stacjami prawnie erygowanymi, połączone z rozważaniem Męki i Śmierci Chrystusa i przechodzeniem od stacji do stacji; w publicznym odprawianiu wystarczy przechodzenie prowadzącego),
pobożne nawiedzenie kościoła w święto tytułu i dnia 2 sierpnia (odpust Porcjunkuli) i odmówienie "Ojcze nasz" i "Wierzę",
pobożne nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji i odmówienie "Ojcze nasz" i "Wierzę",
pobożne nawiedzenie kościoła w Dniu Zadusznym i odmówienie "Ojcze nasz" i "Wierzę" (odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące),
pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w święta Założyciela i odmówienie "Ojcze nasz" i "Wierzę",
udział w czynności świętej, której przewodniczy wizytator w czasie odbywania wizytacji pasterskiej,
odnowienie przyrzeczeń chrztu św. w czasie nabożeństwa Wigilii Paschalnej lub w rocznicę swego chrztu,
pobożne nawiedzenie jednej z czterech patriarchalnych bazylik rzymskich i odmówienie tam "Ojcze nasz" i "Wierzę" w: święto tytułu, jakiekolwiek święto nakazane, raz w roku w innym dniu wybranym przez wiernego,
udział w świętych czynnościach sprawowanych w kościołach stacyjnych w Rzymie w określonych dniach roku zaznaczonych w Mszale Rzymskim,
w momencie śmierci, o ile wierny miał za życia zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw (w tym wypadku wymieniony warunek zastępuje trzy zwyczajne warunki uzyskania odpustu zupełnego), dla uzyskania tego odpustu chwalebną rzeczą jest posługiwać się krucyfiksem lub krzyżem.

[madohora]

W przypadające w Kościele katolickim 2 sierpnia święto Matki Bożej Anielskiej wierni mogą uzyskać odpust zupełny, tzw. porcjunkuli, jeśli odwiedzą jakikolwiek kościół. Przywilej sięga czasów św. Franciszka z Asyżu.

[madohora]

Według jego relacji, w 1216 r. objawili mu się Jezus i Maryja w otoczeniu aniołów i mieli mu obiecać, że chrześcijanin, który nawiedzi kościółek od zachodu słońca 1 sierpnia do zachodu słońca 2 sierpnia dostąpi łaski odpustu zupełnego, tj. odpuszczenia win za wszystkie swoje grzechy. Warunkiem miało być, że wcześniej szczerze się z nich wyspowiada, otrzymując ważne sakramentalne rozgrzeszenie

[madohora]

W związku z tym każdy, kto 2 sierpnia nawiedzi kościół, spełniając zwykłe warunki konieczne do uzyskania odpustu, zyskuje odpust zupełny porcjunkuli.

[madohora]

2 sierpnia w kościołach i klasztorach franciszkańskich obchodzone jest patronalne święto Matki Bożej Anielskiej Porcjunkuli. W Kalendarzu Liturgicznym czytamy, iż tego dnia w kościołach parafialnych można uzyskać odpust zupełny Porcjunkuli. Za zgodą biskupa diecezjalnego odpust ten może być przeniesiony na niedzielę, która poprzedza 2 sierpnia lub po nim następuje.

[madohora]

Dwieście lat później - w roku 1415 św. Bernardyn ze Sieny osadził tu swoich synów duchowych - obserwantów, którzy wystawili tu spory klasztor wraz z okazałym kościołem. W latach 1569-1678 wybudowano świątynię, w środku której znajduje się w stanie surowym zachowany pierwotny kościółek-kapliczka Porcjunkula. Przy końcu bocznej nazwy jest cela, w której mieszkał i dokonał życia św. Franciszek. 11 kwietnia 1909 r. papież Pius X podniósł kościół Matki Bożej Anielskiej w Asyżu do godności Bazyliki patriarchalnej i papieskiej.

[madohora]

By uzyskać wspomniany odpust, należy jednak spełnić następujące warunki, a więc:
- pobożnie nawiedzić kościół,
- odmówić w nim Modlitwę Pańską oraz Wyznanie Wiary,
- przystąpić do spowiedzi świętej,
- przyjąć Komunię świętą,
- pomodlić się według intencji Ojca Świętego,
- wykluczyć przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu.

[madohora]

Wierna kopia Porcjunkuli znajduje się w obrębie zespołu kościelno-klasztornego oo. franciszkanów-reformatów w Wieliczce. Kapliczkę poświęcił 11 czerwca 2000 roku kardynał Franciszek Macharski

[madohora]

Paweł VI swoją konstytucją apostolską Indulgentiarium Doctrina w 1967 rozciągnął przywilej uzyskania odpustu pełnego najpierw na franciszkanów, później benedyktynów i na cały Kościół.

[madohora]

[madohora]

Czym jest Uroczystość Odpustowa?
W czasach dewaluacji wielu zwyczajów, które ongiś były bardzo żywe, warto zastanowić się jakie jest znaczenie odpustu parafialnego.
Odpust parafialny jest doroczną uroczystością rodziny parafialnej związaną ze świętem patronalnym parafii lub kościoła. U nas jest kościół i parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa.
Dzień odpustu jest związany z możliwością uzyskania daru duchowego jakim jest odpust zupełny czyli darowanie wszystkich kar doczesnych za popełnione grzechy.
Przez grzech bowiem zaciągamy winę wobec Boga i ponosimy karę, która ma pomóc przezwyciężyć zło jaki grzech w nas posiał i wyrządził.. Karę można odpokutować w doczesności np. przez uczynki pokutne, uczynki miłosierdzia, inne dobre uczynki czy modlitwy.

[madohora]

Parafia chce też z jak najlepszej strony pokazać się na odpust, dlatego na sumę przychodzą dzieci w strojach komunijnych i wszystkie poczty sztandarowe jakie są w parafii przy kościele i w organizacjach czy instytucjach położonych na terenie parafii. Panie ze Straży Honorowej NSPJ asystują w procesji Chrystusowi ze świecami. W niektórych kościołach pojawiają się okoliczne dekoracji w postaci spadających z sufity kolorowych szarf, a obraz czy ołtarz ozdabia pachnący wieniec z żywej zieleni. Czasem też sumę odpustową uświetnia chór czy orkiestra dęta.

[madohora]

CO TO JEST ODPUST - krolowapolski.brzegdolny.pl

[madohora]

Żeby dobrze zrozumieć naukę dotyczącą odpustów, musimy zauważyć, że każdy grzech ma podwójny skutek. Po pierwsze zrywa komunię człowieka z Bogiem i zamyka nam dostęp do życia wiecznego (jest to kara wieczna za grzech). Oprócz tego każdy grzech również powoduje nieuporządkowane przywiązanie do stworzeń, które wymaga oczyszczenia, albo na ziemi, albo w czyśćcu (to jest kara doczesna) (zob. KKK 1472).

[madohora]

"Ty jesteś Piotr czyli Skała, i na tej skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie" (Mt 16, 18n). Te słowa wypowiedziane bezpośrednio do Piotra, ale również do każdego Jego następcy, a więc Papieża, nadają mu moc odpuszczania grzechów. Bóg bowiem nie chce pozostawić człowieka w potępieniu. Nie chce również, by człowiek cierpiał, choć sprawiedliwie, za swoje grzechy.

[madohora]

W przypadku niewypełnienia któregokolwiek z powyższych warunków zyskać można odpust cząstkowy, darujący nam część kar doczesnych.

[madohora]

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy;
(1.2) etn. Uroczystość kościelna ku czci patrona danego kościoła połączona z kiermaszem bądź festynem

[madohora]

[madohora]

Pięć warunków zyskania odpustu zupełnego

Odpust zupełny może zyskać osoba ochrzczona, będąca w jedności z Kościołem spełniając pięć warunków podanych przez Kościół. Żeby zyskać odpust zupełny muszą być spełnione wszystkie pięć warunków. Kolejność spełnienia tych warunków nie jest ważna. Najważniejsze jest by przez cały ten czas, (dzień) być w stanie łaski uświęcającej.

[madohora]

Aby nie zmarnować szansy zyskania odpustu w ciągu dnia przez brak właściwej intencji, dobrze jest taka intencję wzbudzić w sobie na początku dnia np. słowami: “Panie Boże mój pragnę dzisiaj zyskać wszystkie odpusty jakich dostąpić mogę i ofiaruję je … “( należy tutaj dokonać wyboru) lub: “Panie Boże mój pragnę przez to dzieło odpustowe ….. zyskać odpust zupełny i ofiaruję go …..”

[madohora]

Dzieła obdarzone odpustem zupełnym

1. Adoracja Najświętszego sakramentu trwająca przynajmniej pół godziny.
2. Pobożne przyjęcie – choćby tylko przez radio – Błogosławieństwa Papieskiego udzielanego Miastu i Światu.
3. nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 listopada połączone z modlitwą za zmarłych – choćby tylko w myśli za zmarłych (odpust ten może być ofiarowany tylko za dusze w czyśćcu cierpiące); w pozostałe dni roku – odpust cząstkowy.
Pobożny udział w obrzędzie liturgicznym w Wielki Piątek i ucałowanie krzyża.
5. Udział w ćwiczeniach duchowych trwających przynajmniej przez trzy dni.
6. Publiczne odmówienie Aktu Wynagrodzenia w uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego.
7. Publiczne odmówienie Aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi w uroczystość Chrystusa Króla.
W uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła, każdy kto pobożnie używa przedmiotu religijnego (krzyża, różańca, szkaplerzna, medalika) poświęconego przez Papieża lub Biskupa i w tym dniu odmówi Wyznanie Wiary.
9. Wysłuchanie w czasie misji kilku kazań i udział w uroczystym ich zakończeniu.
10. Przystąpienie po raz pierwszy do Komunii św. lub udział w takiej pobożnej ceremonii.
11. Odprawienie pierwszej Mszy św. lub pobożne uczestnictwo w niej.
12. Odmówienie różańca w kościele, w rodzinie, we wspólnocie zakonnej (należy odmówić przynajmniej jedną część, jednakże pięć dziesiątek w sposób ciągły, z modlitwą ustną należy połączyć pobożne rozważanie tajemnic, w publicznym odmawianiu tajemnice winne być zapowiadane zgodnie z zatwierdzoną miejscową praktyką, w odmawianiu prywatnym wystarczy, że wierny łączy z modlitwą ustną rozważanie tajemnic).
13. Odnowienie przez kapłana w 25-, 50-, 60-lecie święceń kapłańskich postanowienia wiernego wypełniania obowiązków swojego powołania, uczestniczenie w Mszy św. jubileuszowej.
14. Czytanie i rozważanie Pisma św. z szacunkiem należnym słowu Bożemu, przynajmniej przez pół godziny.
15. Nawiedzenie kościoła, w którym trwa Synod diecezjalny i odmówienie tam “Ojcze nasz” i “Wierzę w Boga”.
16. Odmówienie w sposób uroczysty hymnu “Przed tak wielkim Sakramentem” w Wielki Czwartek.
17. Odmówienie w sposób uroczysty hymnu “Przed tak wielkim Sakramentem” w uroczystość Bożego Ciała.
18. Publiczne odmówienie hymnu: “Ciebie Boże wielbimy” w ostatnim dniu roku.
19. Publiczne odmówienie hymnu “Przybądź Duchu Stworzycielu” w Nowy Rok i w Zesłanie Ducha Świętego.
20. Pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej (przed stacjami prawnie irygowanymi, połączone z rozważaniem Męki i Śmierci Chrystusa i przechodzeniem od stacji do stacji; w publicznym odprawianiu wystarczy przechodzenie prowadzącego).

[madohora]

Dekret o związaniu odpustów z Koronką do Miłosierdzia Bożego
12 stycznia 2002

Penitencjaria Apostolska na mocy uprawnień specjalnie udzielonych jej przez Papieża chętnie przyjmuje przedstawioną prośbę i postanawia, co następuje:
Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (mianowicie sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego) udziela się w granicach Polski wiernemu, który z duszą całkowicie wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum.
Jeżeli zaś ci wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny, z zachowaniem przepisów co do mających przeszkodę, zawartych w normach 24 i 25 Wykazu odpustów. (.Enchiridii Indulgentiarum.).
W innych zaś okolicznościach odpust będzie cząstkowy. Niniejsze zezwolenie zachowa wieczystą ważność, bez względu na jakiekolwiek przeciwne zarządzenia.

[madohora]

Odpust zupełny można zyskać tylko jeden raz dziennie, albo dla samego siebie albo dla jednej z dusz cierpiących w czyśćcu (zob. kan. 994). Do otrzymania odpustu jednak wymagane jest nadto spełnienie trzech następujących, tzw. zwykłych warunków:
1) wyznać grzechy, przystępując do sakramentalnej spowiedzi;
2) przyjąć sakramentalną Komunię świętą;
3) pomodlić się według intencji Ojca świętego

[madohora]

II. Odpust zupełny za odmówienie Koronki do Bożego Miłosierdzia.
1. Sposób odmawiania Koronki do Bożego Miłosierdzia Pan Jezus objawił świętej S. Faustynie 13 i 14 wrześniu 1935 roku, w Wilnie. Chrystus przywiązał do tej praktyki poważne obietnice: "Uprosisz wszystko, jeśli tylko to, o co się modlisz, zgodne jest z Bożą wolą"

[madohora]

4. W wypadku braku któregoś z wyżej opisanych wymogów, odpust będzie tylko cząstkowy. Można go zyskać więcej razy w ciągu jednego dnia

[madohora]

III. Odpust zupełny w uroczystość Bożego Miłosierdzia - w II Niedzielę Wielkanocy.
1. Penitencjaria Apostolska w dekrecie z 29 czerwca 2002 roku podała, co następuje: Miłosierdzie Boże zdolne jest przebaczyć najcięższe nawet grzechy, ale czyniąc to skłania wiernych do wzbudzenia w sobie nadprzyrodzonego żalu za własne grzechy, tak że podejmują oni - również z pomocą łaski Bożej - mocne postanowienie, by już więcej nie grzeszyć. Takie duchowe usposobienie pozwala rzeczywiście uzyskać wybaczenie grzechów śmiertelnych, kiedy wierny przyjmuje z pożytkiem sakrament pokuty lub też żałuje za nie przez akt doskonałej miłości bądź doskonałego żalu i postanawia przystąpić jak najprędzej do sakramentu pokuty.

[madohora]

2. Odpust zupełny - pod zwykłymi warunkami - mogą zyskać ci, którzy w II niedzielę Wielkanocy (uroczystość Bożego Miłosierdzia) z sercem całkowicie wolnym od wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, choćby powszedniego, wezmą udział w pobożnych praktykach ku czci Bożego Miłosierdzia albo przynajmniej odmówią przed Najświętszym Sakramentem publicznie wystawionym, lub przechowywanym w tabernakulum, w jakimkolwiek kościele lub kaplicy, modlitwę «Ojcze nasz» i «Wierzę w Boga», dodając pobożne wezwanie do Pana Jezusa Miłosiernego, np. «Miłosierny Jezu, ufam Tobie»

[madohora]

5. Penitencjaria Apostolska przyznała też odpust cząstkowy wiernym, którzy - przynajmniej z sercem skruszonym - pobożnie odmówią do Miłosiernego Jezusa któreś z zatwierdzonych wezwań

[madohora]

Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. (...) Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie na drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski" (Mt 10, 6-10).

[madohora]

11 kwietnia 1909 roku św. Pius X podniósł kościół Matki Bożej Anielskiej w Asyżu do godności bazyliki patriarchalnej i papieskiej. Nazwa Porcjunkula również była znana już za czasów św. Franciszka i być może przez niego została wprowadzona. Etymologicznie oznacza tyle, co kawałeczek, drobna część. Może to odnosić się do samej kapliczki, która była bardzo mała, jak również do posesji przy niej leżącej, także niewielkiej.

[madohora]

Paweł VI swoją konstytucją apostolską Indulgentiarium Doctrina w 1967 roku uczynił to ponownie. Każdy, kto w dniu 2 sierpnia nawiedzi swój kościół parafialny, spełniając zwykłe warunki (pobożne nawiedzenie kościoła, odmówienie w nim Modlitwy Pańskiej i wyznania wiary oraz sakramentalna spowiedź i Komunia św. wraz z modlitwą w intencjach papieża - nie za papieża, ale w intencjach, w których on się modli; ponadto wykluczone przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu), zyskuje odpust zupełny.

[madohora]

Odpusty dla odmawiających różaniec
Czym jest odpust?

Zgodnie z nauczaniem Kościoła: „Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.
(…). Każdy wierny może uzyskać odpusty dla siebie lub ofiarować je za zmarłych” (KKK 1471).

„Przebaczenie grzechu i przywrócenie komunii z Bogiem pociągają za sobą odpuszczenie wiecznej kary za grzech. Pozostają jednak kary doczesne. Chrześcijanin powinien starać się, znosząc cierpliwie cierpienia i różnego rodzaju próby, a w końcu godząc się spokojnie na śmierć, przyjmować jako łaskę doczesne kary za grzech. Powinien starać się przez dzieła miłosierdzia i miłości, a także przez modlitwę i różne praktyki pokutne uwolnić się całkowicie od «starego człowieka» i «przyoblec człowieka nowego»” (KKK 1473).

a) Odpust zupełny – uwalnia od wszystkich kar doczesnych, należnych za grzechy odpuszczone co do winy w sakramencie pokuty.
b) Odpust cząstkowy – darowanie części kary doczesnej.
„Przez odpusty wierni mogą otrzymać dla siebie, a także dla dusz w czyśćcu, darowanie kar doczesnych, będących skutkiem grzechów” (KKK 1498).

[madohora]

Pozostałe warunki dla uzyskania każdego odpustu zupełnego:
• Być w stanie łaski uświęcającej; a jeśli trzeba, przystąpić do sakramentu pokuty.
• Przyjąć Komunię świętą.
• Wykluczyć wszelkie przywiązanie do grzechu, nawet powszedniego, tzn. tolerowanie u siebie złych przyzwyczajeń lub dobrowolne trwanie w jakimś nałogu.
• Wykonać z pobożnością dzieło obdarzone odpustem.
• Odmówić modlitwę w intencjach Ojca Świętego (np. Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo).

Odpust zupełny można uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia, a cząstkowy – kilka razy dziennie. Należy wzbudzić intencję uzyskania odpustu. Odpusty możemy uzyskać dla siebie lub za zmarłych. Nie można ich przekazać żyjącym.

[madohora]

ŚLĄSKI MARATON NOWOROCZNY - Nasze Miasto - 02.01.2018

[madohora]

MIESZKANKA SOSNOWCA PODPALIŁA MIESZKANIE - Dziennik Zachodni - 02.01.2017

[madohora]

NOWOROCZNE NOWOŚCI - Radio Katowice - 02.01.2018

[madohora]

RUSZAJ NA ORSZAK - Gość - 02.01.2018

[madohora]

GDZIE PRZEJDZIE ORSZAK TRZECH KRÓLI - Gość - 06.01.2018

[madohora]

Słyszycie 1 północ już bije,
Rok stary w mgły się rozwiewa,
Jak sen przepada...
Krzyczmy : rok nowy niech żyje!
I rwijmy z przyszłości drzewa
Owoc, co wiecznie dojrzewa,
A nie opada!
Uderzmy w kielichy z winem
I bratnie podajmy dłonie,
Wszakże już czas!
Choć różni stanem lub czynem
Niech nas duch jeden owionie,
I zadrzy miłością w łonie
I złączy nas !
Spełnijmy puhary do dna
I życzmy sobie nawzajem
Szczęśliwych la t!
Niech myśl powstanie swobodna
I światło błyśnie nad krajem!
Bogu w opiekę oddajem'
Przyszłości kw iat!
Spełnijmy toast na pomyślność Nowego Roku!

[madohora]

XIX WIEK

Wielka Sobota. Co winno znaleźć się w święconce? Święcone i inne obrzędy
Dziewczynki niosące kosze ze święconką. 1937 rok
Dziewczynki niosące kosze ze święconką. 1937 rok Źródło: NAC
Wielka Sobota uchodziła dawniej już za świąteczny dzień. Wszelkie prace starano się wykonać do południa. Kulminacyjnym momentem dnia było święcenie pokarmów, a później uczestnictwo w wieczornej Mszy Świętej.

„W Wielką Sobotę ognia i wody naświęcić, bydło tym kropić i wszystkie kąty w domu” – pisał Mikołaj Rej w połowie XVI wieku. Choć od tysiąca lat Polska jest już chrześcijańskim krajem, w wielu obrzędach, „odprawianych” zwłaszcza z okazji najważniejszych świąt, wciąż dostrzec można wiele elementów magicznych. Nie inaczej jest właśnie z Wielką Sobotą.

Ogień, woda i dzwony
Wielka Sobota to wigilia Niedzieli Zmartwychwstania Pańskiego. W czasie Mszy Świętej kapłan święci ogień i wodę. Wierni mogą zabrać wówczas do domów poświęconą wodę oraz nadpaloną gałązkę. Wierzono niegdyś, że gałązka pochodząca z poświęconego przez księdza ognia uchroni później dom od nieszczęść i pożarów. Na stosie przed kościołem palono także tzw. głowienki – drewienka leszczyny złożone na krzyż. Leszczynie przypisywano szczególne właściwości, gdyż to właśnie ona udzieliła rzekomo schronienia Świętej Rodzinie uciekającej do Egiptu. Święcone głowienki przybijano nad wejściami do domów. Popiół z wielkosobotniego stosu również zbierano – gospodarze rozsypywali go podczas pierwszej orki lub na krańcach pola, aby uchronić je od żywiołów.

[madohora]

14. Nawiedzenie cmentarza w dniach od 1 do 8 XI i modlitwa za zmarłych; odpust można ofiarować tylko za dusze w czyśćcu cierpiące.
15. Nawiedzenie kościoła, kaplicy w Dniu Zadusznym (2 XI) i odmówienie Ojcze nasz i Wierzę w Boga; odpust można ofiarować tylko za dusze w czyśćcu cierpiące.
16. Publiczne odmówienie Aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu Jezusa w uroczystość Chrystusa Króla.
17. Publiczne odmówienie Ciebie, Boga, wysławiamy w ostatnim dniu roku.
18. Wysłuchanie kilku kazań w czasie misji i udział w ich uroczystym zakończeniu.
19. Udział w ćwiczeniach duchownych przez trzy pełne dni.
20. Udział w świętej czynności (Mszy świętej lub nabożeństwie), której przewodniczy wizytator (np. biskup) z okazji wizytacji pasterskiej.
21. Nawiedzenie kościoła, kaplicy zakonnej w uroczystość świętego założyciela i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę w Boga.
22. Nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu konsekracji i odmówienie Ojcze nasz i Wierzę w Boga.
23. Nawiedzenie kościoła (jednorazowe), w którym odbywa się synod diecezjalny i odmówienie tam Ojcze nasz i Wierzę w Boga.
24. Udział w nabożeństwie eucharystycznym na zakończenie Kongresu eucharystycznego.
25. Przyjęcie choćby przez radio lub telewizję błogosławieństwa papieskiego Urbi et Orbi.
26. Przyjęcie po raz pierwszy Komunii świętej lub uczestniczenie w tej uroczystości.
27. Kapłan za odprawienie Mszy świętej prymicyjnej i wierni za pobożne w niej uczestnictwo.
28. Odnowienie przez kapłana w 25-lecie, 50-lecie, 60-lecie święceń postanowienia wiernego wypełniania obowiązków swego powołania. Wierni – za uczestnictwo we Mszy świętej jubileuszowej, połączonej z pewną ceremonią.

[madohora]

Niektóre odpusty cząstkowe:
1. Pobożne przeżegnanie się i wypowiedzenie słów: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.
2. Uważne i pobożne wysłuchanie kazania.
3. Podejmowanie w duchu pokuty aktów postu i dobrowolnego powstrzymania się od rzeczy godziwych i miłych.
4. Za modlitwy: Wierzę w Boga, Psalmy 129 i 50, Anioł Pański, Magnificat, Pod Twoją obronę, Wieczny odpoczynek, Witaj, Królowo itp.
5. Poświęcanie siebie, swego czasu, swoich dóbr doczesnych braciom znajdującym się w potrzebie.
6. Za wykonywanie swoich obowiązków i znoszenie przeciwności życiowych ze skierowaniem swojej myśli z pokorną ufnością do Boga i dołączając, choćby tylko wewnętrznie, pobożne wezwanie.

[madohora]

1. Co oznacza słowo ODPUST?
W świecie starożytnym, nawet pogańskim, słowo „odpust” oznaczało między innymi amnestię i przebaczenie. Język chrześcijański stopniowo nadał mu bardziej ścisłe znaczenie.

[madohora]

3. Dlaczego ODPUST zupełny jest tak wielkim DAREM?
Ponieważ gdyby wierny zmarł zaraz po uzyskaniu tego odpustu, natychmiast zostałby dopuszczony do oglądania Boga w niebie – co jest celem naszego życia – bez przechodzenia przez czyściec.

[madohora]

5. Ilość ODPUSTÓW które można uzyskać w ciągu dnia:
Odpust zupełny można zyskać tylko raz w ciągu dnia. Odpustów cząstkowych można zyskać wiele w ciągu dnia.

[madohora]

7. Rodzaje ODPUSTÓW:
Rozróżnia się odpusty zupełne i cząstkowe – zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary doczesnej.

[madohora]

2. 1. Odpusty zupełne, które można uzyskać każdego dnia:
1. Odprawienie adoracji Najświętszego Sakramentu przez pół godziny. Natomiast za samo tylko nawiedzenie Najświętszego Sakramentu odpust cząstkowy.
2. Za pobożne czytanie Pisma św. przez pół godziny z należnym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowe. Za każdorazowe czytanie Pisma Św. pod tymi samymi warunkami, ale przez krótszy czas – odpust cząstkowy.
3. Za odprawienie Drogi Krzyżowej. Warunki:
trzeba odprawiać to ćwiczenie w miejscu, gdzie jest prawnie założona Droga Krzyżowa (w kościele, na placu przykościelnym itp.);
rozmyślać Mękę Pana Jezusa (treścią rozmyślania nie muszą być kolejne stacje);
trzeba przechodzić od jednej do drugiej stacji. Jeżeli Drogę Krzyżową odprawia się publicznie i trudno jest wszystkim wiernym przechodzić od stacji do stacji, wystarczy gdy przechodzi prowadzący to nabożeństwo lub osoba z krzyżem, a inni wierni pozostają na swoim miejscu. Kto w ten sposób, z powodu słusznej przeszkody, np. choroby, podróży, zamknięcia kościoła itp. nie może odprawić Drogi Krzyżowej wg podanych warunków – zyskuje odpust zupełny, jeśli przynajmniej przez pół godziny odda się pobożnemu czytaniu albo rozważaniu Męki Pana Jezusa.
4. Za odmówienie cząstki Różańca (czyli 5 dziesiątków) w kościele, w publicznej kaplicy, w rodzinie, w społeczności zakonnej, w stowarzyszeniu publicznym. Inne warunki:
trzeba odmówić 5 dziesiątków bez przerwy;
do modlitwy ustnej trzeba dodać rozmyślanie tajemnic różańcowych;
przy publicznym rozważaniu Różańca trzeba zapowiadać odmawiane tajemnice według przyjętego zwyczaju.
5. Za pobożne łączenie się przez pośrednictwo radia czy telewizji z nabożeństwem Drogi Krzyżowej odprawianej przez Ojca Świętego
6. Za pobożnie odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu publicznie wystawionego lub przechowywanego w tabernakulum. Jeżeli wierny z powodu choroby lub innej słusznej racji nie może wyjść z domu, ale odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, pod zwykłymi warunkami również zyskuje odpust zupełny (Dekret Penitencjarii Apostolskiej z dnia 12.01.2002 dotyczy całego terytorium Polski).

