Lubliniec

[madohora]

1562-1576 Pierwszy zastaw całej wioski Lubecko na 8000 talarów zapłacił Mikołaj Lessota ze Steblowa.

[madohora]

1578-1587 Drugi zastaw Lubecka Jan III Młodszy baron Kochcic wpłacił 11 tyś talarów.

[madohora]

Latem na terenie parafii pojawia się wielu przyjezdnych, którzy mają tutaj swoje działki i domki letniskowe lub przebywają na letnich koloniach wypoczynkowych.

[madohora]

Na skutek rozwoju miasta kościół pw. św. Stanisława Kostki stał się w 1939 r. samodzielną placówką duszpasterską. Dekretem z dnia 21 listopada 1941 r., podpisanym przez Wikariusza Generalnego Kurii Biskupiej w Katowicach, ks. Strzyża, została utworzona “Kuracja parafialna Oblatów” przy kaplicy pw. św. Stanisława Kostki w Lublińcu. W czasie okupacji po wygnaniu polskich oblatów, Prowincja Niemiecka Misjonarzy Oblatów M.N. celem ratowania kościoła i klasztoru przed zamknięciem przysłała 2 ojców Heinricha Oellersa i Corneliusa Ingmanna. Ojcowie ci zapisali się złotymi zgłoskami w pamięci lubliniczan. Ojciec H. Oellers zmarł w 1979 r. w Bingen, o. C. Ingmann w 1973 r. w Aachen.

[madohora]

Dnia 23 grudnia 1389 roku książę opolski Władysław wystawił w Opolu dokument darowania młynów na rzecz kościoła parafialnego, gdzie m.in. istnieje zwrot: „…dominus Theodoricus, modernus plebanus ibidem in Lublinecz…”, który świadczy o tym, że już wówczas istniała parafia i proboszcz w Lublińcu. Natomiast z dokumentu wystawionego dnia 31 grudnia 1456 roku przez księcia opolskiego Bolka, zezwalającego proboszczowi w Lublińcu na nabywanie czynszów, dowiadujemy się, że kościół ten był pod wezwaniem św. Mikołaja („…pro ecclesia parochiali beati Nicolai ibidem in Lublin…”)

[madohora]

W roku 1562 Ferdynard I odebrał zastaw, lecz wkrótce oddał go ponownie. Kolejni posiadacze Lublińca to: Mikołaj Lasota ze Steblowa (lata 1562 – 1568), Jakub Sparwein (1568 – 1576) oraz Jan Kochcicki (przejął Lubliniec wraz z okolicznymi wsiami w 1576 roku, a w 1587 roku nabył dobra lublinieckie na własność). On to w latach 1576 – 1590 ufundował kościół w Lublińcu (tam też został pochowany w krypcie kaplicy mieszczącej się u podnóża wieży). Według autorów Katalogu Zabytków Sztuki w Polsce (wydanego w 1960 roku) zbudowano go zapewne z wykorzystaniem części poprzedniego. Zdaniem dr Tadeusza Dobrowolskiego – konserwatora zabytków województwa śląskiego – najstarszą częścią kościoła, sięgającą epoki gotyku, ma być prezbiterium.

[madohora]

Nie jest znany dzień ani rok poświęcenia i konsekrowania kościoła. Wiadomo jednak, że co najmniej od XVIII wieku obchodzi się uroczystość „odpustu” parafialnego w dzień św. Mikołaja. W praktyce jest to niedziela przed 6. grudnia, chyba że wspomnienie Świętego wypada w niedzielę.

[madohora]

Najstarszy zachowany opis wyglądu kościoła pochodzi z protokołu jego wizytacji z roku 1679 i brzmi następująco: „…katolicki kościół parafialny został zbudowany z kamienia w sposób kunsztowny przez włoskiego architekta. Jego długość wynosi 57, a szerokość 40 łokci…” (1 łokieć – około 70 cm.). Z kolejnego protokołu, z dnia 21 maja 1687 roku, dowiadujemy się, że „…jest całkowicie murowany, przestronny i pełen światła, zdobny wewnątrz przez łuki (sklepień), które ciągną się przez cały kościół… chór w kościele jest murowany.” W protokole z dnia 15 września 1720 roku znajdujemy stwierdzenie, że „…jest murowany, sklepiony, wyłożony posadzką, kryty dachówką…”.

[madohora]

Jednostka Wojskowa Komandosów w Lublińcu działa w czasie pokoju, kryzysu i wojny, zarówno w Polsce, jak i poza jej granicami. Rodowód jednostki sięga 1957 roku, kiedy to w Krakowie powstała kampania rozpoznawcza stacjonująca w koszarach 16. Batalionu Szturmowo-Rozpoznawczego. Na przestrzeni lat jednostka zmieniała swoją lokalizację (Dziwnów na Wyspie Wolin) oraz charakter organizacyjny (z kampanii przeistaczając się w 1. Batalion Szturmowy). W 1986 roku została przeniesiona do Lublińca.

