ZJAWISKA ATMOSFERYCZNE

[madohora]

ATAK ZIMY NA ŚLĄSKU - Nasze Miasto - 29.11.2017

[madohora]

ATAK ZIMY NA ŚLĄSKU, DROGI ZAKORKOWANE - Dziennik Zachodni - 29.11.2017

[madohora]

Majowa pełnia, ostatnia tej wiosny, przypadnie 18 maja o godzinie 23:11 i będzie nosić nazwę Pełni Kwiatowego Księżyca, Mlecznego Księżyca i Kukurydzianego Księżyca

[madohora]

Lipcowa pełnia będzie nosić nazwę Pełni Burzliwego Księżyca. Miesiąc ten zazwyczaj najbardziej obfituje w błyskawice w ciągu całego roku. Czasem lipcowa pełnia określana jest też jako Pełnia Kozłów lub Pełnia Sianokosów

[madohora]

CZEKA NAS WYJĄTKOWY MIESIĄC - Interia - 21.01.2020

[madohora]

DZISIAJ RÓŻOWA PEŁNIA KSIĘŻYCA - Nasze Miasto - 07.04.2020

[madohora]

NIEZWYKŁE ZJAWISKA - Interia - 14.04.2020

[madohora]

Księżyc i MarsW piątkowy poranek 15 maja Srebr-ny Glob zbliży się do Marsa, który jest jedną z najczęściej badanych planet pod kątem poszukiwania śladów życia. Jeśli więc ktoś jeszcze nie widział tej planety, to w piątek przed wschodem Słońca będzie mógł ją łatwo zobaczyć powyżej Księżyca (rys. 2).Obecnie Mars nie ma jeszcze impo-nującego blasku i świeci jasnością zbli-żoną do Saturna. Jego tarcza ma teraz jeszcze maleńkie rozmiary (8 sekund kątowych) i przez nieduży teleskop nie zobaczymy na niej nic szczególnego. Jednak za kilka miesięcy znacząco się to zmieni. Warto bowiem wiedzieć, że w październiku tego roku Mars znajdzie się w tzw. opozycji, czyli po przeciw-nej stronie Ziemi niż Słońce, uzyskując największe zbliżenie do naszej plane-ty. Wtedy będzie on atrakcją jesiennych nocy, świecąc silnym blaskiem zbliżo-nym do Jowisza. Również obserwacje teleskopowe mogą wtedy dostarczyć wielu atrakcji, bo tarcza Marsa będzie niemal trzykrotnie większa niż obecnie, osiągając średnicę prawie 23 sekund kątowych Teraz jednak musimy się zadowo-lić widokiem tej planety o umiarko-wanym jeszcze blasku, dostrzegając atrakcyjność zjawiska w samym jej zbli-żeniu z Księżycem. Po minięciu Mar-sa nasz naturalny satelita powędruje dalej na wschód, zbliżając się powoli do nowiu. Jako „nowy” Księżyc zacznie się jawić po 22 maja, ale tym razem na wieczornym niebie, gdzie napotka na swej drodze dwie kolejne planety.

[madohora]

POGODA - Nasze Miasto -21.10.2020

[madohora]

POGODA - Nasze Miasto - 24.10.2020

[madohora]

UTRUDNIENIA NA ŚLĄSKU - Nasze Miasto - 24.10.2020

[madohora]

POGODA - Nasze Miasto - 27.10.2020

[madohora]

POGODA NA TYDZIEŃ W KATOWICACH - Nasze Miasto - 27.10.2020

[madohora]

PÓŁ POLSKI SPOWITE MGŁĄ - www.dobrapogoda.pl - 31.10.2020

[madohora]

POGODA DŁUGOTERMINOWA - www.wp.pl - 31.10.2020

[madohora]

W HALLOWEN NA NIEBIE POJAWI SIĘ NIEBIESKI KSIĘŻYC - www.wp.pl - 31.10.2020

[madohora]

POGODA TYGODNIOWA - Nasze Miasto - 01.11.2020

[madohora]

POGODA NA BOŻE NARODZENIE - Nasze Miasto - 10.11.2020

[madohora]

Because sea ice algae are often the base of the food web, these alterations have implications for species of higher trophic levels.[15] The reproduction and migration cycles of many polar primary consumers are timed with the bloom of sea ice algae, meaning that a change in the timing or location of primary production could shift the distribution of prey populations necessary for significant keystone species. Production timing may also be altered by the melting through of surface melt ponds to the seawater below, which can alter sea ice algal habitat late in the growing season in such a way as to impact grazing communities as they approach winter

[madohora]

15 grudnia - MARZEC

[madohora]

NA RAZIE BEZ MROZÓW - Interia - 16.12.2020

[madohora]

NA NIEBIE POJAWI SIĘ GWIAZDA BETLEJEMSKA PO RAZ PIERWSZY OD 800 LAT - Interia - 17.12.2020

[madohora]

OSTRZEŻENIA DLA ŚLĄSKIEGO - Nasze Miasto - 20.12.2020

[madohora]

POGODA NA TYDZIEŃ DLA KATOWIC - Nasze Miasto - 26.12.2020

[madohora]

Ciśnienie 1010 hPa

[madohora]

Poniedziałek 28.12.2020

7°C
zachmurzenie umiarkowane
Ciśnienie 989 hPa

[madohora]

Wtorek 29.12.2020

5°C
słaby śnieg
Ciśnienie 994 hPa

[madohora]

Środa 30.12.2020

4°C
deszcz
Ciśnienie 1000 hPa

[madohora]

POGODA TYGODNIOWA - Nasze Miasto - 06.02.2021

[madohora]

ATAK ZIMY W POLSCE - Interia - 08.02.2021

[madohora]

POGODA W KATOWICACH - Dziennik Zachodni - 08.02.2021

[madohora]

ŚNIEG I LÓD. OPÓŹNIONE POCIĄGI - www.infokatowice.pl - 08.02.2021

[madohora]

IDEALNA POGODA DLA MORSÓW - Dziennik Zachodni - 08.02.2021

[madohora]

KULMINACJA ZIMY DOPIERO PRZED NAMI - Gazeta - 09.02.2021

[madohora]

ATAK ZIMY W CAŁEJ POLSCE - Nasze Miasto - 09.02.2021

[madohora]

TRUDNE WARUNKI NA DROGACH W REGIONIE - Radio Katowice - 11.02.2021

[madohora]

CHOCZEWO. LÓD PĘKŁ POD TERENÓWKĄ - Gazeta - 12.02.2021

[madohora]

JAK ODŚNIEŻAJĄ NA ŚLĄSKU - Nasze Miasto - 12.02.2021

[madohora]

W TATRACH ZESZŁA LAWINA. NIE ŻYJĄ DWIE OSOBY - Interia - 14.02.2021

[madohora]

POGODA W LUTYM - Głos Koszaliński - 14.02.2021

[madohora]

BURMISTRZ ZAKOPANEGO. STANOWCZO NIE POPIERAM TAKIEGO ŚWIĘTOWANIA - Gazeta - 14.02.2021

[madohora]

Wyskoki i Chromosfera.

»Najosobliwszem zjawiskiem na słońcu są wyskoki — protuberancye. Rozumiemy przez to masy różnorodnych i świecących gazów, wystę pujących w powierzchni słońca??? Występująca materya rozprzestrzenia się z nie zmierną szybkością i przybiera nieraz tak olbrzymie rozmiary, źe ziemia mogłaby się zanurzyć w niej, podobnie, jak ziarnko gorczycy w płomieniu świecy. Wyskoki, zarówno jak pochodnie, najczęściej są w okolicach najwyższej działalności słońca, nie są jednakowoż, jak n. p. plamy ściśle ograni czone do tych jego części«. Przytoczone powyżej astronomiczne wywody najjaśniej mnie upewniają, że słońce jest motorem produkcyi światła elektrycznego. Że plamy występują regularnie, bo w odpo wiednich okresach czasu; w połowie obrotu słońca, i że występują tylko wtenczas najsilniej, kiedy tar cza słońca jest zwrócona ku nam płaszczyzną swo ich trzech globów. Wyskoki i chromosfera udawadniają, że wła śnie fale iskier — fale żaru elektrycznego — wydo bywają się z pośrodka trzech globów, gdzie nastę puje niejako tarcie globów. Tam właśnie wyskakują języki ognisk na zewnątrz słońca — tworząc chromosferę. Uwydatnia tę czynność rysunek słońca w okolicach B, C, D, gdzie wyskoki oznaczają strzałki — autor. »Wyskoki podzielić można na dwie grupy, na wybuchowe i obłokowe. Pierwsze objawiają się w postaciach olbrzymich języków płomienistych, wybiegających ze słońca, drugie zdają krążyć spo kojnie ponad słońce, jakoky chmury w powietrzu«. Tak, tak! bo pierwsze wyskoki wyrzucają sza lone obroty globów, i wydają nam się, jakoby ogni ste -języki — są to właściwie ogniste języki, bo to fale iskier elektrycznych. Drugie wydają się nam spokojne, bo skupiają się one, niejako opona, około słońca, bo są to promienie światła elektrycznego, które oświecają i ogrzewają wszystkie ciała niebie skie, jak i naszą ziemię — autor. »Trwałe badania wyskoków wyjaśniły, że two rzenie się ich jest w ścisłym związku z pewną płytką warstwą gazów, spoczywającą na fotosferze i okalającą ją dookoła. Warstwę tę nazwaną chro- mosferą ze względu na jej czerwoną barwę, podo bną do barwy wyskoków. W istocie, główną cechą składową chromosfery jest wodór?? — niemniej je dnak w skład jej wchodzą jeszcze inne materyały w ilościach prawdopodobnie zmiennych ??«. — Byliście p. p. uczeni na tropie... ale zbija was z tropu wodorowa chromosfera — czer wonej barwy, której tam nie ma. Czerwona barwa światła pochodzi z nagromadzonej opony elektry cznej, błyszczącej się, dlatego czerwonawo, bo jej światło odbija się na tle niebieskiem, podobnie jak słońce przy zachodzie — zresztą dlatego, źe chro11 mosferę badano w czasie zaćmienia słońca, z poza którego, jako z poza czerni, wyłoniła się czerwona chromosfera — odblask słońca, naukowo zwany koroną — oto i wszystko. Wodór w chromosferze istnieć nie może, bo tam na słońcu mórz nie ma, zresztą oziębiony wo dór w dali od słońca tworzyłby olbrzymie chmury i opady, które osłaniałyby słońce tak, iż nie widzie libyśmy go — autor. »W postaci aureoli o matowym blasku, korona otacza słońce dokoła, wydzielając miejscami promie nie dłuższe, niż średnica jego tarczy. Rzadko wi dzialne zjawisko, nie jest dotąd wyjaśnione ani pod względem budowy, ani pod względem istotnego stosunku do słońca«. — Korona słońca składa się z kończyn wy skokowych, rozprószonych w pewnem oddaleniu od słońca i z odblasku słońca. Jest to opona świe tlana, wyrzucona olbrzymią siłą wyskoków, a zło żona z cząsteczek iskier i promieni elektrycznych, które niejako płomieniste gazy otaczają słońce, jak to wskazuje rysunek słońca, tam, gdzie napisano »Korona słońca« — autor.

[madohora]

Zanieczyszczona mgła to Smog.

[madohora]

Mlha je oblak, který leží bezprostředně nad zemí a výrazně omezuje viditelnost na vzdálenost nižší než 1 km (jemnější mlha s větší viditelností je opar). Vzniká kondenzací vodní páry v přízemní vrstvě vzduchu. Skládá se z malých vodních kapiček nebo drobných ledových krystalků rozptýlených ve vzduchu. Mlha se od oblaku odlišuje pouze tím, že se dotýká zemského povrchu, zatímco oblak nikoliv. Ochlazování vzduchu nad zemským povrchem, které způsobuje vznik mlhy, může být vyvoláno různými faktory.

[madohora]

Radiační mlha vzniká následkem nočního ochlazování vzduchu přiléhajícího k zemskému povrchu. Toto podloží se ochlazuje důsledkem dlouhovlnného vyzařování. Pro vznik mlhy je potřebné, aby ochlazování vzduchu od podloží nebylo narušováno silnějším prouděním. Ideální rychlost proudění je 1 - 3 m/s. Při silnějším proudění by se promíchávala mocnější vrstva vzduchu a nedošlo by tak k jejímu dostatečnému ochlazení. Takto by se vzduch nenasytil vodními parami a mlha by nevznikla. Tato mlha se tvoří většinou v druhé polovině noci. V létě tvoří jen tenoučkou vrstvu nad podložím a rozpadává se brzy po východu slunce. Na podzim je to vrstva silná 100 - 200 m a rozpadává se dopoledne, anebo zmetamorfózuje na oblačnost druhu Stratus, se základnou ve výšce 100 - 300 m. V zimě pak může tato mlha trvat v závislosti na vnějších meteorologických podmínkách i celý den.

[madohora]

Je podmíněná advekcí teplého a vlhkého vzduchu nad studené podloží za teplou frontou anebo teplou okluzí. Má velkou rozlohu a je spojená s frontální oblačností.

[madohora]

[madohora]

Nebel ist deshalb sichtbar, weil Licht aufgrund der Mie-Streuung gestreut wird, wodurch der Tyndall-Effekt auftritt und die eigentlich farblosen Tröpfchen sichtbar werden. Erst bei einer Sichtweite von weniger als einem Kilometer wird von Nebel gesprochen. Sichtweiten von einem bis etwa vier Kilometern gelten als Dunst. Einen Nebel in räumlich sehr begrenzten Gebieten bezeichnet man als Nebelbank und einen Tag, an dem mindestens einmal ein Nebel aufgetreten ist, als Nebeltag.

[madohora]

Nebel entsteht bei einer meistens stabilen Atmosphärenschichtung, wenn wassergesättigte Luft aufgrund unterschiedlicher Ursachen den Taupunkt erreicht. Die Unterscheidung von Nebeln in bestimmte Arten wie Abkühlungs-, Verdunstungs- oder Mischungsnebel bezieht sich auf diese unterschiedlichen Ursachen und wird im Abschnitt Nebelarten dargestellt.

