Lubliniec

[madohora]

Urozmaicony skład gatunkowy drzewostanu i bogaty podszyt umożliwiają bytowanie szeregu gatunków ptaków, m.in.: bażant łowny, czyż, dzięcioł duży, słowik rdzawy, sójka, zięba, kilka gatunków sikor i in. Z płazów spotykana jest m.in. ropucha szara, z gadów, żmija zygzakowata i padalec zwyczajny.

[madohora]

Od końca XVIII w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono psa

[madohora]

W 1910 roku powstała Ochotnicza Straż Pożarna w Psarach Śląskich. Pierwszym prezesem został pan Karol Rygoł, zaś pierwszym naczelnikiem został pan Teodor Matyl

[madohora]

W pobliżu miejscowości znajduje się Góra Grojec. Przez miejscowość przebiegała linia kolejowa nr 197 łącząca Woźniki z magistralą węglową, która eksploatowana była do 1993 roku. Miejscowość graniczy bezpośrednio z sołectwem Babienica.

[madohora]

2 czerwca 2021 roku otwarto w Psarach, przy ul. Głównej 89, filię Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w Woźnikach

[madohora]

Dzielnica liczy 660 mieszkańców i leży około 2 km na północ od centrum miasta Woźniki.

[madohora]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Georga Knie wieś występuje pod nazwą Ligota bei Woźnik. Spis wymienia również należące do niej folwarki, przysiółki i kolonie: Friedrichshof, Gurol, Pakullen, Schwernol, a także wywodzi nazwę Ligota z języka polskiego: „Ligota ist die polnische Benennung der verschiedenen Orte Elgot u. Ellguth, czyli w tłumaczeniu na język polski „Ligota jest polskim znaczeniem różnych wsi o nazwie Elgot oraz Ellguth”. Niemieckie nazwy Ellguth są fonetyczną germanizacją staropolskiej nazwy Ligota i nie występowały pierwotnie w języku niemieckim

[madohora]

Wieś istniała już, co jest poświadczone w dokumentach, w pierwszej połowie XV wieku. Nie wiadomo, czy Ligota powstała jako nowa wieś w toku tych przemian ekonomicznych, czy uległa przekształceniu dawniej istniejąca tu wieś. Z pewnością związana była z Woźnikami i podlegała sądownictwu miejskiemu.

[madohora]

Wiadomości o dziejach Ligoty w ciągu następnych wieków są bardzo skąpe. Ludwik Musioł przypuszcza, że wieś była pustkowiem. Podaje, że w 1720 r. określona była jako „całkiem pusta”. Trochę to kłóci się z wiadomością o istnieniu szkoły w Ligocie już w 1784 r., której kierownikiem był Jan Adam.

[madohora]

Więcej wiadomości o Ligocie przynoszą lata osiemdziesiąte XIX wieku. We wsi stało 105 domów. Zamieszkiwało w nich 820 mieszkańców. Do Ligoty należały Pakuły, Skrzesówka oraz pustkowie Górale. Liczba mieszkańców powiększała się w kolejnych latach. Przed II wojną światową Ligota wraz z Czarnym Lasem, Skrzesówką, Góralami i Pakułami liczyła ponad 1130 osób.

[madohora]

„Kronika Szkoły Podstawowej w Ligocie Woźnickiej” opisuje też inne kataklizmy jak na przykład huragan: 16 VIII 1898 r. Huragan. Około godziny wpół do czwartej po południu, wąskim pasem nad Ligotą i Góralami przeszedł huragan z mocnymi wyładowaniami. W czasie huraganu jeden z piorunów uderzył w zabudowania zagrodnika Karola Gorolla, które przez to całkowicie spłonęły. Na szczęście nikomu z domowników nic się nie stało.

[madohora]

Ligota nie została włączona do Polski po plebiscycie 20 marca1921 r. poprzedzonym dwoma powstaniami śląskimi. 3 maja 1921 roku wybuchło III powstanie śląskie, w wyniku którego 20 października 1921 Konferencja Ambasadorów przyznała Polsce m.in. część powiatu lublinieckiego (w tym Ligotę). W rękach niemieckich pozostało 2/3 Górnego Śląska.

[madohora]

16.11.1930 r. Wybory do Sejmu. [...] Po raz pierwszy od Plebiscytu listy polskie zdobyły większość głosów. Dnia 23.09.1930 odbyły się wybory do Senatu i Sejmu Śląskiego. [...] Wynik jeszcze lepszy na korzyść list polskich 16 listopada.