[madohora]

20. Za nawiedzenie kościoła, w którym odbywa się synod diecezjalny.
21. Za pobożne nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji.
22. Za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w dniu święta Założyciela zakonu.
23. Pobożne odmówienie (śpiew) modlitwy „Przed tak wielkim Sakramentem” podczas liturgii Wieczerzy Pańskiej po Mszy św. (w Wielki Czwartek) oraz w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało); w innym czasie – odpust cząstkowy

[madohora]

Przykłady bardziej znanych modlitw, do których odmawiania przywiązane są odpusty cząstkowe:

Anioł Pański (lub Regina Caeli w Okresie Wielkanocnym)
Duszo Chrystusowa
Wierzę w Boga
Psalm 130 (Z głębokości)
Psalm 51 (Zmiłuj się…)
Litanie zatwierdzone dla całego Kościoła (obecnie 6: do Najświętszego Imienia Jezus, do Najświętszego Serca Pana Jezusa, do Najdroższej Krwi Chrystusa Pana, Loretańskiej do NMP, do świętego Józefa lub do Wszystkich Świętych)
Modlitwa św. Bernarda (Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo)
Wieczny odpoczynek
Pod Twoją obronę
Ciebie Boga wysławiamy
Stworzycielu Duchu przyjdź
Witaj, Królowo, Matko Miłosierdzia
Magnificat
Odmawianie Różańca Św.
Odprawienie Drogi Krzyżowej
Nawiedzenie Najświętszego Sakramentu
Odwiedzenie kościoła lub cmentarza z modlitwą za Ojca Św. i zmarłych
Odmówienie Jutrzni lub Nieszporów za zmarłych
Oraz za samo uczynienie znaku Krzyża Św.

[madohora]

W następstwie debaty lipskiej Eck zrozumiał konsekwencje, jakie dla papiestwa i Kościoła rzymskiego mają nauki Lutra i na jesień 1520 roku wyjechał do Rzymu, gdzie starał się, przez jakiś czas bezskutecznie, doprowadzić do potępienia Lutra i jego zwolenników.

[madohora]

Bulla Exsurge Domine nakazywała zwolennikom reformacji odwołania 41 błędów Lutra wyciągniętych z różnych jego pism. Odwołanie to miało nastąpić w ciągu 60 dni, a w razie braku odwołania grożono nałożeniem na opornych kar kościelnych.

[madohora]

Sam Marcin Luter spalił bullę publicznie 10 grudnia 1520 r. w Wittenberdze, zaś Leon X w odpowiedzi opublikował 3 stycznia 1521 r. bullę: "Decet Romanum Pontificem", ekskomunikującą Marcina Lutra

[madohora]

Enchiridion Indulgentiarum (wykaz odpustów) – dokument publikowany przez Penitencjarię Apostolską. Zawiera warunki uzyskania odpustów zarówno cząstkowych, jak i zupełnych. Ostatni opublikowany Enchiridion to czwarte wydanie, z czerwca 1999.
Papież ma też prawo udzielać nadzwyczajnych odpustów.

[madohora]

W pierwszych wiekach ze względu na brak wolności religijnej chrześcijanie nie budowali świątyń, lecz spotykali się w domach. Od IV w. zaczęły pojawiać się kościoły, często w miejscach męczeńskiej śmierci chrześcijan lub nad ich grobami, a więc gdzie istniał kult świętych. Jeśli to nie było możliwe, troszczono się, by w kościele znajdowały się przynajmniej relikwie. W ten sposób kościoły zyskiwały swoich patronów. Dzień, w którym w liturgii wspominano owego patrona, stawał się świętem kościoła i parafii z nim związanej. Wraz z rozwojem nauki o odpustach dołączono możliwość ich zyskiwania w dzień święta patronalnego danego kościoła, a sama uroczystość zyskała miano odpustu parafialnego.

[madohora]

Ażeby ułatwić świętowanie, wolno obchód liturgiczny ku czci patrona przenieść na najbliższy dzień wolny, np. na niedzielę po właściwym wspomnieniu. Wyjątkami są jednak niedziele Adwentu, Wielkiego Postu i Wielkanocy oraz niedziele, w które wypada uroczystość mająca pierwszeństwo nad świętami.

[madohora]

Czym są odpusty parafialne i dlaczego się je obchodzi?
Odpusty w parafiach obchodzone są bardzo okazale, szczególnie widoczne jest to w okresie wakacji, kiedy często przy okazji uroczystości organizowane są różnego rodzaju koncerty bądź festyny. Czym więc jest odpust, jakie łaski ze sobą niesie i skąd się wywodzi?

[madohora]

Kult relikwii rozwinął się szczególnie w średniowieczu. Budowa nowego kościoła, a zwłaszcza ołtarza wymagała posiadania relikwii jakiegoś świętego. Święty, którego relikwie zdobyto i umieszczono w ołtarzu w sposób naturalny stawał się patronem kościoła. Ponieważ w kościołach budowano zwykle kilka ołtarzy, w których umieszczano relikwie wielu świętych, stąd miały one wielu patronów. Dzień, w którym wspominano w liturgii świętego patrona stał się świętem kościoła i parafii z nim związanej. W parafialne święto, oprócz uroczystej Mszy św., organizowano procesje, przedstawienia obrazujące życie czczonego świętego, urządzano wspólne zabawy i uczty. W późniejszych wiekach uczestnictwo w święcie patrona kościoła dawało możliwość uzyskania odpustów. Wtedy też święto patronalne kościoła zaczęto nazywać odpustem parafialnym. Możliwość uzyskania odpustów

zmieniła charakter parafialnego święta. Podkreślano konieczność pokuty i nawrócenia. Przed uroczystością odpustową organizowano specjalne przygotowania, gdzie ważne miejsce zajmowała spowiedź.

[madohora]

Kościół zaznacza, że wszystkie inne zwyczaje i praktyki zewnętrzne związane z parafialnym odpustem mają znaczenie drugorzędne.
Odpust parafialny, czyli święto patronalne kościoła parafialnego jest przede wszystkim świętem wspólnoty wiernych tworzącej daną parafię. To szczególny czas łaski i Bożego miłosierdzia. To dzień, w którym każdy wierzący ma okazję doświadczyć w sposób bardzo konkretny łaski Bożej miłości, wyrażającej się w darze odpustu. Daje okazję poznania świętego patrona parafii i uwielbienia Boga za jego orędownictwo i opiekę. Świętowanie odpustu parafialnego przypomina także o powołaniu do świętości każdego chrześcijanina.

[madohora]

Balon – przedmiot wykonany z bardzo elastycznej gumy lub lateksu, czasami z folii. Może mieć różne kształty, ale najczęściej jest kulisty. Balony innych kształtów wytwarza się zmieniając grubość ich ścianek – tam gdzie ścianka jest grubsza, mniejsza staje się krzywizna balonu po napompowaniu. Balon musi być szczelny, posiada jedynie mały otwór umożliwiający napompowanie.[1] Zazwyczaj wypełniany jest powietrzem lub helem (w tym drugim przypadku unosi się do góry). Balony służą do dekoracji pomieszczeń, w których odbywają się przyjęcia. Wykorzystywane są także jako zabawka dla dzieci (na przykład w charakterze piłki).

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Kapiszon ma formę małej miedzianej lub mosiężnej miseczki, kapturka lub dzwoneczka, posiadającego wewnątrz warstwę piorunianu rtęci wrażliwego na bodźce mechaniczne. Kapiszon nakładano na kominek w który uderzał zwolniony spustem kurek inicjując zapłon piorunianu rtęci. Następnie płomień poprzez kanał w kominku dostawał się do właściwego ładunku miotającego (prochu czarnego) w komorze nabojowej lufy karabinu lub pistoletu, doprowadzając do wystrzału

[madohora]

Kapiszony używane są także w formie papierowego krążka w zabawkach. Krążek o średnicy ok. 5 mm, z niewielką ilością wybuchowej substancji jest ładowany do specjalnego pistoletu. W momencie przyciśnięcia spustu, kapiszon jest zgniatany, a pod wpływem tego uaktywnia się substancja wybuchowa i słychać niewielki huk.

[madohora]

[madohora]

Wielka Sobota była już traktowana jako wielkie święto. Ostatnie prace, jeśli jakieś zostały, należało wykonać najpóźniej do południa. Niektórzy uważali nawet, że tego dnia nie wolno robić nic, oprócz przygotowywania święconego.

[madohora]

Jeszcze w XIX wieku zdarzało się jednak, że nie wszystkim ów zbytek i widok wypełnionych po brzegi koszyków się podobał. Krytyków obrzędów święcenia pokarmów określał Lucjan Siemieński (pisarz i poeta) jako „owych propagatorów cywilizacji, spoglądających krzywym okiem na wszystko, co swoje, dowodzących, że to barbarzyński zwyczaj, ten zbytek zastawy i jadła, że takie placki, baby i szynki można jeść cały rok, a nie w jednym lub kilku dniach”.

[madohora]

W dawnej Polsce święcenie pokarmów miało jeszcze bardziej uroczysty charakter, niż dzisiaj. Do święcenia noszono nie niewielkie koszyczki, jak obecnie, ale całe kosze czy kilka półmisków. Oczywiście, czym dom bogatszy, tym święcenie było bardziej okazałe.

[madohora]

Pomiędzy temi misami, stały figury z ciasta przedniego wyobrażające dziwne, zabawne historyjki. Poncyusz Piłat wyjmował kiełbasę z kieszeni Mahometa, a wiadomo, że Żydzi i Turcy nie jedzą wieprzowiny, więc to na nich epigramma było pocieszne”.

[madohora]

Na wsiach trudno, rzecz jasna, szukać takiego przepychu, jednak i tam starano się, aby święcenie było jak najbardziej bogate. Na Święta Wielkiej Nocy nie mogło zabraknąć jajek, szynki, kiełbasy, chleba i babki.

[madohora]

Zwyczaj noszenia święconek do kościoła powstał dopiero w XIX wieku. Wtedy też rozmiar święconki, ze względów praktycznych, uległ zmniejszeniu – choć początkowo były to i tak duże, wiklinowe kosze, a nie znane współcześnie koszyczki.

[madohora]

Każdy pokarm znajdujący się w koszyku ze święconką ma swoją symbolikę:

[madohora]

Chleb – to także symbol Jezusa Chrystusa

[madohora]

Sól – to symbol życia, trwałości i nieśmiertelności

[madohora]

Masło – symbolem dostatku

[madohora]

Kurczaczek lub zajączek wielkanocny – to symbol odradzającego się życia.

[madohora]

Triduum Paschalne, czyli Wielki Czwartek, Wielki Piątek i Wielka Sobota poprzedzają Święta Zmartwychwstania Pańskiego. Te dni, wraz z Wielkanocą, to najważniejszy okres w roku liturgicznym Kościoła Katolickiego. Skąd wzięła się nazwa Triduum Paschalne? Jakie zwyczaje towarzyszyły Polakom w czasie jego obchodów?

[madohora]

W Wielki Tydzień poszczono bardziej, niż w czasie wcześniejszych tygodni Wielkiego Postu. W wielu kościołach organizowano wówczas rekolekcje. W domach wykonywano ostatnie prace i porządki, a gospodynie zaczynały przygotowywać pierwsze potrawy, które trafić miały na wielkanocny stół. Ludzie odwiedzali wówczas chorych i ubogich, a także… przepowiadali pogodę. Utarło się twierdzić, że jaka będzie Wielka Środa, taka cała wiosna, jaki Wielki Czwartek, takie lato, jaki Piątek, taka jesień i jaka Sobota – taka zima.

[madohora]

[madohora]

O „najświętszym Triduum ukrzyżowanego, pogrzebanego i wskrzeszonego Chrystusa” pisał już święty Augustyn w V wieku, a więc tradycja obchodów dni poprzedzających Wielkanoc jest bardzo długa.

[madohora]

Słowo „Paschalne” wywodzi się zaś od hebrajskiego słowa „pesach”, które oznacza „przejście”. Oznacza ono przejście ze stanu grzechu do odkupienia, przejścia Chrystusa z tego świata do Ojca i przejścia ze śmierci do życia.

[madohora]

Zwyczaj ten podobny jest do zwyczaju topienia Marzanny związanego z końcem zimy i odradzającą się do życia przyrodą. W niektórych regionach topienie Judasza miało miejsce w Wielki Czwartek. Zwyczaj ten był znany w Polsce przynajmniej od XVII wieku.

[madohora]

Na pamiątkę mycia nóg Apostołom przez Chrystusa, kapłan podczas wielkoczwartkowej mszy także myje nogi dwunastu osobom. W dawnej Polsce istniał zwyczaj, że „biskupi i królowie nasi w Wielki Czwartek starcom umywali nogi”. Pierwszym królem, który to uczynił był Zygmunt III Waza. Po mszy osoby te król zapraszał na ucztę, w czasie której osobiście im usługiwał.

[madohora]

W ten dzień – jedyny dzień w roku – nie jest sprawowana żadna msza święta. Wieczorem w Wielki Piątek odbywa się natomiast Liturgia Wielkiego Piątku.

[madohora]

W czasach zaborów czy okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej, Groby Pańskie zyskiwały dodatkowe znaczenie – umieszczano w nich dyskretnie symbole narodowe czy przedmioty, które przypominały o sytuacji umęczonej Ojczyzny pod zaborami czy okupacją.

[madohora]

Przed Grobami Pańskimi, po Liturgii wielkopiątkowej, wystawiano straże. Do dziś przed Grobami czuwają ochotnicy, strażacy, żołnierze i harcerze. Przy Grobach można jeszcze spotkać czasem tzw. turków wielkanocnych, czyli straż ubraną w specjalne stroje, niekiedy nawiązujące do mundurów wojskowych. Pełnią oni wartę w kościołach m.in. na Podkarpaciu.

[madohora]

W dawnej Polsce szeroko rozpowszechnionym zwyczajem był obchodzony wieczorem w Wielki Piątek „pogrzeb żuru i śledzia”. Żur uważany był za potrawę postną. Spożywany był w wielu domach głównie ze względu na to, iż był dla każdego dostępny – zakwas można było sporządzić samemu. W Wielki Piątek, na znak końca postu, żur wynoszono z kuchni. Na Kujawach oblewano nim np. drzwi domostw. Praktykom tym towarzyszyły mało postne żarty i śmiech – był to jednak znak, że dzień Zmartwychwstania jest już blisko.

[madohora]

W Wielki Piątek, głównie kobiety i dzieci, przygotowywały jajka do święconki. Trzeba je było ugotować i przyozdobić. Tworzenie pisanek i kraszanek to jedna z najpiękniejszych – i do dzisiaj szeroko praktykowana – tradycja wielkanocna.

[madohora]

W Wielką Sobotę wieczorem po raz pierwszy od Czwartku brzmią w kościołach dzwony. Wiąże z tym pewna legenda. Według tej opowieści, Pan Jezus po śmierci zstąpił do piekła, gdzie Archanioł Gabriel, z Jego rozkazu, przykuł Lucyfera do kamiennego słupa. Ogniw łańcucha było tyle, ile dni w roku. Lucyfer każdego dnia przegryzał jedno ogniwo. Ostatnie z nich pęknąć miało właśnie w Wielką Sobotę, lecz wówczas, na dźwięk kościelnych dzwonów i ludzkich śpiewów, ogień w piekle się wzmógł, a ogniwa ponownie się zespoliły. Legenda mówi, że dopóki w Wielką Sobotę dzwonią dzwony, a ludzie śpiewają „Alleluja”, dopóty Lucyfer nie zdoła się uwolnić i nie nastąpi sądny dzień

[madohora]

Święconka to, obok zdobienia jajek, jedna z najbardziej polskich i pięknych tradycji. Także współcześnie niesienie święconki do kościoła jest dla wielu Polaków kulminacyjnym momentem tego wyjątkowego dnia.

[madohora]

Imbir (Zingiber Boehm.) – rodzaj bylin z rodziny imbirowatych. Obejmuje co najmniej 144 gatunki. Naturalny zasięg rodzaju obejmuje obszar południowo-wschodniej Azji od Indii po wschodnie Chiny oraz Nową Gwineę na południowym wschodzie. Rośliny introdukowane z tego rodzaju rosną w północnej Australii, w Korei, na Madagaskarze, w tropikalnej Afryce, w Ameryce Środkowej, na Florydzie, na Hawajach i innych wyspach Oceanii. Imbir lekarski jest rośliną przyprawową, jadalną i kosmetyczną. Jako jego substytut używane są także imbir cytwarowy i żółty. Rośliny z tego rodzaju stosowane są także do celów rytualnych i trucia strzał

[madohora]

Imbir lekarski jest jedną z pierwszych przypraw korzennych, które zostały przywiezione do Europy. Opisywany był przez Marco Polo i Paracelsusa

[madohora]

Marcepan, pierwotnie „marcypan” (od łac. marci-panis, panis martius, dosł. „chleb Marka”; niem. Marzipan) – placek, składający się głównie z migdałów i cukru. „Encyklopedia staropolska” z początku XX wieku podaje, że aptekarze przybywający do Polski z zachodniej Europy zaczęli wypiekać marcypany na uroczystości domowe Polaków

[madohora]

W dzisiejszych czasach marcepan jest czasami zastępowany przez inne, tańsze masy, często aromatyzowane esencją migdałową w celu zwiększenia podobieństwa do marcepanu. Percepan jest masą zawierającą, zamiast migdałów, zmielone jądra pestek brzoskwini lub moreli. Arachipan wytwarza się z orzechów arachidowych, zaś keszupan z orzechów nerkowca. Aby ułatwić rozpoznawanie prób nieuczciwej sprzedaży wyrobów z takich mas jako zawierających oryginalny marcepan, znakuje się je dodatkiem skrobi

[madohora]

Makaroniki piecze się w niskiej temperaturze w formach lub na blasze. W zależności od czasu pieczenia i użytych składników mogą być one kruche i chrupiące lub miękkie, o strukturze przypominającej marcepan. Po ostudzeniu przekłada się je czasem kremami, dekoruje polewą, lukrem lub posypuje cukrem pudrem.

[madohora]

Makaroniki wywodzą się z Włoch i Francji. Już w XIII wieku w regionach upraw migdałów w Lombardii, Lotaryngii i Kraju Basków pieczono ciastka z mielonych migdałów z dodatkiem miodu i białek jaj.

[madohora]

[madohora]

Wyobraźmy sobie jakąś wyższą uczelnię na Śląsku, a na niej wydział humanistyczny. Powiedzmy historia, historia sztuki, kulturoznawstwo, dziennikarstwo czy coś podobnego. I tam właśnie jakiś student trzeciego lub czwartego roku ma plan pisania pracy magisterskiej. Dodatkowo wyobraźmy sobie, że do wydziałów kultury urzędów marszałkowskich w Katowicach czy Opolu wpływa projekt na dofinansowanie pewnego procesu badawczego. I teraz wreszcie powiem, że ów plan pisania pracy magisterskiej czy temat procesu badawczego jest taki sam. Chodzi o przebadanie i opisanie słodyczy sprzedawanych na Śląsku w budach, czyli na straganach pod kościołami podczas odpustów.

[madohora]

Wróćmy jednak do naszych odpustowych słodyczy, zwanych maszketami. To wyjątkowo różnorodne zjawisko kulturowe. I w tym przypadku trzeba zbadać recepturę, technikę wykonania, historię nazwy czy wreszcie zasięg występowania tych słodyczy. Bo przecież może się okazać, że są one znane pod różnymi nazwami na Morawach, w Austrii, w Czechach, na Słowacji czy w innych regionach Polski. Z tym jest naprawdę dużo roboty i wyliczyłem pobieżnie, że potrzeba na to przynajmniej dwa lata pracy i 25 tys. zł.

[madohora]

Co to są odpusty?
Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych.
Odpust jest cząstkowy albo zupełny zależnie od tego czy od kary doczesnej należnej za grzechy uwalnia w części, czy w całości.

[madohora]

Są cztery wymagania potrzebne do zdobycia odpustu zupełnego:
1. Sakramentalna spowiedź.
Spowiedź konieczną do uzyskania odpustu zupełnego można odbyć na kilka dni przed wypełnieniem dzieła odpustowego.

2. Komunia eucharystyczna.
Przyjęcie Komunii św. podczas uczestnictwa we Mszy św. wymagane jest w dzień zyskiwania odpustu zupełnego.

3. Modlitwa w intencjach Ojca Świętego.
Kościół pozostawia swobodę wyboru modlitwy, która odpowiada pobożności wiernego; spełnia się ten warunek przez odmówienie jednego „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga” oraz jednego „Zdrowaś Maryjo”. Modlitwa w intencjach papieża wymagana jest by była wypełniona w dniu, w którym wykonuje się dzieło odpustowe.

4. Wykluczenie jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet lekkiego.
Stan łaski uświęcającej, tak jak — zaraz po spowiedzi.

Warto wiedzieć, że odpusty zupełne, które uzyskamy, nie mogą być ofiarowane za inne, poza nami, osoby żyjące. Każdy z nas bowiem ma obowiązek spłacania własnej winy. Istnieje jednak możliwość ofiarowania odpustów za dusze w czyśćcu cierpiące.

[madohora]

Odpusty za Zmarłych
Wierni, którzy nawiedzą kościół lub kaplicę publiczną 1 lub 2 listopada, mogą dostąpić odpustu zupełnego, który może być ofiarowany tylko za zmarłych. Według obowiązujących przepisów mogą uzyskać ten odpust tylko jeden raz w ciągu dnia.
W czasie nawiedzania świątyni należy wykonać konkretne dzieło, jakim jest odmówienie „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga” oraz trzeba wypełnić inne warunki, jak spowiedź sakramentalna (nie musi być przeżywana w dniu zyskiwania odpustu), w czasie Mszy św. przyjąć Komunię św., pomodlić się według intencji Ojca Świętego, a także wyrzec się przywiązań do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego.
Wierni, którzy pobożnie nawiedzą cmentarz i przynajmniej w myśli pomodlą się za zmarłych, zyskują odpust, który może być ofiarowany tylko za dusze czyśćcu cierpiące; odpust ten w dniach od 1 do 8 listopada (włącznie) jest zupełny, w inne dni roku tylko cząstkowy.

[madohora]

Kościół pod wezwaniem św. Anny w Lublińcu wzniesiony został w 1653 roku na ówczesnym przedmieściu. Jego fundatorem był właściciel dóbr lublinieckich, Andrzej Cellary. Świątynia została zbudowana na zrąb, jest jednonawowa, z dachem pokrytym gontem. Wnętrze zaprojektowane zostało w stylu barokowym.

[madohora]

Kościół jest orientowany a typową konstrukcję wieńcową posadowiono na ceglanej podmurówce. Prostokątna nawa kończy się trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Od strony zachodniej znajduje się nieduża kruchta, a od północnej – zakrystia. Dach dwuspadowy obity został gontem. Sygnaturkę umieszczono w sześciobocznej wieżyczce z latarnią zwieńczoną ostrosłupowym hełmem. We wnętrzu, nakrytym płaskim stropem, znajdziemy barokowe wyposażenie. W ołtarzu głównym wisi XVII-wieczny obraz św. Anny, a po bokach stoją figury czterech ewangelistów, z tego samego okresu. Na ołtarzu widnieje również herb Cellarych.

[madohora]

Kościół Świętej Anny ołtarz główny

[madohora]

Lubliniec - odpust

[madohora]

Kościół rzymskokatolicki zasadniczo rozróżnia karę za grzech (poena peccatum) od winy za grzech. Kara wynikająca z grzechu może być wieczna lub doczesna. Odpust dotyczy tych doczesnych kar za grzech; odpuszcza się je między innymi poprzez odpusty

[madohora]

Codex Iuris Canonici z 1983 r. , kodeks rzymskokatolickiego prawa kanonicznego , definiuje odpusty w kan. 992 KPK w następujący sposób:

[madohora]

Zgodnie z nauką rzymskokatolicką tzw. kary doczesne za grzechy można przez odpust darować w całości (odpust zupełny) lub częściowo (odpust cząstkowy) . Odpuszczenia kar za grzechy nie należy mylić z odpuszczeniem grzechów, czyli samym odpuszczeniem grzechów, które można otrzymać w sakramencie pokuty . Według nauczania katolickiego przebaczenie grzechu nie eliminuje kary za grzech.

[madohora]

Opiera się to na poglądzie, że wspólnota świętych, zarówno na tym świecie, jak i w życiu pozagrobowym, poprzez ich wstawiennictwo i dobre uczynki pomaga indywidualnemu grzesznikowi w osiągnięciu jego celu (przywróceniu relacji z Bogiem i bliźnimi) które zostało zaburzone przez grzech). Zasługi Chrystusa oraz świętych żywych i zmarłych rozumiane są tu jako skarb łask, z którego możliwe są datki na rzecz skruszonego grzesznika, które mogą ułatwić mu odpokutowanie i częściowo go odciążyć. Za zarządzanie tym skarbem odpowiada Kościół.

[madohora]

Według nauczania rzymskokatolickiego odpust jest szczególnym aktem łaski Bożej, drugorzędnym w stosunku do rzeczywistego przebaczenia. Pośredniczą w tym obowiązujące akty prawne i rozporządzenia władzy kościelnej.

[madohora]

własnego uznania i według człowieka -ustalone zasady. W rozumieniu Reformacji jedynie Boży akt pojednania, dokonany w odkupieńczej ofiarnej śmierci Jezusa na krzyżu, zapewnia przebaczenie winnemu. Marcin Luter wyraził się dość drastycznie, ale i wyraźnie w swojej spowiedzi z 1528 roku: „Ale odpust, który Kościół papieski posiada i daje, jest bluźnierczym oszustwem. Nie tylko dlatego, że wymyśla i ustanawia przebaczenie szczególne, oprócz ogólnego przebaczenia, które jest udzielane w całym chrześcijaństwie przez Ewangelię i sakrament, i w ten sposób kala i dewaluuje przebaczenie powszechne, ale także dlatego, że ustanawia i ustanawia zadośćuczynienie za grzechy na ludziach dziełem i zasługami świętych, podczas gdy tylko Chrystus może dla nas zrobić wystarczająco dużo i już wystarczająco dużo uczynił” .

[madohora]

Zamiast nakładać publiczną karę kościelną, z czasem penitenci byli zobowiązani do wykonywania dobrych uczynków (takich jak jałmużna) po cichu w ramach zadośćuczynienia po spowiedzi. W rezultacie dobre uczynki na Zachodzie coraz częściej przybierały charakter formalnego zadośćuczynienia za popełnione winy, przy czym dał się tu odczuć wpływ dawnego orzecznictwa germańskiego: krzywda drugiego wolnego człowieka nastąpiła tu poprzez akt pokuty, czyli tzw. H. prezent, który został przyjęty jako ekwiwalent i poszkodowany musiał się z tym pogodzić. Stosując analogicznie do przypadku kary za grzech, zadośćuczynienie to należało oddać Bogu. Stare ustawodawstwo germańskie przewidywało teraz zarówno możliwość przeniesienia odkupienia na innych, jak i zadośćuczynienia za przestępstwo lub przestępstwo w formie pieniężnej ( wergeld ). Na tej świadomości prawnej Kościół budował później m.in. B. w Anglii, gdzie od końca VII w. weszły do ​​obiegu księgi zawierające swego rodzaju tablicę przeliczającą kary kościelne ( post , śpiewanie psalmów czy jałmużnę) na datki pieniężne na rzecz kościołów lub duchowieństwa. Pojawiły się także kary zastępcze. Bogaty penitent mógłby odbyć siedem lat pokuty w trzy dni, gdyby „wynajął” odpowiednią liczbę mężczyzn, którzy by za niego pościli.

[madohora]

Przez ulice miasta Stonehave przechodzi pochód śmiałków, machających nad głowami ognistymi kulami. Szkoci sporządzają je z gazet, ubrań i patyków i polewają łatwopalną substancją tak, by średnica kuli wyniosła 60 cm. Następnie zawija się ją w drut z metrową końcówką. Gdy wybija północ kule się palą i rozpoczyna się parada. Kula, która pali się najdłużej zwiastuje szczęście niosącemu ją śmiałkowi.

[madohora]

[madohora]

Mimo tych różnic każdy z nas wita Nowy Rok z nadzieją na lepsze jutro, ustanawia nowe cele, pragnie spełniać marzenia.