[madohora]

Die Tröpfchendurchmesser innerhalb eines Nebels sind mit wenigen hundertstel Millimetern wesentlich geringer als in einer typischen Wolke, durch die unterschiedlichen Kondensationskerne schwanken sie jedoch auch stark zwischen den einzelnen Tropfen. Dabei entscheidet deren Größe, ob ein Nebel nässend ist oder nicht. Ist er leicht nässend, so handelt es sich um eine Tröpfchengröße, die im Mittel 10 bis 20 μm nicht überschreitet, bei dichtem Nebel sind es eher 20 bis 40 μm. In Einzelfällen wurden auch schon Tröpfchengrößen von 100 μm festgestellt, dieses ist aber eine Ausnahmeerscheinung. Kleinere Tropfenradien weisen dabei auf maritime Bedingungen hin, größere Radien hingegen auf kontinentale Verhältnisse. Bei Nebel enthält ein Kubikmeter Luft in Form der Tröpfchen etwa 0,01 bis 0,3 Gramm kondensiertes Wasser.

[madohora]

Nebel kann in nahezu allen Klimazonen vorkommen und seinem Charakter nach sowohl sporadisch als auch regelmäßig bzw. lang- oder kurzlebig auftreten. Die höchste Nebelhäufigkeit zeigt sich dabei in feuchtereichen Gebieten und bei großen Temperaturschwankungen bzw. starker Abkühlung. Dieses ist besonders beim Zusammentreffen kalter und warmer Meeresströmungen sowie in Auftriebsbereichen der Fall. Die wahrgenommene Nebelhäufigkeit ist dabei jedoch an die Beobachtung gebunden, weshalb sie häufig in der Nähe von Siedlungsräumen gegenüber der tatsächlichen Nebelhäufigkeit erhöht scheint und weshalb man sie ohne empirische Basis als nebelreicher einschätzt. Auch die räumlichen Skalenbereiche können dabei stark schwanken, so kann ein Nebel eine horizontale Ausbreitung von wenigen hundert Metern, aber auch teilweise hunderten von Kilometern besitzen. Die Ausbreitung in der Vertikalen schwankt von einigen Dezimetern bis zu mehreren hundert Metern.

[madohora]

Nebel werden in der Meteorologie im Regelfall nach ihren Entstehungsbedingungen unterschieden, was jedoch auch nach sich zieht, dass viele Nebel nicht allein anhand ihres äußeren Erscheinungsbildes einer bestimmten Nebelart zugerechnet werden können. Auch existiert eine Vielzahl oft sehr unscharf definierter oder zumindest sehr unklar verwendeter Nebelbegriffe, insbesondere dann, wenn sich diese auf den Ort oder Zeitpunkt des Auftretens und nicht die Entstehungsursache eines Nebels beziehen. So unterscheidet man nach der Ursache im Wesentlichen Strahlungs-, Advektions-, Verdunstungs-, Mischungs- und orographische Nebel sowie als oft getrennt betrachtete Sonderform den Eisnebel. Daneben existieren jedoch auch eine Vielzahl anderer bekannter Begriffe wie Morgennebel, Bergnebel oder Seenebel, die sich in vielen Fällen nur schwer mit spezifischen Entstehungsbedingungen zur Deckung bringen lassen und oft zu Missverständnissen führen, welche Bezeichnung für welche generische Art von Nebel steht.

[madohora]

Strahlungsnebel sind sehr instabile Gebilde und lösen sich in der Regel so schnell auf, wie sie gekommen sind. Sie treten meistens als Früh- bzw. Morgennebel auf, ihre Anfänge können jedoch durchaus schon im späten Nachmittag des Vortages liegen. Ob ein Strahlungsnebel entsteht oder nicht, ist dabei oft eine Frage von wenigen Zehntel Grad Celsius. Häufigkeit, Dichte und Mächtigkeit dieser Nebelart unterliegt daher großen Schwankungen. Die Vorhersagbarkeit des Phänomens ist dadurch vergleichsweise gering, wenn Strahlungsnebel auch so häufig sind, dass sich ein Tagesrhythmus ausbilden kann. Das Auftreten eines Strahlungsnebels ist dabei ein Signal für tiefe Temperaturen, insbesondere zeigen sich bei Kaltlufteinschlüssen in Geländeniederungen, beispielsweise in Beckenlagen, typischerweise abgeschnittene Nebelteppiche mit scharfen Konturen, die man dann auch als Talnebel bzw. bei sehr starker Ausprägung als Nebelmeer bezeichnet.

[madohora]

Bei einer stabilen Schichtung der Atmosphäre am Boden und einer Inversion in der Höhe, also einer Fumigation, sammeln sich an der Inversionsgrenze verstärkt Partikel unterschiedlichster Art an. Dieser in einiger Höhe befindliche Dunst kann mit seiner hohen Albedo nun nicht nur nebelerhaltend, sondern sogar nebelerzeugend wirken. Der Nebel, zunächst sogar streng genommen noch eine Wolke und bisweilen als Hochnebel bezeichnet, sinkt dabei allmählich aus der Höhe der Inversion zum Erdboden hin ab und hält hier oft tagelang an.

[madohora]

Ein Sonderfall des Advektionsnebels ist der Küsten- oder Seenebel. Die Wasseroberflächen sind besonders im Frühling meistens deutlich kühler als die Landoberflächen. Kommt es dann zu einer Advektion der über dem Land befindlichen warmen Luftmassen, so kühlen sich diese über dem Wasser schnell ab. Die nach Erreichen des Taupunkts gebildeten Wassertropfen lagern dann als dünne Nebelschicht über der Wasserfläche, wobei man dann auch von einem Kaltwassernebel spricht. In Deutschland ist diese Nebelform vor allem im Spätfrühling an der Ostsee anzutreffen und durch Advektion warmer Luft aus dem südeuropäischen Raum bedingt. Besonders folgenreich ist diese Nebelform dann, wenn es am Tag durch eine Erwärmung im Landesinneren zu Seewind kommt. Der eigentlich über dem Wasser lagernde Nebel wird dann an die Küsten advehiert und kann mehrere Kilometer ins Landesinnere reichen. Ein solcher Küstennebeleinbruch ist von einem erheblichen Wechsel von Sicht- und Temperaturbedingungen geprägt und tritt zudem überaus plötzlich auf, kann also zu erheblichen Gefahren vor allem im Straßenverkehr führen. Zudem ist durch die vergleichsweise kleinen Tröpfchengrößen des Küstennebels eine erhebliche Helligkeitsreduktion zu erwarten. Die vor allem im Herbst anzutreffende Situation noch recht warmer Wassertemperaturen und vergleichsweiser kalter Luft führt zum Warmwassernebel, bei dem im Regelfall Mischungsprozesse dominieren, weshalb er auch hier eher den Mischungsnebeln zugeordnet wird.

[madohora]

Ein Bergnebel oder in seiner meteorologisch exakten Bezeichnung orografischer Nebel bildet sich dann, wenn feuchte Luft unter adiabatischer Abkühlung an Hängen aufsteigt. Er wird daher auch zu den Abkühlungsnebeln gezählt, die Abkühlung erfolgt hier jedoch aufgrund der Erniedrigung des Luftdrucks und nicht über die Ausstrahlung oder Advektion. Zu dieser Nebelform kommt es nur dann, wenn das Kondensationsniveau unterhalb des Gipfels bzw. Grats liegt. Stabile orographische Nebel existieren überall dort, wo eine ebenso stabile Windströmung beständig Luftmassen an ein Gebirge führt, wobei man dann jedoch auch ebenso von einem Advektionsnebel sprechen kann. Dieses ist vor allem in Regionen mit Passateinfluss der Fall, also zum Beispiel in den südlichen Anden oder in Madagaskar. Sie treten auch in den Alpen und deutschen Mittelgebirgen auf, dann jedoch meistens nur bei einzelnen Wetterlagen über kurze Zeiträume.

[madohora]

Mischungsprozesse spielen bei vielen Nebelarten eine Rolle und sind daher in der hier gewählten Einteilung nicht klar abgrenzbar. Die Mischung von zwei Luftmengen wird mit dem Mollier-h-x-Diagramm berechnet. Weil die Nebelgrenze eine Kurve ist, kann sich auch aus der Mischung von zwei nicht gesättigten Luftmengen Nebel bilden. Das Grundprinzip ist dabei immer das gleiche: Luftmengen mit unterschiedlichem Feuchtgehalt und/oder unterschiedlicher Temperatur durchmischen sich und gleichen ihre Temperaturen dadurch an, was unter bestimmten Umständen eine Unterschreitung des Taupunkts zur Folge haben kann. Zu einer solchen Unterschreitung kommt es jedoch im Regelfall durch eine Kombination des Mischungseffekts mit anderen Prozessen, nicht durch die Mischung allein. Da die Mischung selbst weder mit einer Ausstrahlung, adiabatischen Abkühlung oder zusätzlicher Verdunstung verbunden ist, muss sie dennoch als eigener Aspekt berücksichtigt werden. Wesentlich ist dabei, dass sich die Luft allgemein nur recht langsam durchmischt und einen schlechten Wärmeleiter darstellt. Dieses ist auch der Grund, warum Mischungsprozesse in der Regel mit Advektion oder Konvektion von Luftmassen verbunden sind und hier fast immer eine Rolle spielen.

[madohora]

Beim Eisnebel schweben im Gegensatz zu normalem Nebel keine Wassertröpfchen, sondern kleine Eiskristalle in der Luft. Ein Eisnebel entsteht, wenn der Wasserdampf in sehr kalter Luft von in der Regel unter −20 °C direkt zu Eiskristallen resublimiert, das heißt ohne den Umweg über die Kondensation zu flüssigem Wasser. Je kälter es dabei ist, desto häufiger tritt Eisnebel auf, bei Temperaturen unter −45 °C und dem Vorhandensein einer Wasserdampfquelle dann fast zwingend.

[madohora]

Normalerweise wirken kräftige Turbulenzen nebelauflösend. Sie können jedoch auch Nebel produzieren. Das ist dann der Fall, wenn die Turbulenzen die feuchte Luft aus tiefen Wolken bis auf den Erdboden transportieren. Wenn die Temperaturzunahme nach unten hin nicht zu groß ist, kann aus den Wolken Turbulenznebel werden.

[madohora]

In der Synoptik nutzt man die folgenden durch die World Meteorological Organization definierten Symbole zur Codierung eines nebligen Wetterzustands innerhalb einer Wetterkarte. Der zugeordnete Zahlenschlüssel unterhalb des Symbols gilt sowohl für den SYNOP-Code als auch für den METAR.

[madohora]

Nebel selbst ist kein Niederschlag. Es gibt jedoch verschiedene Niederschlagsarten, die direkt an Nebel gekoppelt sind.

[madohora]

Nebelwälder sind Wälder, in denen es auf Grund ihrer Lage häufig zu Nebel kommt. Das kann beispielsweise an den Hängen großer Gebirge in Höhen über 2000 m in Südamerika sein, wo es viele Epiphyten gibt, die so unabhängig von der Regenzeit ganzjährig an Wasser kommen. Dazu gehören viele Moose, Farne und höhere Pflanzen wie beispielsweise Orchideen. Ebenfalls finden sich hier einige endemische Tierarten, wie der Quetzal, Guatemalas Nationalvogel.

[madohora]

In der Verkehrsmeteorologie spielt der Nebel durch die Einschränkung der Sichtweite und die damit verbundene Wirkung vor allem auf den Straßenverkehr eine Rolle. Besonders plötzlich auftretende Nebelbänke sind eine häufige Ursache von Autounfällen und Massenkarambolagen, weshalb bei dichtem Nebel die Verwendung von Nebelschlussleuchten ratsam ist. Bei Sichtweiten über 50 m ist deren Einsatz jedoch verboten, weil sie blendend auf den nachfolgenden Verkehr wirken. Sichtweiten von 150 m und weniger bedeuten eine Beschränkung der Geschwindigkeiten auf Autobahnen. Ab 100 m muss auch auf Landstraßen langsamer gefahren werden. Bei unter 50 m Sicht ist der Verkehr generell stark beeinträchtigt. Die empfohlenen Höchstgeschwindigkeiten betragen nach Faustregel in den drei Fällen 100, 80 und 50 km/h. Sinkt die Sichtweite weiter, ist das Tempo anzupassen oder im Extremfall der Betrieb des Fahrzeugs ganz einzustellen.

[madohora]

Bei Schiffen haben sich Radaranlagen bewährt, wobei Nebel in der Vergangenheit mehrmals zu schwerwiegenden Kollisionen führte. Dieses zog nach sich, dass vor allem der Schiffsverkehr oft völlig zum Erliegen kam. Gerade bei Schiffen und Flugzeugen ohne entsprechende Technologie besteht die nebelbedingte Kollisionsgefahr allerdings nach wie vor.

[madohora]

Auch in ähnlichen Situationen kann Nebel von Bedeutung sein, so zum Beispiel bei militärischen Operationen, Rettungsmissionen oder für Betrieb eines Weltraumbahnhofs. So mussten beispielsweise die Starts von Shuttlemissionen von Cap Canaveral des Öfteren aufgrund von Nebel verschoben werden. Auch die Landung in der Normandie 1944 oder der Einsatz von UN-Truppen in Tuzla 1995 wurde durch nebliges Wetter verzögert.

[madohora]

Ein heute kaum noch angewandtes Verfahren ist die Pistenheizung, also die schlichte Erwärmung der Landebahnen eines Flughafens, um durch die dann höheren Temperaturen der Luft in Bodennähe eine Auflösung des Nebels zu erreichen. Dieses ist nur bei einer geringen Mächtigkeit des Nebels und gleichzeitig niedrigen Windgeschwindigkeiten erfolgversprechend, wird aber aufgrund der hohen Energiekosten heute kaum noch angewandt. Eine andere Möglichkeit geht genau den entgegengesetzten Weg, indem man versucht, die Tröpfchengrößen innerhalb des Nebels so weit zu erhöhen, dass dieser ausregnet. Dazu setzt man flüssiges bzw. festes Propan oder Kohlenstoffdioxid ein, die über ihre Verdunstungswärme eine Reduktion der Lufttemperaturen und dadurch verstärkte Kondensation bzw. Resublimation bedingen. Dieses ist wiederum nur bei Temperaturen unter etwa 0 °C mit vertretbarem Aufwand möglich. Eine weitere Möglichkeit besteht darin, die Luftschichten zu durchmischen und dadurch die Inversion aufzulösen, was meistens über Hubschrauber umgesetzt wird. Deren Wirkungsbereich ist jedoch sehr gering und die Wirksamkeit einer solchen Methode daher auch meistens auf kurze Zeiträume begrenzt.