[madohora]

W połowie XVII wieku prawie cały Lubliniec ucierpiał w wyniku olbrzymiego pożaru. Wśród ocalałych budynków znalazł się murowany kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja, z kaplicą rodzinną właścicieli tutejszego majątku – Cellarych. Mimo tego hrabia Andrzej Cellary zdecydował się na wystawienie kolejnego kościoła, tuż poza granicami miasta. W 1653 roku, w miejscu zwanym później Przedmieściem św. Anny, stanął niewielki, drewniany kościółek, który gromadził hrabiowską rodzinę na coniedzielnej mszy świętej. Po śmierci fundatora, jego syn, Jan Ferdynand, zaglądał do świątyni znacznie rzadziej. W XIX stuleciu kościółek użytkowali również protestanci. W latach 30. ubiegłego wieku budynek był już w dużym stopniu zniszczony i po uznaniu go za zabytek, został zamknięty. Remont w latach 50. uchronił kościół przed rozbiórką. Na ratunek zabytkowej świątyni pospieszyli wierni z parafii św. Mikołaja, którzy powołali do życia „Fundację św. Anny”. Po zebraniu środków finansowych budowlę rozebrano i złożono na nowo (w latach 1996-2004). W lipcu 2005 roku nową świątynię poświęcono.

[madohora]

Zamek Lubliniec

W Cesarstwie Habsburgów Zamek Lubliniecki oraz inne dobra miasta przez 55 lat były przedmiotem zastawów, a od 1587 roku kolejno własnością rodów, m. in. Kochcickich. od 1645 roku hr. Cellarych, a od 1727 roku de Garnier. W 1742 r. w wyniku I wojny śląskiej, Dolny Śląsk i Księstwo Opolskie weszły w skład Królestwa Prus. Dlatego zamek stał się własnością kolejnych rodów m. in. hr. F. Grotowskiego i hr. A. Renarda, az wreszcie państwa pruskiego.

[madohora]

[madohora]

Lubecko to jedna z najstarszych miejscowości ziemi lublinieckiej. Usytuowany na wzgórzu (300 m n.p.m.) kościół parafialny jest z daleka widoczny. Pierwsza wzmianka o nim pochodzi z roku 1342. Parafia lubecka powstała 20 lat później. Od 14 sierpnia 1994 r. dekretem biskupa gliwickiego kościół lubecki jest sanktuarium diecezjalnym. W 1716 r. odnaleziono tutaj niewielki — 12,5 x 7,5 cm — medalion przedstawiający z jednej strony wizerunek Matki Boskiej Częstochowskiej, z drugiej Jezusa w koronie cierniowej. Medalion Matki Boskiej Lubeckiej zasłynął licznymi cudami i otoczony jest szczególną czcią wiernych przybywających tutaj z całej Polski.

[madohora]

Lubeckie freski to malowidło na sklepieniu oraz mniejsze sceny na ścianach bocznych. Obecnie trwają przygotowania do III etapu pracy, tj. technicznej i estetycznej konserwacji malowideł na ścianach prezbiterium. W poprzednich etapach odnowiono przede wszystkim malowidła na beczkowym sklepieniu. Podczas tych robót odkryto także podłużne, wąskie okno znajdujące się na zwieńczeniu prezbiterium.

[madohora]

W chwili obecnej nieznani są jeszcze fundatorzy owego dzieła. Przypuszczalnie mogli nimi być patronowie kościoła, tacy jak książęta opolscy czy okoliczna szlachta. W grę wchodzą także paulini z odległej o 35 km Jasnej Góry, których kontakty z lubecką parafią wymagają bliższego opracowania.

[madohora]

Zamieszczamy harmonogram obchodów uroczystości odpustowej ku czci św. Anny w zabytkowym, drewnianym kościele w Lublińcu.

Niedziela, 21.07.2024

15.30 – Nabożeństwo ku czci Św. Krzysztofa w intencji kierowców i wszystkich podróżujących z poświęceniem pojazdów.

[madohora]

Pojęcie odpustu ściśle związane jest z pojęciami dotyczącymi prawa rządzenia w Kościele i związaną z tym „władzą kluczy” oraz z wiarą w wymianę darów pomiędzy żyjącymi i umarłymi, tzn. obcowanie świętych. W przeciwieństwie do sakramentów, które są łaską i wprowadzają w stan łaski uświęcającej, a także są niezależne od zasług, odpusty są skutkiem zadośćuczynienia.