[madohora]

Kiedy więc nastał rok 999, a kolejny papież przybrał imię Sylwestra II, w Rzymie i całej chrześcijańskiej Europie zapanowało wielkie przerażenia, stan który historycy nazwali Zdesperowani ludzie kryli się domach, z płaczem czynili pokutę w oczekiwaniu na koniec świata i nieuchronną śmierć w płomieniachKiedy jednak nastała północ, a Lewiatan nie ukazał się na moście św. Anioła, a Watykan, Rzym i inne miasta pozostały nienaruszone, rozpacz i przerażenie przemieniły się w szaleńczą radość. Tłumy Rzymian wyległy na ulice i place, tańcząc, śmiejąc się, tańcząc w blasku rozpalonych pochodni i ognisk, ściskając się i pijąc wino. Zaś papież Sylwester II (tak jak później wszyscy jego następcy) udzielił błogosławieństwa - miastu i światu: na nowy rok, rozpoczynający się nowy wiek, na nowe tysiąclecie. Dlatego ostatni dzień roku i wszystkie nocne, szaleńcze zabawy, maskarady i uczty nazywamy Sylwestrem

[madohora]

Na Pomorzu natomiast, późnym wieczorem lub w dzień Nowego Roku, podobnie jak w wigilie Bożego Narodzenia i w dzień św. Szczepana, obwiązywano słomą drzewka owocowe i zatykano w nie krzyżyki z ciasta - na urodzaj.

[madohora]

Dzień należy przeżyć w zgodzie i dobrym nastroju, przy dobrze zastawionym stole, aby cały rok był pomyślny, wesoły i dostani. Istniał niegdyś przesąd, że pierwsza osobą wchodząca do domu w Nowy Rok powinien być mężczyzna, bo jeśli jako pierwsza przestępowała próg niewiasta, wróżyło to kłótnie, kłopoty i swary przez cały rok.

[madohora]

Jak Nowy Rok jasny i chłodny- cały roczek pogodny i płodny
Gdy w Nowy Rok w nocy jasno- będzie w gumnach ciasno
Gdy Nowy Rok mglisty – zjedzą kapustę glisty.

[madohora]

W okolicach Żywca, Koniakowa i Gorlic, np. w Zabłociu, Rajczy, Milówce, Kamesznicy, Zwardoniu, Lalikach, w Nowy Rok, od wczesnego rana (a czasami już w noc sylwestrową) chodzą jeszcze - moczidulądziadów ślachciceszlachcic dnia świętego śpiocha.

[madohora]

Wiele wieków temu, jeszcze przed naszą erą, w nocy z 31 grudnia na 1 stycznia obchodzono święto boga płodności – Dionizosa. Ludzie bawili się na ulicach, a nieodzownym elementem każdej parady były niesione przez uczestników kosze z dziećmi – symbol początku.

[madohora]

Egipcjanie za początek nowego roku uznawali 21 września, gdy na niebie pojawiała się czczona przez nich gwiazda Syriusz. Wtedy też miał wylewać Nil. Ludzie śpiewali, grali na różnych instrumentach, w pochodzie zbliżali się przed oblicze Faraona. Świętowano cały miesiąc.

[madohora]

W tradycji chrześcijańskiej panowało za to wielkie zamieszanie z ustanowieniem nowego roku. Kościół wyznaczył datę Nowego Roku i dzień Bożego Narodzenia – czyli narodziny Jezusa. I choć dokładna data jego urodzin nie była znana i narosło wokół niej sporo kontrowersji, to datę przyjęto oficjalnie na Soborze w Nicei 325 roku. W niektórych miejscach zaczęto traktować ten dzień jako początek roku.

[madohora]

Opornie, ale pomysł przyjmował się w Europie. Rosja obchodzi Nowy Rok 1 stycznia od 1700 roku (później wedle juliańskiego kalendarza od 14 stycznia), a Anglia dopiero od 1752. Wszędzie zresztą traktowano tę datę jako administracyjną, ale jej nie świętowano.

[madohora]

Wiele wieków temu, jeszcze przed naszą erą, w nocy z 31 grudnia na 1 stycznia obchodzono święto boga płodności – Dionizosa. Ludzie bawili się na ulicach, a nieodzownym elementem każdej parady były niesione przez uczestników kosze z dziećmi – symbol początku. Chciałoby się rzec, że „co kraj, to obyczaj”. Na przykład Egipcjanie za początek roku uznawali 21 września, gdy na niebie pojawiała się czczona przez nich gwiazda Syriusz. Wtedy też miał wylewać Nil. Święto nazywano Wepet Renpet. Ludzie śpiewali, grali na trąbkach, tamburynach, bębnach, w pochodzie zbliżali się przed oblicze Faraona. Obchody trwały aż miesiąc.

[madohora]

Celtyckim Sylwestrem było Samhain – obchodzone z 31 października na 1 listopada, podczas którego świętowano koniec lata. Obchody trwały dziewięć dni.

[madohora]

1 stycznia jako początek kadencji miał więc spore znaczenie praktyczne. Jednocześnie w ten dzień Rzymianie czcili Janusa, boga bram, drzwi i początków. Obrzędy nocy związane były z rytmem natury, a obchody trwały zwykle dłużej niż jedną noc. Zresztą łacińska nazwa stycznia „Ianuaris” wywodzi się od imienia rzymskiego boga Janusa, przedstawianego jako postać o dwóch głowach, jedną skierowaną w tył, spoglądającą w przeszłość, drugą w przyszłość.

[madohora]

W tradycji chrześcijańskiej panowało za to wielkie zamieszanie z ustanowieniem nowego roku. Kościół wyznaczył datę Nowego Roku i dzień Bożego Narodzenia – czyli narodziny Jezusa. I choć dokładna data jego urodzin nie była znana i narosło wokół niej sporo kontrowersji, to datę przyjęto oficjalnie na Soborze w Nicei 325 roku. W niektórych miejscach zaczęto traktować ten dzień jako początek roku.

[madohora]

Opornie, ale pomysł przyjmował się w Europie. Rosja obchodzi Nowy Rok 1 stycznia od 1700 roku (później wedle juliańskiego kalendarza od 14 stycznia), a Anglia dopiero od 1752. Wszędzie zresztą traktowano tę datę jako administracyjną, ale jej nie świętowano.

[madohora]

ŚWIĄTECZNE ROZETKI

2 duże jajka
1 szklanka pełnego mleka
1 łyżeczka czystego ekstraktu waniliowego
120 gramów (około 1 szklanki) mąki uniwersalnej
2 łyżeczki granulowanego cukru
1/4 łyżeczki soli kuchennej
Olej rzepakowy lub roślinny do smażenia
1/4 szklanki cukru pudru do dekoracji
2 łyżki mielonego cynamonu do dekoracji

W średniej misce wymieszaj jajka, mleko i ekstrakt waniliowy, aż dobrze się połączą.
Przesiej mąkę, cukier granulowany i sól.
Wymieszaj suche składniki z mokrymi, aż dobrze się połączą. Ciasto powinno mieć konsystencję gęstej śmietany. Przechowywać w lodówce pod przykryciem przez dwie godziny, aby ciasto mogło całkowicie się nawodnić. Zapewni to również chrupiące ciasteczka.
Jeśli używasz żelazka z podwójnym bolcem, użyj średniej, dużej i głębokiej patelni, najlepiej o prostych ściankach, lub innego średnio głębokiego i wytrzymałego garnka. Jeśli używasz żelazka z jednym bolcem, użyj małej, wytrzymałej, głębokiej patelni, najlepiej o prostych ściankach, lub innego małego, głębokiego i wytrzymałego garnka.
Podgrzej od 2 do 2 1/2 cala oleju na średnim ogniu, aż osiągnie temperaturę od 360 F do 365 F.
Wlać ciasto do płytkiej tortownicy lub talerza o średnicy 9 cali. Ułatwi to zanurzenie żelazka z rozetą. Zanurz żelazko z rozetą w gorącym oleju i podgrzewaj przez 15 sekund.
Osuszyć żelazne formy na ręcznikach papierowych, aby usunąć nadmiar oleju.
Ostrożnie zanurz rozgrzane żelazko z rozetą w cieście, tak aby ciasto przykryło spód i sięgało do połowy wysokości boków żelazka, ale nie zakrywało góry.
Zanurz całkowicie posmarowane ciastem żelazko w oleju (olej zacznie bulgotać), uważając, aby nie dotknąć dna garnka. W ciągu 30 do 45 sekund będziesz mógł usunąć rozetę z żelazka za pomocą metalowej, drewnianej lub pałeczki.
Kontynuuj smażenie, aż rozeta będzie złocistobrązowa i chrupiąca, jeszcze około 30 sekund. W razie potrzeby odwróć rozetę, aby druga strona lekko się zarumieniła.
Zdejmij z patelni za pomocą pałeczki i poczekaj, aż ostygnie i ostygnie, odwrócone pustą stroną do dołu na ręcznikach papierowych. Powtarzaj proces, aż wszystkie rozety się usmażą, upewniając się, że olej ma odpowiednią temperaturę, a żelazka przed zanurzeniem w cieście należy każdorazowo rozgrzać w oleju i wytrzeć na papierowe ręczniki.
Cukier cukierniczy i cynamon przesiej razem. Po ostygnięciu rozetek posypać mieszanką cukru z cynamonem i podawać.

[madohora]

[madohora]

WĘDZONE ŻÓŁTKA JAJ

1 1/2 szklanki soli koszernej
1 1/2 szklanki granulowanego cukru
6 dużych jaj

Połączyć sól i cukier w misce, następnie wymieszać. Dodaj nieco więcej niż połowę mieszaniny soli i cukru do pojemnika/patelni o wymiarach 6 x 9, 7 x 7 cali lub 8 x 8, tworząc równą warstwę.
Za pomocą nierozbitego jajka lub łyżki wykonaj 6 równomiernie rozmieszczonych wgłębień, w których będą znajdować się żółtka.
Ostrożnie wbijaj po jednym jajku do miski, oddzielając białko i przenosząc nienaruszone żółtko do jednego z wgłębień w mieszaninie soli i cukru. Powtórz z pozostałymi jajkami. Białka odłóż na bok do innego przepisu.
Delikatnie posyp żółtka pozostałą mieszanką soli i cukru, tak aby je przykryć.
Zamknij pojemnik pokrywką lub, jeśli używasz patelni, szczelnie przykryj folią. Włóż do lodówki do stwardnienia na 6 dni lub do momentu, aż żółtka staną się twarde i suche.
Gdy żółtka wyschną, rozgrzej piekarnik do 175 F. Posmaruj drucianą kratkę do studzenia sprayem zapobiegającym przywieraniu i umieść ją na blasze do pieczenia.
Delikatnie szczotkuj mieszaninę soli z każdego żółtka, a następnie ostrożnie spłucz pod zimną wodą. Lekko osusz ręcznikiem papierowym.
Żółtka ułożyć w jednej warstwie na przygotowanej kratce do studzenia i wstawić do piekarnika. Piec przez 45 minut do godziny lub do momentu, aż żółtka będą całkowicie suche w dotyku.
Ostudź i użyj natychmiast lub przechowuj do wykorzystania w przyszłości.

[madohora]

JAJKA PO SZKOCKU

4 duże jajka
2 łyżki mąki (doprawionej solą i pieprzem)
1 szklanka/225 gramów kiełbasy (bez skóry)
1 kropla sosu Worcestershire
2 cebule dymki (drobno posiekane)
1 łyżka natki pietruszki (drobno posiekanej lub innego świeżego zioła, według uznania)
Opcjonalnie: 1 szczypta buławy
Sól dla smaku
pieprz do smaku
1 jajko (roztrzepane)
1/2 szklanki bułki tartej (domowej roboty, sucha bułka tarta lub dobrej jakości bułka tarta, np. Panko)

Jajka włóż do garnka z wrzącą wodą i gotuj dokładnie przez 7 minut. Zdjąć z patelni i zanurzyć w lodowatej wodzie, aby przerwać gotowanie. Po ostygnięciu obierz jajka i odłóż je na bok.
Jajka ugotowane na twardo posypujemy przyprawioną mąką.
Umieść mięso z kiełbasy w dużej misce, dodaj sos Worcestershire, dymkę, świeże zioła i muszkatoł, jeśli używasz, i dopraw solą i pieprzem. Dokładnie wymieszać.
Mięso kiełbasiane podzielić na 4 równe części.
Z każdej porcji uformuj płaski placek, wystarczająco duży, aby zmieścił się wokół jajka. Rozprowadź mięso kiełbasiane wokół jajka tak równomiernie, jak to możliwe, jednocześnie starając się zachować kształt jajka i upewniając się, że nie ma pęknięć. Jajka panierowane w mięsie ułożyć na talerzu w lodówce na 15 minut.
Rozgrzej piekarnik do 190°C. Jajka obtaczamy najpierw w przyprawionej mące, następnie w ubitym jajku, następnie w bułce tartej i lekko dociskamy.
Na głębokiej patelni rozgrzej 4 cm oleju. Rozgrzej olej do 180°C (lub do momentu, aż kostka chleba zmieni kolor na złocistobrązowy) w mniej niż minutę. Umieść panierowane jajka na oleju , lekko zwiększ ogień i smaż jajka często obracając przez 3 minuty.Wyjmij jajka i połóż je na blasze.
Włóż jajka do nagrzanego piekarnika na 6 minut lub do momentu, aż jajka będą złociste.
Odsączyć na papierze kuchennym i podawać na ciepło lub na zimno, jeśli będzie to piknik lub pudełko na drugie śniadanie.

[madohora]

PĄCZKI Z DYNI

2 filiżanki mąki uniwersalnej
1 1/4 łyżeczki proszku do pieczenia
1/4 łyżeczki sody oczyszczonej
3/4 łyżeczki soli
1 1/4 łyżeczki mielonego cynamonu
1/4 łyżeczki mielonej gałki muszkatołowej
1/8 łyżeczki mielonego imbiru
2/3 szklanki oleju roślinnego
1 szklanka granulowanego cukru
2/3 szklanki jasnego brązowego cukru , zapakowane
1 1/4 łyżeczki czystego ekstraktu waniliowego
2 duże jajka
1 duże żółtko
1 1/4 szklanki puree z dyni (około 2/3 15-uncjowej puszki)
W przypadku cukru cynamonowego:
1 szklanka granulowanego cukru
1 łyżeczka mielonego cynamonu

Zbierz składniki. Rozgrzej piekarnik do 350 F. Nasmaruj formę do pączków sprayem do gotowania lub miękkim masłem.
W średniej wielkości misce wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia, sodę oczyszczoną, sól i przyprawy.
Do dużej miski dodaj olej, cukier granulowany, cukier brązowy i wanilię. Mieszaj do połączenia. Dodawaj po jednym jajku i żółtku i kontynuuj ubijanie, aż masa będzie gładka. Dodaj dynię i ponownie wymieszaj.
Dodaj suche składniki do mokrych i delikatnie wymieszaj gumową szpatułką do połączenia. Nie przesadzaj z mieszaniem.
Każdą formę na pączki napełnij ciastem do około 3/4 objętości. Piec przez 15 minut, obracając w połowie czasu, aż z wykałaczki wyjdzie wilgotny okruszek lub dwa.
Podczas gdy pączki się pieczą, przygotuj polewę z cukru cynamonowego. Umieść w małej, płytkiej misce i wymieszaj, aby połączyć.
Poczekaj, aż forma na pączki ostygnie na kratce, aż będzie łatwa w obsłudze, a następnie wyjmij pączki z formy. Jeszcze ciepłe obtocz je w cukrze cynamonowym. Napełnij formę ciastem i upiecz pozostałe pączki.
Zjedz natychmiast lub przechowuj je luźno przykryte na blacie do jednego dnia.

[madohora]

OMLET W ARKUSZACH

Spray do gotowania lub olej/masło roślinne do natłuszczenia patelni
18 dużych jaj
1/2 szklanki mleka lub alternatywa bezmleczna
1 1/4 łyżeczki soli koszernej
1/2 łyżeczki mielonego czarnego pieprzu
1 szklanka startego sera Cheddar lub innego tartego sera według uznania
1/2 szklanki papryki pokrojonej w małą kostkę
1/4 szklanki cebuli , pokrojonej w małą kostkę

Rozgrzej piekarnik do 375 F. Użyj sprayu kuchennego, aby obficie nasmarować półformę z brzegiem o wymiarach około 18 x 13 cali.
W dużej misce wymieszaj jajka, mleko, sól i pieprz. Ubijaj trzepaczką, aż wszystkie jajka się rozbiją, a mieszanina uzyska jednolity żółty kolor.
Ostrożnie wlej masę jajeczną do przygotowanej blachy. Jeśli używasz, posyp wierzch serem, a następnie papryką i cebulą.
Piec aż jajka się zetną w środku, około 15 minut. Studzimy kilka minut na patelni. Za pomocą ostrego noża pokrój na 12 kwadratów.

[madohora]

SERNIK NA ZIMNO Z MANDARYNKAMI

20 dag czekoladowych płatków zbożowych
10 dag masła
5 dag mlecznej czekolady
50 dag twarogu sernikowego
200 ml śmietanki kremówki
4 łyżeczki żelatyny
6 łyżek cukru
2 galaretki o smaku pomarańczowym
2 puszki mandarynek w zalewie

1. Galaretki przygotować wg przepisu na opakowaniu, używając o 100 ml mniej wody. Owoce osączyć z zalewy.
2. Masło roztopić w mikrofalówce lub rondelku na kuchence, przestudzić, wymieszać z rozdrobnionymi płatkami zbożowymi i startą na tarce czekoladą. Masę rozprowadzić na dnie tortownicy lub prostokątnej formy wyłożonej papierem do pieczenia, dobrze docisnąć, odstawić do lodówki. 
3. Żelatynę zalać wrzątkiem (ok. 40 ml), odstawić do napęcznienia. Mocno schłodzoną śmietankę ubić na sztywno z dodatkiem cukru pudru. Twaróg zmiksować z żelatyną, delikatnie połączyć z bitą śmietaną.
4. Połowę masy śmietankowej rozłożyć na schłodzonym spodzie, przykryć połową owoców i resztą kremu, wygładzić, odstawić do lodówki. Na stężonej masie śmietankowej rozłożyć resztę mandarynek, wylać tężejące galaretki. Formę odstawić do lodówki, najlepiej na całą noc. Warto owinąć ją folią spożywczą, by sernik nie przeszedł zapachem lodówki

[madohora]

Oczywiście prawdziwi tradycjonaliści mają gotowy dobry wiersz św. Mikołaja . Wpisuje się to w tradycję Adwentu, Mikołajek i całego pięknego okresu przedświątecznego.

[madohora]

Jeśli umiejętnie i z pasją recytujesz małą poezję w wigilię św. Mikołaja, to wspaniałe wypełnienie do butów również się sprawdzi. Krótko mówiąc: Święty Mikołaj dokładnie zauważa, kto się postarał, a kto nie.

[madohora]

To niesamowite, jak szybko nawet najmłodsze dzieci opracowują własne strategie i metody nauki wierszy, jeśli mają motywację i motywację do nauki. Rymy, wersety, motywy, sprzeczności, wzorce językowe, zaloty stylistyczne – dzieci rozumieją w formie poezji znacznie więcej, niż przypuszczają dorośli.

[madohora]

Nie ma znaczenia, czy są to wiersze współczesne, czy starożytne wiersze tradycyjne, przekazywane z czasów babci i dziadka. Najpiękniejsze wiersze św. Mikołaja są dziś tak samo aktualne, jak wczoraj. Dobre wiersze św. Mikołaja nie mają daty ważności, nawet po wielu latach.

[madohora]

„Piękne wiersze na Mikołaja są po prostu wierszem. Święty Mikołaj doskonale o tym wie.”

[madohora]

Nicholas, bądź naszym gościem,
jeśli masz coś w torbie.
Jeśli coś masz, usiądź,
jeśli nie masz nic, złap się jeszcze raz!

[madohora]

Drogi, dobry Święty Mikołaju,
wystawię za Ciebie buta.
Bądź tak dobry i wypełnij go,
myślę, że byłoby wspaniale.

[madohora]

Och, drogi Święty Mikołaju,
przyjdź szybko do naszego domu!
Dużo o Tobie myślałem,
przyniosłeś mi też coś?

[madohora]

Bądźmy szczęśliwi, pogodni
i radujmy się całym sercem!
Śmiesznie, śmiesznie, tralalalala,
już niedługo Wigilia Mikołaja,
już niedługo Wigilia Mikołaja!

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Już niedługo mikołajkowy wieczór,
już niedługo mikołajkowy wieczór!

[madohora]

Drogi Święty Mikołaju,
przyjdź dziś do naszego domu.
Naucz nas myśleć o ubogich,
dzielmy się i rozdawajmy.
Pokaż nam jak dawać z radością,
jak pomagać i jak kochać.

[madohora]

Dzieci, wystawcie buty,
bo dzisiaj przyjdzie Święty Mikołaj.
A jeśli zawsze byłeś dobry i grzeczny,
Święty Mikołaj nagrodzi Cię we śnie.

[madohora]

Starożytny człowiek spaceruje po ciemnym jodłowym lesie
podczas pięknego okresu Bożego Narodzenia , niezależnie od tego, czy jest burza, czy pada śnieg.

[madohora]

Na zewnątrz jest przenikliwie zimno.
Kto idzie przez zimowy las?
Stipp, stipp, stipp, stipp i na barana –
to Knecht Ruprecht ze swoim workiem.

Co jest w torbie?
Jabłka, migdały i rodzynki
oraz piękne róże cukrowe,

także Pfeffernüss dla dobrego dziecka;
Innych, którzy się nie zachowują,
klepie ich po spodniach.

[madohora]

Święty Mikołaj, Święty Mikołaj,
Dziś z nieba wyrusza,
Na białym koniu siedzi,
Biały koń jest wielkości olbrzyma!

Z chmur schodzi,
raz galopem, raz kłusem,
u boku wisi worek,
koń niesie juki z przodu i z tyłu.

W worku i bagażu jest przykrywka i wypełnienie,
wszystko, czego pragniesz i chcesz mieć,
przyjemny zapach wypełnia powietrze
i wszystko pływa w blasku i zapachu.

W plecaku, zauważ to, dziecko!
Brązowe, spiczaste pręty są
karą dla małego złoczyńcy
, który nie jest posłuszny i kłamie.

Jeździ spokojnie po wiosce
i rozgląda się po dzieciach,
a jeśli są grzeczne,
daje im smaczne smakołyki.

Święty Mikołaj! Święty Mikołaj!
Na pewno nie chcę się złościć.
Przyjdź do mojego okienka
i rozpakuj swoje skarby!

[madohora]

Prawdziwe życzenia bożonarodzeniowe to coś więcej niż tylko powiedzenia
Od tysięcy lat ludzie pozdrawiają się w okresie Bożego Narodzenia na duże i duże odległości i życzą sobie „Wesołych Świąt! ” Święta Bożego Narodzenia co roku jednoczą ludzi. Pozdrowienia i gratulacje odgrywają szczególnie ważną rolę w okresie Adwentu i Bożego Narodzenia.

[madohora]

Oczywiście, Święty Mikołaj przynosi świąteczne życzenia , jak twierdzą niektórzy, tak samo jak prezenty. Inni mówią z tego samego powodu, że Dzieciątko Jezus to zrobi . W zależności od pochodzenia, miejsca zamieszkania, a nawet wyznania, posłaniec wesołych pozdrowień jest różny. A to nie koniec selekcji posłańców, którzy dostarczą świąteczne życzenia.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Gdzieniegdzie przy okazji polewano się wodą, co z czasem przerodziło się we wspólne kąpiele. Później do śmigusa dołączył dyngus, czyli możliwość wykupienia się malowanym jajkami od polania. Gdy na naszych ziemiach pojawiło się chrześcijaństwo, misjonarze próbowali walczyć z tym zwyczajem. Jednak lud był za bardzo przywiązany do swojej tradycji, żeby dać sobie wyrugować ten zwyczaj. Kościół postanowił związać go z Poniedziałkiem Wielkanocnym, delikatnie przy tym zamieniając kąpiele na polewanie się wodą. Z czasem słowa śmigus i dyngus zlały się w jeden śmigus-dyngus, czyli wielkanocne polewanie.

[madohora]

Innym zwyczajem, również z Małopolski, chodź znany też w okolicach Poznania, są Dziady Śmigustne. We wsi Dobre w okolicach Limanowej w nocy z niedzieli na poniedziałek pojawiają się postacie przebrane w łachmany i z zasłoniętymi twarzami, które wydając pomruki i polewając wodą, proszą o drobne datki. Tradycja Dziadów Śmigustnych sięga czasów najazdów tatarskich. Wtedy to z niewoli wrócili jeńcy z obciętymi językami i pokaleczonymi twarzami. Mieszkańcy wsi zajęli się nimi i na pamiątkę tego zdarzenia ich osada nazywa się Dobra.

[madohora]

W niektórych regionach Polski zwyczaj polewania się wodą nie jest praktykowany. I tak na przykład Kaszubi wolą w Poniedziałek Wielkanocny smagać się witkami wierzbowymi, tak jak drzewiej czynili to ich przodkowie.

[madohora]

Rodzimowierstwo słowiańskie, rzadziej słowianowierstwo lub słowiańskie neopogaństwo – współczesna religia oparta na duchowości i mitologii ludów słowiańskich, przez religioznawców klasyfikowana jako religia etniczna oraz nowy ruch religijny. Nie posiada nadrzędnej struktury ani akceptowanej władzy religijnej, a także cechuje się sporą różnorodnością w kwestiach wiary i praktyki

[madohora]

Religioznawcy klasyfikują rodzimowierstwo słowiańskie jako religię neopogańską, a także jako nowy ruch religijny. Ruch nie ma żadnej nadrzędnej struktury ani powszechnie akceptowanego autorytetu religijnego, a w swoich ramach dopuszcza różnorodność pod względem wiary i praktyki. Socjolog religii Kaarina Aitamurto wskazuje na to, że rodzimowierstwo słowiańskie jest na tyle heterogeniczne, że można je postrzegać nie jako pojedynczą religię, ale jako „termin nadrzędny obejmujący różne formy religijności”

[madohora]

Wielu rodzimowierców słowiańskich określa swój system wierzeń jako „religia etniczna”; organizacje słowianowiercze były współodpowiedzialne za ustanowienie Światowego Kongresu Religii Etnicznych. Użycie tego terminu wskazuje na nierozerwalny związek religii z określoną grupą etniczną. Niektórzy praktykujący uważają „religię etniczną” za termin równoznaczny z „wiarą rodzimą”; z kolei inni dokonują rozróżnienia między tymi dwoma pojęciami. Jednocześnie niektórzy działacze rodzimowierczy unikają w ogóle nazywania swojego systemu wierzeń „religią” czy też „pogaństwem”

[madohora]

Organizując swoje wierzenia i praktyki, rodzimowiercy słowiańscy przyjmują elementy udokumentowanej kultury ludowej, w tym pochodzące z XIX- i XX-wiecznych zapisów etnograficznych. Za takim działaniem stoi argumentacja, że słowiańskie praktyki ludowe reprezentują często tak zwane „dwuwierstwo”, a więc kultywowanie przedchrześcijańskich wierzeń i praktyk równolegle do chrześcijaństwa. Koncepcja ta była szczególnie popularna wśród XIX-wiecznych etnografów będących pod wpływem romantyzmu i zachowała szeroką popularność w całej Europie Wschodniej, choć w ostatnich czasach została poddana krytyce. Ludowe chrześcijaństwo na Słowiańszczyźnie znajdowało się pod wpływem rdzennych wierzeń i praktyk, odkąd zostało ustanowione w średniowieczu; owe wierzenia ludowe zmieniały się znacznie w ciągu wieków. Zgodnie z tym faktem współcześni słowianowiercy deklarują, że ich wiara jest kontynuacją żywej tradycji

[madohora]

Najczęściej używanym symbolem religijnym rodzimowierców słowiańskich jest tak zwane słoneczko (zwane również kołowrotem), będące wariantem podwójnej swastyki. Reprezentuje on całość, ostateczne źródło odnowy, ład kosmiczny i cztery główne kierunki. Według badań Borysa Rybakowa symbole wiru i koła, reprezentowane również przez takie wzory, jak „sześciopłatkowa róża wewnątrz koła” i „znak piorunowy” (gromowoj znak), były nadal rzeźbione w ramach tradycji ludowych północnej Rosji aż do XIX wieku. Współczesny deseń symbolu słoneczka używanego przez rodzimowierców słowiańskich pojawił się już w drzeworytach wyprodukowanych w latach dwudziestych przez Stanisława Jakubowskiego

[madohora]

Rodzimowierstwo słowiańskie nie posiada uniwersalnego dla wszystkich wyznawców panteonu bóstw. Różne grupy rodzimowiercze często preferują wybrane przez siebie bóstwa. Bogowie i boginie czczeni przez rodzimowierców patronują określonym elementom rzeczywistości, żywiołom, miejscom i środowiskom[45], jak np. wody, lasy czy domostwa. Bogowie mogą podlegać zmianom funkcjonalnym wśród współczesnych rodzimowierców; na przykład tradycyjny bóg zwierząt gospodarskich i poezji, Weles, jest nazywany bogiem literatury, komunikacji czy też proletariatu

[madohora]

Etyka słowianowiercza dotyka szerokiego zakresu współczesnych problemów społecznych. Poglądy rodzimowierców słowiańskich opierają się m.in. na solidarności, która jest postrzegana jako nierozerwalnie związana z ich religią

[madohora]

Rodzimowiercy słowiańscy cenią odpowiedzialność indywidualną jako fundament dla dalszego rozwoju ludzkości. Nacisk kładziony na indywidualność nie jest przy tym stawiany w opozycji do wartości solidarności, ponieważ odpowiedzialność zbiorową postrzega się jako wynikającą ze związania właściwych, wolnych decyzji myślących jednostek. Używając terminologii Émila Durkheima, Aitamurto pisze, że słowianowiercy odrzucają „indywidualizm egoistyczny”, a nie „indywidualizm moralny”[53]. Nierozerwalnie związany z moralnością odpowiedzialnej wspólnoty jest szacunek dla otoczenia i w ogólności świata naturalnego, lub to, co Aitamurto definiuje jako „odpowiedzialność ekologiczna”

[madohora]

Oprócz wymienionych świąt głównych obchodzone są również inne święta poboczne, np. Dziady, święto Peruna czy święto Welesa.