[madohora]

Słońce autora.

Zapatrywania swoje o budowie słońca opisa łem w pamiętniku pod tytułem: »Bóg czy przyroda?«. Ponieważ zaatakowano mnie, tak ustnie, jak i listownie, że nie wyjaśniłem bliżej o zjawisku pro18 tuberancyi, ani też o plamach na słońcu, że o tych ważnych czynnikach zamilczałem, dlatego jestem zmuszony o owych zjawiskach obszerniej pomówić i je bliżej wyjaśnić. Słońce, w myśl moich zapatrywań, składa się z trzech globów, które stanowią całość naszego słońca — i to słońca elektrycznego. Globy te wi rują z szaloną szybkością około własnych osi w jednę i tę samą stronę, wskutek czego następuje w pośrodku globów, niejako, tarcie, co uwidocznia rysunek słońca — lit. A. Niezależnie od tych obrotów trzyglobowych i całość słońca obiega, w przeciągu 26 dniach wła sne bieguny, raczej obraca się około własnej osi. Owe trzy globy zawierają w sobie takie ma- teryały, które skutkiem szalonych obrotów wywo łują ze swych powierzchni formalne fale iskier ele ktrycznych i oblewają niemi całą powierzchnię słońca. Produkcya fal elektrycznych najenergiczniej wydobywa się ze środka słońca, bo właśnie tam odbywa się olbrzymie tarcie trzech globów — lit. A. Z wyrazu: »tarcie«.— nie można wnosić do słownie, jakoby owe trzy globy ocierały się o sie bie wzajemnie; one bowiem są w pewnem oddaleniu od siebie, jak to rysunek słońca wskazuje, a tylko szybkie obroty wywołują elektryczność. Fale żaru elektrycznego, wydobywające się z motoru elektrycznego, wydają nam się niejako ziarnka ryżu rozgotowanego, a- to z tej prostej przyczyny tak nam się wydają, ponieważ wydoby wają się z motoru ku nam zwróconego, więc wrze cionowato, i tworzą fotosferę, która przedstawia 19 nam się, jakoby poszarpana słomiana strzecha. Owe fale żaru elektrycznego, unosząc się wyżej i wyżej w postaciach języczków, tworzą około słońca pro- tuberancyę — chromosferę, a ponad chromosferą unoszą się promieniste odblaski, złożone z drobnych i skupionych iskier elektrycznych, podobnych do warkoczy komet; są to skupione promienie około słońca, niejako opona, otaczająca słońce, która przy nosi nam światło i ciepło — jest to właśnie korona słońca. Motorowe trzy globy zawierają w sobie takie materyały, któreby wytwarzały żar światła elektry cznego, bo światło zawiera w sobie i zjawisko cieplika. Otóż owe globy, które tworzą całość słońca, zawierają w sobie: magnes, miedź, cynk, materyał węglika żarowego i t. p. Słońce więc, jako siła magnetyczno-elektryczna, utrzymuje wśród ciał niebieskich równowagę, oświeca i ogrzewa je swymi promieniami, które ciała niebie skie, jak i nasza ziemia, ku sobie ściągają, wchła niają je w siebie i tym sposobem ogrzewają swe otoczenie. Że tak jest a nie inaczej, stwierdzają ten objaw dnie i pory nocne. Dzienna ciepłota ulatnia się — wyparowuje — a nocami napływa zimno, bo słońce przy zachodzie zabrało ze sobą i swe promienie elektryczne na drugą połowę naszej kuli ziemskiej. Gdyby zaś słońce było gazowo - ognistą kulą, a więc kulą palnego materyału, jak to uczeni wnio skują, toby atmosfera, nas okalająca, dniem i nocą zatrzymywała w sobie jednakową ciepłotę, my je dnak tego nie odczuwamy 20 Wszakże paląc w piecach zimową porą nie odczuwamy po nocach ciepła od płomienia, bo drzwiczki od pieców pozapierano, a mimo to od czuwamy ciepło i nocami, bo piecyki ogrzały całe otoczenie zdobytą ciepłotą dniową... Z tego więc wynika, że słońce nie ogrzewa atmosfery, lecz ogrzewają nas promienie słoneczno-elektryczne, ale aż przy zetknięciu się z naszą ziemią. — Dalsze wywody znajdzie łaskawy czytelnik w pamiętniku

[madohora]

Józef Nusbaum-Hilarowicz (ur. 11 grudnia 1859 w Warszawie, zm. 17 marca 1917 we Lwowie) – polski zoolog, ewolucjonista i propagator idei ewolucji, twórca lwowskiej szkoły zoologicznej.

[madohora]

Jego brat Henryk Nusbaum był neurologiem i filozofem medycyny. Jego żona Rozalia Hilarowiczowa (1859–1933) była przyrodniczką. Syn Henryk Hilarowicz, profesor, został zamordowany przez hitlerowców w lipcu 1941. Drugi syn Tadeusz był znanym teoretykiem prawa administracyjnego.

[madohora]

O wartości ewolucyi napisałem najdobitniej w moim pamiętniku, a co do Lutosławskiego, to mogę podnieść tylko tyle, że widziałem go w Ko sowie u Dra. Tarnowskiego, gdzie w kapliczce klę czał przez całe nabożeństwo, z całą naboźnością. Skoro tylko małpy popierają waszą ewolucyę, to mi każdy przyzna, iż ona nie warta funta kłaków. W końcu Nusbaum mówi: »Zdaniem mojem, bo jest to fakt niezbity, iż pewne znamiona— pewne »coś«— przenoszą się za pośrednictwem plazmy zarodkowej przez całe szeregi pokoleń. Ale czem jest to »coś«, czem są owe związki przyszłych znamion, pod jaką występują postacią? Oto tajemnica, której dotąd nauka roz strzygnąć nie może«. Panie profesorze! Budowałeś pan gmach ewolucyi twórczej iście po mistrzowsku, bo na wzór tych, co na cyrkiel przysięgają — na wzór wolnomularski... bo budo wałeś gmach z wybranych przez siebie cegiełek, aby jedna drugą podpierała, ale zabrakło Ci cementu do silniejszego spajania cegiełek, skoro sam zawy rokowałeś, że to »coś« jest tajemnicą, której nauka rozstrzygnąć nie może. Otóż pańską budowę ewolucyi nie tylko oba liłem, ale i jej fundamenta na proch zgruchotałem, do czego mi dopomogło owo pańskie: »coś«!!! Owo pańskie »coś«, to tajemnica, którą w pamięt niku bliżej opisałem, a przeciw której pańskie wy wody o ewolucyi okazały się zerem. Ponieważ obaliłem, jako zawodowy naturalista, waszą ewolucyę wolnomularską do poziomu zera, dlatego porównałem waszą ewolucyę z rumbarba- rum na maladze... Wszakże sam Darwin powiedział: »Niema ści słego kryteryum, które pozwoliłoby powiedzieć, gdzie się kończy odmiana—rasa—a gdzie zaczyna się gatunek«. Zachodzi ostateczne pytanie, co też popchnęło Darwina do tak kolosalnej pracy około »doboru gatunków« i stwarzania ewolucyi twórczej? — Py tanie to w krótkości wyjaśniam: W czasach XVIII i XIX wieku rozwielmoźniło się w Anglii — a więc w kraju Darwina — wolno mularstwo — masonerya — gdzie roiło się od lóż wolnomularskich, co i Polskę w wysokim stopniu zaraziło... Do lóż wolnomularskich należeli lordowie, ka pitaliści i uczone głowy, do których należał i uczony Darwin, co najdobitniej stwierdzają jego pisma. Ówczesne stowarzyszenie wolnomularskie — jak i dzisiejszy darwinizm — miało na celu obalać: religijność, kościoły, wiarę w Chrystusa Pana, wiarę w Boga — i samego Boga — a to znów w tym celu, aby gromadzić kapitały na światowe rozpusty... bo koroną idei wolnomularskiej są kapitały, ku gro madzeniu których religijność im przeszkadzała. Ażeby dopiąć zamierzonego celu, każdy czło nek loży pracował według swej zdolności; to też jedni udzielali kapitałów, inni łatwowiernych nama wiali do swego stowarzyszenia, a uczeni pisali zdro żne dzieła, obalając wszechmocność Boską i Jego wszechtwórcze dzieło. Ponieważ do obalenia religijności potrzebowali masoni zasadniczej podstawy, przeto powierzyli ową
47 czynność przyrodnikom: Bergsonowi, Spencerowi, Lamarkowi i w końcu Darwinowi. Darwin, jako zdolny przyrodnik, obmyślił pro gram swej pracy bardzo skuteczny, bo wywniosko wał, źe chcąc obalić zakorzenioną religijność, trzeba najpierw obalić pochodzenie człowieka — odebrać mu religijne miano: »Istota boska«... Że dokąd nie zrówna człowieka z małpą, dotąd nie da mu się obalić Stwórcy i dzieła Jego. Aby więc usunąć moc boską i samego Boga, postarał się Darwin o wynalazek owej nicości, pod nazwą: »ewo!ucya twórcza— intuicya«, którą powyżej w całości opisałem. Świetny to wynalazek dla masonów — owa »ewolucya twórcza« — bo pospolity śmiertelnik nie ma o niej najskromniejszego pojęcia, gdyż mą dry Darwin użył tu takiego działu przyrodniczego, który dla społeczeństwa jest tajemniczością, bo dla poparcia swego »doboru i celowości« zużytko wał: roślinność, kwiaty, pylnik, nektar słupkowy, owady, ubarwienie owadów i ptactwa, kolory jaj ptasich — i że struś nie lata, ale zato nogami kopie... A są to tajemnice, o których najzdolniejszy przyro dnik nie ma jeszcze szczegółowego pojęcia. Jest to dział nauk przepiękny, bo poznaje się w nim skrytą moc przyrody, ale nie jest on w zu pełności zbadany — nawet przez przyrodników. Kto więc nie zna naturalnych zjawisk i czyn ności, wytwarzanych przez owady, ptactwo, kwiaty; kto nie zna ich obcowań i zapłodnień, ten skutkiem niewiadomości rzeczy uległ złudzeniom Darwina i wyniósł go do wysokości chińskiego bożka.

[madohora]

Wyróżnił 3 rodzaje prawa: powszechne, ogólne, szczegółowe. Uważał, że wojna to agresja, obrona i rozkazy. Podstawą prawa natury było prawo równej wolności, ustrój liberalny, bo to on wyzwalał pełnię aktywności jednostki. Państwo to organizacja stabilna, państwo w przyszłości ma być przemysłowe, wolne i sprawiedliwe. Zakładał, że każde społeczeństwo i społeczeństwo globalne będzie ewoluować od militaryzmu do industrializmu. Ewolucja zdaniem Spencera polega na stopniowym, postępowym różnicowaniu się części. Spencer wywodził ewolucjonistyczną etykę z teorii „walki o byt”: dobre jest to, co służy przystosowaniu i rozwojowi. Należy w tym celu wspierać silnych, a nie słabych i upośledzonych przez naturę.

[madohora]

Nebel ist auch in der Weinbereitung von Bedeutung. So ergießt sich beispielsweise der wärmere Fluss Ciron südöstlich von Bordeaux in die kühlere Garonne und erzeugt dabei in den Monaten Oktober und November einen Nebel, der das Wachstum des Pilzes Botrytis cinerea fördert. Dieser löchert die Beerenhäute der Trauben, wodurch aus diesen Wasser austritt und somit ihre Süße konzentriert. Dieses ist für die Weine aus Sauternes wichtig, deren prominentester Vertreter der Wein vom Château d’Yquem ist.

[madohora]

Na skutek różnicy w prędkości i kierunku wiatru na różnych wysokościach masy powietrza w przyszłej superkomórce zaczynają wirować w osi poziomej. Jeśli prąd wstępujący powietrza w rozwijającej się chmurze burzowej jest wystarczająco silny, to odchyla on poziomy wir powietrza w kierunku pionowym.
Na skutek dużych różnic w prędkości i kierunku wiatru wraz z wysokością oraz silnych wiatrów w środkowych i górnych rejonach troposfery prąd wstępujący i zstępujący są odseparowane od siebie. Dzięki temu chmura może istnieć o wiele dłużej od zwykłej komórki burzowej, ponieważ wciąż dostarczana jest do niej energia z prądu wznoszącego, który nie jest "gaszony" przez prąd zstępujący i opady. Notowano przypadki, gdzie superkomórka przemierzała odległości ponad 1000 km i istniała przez kilkanaście godzin[. W tego typu chmurach prąd wznoszący jest tak silny (wzmocniony dodatkowo rotacją), że szczyt chmury może 'przebić się' przez tropopauzę i osiągać wysokość kilkunastu kilometrów (dokładna wysokość zależy od wysokości tropopauzy, czyli przede wszystkim od szerokości geograficznej). Widoczne jest to jako tzw. overshooting top.

[madohora]

Chmury mamma (Mammatus clouds)

Chmury w kształcie wymion, które pojawiają się na spodzie kowadła w chmurze burzowej tworząc wybrzuszenia. Pojawiają się one, gdy chłodne powietrze z kowadła zanurza się w cieplejszym powietrzu poniżej.

[madohora]

Jeszcze podczas swojej służby w garnizonie zaczął studiować medycynę i botanikę, szybko stając się ekspertem w tych dziedzinach. W roku 1778 opublikował pierwszą książkę na temat szaty roślinnej Francji – 3-częściową Florę Francji (Flore Française), która zapewniła Lamarckowi popularność oraz opinię świetnego specjalisty. Poparcia udzielił mu hrabia de Buffon. W 1781 umożliwił mu podróż po Europie w charakterze prywatnego korepetytora swego syna. Następnie ułatwił mu otrzymanie stanowiska asystenta botaniki w Jardin des Plantes – królewskim ogrodzie botanicznym, będącym jednocześnie centrum nauk medycznych i biologicznych badań.

[madohora]

Większość życia Lamarcka było nieustanną walką z biedą. Ze względów finansowych musiał odsprzedać swój zielnik niemieckiemu botanikowi Roeperowi. W dodatku od około 1818 roku uczony zaczął tracić wzrok, a ostatnie lata życia przeżył będąc już ociemniałym. Opiekę nad nim sprawowała jedynie jego córka (żenił się cztery razy).
Lamarck zmarł 18 grudnia 1829 roku w Paryżu. Mowę pożegnalną wygłosił przyjaciel Geoffroy Saint-Hilaire. Pogrzeb był bardzo skromny, a ciało złożono w wynajętym grobie. Po 5 latach grób należało zwrócić, ciało ekshumowano i pochowano we wspólnym grobie gdzieś na Cmentarzu Montparnasse.