[madohora]

Przebieg działań wojennych. Niezwyciężona Armia Czerwona, a obok niej dzielne Wojsko Polskie rozgromiło armię hitlerowską. Zdecydowany atak i błyskawiczne posuwanie się Armii Czerwonej, wprowadziły w szeregi wojsk niemieckich takie zamieszanie i panikę, że odwrót stał się bezładna ucieczką. Pomimo zbudowanych w naszej okolicy silnych ufortyfikowań, nie doszło tutaj do żadnych starć, dzięki czemu przemarsz wojsk rosyjskich odbył się spokojnie, a tutejsza miejscowość nie doznała żadnych uszkodzeń; w przeciwieństwie do roku 1939, kiedy to zorganizowany odwrót wojsk polskich, spowodował starcia z wojskami niemieckimi, w następstwie czego w tutejszej miejscowości zostało kilka budynków spalonych a mianowicie zabudowania Rupika Wilhelma, Pownioka, Wachowskiego i stodoła Michalskiego. Ob. Rupik Józef chcąc wtenczas ratować dom sąsiada został przez żołnierza niemieckiego zastrzelony. Zmarły pozostawił wdowę i dziesięć sierot.

[madohora]

4.11.1945 r. Poświęcenie pomnika. Dzięki ofiarności obywateli Woźnik i najbliższej okolicy wybudowano na nowym cmentarzu w Woźnikach Pomnik Poległych Żołnierzy Polskich gdzie we wspólnej mogile spoczywają szczątki poległych w obronie Ojczyzny. Poświęcenie pomnika odbyło się w dniu 4.11.1945 r. przy współudziale szkół z Woźnik i Ligoty Woźnickiej.

[madohora]

22.08.1948 r. Elektryfikacja miejscowości. Dzień 22 sierpnia 1948 przejdzie do historii tutejszej miejscowości. W dniu tym ukończono prace przy elektryfikacji tut. miejscowości i po raz pierwszy zabłysły światła elektryczne w chatach wiejskich. W dniu tym dokonano uroczystego poświęcenia sieci elektrycznej przy licznym udziale przedstawicieli władz i urzędów oraz wielkiej liczby społeczeństwa miejscowego oraz okolicznych wiosek. Sieć zbudowała Firma Inż. Jagiełło z Lublińca, wywiązując się z powierzonego jej zadania znakomicie. Koszty budowy sieci niskiego napięcia wyniosły, które pokrywają obywatele tutejszej gromady, zaś budowę sieci wysokiego napięcia oraz stacji transformatorowej przeprowadzono z funduszów państwowych. W tekście istnieje luka na wpisanie kwoty, która jednak nigdy nie została uzupełniona.

[madohora]

01.08.1949 r. Zmiana wójta. W miejsce ustępującego wójta obyw. Marszałka Tadeusza zostaje z dniem 01.08.1949 r. obyw. Szczepanik.

[madohora]

12.05.1953 r. Powstanie spółdzielni produkcyjnej. Po wytężonej pracy uświadamiającej wśród miejscowych rolników o wyższości gospodarki zespołowej nad indywidualną 13 rolników tutejszej miejscowości postanowiło w dniu 12 maja 1953 r. założyć spółdzielnię produkcyjną przyjmując zaszczytną nazwę imienia Tadeusza Kościuszki. Na przewodniczącego wybrany zostaje średniorolny chłop ob. Bazan Stefan. Opiekę przejmują Kaletańskie Zakłady Papiernicze, których aktyw robotniczy na terenie tutejszej gromady dużo zdziałał i pozyskał sobie przyjaźń chłopów.

[madohora]

Krzyż na Górce. Na końcu Ligoty, przy drodze do Pakuł znajduje się wzniesienie zwane „Górką”. Jeden z gospodarzy kopiąc fundamenty pod dom na Górce natknął się na szczątki ludzkie. Sąsiedzi radzili mu pochować szczątki pod krzyżem, gdzie podobno znajduje się cmentarzysko choleryczne, na którym grzebano ofiary głodu i epidemii. On jednak nie posłuchał dobrych rad i zakopał szczątki pod wiśnią na swoim podwórku. Po kilku latach, zrywając wiśnie, spadł z drzewa i to tak nieszczęśliwie, że poniósł śmierć na miejscu.

[madohora]

Krzyż z dzwonnicą. Legenda mówi, że zaraz po poświęceniu dzwon zyskał cudowną moc odpędzania nawałnic i klęsk żywiołowych. Pewien urzędnik chciał, by dzwon zadzwonił przy pogrzebie jego córki i prawdopodobnie od tego czasu dzwon stracił swą moc.

[madohora]

[madohora]

Górale – część miasta Woźniki w Polsce, w województwie śląskim, w powiecie lublinieckim.
W 1971 roku należały do gromady Lubsza i liczyły 44 mieszkańców. 1 stycznia 1973 włączone do Woźnik jako część sołectwa Czarny Las.

[madohora]

Miejscowość położona około 7 km na północ od Woźnik. Graniczy od wschodu z Rudnikiem Małym, od północy ze Starczą, od południa z Ligotą Woźnicką a od zachodu z Kamieńskimi Młynami. Przez miejscowość przepływa rzeka Kamieniczanka.

[madohora]

10 maja 1956 roku odbyło się zebranie założycielskie Ochotniczej Straży Pożarnej w Kamieńskich Młynach. W 1961 roku oddano do użytku nową remizę strażacką

[madohora]

kapliczka św. Jana Nepomucena z XVIII wieku,
sygnaturka (dzwon) w Pakułach z połowy XIX wieku,
dawny młyn z początku XX wieku