[madohora]

W 2000 roku z połączenia grup „Rod Jarovíta” i „Rod Mokoše” powstało stowarzyszenie „Rodná víra”, zarejestrowane 13 kwietnia 2001 roku

[madohora]

W XIX wieku i na początku XX wieku niektórzy politycy, tacy jak Jaša Tomić czerpali inspiracje ideowe z religii słowiańskiej. W drugiej połowie XX wieku niektóre znane osoby zaczęły wspominać w swoich wypowiedziach religię Słowian w afirmatywnym tonie, jak np. Dragoš Kalajić czy Vojislav Šešelj. Jednocześnie serbscy pisarze, poeci i malarze wykorzystywali w swych pracach motywy rodzimowiercze. Wśród nich są Desanka Maksimović („Latopis potomków Paruna”), Vasko Popa (zbiór poezji pt. „Vusča so”), Ljubivoje Jovanovic i inni.

[madohora]

Z inicjatywy pisarza Dragana Jovanovicia, jednego ze zwolenników powrotu religii słowiańskiej w Serbii, 25 czerwca 2011 roku w miejscowości Mokre koło Bela Palanka po raz pierwszy od czasów Nemaniczów wzniesiono posąg Świętowita. Na części terenów wiejskich w Serbii dochodzi do odbudowy i ponownego uprawiania pewnych rytuałów słowiańskiej religii

[madohora]

[madohora]

Okres zwyczajów i obrzędów magicznych (znanych z przedchrześcijańskiej kultury ludowej Słowian) rozpoczynały przygotowania do symbolicznego przepędzenia zimy, które polegało na topieniu lub spaleniu słomianej kukły zwanej Marzanną. Odbywało się to zwykle w pierwszy dzień wiosny – przypadający w okolicy równonocy wiosennej, wypadającej (nie uwzględniając roku przestępnego) 21 marca. Czyniono to przy trzaskaniu z batów, terkocie i klekocie grzechotek, śpiewie i przygrywaniu na wszelkiego rodzaju instrumentach

[madohora]

Kulminacją tych przygotowań były zazwyczaj urządzane na świętych wzgórzach uroczyste uczty, podczas których organizowano igrzyska połączone ze śpiewem i tańcem oraz obdarowywano się kraszankami. Nazajutrz dzień rozpoczynano od obmywania się w świętej wodzie. Obchodzono również Śmigus – rytuał polegający początkowo na uderzaniu się nawzajem rozkwitłymi witkami. W późniejszym okresie oba te zabiegi magiczne – mające oczyścić oraz przynieść siłę i zdrowie – połączono w znany nam współcześnie zwyczaj Śmigusa Dyngusa. Wieczorem udawano się natomiast na mogiły przodków, gdzie pozostawiano dla nich jadło i wspominano zmarłych

[madohora]

[madohora]

Według Ryszarda Gansińca, który poświęcił Gregoriankom obszerne studium, zwyczaj powstał w XV wieku w Alzacji jako dzień, w którym jednocześnie żegnano abiturientów i witano pierwszoklasistów. Obchody rozpoczynało uroczyste nabożeństwo szkolne, po którym odbywał się pochód maskowy połączony z kwestą na rzecz przyszłorocznego święta, a na koniec uczta z występami. Stałym punktem programu był występ tzw. "biskupa żakowskiego", który wygłaszał komiczne, rymowane najczęściej "kazanie".

[madohora]

Najmłodsi są zwykle szczególnie aktywni, jeśli chodzi o pocztę świąteczną. Dzieci uwielbiają Boże Narodzenie. A dzieci szczególnie uwielbiają z dużym wyprzedzeniem informować Świętego Mikołaja lub Dzieciątko Jezus, czego chcą na Boże Narodzenie. Jest to część rytuału oczekiwania.

[madohora]

Z roku na rok do urzędów pocztowych w Niemczech, Austrii i Szwajcarii trafia coraz więcej listów i kartek . Zwyczaj ten zyskuje na popularności także na całym świecie. W Hongkongu i na Grenlandii działają nawet świąteczne urzędy pocztowe. Zwykle oznacza to dużo pracy dla zatrudnionych tam pracowników etatowych i wolontariuszy oraz pomocników.

[madohora]

Niemniej jednak co roku pojawia się na nowo myśl: Co mogę napisać? Jak mam to powiedzieć poprawnie ? Dla wielu osób formułowanie odpowiednich słów i odpowiednich zdań nie jest łatwe. Napisanie wspaniałych życzeń świątecznych nie jest takie trudne. Dzięki poniższej małej liście kontrolnej możesz szybciej osiągnąć swój cel.

[madohora]

Powitanie : Oczywiście zwróć uwagę na swoją relację z odbiorcą. Adres na pierwszym lub drugim terminie, z tytułem lub bez, czy też do całej grupy lub zespołu? Wybierz najlepiej dopasowany kształt!

[madohora]

Dwa razy pomyśleć to często połowa sukcesu. Wpływ powiedzeń bożonarodzeniowych może być znaczący, zarówno pozytywny, jak i negatywny. Każdy, kto formułuje go trafnie, osiąga więcej i przede wszystkim zamierzony efekt. A skoro mowa o wpływie: słowa to nie tylko litery w rzędzie! Słowa są niezwykłymi narzędziami.

[madohora]

Życzenia świąteczne, które powinny płynąć prosto z serca, brzmią jak ciepło, a nie szaleństwo zakupów. A jeśli chodzi o życzenia bożonarodzeniowe, które mają mieć indywidualny i osobisty charakter, nie może zabraknąć osobistego akcentu i indywidualnych przemyśleń wykraczających poza formuły pozdrowień.

[madohora]

Zapraszamy do zapoznania się z naszymi poniższymi pozdrowieniami, powiedzeniami i cytatami ! Zaczerpnij trochę inspiracji. Zobaczysz, że Twoje pomysły i przemyślenia szybko napłyną, a życzenia świąteczne będą idealne. Niezależnie od tego, jak bardzo ekscytuje Cię pisanie, nie zapomnij pomyśleć o ładnym motywie i przemyślanym projekcie kartek świątecznych.

[madohora]

Nie tylko Polacy odwiedzają Wedla. Amerykanin Steve przyszedł tu kupić coś dla swojej polskiej teściowej. "Wiem, że lubi polskie słodycze, więc kupię jej bombonierkę w kształcie serca. Mam nadzieję, że będzie zadowolona" – mówi Steve.

[madohora]

Trudno wyobrazić sobie Tłusty Czwartek bez pączków i faworków. Dlatego po wspólnym korowodzie zaproszono wszystkich do stołu, na którym królowały słodkie wypieki, przygotowane przez woluntariuszy CARITAS. Dzieci przeprowadziły konkurs kulinarny, a jury sumiennie oceniło uczestników. Pierwsze miejsce przypadło pączkom przygotowanym przez panią Eleonorę Tomaszewską z Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Były naprawdę pyszne!

[madohora]

Nasze odliczanie do Nowego Roku dokładnie pokazuje, ile dni, godzin, minut i sekund pozostało do 2025 roku, dzięki czemu możesz wznieść toast dokładnie w odpowiednim momencie.

[madohora]

Jeśli mieszkasz blisko granicy strefy czasowej , możesz świętować dwa razy: ludzie mieszkający na linii zmiany daty na wschód, mogą świętować przez kolejne 24 godziny. Sprawdź nasz harmonogram noworoczny, aby zobaczyć, kiedy inne lokalizacje wejdą w 2025 rok .

[madohora]

Po niedawnym wzroście prędkości, obrót Ziemi zwalnia . Średnia długość dnia w 2024 r. będzie nieco dłuższa niż w 2023 r.

[madohora]

Około 25% populacji świata wejdzie w rok 2025 w tym samym czasie, gdy zegar wskaże północ w Chinach , na Tajwanie , w Malezji , Indonezji , Singapurze i Australii Zachodniej .

[madohora]

26 godzin po tym, jak pękła pierwsza butelka szampana, Baker Island wznosi toast za Nowy Rok. Kiritimati, Kiribati jest już w drugim dniu roku, zanim Baker Island opuści 2023 rok.

[madohora]

Pomysł na ustanowienie Dnia Ojca narodził się w Stanach Zjednoczonych, podobnie jak Dzień Matki. Historia tego święta sięga 1910 roku, kiedy to w miasteczku Spokane w stanie Waszyngton, córka weterana wojny secesyjnej, Sonora Smart Dodd, zorganizowała pierwsze obchody. Jej ojciec, William Smart, po śmierci żony samotnie wychowywał sześcioro dzieci, co skłoniło Sonorę do uhonorowania jego trudu i poświęcenia.

[madohora]

Na całym świecie Dzień Ojca obchodzony jest w różnych terminach i formach. W wielu krajach, takich jak USA, Kanada, Wielka Brytania czy Indie, święto to przypada na trzecią niedzielę czerwca. W Hiszpanii i Portugalii Dzień Ojca obchodzony jest 19 marca, na cześć św. Józefa, patrona ojców. W Australii i Nowej Zelandii święto to przypada na pierwszą niedzielę września.

[madohora]

Dzień Ojca to czas, kiedy dzieci dziękują swoim ojcom za ich miłość, wsparcie i poświęcenie. W Polsce święto to nie jest tak komercyjnie rozwinięte jak Dzień Matki, jednak zyskuje na popularności. Tradycyjnie dzieci obdarowują ojców drobnymi upominkami, kartkami z życzeniami, a także spędzają wspólnie czas, organizując różnorodne atrakcje.

[madohora]

Dzień Ojca to święto, które mimo swojego nieformalnego charakteru, zyskało szerokie uznanie i popularność na całym świecie. W Polsce obchodzony jest 23 czerwca, a jego korzenie sięgają dyskusji z lat 60. ubiegłego wieku. To doskonała okazja, by wyrazić wdzięczność i miłość wobec ojców, którzy każdego dnia wpływają na nasze życie.

[madohora]

Ci, którzy zostają w swoich domach, w osiedlach willowych, zbierają się w piątek, w przeddzień świąt, na jakimś otwartym, trawiastym placu, żeby się pobawić i potańczyć. Na przedmieściach komitety osiedlowe wystawiają na podwórka długie stoły, w domach starców i w innych tego typu instytucjach podopieczni piją kawę w parkach, a miejsce centralne podczas tych wspólnych spotkań zajmuje nieodmiennie drzewko majowe, majstång, nazywane także midsommarstång, przybrane wcześniej tego dnia zielonymi gałązkami i kwiatami.

[madohora]

Dzień św. Jana obchodzi się również w innych zakątkach Europy, a jego najbardziej widowiskowym elementem są zazwyczaj duże ogniska. Kiedyś rozpalano je i w Szwecji, ale najjaśniejsza na tych szerokościach geograficznych noc w roku nie wydawała się najstosowniejszą ku temu porą.

[madohora]

W dawnych czasach w noc świętojańską panny w milczeniu zbierały od siedmiu do dziewięciu rodzajów kwiatów i wkładały bukiet pod poduszkę, żeby we śnie zobaczyć, jakiego kawalera przeznaczył im los. Dzisiaj same chodzą na świąteczne tańce i same o sobie decydują

[madohora]

[madohora]

Nazwa festiwalu jest liczbą mnogą walenckiego słowa falla . Pochodzenie słowa jest następujące:
Łacińskie fax (biernik facem ), „pochodnia” → łacińskie facula (zdrobnienie; biernik faculam ) → łacina potoczna * faclam → walenckie falla .

[madohora]

Ninots i ich falles są konstruowane zgodnie z ustalonym tematem, który tradycyjnie był satyrycznym uszczypliwością w stosunku do wszystkiego, co przyciąga uwagę fallers ( zarejestrowanych uczestników casals ) . W czasach współczesnych dwutygodniowy festiwal zrodził znaczący lokalny przemysł, do tego stopnia, że ​​cały obszar podmiejski został wyznaczony jako Ciutat fallera (Miasto Falles). Tutaj ekipy artystów i rzemieślników, rzeźbiarzy, malarzy i innych rzemieślników, wszyscy spędzają miesiące na produkcji misternych konstrukcji z papieru i wosku, drewna i piankowych obrazów polistyrenowych , wznoszących się na wysokość do pięciu pięter, składających się z fantazyjnych postaci, często karykatur, w prowokacyjnych pozach ułożonych w sposób zaprzeczający grawitacji. [9] Każdy z nich jest produkowany pod kierunkiem jednego z wielu indywidualnych sąsiedzkich casals fallers , którzy rywalizują ze sobą o przyciągnięcie najlepszych artystów, a następnie o stworzenie najbardziej skandalicznego alegorycznego pomnika dla swojego celu. W Walencji działa około 750 takich stowarzyszeń sąsiedzkich , skupiających ponad 200 000 członków, co stanowi jedną czwartą populacji miasta

[madohora]

Chociaż Falles jest bardzo tradycyjnym wydarzeniem i wielu uczestników ubiera się w średniowieczne stroje, ninots z 2005 roku obejmowały takie współczesne postacie jak Shrek i George W. Bush , a Falles z 2012 roku obejmowały postacie takie jak Barack Obama i Lady Gaga . Konkurs literacki organizowany corocznie od 1903 roku przez stowarzyszenie kulturalne Lo Rat Penat docenia twórczość lokalnych poetów, którzy piszą satyryczne wiersze w języku walenckim, wyjaśniające te postacie. Wiersze Falles są zbierane w broszurach ( llibrets ) i rozdawane uczestnikom.

[madohora]

Pięć dni i nocy Fallas można opisać jako nieprzerwaną imprezę uliczną. Odbywa się wiele procesji: historycznych, religijnych i komediowych. Tłumy w restauracjach wylewają się na ulice. Eksplozje można usłyszeć przez cały dzień, a sporadycznie w nocy. Wszyscy, od małych dzieci po osoby starsze, rzucają fajerwerkami i trąbkami na ulicach, które są zaśmiecone pirotechnicznymi odpadami. Czas trwania wydarzeń jest ustalony i co roku przypadają na tę samą datę, chociaż pojawiły się dyskusje na temat organizacji niektórych wydarzeń w weekend poprzedzający Fallas, aby lepiej wykorzystać potencjał turystyczny festiwalu lub zmienić datę zakończenia w latach, w których ma on nastąpić w środku tygodnia

[madohora]

Odbywa się w ostatnią niedzielę lutego, La Crida odbywa się wieczorem w Torres de Serranos , historycznej bramie do miasta. Poprzedzone pokazem fajerwerków i pokazem son et lumierie , burmistrz miasta wręcza klucze Fallera Major i jej księżniczce, a po ich przemówieniach formalnie ogłaszających rozpoczęcie uroczystości, Himne de l'Exposició i Marcha Real są grane przez miejską orkiestrę, aby zaznaczyć formalne rozpoczęcie sezonu świątecznego.

[madohora]

Mascletà , czyli eksplozja skoordynowanych pokazów petard i fajerwerków , odbywa się o godzinie 14:00 od 1 do 19 marca (wliczając właściwy festiwal); głównym wydarzeniem jest miejska Mascletà na Plaça de l'Ajuntament , gdzie pirotechnicy rywalizują o zaszczyt dostarczenia ostatniej Mascletà festiwalu ( 19 marca). O godzinie 14:00 rozbrzmiewa zegar, a Fallera Major, ubrana w swój fallera outfit, zawoła z balkonu Ratusza , Senyor/a pirotècnic/a, pot començar la mascletà! („Panie/Pani Pirotechnice, Mascletà może się rozpocząć!”), a Mascletà się rozpoczyna.

[madohora]

Nocny wariant odbywa się w godzinach wieczornych przez tych samych pirotechników, którzy byli obecni po południu. W niektóre dni do rywalizacji wybierane są kobiety-pirotechnicy. Wydarzenie jest transmitowane w telewizji w całym regionie.

[madohora]

W dniu 15. dnia ma zostać ukończona budowa wszystkich Falles Infantils , a późną nocą mają zostać ukończone wszystkie Falles Majors (duże Falles).W przeciwnym razie grozi dyskwalifikacja.

[madohora]

[madohora]

W nocy z 15 na 16, 17 i 18 odbywają się pokazy fajerwerków w starym korycie rzeki w Walencji. Każda noc jest coraz bardziej okazała, a ostatnia nazywa się La Nit del Foc (Noc Ognia).

[madohora]

[madohora]

Wszystkie casale mają falla infantil (dziecięce falla , mniejsze i bez satyrycznych motywów), które odbywają się kilka metrów od głównego falla. Jest on spalany jako pierwszy, o 22:00. Główne falles sąsiedzkie są spalane bliżej północy; palenie falles w centrum miasta często zaczyna się później. Na przykład w 2005 roku straż pożarna opóźniła spalenie egipskiej falla pogrzebowej przy Carrer del Convent de Jerusalem do 1:30 w nocy, kiedy to upewniła się, że wszystkie kwestie bezpieczeństwa zostały rozwiązane.

[madohora]

Nasze zaproszenie do wielkanocnego stołu przyjęli m.in. ksiądz biskup Piotr Turzyński - delegat Konferencji Episkopatu Polski dc Emigracji, ksiądz biskup Wiesław Lechowicz - Biskup Polowy Wojska Polskiego, ksiądz dr Grzegorz Kurp - Wice prowincjał Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Pallotynów, poseł Leonard Krasulski - zastępca przewodniczącego Komisji Łączności z Polakami za Granicą, poseł Joanna Fabisiak - członek Sejmowej Komisji Łączności z Polakami, senator Halina Bieda i senator Andrzej Pająk członkowie Senackiej Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami, minister Jan Dziedziczak - Pełnomocnik Rządu do spraw Polonii i Polaków za granicą w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wraz z dyrektorami departamentów KPRM Janem Badowskim, Ewą Zamiar, Bartoszem Światłowskim i Joanną Kozińską-Frybes, Krzysztof Wacławek - Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Artur Chojecki - Wojewoda Warmińsko-Mazurski, Grażyna Werszczyńska - Zastępca Dyrektora Biura Dialogu, Samorządu i Rozwoju w Kancelarii Prezydenta RP Andrzeja Dudy, profesor dr hab. Robert Gałązkowski dyrektor Lotniczego Pogotowia Ratunkowego wraz zastępcą dr Marcinem Podgórskim i grupą lekarzy z Ukrainy uczestniczących w szkoleniu z lotniczej ewakuacji ratunkowej, - inicjatywy Pierwszych Dam Agaty Kornhauser-Dudy i Ołeny Zełeńskiej której współorganizatorem obok Biura Bezpieczeństwa Narodowego i Lotniczego Pogotowia Ratunkowego jest Stowarzyszenie "Wspólnota Polska". Ponadto zaszczycili nas swoją obecnością płk dr n.med. Barbara Betiuk z Wojskowego Instytutu Medycznego, Karol Polejowski - Zastępca Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, dr Igor Kilianowski - dyrektor Kancelarii Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Polonię i Polaków na świecie reprezentowali Jarosław Narkiewicz - Przewodniczący Rady Polonii Świata oraz Tadeusz Adam Pilat - Wiceprzewodniczący RPŚ, prezesi i członkowie polskich organizacji z Ukrainy oraz harcerze z Białorusi.

[madohora]

Niech pamięć o tajemnicy Wielkiej Nocy przynosi moim Rodakom trwały pokój; niech umacnia nadzieję i rozpala braterską miłość. Zmartwychwstały Chrystus niech wszystkim błogosławi!
Zmartwychwstał, alleluja!
To radosne orędzie paschalne, które rozległo się z mocą tej nocy podczas Wigilii, również w tym roku umacnia naszą nadzieję.
Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał» (Łk 24, 5-6).
Tymi słowami Anioł dodaje otuchy niewiastom przybyłym do grobu. Te słowa liturgia paschalna powtarza także nam, ludziom trzeciego tysiąclecia:
Chrystus zmartwychwstał! Chrystus żyje pośród nas! Odtąd Jego imię brzmi: «Żyjący», śmierć nad Nim nie ma już żadnej władzy (por. Rz 6, 9).

[madohora]

UALNOŚCI



SWP




2023-03-30
WIELKANOC WE WSPÓLNOCIE POLSKIEJ
POLSKA
Śniadanie wielkanocne to w tradycji chrześcijańskiej kulminacyjny moment Świąt Wielkiej Nocy, znak Jezusa Zmartwychwstałego, który pokonawszy śmierć jest obecny przy stole wśród nas. W rodzinach śniadanie ma miejsce po rezurekcji - uroczystej porannej mszy połączonej z procesją obwieszczającą zmartwychwstanie Jezusa, jednak według przyjętej tradycji możemy je obchodzić wcześniej, w gronie przyjaciół, znajomych niejako przygotowując się do radosnej chwili Zmartwychwstania. Tak też czynimy co roku we Wspólnocie Polskiej, chcąc być z Polonią i Polakami za granicą czy to przy jednym stole, czy intencjonalnie w myślach, wspomnieniach. W czwartek do Domu Polonii w Warszawie zaprosiliśmy gości z Ukrainy - szczególnych, bo niosących bezpośrednią pomoc w kraju dotkniętym rosyjską agresją pielęgniarki i położne, harcerzy polskiego pochodzenia z Białorusi, gdzie dyktatura i państwowy reżim zwalcza ich przywiązanie do ojczyzny przodków oraz dostojnych gości, którzy na co dzień wspierają wysiłki na rzecz naszych rodaków rozsianych po świecie.

Nasze zaproszenie do wielkanocnego stołu przyjęli m.in. ksiądz biskup Piotr Turzyński - delegat Konferencji Episkopatu Polski dc Emigracji, ksiądz biskup Wiesław Lechowicz - Biskup Polowy Wojska Polskiego, ksiądz dr Grzegorz Kurp - Wice prowincjał Prowincji Chrystusa Króla Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego Pallotynów, poseł Leonard Krasulski - zastępca przewodniczącego Komisji Łączności z Polakami za Granicą, poseł Joanna Fabisiak - członek Sejmowej Komisji Łączności z Polakami, senator Halina Bieda i senator Andrzej Pająk członkowie Senackiej Komisji Spraw Emigracji i Łączności z Polakami, minister Jan Dziedziczak - Pełnomocnik Rządu do spraw Polonii i Polaków za granicą w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wraz z dyrektorami departamentów KPRM Janem Badowskim, Ewą Zamiar, Bartoszem Światłowskim i Joanną Kozińską-Frybes, Krzysztof Wacławek - Szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Artur Chojecki - Wojewoda Warmińsko-Mazurski, Grażyna Werszczyńska - Zastępca Dyrektora Biura Dialogu, Samorządu i Rozwoju w Kancelarii Prezydenta RP Andrzeja Dudy, profesor dr hab. Robert Gałązkowski dyrektor Lotniczego Pogotowia Ratunkowego wraz zastępcą dr Marcinem Podgórskim i grupą lekarzy z Ukrainy uczestniczących w szkoleniu z lotniczej ewakuacji ratunkowej, - inicjatywy Pierwszych Dam Agaty Kornhauser-Dudy i Ołeny Zełeńskiej której współorganizatorem obok Biura Bezpieczeństwa Narodowego i Lotniczego Pogotowia Ratunkowego jest Stowarzyszenie "Wspólnota Polska". Ponadto zaszczycili nas swoją obecnością płk dr n.med. Barbara Betiuk z Wojskowego Instytutu Medycznego, Karol Polejowski - Zastępca Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, dr Igor Kilianowski - dyrektor Kancelarii Rektora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Polonię i Polaków na świecie reprezentowali Jarosław Narkiewicz - Przewodniczący Rady Polonii Świata oraz Tadeusz Adam Pilat - Wiceprzewodniczący RPŚ, prezesi i członkowie polskich organizacji z Ukrainy oraz harcerze z Białorusi.

Rolę gospodarza domu pełnili - na czele z Prezesem Stowarzyszenia "Wspólnota Polska" Dariuszem Piotrem Bonisławskim i Wiceprzewodniczącą Rady Krajowej Hanką Gałązką - członkowie Zarządu Krajowego, Komisji Rewizyjnej i Sądu Koleżeńskiego Wspólnoty Polskiej, prezesi oddziałów i dyrektorzy Domów Polonii, kadra, pracownicy i współpracownicy.

PRZEDŚWIĄTECZNY CZAS REFLEKSJI
W wystąpieniach gospodarzy i gości dominowała refleksja nad kruchością ładu świata, której doświadczamy za sprawą toczącej się za naszą wschodnią granicą wojny. Jak stwierdził Prezes SWP Dariusz Piotr Bonisławski w grobie Chrystusa zwykliśmy upatrywać symbolu cierpienia, przywołujące na myśl wszystkich, którzy znajdują się w takiej dramatycznej sytuacji. A są nimi prześladowani Polacy w Białorusi na czele z naszym przyjacielem Andrzejem Poczobutem i rzeszą innych więzionych za polskość, dzieci - w tym dzieci polskie - z Ukrainy, dorośli którzy stracili życie, zdrowie lub dobytek pozostając z niczym w ruinach i zgliszczach. Podobnie chrześcijanie na całym niemal świecie, którzy w ciszy znoszą szykany ze względu na wiarę. To budzi smutną refleksję, że cierpienia wokół nas jest coraz więcej dlatego tak ważnym jest przesłanie które niosą Święta Wielkiej Nocy, dobra nowina Zmartwychwstania, triumfujące dobro pokonujące śmierć. My własnym zaangażowaniem możemy pomóc w tym dziele przemiany, stąd nasza wdzięczność dla wszystkich, którzy włączają się w aktywność czyniącą dobro tam, gdzie jest ono najbardziej potrzebne.

ZMARTWYCHWSTAŁY PAN ŻYJE POŚRÓD NAS…
Słowem przewodnim wielkanocnego spotkania było orędzie Jana Pawła II z 2004 roku wygłoszone miastu i światu "Zmartwychwstały Pan żyje pośród nas…", które odczytał prowadzący całe spotkania Krzysztof Ziemiec.