[madohora]

Krytyka dziedziczenia cech nabytych
Mimo braku akceptacji dla idei ewolucji, twierdzenie o zmienności oraz dziedziczeniu cech nabytych przyjęło się, co więcej, przez długi czas nikt nie wymagał na to dowodów. Na dziedziczność cech nabytych w pewnym okresie powoływał się również Karol Darwin. Założenie o dziedziczeniu cech nabytych odrzucone zostało dopiero na początku XX wieku. August Weismann argumentował, że dziedziczone mogą być tylko komórki linii płciowej dające początek komórkom rozrodczym, a informacji genetycznej nie mogą zmieniać czynniki zachodzące w trakcie życia organizmu[5]. Współcześnie podawanymi przykładami na to, że nie są dziedziczone cechy nabyte, jest niewystępowanie utraty napletków u przedstawicieli kultur stosujących obrzezanie. Innymi przykładami może być brak zmienności cech w przypadku innych zwyczajowych modyfikacji ciała, np. wydłużania szyi i naciągania warg u niektórych plemion afrykańskich i azjatyckich

[madohora]

Autor odpowiada: Tam, gdzie autor sam siebie krytykuje pod względem literatury, krytyka drugich nie ma znaczenia; literaturę zresztą może krytyko wać tylko taki osobnik, który ma pojęcie o literaturze. Sposób polemiki zastosował autor do wartości dzieł przez powagi pisanych... O naukach kleru zrobił autor wzmiankę w pa miętniku, jednakże tam tylko, gdzie za stosowne uznał. Osobnika kleru modernistycznego, który na ciąga religię do nowoczesnej nauki o darwiniźmie, zalicza się do najniższego gatunku małp. Pamiętnik — owa część I — dalszym wywodom wcale nie przeszkadza, a raczej je dowodami umacnia. Zasada Nietschego zjechała już do poziomu, czego są dowodem Bałkany, gdzie wymordowano prawie w pień młodzież wraz z Nietschego anar chistami — a przecież to zaledwie początek euro pejskich wojen... Pańska krytyka, jako drażliwy puls... socyała, jest istotnie wyborną i trafną, ale tylko do polemiki w knajpce. Autor żąda krytyki rzeczowej, obalającej dowodami wywody autora. — autor.

[madohora]

Wielmożny Panie! Pamiętnik pański przeczytałem i wyrobiłem w sobie dwa o nim pojęcia: Pierwsza część pa miętnika to ciało, a dalsza część to dusza autora. Byłoby wskazanem, aby każdy prywatny urzędnik swój pamiętnik napisał, bo każdy miałby wiele do opowiadania o służbowych stosunkach... Sądzę je dnak, że gdyby ów pamiętnik napisał był kto inny a nie leśnik, to miałby on o dużo większe znaczenie... Z szacunkiem Leśnik.

[madohora]

Oto autor trafił na myśliciela głębokiej duszy, oto duch łączący się z moim duchem. Moje wy wody i zagadnienia rozwiązał Pan świetnie i to od początku aż do końca, bo pisząc pamiętnik, o zba gatelizowaniu myślałem; to też trzeba pamiętnik przeniknąć, że go tak z umysłu napisano, aby ironią darwinistów poskromić, gdyż wiedza wolnomularska, podobna do wywodów zawartych w tym dodatku, dla znawcy przyrody jest ironiczną. Za ocenę pańską bardzo a bardzo dziękuję. — autor.

[madohora]

Isaac Newton rozszczepił światło słoneczne przy użyciu pryzmatu i pokazał, że składa się ono z wielu barw[202], a w 1800 roku William Herschel odkrył podczerwień – promieniowanie poza czerwoną częścią widma światła słonecznego[203]. W XIX wieku nastąpił duży postęp w badaniach spektroskopowych Słońca; Joseph von Fraunhofer zarejestrował ponad 600 linii absorpcyjnych w widmie słonecznym; najsilniejsze są nadal nazywane liniami Fraunhofera. We wczesnych latach nowożytnej nauki źródło energii Słońca stanowiło dużą zagadkę. Lord Kelvin zasugerował, że Słońce jest stopniowo ochładzającym się ciałem płynnym, które wypromieniowuje wewnętrzne ciepło[204]. Kelvin i Hermann von Helmholtz zaproponowali mechanizm kontrakcji grawitacyjnej jako źródło energii cieplnej, ale dawał on oszacowanie wieku Słońca równe zaledwie 20 mln lat, co odbiegało od wyznaczonej długości istnienia Ziemi, równej, według znanych wówczas odkryć geologicznych, co najmniej 300 mln lat (w XIX wieku, przed odkryciem datowania izotopowego, nie było powodu, aby sugerować, że Ziemia istnieje aż 4,5 mld lat, por. aktualizm). W 1890 Norman Lockyer, który odkrył hel w widmie słonecznym równocześnie z Julesem Jansenem w 1868, zaproponował hipotezę meteorytową powstawania i ewolucji Słońca

[madohora]

Grad – opad atmosferyczny w postaci nieforemnych bryłek lodu (nazywanych gradzinami lub gradowinami) o średnicy rzędu 5–50 mm i większej. W przekroju gradziny widać naprzemienne warstewki przezroczystego lodu i nieprzezroczystego śniegu

[madohora]

WYPADKI W KATOWICACH. UTRUDNIENIA NA A 4, DK 86 I DK 79 - Wyborcza - 10.07.2021

[madohora]

OSTRZEŻENIE DLA ŚLĄSKA - Nasze Miasto - 10.07.2021

[madohora]

Ostatni raz Bartek został uszkodzony podczas burzy w dniu 3 czerwca 1991 roku. Wtedy w dąb uderzył piorun, powodując zapalenie się pnia i jego rozszczepienie. Akcja gaśnicza została przeprowadzona na tyle szybko, że dąb przetrwał.

[madohora]

Wieczór i noc z niedzieli na poniedziałek (11/12.07) burze, miejscami gwałtowne, z ulewami i porywistymi wiatrami, przyniosą na południu, w centrum i na zachodzie kraju. Nadal możliwe są podtopienia.

[madohora]

Pożary wywoływane są zarówno umyślnie, jak i nieumyślnie przez ludzi, ale również w wyniku uderzeń piorunów podczas burz, a te są miejscami gwałtowne. Jednej z nich, która przetoczyła się nad miejscowością Villafranca del Cid w Walencji.

[madohora]

Za zjawisko meteorologiczne uznaje się różnorakie przejawy procesów i zjawisk fizycznych zachodzących w atmosferze, które mogą być obserwowane w powietrzu lub na powierzchni Ziemi. Do zjawisk meteorologicznych nie zalicza się chmur. Dzieli się je ze względu na ich naturę: może to być obecność wody w różnej postaci (hydrometeory) lub cząstek stałych (litometeory), mogą to być zjawiska świetlne (fotometeory) lub elektryczne (elektrometeory).

[madohora]

Deszcz można wywołać sztucznie w następującym procesie: w okolicy wierzchołka chmury rozpyla się sztuczne jądra lodowe. Na ogół są to kryształki suchego lodu i jodku srebra. Pierwsza substancja wytwarza wokół siebie temperaturę do −78 °C, w której bardzo szybko powstaje duża ilość naturalnych kryształków lodowych. Z jodku srebra łatwo jest wywołać dym o bardzo drobnych cząsteczkach, które stają się jądrami krystalizacji. Tego typu opady należy wytwarzać najlepiej w temperaturze −10 °C. oraz przy stosunku jąder do kropli 1:1000. W innym wypadku deszcz może nie spaść w ogóle. Aby wytworzyć sztuczny opad, niezbędna jest wiedza na temat fizyki chmury (jej właściwości). Sztuczne opady nie są obfite i zwykle wynoszą do 10 mm i trwają do 15 minut.

[madohora]

Opad konwekcyjny występuje, gdy pionowa równowaga atmosfery jest chwiejna. Powstają wówczas chmury cumulonimbus, w których składowa pionowa ruchu powietrza jest rzędu 10-15 m/s. Czas trwania opadu waha się od kilku do kilkudziesięciu minut. Natężenie opadu zmienia się w czasie. Rozciągłość obszaru, na którym opad konwekcyjny występuje, waha się od kilku do kilkudziesięciu kilometrów i zawiera liczne podobszary bez opadu. W związku z tym możliwe jest, że mimo prognozy opadu w danym miejscu, nie będzie tam padało.

[madohora]

Jednym ze składników kwaśnego deszczu jest siarka występująca w związkach chemicznych. Dwutlenek siarki dając kwas siarkawy obniża pH do 5. SO2 może też utleniać się do kwasu siarkowego. Szacuje się, że w wyniku działalności człowieka emitowanych jest do atmosfery na całym świecie 60-70 mln ton siarki rocznie, a najwięcej emitowano w ciągu ostatnich 50 lat. W tym samym czasie w wyniku działalności wulkanów i innych czynników naturalnych, uwalnia się do atmosfery drugie tyle. Jednak na obszarach wysoko uprzemysłowionych lub intensywnie zurbanizowanych człowiek jest odpowiedzialny za prawie całą emisję siarki

[madohora]

Kwaśne deszcze powodują również uszkodzenia różnych budynków, pomników i zabytków, ponieważ rozpuszczają wapień i cement

[madohora]

Normalna woda deszczowa ma pH około 5,6. Deszcze o niższym pH uznaje się już za deszcze kwaśne.

[madohora]

Mżawka pochodzi często z niskich chmur warstwowych, chmur stratocumulus (zazwyczaj w postaci virgi) lub z cumulusów pasatowych. Opad o większych kroplach określa się jako deszcz. Mżawce często towarzyszy mgła, a dla drobnych kropel mżawka jest jednocześnie mgłą.

[madohora]

Pył diamentowy w Polsce występuje bardzo rzadko. Najczęściej spotykany jest w klimacie okołobiegunowym i polarnym, gdzie może być obserwowany kilka dni z rzędu. Opad słupków lodowych obserwuje się przy powierzchni Ziemi, w górnych warstwach troposfery oraz w polarnych chmurach stratosferycznych. Grubość warstwy opadu pyłu diamentowego może wynosić od 20 do 300 m

[madohora]

[madohora]

Istnieje przekonanie, że nie istnieją dwa identyczne płatki śniegu. Faktycznie w przypadku każdego makroskopowego obiektu jest niesłychanie mało prawdopodobne żeby istniały we Wszechświecie jego dwie kopie identyczne na poziomie molekularnym. W praktyce łatwość zauważania nawet niewielkich różnic w symetrycznej strukturze kryształków śniegu sprawia, że jest mało prawdopodobne znalezienie dwóch kryształków, dla których różnice nie byłyby widoczne gołym okiem.

[madohora]

Śnieg zmrożony płatkowy

Powstaje z krystalizacji mgły. Występuje w partiach szczytowych, często na podłożu puchu zsiadłego
Łatwe poruszanie się, o ile podłoże jest twarde

[madohora]

Bałwan – przypominająca w ogólnym zarysie człowieka figura wykonana ze śniegu, symbolizująca zimę. Lepienie bałwana jest popularną zabawą.

[madohora]

Jack Frost, bohater filmu Jack Frost.

[madohora]

Poza Ziemią opady śniegu zostały zaobserwowane na Marsie przez sondę Phoenix. Śnieg padał z chmur przepływających 4 kilometry ponad lądownikiem i sublimował, zanim dotarł do powierzchni. Opad ten miał zatem charakter virgi.

[madohora]

[madohora]

Przymrozek – spadek temperatury powietrza przy gruncie poniżej 0 °C, przy średniej dobowej większej od 0 °C. Każdego roku w Polsce ryzyko wystąpienia przymrozku jest najwyższe na wiosnę i w jesieni, czyli na początku i końcu okresu wegetacyjnego

[madohora]

Ze względu na intensywność: łagodne (tm od 0 °C do -2 °C)), umiarkowane (tm od -2,1 °C do -4 °C), silne (tm od -4,1 °C do -6 °C) bardzo silne (tm poniżej -6,1 °C)

[madohora]

Nocne zraszanie roślin. Wysoka wilgotność zmniejsza wypromieniowanie ciepła, gdy temperatura powietrza zbliży się do 0 °C woda zamarzając oddaje ciepło krzepnięcia roślinie i po ewentualnym zamarznięciu tworzy warstwę lodu izolującą roślinę przed mrozem

[madohora]

Częste zmiany temperatur oscylujące w okolicy ok. 10 °C do -10 °C osłabiają możliwości obronne organizmu przed różnego rodzaju infekcjami i mogą skutkować przeziębieniem. Podstawowym, najwcześniejszym objawem wychłodzenia organizmu człowieka są dreszcze. W pierwszym okresie obronnym (gdy temperatura centrum ciała wynosi 34-36 °C) obserwujemy także, że skóra jest blada i zimna, występuje "gęsia skórka", wargi ust są sine, tętno i oddech przyśpieszone. Skrajne wychłodzenie organizmu może prowadzić do odmrożeń i hipotermii

[madohora]

Najniższe nocne temperatury powierzchni największych ciał niebieskich w Układzie Słonecznym:
Merkury: −173 °C
Wenus: +462 °C
Księżyc: −233 °C
Mars: −87 °C
Jowisz: −148 °C
Saturn: −178 °C
Uran: −216 °C
Neptun: −214 °C
Pluton: −233 °C

[madohora]

Stacja meteorologiczna w Zakopanem dawniej znajdowała się w innej lokalizacji (na 833 m n.p.m.), która sprzyjała notowaniu niższych temperatur minimalnych. Stąd też było możliwe zanotowanie -37,5 °C w lutym 1929 roku. W latach 50 i 60. XX wieku stacja działała już na trochę wyżej położonym miejscu (844 m n.p.m.) i jej rekord zimna wyniósł -34,1 °C 1 lutego 1956 roku. Natomiast od 1967 roku stacja meteorologiczna w Zakopanem znajduje się w aktualnej lokalizacji na górnej Równi Krupowej (na 855 m n.p.m.) i w tej lokalizacji jeszcze nie udało się zanotować spadków temperatury poniżej -30 °C (rekord to -27,1 °C z 13 stycznia 1987 roku)

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Szadź (sadź) – osad lodu powstający przy zamarzaniu małych, przechłodzonych kropelek wody (mgły lub chmury) w momencie zetknięcia kropelki z powierzchnią przedmiotu lub powierzchnią wcześniej narosłej szadzi. Składa się ze zlepionych kryształków lodu narastając niekiedy do stosunkowo znacznych grubości. Osadzająca się na gałęziach drzew może powodować ich łamanie się.