[madohora]

W 1216 papież Honoriusz III zatwierdził odpust Porcjunkuli

[madohora]

Na początku XVI wieku arcybiskupem Magdeburga był Albrecht Brandenburski. Biskup ten zaczął gromadzić majątek i przywłaszczać beneficja w sposób sprzeczny z zasadami. Współpracował z nim ściśle dominikanin Jan Tetzel, który upraszczając doktrynę i działając jako wędrowny kaznodzieja, opracował sposób na gromadzenie zysków przez handel „listami odpustowymi”, które nie tylko miały być dowodem odpuszczenia kar doczesnych, ale miały być również gwarancją zbawienia. Takie postępowanie wzbudziło powszechny niesmak i zgorszenie wśród duchownych. 31 października 1517 augustianin Marcin Luter wywiesił na drzwiach kościoła w Wittenberdze 95 tez przeciw „handlowi odpustami”. Dzięki wynalazkowi druku tezy szybko rozpowszechniły się w Rzeszy.

[madohora]

Bulla ta została szybko zakwestionowana. Miała bowiem charakter listu prywatnego do ówczesnego legata papieskiego w Niemczech, kardynała Kajetana de Vio. Zabrakło w niej wyraźnego zaprzeczenia nauczaniu Tetzla, nadto papież nie wyraził w niej jasno, że jest to nauczanie ex cathedra. Jesienią 1518, po nieudanych spotkaniach de Vio i Lutra, ten drugi wystąpił z Kościoła. Dopiero 30 czerwca 1519 w tzw. Liście do Szwajcarów Leon X wyjaśniał, iż miał zamiar podać naukę zawartą w bulli jako obowiązującą.

[madohora]

Papież Paweł VI wydał w 1967 konstytucję apostolską Indulgentiarum doctrina, w następnym roku uzupełniony przez zawierający szczegółowy wykaz odpustów Enchiridion Indulgentiarum. Zniesiono miary czasu odpustów cząstkowych: „Co do odpustu cząstkowego pominięto dawne określenie dni i lat, a wyszukano nową formę czyli miarę, wedle której bierze się pod uwagę samą czynność wiernego, spełniającego dzieło ubogacone odpustem.”Uzasadnieniem jest fakt, iż czas jest właściwością rzeczywistości ziemskiej i trudno o nim mówić w przypadku czyśćca. Konstytucja mówi natomiast o wielkości odpustu cząstkowego, „tym większej, im większa jest miłość działającego i wartość dzieła.”

[madohora]

Podstawowe zasady dotyczące uzyskiwania odpustów zawarte są w prawie kanonicznym. Nad właściwym sprawowaniem odpustów czuwa w Kościele trybunał Penitencjarii Apostolskiej, który publikuje również Enchiridion Indulgentiarum, będący swoistym katalogiem odpustów. Pierwszy wykaz odpustów zupełnych został przygotowany przez Penitencjarię Apostolską i zatwierdzony dekretem papieża Pawła VI w dniu 29 czerwca 1968 roku. Ostatnie, czwarte wydanie Enchiridionu ukazało się 16 lipca 1999 i związane było z Wielkim Jubileuszem Roku 2000.

[madohora]

1587 -1629 Jan II Kochcicki kupuje Lubecko za 30 tys talarów. Lubecko zostaje własnością szlachty.

[madohora]

XVI lub początek XVII Kościół kilkakrotnie przebudowywany. Niestety te najstarsza dokumenty zaginęły być może w pożarze fary lub na skutek wojny trzydziestoletniej lub reformacji.

[madohora]

1608-1612 W Lublińcu rozwija się cech rzeźników i kuśnierzy.

[madohora]

1619 Oficjalnie Śląsk przystępuje do antyhabsburskiego powstania. Na czele śląskiego rządu staje starosta generalny Śląska książę brzeski Jan Chrystian z dynastii Piastów. Na czele śląskiej armii powstańczej staje górnośląski książę Karniowski, pan na Bytomiu i Boguminie Jan Jerzy. W tym czasie ród Kochcickich spotyka klęska

[madohora]

1628 Cesarz Ferdynand II skonfiskował Kochcickiemu dobra i skazał na banicję. Kochcicki swego żywota dokonał w więzieniu w Wiedniu w roku 1634.