Niech pamięć o tajemnicy Wielkiej Nocy przynosi moim Rodakom trwały pokój; niech umacnia nadzieję i rozpala braterską miłość. Zmartwychwstały Chrystus niech wszystkim błogosławi!
Zmartwychwstał, alleluja!
To radosne orędzie paschalne, które rozległo się z mocą tej nocy podczas Wigilii, również w tym roku umacnia naszą nadzieję.
Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał» (Łk 24, 5-6).
Tymi słowami Anioł dodaje otuchy niewiastom przybyłym do grobu. Te słowa liturgia paschalna powtarza także nam, ludziom trzeciego tysiąclecia:
Chrystus zmartwychwstał! Chrystus żyje pośród nas! Odtąd Jego imię brzmi: «Żyjący», śmierć nad Nim nie ma już żadnej władzy (por. Rz 6, 9).
Ty, Odkupicielu człowieka!, powstajesz dziś z grobu zwycięski, aby również nam, niepokojonym przez mroki licznych zagrożeń, ofiarować Twoje życzenie radości i pokoju. Do Ciebie, o Chryste, nasze życie i nasz przewodniku, niech się zwróci każdy, kogo dręczy pokusa zniechęcenia i rozpaczy, aby usłyszeć przesłanie nadziei, która nie zawodzi.
W tym dniu Twego zwycięstwa nad śmiercią, niech ludzkość odnajdzie w Tobie, o Panie, odwagę, aby solidarnie stawić czoło tylu przejawom zła, które ją dręczy. Niech znajdzie zwłaszcza siłę, by przeciwstawić się nieludzkiemu, niestety coraz bardziej się szerzącemu zjawisku terroryzmu, który gardzi życiem i sprawia, że w codzienność rzesz ludzi uczciwie pracujących i pragnących pokoju zakrada się niepokój i niepewność.
Niech Twoja mądrość oświeci ludzi dobrej woli, którzy słusznie przeciwstawiają się tej pladze. Niech działania instytucji krajowych i międzynarodowych przyspieszą pokonywanie obecnych trudności i ułatwią zdążanie ku bardziej uporządkowanej i pokojowej organizacji świata.
Niech utwierdzą się i umocnią działania odpowiedzialnych za odpowiednie zaradzenie trwałym konfliktom, znaczącym krwią niektóre regiony Afryki, Irak i Ziemię Świętą.
O Ty, pierworodny pośród wielu braci, spraw, aby wszyscy, którzy uważają się za dzieci Abrahama, odkryli na nowo braterstwo, które ich jednoczy i nakłania, by szukali możliwości współdziałania i pokoju. Posłuchajcie wszyscy, którym leży na sercu przyszłość człowieka! Posłuchajcie ludzie dobrej woli! Pokusa zemsty niech ustąpi odwadze przebaczenia; niech kultura życia i miłości obróci wniwecz logikę śmierci; niech powróci ufność, aby dać wytchnienie narodom.
Jeżeli nasza przyszłość jest jedna, zadaniem i obowiązkiem wszystkich jest budować ją z cierpliwą i przykładną dalekowzrocznością.
«Panie, do kogóż pójdziemy? Ty, który pokonałeś śmierć, jedynie Ty masz słowa życia wiecznego» (J 6, 68).
Do Ciebie zanosimy z ufnością naszą modlitwę, prosząc o pocieszenie dla rodzin tak licznych ofiar przemocy. Pomóż nam niestrudzenie pracować, aby nastał świat bardziej sprawiedliwy i solidarny, któremu Ty dałeś początek zmartwychwstając. W wypełnianiu tego zadania towarzyszy nam
Ta, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane od Pana (por. Łk 1, 45).
Błogosławiona jesteś, Maryjo, milczący świadku Paschy! Ty, o Matko Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego, która w godzinie cierpienia i śmierci zachowałaś płomień nadziei, naucz i nas, jak pośród sprzeczno

[madohora]

Ostatki, zapusty, kozelek, śledzik, mięsopust – to popularne w Polsce nazwy ostatnich dni karnawału. Ostatki rozpoczynają się w tłusty czwartek, czyli ostatni czwartek przed Środą Popielcową i trwają przez kolejnych pięć dni, aż do Środy Popielcowej właśnie, która jest już pierwszym dniem Wielkiego Postu. Jakie ostatkowe zwyczaje istniały niegdyś w Polsce, a jakie tradycje pielęgnuje się jeszcze dzisiaj?

[madohora]

Zdarzali się oczywiście duchowni, którzy gromili swych parafian za zapustne, ostatkowe zabawy, które więcej miały szkody czynić, niż później cały Post przynieść dobrego. Niemniej, z tradycjami ludowymi nie walczono zbyt mocno, czego dowodem jest choćby to, że do dzisiaj zabawy ostatkowe w niektórych miejscach przetrwały i są kultywowane, a kolejne pokolenia opowiadają sobie, jak bawiono się „za ich czasów”.

[madohora]

Na wsiach karnawał świętowano głównie od ostatków, a więc od tłustego czwartku. Tłustego – nie od pączków, lecz głównie kraszonych i tłustych potraw, np. kaszy i kapusty ze skwarkami, słoniny, smalcu, smażonej jajecznicy czy kiełbasy. Oczywiście pojawiały się także słodkości: ciasta, racuchy, pączki, chrusty (faworki) czy pampuchy.

[madohora]

Na niektórych wsiach istniał zwyczaj tzw. kłody popielcowej. Chłopców i dziewczęta, którzy wciąż nie stanęli przed ołtarzem zaprzęgano w drewnianą kłodę, którą musieli ciągnąć przez całą wieś. Wykupić mogli się jadłem i napitkiem.

[madohora]

Na ziemi sandomierskiej i krakowskiej zwyczajem ostatkowym był tzw. bachusek. Bachuskiem (od greckiego boga Bachusa) nazywano słomianą figurkę lub chłopca przebranego w słomiany strój.

[madohora]

XIX WIEK

Ostatki, zapusty… Kiedyś to było! Jak dawniej się bawiono i co z tego przetrwało
"Zabawa w Chreptiowie" (1900 ), mal. Stanisław Batowski Kaczor
"Zabawa w Chreptiowie" (1900 ), mal. Stanisław Batowski Kaczor
Ostatki, zapusty. Ostatnie dni karnawału od dawna mają szczególną „moc”. Dziś nie obchodzi się ich nawet w części tak hucznie, jak dawniej. Jakie były ostatkowe zwyczaje, skąd się wzięły? Jak ostatki świętowano w Polsce?

Ostatki, zapusty, kozelek, śledzik, mięsopust – to popularne w Polsce nazwy ostatnich dni karnawału. Ostatki rozpoczynają się w tłusty czwartek, czyli ostatni czwartek przed Środą Popielcową i trwają przez kolejnych pięć dni, aż do Środy Popielcowej właśnie, która jest już pierwszym dniem Wielkiego Postu. Jakie ostatkowe zwyczaje istniały niegdyś w Polsce, a jakie tradycje pielęgnuje się jeszcze dzisiaj?

Koniec karnawału
Słowo „karnawał” pochodzi z języka włoskiego („carnavale”) i oznacza, niemal dosłownie, „pożegnanie mięsa”. W dawnych czasach karnawał, a zwłaszcza ostatki, były ostatnią chwilą na zabawę i uciechy. W czasie Wielkiego Postu mięsa nie jedzono niekiedy w ogóle, aż do Świąt Wielkiej Nocy. Współcześnie, dla katolików, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych obowiązuje we wszystkie piątki, zaś post ścisły w Środę Popielcową i Wielki Piątek. Dawniej ludzie powstrzymywali się od mięsa niekiedy przez cały Wielki Post. Pofolgować można było jeszcze w ostatnie dni karnawału. Dlatego też, inaczej niż obecnie, ludzie wykorzystywali ten okres, jak tylko można było najlepiej.


Trzeba zaznaczyć, że Kościół nie tylko nie potępiał karnawałowych zabaw, lecz nawet „przymykał” oko na wiele karnawałowych i ostatkowych zwyczajów, które przecież nie zawsze uchodzić mogły za pobożne (jak przebierańcy śpiewający niekiedy sprośne piosenki i uganiający się za dziewczętami). Nie chodziło przecież o to, aby zakazać ludziom zabawy, lecz wskazać, kiedy jest na nią najlepszy czas. Wielki Post był już przygotowaniem do obchodów Wielkiej Nocy, którą poprzedzało Triduum Paschalne. W tym okresie należało się wyciszyć, oddać modlitwie i rozważaniom Męki Pańskiej.

"Walka karnawału z postem". Mal. Pieter Bruegel Starszy
"Walka karnawału z postem". Mal. Pieter Bruegel Starszy / Źródło: Wikimedia Commons
Zdarzali się oczywiście duchowni, którzy gromili swych parafian za zapustne, ostatkowe zabawy, które więcej miały szkody czynić, niż później cały Post przynieść dobrego. Niemniej, z tradycjami ludowymi nie walczono zbyt mocno, czego dowodem jest choćby to, że do dzisiaj zabawy ostatkowe w niektórych miejscach przetrwały i są kultywowane, a kolejne pokolenia opowiadają sobie, jak bawiono się „za ich czasów”.

*
Zabawy karnawałowe narodziły się w Italii. Początkowo świętowano w Wenecji, później w Rzymie i dalej w Hiszpanii, Portugalii czy Francji. Do Polski zwyczaje karnawałowe dotarły już w średniowieczu, lecz najstarsza praca poświęcona karnawałowi w Polsce pochodzi dopiero z 1622 roku. Jest to komedia nieznanego autora zatytułowana „Mięsopust albo Tragicocomedia”.


Bawiono się na wsiach, w miastach i na dworach. W bogatszych domach urządzano niekiedy bale kostiumowe zwane redutami. Rozrywką szczególnie popularną wśród szlachty były kuligi. Prowadzona przez wodzireja zwanego czasem arlekinem wyprawa w kilka czy kilkanaście sań, ruszała przez lasy i pola, zatrzymując się we wszystkich napotkanych dworach, gdzie czekały uczty, zabawy i śpiewy.

Kmicic z Oleńką na kuligu. Rys. Juliusz Kossak.
Kmicic z Oleńką na kuligu. Rys. Juliusz Kossak. / Źródło: Wikimedia Commons
Na wsiach karnawał świętowano głównie od ostatków, a więc od tłustego czwartku. Tłustego – nie od pączków, lecz głównie kraszonych i tłustych potraw, np. kaszy i kapusty ze skwarkami, słoniny, smalcu, smażonej jajecznicy czy kiełbasy. Oczywiście pojawiały się także słodkości: ciasta, racuchy, pączki, chrusty (faworki) czy pampuchy.

Nieodzownym elementem karnawału były tańce, muzyka i alkohol. Tańczono dużo i pito dużo, bez względu na to, czy ostatki świętowano na szlacheckim dworze czy w chłopskiej chacie.


Na wsiach, głównie w ostatki, często i chętnie przebierali się zwłaszcza chłopcy i mężczyźni. Czernili sobie twarze sadzą, zakładali przygotowane wcześniej stroje, udając kozę, niedźwiedzia, turonia, bociana, żurawia, śmierć czy diabła. Wierzono, że wraz z przebierańcami do domów zagląda szczęście i urodzaj. Tradycja mówiła, że wszystkich przebierańców należało obdarować monetą, wódką czy jakimś przysmakiem.

Zwyczaje ostatkowe
Na niektórych wsiach istniał zwyczaj tzw. kłody popielcowej. Chłopców i dziewczęta, którzy wciąż nie stanęli przed ołtarzem zaprzęgano w drewnianą kłodę, którą musieli ciągnąć przez całą wieś. Wykupić mogli się jadłem i napitkiem.

Inny zwyczaj związany z zamążpójściem istniał w Wielkopolsce i na Kujawach. Panny zbierały się wówczas w karczmie i tańcząc rzucały pieniądze na talerz, na którym ustawiona była figurka koziołka, symbol męskości. Śpiewały przy tym np.:


Oj, trzeba dać podkoziołek, trzeba dać,
Dobrze było cały roczek wywijać!
Oj, trzeba dać koziołkowi trzeba dać
Jeśli która z nas ma jeszcze się wydać!

Na ziemi sandomierskiej i krakowskiej zwyczajem ostatkowym był tzw. bachusek. Bachuskiem (od greckiego boga Bachusa) nazywano słomianą figurkę lub chłopca przebranego w słomiany strój.

Ostatki. Polska, 1950 r.
Ostatki. Polska, 1950 r. / Źródło: Wikimedia Commons
Niezwykle ciekawy zwyczaj zwany kusakami istniał w Jedlińsku na ziemi radomskiej.

„W kusy wtorek na rynku miasteczka odbywa się widowisko zatytułowane Ścięcie Śmierci, odgrywane według XIX – wiecznego scenopisu autorstwa ks. Kloczkowskiego. Tradycje widowiska są jednak starsze i sięgają, prawdopodobnie, XVII w (wówczas to temat śmierci pojawiał się często w literaturze, sztukach scenicznych i malarstwie) i być może mają związek z historią Jedlińska, któremu w XVI w. nadano prawa miejskie, magdeburskie, a wraz z nimi własne sądy i prawo wykonywania wyroków, także wyroków śmierci, przez ścięcie mieczem (czyli tzw. prawo miecza – ius gladi). Przed trybunałem, w skład którego wchodzą: burmistrz, wójt, ławnicy, staje Śmierć, którą udaje się pojmać, na Spalonej Grobli nad rzeką Tymianą, »bo się w kusaki upiła i swoją kosę zgubiła« (…). Długi przewód sądowy toczy się na rynku miasta i zawsze kończy wyrokiem skazującym Śmierć na śmierć, przez ścięcie mieczem.


Po wykonaniu wyroku, wśród wielkiej wrzawy składa się zwłoki śmierci (a naprawdę jej białe szat) do trumny z surowych desek i ustawia ją na wozie. W kondukcie, który podąża przez całe miasto, na oczach wszystkich mieszkańców, jedzie kat i diabły. Na posterunku policji kat składa meldunek o wykonaniu wyroku; na plebanii prosi księdza o wpisanie tego wydarzenia w księgi parafialne i wydanie aktu zgonu Śmierci. Wszystko to odbywa się wśród iście diabelskiego hałasu, bo siedzące na trumnie diabły walą z całej siły w jej wieko pięściami lub drewnianymi pałkami, a prócz tego czynią wielki łoskot potrząsając drewnianymi kołatkami i terkotkami. Wreszcie wywozi się Śmierć poza granice miasta, a wszyscy wracają na rynek i aż do północy (a więc do Środy Popielcowej), bawią się, piją, tańczą i śpiewają”.

[madohora]

Misterium Męki Pańskiej, które każdego roku odbywało się w małej miejscowości Banie, pod koniec XV wieku odbyło się po raz ostatni. Jeden z aktorów postanowił bowiem wykorzystać uroczystość do popełnienia najstraszniejszej zbrodni. Wydarzenia z Pomorza stały się słynne na cała Europę.

[madohora]

Kaplica świętego Jerzego została wybudowana w 1417 roku przez zakon joannitów i przez pewien czas służyła jako przytułek dla trędowatych. W XV wieku przy kaplicy zaczęto wystawiać misteria pasyjne. Były to przygotowywane z wielką starannością, reżyserowane przedstawienia, w których aktorzy wcielali się w role postaci z Ewangelii. W uroczystościach brali udział wierni nawet z odległych miejscowości – misteria z Bań były bowiem słynne w całym regionie.

[madohora]

Wielkanocna zbrodnia w Baniach. Uroczystość przerodziła się w dramat
Kaplica św. Jerzego w Baniach
Kaplica św. Jerzego w Baniach Źródło: fotopolska.eu
Misterium Męki Pańskiej, które każdego roku odbywało się w małej miejscowości Banie, pod koniec XV wieku odbyło się po raz ostatni. Jeden z aktorów postanowił bowiem wykorzystać uroczystość do popełnienia najstraszniejszej zbrodni. Wydarzenia z Pomorza stały się słynne na cała Europę.

Leżące w dzisiejszym województwie zachodniopomorskim Banie były grodem obronnym już w IX wieku. Miejscowość ta znajdowała się w ważnym miejscu, na szlaku handlowym. Chrześcijaństwo dotarło na te ziemie w drugiej dekadzie XII wieku wraz z misją Ottona z Bambergu. W XIII wieku rządzący Pomorzem ród Gryfitów ściągnął na ziemię bańską zakon templariuszy. Pierwsi rycerze-zakonnicy przybyli w 1234 roku. Zajęli się oni budową kościołów, wsi, zamków i organizacją parafii.

Na terenach tych do dzisiaj znajduje się spora liczba zabytków, które są pozostałościami po templariuszach i późniejszych joannitach, którzy odziedziczyli majątki templariuszy po kasacji zakonu na początku XIV wieku. Jednym z tych zabytków jest kościół pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych oraz kaplica świętego Jerzego w Baniach. To właśnie kaplica była świadkiem tragicznych wydarzeń, jakie tuż przed Wielkanocą rozegrały się w czasie Misterium Męki Pańskiej.


Tragiczny koniec misterium w Baniach
Kaplica świętego Jerzego została wybudowana w 1417 roku przez zakon joannitów i przez pewien czas służyła jako przytułek dla trędowatych. W XV wieku przy kaplicy zaczęto wystawiać misteria pasyjne. Były to przygotowywane z wielką starannością, reżyserowane przedstawienia, w których aktorzy wcielali się w role postaci z Ewangelii. W uroczystościach brali udział wierni nawet z odległych miejscowości – misteria z Bań były bowiem słynne w całym regionie.


Misterium rozpoczynało się od drogi krzyżowej na Golgotę. Jezusowi towarzyszyła miedzy innymi Matka Boża, Jan oraz rzymski legionista Longinus, który w ostatnim akcie miał przebić bok Jezusa wiszącego na krzyżu. Scenariusz był niezmieniony od lat

Tragiczne wydarzenia miały miejsce w 1498 roku. Wszystko zaczęło się od rywalizacji dwóch mężczyzn o jedną kobietę, która w Misterium Męki Pańskiej odgrywała rolę Maryi. Obaj mężczyźni również grać mieli w przedstawieniu. Choć obaj chcieli zagrać Jezusa, rada miejska mogła wybrać do tej roli tylko jednego z nich. Traf chciał, że wybór padł na tego, który był ukochanym „Maryi”. Drugi z mężczyzn został „Longinusem”.


„Longinus” postanowił wykorzystać okazję, jaką dawała mu rola w misterium i zemścić się na aktorze grającym Jezusa. W ostatnim akcie, kiedy „Jezus” wisiał na krzyżu, „Longinus” miał do niego podejść i przebić włócznią woreczek ze świńską krwią przywiązany do jego boku. Grający legionistę aktor w ostatniej chwili, zamiast woreczka, ugodził włócznią „Jezusa” zadając mu śmiertelną ranę. Ciało zabitego zwisło bezładnie na krzyżu. Zanim publiczność i stojąca pod krzyżem „Maria” (która miała w tamtej chwili opłakiwać śmierć Jezusa) zorientowali się, co się stało, krzyż przechylił się i runął na ziemię przygniatając zalaną łzami „Marię”. Dopiero wówczas stojący trochę dalej „Jan”, prywatnie brat „Jezusa”, zorientował się, co takiego się wydarzyło i rzucił się na „Longinusa” dusząc go na oczach przerażonego tłumu.

[madohora]

Po przedstawieniu pozostało nam powiedzenie „kończy się jak przedstawienie w Baniach” oraz „coś jest do bani”. Kaplica świętego Jerzego w Baniach popadła w ruinę w czasie II wojny światowej. Odbudowano ją w latach 1997-1998. Na jednej ze ścian kaplicy wciąż znajdują się haki, na których wieszano krzyż podczas inscenizacji Misteriów Męki Pańskiej w XV wieku.

[madohora]

Włochy od lat były terenem walk pomiędzy różnymi dynastiami i państwami. O wpływy w Italii starali się kolejni papieże i cesarze z dynastii Hohenstaufów. Gra toczyła się głównie o Państwo Kościelne, którego ziemie leżały pomiędzy ziemiami Hohenstaufów w północnych Włoszech a Królestwem Hohenstaufów na Sycylii (Hohenstaufowie rządzili w tamtym czasie także w Niemczech).

[madohora]

Karol I Andegaweński w roku 1266 najechał Sycylię i pobił wojska Hohenstaufów w bitwie pod Benewentem. Jeszcze w tym samym roku Karol ogłosił się królem Sycylii.

[madohora]

Karol Andegaweński miał jednak plany ponownego zagarnięcia Konstantynopola. Sycylia była dla niego tylko przystankiem na drodze do cesarskiej korony, dlatego też niespecjalnie przykładał się do rządzenia wyspą: nakładał wysokie podatki i źle traktował miejscową szlachtę, która nie miała żadnego udziału w rządzeniu wyspą. Podsycaniem nastrojów antyandegaweńskich zajmowali się także bizantyńscy agenci. Cesarz Michał VIII Paleolog zdawał sobie sprawę, że zagrożenie ze strony Karola jest realne. Karol, jeśli zebrałby dość chętnych do udziału w kolejnej „krucjacie”, mógł zagrozić stolicy nad Bosforem.

[madohora]

Nie wiadomo dokładnie, co ostatecznie przyczyniło się do wybuchu powstania. Jedna z hipotez mówi, że stacjonujący niedaleko kościoła Ducha Świętego francuscy żołnierze zaczęli pić, a jeden z nich napastować zaczął młodą mężatkę, której na pomoc ruszył mąż atakując żołnierza nożem. Wtedy tłum Sycylijczyków rzucił się na Francuzów zabijając wszystkich. Mieszkańcy Palermo ruszyli przez miasto wzywając do chwycenia za broń i wyrzucenia ciemiężców z wyspy. Każdy napotykany Francuz był zabijany; nie oszczędzono nawet kobiet i dzieci

[madohora]

Odpust zupełny w Kościele katolickim oraz zakonach i zgromadzeniach franciszkańskich obchodzony jest 2 sierpnia w uroczystość patronki Porcjunkuli Matki Bożej Anielskiej.

[madohora]

U stóp Asyżu wznosi się bazylika Matki Bożej Anielskiej, wybudowana w XVI wieku. W samym centrum tej renesansowej świątyni znajduje się skromny kościółek benedyktyński z IX wieku, zwany Porcjunkulą. Pierwotny tytuł tego kościoła brzmiał - Najświętszej Maryi Panny z Doliny Jozafata. Według bowiem podania kapliczkę mieli ufundować pielgrzymi wracający z Ziemi Świętej. Mieli oni przywieźć grudkę ziemi z grobu Matki Bożej, który sytuowano w Dolinie Jozafata w Jerozolimie. Nazwę Matki Bożej Anielskiej prawdopodobnie nadał świątyni św. Franciszek z Asyżu. Legenda głosi, że słyszano często nad kapliczką głosy anielskie i dlatego dano jej tę nazwę. Na początku XIII w. kapliczka znajdowała się w stanie ruiny. Odbudował ją św. Franciszek zimą 1207/1208 roku i tu zamieszkał. Tu również w roku 1208 lub 1209 w uroczystość św. Macieja Apostoła (wtedy było to 24 lutego) Franciszek wysłuchał Mszy św. i usłyszał słowa Ewangelii:

[madohora]

Franciszek wziął te słowa do siebie jako nakaz Chrystusa. Zdjął swoje odzienie, nałożył na siebie habit, przepasał się sznurem, udał się do kościoła parafialnego św. Jerzego w Asyżu i zaczął na placu nauczać. Jeszcze w tym samym roku zgłosili się do niego pierwsi towarzysze: Bernard z Quinvalle i Piotr z Katanii, późniejszy brat Egidiusz. Obaj zamieszkali wraz z Franciszkiem przy kościółku Matki Bożej Anielskiej. Kiedy zebrało się już 12 uczniów Franciszka, nazwali się braćmi mniejszymi. Za cel obrali sobie życie pokutne i głoszenie Chrystusa, nawoływanie do pokuty i zmiany życia.
W roku 1211 benedyktyni z góry Subasio odstąpili Franciszkowi i jego towarzyszom kaplicę i miejsce przy niej, na którym ci wybudowali sobie ubogie szałasy. Porcjunkula stała się w ten sposób domem macierzystym zakonu św. Franciszka. Tu również schroniła się św. Klara z Offreduccio. W Niedzielę Palmową 28 marca 1212 r. odbyły się jej obłóczyny. Tak powstał II zakon (klarysek) pod pierwotną nazwą "Ubogich Pań". Niebawem w ślady św. Klary poszła jej siostra, św. Agnieszka. Zamieszkały one tymczasowo u benedyktynek w pobliżu Bastii, zanim św. Franciszek nie wystawił dla nich klasztorku przy kościele św. Damiana. Franciszek zakończył swoje życie przy kościele Matki Bożej Anielskiej w 1226 roku.
11 kwietnia 1909 roku św. Pius X podniósł kościół Matki Bożej Anielskiej w Asyżu do godności bazyliki patriarchalnej i papieskiej. Nazwa Porcjunkula również była znana już za czasów św. Franciszka i być może przez niego została wprowadzona. Etymologicznie oznacza tyle, co kawałeczek, drobna część. Może to odnosić się do samej kapliczki, która była bardzo mała, jak również do posesji przy niej leżącej, także niewielkiej.

[madohora]

1. Sposób odmawiania Koronki do Bożego Miłosierdzia Pan Jezus objawił świętej S. Faustynie 13 i 14 wrześniu 1935 roku, w Wilnie. Chrystus przywiązał do tej praktyki poważne obietnice: "Uprosisz wszystko, jeśli tylko to, o co się modlisz, zgodne jest z Bożą wolą"

[madohora]

Mieszkańcy Sycylii, odrzucając radę papieża, zwrócili się do króla Aragonii Piotra III. 30 sierpnia 1282 roku flota Piotra III zacumowała u brzegów Sycylii. Piotr wkroczył do Palermo 2 września. Dwa dni później został koronowany na króla Sycylii jako Piotr I.

[madohora]

Śmigus-Dyngus, Poniedziałek Wielkanocny, Lany Poniedziałek – znany jest przede wszystkim jako dzień oblewania wodą. Zwyczaj ten miał różne nazwy: Oblewajska, Lejek, Meus, Śmigus i Dyngus. Najstarszą wzmianką o Dyngusie w Polsce jest uchwała synodu diecezji poznańskiej z 1420 roku, w której zakazywano „napastować o jaja i inne podarunki” oraz „do wody ciągnąć”. Swawole takie określono wówczas jako grzech śmiertelny i ich zabraniano:

[madohora]

Niespełna sto lat później historyk Jędrzej Kitowicz pisał zaś, że „amanci dystyngowani” swoje wybranki oblewali nie zwykłą wodą, lecz wodą różaną, skraplając ich ręce. Kto zaś, jak pisał Kitowicz, „przedkładał swawolę nad dyskrecję (…) oblewał damy wodą chlustając garnkami, szklenicami (…) prosto w twarz lub od nóg do góry”.

[madohora]

Słowo „śmigus” pochodzi być może z języka niemieckiego od słowa „schmackostern” lub od polskiego wyrazu „śmigać”, czyli smagać. Słowa te (śmigać, smagać) nie mają jednak do końca jasnego znaczenia. Chodzi tu bowiem zarówno o smaganie, czyli chłostę lub smaganie jako oblewanie wodą (do dziś mówimy np. o smagającym deszczu).

[madohora]

O tym, że słowo Śmigus, a co za tym idzie także obrzęd, ma nie do końca jasne znaczenie, świadczy też duża zbieżność innych, podobnych znaczeniowo wyrazów jak „chlustać” i „chłostać” oraz słowo „zlać”, które oznacza zarówno pobicie kogoś, jak polanie kogoś wodą.

[madohora]

Ze zwyczajem wizyt dyngusowych wiązały się różne zabawne wierszyki, np.:

[madohora]

Śmigus i Dyngus były przez wieki odrębnymi zwyczajami. W końcu jednak zlały się w jedno. Niemożliwym stało się określenie, który zwyczaj pojawił się najpierw oraz co tak naprawdę pierwotnie oznaczał. Żyjący na przełomie XIX i XX wieku etnograf i historyk Stanisław Szober w Słowniku Poprawnej Polszczyzny jako pierwszy użył więc zbitki słów, którą znamy do dzisiaj, czyli „Śmigus-Dyngus”.

[madohora]

To jedna z najbezpieczniejszych opcji, gdyż będą idealnym składnikiem wielogatunkowego bukietu, jak i pojedynczego rodzaju. Z pewnością jednak będą fantastycznym wyborem do bukietu z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet. W przypadku tulipanów mamy do wyboru wiele kolorów i zapachów. Warto jednak pamiętać o symbolice – żółte tulipany w tym przypadku wyrażają całkowitą miłość, czerwone natomiast są jej deklaracją.

[madohora]

Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego z 2015 ustanowiła, że oficjalnym dniem tego święta będzie 11 lutego, obchodzony corocznie. Każdy rok to zmiana tematyki, jakiej poświęcone są dane obchody. Tak, aby skupić uwagę na wybranej gałęzi nauki, w której niezbędne jest zapewnienie równych szans dla obu płci.