[madohora]

[madohora]

Burza lodowa – zjawisko pogodowe polegające na intensywnych opadach marznącego deszczu, powodujących poważne utrudnienia komunikacyjne lub nawet katastrofalne skutki dla przyrody oraz napowietrznej infrastruktury energetycznej i telekomunikacyjnej - w wyniku osadzania się na powierzchni znacznych ilości lodu.

[madohora]

Miasta takie jak Ottawa, Smiths Falls oraz inne gminy we wschodniej części Ontario w wyniku ogromnej ilości opadów marznącego deszczu ogłosiły stan wyjątkowy. 7 stycznia Kanadyjskie Siły Zbrojne zostały wezwane do pomocy w prowincjach Ontario, Quebec i Nowy Brunszwik.

[madohora]

Gubernator Oklahomy Brad Henry ogłosił stan wyjątkowy w całym stanie z powodu wystąpienie ogromnych opadów[3]. Prezydent USA George W. Bush ogłosił, że Oklahoma jest obszarem katastrofy federalnej

[madohora]

Szkody zostały wycenione w Missouri na 352,9 mln USD

[madohora]

Marznący deszcz, który wystąpił między 17 i 18 stycznia spowodował w obydwóch Karolinach zamknięcie szkół (w Charlotte, w rejonie Research Triangle oraz w Columbia). Kilka lotów z lotniska Raleigh-Durham International oraz z Charlotte zostało odwołanych. Policja w Karolinie Północnej ogłosiła że na drogach było ponad 600 wypadków, podczas których zginęły 2 osoby oraz że miały miejsce dwa wypadki z udziałem autobusów szkolnych.

[madohora]

Opady ciężkiego śniegu w Kanadzie Atlantyckiej i wschodniej części prowincji Quebec spowodowały znaczne utrudnienia w komunikacji dnia 19 stycznia. Most Konfederacji łączący prowincje Nowy Brunszwik i Wyspę Księcia Edwarda musiał zostać zamknięty na kilka godzin dla ciężarówek z powodu silnych podmuchów wiatrów i intensywnych opadów. Wiele szkół w Nowym Brunszwiku zostało zamkniętych (m.in. w Fredericton i Moncton). Kilka dróg w Quebec w regionie Gaspésie oraz Côte-Nord zostało zamkniętych z powodu bardzo dużych ilości śniegu. Również zamknięte były szkoły w Nowej Fundlandii i Labradorze dnia 24 stycznia

[madohora]

19 stycznia Kanada Atlantycka i wschodnia część prowincji Quebec zostały zaatakowane przez burzę śnieżną. Na półwyspie Gaspésie pokrywa śniegowa osiągnęła 80 cm[16], natomiast w rejonie Kanady Atlantyckiej pokrywa wahała się od 20 do 45 cm. Wiatry osiągały prędkość 100 km/h powodując powstanie zamieci śnieżnych. Kolejna fala opadów nad Maine spowodowała, że pokrywa śniegowa osiągała do 25 cm grubości.

[madohora]

Atak zimnego powietrza nastąpił w dniach od 13 stycznia do 18 stycznia 2007 roku i objęła swoim zasięgiem kilka obszarów w Kalifornii, Oregonie i Waszyngtonie.

[madohora]

[madohora]

Roter Schnee
Meist zu finden auf stark sonnenexponierten Standorten oberhalb der Baumgrenze. In den Zellen dominiert das sekundäre Carotinoid Astaxanthin in hohen Konzentrationen. Die rote Pigmentierung mit ihren absorbierenden und antioxidativen Eigenschaften dient dem Schutz vor abiotischen Umwelteinflüssen, da die Algen durch die auf der Schneeoberfläche vorherrschenden Strahlung Schaden nehmen können. Bekanntester Vertreter von Blutschnee ist die Sammelart Chlamydomonas nivalis. Nach neueren Untersuchungen ist die häufigste, den Roten Schnee verursachende Alge nicht der Gattung Chlamydomonas zuzuordnen, sondern wird in eine eigene Gattung, Sanguina, gestellt. Zwei Arten verursachen zum einen Roten Schnee (S. nivaloides) zum anderen orangefarbenen Schnee (S. aurantia).

[madohora]

icrobial life in sea ice is extremely diverse, and includes abundant algae, bacteria and protozoa. Algae in particular dominate the sympagic environment, with estimates of more than 1000 unicellular eukaryotes found to associate with sea ice in the Arctic.eukaryotes found to associate with sea ice in the Arctic Species composition and diversity vary based on location, ice type, and irradiance. In general, pennate diatoms such as Nitschia frigida (in the Arctic)[8] and Fragilariopsis cylindrus (in the Antarctic)[9] are abundant. Melosira arctica, which forms up to Species composition and diversity vary based on location, ice type, and irradiance. In general, pennate diatoms such as Nitschia frigida (in the Arctic)[8] and Fragilariopsis cylindrus (in the Antarctic)[9] are abundant. Melosira arctica, which forms up to meter-long filaments attached to the bottom of the ice, are also widespread in the Arctic and are an important food source for marine species

[madohora]

Ice algae play a critical role in primary production and serve as part of the base of the polar food web by converting carbon dioxide and inorganic nutrients to oxygen and organic matter through photosynthesis in the upper ocean of both the Arctic and Antarctic. Within the Arctic, estimates of the contribution of sea ice algae to total primary production ranges from 3-25%, up to 50-57% in high Arctic regions.[15][16] Sea ice algae accumulate biomass rapidly, often at the base of sea ice, and grow to form algal mats that are consumed by amphipods such as krill and copepods. Ultimately, these organisms are eaten by fish, whales, penguins, and dolphins.[14] When sea ice algal communities detach from the sea ice they are consumed by pelagic grazers, such as zooplankton, as they sink through the water column and by benthic invertebrates as they settle on the seafloor.[3] Sea ice algae as food are rich in polyunsaturated and other essential fatty acids, and are the exclusive producer of certain essential omega-3 fatty acids that are important for copepod egg production, egg hatching, and zooplankton growth and function

[madohora]

Algae also occur on terrestrial ice sheets and glaciers. The species found in these habitats are distinct from those associated with sea ice because the system is freshwater. Even within these habitats, there is a wide diversity of habitat types and algal assemblages. For example, cryosestic communities are specifically found on the surface of glaciers where the snow periodically melts during the day. Research has been done on glaciers and ice sheets across the world and several species have been identified. However, although there seems to be a wide array of species they have not been found is equal amounts. The most abundant species identified on different glaciers are Ancyonema nordenskioldii and Chlamydomonas nivalis

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Fast die gesamte Fläche Nordamerikas befindet sich auf der Nordamerikanischen Platte, ein Teil liegt auf der Pazifischen Platte. Hierbei handelt es sich hauptsächlich um die Halbinsel Niederkalifornien in Mexiko sowie den Küstenstreifen Kaliforniens von San Diego bis nördlich von San Francisco. Der Bruch zwischen der pazifischen und der nordamerikanischen Platte wird San-Andreas-Graben genannt. Beide Platten driften beständig nach Norden, die pazifische Platte mit einer höheren Geschwindigkeit. Dadurch gleiten beide Platten aneinander vorbei. Da dies nicht reibungslos passiert, verhaken sich beide Platten an verschiedenen Stellen und es kommt zu Erdbeben in diesem Gebiet.

[madohora]

Durch seine große Nord-Süd-Ausdehnung ist das Klima des Nordamerikanischen Kontinents von starken Gegensätzen geprägt. Im Bereich der Nordkanadischen Inseln und der Hudson Bay herrscht ein polares Tundrenklima vor, welches nach Süden und Westen von der borealen Zone begrenzt wird.[4] Die Hudson Bay als „America’s icebox“ und der kalte Labradorstrom an der atlantischen Küste bewirken dabei an der Ostküste des Kontinents eine Ausdehnung der polaren Klimate nach Süden.[5] An diese polare Zone schließen sich im Süden gemäßigte Klimate an, die jedoch hauptsächlich auf dem Gebiet der USA liegen. Dies sind die zentralen, kontinentalen Steppen und Prärien, sowie die humiden kontinentalen Klimate im Nordosten, welche sich nach Süden zu Wüstenklimaten im Südwesten bzw. humiden, subtropischen Klimaten im Südosten wandeln.[6] Für die Kordillerenregion ist in weiten Teilen ein Hochgebirgsklima charakteristisch. Sie hat einen entscheidenden Einfluss auf die klimatische Beschaffenheit der umliegenden Gebiete. Während an ihrer Luv-Seite im Westen ein ozeanisches Klima mit intensiven Regenfällen im Winter und trockenen, kühlen Sommern (Südwesten Kanada und Nordwesten USA) bzw. ein mediterranes bis wüstenhaftes Klima (Kalifornien und Südkalifornien) herrscht, bewirkt sie auf der Lee-Seite durch ihre Funktion als Niederschlagsriegel ein arides Klima und begünstigt so in den Südwest-Staaten der USA ein trocken-heißes Wüstenklima

[madohora]

Die bereits erwähnte topografische Gliederung mit den Rocky Mountains entlang der Westküste und den Appalachen an der Ostküste, die den Kontinent südwärts trichterförmig begrenzt, sowie der angrenzende Pazifische Ozean im Westen, der Atlantische Ozean im Osten und das Karibische Meer bzw. der Golf von Mexiko im Süden bedingen das großräumige und häufige Auftreten von extremen Wetterereignissen, das den nordamerikanischen Kontinent auch in dieser Hinsicht als „Land der unbegrenzten Möglichkeiten“ erscheinen lässt. Das Auftreten dieser climatic hazards konzentriert sich dabei in erster Linie auf das kontinentale Staatsgebiet der Vereinigten Staaten von Amerika und betrifft nur in Ausnahmefällen auch den Süden Kanadas und im Falle der Hurrikans den gesamten Karibischen Raum und Zentralamerika. Alle Extremereignisse sind dabei saisonal begrenzt, variieren jedoch stark im Hinblick auf ihr Verbreitungsgebiet bzw. die Größe der betroffenen Region. So treten im Frühjahr Tornados in den Zentralen Vereinigten Staaten und Telekonnektionen von El-Niño-Ereignissen, im Sommer Schwüle und Hitzewellen, Trockenheit und Starkregen, im Spätsommer und Herbst Hurrikans und im Winter Blizzards, Schneefälle und Frosteinbrüche auf.

[madohora]

Die Wirtschaft Nordamerikas umfasst mehr als eine halbe Milliarde Menschen in 23 Staaten und ist geprägt von den starken Unterschieden zwischen den reichen Ländern Kanada und USA, welche zu den wohlhabendsten Staaten der Welt zählen, und den armen Ländern Zentralamerikas und der Karibik; Mexiko, die Bahamas und Costa Rica liegen dazwischen. Obwohl Mexiko Teil der NAFTA und der OECD ist, ist es trotzdem um einiges ärmer als die nördlichen Nachbarn. Die zentralamerikanischen Staaten sind über das Freihandelsabkommen DR-CAFTA an Nordamerika gebunden.

[madohora]

[madohora]

Selon le profil de température dans l'atmosphère, la neige peut être humide ou sèche (poudreuse). La neige poudreuse est plus facilement transportée par le vent et s'accumule plus efficacement. La neige humide est plus lourde en raison de la teneur accrue en eau. Des accumulations importantes de neige lourde et mouillée peuvent faire s'effondrer les toits si un déneigement n'est pas effectué rapidement. L'accrétion de neige mouillée sur des surfaces élevées si la neige est suffisamment « collante », ce qui peut causer des dommages importants aux arbres et aux lignes électriques d'une manière similaire à l'accrétion de glace pendant les événement de pluie verglaçante.

[madohora]

Chaque hiver dans les régions tempérées, des tempêtes de neige se produisent. Certaines sont bénignes alors que d'autres peuvent paralyser la vie quotidienne et même causer des dommages. Les autorités gouvernementales suggèrent en général avant le début de la saison de :

Élaborer un plan d'action familial en décidant des actions de chacun, en gardant à l'esprit que l'on peut être bloqué par la neige pendant quelques jours ;
Préparer une trousse de premiers secours et de garder des vivres pour plusieurs jours ;
Se procurer ou remettre en état son équipement hivernal : pelles, bottes, manteaux, pneus à neige, etc.

[madohora]

Jsou typické pro Severní Ameriku, kde se objevují převážně v zimě, při severozápadním proudění v týlu cyklóny.

[madohora]

Blizzards sind relativ selten. Sie treten am ehesten in Kanada und in den Northern Plains der USA auf, können aber auch den gesamten Nordosten der USA heimsuchen und für chaotische Wetterverhältnisse sorgen. Es ist auch schon vorgekommen, dass Blizzards dem Norden Floridas Schnee gebracht und im südlichen Teil von Texas die Straßen mit Eis bedeckt haben

[madohora]

Ukształtowanie terenu: zamieć na terenie płaskim, zamieć na terenie pagórkowatym, zamieć w obszarach górskich.

[madohora]

Firn – forma przejściowa między śniegiem i lodem firnowym. Gęstość: 0,4-0,8 g/cm3. Powstaje w wyniku przeobrażenia luźnych kryształów śniegu w agregaty ziaren lodu o średnicy dochodzącej do kilku milimetrów. Proces ten zachodzi podczas wielokrotnego podtapiania, a następnie zamarzania śniegu. Nie bez znaczenia jest też nacisk warstw nadległych - czyli kumulującego się śniegu

[madohora]

Przy bardzo niskim ciśnieniu pary wodnej w powietrzu powstają kryształy o płaskich powierzchniach. W miarę wzrostu stężenia pary wodnej w powietrzu zwiększa się ilość wad na powierzchni kryształów. Są to głównie niedopełnienia powierzchni oraz szybszy rozrost w pobliżu krawędzi. Przy dużej zawartości pary wodnej w powietrzu kryształy mają coraz więcej nierówności na powierzchni, natomiast przy jeszcze większej zawartości pary wodnej w atmosferze zaczyna dominować krystalizacja poprzez tworzenie dendrytów w postaci igłowych odgałęzień i gwiazdek – popularnie zwane śnieżynkami

[madohora]

Łuki Lowitza (ang. Lowitz arcs) – zjawisko optyczne związane prawdopodobnie z płytkowymi kryształami lodu wirującymi podczas spadania.