[madohora]

1630 Przybliżona data odłączenia od Parafii Lubeckiej i erygowano nową parafię w Sierakowie.

[madohora]

1638 Na zamku w Lublińcu na krótkie wypady przebywa król Polski Władysław IV Waza. Król który lubił polowania.
1638 Urodził się Venceslaus Jablonka – był dyrektorem szkoły w Lubecku

[madohora]

1640 Lublinieckie dobra stały się własnością skarbu cesarskiego i zostały dokładnie opisane inwentarzu.

[madohora]

1648.10.24 Zakończenie wojny trzydziestoletniej w wyniku której zginęło OK 30% ludności w regionie Górnego Śląska. Zwyciężyły sił protestanckie.
1648 W Lublińcu rozwija się cech krawiecki.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

1653W Lublińcu rozwija się cech piekarzy.

[madohora]

1658 Habsburgowie obejmują w bezpośrednie władanie wszystkie księstwa piastowskie na Górnym Śląsku.

[madohora]

1686-1687 Wikarym w Lubecku jest ks. Joachim Józef Segiet ( ur. 1661 w Lubecku).
1686 Dyrektorem szkoły w Lubecku i organistą był Aleksy Kobelski.
1687 Archidiakon opolski Marcin Stephetius opisuje kościół w Lubecko: Kościół jest cały murowany z kamieni. Jest dosyć obszerny i jasny, w prezbiterium sklepiony, w nawie zaś znajduje się sufit wykonany z desek, które są pomalowane. W całym kościele jest podłoga ceglana. Po stronie ewangelii znajduje się zakrystia, murowana, sklepiona, niewystarczająco jasna i na dodatek zawilgocona z żelaznymi drzwiami. W prezbiterium znajduje się także krypta ze sklepieniem i z kamieniem nagrobnym.
1687 Miejscowość zapisano jako: Lubecensen.
1687 Na emeryturę po 40 latach pracy przechodzi dyrektor szkoły Wacław Jabłonka cytat „Do szkoły zimą chodzi kilkoro dzieci. Zimą nie ma nikogo”.
1687 lub wcześniej w kościele znajduje się barokowa ambona i ośmioboczna chrzcielnicę.

[madohora]

1698-1704 Proboszczem w Lubecku jest ks. Jakub Antoni Ranarius wyświęcony w Nysie 1683r.

[madohora]

1716.02.20 Parafia w Lubecku weszła w skład nowo utworzonego dekanatu lublinieckiego, wydzielonego z oleskiego. Wcześniej należała do oleskiego.
1716 .06.11 Boże Ciało.
1716 .06.12-18 W oktawie Bożego Ciała Cudowne zalezienie srebrnego medalionu 12,5 x 7,5 cm Matki Boskiej Lubeckiej. Znaleziony na furze z gnojem którego 4 pary koni przez 2 godziny nie dały rady ruszyć. Konie zmęczone wstawały, upadały, nie dały rady. Konie przestały już w ogóle ciągnąć. Wszystko to zostało opisane 1720r przez jednego ojca paulina Janickiego z Częstochowy który został wysłany przez przełożonych, aby sprawę zbadać, a następie jego sprawozdanie znalazło się w księdze Odrobiny ze stołu królewskiego, czyli historia, łaski i cuda Obrazu częstochowskiego i jego ważniejszych kopii.

[madohora]

1718.07.2 Pierwsza ślubowana pielgrzymka przybywa do Lubecka i tak co roku trwa do dnia dzisiejszego.

[madohora]

1723-1725 Ks. Zamieszkał spisuje wiele cudów między innymi: Służąca Julianna Obstinowa zeznała, że nie mogła chodzić i ruszać rękami po wstawieniu się w kościele w Lubecku do domu wraca o własnych siłach.

[madohora]

1725.08.21 Zapada decyzja zabrania obrazu do Kurii do Wrocławia. W obawie władz nagłym rozgłosem Lubecka.

[madohora]

1727 Rok założenia Księgi zgonów parafii Lubecko.
1727-1727Wikarym na jeden rok zostaje ks. Florian Franciszek Evanacki. Pochodzi z Gradziszcza.
1727 Dobra Lublinieckie po Piotrze Jarosławie Graff Cellarym sprzedaje za 95 tyś guldenów reńskich wdowa Maria Elżbieta von Osterberg ówczesnemu właścicielowi Kochanowic i Rusinowic Piotrowi de Garnierz z Alzacji.

[madohora]

1735 Wikarym w Lubecku jest ks. Jacobus Wiltzeck.

[madohora]

1739 lub później w Wigilię Narodzenia Najświętszej Mari Panny czyli 7września zostaje uzdrowiony z głuchoty siedmioletni chłopiec.

[madohora]

1741.06.10 Zwycięstwo pruskie nad Austrią w bitwie pod Małujowicami i zajęcie Śląska przez Prusy.
1741 Lubeko dostaje się pod panowanie państwa pruskiego czyli do rodów Gaschin, Grotowski, Rennard.

[madohora]

1743 Miejscowość pisze się: Lubetzko.