[madohora]

W literaturze czeskiej najczęściej stosowanym terminem dla tego zwyczaju jest Pomlázka. Pojęcie to jest wywodzone od czeskiego słowa pomládit (pomładzać) i może również odnosić się do samej rózgi wielkanocnej, która jest narzędziem stosowanym do smagania przy tym obrzędzie. Poza pomlázką Obrzęd ma w Czechach wiele regionalnych nazw, znanymi czeskimi określeniami dla tego zwyczaju są m.in. Mrskacka, Slehacka (na Morawach) oraz Smerkust (we wschodniej części krainy Czech). W wielu przypadkach etymologii słowa można się dopatrywać w śmigusie i dyngusie, ale niektóre są związane z innymi terminami stosowanymi w okresie jarych godów, w których relewantny był urodzaj i płodność

[madohora]

Dowodem na dużą spójność oblewania ze smaganiem jest etymologia słów chlustać/chłostać oraz wieloznaczność słów zlać (polać wodą/zbić)

[madohora]

[madohora]

Do związanych z nim najbardziej znanych utworów muzycznych należy poemat Stéphane’a Mallarmégo Popołudnie fauna (fr. L'après-midi d'un faune) (1876) oraz kompozycja Claude’a Debussy’ego Preludium do „Popołudnia fauna” (fr. Prélude à l'après-midi d'un faune) (1894).

[madohora]

[madohora]

Rytualnym odzwierciedleniem mitycznego aktu boskiego małżeństwa jest ceremonia małżeństwa i jego konsumpcja, a w sensie zbiorowym rytualna orgia. Jak podaje Frazer rytuał świętych zaślubin odbywał się na wyspie Letar na początku pory deszczowej

[madohora]

Kulty te na Bliskim Wschodzie stały się w czasach hellenistycznych i rzymskich źródłem misteriów antycznych.

[madohora]

[madohora]

Istnieje koncepcja podająca, że słowo „śmigus” jest wyewoluowaną formą niemieckiego Schmackostern. Jest ona wysuwana m.in. z tego względu, że w Czechach warianty dla nazw dotyczących wielkanocnego smagania (niem. Smackotern) we wschodnich Czechach oraz na Morawach posiadają nazwy typu Szmer-kous, Szmi-gustr etc. Podobne warianty słowa śmigus, spotykane są także w Polsce. Dalsze zbohemizowane formy typu mrskut, prawdopodobnie pochodzą od innych wyrazów związanych z Jarymi Godami typu mrskat i mrštný.

[madohora]

Określenia wywodzące się od niemieckiego dingen, bądź dunguss poza Polską są używane w Czechach

[madohora]

Zabraniajcie, aby w drugie i trzecie święto wielkanocne mężczyźni kobiet a kobiety mężczyzn nie ważyli się napastować o jaja i inne podarunki, co pospolicie się nazywa dyngować (...), ani do wody ciągnąć, bo swawole i dręczenia takie nie odbywają się bez grzechu śmiertelnego i obrazy imienia Boskiego

[madohora]

Dawniej zwyczaj polewania się wodą znany był głównie na wsi, zwyczaj tam był huczniej obchodzony. Polewanie perfumami nie było jeszcze znane, a do praktyk stosowano m.in. cebrzyki z wodą. Polewaniu się wodą towarzyszyło często wielkanocne smaganie. O znaczącej obrzędowości śmigusa-dyngusa w dawnych czasach świadczą gdzieniegdzie zachowane tradycje z urodzajem, m.in. związane z kultem palm wielkanocnych. Oprócz tego obchodzone są także obrzędy takie jak: śmiergust, kurek dyngusowy, dziady śmigustne czy przywołówki

[madohora]

[madohora]

W nocy z Niedzieli na Poniedziałek Wielkanocny we wsi pojawiły się owinięte w słomę maszkary (zwane dziadami śmigustnymi) i obchodziły domostwa. Ubrane były w kożuchy, odwrócone włosiem do góry. Nogi bądź całe ciało, pokryte miały słomą. Twarz zakrywała im maska z baraniego kożucha bądź też materiału z doczepioną brodą, której towarzyszyły wąsy z konopi. Na głowy zakładały wysokie czapy ze słomianymi warkoczami, w które wplatano kolorowe wstążki. W rękach trzymały długie drewniane kije oraz kosze do których zbierały jajka. Postacie te nie mówiły, lecz turkały (wydawały z siebie pomruki, pohukiwania), dodatkowo rytmicznie tupiąc. Elementem ich pochodu było polewanie domowników wodą bądź porywanie kobiet z gospodarstwa i wciąganie ich do rzeki

[madohora]

[madohora]

Śmierguśnikami byli mężczyźni w wieku 16–25 lat, którzy przez całą noc maszerowali od domu do domu i po polaniu dziewczyn otrzymywali w poszczególnych domach poczęstunek i napitek[6]. Jolanta Danek, etnograf z Wilamowic, wspomina, że „(...) już w niedzielę wieczorem mężczyźni gromadzą się w domu któregoś ze śmierguśników”. W grupach śmierguśników znajdował się harmonista, który towarzyszył im w Niedzielę Wielkanocną, jak i w Poniedziałek Wielkanocny

[madohora]

Grupy śmierguśników kontynuowały polewanie wodą w Poniedziałek Wielkanocny. Śmierguśnicy gromadzili się na rynku i gdy dziewczyny wychodziły z kościoła, wyłapywali je i oblewali. Przebierańcy robili też różne widowiska oraz żarty z gospodarzy (bywało, że potrafili wynieść wóz na dach stodoły). Ich przybycie zwiastował hałas ciągniętych puszek, gwizdków i trąbek, a ich zabawie towarzyszył śpiew i muzyka. Odgłosy te i muzyka miały symboliczne znaczenie – miały na celu przywoływać „uśpione życie przyrody”

[madohora]

Zwyczaj Śmiergustów, związany z polewaniem wodą, jest wciąż żywy i jest elementem niematerialnego dziedzictwa kultury wilamowskiej

[madohora]

Typowy skład orszaku to: młoda para, kominiarz, lekarz, leśnik, diabeł, ksiądz, aptekarz, cyganka, wielbłąd (kamela), policjant, rzeźnik, muzykanci (akordeon, bęben), druhny i drużbowie, złodziejka, gazeciarz.

[madohora]

Wieczorem odbywa się zabawa ostatkowa, gdzie dawniej zabijano niedźwiedzia oraz pito niedźwiedzią krew (wino).

[madohora]

Sąd nad niedźwiedziem ma miejsce w ostatnią sobotę karnawału i jest zakończeniem wodzenia. Przebierańcy, wraz z mieszkańcami wsi spotykają się na zabawie karnawałowej, której ważnym elementem jest dokonanie osądu na niedźwiedziu – sprawcy wszelkich nieszczęść. Wspólną decyzją mieszkańców niedźwiedź musi zostać zabity. Wyrok wykonuje myśliwy – niedźwiedź przy wielkim huku pada martwy na podłogę. Zgon musi poświadczyć lekarz bądź pielęgniarka, obecni na zabawie. Choć niedźwiedź jest martwy okazuje się, że ma on potomka – małego misia (najczęściej jest to pluszowa zabawka), który jest gwarantem, że tradycja nie zginie i za rok w karnawale znów będzie się wodzić niedźwiedzia. Wodzenie Niedźwiedzia odbywa się również w Kopienicy, natomiast w Łubiu wodzi się Niedźwiedzicę. Obie miejscowości sąsiadują ze sobą - sąd nad parą Niedźwiedzi odbywa się podczas wieczornej zabawy w sali parafialnej w Łubiu

[madohora]

Obyczaje te związane są z silnym dawniej kultem niedźwiedzia, jako zwierzęcia potężnego, prawego - mogącego ochronić przed siłą nieczystą, diabłem. W mitach większości ludów Europy, Azji i Ameryki niedźwiedź pojawia się jako bóstwo, bohater, duch ochraniający.

[madohora]

TRADYCJA WODZENIA NIEDŹWIEDZIA NA GÓRNYM ŚLĄSKU - Polskie Radio

[madohora]

Kurek dyngusowy (Kurek Wielkanocny, Chodzenie z kurkiem, Kogucik Dyngusowy) – jeden z najbardziej popularnych polskich ludowych zwyczajów wiosennych, obchodzony w okresie wielkanocny. Zamiennie występują nazwy: „kurek” „kogut”(ek), „kogucik”.

[madohora]

A i wy dziewuchy złóżta po sześć groszy,
Puścimy kokota do jednej kokoszy
Bo ten nasz kogutek nie na darmo skoczy,
Osiemnaście kurcząt od razu wytoczy.

[madohora]

Zabawy wielkanocne miał zalotny charakter, a szczególnie śmigus-dyngus, chodzenie z kurkiem dyngusowym uosabiało chłopaka idącego w konkury, dyngusowe przywołówki, stawianie słupów majowych pod oknami urodziwych panien. W okresie świątecznym odwiedziny kawalera w domu, w którym była panna na wydaniu – traktowano zawsze, jako przyjście w konkury i deklaracja matrymonialnych zamiarów

[madohora]

A w Poznańskiem:

„Pieje kogutek, pieje kuraś – pójdź do domu nic
nie wskórasz”.

[madohora]

[madohora]

Najstarsze zachowane przywołówki z zapisów Stowarzyszenia Klubu Kawalerskiego:

[madohora]

Współcześnie przywołówki są organizowane przez Stowarzyszenie Klubu Kawalerskiego. Chłopcy „przywołują” ze specjalnej konstrukcji, tzw. „szubienicy”. W kolejnych przywołówkach zmieniają się numery domów i nazwisko właściciela, po czym następuje prezentacja dziewczyny. Liczba wiader, beczek czy butelek wody, ręczników haftowanych i wyszywanych, zawartych w wierszyku, jest miarą sympatii. Na koniec podaje się nazwisko kawalera, który ma wykupić pannę.

[madohora]

Do dziś praktykowany jest jeszcze w dawnej wsi Szymborze, obecnie jednej z dzielnic Inowrocławia. Podobne zwyczaje w innych miejscowościach zaczęły zanikać po II wojnie światowej. Udokumentowane tradycje przywoływkowe w tym miejscu sięgają lat 30’ XIX wieku, kiedy to powstało tzw. Stowarzyszenie Klubu Kawalerów (oficjalnie zarejestrowane, posiada pieczęć, księgę protokołów i statut). Dzięki jego istnieniu zwyczaj ten zaczął być kultywowany celowo, po uprzednich przygotowaniach, a nie spontanicznie jak w innych wsiach. Od samego początku był również zachowywany w formie pisemnej.

[madohora]

Jeśli nikt nie wykupił danej panny, Komitet i tak układał dla niej wierszyk oraz dobierał jej kawalera, ponieważ powinnością było przywołanie wszystkich niezamężnych dziewcząt, jakie mieszkały we wsi.

[madohora]

Od lat ’60 oprócz tekstów o dziewczętach i do nich kierowanych, zaczęły się pojawiać także wierszyki dotyczące samych panów (najczęściej są one złośliwe i ośmieszające).

[madohora]

Zamzam, Zemzem – święta studnia w Mekce w pobliżu świątyni Al-Kaba; według tradycji powstała w czasach Abrahama. Tradycja mówi, że w jej miejscu w czasach proroka wytrysnęło źródło, gdy Hagar pozostawiona na pustyni z małym synem Izmaelem rozpaczliwie poszukiwała wody[1]. Nazwa tego źródła wywodzi się od arabskiego słowa zam (dość), ponieważ gdy woda tryskała z ziemi pod wysokim ciśnieniem, Hagar krzyczała właśnie „dość, dość”. Później studnia została zapomniana i zasypana. Ponownie odkrył ją dziadek Mahometa, Abd al-Muttalib. Obecnie odwiedzana przez pielgrzymów muzułmańskich podczas hadżdżu. Picie wody z Zamzamu jest obyczajem religijnym zapewniającym zdrowie wiernego. Wodę z Zamzamu przechowuje się w specjalnych buteleczkach zwanych zamzamijja.

[madohora]

W poniedziałek wielkanocny mężczyźni oblewali wodą kobiety na znak oczyszczenia, co również miało sprzyjać płodności. W odwecie za lany poniedziałek, w kolejny dzień kobiety oblewały mężczyzn, stąd wzięła się też nazwa zabawy – babasik. Wzajemne gonitwy i chlustanie się wodą często przedłużało się na następne dni, dlatego powstało znane przysłowie „aż do Zielonych Świątek, można lać się w każdy piątek”

[madohora]

Lokaje i hajducy musieli donosić wody w cebrach, a podłoga i meble w domach były całe schlustane, gdyż obrządek polewania wodą przeradzał się w zabawę, gonitwy, oblewanie od stóp do głowy, gdzie woda lała się strumieniami

[madohora]

Wśród mieszkańców Lednicy Górnej nie ma zgody co do lokalizacji „świętego źródła”, o ten status konkurują dwa z trzech źródeł potoku Ledy, znajdujące się na terenie wsi[3]. Źródła otoczone są nimbem tajemniczości[2] i niechętnie pokazywane turystom, a dostęp do nich jest utrudniony ze względu na położenie na terenie prywatnych posesji

[madohora]

Siuda Baba chodzi od domu do domu w towarzystwie drugiego mężczyzny przebranego za Cygana oraz czterech chłopców, którzy powinni być przebrani w tradycyjne stroje krakowskie, chociaż nie zawsze przestrzega się tego wymogu. Siuda Baba (w Wieliczce) lub jeden z krakowiaków (w Lednicy Górnej) niesie „wózek” (wielkanocny ogródek) i zbiera datki. Nagabują przechodniów, czerniąc im twarze sadzą, według niektórych źródeł także oblewając wodą z sikawki

[madohora]

„Zmartwychwstał Zbawiciel, Świata Odkupiciel
Piekła swoją mocą, zbliżył jedną nocą.
Poszła była poszła Matuleńka Boża
Na łączkę zieloną, po wodę studzienną ...”

[madohora]

Chłopcy organizujący pochód są w wieku od 20 do 24 lat, a motywacją do organizowania obrzędu jest dla młodych dobra zabawa, odwiedziny znajomych i możliwość uzyskania datków. Młodzież zaangażowana w organizację obrzędu (oprócz tego, że funkcje wśród nich są podzielone) ma pewne zasady – np. ci, którzy pierwszy raz chodzą w orszaku, zazwyczaj noszą wózek z podobizną Jezusa i potrząsają nim w czasie śpiewania pieśni. Cygani natomiast często są wybierani „po rodzinie”. Dzięki temu zachowana zostaje tajemnica sporządzania bata (chłopcy uważają, że istnieje specjalny sposób robienia bata, który znają tylko oni) i umiejętność widowiskowego nim strzelania. A dzięki temu, że często młodszy brat przejmuje „fuchę” po starszym bracie, który był Cyganem i na przykład się ożenił, uczy się od niego, jak należy z niego strzelać. Zasadą jest także to, że tylko kawalerowie mogą należeć do świty Siudej Baby

[madohora]

[madohora]

Wiosenny pochód wielkanocny o charakterze ludycznym w Chobienicach, znany jest polskiej tradycji ludowej pod nazwą siwek, pochód siwków. Jego geneza jak w przypadku wielu tradycji nie jest do końca znana. Nazwa wskazuje na pochody siwych koni. Orszak wziął swoją nazwę od głównej postaci siwka. Dawniej na przedzie jechał jeździec na siwym koniu, istnieją też wzmianki, które mówią o prowadzeniu dwóch białych, siwych koni na przedzie

[madohora]

O siwkach w Chobienicach pamiętają nawet najstarsi mieszkańcy wsi: tradycję tę znają z przekazów przedwojennych, przez co można twierdzić, iż jest ona wielopokoleniowa. Pochód zarejestrowały pierwsze w regionie czarno białe aparaty fotograficzne. Pomimo iż, jak mówi prof. Andrzej Brencz, jest to zwyczaj o rodowodzie odmiennym od pozostałych zwyczajów znanych w Wielkopolsce zachodniej i środkowej, gdzie postacią główną jest niedźwiedź, łatwo dostrzec można szereg podobieństw w składzie grupy czy funkcjach, jakie pełnią poszczególne postacie.

[madohora]

Pomimo że skład grupy nie jest stały, pewne postaci są kluczowe dla pochodu i nie może ich zabraknąć każdej wiosny. Co roku jest to grupa siwków – zazwyczaj jest ich kilku; grupa kominiarzy, chłop z babą, niedźwiedź, policjanci oraz grajkowie.

[madohora]

W Chobienicach co roku siwków jest kilku. Postać ta wyróżnia się białym strojem, często wykonanym z prześcieradła. Ich całe głowy, wraz z szyją, ukryte są pod specjalnie uszytymi maskami w kształcie kominiarki, z charakterystycznymi wycięciami na oczy i usta. Najważniejszym elementem jest symboliczny koń. Występuje on tutaj w formie korpusu lajkonika, zbudowanego z dwóch obręczy plastikowych przymocowanych w okolicy pasa, jednego z przodu, drugiego z tyłu, nakrytego białym materiałem. Dzisiaj obręcze są najczęściej wycinane z plastikowych wiader, niegdyś były one autentycznymi sitami do przesiewu mąki. Nie wszystkie postacie odgrywające rolę siwków, do korpusu konia dowiązują symboliczną głowę wykonaną z białego materiału, jednak występuje ona w części strojów. Znaczącą rolę w przebraniu siwka odgrywa kolorystyka czerwonych akcentów, które pojawiają się w przypadku sznurowadeł, zaznaczeń konturów wycięć maski, zwieńczenia czubka głowy czerwonymi wstążkami, czy symbolicznego oznaczenia głowy i ogona końskiego. Rolą siwków jest gonienie dzieci, oraz smaganie gapiów biczami składającymi się z uchwytu i sznurków. Dawniej zamiast pejczy, smagano gałązkami wierzbowymi, co z pewnością nawiązuje do tradycji dyngusowych chłostań zieloną gałązką. Zjawisko to opisał już Oskar Kolberg: „W drugie i trzecie święto Wielkanocy na (ziemi) chełmińskiej jest dyngus, tj. biją rózgami… Na ziemi michałowskiej i dobrzyńskiej czynią tożsamo, a nadto oblewają się i wodą. Każden wspólny pasterz wiejskiego bydła idzie po chałupach i bije rózgami

[madohora]

WIELKOPOLSKI ZWYCZAJE WIELKANOCNE

[madohora]

Biczowanie odbywało się także we wtorki, dawniej
biczowanie odbywało się także we wtorki, tzw. „wtorek odwetowy”, kiedy dziewczęta płaciły chłopcom. Mówiono, że kto nie zostanie spryskany wodą, będzie „zakurzony”.

[madohora]

Tradycją pozostaje także wiązanie kolorowej wstążki do pompona. Niewiele osób wie, który kolor ma jakie znaczenie, ponieważ każdy kolor ma jakąś symbolikę:

Czerwona wstążka = uczucie i miłość
Niebieski = nadzieja
Żółty = odrzucenie
Zielony = chłopak lubi dziewczynę

[madohora]

W polskiej tradycji tego dnia polewa się dla żartów wodą inne osoby. Polewanie wodą nawiązuje do dawnych praktyk pogańskich, łączących się z symbolicznym budzeniem się przyrody do życia i co roku odnawialnej zdolności ziemi do rodzenia. Do dziś zwyczaj kropienia wodą święconą pól w poniedziałkowy ranek przez gospodarzy jest spotykany we wsiach na południu Polski.

[madohora]

[madohora]

W świątyniach rzymskokatolickich dominującym kolorem jest fioletowy

[madohora]

Troparion (ton 8): "Oto oblubieniec nadchodzi o północy i błogosławiony sługa, którego zastanie czuwającym, niegodny jest zaś ten, którego zastanie leniącym się. Zważ, przeto, duszo moja, nie daj ogarnąć się przez sen, abyś nie została oddana śmierci i królestwa pozbawiona, lecz odrzuć sen i wołaj: Święty, Święty, Święty jesteś Boże, dla Bogurodzicy zmiłuj się nad nami."

[madohora]

Dawniej obchodzono go podobnie jak Poniedziałek Wielkanocny. W tym dniu zgodnie z tradycją dziewczynki polewały wodą chłopców. Po raz ostatni świętowano go powszechnie w 1924 r

[madohora]

Na terenie gminy Grabów, w powiecie łęczyckim, obchodzony jako Święto Palanta

[madohora]

Wiąże się go z legendą o kopcu, usypanym po śmierci Kraka przez lud. Tradycja podaje, że ziemię na kopiec noszono w rękawach i stąd wzięła się nazwa „Rękawka”. Na podobny źródłosłów wskazuje jedna z fraszek Jana Kochanowskiego, w której „rękawka” oznacza grobowiec usypany rękami. Rękawka swoimi korzeniami niewątpliwie nawiązuje do pogańskich obrzędów związanych z Dziadami wiosennymi, przypadającymi na okres przesilenia wiosennego. Sam źródłosłów, wbrew ludowej tradycji, nie ma nic wspólnego z noszeniem ziemi, chociaż nawiązuje do kultu zmarłych.

[madohora]

Do przejawów pierwotnej czci oddawanej zmarłym należało między innymi zrzucanie ze wzgórza pokarmów i monet. Możliwe, że nastąpiło to, w oparciu o, być może jeszcze przedsłowiański, kopiec oraz połączenie wątków z legendy o Kraku z wierzeniami słowiańskimi. Obrzęd może być również echem dawnych tradycji celtyckich związanych z kultem boga śmierci Smertiusa

[madohora]

W okresie przynależności miasta do Austrii, w 1897 roku obchody zostały zakazane. Zamknięto nawet dojście na kopiec. Władze planowały w tej okolicy budowę fortu artyleryjskiego, a ponadto chciały zlikwidować tumult i przejawy agresji wśród zgromadzonych pod kopcem.

[madohora]

Historia Rękawki
XV wiek - na Kopcu Krakusa odbywały się tajemne obrzędy zaduszek wiosennych, z ucztą pogrzebową i paleniem ogni, gromionych w "Kazaniach trzemieniańskich" Michała z Żarnowca /1497 r./.

[madohora]

XVIII wiek - najtrwalszym śladem po pogańskim święcie wiosennym jest zwyczaj urządzania na Kopcu styp pogrzebowych za zmarłych, którym poświęcano chleb, jabłka, a nade wszystko jajka, które miały moc zjednywania dobra, obrony przed złem, a jako ziarno życia zasilały duszę zmarłego. To właśnie stąd pochodzi zwyczaj zrzucania pożywienia ze stoków Kopca wprost w ręce okolicznej biedoty, który zachował się do wieku XIX.

[madohora]

[madohora]

Emaus – nazwa zwyczaju ludowego urządzanego w Poniedziałek Wielkanocny w niektórych miejscowościach Polski, Czech i Słowacji. Najbardziej popularny jest emaus krakowski, forma odpustu, odbywającego się w Poniedziałek Wielkanocny przy klasztorze Norbertanek na Zwierzyńcu, nad rzeką Rudawą, tj. u zbiegu ulic Emaus, św. Bronisławy i Tadeusza Kościuszki na jej prawym brzegu i Tadeusza Kościuszki, Senatorskiej, Kasztelańskiej i Flisackiej na lewym brzegu rzeki. Tradycyjnie uroczystą sumę odpustową w Poniedziałek Wielkanocny odprawia arcybiskup Krakowa.

[madohora]

Na pamiątkę tej biblijnej historii powszechna była w Europie, zwłaszcza w okresie kontrreformacji tradycja odwiedzania w drugi dzień świąt wielkanocnych kościoła poza miastem. Kościół św. Augustyna i św. Jana Chrzciciela (norbertanek) na Zwierzyńcu znajduje się około 1,5 km od bram średniowiecznego Krakowa). Pierwsza wzmianka o krakowskim odpuście pochodzi z rękopisu Giovanniego Paolo Mucantiego – sekretarza legata papieskiego. Mucanti przebywał w Krakowie w latach 1596–1597 i zapisał:

[madohora]

Emaus znany był też kiedyś w Poznaniu (obecnie próbuje się wskrzesić tradycję odwiedzania tamtejszego kościoła św. Jana Jerozolimskiego za murami) oraz do niedawna również w Pińczowie na wzgórzu św. Anny przy kaplicy pod tym samym wezwaniem, ale do czasów obecnych bez przerw przetrwał jedynie w Krakowie i Kaliszu.

[madohora]

Zwyczaj ten wywodzi się z dawnych kwest żaków krakowskich. Pierwszą wzmiankę o nim odnotowano w XVI wieku. W Krakowie, w Niedzielę Palmową po nabożeństwie żacy ustawiali się w dwa rzędy w kościele i recytowali żartobliwe wierszowane oracje, często trawestujące pieśni religijne. W XVIII wieku obyczaj stał się zbyt sowizdrzalski, oracje były rubaszne, sprośne, ocierające się o wulgaryzmy i nie współgrały z powagą kościoła, stąd kuria biskupia w 1780 roku wydała zakaz „wysadzania żaczków w Kwietną Niedzielę do mówienia wierszyków prawie zawsze sensu niemających”, czyli zakaz chodzenia "na pueri" w mieście Krakowie. Wówczas żacy przenieśli się do podkrakowskich wsi, gdzie zwyczaj z czasem przejęli wiejscy chłopcy.

[madohora]

Ja żaczek maluty,
Pogubiłem paputy.
Chodziłem do nieba,
Za kawałkiem chleba.
Chciałem się wrócić,
Nie chcieli mnie puścić.
Przyjmijcie mnie państwo za ciurę,
Będę ja łapał sąsiadowe kurę;
Stoi ciura w płocie,
Będzie kij w robocie...

[madohora]

Występowanie zwyczaju było rozległe głównie na północ od Krakowa, dawna granica Galicji, to granica występowania zwyczaju pucheroków. Przed I wojną światową zwyczaj chodzenia po pucherokach, obejmował zasięgiem ponad 50 podkrakowskich wsi. W 1966 roku był żywy w 15 wsiach: Zielonkach, Bibicach, Trojanowicach, Boleniu, Garlicy Murowanej i Pękowicach (teren parafii w Zielonkach; dziś gm. Zielonki), Modlniczce, Tomaszowicach, Trojadynie, Ujeździe (dziś gm. Wielka Wieś) oraz w Toniach, Witkowicach, Górce Narodowej, Prądniku Czerwonym i Łęgu (granice miasta Krakowa). Od lat 60. XX wieku, z inicjatywy bibickiego regionalisty Henryka Banasia i zieloneckiego ośrodka kultury, organizowane są coroczne przeglądy pucheroków. Ma to niewątpliwy wpływ trwałość zwyczaju[7]. Do końca XX w. zwyczaj nieprzerwanie kultywowany był w: Bibicach, Zielonkach i Trojanowicach; po przerwie reaktywowany został w Tomaszowicach. (W 2010 r. zwyczaj ten, jakkolwiek zanikający, jest nadal żywy w niektórych wsiach podkrakowskich, m.in. w Bibicach, Zielonkach i Trojanowicach oraz w Tomaszowicach

[madohora]

Disce puer latinae! - ucz się chłopcze Łaciny!

Takie słowa przed laty słyszeli żacy krakowscy którym nauka języka Ovidiusza i Cycerona słabo wchodziła do głowy. W tym akurat wypadku, brak zdolności językowych nie stanowił okoliczności łagodzących. Umiejętność posługiwania się Łaciną była podstawą funkcjonowania na urzędach kościelnych i świeckich niemal do XIX w. Łacinę należało znać i już. Kiedy czytamy dokumenty miejskie z XVII czy z XVIII wieku to ze zdumieniem stwierdzamy, że teksty stanowią przedziwną mieszankę słów polskich i łacińskich. Nic dziwnego, że we współczesnym języku polskim spotykamy tak wiele łacinnizmów jak np. powszechnie używane słowa takie jak: honor, patriotyzm, maszyna czy tablica.

[madohora]

Widok żaka chodzącego od drzwi do drzwi z cynowym garnuszkiem lub glinianą miską nie dziwił nikogo. Litościwe gospodynie o miękkim matczynym sercu często wspomagały chłopaków miską polewki, łyżką gotowanego grochu lub kawałkiem kołacza. O ile żebry były w zasadzie zakazane, o tyle chodzenie studentów po prośbie stało się wręcz ich prawnym przywilejem. Na bazie tego zrodziła się tradycja, którą po raz pierwszy spotykamy w źródłach w XVI w. Otóż w okolicy świąt Wielkiej Nocy, kiedy to jak wiadomo stoły mieszczan uginały się od dobrego jedzenia, żacy wzmagali swą aktywność

[madohora]

A jo pucherocek wylozem na pniocek
Z pniocka do dołecka zabiłem robocka
A z tego robocka mlyko i owiecka
Owiecki zbłądziły mnie tu zaprosiły

[madohora]

KWIETNA NIEDZIELA W BIBICACH - Dziennik Polski

[madohora]

Jedną z charakterystycznych cech szeroko pojętej kultury polskiej jest zjawisko polegające na tym, że wielkim świętom kościelnym towarzyszą zwykle świeckie zwyczaje i obrzędy ludowe, których geneza ginie niejednokrotnie w pomrokach dziejów, sięgając nawet czasów pogańskich. Zwyczaje te tworzą wraz z przewidzianym przez Kościół obrządkiem i tradycją domową ów niepowtarzalny klimat „polskich świąt”.