[madohora]

Łuk tworzony jest przez załamanie światła w kryształkach lodu o kształcie płytki zawartych w chmurach pierzastych. Promień słoneczny wchodzi do położonej poziomo płytki jej boczną (pionową) powierzchnią, a wychodzi dolną załamując się w sumie o kąt bliski 58°, dlatego powstaje gdy słońce jest położone nad horyzontem wyżej niż 58°. Załamanie prawie równoległych promieni słonecznych przez położone niemal jednakowo kryształy stanowiące pryzmat o kącie łamiącym 90° wytwarza czyste, jasne i dobrze oddzielone pryzmatyczne kolory. Kolory są czystsze niż w tęczy

[madohora]

Obfity opad gradu ze szczególnie dużymi gradzinami, tzw. gradobicie, może trwać nawet kilka godzin i spowodować znaczące straty, w szczególności w rolnictwie. Gradziny większe od 7 cm stwarzają zagrożenie dla życia człowieka.

[madohora]

Według Biblii, Bóg wykorzystał moc natury, aby zesłać siódmą plagą egipską, którą było niszczycielskie gradobicie. Zniszczyła ona uprawy, połamała drzewa, zabiła wiele zwierząt i ludzi (Wj 9:22–26). W czasie bitwy Izraelitów na atakujących Amorytów, Bóg zrzucał wielkie bryły gradu. Zginęło od nich więcej ludzi niż w pojedynku z Izraelitami (Joz 10:3-7, 11). W opisie pierwszej z apokaliptycznych siedmiu trąb wspomniano o gradzie, (Ap 8:7), również w związku z niebiańską świątynią Boga (Ap 11:19). Podobnie jak w opisie siedmiu czasz gniewu Bożego, gdy po wylaniu ostatniej na ludzi spadły bryły gradu o wadze około talentu (Ap 16:1, 17, 21).

[madohora]

Mgła różni się od chmur stratus tym, że jej podstawa styka się z powierzchnią ziemi, podczas gdy podstawa chmur jest ponad powierzchnią ziemi. Gdy kropelki mgły rosną, mgła może przekształcić się w drobny opad atmosferyczny typu mżawka. Woda zawarta we mgle może osiadać na różnych przedmiotach, tworząc osad atmosferyczny. Szczególnie groźnym zjawiskiem jest oblodzenie.

[madohora]

ŁOWCY BURZ PRZESTRZEGAJĄ PRZED TRĄBAMI POWIETRZNYMI - Wyborcza - 15.07.2021

[madohora]

BURZE NAD ŚLĄSKIEM - www.tvn24.pl - 15.07.2021

[madohora]

NAWAŁNICA NAD ŚLĄSKIEM - Radio Zet - 15.07.2021

[madohora]

NAWAŁNICA ZNISZCZYŁA OBÓZ HARCERSKI - Nasze Miasto - 15.07.2021

[madohora]

Wysokość mgieł adwekcyjnych może przekraczać 500 m. W odróżnieniu od mgły z wypromieniowania, mgle adwekcyjnej towarzyszy przeważnie dość znaczny wiatr. Na danym obszarze mogą utrzymywać się przez całą dobę, a nawet kilka dni z rzędu

[madohora]

Mgła orograficzna
Powstaje przez ochłodzenie wilgotnego powietrza w wyniku jego uniesienia. Tworzą się w górach, gdy powietrze unosi się wzdłuż stoku.

[madohora]

Eine wissenschaftliche Anwendung künstlichen Nebels ist die Nebelkammer. Diese nutzt aus, dass ionisierende Strahlung Kondensationskeime bildet, an denen sich besonders viele Wassertröpfchen bilden. Schnell durchfliegende Teilchen erzeugen dadurch entlang ihrer Flugbahn einen Streifen dichteren Nebels. Die Teilchen werden durch ein Magnetfeld unterschiedlich abgelenkt, so dass sie anhand ihrer Flugbahn identifiziert werden können.

[madohora]

Lorsque la température de l'air, du sol et des objets baignés par la nappe de brouillard est inférieure à 0 °C le brouillard peut être givrant. Les gouttelettes en suspension sont alors en surfusion (à l'état liquide par température négative) et gèlent au contact, formant du givre (ou de la glace noire sur une chaussée). Ceci peut entraîner des dépôts importants sur les chaussées, la végétation et toutes les structures

[madohora]

brouillard radiatif : lorsque le ciel est dégagé et les vents faibles, la température près du sol diminue, en particulier la nuit, et cette diminution ne se transmet pas aux couches supérieures par manque de turbulences. Ceci forme une inversion de température qui garde la vapeur d'eau dans une couche près du sol. Lorsque l'air devient saturé dans cette couche, une déposition de rosée se forme au niveau du sol. Ceci a deux effets, d'une part une augmentation de l'humidité relative dans les basses couches et d'autre part une diminution de la température au niveau du sol. Cette déposition de rosée peut durer plusieurs heures. Ensuite, un arrêt quasiment complet du vent va permettre la formation de brouillard sur une fine couche. Celui-ci va ensuite grossir en fonction de l'humidité disponible et l'intensité de l'inversion de température. Il peut également être en bancs selon la variation de température locale ;

[madohora]

brouillard de vallée : par nuit claire, l'air froid se formant sur les pentes d'une vallée va descendre vers le fond de celle-ci et un brouillard de radiation va en résulter. Cela se produit souvent en hiver.

[madohora]

Selon sa densité, le brouillard peut réduire la visibilité à quelques dizaines de mètres, voire à quelques dizaines de centimètres. Cette réduction de la visibilité est un facteur d'accidents dans les transports. En mer par temps brumeux, la corne de brume ou des sifflets émis par les bouées (s'il y a de la houle) permettent aux navires de se signaler ou de se repérer. En effet, dans une situation de brume l'air est très stable, le son se propage très loin et n'est pas bloqué comme l'est la lumière.

[madohora]

Le brouillard naturel, humide, ne doit pas être confondu avec le smog (brume de pollution), qui peut être relativement sec. Le brouillard se comporte comme un buvard à l'égard de certains polluants, dont certains acides (chlorhydrique, sulfurique). Les dégâts attribués aux pluies acides étaient en réalité souvent dus aux brumes polluées par les acides émis par le chauffage, l'industrie et les véhicules, mais peut-être aussi par certains pesticides solubles dans l'eau, dont on a retrouvé des concentrations importantes dans la brume prélevée dans l'est de la France.

[madohora]

Непрерывная продолжительность туманов составляет обычно от нескольких часов (а иногда полчаса-час) до нескольких суток, особенно в холодный период года.

[madohora]

Просвечивающий — туман с горизонтальной видимостью на уровне двух метров менее 1000 метров (обычно она составляет несколько сотен метров, а в ряде случаев снижается даже до нескольких десятков метров), слабо развитый по вертикали, так что возможно определить состояние неба (количество и форму облаков). Чаще наблюдается вечером, ночью и утром, но может наблюдаться и днём, особенно в холодное полугодие при повышении температуры воздуха. Отдельно отмечается просвечивающий ледяной туман — наблюдаемый при температуре воздуха ниже −10..−15 °C и состоящий из кристалликов льда, сверкающих в солнечных лучах или в свете луны и фонарей

[madohora]

Фронтальные — образующиеся на границах атмосферных фронтов.

[madohora]

Морской туман — адвективный туман, возникший над морем в ходе переноса холодного воздуха на тёплую воду. Этот туман является туманом испарения. Туманы такого типа часты, например, в Арктике, когда воздух попадает с ледового покрова на открытую поверхность моря.

[madohora]

Показатель «водность тумана» используется для характеризации туманов и обозначает общую массу водяных капелек в единице объёма тумана. Водность туманов обычно не превышает 0,05—0,1 г/м³, но в отдельных плотных туманах может достигать 1—1,5 г/м³.

[madohora]

[madohora]

Inaczej przebiega ten proces, gdy wznoszące się powietrze zawiera dużo pary wodnej. W miarę ochładzania się powietrza zawarta w nim para skrapla się. Przy kondensacji wydziela się dużo ciepła. Uwalniające się ciepło powoduje, że powietrze wilgotne stygnie wolniej i jest stale cieplejsze, a więc lżejsze od otoczenia. To jest właśnie mechanizm, który powoduje, że w obszarze burzy powietrze bardzo gwałtownie wznosi się i osiąga wysokość powyżej 16 km. Na tej wysokości temperatura jest bardzo niska (około −60 °C). Dość chłodne powietrze, gdy tylko dotrze do powierzchni Ziemi, zaczyna rozprzestrzeniać się na boki, dlatego zwykle przed burzą wieje chłodny wiatr. Wkrótce potem niebo przeszywa błysk (który może mieć ponad kilkadziesiąt kilometrów długości), rozlega się grzmot i spada ulewny deszcz. W pojedynczej komórce burzowej po 20–30 minutach zaczyna dominować prąd zstępujący i chmura wyparowuje.

[madohora]

Pojedyncza komórka burzowa (ang. single cell thunderstorm) – rodzaj burzy, którą tworzy pojedyncza chmura burzowa Cumulonimbus, zwykle Cumulonimbus capillatus. Są krótkimi i słabymi burzami, które zwykle zanikają w ciągu mniej więcej godziny po powstaniu. Zazwyczaj są napędzane energią słońca w letnie popołudnie. Burze jednokomórkowe powodują zwykle krótkotrwałe ulewne deszcze i wyładowania atmosferyczne

[madohora]

Obecność strzelistych Cumulus congestus wskazuje na radykalną zmianę tonu konwekcji. Na tym etapie rosnący cumulus jest zdominowany przez prądy wznoszące, które przyspieszają do około 10 metrów na sekundę, gdy powietrze ze znacznej powierzchni zbiera się, aby zasilać prądy wznoszące. Pod koniec fazy chmura staje się bardzo wysoka i zimna, a górna część chmury staje się „zlodowaciała” (złożona z kryształków lodu), co oznacza przekształcenie się w chmurę Cumulonimbus

[madohora]

Różne części burzy wielokomórkowej, jako systemu złożonego z pojedynczych komórek burzowych, przechodzą przez kolejne stadia rozwoju chmury burzowej, w wyniku czego burze wielokomórkowe są znacznie silniejsze niż pojedyncze komórki burzowe; mogą trwać nawet kilka godzin.

[madohora]

Najgwałtowniejsze wiatry mogą pojawiać się w rejonach, gdzie burze zwykle na mniejszym obszarze układają się w kształt łuku (odbicie radarowe o nazwie bow echo). W późniejszej fazie rozwoju bow echo przyjmuje kształt przecinka (stąd nazwa comma echo). Wówczas mogą się pojawić tornada na północnym łuku comma echo

[madohora]

Superkomórki burzowe to najgroźniejszy typ chmur burzowych: mogą powodować ulewne opady, grad wielkości piłeczki golfowej, porywiste wiatry, a czasami niszczycielskie tornada[1]. Superkomórka jest szczególnym rodzajem pojedynczej komórki burzowej, która może utrzymywać się przez wiele godzin i przemierzać setki kilometrów. Chmury tego typu są odpowiedzialne za powstawanie większości silnych tornad i opadów gradu o dużych rozmiarach. Najwięcej tego typu burz tworzy się w środkowej części Stanów Zjednoczonych w tzw. alei Tornad. Superkomórki występują również w innych rejonach świata, wszędzie tam, gdzie istnieje zagrożenie tornadami (pojawiają się w dużej części Europy, również w Polsce).

[madohora]

Przebijający się wierzchołek chmury (Overshooting top)

Najwyżej zlokalizowane wypiętrzenia chmury przebijają się ponad kowadło (anvil) chmury nawet do dolnych rejonów stratosfery. To efekt bardzo silnego prądu wznoszącego.

[madohora]

Wcięcie V (ang. V Notch)

Wcięcie na echu radarowym w kształcie litery V występujące na przedniej krawędzi superkomórki. Oznacza ono rozbieżność przepływu powietrza wokół silnego prądu wznoszącego

[madohora]

Superkomórki LP (ze słabym opadem)
W przeciwieństwie do kategorii HP te superkomórki odznaczają się niewielką strefą opadu. W związku z tym, że przebywają w strefie suchszego powietrza, to generują mniej deszczu i są węższe niż superkomórki klasyczne i HP. Jednak mogą one zaskoczyć gruboziarnistym, ale rzadkim gradem. Dość rzadkie tornada w tych chmurach są widoczne z daleka, przez co są pożądane przez łowców burz. Te chmury istnieją krócej, o ile nie wkroczą w strefę wilgotniejszego powietrza (co może je przemienić w superkomórki HP i klasyczne).

[madohora]

Burza piaskowa powstaje zazwyczaj wskutek konwekcji powietrza. Promienie Słońca rozgrzewają piasek, co powoduje podgrzanie mas powietrza znajdującego się bezpośrednio nad nim, co z kolei powoduje wzniesienie się gorącego powietrza, a ruch powietrza powoduje zmianę ciśnienia i powstanie silnego wiatru.

[madohora]

Śnieżyca, zawieja śnieżna, burza śnieżna, zadymka – gwałtowny, obfity opad śniegu z towarzyszącym mu silnym wiatrem

[madohora]

Burza lodowa – zjawisko pogodowe polegające na intensywnych opadach marznącego deszczu, powodujących poważne utrudnienia komunikacyjne lub nawet katastrofalne skutki dla przyrody oraz napowietrznej infrastruktury energetycznej i telekomunikacyjnej - w wyniku osadzania się na powierzchni znacznych ilości lodu.

[madohora]

Temperatura burzy ogniowej może sięgać 1600 °C, co oznacza, że praktycznie wszystkie palne materiały ulegają zapaleniu i podtrzymują ogień. Na obszarach dotkniętych burzą ognia mogą zostać stopione cegły, cement, szkło, nawierzchnia ulic, samochody itd. W szczególnych wypadkach burza może zużyć cały tlen na objętym nią terenie. Przykładowo po zbombardowaniu Drezna 70% ofiar zginęło w wyniku uduszenia

[madohora]

Piorun – w meteorologii bardzo silne wyładowanie elektrostatyczne w atmosferze powstające naturalnie, zwykle towarzyszące burzom. Piorunowi często towarzyszy grom dźwiękowy (grzmot) oraz zjawisko świetlne zwane błyskawicą. Może ono przybierać rozmaite kształty i rozciągłości, tworzyć linie proste lub rozgałęziać się do góry lub w dół. Występują błyskawice, które widoczne są jedynie jako rozjaśnienie powierzchni chmury, inne znów w ciągu ułamka sekundy przypominają swym kształtem świecący sznur pereł[

[madohora]

Impuls ten powstaje wskutek wytworzenia przez prąd elektryczny pioruna krótkotrwałego pola magnetycznego. Indukuje on napięcie we wszystkich obwodach i urządzeniach elektrycznych (w tym w liniach elektroenergetycznych, sieciach telekomunikacyjnych, instalacjach antenowych itp.) znajdujących się w pobliżu miejsca uderzenia pioruna. Napięcie impulsu blisko uderzenia jest tak duże, że może spowodować poważne uszkodzenia i zniszczenia sieci oraz przyłączonych do tych sieci urządzeń.

[madohora]

Czas narastania prądu jest kolejnym parametrem wyładowania. Im jest on krótszy, tym krótszy jest impuls elektromagnetyczny powstający podczas wyładowania. Napięcie zakłócające, które może się indukować podczas przepływu fali elektromagnetycznej jest proporcjonalne właśnie do wartości tego parametru. Pole elektromagnetyczne powstałe podczas wyładowania ma wąskie widmo w zakresie fal długich. Dlatego może z łatwością wnikać do wnętrza budynków. Dodatkowo, ma ono charakter magnetyczny co utrudnia ekranowanie. Napięcie indukowane przez taki impuls może osiągać wartości 100 V/m² (w przypadku gdy piorun uderzył 100 m od urządzenia, dziesięciokrotne skrócenie tej odległości powoduje dziesięciokrotny wzrost SEM).

[madohora]

W domu podczas burzy należy unikać korzystania z telefonów stacjonarnych przewodowych oraz urządzeń elektrycznych, przede wszystkim tych obsługiwanych ręcznie. Korzystanie z tych urządzeń grozi porażeniem impulsem rozchodzącym się w przewodach instalacji, który może doprowadzić do śmierci. Sprzęt domowy, zwłaszcza elektronikę – RTV, komputery itp. należy odłączyć od sieci elektrycznej i innych instalacji przewodowych (np. instalacji antenowych, telekomunikacyjnych, sieci internetowych, TV kablowej itp.), co zapewni ochronę tych urządzeń przed wyładowaniami atmosferycznymi.

[madohora]

Kiedy różnica potencjałów stanie się wystarczająco duża, może rozpocząć się wyładowanie elektryczne. Według hipotezy zaproponowanej przez Aleksandra Gurewicza z Instytutu Lebiedewa w Rosji drogę wyładowania pilotującego wytyczają wysokoenergetyczne cząstki promieniowania kosmicznego. Zderzenie cząstki promieniowania kosmicznego z atomem powietrza prowadzi do powstania kaskad cząstek wtórnych wytwarzających strumienie elektronów. W ten sposób w górnej naładowanej ujemnie części chmury rozpoczyna się wyładowanie pilotujące (lider, prekursor). Strumienie naładowanych cząstek pokonują odległość do ziemi skokami o długości od 30 do 50 metrów. Zachodzi przy tym jonizacja powietrza, co zmniejsza opór elektryczny. Cały proces może trwać od ok. 10 do ok. 100 milisekund (tysięcznych części sekundy). Często wyładowanie pilotujące rozdziela się na wiele odnóg, z których tylko jedna dociera do celu.

[madohora]

Rzadszym rodzajem wyładowań do jonosfery są błękitne smugi (ang. blue jets), pierwszy raz zaobserwowane w 1989 z pokładu promu kosmicznego, fotografowane i badane w następnych latach. Sięgają one od szczytu chmury burzowej, do wysokości około 50 km (obserwowano też znacznie dłuższe, sięgające 80 km). Mają postać wąskich, błękitnych stożków i są jaśniejsze, niż sprites. W przeciwieństwie do tych ostatnich, nie wydają się bezpośrednio związane z silnymi wyładowaniami w kierunku ziemi. Mechanizm ich powstawania prawdopodobnie wiąże się z tworzeniem się kanałów silnie zjonizowanego gazu pomiędzy wierzchołkiem chmury a jonosferą

[madohora]

W japońskiej kulturze piorun jest jednym z pięciu żywiołów. Okalające go żywioły to ziemia i powietrze, a zależności między nimi to:

piorun wnika w ziemię,
powietrze stanowi barierę dla pioruna.

W naturalnych religiach europejskich piorun jest często używany jako boski atrybut, najczęściej przypisywany najwyższemu z Bogów (Perun, Zeus, Thor itp.).

[madohora]

Marynarze nazwali te wyładowania "ogniami świętego Elma" prawdopodobnie dlatego, że niegroźne zjawiska odczytywali jako wysłuchanie modlitw zanoszonych podczas burz do Boga za wstawiennictwem świętego. Według legendy bowiem święty Elmo miał nie bać się uderzających obok niego piorunów

[madohora]

Perun (Piorun, Pierun, Pieron) – słowiańskie bóstwo gromowładne oraz jedno z czołowych w panteonie słowiańskim. „Perun” to zaproponowane przez niektórych badaczy tematu imię wynikłe z nazwy gromu perunъ (czyt. pierun) powiązanej z leksemem pьrati, 'bić, uderzać' jako oznaczające jedno z naczelnych bóstw słowiańskich. Uosobienie gromowładcy, boga grzmotów i piorunów. Według zamysłu badaczy ma ono porządkować poszczególne ślady wierzeniowe, jakie pozostawił po sobie kult słowiańskich, plemiennych bóstw gromowładnych. Są to między innymi: w tradycji staropolskiej imię Piorun lub Grom, w polskich porzekadłach ludowych także Pierun, w tradycji staroruskiej Перун (czyt. Pierun). W kulturze masowej imię Perun używane jest najczęściej w odniesieniu do naczelnego bóstwa gromowładnego Słowian wschodnich.

[madohora]

Skromny zasób materiału badawczego w omawianym temacie nie pozwala jak dotąd wyjść poza krąg hipotez. Prof.Aleksander Gieysztor, autor jednego z najważniejszych badań dot. boga Peruna, wysunął hipotezę, że Perun był naczelnym bogiem Słowian, za koncepcją Georges'a Dumézila, bogiem I funkcji (władza prawna) i II funkcji (siła fizyczna i militarna), zaś bóstwa połabskie, takie jak Świętowit, Rugiewit, Jarowit i Jaryło, miały być jedynie wariantami kultu Peruna. Prof. Gieysztor przestrzega jednak przed nadmierną chęcią ujednolicania śladów wierzeniowych w jedno słowiańskie bóstwo gromowładne. Zdaniem badacza może to prowadzić do niepotrzebnych ograniczeń w badaniu bogatych i różnorodnych wierzeń słowiańskich w tym zakresie

[madohora]

Piorun kulisty wyglądem przypomina świetlistą kulę o średnicy od kilku do kilkudziesięciu centymetrów, poruszającą się w różnych kierunkach i wydającą dźwięki, takie jak warczenie czy syczenie. Może mieć różne barwy (najczęściej białą, żółtą lub bladoniebieską). Trwa zwykle od kilkunastu do kilkudziesięciu sekund. Występuje przeważnie w trakcie burz, ale istniały przypadki pojawiania się tego zjawiska w słoneczną pogodę. Świeci w przybliżeniu jak stuwatowa żarówka. Największy zauważony piorun kulisty miał średnicę ok. 1,5 m, najmniejszy – 1 cm.

[madohora]

Niektórzy badacze wysunęli hipotezę o nieistnieniu pioruna kulistego i zaproponowali jego interpretację jako złudzenia. Hipoteza Josefa Peera i Alexandra Kendla z Uniwersytetu w Innsbrucku wskazuje na to, że piorun kulisty może być złudzeniem optycznym. Jeśli czas trwania zwykłego pioruna jest dostatecznie długi (wielokrotne wyładowania przez ten sam kanał), to obserwator znajdujący się wystarczająco blisko może odnieść wrażenie, że widzi kulę światła trwającą nawet kilkadziesiąt sekund. Silne zmienne pole magnetyczne indukowane przepływem ładunków powoduje stymulację magnetyczną neuronów podobnie jak w TMS (Transcranial Magnetic Stimulation). Uczestnicy doświadczeń polegających na przykładaniu aparatury TMS w pobliże kory wzrokowej twierdzili, że widzieli kolorowe linie, plamy i kuliste obiekty różnych rozmiarów.

[madohora]

Każdy ostro zakończony element przewodzący – w szczególności metalowe elementy dachu lub ściany, wystający poza jednolity zarys budynku może stać się naturalnym źródłem wyładowań elektrycznych w zjonizowanym powietrzu. Instalacje odgromowe chronią obiekty mieszkalne oraz ich mieszkańców przed pożarami i porażeniami wywołanymi uderzeniem piorunów. W instalacjach odgromowych stosuje się zwody naturalne, lub w przypadku ich braku – zwody sztuczne poziome lub pionowe. Ich celem jest w przypadku powstania wyładowania piorunowego – jak najszybsze zwiedzenie go ku gruntowi.

[madohora]

W Europie – niezależnie od Benjamina Franklina – w latach 1750–1754 piorunochron wynalazł czeski teolog i przyrodnik Prokop Diviš. Instalację odgromową wybudowano również na niewianskiej krzywej wieży zbudowanej w Imperium Rosyjskim w latach 1725–1740.

[madohora]

Metoda „piorunochronu laserowego” (aktywnego) została jednak zakwestionowana przez większość środowiska naukowego

[madohora]

W mitologii słowiańskiej piorun symbolizuje boga Peruna uważanego przez badaczy za władcę słowiańskiego panteonu. Wierzono, że pierwsze uderzenie pioruna zapładnia ziemię. W mitologii greckiej za burzę odpowiedzialny był Zeus, władca błyskawic. Mitologia nordycka bogiem burzy i piorunów określała Thora. W mitologii rzymskiej bogiem burzy był Jowisz, najwyższy władca nieba i ziemi, ojciec bogów. Mitologia egipska za boga burzy uważała Seta, zaś mitologia celtycka – Taranisa (gromowładcę, utożsamianego z rzymskim Jowiszem).

[madohora]

Około 15–20 minut przed uderzeniem w Giewont piorun uderzył w rejonie Ciemniaka, raniąc portugalskiego turystę. Po stronie słowackiej piorun uderzył w Banówkę, spychając czeskiego turystę w przepaść, w wyniku czego mężczyzna zginął

[madohora]

Wszystkie trzy ciała Słońce – Ziemia – Mars, będą ustawione w linii prostej. Kiedy obiekt niebieski znajduje się w opozycji, wschodzi o zachodzie Słońca, jest widoczny przez całą noc i zachodzi o wschodzie Słońca. Ponadto, ponieważ światło słoneczne pada na Czerwoną Planetę od tyłu, wydaje się jaśniejsza.

[madohora]

INTENSYWNE OPADY DESZCZU - Interia - 14.10.2020

[madohora]

OSTRZEŻENIA DLA ŚLĄSKA - Nasze Miasto - 14.10.2020

[madohora]

POGODA TYGODNIOWA DLA KATOWIC - Nasze Miasto - 17.10.2020

[madohora]

POGODA NA DZIŚ - Onet - 02.12.2020

[madohora]

POGODA DLA KATOWIC - Nasze Miasto - 02.12.2020

[madohora]

POTĘŻNY BŁYSK NA JAPOŃSKIM NIEBIE - Interia - 02.12.2020

[madohora]

POGODA NA WEEKEND - Nasze Miasto - 02.12.2020

[madohora]

POGODA NA DZIŚ - Nasze Miasto - 03.12.2020

[madohora]

OPADY MARZNĄCEGO DESZCZU MOGĄ WPROWADZIĆ ZAMIESZANIE NA DROGACH - Wyborcza - 03.12.2020

[madohora]

POGODA NA SOBOTĘ - Onet - 05.12.2020

[madohora]

TURCJA. TRZĘSIENIE ZIEMI - Interia - 05.12.2020

[madohora]

UTRUDNIENIA NA DROGACH - Dziennik Zachodni - 06.12.2020

[madohora]

Brak słów

[madohora]

POGODA W KATOWICACH - Nasze Miasto - 07.12.2020

[madohora]

ATAK ZIMY W EUROPEI - Gazeta - 08.12.2020

[madohora]

POGODA TYGODNIOWA - Nasze Miasto - 08.12.2020

[madohora]

ŚNIEGU NIE MA A W KATOWICACH RUSZYŁA AKCJA ZIMA - Nasze Miasto - 23.11.2020

[madohora]

Podobno w sobotę przed tym pierwszym śniegiem coś takiego latało w powietrzu. Tyle, że moja mama określiła to mianem delikatnej wełenki. Starsza pani nie umiała zasnąć i z nudów obserwowała świat za oknem.

[madohora]

Prognoza pogody na 27-31 stycznia 2020 roku
Ostatni tydzień stycznia, zacznie się pochmurną aurą i temperaturami w okolicach 5 st. C. Niewielkie opady śniegu prognozowane są jedynie na wschodzie kraju. We wtorek, 28 stycznia na niebie zobaczymy więcej chmur, które przyniosą przelotne opady deszczu w całym kraju. W środę, 29 stycznia 2020 roku, pojawi się front atmosferyczny, który przyniesie niewielkie ochłodzenie oraz opady ‒ na zachodzie deszczu ze śniegiem i deszczu, a na wschodzie śniegu. I taka aura pogoda będzie utrzymywała się do końca stycznia.