[madohora]

Dawniej podczas uroczystości Rękawki, odbywanych od XVII do połowy XIX w. na samym kopcu Krakusa (istniał też kopiec Rękawka), zamożniejsi mieszczanie rozdawali ubogim pozostałości święconego, a później zrzucali ze wzniesienia jaja, jabłka, orzechy bułki, placki, obwarzanki, pierniki i monety, które u podnóża zbierali biedacy, tj. okoliczni chłopi, żacy, gawiedź miejska i dzieci. Po wykonaniu przekopu przez wzgórze dla potrzeb kolei żelaznej, zwyczaj kultywowano na Górze Św. Benedykta w północnej części wzgórza Lasoty, łącząc Rękawkę z odpustem i towarzyszącym mu festynem ludowym opodal kośćiółka Św. Benedykta.

[madohora]

Tak więc już wcześnie rano w Niedzielę Palmową pojawiali się przebierańcy (pucherniki, pucheraki lub koniarze) odziani w stare kożuchy baranie odwrócone na lewą stronę i przewiązane powrozami, ze stożkowatymi, wysokimi czapkami, początkowo wykonanymi ze słomy, potem z tektury ozdobionej koloroweą bibułą, na głowach i z wypełnionymi sieczką koszykami oraz drewnianymi młotkami (niekiedy szablami) z długą rękojeścią oplecioną bibułą (laska pucherska) w dłoniach.

[madohora]

Była więc czarna od sadzy i zaniedbana. Na jej widok okoliczne dziewczęta uciekały lub szukały kryjówki, ponieważ wystarczyło dotknięcie umorusanej ręki, aby naznaczona w ten sposób panienka musiała rok cały wędzić swe nadobne, młode, prężne i białe jak mleko ciało w zadymionej gontynie. Wybranka mogła się na szczęście wykupić i uniknąć nużących obowiązków, składając stosowne dary.

[madohora]

Całkowicie już zapomnianym zwyczajem wielkanocnym, obserwowanym niegdyś w dawnej stolicy Polski, a zabronionym po III rozbiorze, było uwalnianie więźniów przez Arcybractwo Męki Pańskiej, którego założycielem w 1595 roku był kanonik kapituły katedralnej Marcin Szyszkowski, późniejszy biskup krakowski.

[madohora]

Wielkanocne uroczystości organizowane przez Arcybractwo Męki Pańskiej kończyła odbywana w Wielki Piątek procesja z obrazami i chorągwiami do siedmiu krakowskich kościołów. Świątynie nawiedzano w następującej kolejności: 1 – katedra na Wawelu, 2 – kościół Bernardynów, 3 – kościół Św. Andrzeja, 4 – kościół Św.Św. Piotra i Pawła, 5 – kościół Dominikanów (Św. Trójcy), 6 – Kościół Mariacki, 7 – kościół Św. Anny

[madohora]

Wszyscy bowiem jesteśmy jak owi nieszczęśnicy wychodzący przed wiekami z mroków więziennej celi z nadzieją szczęśliwego powrotu do domu. Chociaż zwykle nie ciążą na nas wielkie, świadomie popełnione przewinienia, za które grożą kazamaty, to przecież jakże często pozostajemy w niewoli złych myśli, uczynków i zaniedbań. A zatem chyba warto czasami dokonać "rocznego bilansu" i jak stary dobry księgowy uczciwie sporządzić rachunek własnych zysków i strat? To wszak ważne, aby w gmatwaninie spraw istotnych i błahych znaleźć właściwy sens, cel i kierunek. Albowiem wiele dróg prowadzi do domu, ale każda z nich może okazać się zbyt trudna dla człowieka, który dom swój dobrowolnie porzucił...

www.ekologia.pl/ciekawostki/swieta-polskie-wielkanoc-po-krakowsku,18051.html

[madohora]

Rola wody w zwyczajach wielkanocnych

Najważniejszym elementem zwyczajów wielkanocnych jest posypywanie. Woda jest życiodajnym i oczyszczającym źródłem, ale w tym święcie to nie ona, ale jej erotyczna symbolika, urzekająca płodność, staje się dominująca. Podlewanie to zwyczaj znany w wielu miejscach, jednak jego metody opierają się na lokalnych wersjach i wariantach.

Wielkanoc nadal uważam za jedno z najpiękniejszych świątecznych przeżyć mojego dzieciństwa. Nie mogę zapomnieć kilku dni, które każdego roku wyznaczały wiosnę. Po spokojnie smutnych dniach Wielkiego Tygodnia, Niedziela Wielkanocna pachnie chlebem i szynką, a potem głośny i wesoły poniedziałek. Przygotowywałam się na te dni z dziecięcą ekscytacją. W spokojne wieczory wielkanocne towarzyszyłem mojej starej mamie do kościoła, a w domu obserwowałem przygotowania kobiet i ogromny zgiełk, jaki panował w kuchni. Na co byli przygotowani? Wtedy nawet o tym nie wiedziałam, ale byłam pewna, że ​​szykuje się coś wielkiego, bo do kuchni wdarł się zapach niezliczonej ilości smakołyków, cały dom lśnił, ale nie tylko mieszkanie, ale i podwórko, ogród i stodoła. Teraz wiem dobrze, że byli gotowi celebrować tajemnicę swojej wiary, której ludzka logika nie jest w stanie zrozumieć, a wyjaśnienie może dać jedynie wiara w życie. Przygotowano je w całej okazałości, my przygotowywaliśmy się do największego święta chrześcijaństwa, uroczystości zmartwychwstania Chrystusa Zbawiciela. Prosty chłop wierzył w cud i na nim zbudował swoje życie. W tym życiu była radość, zapomnienie o sobie, ale nie tylko rozrywka sama w sobie. Drugi dzień wakacji, Poniedziałek Wielkanocny, to święto świeckich ludzkich radości. Najbardziej żywym zwyczajem w okresie świątecznym jest zraszanie. Polewanie wodą jest teraz prostą „dziecięcą zabawą”, inaczej niż dawniej, kiedy było tradycją dla młodych ludzi przygotowujących się do małżeństwa.

[madohora]

Już u zarania ery nowożytnej ten zwyczaj ludowy został potępiony. Kilku autorów z dezaprobatą opisuje tę wersję wiosennego lustratio w celach erotycznych. Péter Apor pisze w Metamorphosis Transsylvaniae w 1736 roku : „Ludzie nie uprawiali wówczas nasion: ludzie z Urfi, niżsi wodzowie i szlachta odwiedzali wieś drugiego dnia Wielkanocy, w tygodniu siewu w wodzie, podlewali się nawzajem inne mocno, dziewczęta wymiotowały do ​​wody, nawet w przypadku niższych osób, tylko w domach mężczyzn, chłopcy używali wanien do napompowywania wody w domach dziewcząt, a rano ubierali się lekko, już znając przyszłość. Rano dworzanie atakują dziewczyny sztuczkami i kartami.”

[madohora]

„W małym ogrodzie tego domu rośnie drzewo różane,
Był wychowywany i wychowywany przez dobrego Stwórcę.
Wyleję wodę na jego podstawę i niech błogosławieństwo spadnie na jego głowę.
Proszę o to Boga, czerwone jajka są moją zapłatą.”
(Kerta, okręg Veszprém)”

[madohora]

Wielkanoc, Wielkanoc, kiedy to będzie?
Który drań przyjdzie mnie wziąć pod prysznic?
Lej, lej, włosy i głowę,
ale daj mi tę nową spódnicę.

[madohora]

[madohora]

- Czym różni się jajo kury od jaja dinozaura?
- To drugie nie mieści się w koszyczku wielkanocnym

[madohora]

[madohora]

Żona do męża: Jakie masz plany na Wielkanoc? Mąż: Takie jak Jezus… Żona: Co masz na myśli? Mąż: Zniknę w piątek i wrócę dopiero w poniedziałek Żona: To super! Jeśli tak zrobisz to ja będę jak Maria… Mąż: Co masz na myśli? Żona: Wrócę w ciąży nie dotykana przez męża

[madohora]

W kurniku spotykają się kurczak i jajko. Kurczak pyta:
- Będziesz kurą, czy kogutem?
- Ani tym, ani tym. Jutro Wielkanoc, więc będę pisanką

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Z Poniedziałkiem Wielkanocnym wiąże się tradycja śmigusa - dyngusa. Dwóch odrębnych obyczajów, które praktykowane były jednego dnia. Dlatego z czasem ich nazwy połączyły się.

[madohora]

Inne "lane" zwyczaje:
W Poniedziałek Wielkanocny gospodarze o świcie wychodzili na pola i kropili je wodą święconą, żegnali się przy tym znakiem krzyża i wbijali w grunt krzyżyki wykonane z palm poświęconych w Niedzielę Palmową. Miało to zapewnić urodzaj i uchronić plony przed gradobiciem. Pola objeżdżano w procesji konnej.

[madohora]

[madohora]

Najwięcej zwyczajów związanych było z wodą. Oblewanie wodą, praktykowano do dziś, w kulturze ludowej miało magiczne znaczenie. Miało zapewnić szczęście i pomyślność, urodę i płodność. Zwyczaj ten miał pogańskie korzenie. Mawiano, że: „Baby polewa się żeby miały szczęście w chudobie, chłopów, żeby mieli je w polu, dziewczyny – do chłopaków”. Młodym, atrakcyjnym i lubianym pannom kawalerowie nie żałowali wody wylewając na nie całe wiadra, pławiąc w sadzawkach lub korytach służących do pojenia bydła. Pominięcie jakiejś dziewczyny było dla niej wielkim wstydem. Oblewanie wodą miało niekiedy charakter matrymonialny. Powszechnym zwyczajem było rewanżowanie się oblanych dziewcząt poprzez obdarowanie kawalerów pisankami. Zarówno woda jak i jajka są symbolami życia i płodności.

[madohora]

Poniedziałek Wielkanocny miał cechy karnawału. Po wsiach chodzili przebierańcy, postacie nie z tego świata, panował nastrój zabawy. Dziady Śmigustne ubrane w słomiane elementy obchodziły domu zbierając datki; Siuda-Baba, czyli dziad i baba z uczernionymi sadzą twarzami, kożuchach wywróconych sierścią na wierzch, baba z lalką –dzieckiem na ręku, a dziad z krzyżem i grubym różańcem, chodzili po wsi i nagabywali spotkanych przechodniów, całując ich i brudząc twarzy, domagali się datków.

[madohora]

Oddaliśmy im za swoje — powiada Symes — aż wody zabrakło, ale przemokliśmy do nitki“. Oczywiście u chrześcijan zwyczaj stary musiał przekształcić się. W Polsce narzucono mu nazwę niemiecką i przywiązano do wiosennego święta Wielkiejnocy. Już Libelt zwrócił uwagę, że dyngus może być spolszczeniem niemieckiego wyrazu Dünnguss, znaczącego cienkusz, polewkę wodnistą, wreszcie chlust wody. Znakomici językoznawcy Brükner i Karłowicz powiadają, że słowo dyngować pochodzi z niemieckiego dingen, wykupywać się, umawiać, szacować. Dingnus, dingnis, znaczy wykupno w czasie wojny jako obrona od rabunku. Szacunkiem takim czyli dingnusem okupowano się żakom i młodzi, składając im do kobiałek jaja i małdrzyki, aby nie oblewali wodą.

[madohora]

Gdzie taki dyngus, osobliwie u młodego małżeństwa, miał być odprawiany, pouprzątano meble kosztowniejsze, sami przebierali się w suknie najskromniejsze, którym woda nie szkodziła. Największa była rozkosz przydybać jaką damę w łóżku, przytrzymana przez mężczyzn w koszulce, musiała pływać w powodzi. W dzień ten wstawały więc jak najraniej albo jak najmocniej zawierały sypialnie. Mężczyźni w łóżkach nie podlegali takowej napaści od kobiet, których skromność tego czynić nie pozwalała“. O zwyczaju tym jest stare przysłowie:

[madohora]

Śmigusem zaś nazywają mazurzy oblewanie dziewcząt wodą przez chłopców w drugi dzień Wielkiejnocy i chłopców przez dziewczęta w dniu trzecim, co nieraz przy studni kubłami się odbywa. Najstarsze osoby na Podlasiu, np. 90-letnia matka piszącego to, pamiętają dobrze z lat dziecinnych i tradycyi, że oblewanie się wodą w drugi dzień Wielkiejnocy nazywano na Podlasiu „śmigusem“ zarówno u ludu jak po dworach. Nazwy dyngus i śmigus, spolszczone z niemieckiego, nie dowodzą bynajmniej, żeby i sam zwyczaj przyniesiony został z Niemiec. Czyż i polewanie wodą przodownicy, niosącej wieniec dożynkowy, miałoby także od Niemców być przyjętem?

[madohora]

Velké Karlovice w regionie Vsetín przeżywają dużą migrację wielkanocną. Organizujące Centrum Informacji i Muzeum Karlowskie przygotowały dla dzieci warsztaty rękodzieła i pokazy różnych technik zdobienia pisanek. Jajka będą piernikowe, druciane, nawiercane, a może uda im się wylać kurę z wosku pszczelego.

[madohora]

Po południu Wielkanoc w Zvonicach na Solány ożyje tradycyjnym rzemiosłem - malowaniem pisanek, robieniem na drutach kamienia nazębnego, drutowaniem, malowaniem witraży i rzeźbieniem w drewnie. Będzie pieczenie baranków wielkanocnych, śpiew i muzyka na talerzach Soláň. Program zakończy się o godzinie 17:00. Do przejażdżki po Solánach przygotowany zostanie powoz konny.

[madohora]

Woda jest jednym z najważniejszych żywiołów, niezbędnym do życia. W kulturze ludowej woda miała znaczenie ambiwalentne. Z jednej strony była symbolem życia, wieczności, oczyszczała i uświęcała, a z drugiej strony posiadała moc destrukcji, budziła grozę (tą ambiwalencję doskonale ilustruje symbolika potopu – jego niszczycielskiej a zarazem oczyszczającej siły). Wodę wykorzystywano w zabiegach leczniczych oraz magicznych, stanowiła nieodłączny element wielu rytuałów i obrzędów.

[madohora]

„W wodzie odbija się niebo, więc kto do niej pluje, to tak jakby pluł na Boga”.

[madohora]

W postaci padającego deszczu i porannej rosy woda miała moc zapładniającą, pobudzającą do życia. Woda źródlana miała moc regenerującą i oczyszczającą. Wodę bieżącą, symbolizująca rozwój i upływający czas przeciwstawiono wodzie stojącej – woda „zastygła”, czyli staw albo bagno, wiązana była z demonicznymi mocami, byłą siedliskiem brudu i choroby.

[madohora]

Powszechnym zwyczajem było mycie się w Wigilię Bożego Narodzenia w wodzie. Do tego calu powinno się używać wody bieżącej, z rzeki lub potoku. Czasem dodawano do niej srebrne monety. Takie rytualne obmycie się zapewnić miało zdrowie i pomyślność. Obmywano się także bieżąca wodą na wiosnę, w celu zwiększenie sił rekreacyjnych przyrody. W Wielki Piątek, jeszcze przed świtem, należało wykąpać się w najbliższej rzece, bez świadków. W Wielkanocny Poniedziałek powszechnym zwyczajem było oblewanie wodą dziewcząt – miało to zapewnić dostatek i płodność.

[madohora]

Wodę święcono w Wielką Sobotę. W czasie świąt Wielkanocnych powszechnym zwyczajem było święcenie domowników, obejścia i pól kropidłem wykonanym z wielkanocnej palmy poświęconej w Niedzielę Palmową.

[madohora]

„Wierzono, że porost włosów, ich bujność i długość można sobie zapewnić myjąc się wodą deszczową o szczególnych mocach zapładniających. Chodząc z odkrytą głową w czasie wiosennego deszczu dziewczęta chciały, aby ich włosy nabrały siły i długości. Mycie się wodą deszczową (albo marcową, to znaczy żywą) miało zapewnić kobietom urodę”.

naludowo.pl/kultura-ludowa/woda-w-kulturze-ludowej-tradycji-obrzedy-znaczenie-religii.html

[madohora]

Na czerwonej śrubie jest żółty smar
Co to za budyń
bez przypraw, bez jajek?

[madohora]

Pogrzeb żuru i śledzia – dawny ludowy zwyczaj wielkanocny (obchodzony głównie na Kujawach), polegający na tak zwanym wybijaniu żuru, czyli tłuczeniu garnków napełnionych popiołem, gnojem, błotem i innymi nieczystościami o drzwi i okna domów po to, aby te drzwi i okna ubrudzić.

[madohora]

„W godzinę po odejściu Zapusta, czyli księcia mantuańskiego, wyniósł ojciec gospodyni na kiju uwiązanego śledzia i woreczek z popiołem, a gospodyni wniosła miskę żuru, już postno przyprawionego. Stary potrząsając śledziem i popiołem, obchodził izbę do koła, wypędzając niby mięsopust (karnawał).

[madohora]

Z ostatnimi dniami Wielkiego Postu związane były ciekawe obyczaje ludowe: topienie Judasza oraz pogrzeb żuru i śledzia. W Wielką Środę odbywało się topienie Judasza. Rozkrzyczany, rozśpiewany korowód młodych po całej wsi ciągnął kukłę wypchaną słomą. Poza obrębem wioski wrzucano ja do wody, rzucano w nią kamienie, aż poszła na dno

[madohora]

Takie zachowanie przebierańców nawiązuje m.in. do biblijnego motywu, mówiącego o wysłannikach żydowskich, którzy nie uwierzyli w zmartwychwstanie Jezusa, w wyniku czego stracili mowę.

[madohora]

Jak dodała, trudno ustalić jednoznacznie, kiedy narodziła się tradycja dziadów śmigustnych. - Do najazdów tatarskich dochodziło w Polsce w XIII w., jednak wioska Dobra powstała na przełomie XIV i XV w. - wyjaśniła.

[madohora]

[madohora]

Znany nie tylko w naszym regionie, ale i w całej Polsce, a także za granicą Zespół Regionalny Pieśni i Tańca „Cepelia Fil-Wilamowice” czyli słynne Wilamowickie Śmiergusy są już w pełnej gotowości. Jak co roku, gdy tylko przeminie Wielkanocna Niedziela i nastanie Lany Poniedziałek wyruszą z wizytą do okolicznych domostw, by panny wodą zlać. Jak mówi kierownik zespołu doktor Jolanta Danek, etnograf i etnolog, Wielkanoc to intensywny okres dla Wilamowickich Śmiergusów. – Przeważnie to właśnie do Wilamowic przyjeżdża najwięcej gości na nasze występy. W tym okresie rzadko wyjeżdżamy, ale z programem śmierguśnickim i wilamowskim jeździmy po całej Europie i promujemy tę naszą kulturę, która dzięki swojej odmienności zyskuje całe rzesze sympatyków. Co warto sam język wilamowski przywieźli na te ziemie osadnicy już w XIII wieku, bo tych czasów właśnie sięgają nasze korzenie i tak przez lata nasza kultura przetrwała, a my ją kultywujemy śpiewem i tańcem – podkreśla Jolanta Danek.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Wezwanie z ciemności do światła było jednym z najpopularniejszych tematów paschy żydowskiej, opowiadania o Exodusie. Również wezwanie skierowane do chrześcijan, by byli ludźmi wolnymi, wydaje się być elementem hagady. Wolność, wyzwolenie jest typowym tematem żydowskiej katechezy na święto Pesach (por. Exodus Rabba 12,2). Piotr napisał:

[madohora]

Podczas gdy mniejsze falla rozsiane po ulicach są palone mniej więcej w tym samym czasie, ostatnia falla, która jest spalana, jest tą główną, która jest odkładana na koniec, aby każdy mógł ją obejrzeć. Ta główna falla znajduje się na zewnątrz Ajuntament – ​​budynku ratusza. Ludzie przybywają kilka godzin przed planowanym czasem palenia, aby zobaczyć ją z pierwszego rzędu. Ta ostatnia falla jest palona publicznie po sygnale od Fallera Major do oficjalnego rozpoczęcia.

[madohora]

Do początku XX wieku wodospady były wysokimi pudełkami z trzema lub czterema lalkami z wosku ubranymi w ubrania z tkaniny. Zmieniło się to, gdy twórcy zaczęli używać tektury. Produkcja wodospadów nadal ewoluuje w czasach współczesnych, kiedy największe ekspozycje są wykonane z polistyrenu i miękkiego korka, który łatwo formuje się za pomocą gorących pił. Techniki te pozwoliły na tworzenie wodospadów o wysokości ponad 30 metrów.

[madohora]

Wraz z przywróceniem demokracji i końcem rządowej cenzury, krytyczne fallesy pojawiły się ponownie, a wraz z nimi obsceniczne satyryczne. Pomimo trzydziestu lat wolności słowa, światopogląd fallera może być nadal społecznie konserwatywny, często seksistowski i może obejmować część amoralizmu polityki Walencji. Czasami prowadziło to do krytyki ze strony niektórych krytyków kultury, ekologów i postępowych. Mimo to istnieją celebranci wszystkich ideologii i frakcji, którzy mają różne interpretacje ducha celebracji. Chociaż ostatnie inicjatywy, takie jak mistrzostwa pilotażowe , konkursy literackie i inne wydarzenia, poszerzyły jego wyraz kulturowy, miasto nadal obejmuje takie starożytne tradycje, aby wyrazić swoją własną, wyjątkową tożsamość

[madohora]

W 1896 roku ogłoszono stan wojny z powodu wojny amerykańsko-hiszpańskiej , a Święto Fallas zostało odwołane dwa dni przed jego rozpoczęciem.

[madohora]

Secció Especial to grupa największych i najbardziej prestiżowych komisji falles w mieście Walencja. W 2007 r. grupa składała się z 14 komisji. Ta klasa falles została po raz pierwszy założona w 1942 r. i pierwotnie obejmowała falles Barques, Reina-Pau i Plaça del Mercat. Obecnie żadna z nich nie jest już w tej grupie. Komisja, która najczęściej uczestniczyła w tej grupie od 2015 r., to Na Jordana, z 62-krotnym udziałem. Secció Especial przyznaje nagrody z wyjątkiem nagrody przyznawanej przez Radę Miasta Walencji; zdobycie pierwszej nagrody w Secció Especial jest najbardziej prestiżową nagrodą, jaką może wygrać falla. Wszystkie pozostałe falles dzielą się na różne klasy (18 od 2017 r.), określone na podstawie kwoty pieniędzy zainwestowanej w każdą z tych prac.

[madohora]

W czerwcu wypada przesilenie letnie. Wierzono, że najkrótsza noc w roku to czas niezwykły, kiedy odwrócony zostaje codzienny porządek, a pozaziemskie moce są szczególnie aktywne. Pierwotnie Słowianie obchodzili Noc Kupały – święto wody, ognia, płodności i urodzaju. Po wprowadzeniu chrześcijaństwa podjęto próbę zasymilowania pogańskich obrzędów – zaczęto wówczas obchodzić wigilię św. Jana zwaną potocznie Nocą Świętojańską. Nie wykorzeniono jednak pogańskich zwyczajów, które przetrwały do początków XX wieku. W Noc Świętojańską czczono przede wszystkim ogień – wzniecano wielkie ogniska zwane sobótkami na leśnych polanach, wzgórzach i nad brzegami jezior. Skakano przez nie, palono w nich suszone zioła, przez ogień przepędzano bydło aby uchronić je przed chorobami. Przy ogniskach młodzież bawiła się do samego rana. Tej nocy czczono także wodę, puszczano na nią wianki wite z ziół i kwiatów. Od tej pory wolno już było kąpać się w rzekach i jeziorach, ponieważ woda „ochrzczona przez św. Jana” jest już bezpieczna. Podczas Nocy Świętojańskiej szukano także magicznego kwiatu paproci, wierząc, że kto go odnajdzie, zdobędzie wszelkie bogactwa świata. W rzeczywistości szukanie kwiatu paproci było pretekstem do miłosnych spotkań.

[madohora]

Poszukiwanie kwiatu paproci:

Według legendy kwiat paproci zakwitał w Noc Kupały. Wierzono, iż ten kto odnajdzie kwiat zostanie obdarzony mądrością oraz siłą. Zdobycie rośliny nie było wcale takie łatwe, otóż strzegły jej niewidzialne straszydła, które wydawały hałas jeżeli ktoś się do nich zbliżał.

[madohora]

W kulturze ludowej kłokoczka uważana była za krzew posiadający niezwykłe, magiczne właściwości. Zakwitnięcie kłokoczki uważano za znak rozkwitu wiosny. Gałązki kłokoczki wchodziły w skład zielnych bukietów święconych w dniu Matki Boskiej Zielnej (15 sierpnia). Pędy tego krzewu dodawano do palm wielkanocnych. Po poświęceniu wyjmowano pędy kłokoczki z palmy, cięto i robiono z nich małe krzyżyki, które później przybijano nad drzwiami wejściowymi do chałupy, aby ochraniały dom przed piorunami, obchodzono z nimi także pola uprawne i zatykane je w ich granice, aby zapewnić sobie dobre plony. Również w celu zapewnienia obfitego urodzaju gospodarze przed pierwszym wiosennym siewem kreślili kijem z kłokoczki krzyż na ziemi.

[madohora]

Wróżby miłosne i matrymonialne należało wykonywać w odpowiedni dni – w czasie przełomów, kiedy aktywowały się moce nadprzyrodzone. Wróżenie było domeną panien, jednak wróżyli i kawalerowie. Młodzi mężczyźni wróżyli w wigilię św. Katarzyny, która przypadała 24 listopada. Jednak wróżby te nie były liczne: wyciągano karteczkę z imieniem przyszłej wybranki, , zrywano gałązkę czereśni lub wiśni i wkładano do wody – jeśli zakwitała na Boże Narodzenie wróżyło to pomyślność w konkurach. W nocy z 24 na 25 listopada przyszła żona mogła ukazać się chłopcu we śnie, szczególnie jeśli przed snem wytarł się po myciu dziewczęcą zapaską lub koszulą. Znacznie popularniejsze były wróżby dziewczęce odbywające się w czasie Andrzejek, czyli w wigilię św. Andrzeja (29 listopada). Mówiono, że: „W dzień świętego Andrzeja, pannom z wróżby nadzieja”. Młode dziewczęta zabierały się potajemnie w jednym z domów i wróżyły sobie powodzenie w miłości. Ustawiano w szeregu buty i przestawiano je jeden za drugim – której but pierwszy dotknął progu, ta miała najszybciej wyjść za mąż. Lano także roztopiony wosk lub ołów na zimną wodę – powstały kształt wróżył przyszłość. Pieczono specjalne placki, które ustawiano w rzędzie na ławie – której placek został jako pierwszy zjedzony przez psa ta, ta miała w krótce wyjść za mąż. Odliczano także kołki na płocie- jeśli były „do pary” znaczyło to niedaleki ślub. Losowano także przedmioty ukryte pod miską: czepiec znaczył rychłe zamążpójście, ruta staropanieństwo, różaniec pójście do klasztoru, zaś szmaciana lalka nieślubne dziecko. Wróżby matrymonialne odprawiano także w inne dni. W dzień św. Barbary dziewczęta wróżyły sobie szczęście w miłości – jeśli ucięte tego dnia gałązki czereśni po włożeniu do wody zakwitły na Boże Narodzenie, znaczyło to odwzajemnioną miłość i szybkie zamążpójście. Z kolei w Wigilię Bożego Narodzenia dziewczęta nasłuchiwały, z której strony zaszczeka pies lub zahuczy sowa – z tej strony miał nadejść przyszły mąż. W noc świętojańską dziewczęta kładły na wodzie uplecione wianki. Ta, której pierwszy ruszył z miejsca, powinna wydać się w tym samym roku. Szybko za mąż miała także wydać się panna, której wypadało trzymać do chrztu pierwszego chłopca. Gdy zaś miała trzymać dziewczynkę, groziło to staropanieństwem. Warto przy tym zaznaczyć, że zgodnie z tradycją, nie wolno było odmówić trzymania dziecka od chrztu.

[madohora]

Świat w wyobrażeniach ludowych przepełniony był magią. Wierzono w istnienie różnego rodzaju sił nadprzyrodzonych oraz reprezentantów tych sił, czyli demonów. Według ludowego światopoglądu demony te mogły mieć zarówno negatywny, jak i pozytywny wpływ na ludzką egzystencję, dlatego starano się zachować szczególną ostrożność i unikano z nimi kontaktu. Wiele istot demonicznych było związanych z przestrzenią domu i obejścia.

[madohora]

Niebezpiecznym demonem, zwłaszcza dla rodzących kobiet i ich dzieci, była mamuna. Wierzono, że w tego demona zamienia się dusza kobiety zmarłej w czasie ciąży lub połogu. Mamuna miała szczególnie dokuczać ciężarnym kobietom i położnicom, przede wszystkim zaś podmieniała nowonarodzone dzieci. Takie podmienione dziecko nazywano odmieńcem. Odmieńca można było łatwo rozpoznać. Wyróżniała go wyjątkowa brzydota, zbyt duża lub zbyt mała głowa, cienkie ręce i nogi, paznokcie w kształcie pazurów. Odmieniec był płaczliwy, mało spał, ciągle był głodny i złośliwy dla otoczenia. Stosowano różne praktyki aby pozbyć się odmieńca i odzyskać własne dziecko. Odmieńca kładziono na kupie gnoju lub śmieci albo wynoszono na drogą poza wsią i chłostano go brzozową rózgą. Starano się w ogóle nie dopuścić do podmienienia dziecka przez mamunę. W tym celu kropiono kołyskę wodą święconą, a w róg łóżka położnicy zatykano zioła święcone na Matki Boskiej Zielnej. Starano się także aby na nalepie pieca ciągle płonął ogień. Mamuny mogły także prześladować małe dzieci. Aby temu zapobiec należało wykonać ze szmat dwie małe lalki (zwane mamunami) i powiesić je głową w dół na drzwiach i oknie. O północy powinna zjawić się mamuna, która ukręcała lalkom głowy. Od tego momentu przestawała dokuczać dzieciom.

[madohora]

Święta Bożego Narodzenia rozpoczynają się – jak zawsze – Wigilią Bożego Narodzenia 24 grudnia. Tym razem jest to sobota, 6 stycznia (Trzech Króli) wypada w piątek, co oznacza, że ​​święta Bożego Narodzenia trwają aż do 8 stycznia. Przerwa semestralna w roku 2017 rozpoczyna się w Wiedniu i Dolnej Austrii 6 lutego i kończy się 11 lutego, w Burgenlandzie, Karyntii, Salzburgu, Tyrolu i Vorarlbergu trwa od 13 do 18 lutego, a w Górnej Austrii i Styrii od 20 do 25 lutego.

[madohora]

[madohora]

pobożne czytanie Pisma Świętego (według tekstu zatwierdzonego przez władzę kościelną) przez pół godziny z należytym szacunkiem dla Słowa Bożego i traktowanie tej czynności jako czytanie duchowe. Za czytanie pod tymi samymi warunkami, ale krótszy czas – odpust cząstkowy. W przypadku osób, które nie mogą czytać osobiście Pisma Świętego do uzyskania odpustu zupełnego wystarczy, gdy będą słuchać czytającego (także np. z wykorzystaniem środków audiowizualnych)

[madohora]

dla dusz cierpiących w czyśćcu odpust cząstkowy można uzyskać za:
pobożne odmówienie pochodzących z Liturgii Godzin jutrzni lub nieszporów
odmówienie modlitwy „Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci. Niech odpoczywają w pokoju wiecznym”.

[madohora]

○ Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji - zyskuje się odpust cząstkowy)
○ Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna
○ Przyjęcie Komunii świętej
○ Odmówienie modlitwy (np. "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Mario") w intencjach Ojca Świętego. Nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. w różnych kalendarzach czy serwisach www.
○ Wykonanie czynności związanej z odpustem

[madohora]

Odpust na Bielanach

[madohora]

ODPUSTY

[madohora]

Penitencjaria Apostolska poprzez dwa dekrety wydane w 2002 r. ustanowiła także odpusty związane z kultem Miłosierdzia Bożego:

Odpustu zupełnego pod zwykłymi warunkami (sakramentalna spowiedź, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencjach Ojca Świętego) udziela się w granicach Polski wiernemu, który z duszą całkowicie wolną od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu pobożnie odmówi Koronkę do Miłosierdzia Bożego w kościele lub kaplicy wobec Najświętszego Sakramentu Eucharystii, publicznie wystawionego lub też przechowywanego w tabernakulum.
Jeżeli zaś ci wierni z powodu choroby (lub innej słusznej racji) nie będą mogli wyjść z domu, ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny.
W innych zaś okolicznościach odpust będzie cząstkowy.

[madohora]

Są trzy ogólne warunki uzyskania odpustu cząstkowego:
Wierny dostępuje odpustu cząstkowego, jeśli w czasie spełniania swoich obowiązków i w trudach życia wznosi myśli do Boga z pokorą i ufnością, dodając w myśli jakiś akt strzelisty, np. "Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami"
Jeśli wierny powodowany motywem wiary przyjdzie z pomocą potrzebującym współbraciom, pomagając im osobiście lub dzieląc się z nimi swoimi dobrami, uzyskuje odpust cząstkowy
Gdy wierny w intencji umartwiania się, odmówi sobie czegoś godziwego, a przyjemnego dla siebie, uzyskuje odpust cząstkowy. Warunek ten ma zachęcić wiernych do praktykowania dobrowolnych umartwień

[madohora]

Każdy, kto w tym dniu (2 sierpnia) nawiedzi swój kościół franciszkański bądź parafialny, spełniając zwykłe warunki konieczne do uzyskania odpustu, zyskuje odpust zupełny.

[madohora]

1. «Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonym warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych» (KPK, kan. 992; KKK, n. 1471). Odpust zupełny jest szczególnym darem łaski Bożej, dzięki któremu wierny będący w stanie łaski uświęcającej w sakramentalnej spowiedzi może uzyskać również darowanie kar czyśćcowych. Nie można uzyskać odpustu nie będąc w stanie łaski uświęcającej.

[madohora]

4. Spowiednicy są upoważnieni do dokonywania zmian zarówno przepisanego dzieła obdarzonego odpustem, jak też warunków do uzyskania odpustów dla osób, które mają prawną przeszkodę uniemożliwiającą lub bardzo utrudniającą zyskanie odpustów, zachowując pewną równowagę między tym, co penitent miał wykonać, a tym, co może wykonać ze względu na jego ograniczone możliwości dokonania czynu obdarzonego odpustem

[madohora]

4. W wypadku braku któregoś z wyżej opisanych wymogów, odpust będzie tylko cząstkowy. Można go zyskać więcej razy w ciągu jednego dnia

[madohora]

1. Penitencjaria Apostolska w dekrecie z 29 czerwca 2002 roku podała, co następuje: Miłosierdzie Boże zdolne jest przebaczyć najcięższe nawet grzechy, ale czyniąc to skłania wiernych do wzbudzenia w sobie nadprzyrodzonego żalu za własne grzechy, tak że podejmują oni - również z pomocą łaski Bożej - mocne postanowienie, by już więcej nie grzeszyć. Takie duchowe usposobienie pozwala rzeczywiście uzyskać wybaczenie grzechów śmiertelnych, kiedy wierny przyjmuje z pożytkiem sakrament pokuty lub też żałuje za nie przez akt doskonałej miłości bądź doskonałego żalu i postanawia przystąpić jak najprędzej do sakramentu pokuty.

[madohora]

Czwartek, 25.07.2024

18.00 – Msza św. w intencji zmarłych fundatorów, budowniczych i dobrodziejów kościoła św. Anny oraz Msza św. zbiorowa za zmarłych.

[madohora]

Z powodu nadużyć, które miały miejsce w historii Kościoła, odpusty stały się jedną z przyczyn wystąpienia Marcina Lutra i reformacji.

[madohora]

KARNAWAŁ

[lolly099]

Święta nadchodzą. I chcę pogratulować wszystkim niezapomnianego prezentu. I już zaczynam o tym myśleć. Jakie są Twoje pomysły? Znalazłem pomocne wskazówki. Co możesz polecić?

[madohora]

Znaczącą rolę podczas Luperkaliów odgrywał kult Fauna – rzymskiego bóstwa, pół człowieka, pół kozła, z przydomkiem Lupercus (chroniący przed wilkami). Ze świętem związana była podanie o Faustulusie, pasterzu, który miał znaleźć Romulusa i Remusa w wilczym legowisku i zabrać do swojego domu, gdzie mieli zostać wychowani przez jego żonę Akkę Larentię.

[madohora]

W okresie mezolitu i neolitu wraz z pojawieniem się uprawy roślin i hodowlą zwierząt na pierwszy plan wysunęły się kulty agrarne. Odkryte na ścianach świątyni w Çatalhöyük z ok. 7000 lat. p.n.e. freski oraz przedstawienia tutejszej bogini w trzech postaciach świadczą o istnieniu zorganizowanego już kultu. Na ślady kultu płodności natrafiono także w Hacilar i w Tell Halaf. Znalezione w tych miejscach figurki kobiece mogą świadczyć o kulcie Wielkiej Bogini Matki. Kobiece posążki odkryto także w Beludżystanie i w zachodnich Indiach na stanowisku tzw. kultury Kulli. Kult płodności istniał także zapewne w prearyjskich kulturach Mohendżo Daro i Harrappy

[madohora]

Do frazy śmigać= szybować/wprawiać w szybki ruch, najprawdopodobniej nawiązują pojęcia takie jak śmigłowiec, śmigło

[madohora]

Słowiański zwyczaj w tradycyjnej formie przetrwał w pobliskich krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Jest znany na Morawach (oblévacka lub Šmigrust), Słowacji (obliévacka, kúpacka) oraz w niektórych regionach zachodniej Ukrainy. Podobnym i pokrewnym słowiańskim zwyczajem do śmigusa-dyngusa jest również bułgarska peperuda. W XVI wieku słowiańską tradycję powszechnie przejęli Węgrzy. Do dziś praktykuje się tam oblewanie wodą, z pierwotnymi tradycjami, ale również z wykorzystaniem perfum lub wody kolońskiej.

[madohora]

Niedziela wielkanocna rozpoczyna się już w sobotę po zapadnięciu zmroku. Rozpoczyna ją Wigilia Paschalna, podczas której zapala się paschał – wielką woskową świecę, która symbolizuje zmartwychwstałego Chrystusa. Jest to również ostatni dzień Triduum Paschalnego, liczonego według kalendarza żydowskiego od wieczoru Wielkiego Czwartku do wieczornych nieszporów w Niedzielę. Świętowanie Wielkanocy rozciąga się na kolejne osiem dni – oktawę wielkanocną, a szerzej – na cały Okres wielkanocny, trwający 50 dni, a którego zakończeniem jest dzień pięćdziesiątnicy – Niedziela Zesłania Ducha Świętego. W 40. dniu (czwartek) obchodzona jest uroczystość Wniebowstąpienia Pana Jezusa. W tym okresie używa się w liturgii białego koloru szat liturgicznych

[madohora]

Po procesji kapłan ukazuje wiernym krzyż z zawieszoną czerwoną stułą i uklęknąwszy na najwyższym stopniu ołtarza trzykrotnie śpiewa: „Zmartwychwstał Pan z grobu”, na co lud odpowiada: „Który za nas był przybity do drzewa krzyża. Alleluja”. Potem śpiewana jest jutrznia wielkanocna. Na koniec jutrzni śpiewany jest hymn „Ciebie Boga chwalimy” oraz antyfona Maryjna „Królowo Niebios wesel się”. Następnie odprawia się uroczysta Msza Święta z sekwencją „Hostię Świętą Paschy dziwnej”. Na koniec Mszy Świętej kapłan śpiewa: „Błogosławmy Panu. Alleluja. Alleluja.”, na co wierni odpowiadają: „Bogu dzięki, Alleluja, Alleluja”

[madohora]

Potem kapłan śpiewa na przemian z wiernymi, przeplatany stichami troparion paschalny. Następnie diakon śpiewa Wielką Ektenię, po której rozbrzmiewa radosny śpiew hymnu – Kanonu paschalnego autorstwa św. Jana z Damaszku. Po każdej strofie (irmosie) hymnu diakon śpiewa małą ektenię. Okadza się także ikonostas, cerkiew i wiernych; w trakcie śpiewu kapłan wielokrotnie wychodzi przed ikonostas (co symbolizuje ukazywanie się Zmartwychwstałego Pana uczniom) i, okadzając wiernych i świątynię, wznosi okrzyk „Chrystus zmartwychwstał!” (cs. „Christos woskresie”), na co wierni odpowiadają zawołaniem „Prawdziwie zmartwychwstał!” (cs. „Woistinu woskresie”)

[madohora]

Przez cały okres paschalny wierni witając się, wypowiadają paschalne pozdrowienie: „Chrystus zmartwychwstał!” – „Prawdziwie zmartwychwstał!”, a każde nabożeństwo jest kończone uroczystą paschalną procesją wokół cerkwi

[madohora]

Sobór watykański II w konstytucji o liturgii świętej Sacrosanctum concilium dopuszcza zmianę kalendarza i daty Wielkanocy pod warunkiem, że będzie to posunięcie ekumeniczne:

[madohora]

Z obchodami świąt wielkanocnych związanych jest wiele zwyczajów ludowych (z których część wywodzi się ze starosłowiańskiego święta Jarego): śniadanie wielkanocne, pisanki, święconka, śmigus-dyngus, dziady śmigustne, Rękawka, Emaus, walatka, z kurkiem po dyngusie, Siuda Baba, wieszanie Judasza, pogrzeb żuru i śledzia, pucheroki, przywołówki, palma wielkanocna, Jezusek Palmowy.

[madohora]

Pierwsze znane odpusty pochodzą z XI w. W 1019 biskup Poncjusz z Arles udzielił odpustu wiernym przybywającym do opactwa w Montmajour. Odpustu dla uczestników wypraw krzyżowych udzielili papież Aleksander II ok. 1063 i Urban II w 1095. Jako pierwszy słowem odpust (z łac. indulgentia) posłużył się w pismach św. Bernard z Clairvaux. Wcześniej pojęcie odpustu znane było pod innymi nazwami, jak absolutio, relaxatio, condonatio, remissio oraz venia.
W 1216 papież Honoriusz III zatwierdził odpust Porcjunkuli

[madohora]

Na początku XVI wieku arcybiskupem Magdeburga był Albrecht Brandenburski. Biskup ten zaczął gromadzić majątek i przywłaszczać beneficja w sposób sprzeczny z zasadami. Współpracował z nim ściśle dominikanin Jan Tetzel, który upraszczając doktrynę i działając jako wędrowny kaznodzieja, opracował sposób na gromadzenie zysków przez handel „listami odpustowymi”, które nie tylko miały być dowodem odpuszczenia kar doczesnych, ale miały być również gwarancją zbawienia. Takie postępowanie wzbudziło powszechny niesmak i zgorszenie wśród duchownych. 31 października 1517 augustianin Marcin Luter wywiesił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez przeciw „handlowi odpustami”. Dzięki wynalazkowi druku tezy szybko rozpowszechniły się w Rzeszy.

[madohora]

Pod wpływem uniwersytetów w Kolonii i Louvanium Leon X wydał w 1520 kolejną bullę – Exsurge Domine. Bulla ta uznawała za nieprawowierne 41 zdań Lutra i wzywała go do ich odwołania w ciągu 60 dni[14]. Wśród tych zdań sześć dotyczyło odpustów.

[madohora]

[madohora]

Trzy ostatnie warunki (spowiedź, komunia, modlitwa) można wypełnić na wiele dni przed lub po wykonaniu przepisanej czynności. Wypada jednak, by Komunia św. i modlitwa w intencjach papieskich miały miejsce w tym dniu, w którym wykonuje się wspomnianą czynność związaną z odpustem

[madohora]

odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego przed Najświętszym Sakramentem wystawionym do adoracji lub przechowywanym w tabernakulum (odpust ten obowiązuje na terenie Polski). W przypadku osób, które nie mogą udać się do kościoła lub kaplicy, np. z powodu choroby, „ ale odmówią Koronkę do Miłosierdzia Bożego z ufnością i z pragnieniem miłosierdzia dla siebie oraz gotowością okazania go innym, to pod zwykłymi warunkami również zyskują odpust zupełny, z zachowaniem przepisów co do «mających przeszkodę»

[madohora]

za „udział w niektórych obrzędach dopełnianych w tygodniu modlitw o jedność chrześcijaństwa oraz w modlitewnym zakończeniu tego tygodnia”[45] (pobożne odmówienie modlitwy w tym celu – cząstkowy)
za udział w uroczystościach zakończenia misji ludowych, o ile wierny wysłuchał w czasie misji kilku nauk
za pobożne przyjęcie błogosławieństwa papieskiego, którego udziela papież „Urbi et Orbi” – nawet przez radio czy telewizję. Odpust można również uzyskać za przyjęcie błogosławieństwa papieskiego, którego udziela biskup (także przez telewizję czy radio)
za pobożne nawiedzenie jednej z czterech bazylik patriarchalnych w Rzymie oraz odmówienie w niej modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”. Odpust ten można uzyskać, gdy pielgrzymuje się razem ze wspólnotą. W przypadku pielgrzymki indywidualnej dodatkowo powinna być ona „połączona ze wzbudzeniem aktu synowskiego poddania papieżowi”. Odpust w obu przypadkach można uzyskać:
w uroczystość patrona bazyliki
w każde święto nakazane
raz w roku w jakiś inny dzień wybrany przez wiernego

[madohora]

za udział w nabożeństwie w czasie pasterskiej wizytacji (kanoniczna wizytacja biskupia)
za nawiedzenie kościoła lub ołtarza w dniu jego konsekracji oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
za jednorazowe nawiedzenie kościoła w którym odbywa się synod diecezjalny oraz odmówienie tam modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
za nawiedzenie kościoła parafialnego w dniu święta tytularnego (święto tytułu) i w dniu 2 sierpnia (Matki Bożej Anielskiej) – odpust Porcjunkuli oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
za pobożne nawiedzenie kościoła lub kaplicy zakonnej w dniu święta Założyciela zakonu oraz odmówienie w nim modlitw „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”
jeżeli nie ma kapłana, który udzieliłby umierającemu sakramentów i odpustu zupełnego, Kościół udzieli mu odpustu zupełnego w momencie śmierci byleby za życia miał zwyczaj odmawiania jakichkolwiek modlitw. Odpust ten uzyskać może wierny w godzinie śmierci, który jest odpowiednio dysponowany („stan łaski uświęcającej i wolność od przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet lekkiego”). Do uzyskania tego odpustu chwalebną jest rzeczą posługiwanie się krzyżem lub krucyfiksem.

[madohora]

odmówienie modlitwy:

„Maryjo, Matko łaski, Matko Miłosierdzia, broń mnie od wroga i przyjmij w godzinę śmierci”
„Pomnij, o Najświętsza Panno Maryjo, że nigdy nie słyszano, abyś opuściła tego, kto się do Ciebie ucieka, Twej pomocy przyzywa, Ciebie o przyczynę prosi. Tą ufnością ożywiony, do Ciebie, o Panno nad pannami i Matko biegnę, do Ciebie przychodzę, przed Tobą jako grzesznik płaczący staję. O Matko Słowa, racz nie gardzić słowami moimi, ale usłysz je łaskawie i wysłuchaj. Amen”
„Witaj Królowo, Matko miłosierdzia, życie słodyczy i nadziejo nasza witaj. Do Ciebie wołamy, wygnańcy, synowie Ewy, do Ciebie wzdychamy jęcząc i płacząc na tym łez padole. Przeto, Orędowniczko nasza, one miłosierne oczy Twoje na nas zwróć, a Jezusa, błogosławiony owoc żywota Twojego, po tym wygnaniu nam okaż. O łaskawa, o litościwa, o słodka Panno Maryjo!”
„Święta Maryjo, przybądź z pomocą biednym, wspomóż słabych, pociesz płaczących, módl się za ludem, proś za duchowieństwem, wstawiaj się za niewiastami pobożnymi. Niech doświadczą pomocy wszyscy, którzy Cię ze czcią wspominają”
Pod Twoją obronę

[madohora]

Ponadto dla Polski zostały zatwierdzone także dwa dodatkowe odpusty zupełne:
○ Udział w nabożeństwie Gorzkich Żalów jeden raz w Wielkim Poście w jakimkolwiek kościele na terenie Polski;
○ Nawiedzenie dowolnej bazyliki mniejszej w następujące dni:
- w uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła (29 czerwca)
- w święto tytułu
- w dniu 2 sierpnia (odpust "Porcjunkuli")
- jeden raz w ciągu roku w dniu określonym według uznania

[madohora]

Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji - zyskuje się odpust cząstkowy)
Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna
Przyjęcie Komunii świętej
Odmówienie modlitwy (np. "Ojcze nasz" i "Zdrowaś Mario") w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież. Intencje te są często ogłaszane, m.in. na naszych stronach z kalendarzem na dany miesiąc)
Wykonanie czynności związanej z odpustem

[madohora]

Przyjęcie błogosławieństwa udzielanego przez Papieża Urbi et Orbi (Miastu i Światu) - choćby tylko przez radio lub telewizję;
Adoracja i ucałowanie Krzyża w trakcie liturgii Męki Pańskiej w Wielki Piątek;
Odmówienie modlitwy Oto ja, o dobry i najsłodszy Jezu po Komunii świętej przed obrazem Jezusa Chrystusa w każdy piątek Wielkiego Postu oraz w Wielki Piątek (w pozostałe dni - odpust cząstkowy);
Uczestnictwo w uroczystym zakończeniu Kongresu Eucharystycznego;
Uczestnictwo w rekolekcjach trwających przynajmniej trzy dni;
Publiczne odmówienie aktu wynagrodzenia Sercu Jezusowemu O Jezu Najsłodszy, któremu za miłość bez granic w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa (w inne dni - odpust cząstkowy);
Publiczne odmówienie aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi O Jezu najsłodszy, Odkupicielu rodzaju ludzkiego w uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata (w inne dni - odpust cząstkowy);
Posługiwanie się przedmiotami pobożności (krucyfiksem, krzyżem, różańcem, szkaplerzem, medalikiem), o ile zostały pobłogosławione przez Papieża (ewentualnie - przez biskupa), po odmówieniu jakiejkolwiek formuły wyznania wiary w uroczystość świętych Apostołów Piotra i Pawła 29 czerwca; jeśli przedmioty były pobłogosławione przez kapłana lub diakona - odpust cząstkowy;
Przyjęcie Pierwszej Komunii świętej lub pobożne uczestnictwo w takiej uroczystości;
Sprawowanie i uczestnictwo we Mszy świętej prymicyjnej;
Sprawowanie i uczestnictwo we Mszy świętej z okazji 25-, 50- i 60-lecia kapłaństwa;
Odmówienie w całości (i bez przerwy) przynajmniej jednej części różańca (pięciu dziesiątek) w kościele, kaplicy publicznej, w rodzinie, wspólnocie zakonnej czy pobożnym stowarzyszeniu, połączone z rozmyślaniem nad rozważanymi tajemnicami (odmówienie poza tymi miejscami lub wspólnotami - odpust cząstkowy);
Czytanie Pisma Świętego z czciš należnš Słowu Bożemu i na sposób lektury duchowej przynajmniej przez pół godziny z tekstu zatwierdzonego przez władzę kościelną. Kto nie może czytać osobiście, wystarczy, gdy słucha czytającego nawet przez środki audiowizualne.
Jednorazowe nawiedzenie kościoła, w którym trwa Synod diecezjalny;
Pobożne odmówienie (śpiew) modlitwy Przed tak wielkim Sakramentem podczas liturgii Wieczerzy Pańskiej po Mszy świętej (w Wielki Czwartek) oraz w uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało); w innym czasie - odpust cząstkowy;
Publiczne odmówienie (śpiew) hymnu Ciebie Boga wysławiamy (Te Deum) jako podziękowanie za otrzymane łaski w ostatnim dniu roku (w innym czasie, nawet prywatnie - odpust cząstkowy);
Publiczne odmówienie (śpiew) hymnu Przyjdź Duchu Święty (Veni Creator) w Nowy Rok i w uroczystość Zesłania Ducha Świętego (w pozostałe dni, nawet prywatnie - odpust cząstkowy);

[madohora]

Porcjunkula (łac. portiuncula, mała cząsteczka, skrawek gruntu) − kaplica pod wezwaniem Matki Bożej Anielskiej, którą św. Franciszek w XIII wieku otrzymał w darze od benedyktynów i odbudował własnymi rękami. Znajduje się ok. 2 km od Asyżu, rodzinnej miejscowości świętego. Na podarowanym terenie powstały szałasy pierwszych naśladowców św. Franciszka. Kościółek stał się po śmierci świętego miejscem jego kultu. Dzisiaj znajduje się wewnątrz bazyliki Matki Bożej Anielskiej.

[madohora]

Trochę historii

Dlaczego święto Matki Bożej Anielskiej Porcjunkuli? Otóż ma to związek z kościołem Matki Bożej Anielskiej pod Asyżem. Według podania, była to pierwotnie kapliczka ufundowana w VI w. (2 km na południe od Asyżu) przez pielgrzymów wracających z Ziemi Świętej. Mieli oni przywieźć grudkę ziemi z grobu Matki Bożej. Za czasów św. Franciszka kapliczka ta miała już nazwę Matki Bożej Anielskiej. Była ona wówczas w stanie ruiny, dlatego też św. "Biedaczyna" z Asyżu w zimie 1207/1208 r. odbudował ją i tam zamieszkał. Wkrótce przyłączyli się do niego towarzysze. Nie jest wykluczone, że ona sam nadał jej nazwę Matki Bożej Anielskiej, bo jak głosi legenda, słyszano często nad kapliczką głosy anielskie. W tym czasie kapliczka wraz z przyległą posesją stanowiła jeszcze własność benedyktynów z pobliskiej góry Subasio, jednak wkrótce (1211 r.) odstąpili ją św. Franciszkowi i jego współbraciom, którzy wybudowali sobie tam ubogie szałasy - domy. W kilka lat później, dokładnie 2 sierpnia 1216 r., miało miejsce uroczyste poświęcenie (konsekracja) kapliczki-kościółka.
W tym też czasie funkcjonowała w stosunku do ww. kościółka druga nazwa - Porcjunkula, być może również wprowadzona przez św. Franciszka. Etymologicznie oznacza ona tyle, co kawałeczek, drobna część. Prawdopodobnie nawiązywała ona do bardzo małych rozmiarów kościółka i przyległego terenu. Tak więc Porcjunkula stała się macierzystym domem zakonu św. Franciszka.
Dwieście lat później - w roku 1415 św. Bernardyn ze Sieny osadził tu swoich synów duchowych - obserwantów, którzy wystawili tu spory klasztor wraz z okazałym kościołem. W latach 1569-1678 wybudowano świątynię, w środku której znajduje się w stanie surowym zachowany pierwotny kościółek-kapliczka Porcjunkula. Przy końcu bocznej nazwy jest cela, w której mieszkał i dokonał życia św. Franciszek. 11 kwietnia 1909 r. papież Pius X podniósł kościół Matki Bożej Anielskiej w Asyżu do godności Bazyliki patriarchalnej i papieskiej.

[madohora]

4. Gdyby nawet to (co podano wyżej) nie było możliwe do wykonania, w tym dniu odpust zupełny mogą zyskać ci, którzy duchowo zjednoczą się z wiernymi, spełniającymi w zwyczajny sposób przepisane praktyki w celu uzyskania odpustu, i ofiarują Miłosiernemu Bogu modlitwę, a wraz z nią cierpienie spowodowane chorobą i trudy swojego życia, podejmując jednocześnie postanowienie, że spełnią trzy zwyczajne warunki przepisane do uzyskania odpustu zupełnego, gdy tylko będzie to możliwe

[madohora]