[madohora]

PROGNOZA POGODY - Onet - 02.01.2021

[madohora]

Koniunkcja Jowiszaz SaturnemPo czwartkowym spotkaniu z Księ-życem dwie największe planety będą nadal podążać ku sobie, osiągając największe zbliżenie (zwane koniunk-cją) w poniedziałek 21 grudnia. Wte-dy dystans między nimi osiągnie tylko 0,1 stopnia, czyli 6 minut kąto-wych (rys. 2). Patrząc na to zjawisko gołym okiem, odniesiemy wrażenie, iż planety prawie stykają się ze sobą. Słabszy Saturn będzie widoczny tuż nad jaśniejszym Jowiszem, toteż dla większego komfortu obserwacji war-to użyć lornetki. Natomiast niezapo-mnianych wrażeń doznamy, obser-wując to zjawisko przez teleskop o powiększeniu rzędu 50 – 100 razy. Będzie to bowiem niezwykła oka-zja zobaczenia dwóch planet naraz w okularze teleskopu. Zazwyczaj pla-nety przebywają w większych odle-głościach od siebie, więc może-my oglądać tylko każdą z osobna, bo dwie jednocześnie nie mieszczą się w polu widzenia teleskopu. Tym razem ujrzymy je łącznie blisko sie-bie, co umożliwi chociażby łatwe porównanie ich kształtów i wielko-ści. Zwróćmy uwagę, że dzień przed i po 21 grudnia zbliżenie tych planet będzie też bardzo duże, osiągając odpowiednio 9 i 8 minut kątowych. Położenia Saturna względem Jowi-sza

[madohora]

POGODA DLA KATOWIC - Onet - 08.01.2021

[madohora]

POGODA. NISKA TEMPERATURA I OPADY - Onet - 09.01.2021

[madohora]

POGODA NA DZISIAJ - Nasze Miasto - 10.01.2021

[madohora]

PRZYMROZKI I OPADY ŚNIEGU - Wyborcza - 06.04.2021

[madohora]

POGODA W KATOWICACH - Nasze Miasto - 13.04.2021

[madohora]

OSTRZEŻENIA DLA ŚLĄSKIEGO - Nasze Miasto - 01.05.2021

[madohora]

WICHURY PRZETOCZYŁY SIĘ PRZEZ POLSKĘ - Interia - 03.05.2021

[madohora]

OSTRZEŻENIA DLA WOJEWÓDZTWA ŚLĄSKIEGO - Nasze Miasto - 04.05.2021

[madohora]

POGODA NA SIEDEM DNI - Nasze Miasto - 23.05.2021

[madohora]

KOREK NA GLIWICKIEJ WYPADEK - Dziennik Zachodni

[madohora]

NA ŚLĄSKU DROGI ZAKORKOWANE, AUTOBUSY I POCIĄGI OPÓŹNIONE. JAK CO ROKU ATAK ZIMY - Dziennik Zachodni - 29.11.2017

[madohora]

BRAKI PRĄDU. POŁAMANE DRZEWA - Dziennik Zachodni -1.12.2017

[madohora]

PORYWISTY WIATR. PRACOWITA DOBA DLA STRAŻAKÓW - Radio Katowice - 12.12.2017

[madohora]

NA NIEBIE ZOBACZYMY SPADAJĄCE METEORY - slask.eksa.pl - 03.01.2018

[madohora]

[madohora]

***

[madohora]

[madohora]

Kapłani egipscy wywoływali podstępem zaćmienie słońca.

[madohora]

KSIĘŻYC OBLANY KRWIĄ - www.twojapogoda

[madohora]

ODKRYTO 12 NOWYCH KSIĘŻYCÓW JOWISZA - www.geekweek.pl

[madohora]

ZAĆMIENIE KSIĘŻYCA I INNE ZJAWISKA NA NIEBIE - Radio Katowice - 27.07.2018

[madohora]

ZAĆMIENIE KSIĘŻYCA - Radio Zet - 27.07.2018

[madohora]

ZAĆMIENIE KSIĘŻYCA - Dziennik Zachodni - 28.07.2018

[madohora]

ZAĆMIENIE KSIĘŻYCA - Dziennik Zachodni - 30.07.2018

[madohora]

AUSTRALIA. KULA OGNIA PRZEMIERZA NIEBO - Gazeta - 20.06.2020

[madohora]

Pierwszy dzień lata rozpocznie się fajerwerkami, ponieważ z samego rana będziemy mogli obserwować niecodzienne zaćmienie Słońca. Po pierwsze będzie oni najmniejszym od lat, a po drugie dojdzie do niego tylko w Bieszczadach. Dlaczego?

[madohora]

Jednak zjawisko będzie można obserwować także w Polsce, ale tylko w jednym miejscu naszego kraju. Księżyc dosłownie muśnie tarczę słoneczną wyłącznie w Bieszczadach, i to w ich najdzikszej części, położonej najdalej na południowy wschód.

[madohora]

Dlatego też polecamy obserwowanie zjawiska za pośrednictwem transmisji na żywo, która dostępna będzie na łamach naszego serwisu w niedzielny (21.06) poranek. Naukowcy będą relacjonować ten fenomen prosto z Indii i Chin. Już teraz Was gorąco zapraszamy.

[madohora]

Ja zawsze twierdziłam, że abyśmy wrócili (już nie my!!!) do normalności musiałoby wyginąć jedno całe pokolenie. A potem wszystko musiałoby się odrodzić od nowa. I może byłoby dobrze ale też tak do końca nie wiadomo

[madohora]

CZY W KATOWICACH JUTRO CZEKA NAS SKROBANIE SZYB - Nasze Miasto - 10.11.2020

[madohora]

JAKA BĘDZIE ZIMA 2020/2021 - Interia - 20.11.2020

[madohora]

Spotkanie Wenus z KsiężycemGdy już nacieszymy oczy Perseidami i ich największa aktywność przeminie, kolejnych atrakcji dostarczy nam jasna planeta Wenus, która od ponad miesią-ca króluje na porannym niebie. Już od godziny 2 w nocy aż do wschodu Słoń-ca możemy ją podziwiać na wschodnim nieboskłonie, gdzie świeci jak kosmicz-na latarnia. Wyglądem przypomina bar-dzo jasną gwiazdę, która nie ma sobie równych w tej okolicy nieba.W sobotę i niedzielę 15 – 16 sierp-nia do Wenus zbliży się Księżyc w fazie sierpa, tworząc bardzo wido-wiskowe konfiguracje (rys. 2). Zjawi-ska te będą najlepiej widoczne około godziny 4 nad ranem, kiedy obiek-ty wzniosą się dostatecznie wysoko nad horyzont, a niebo będzie jesz-cze wystarczająco ciemne. W soboto meteory, nazywane potocznie spa-dającymi gwiazdami, chociaż w rze-czywistości nie mają nic wspólnego ze spadaniem prawdziwych gwiazd. Zja-wiska te są wywoływane przez drob-ne okruchy materii kosmicznej o roz-miarach ziarenek piasku czy kamieni, które z ogromnymi prędkościa-mi (50 – 60 km/s) wlatują w ziemską atmosferę. Wskutek tarcia o powietrze rozgrzewają się do białości, pozosta-wiając za sobą świetliste smugi na nie-bie. Istotnie więc mamy tu do czynienia ze spadaniem ciał niebieskich, ale nie gwiazd, jak mówi ich potoczna nazwa, lecz bardzo drobnych okruchów pozaz-iemskiej materii.Meteory tworzą stałe roje, które są charakterystyczne dla poszczególnych miesięcy. Do najbardziej znanych nale-żą sierpniowe Perseidy, gdyż moż-na je podziwiać w ciepłe wakacyjne noce, podczas których tworzą niekie-dy bardzo widowiskowe spektakle. Ich nazwa wywodzi się od gwiazdozbioru Perseusza, gdzie znajduje się tak zwa-ny radiant roju, czyli miejsce, z którego zdają się wylatywać te meteory.Perseidy można obserwować w dość długim przedziale czasu, bo już od 17 lipca aż do 24 sierpnia. Jednak ich największe nasilenie (tzw. maksimum) przewiduje się w tym roku 12 sierpnia, czyli w nocy ze środy na czwartek, kie-dy liczba rozbłysków może dochodzić nawet do 100 w ciągu godziny. Jed-nak trzeba pamiętać, że meteory są zjawiskami nieprzewidywalnymi i trud-no określić ich rzeczywistą ilość pod-czas konkretnej nocy. Dlatego warto spoglądać w niebo nie tylko w chwili ich spodziewanego maksimum (12/13 sierpnia), ale także podczas nocy poprzedzających i późniejszych. Może się bowiem zdarzyć, że więcej meteo-rów zobaczymy przed lub po oficjalnym maksimum, jeśli Ziemia trafi akurat na większe zagęszczenie drobin materii kosmicznej.Do obserwacji Perseidów najlepiej będzie przystępować około północy lub później, kiedy gwiazdozbiór Perse-usza wzniesie się dostatecznie wysoko na północno-wschodnim niebo skłonie (rys. 1). Meteory mogą się pojawiać praktycznie w dowolnej części nie-ba, ale ich tory (przedłużone wstecz) powinny wybiegać z radiantu, który na rysunku 1 został oznaczony pomarań-czowym krzyżykiem. Jeśli tylko niebo będzie pogodne, to w tym roku warunki do obserwacji Perseidów powinny być dość dobre. Wprawdzie Księżyc (w fazie grubego sierpa) będzie w tym czasie wscho-dził około północy, mogąc trochę roz-jaśniać niebo w późniejszych godzi-nach, ale jego blask nie będzie zbyt intensywny. Zresztą będzie go można znacznie ograniczyć, dokonując obser-wacji przed północą.Ludowa tradycja nakazuje, aby w chwili zobaczenia „spadającej gwiazdy” wypowiedzieć jakieś życze-nie – wówczas powinno się ono speł-nić. Warto więc wcześniej przygoto-wać sobie kilka życzeń, bo może okazji do ich wypowiadania będziemy mieli w tym roku wiele.Spotkanie Wenus z KsiężycemGdy już nacieszymy oczy Perseidami i ich największa aktywność przeminie, kolejnych atrakcji dostarczy nam jasna planeta Wenus, która od ponad miesią-ca króluje na porannym niebie. Już od godziny 2 w nocy aż do wschodu Słoń-ca możemy ją podziwiać na wschodnim nieboskłonie, gdzie świeci jak kosmicz-na latarnia. Wyglądem przypomina bar-dzo jasną gwiazdę, która nie ma sobie równych w tej okolicy nieba.W sobotę i niedzielę 15 – 16 sierp-nia do Wenus zbliży się Księżyc w fazie sierpa, tworząc bardzo wido-wiskowe konfiguracje (rys. 2). Zjawi-ska te będą najlepiej widoczne około godziny 4 nad ranem, kiedy obiek-ty wzniosą się dostatecznie wysoko nad horyzont, a niebo będzie jesz-cze wystarczająco ciemne. W sobo-tę nasz satelita znajdzie się powy-żej Wenus, a w niedzielę – obok niej. Cały spektakl rozegra się na tle kon-stelacji Bliźniąt. Widok bardzo jasnej planety w pobliżu księżycowego sier-pa będzie z pewnością bardzo eks-cytujący. Jedynie pora obserwacji może być dla niektórych z nas nie-zbyt zachęcająca. Jednak biorąc pod uwagę fakt, że będą to dni wolne od pracy, warto wstać wcześniej i choć przez chwilę nacieszyć oczy tymi nie-zwykłymi widokami.Planeta Wenus będzie widoczna gołym okiem jako bardzo jasna gwiaz-da, ale gdy spojrzymy na nią przez tele-skop o powiększeniu rzędu 30 razy, zobaczymy małe świecące półkole. Kształtem będzie ona przypominać Księżyc w pierwszej lub ostatniej kwa-drze, gdyż planeta ta wykazuje fazy podobne do naszego naturalnego sate-lity. Posiadacze teleskopów mogą się o tym przekonać na własne oczy

[madohora]

CZY TRZEBA BĘDZIE SZYBY - Nasze Miasto - 21.11.2020

[madohora]

Burza lodowa w Ameryce Północnej w 2007 – klęska żywiołowa, która dotknęła region od doliny Rio Grande (Teksas), aż do Nowej Anglii oraz południowo-wschodniej Kanady i trwała od 11 stycznia do 24 stycznia 2007 roku. W wyniku tej klęski zmarło 87 osób w 13 stanach i trzech kanadyjskich prowincjach. Setki tysięcy mieszkańców w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie było pozbawionych energii elektrycznej (blackout)

[madohora]

Angielska nazwa "sprite" została wprowadzona przez D. Sentmana i pochodzi od jednego z bohaterów komedii Szekspira Sen nocy letniej wesołego Puka lub bohaterów ze sztuki Szekspira Burza[16] ze względu na swoje efemeryczne i przejściowe istnienie. W polskiej literaturze szekspirowskiej Puk jest roześmianym duszkiem. Inna wersja, bardzo rzadko przywoływana w literaturze naukowej, wywodzi słowo "sprite" od akronimu Stratospheric/Mesospheric Perturbations Resulting from Intense Thunderstorm Electrification

[madohora]

ZAĆMIENIE KSIĘŻYCA NA ŚLĄSKU - Dziennik Zachodni - 31.07.2018

[madohora]

DZISIAJ NOC SPADAJĄCYCH GWIAZD - Radio Katowice - 12.08.2018

[madohora]

[madohora]

KOSMOS JEST DLA MARZYCIELI - Wyborcza - 28.12.2018

[madohora]

[madohora]

Nie każdy zdaje sobie sprawę z tego, że Księżyc ma olbrzymi wpływ na naszą planetę, a więc też na nas samych. Niektórzy nie mogą zasnąć, gdy jego blask oświetla sypialnię. Warto więc sprawdzić, kiedy w tym roku możemy się spodziewać pełni Księżyca i zjawisk z nią związanych.

[madohora]

Podczas zaćmienia przybierze dodatkowo krwistą barwę, tworząc zapierający dech spektakl. Jeśli byliście świadkami zaćmienia z ubiegłorocznego lipca, to wiecie o co chodzi. W żadnym razie nie możecie przegapić tego fenomenu astronomicznego.

[madohora]

Styczniowa pełnia nazywana jest Pełnią Wilczego Księżyca. Dawniej, gdy w styczniu panowały siarczyste mrozy i duże śniegi, watahy wilków, których populacja była dużo większa niż w czasach dzisiejszych, zakradały się do wiosek w poszukiwaniu pożywienia

[madohora]

Takiej jego nazwy, a nie innej, tłumaczyć chyba nie trzeba. Po prostu luty bywa miesiącem śnieżnym, a skoro zimny Księżyc mamy w grudniu, to w lutym przychodzi czas na jego śnieżną odmianę.