Na Śląskim Szlaku IX

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Ekspozycja Na farmie powstała dzięki przebudowie wcześniejszego kontaktowego ZOO dla dzieci. Oprócz kóz, owiec kameruńskich i owiec domowych są w nim także krowy, świnie, króliki i świnki morskie. Kozy i owce zamieszkują wybieg do którego można wejść. Do wybiegu bez problemu dostaną się także ludzie na wózkach czy matki z wózkami. Kozy i owieczki są bardzo przyjacielskie a dzieci mogą je nakarmić i pogłaskać prosto w wybiegu. Domowa koza kameruńska jest jedną z odmian zachodnio afrykańskiej kozy karłowatej, w kłębie osiąga ok 45 cm. Są to bardzo odporne i niewymagające zwierzęta. W Afryce są hodowane głównie dla mięsa, mleka i bardzo dobrzej jakości skóry. Domowa owca kameruńska również pochodzi z Afryki. Ciekawostką jest, że posiada klasyczne owcze runo, dzięki czemu często jest mylona z kozą. We wspólnym wybiegu znajduje się także przedstawicielka czeskiego gatunku kozy domowej. Do ekspozycji wróciły także Walaszskie owce domowe, rodzimy, czeski gatunek. Do nowych mieszkańców Ostrawskiego ZOO należą krowy. Prawie roczna jałówka jest przedstawicielem, bydła , odmiany czeskiej. Wspólny wybieg zamieszkuje z pięciomiesięcznym cielakiem rasy Jersey, które pochodzi z angielskiej wyspy Jersey przy kanale La Manche Odwiedzający mogą do budynku z krowami wejść, są tam także króliki i świnki morskie. Niemniej ciekawe są dwa rodzaje świni domowej, które mieszkają we wspólnym wybiegu. Pierwszym z nich jest gatunek mangalica, który hoduje się głównie na bałkanach i na Węgrzech. Są to jedyne aktualnie hodowane tzw. świnie kędzierzawe. Wykazuje on bardzo dużą odporność na warunki atmosferyczne i może ważyć do 300kg. Drugim gatunkiem świni domowej jest Přeštické černostrakaté prase, rodzimy, czeski, dość pokaźny gatunek, który jest wyjątkowo płodny. Samice miewają od 10 do 16 młodych.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Kompleks wolier,które sà ukierunkowane tematycznie, jest na wielupolach wyjàtkowy. Otrzyma∏ nazw ́ Ptaki Tybetu i Chini obejmuje woliery, które majà przede wszystkimzastàpiç stare i nieodpowiednie klatki ba ̋antów przyg∏ównej alei. Ekspozycja obejmuje pi ́ç przestronnychwolier przyrodniczych, z których 2 najwi ́ksze (pierw-sza i ostatnia) majà swobodne przejÊcia i umo ̋liwiajàca∏kowicie niek∏opotliwy widok na hodowane zwie-rz ́ta. Wszystkie woliery to okienka z widokiem na miejsca zamieszkania prezentowanych gatunkówptaków, a w poszczególnych wolierach poczujemy si ́tak jakbyÊmy stopniowo schodzili z najwy ̋szychwysokoÊci nad poziomem morza w dó∏. Zwiedzajàcy,przy odrobinie fantazji, mogà sobie wyobraziç spacerkorytem rzeki z najwy ̋szych górskich zboczy Hi-malajów a ̋ do nizin wschodnich Chin. Ka ̋da z wolierjest zamieszkiwana przez ptaki o cechach charakte-rystycznych dla danej wysokoÊci nad poziomem morza.Chodzi tutaj szczególnie o przedstawicieli bardzointeresujàcej grupy ptaków grzebiàcych, przede wszystkim ba ̋anty. A poniewa ̋ wzorem przyaran ̋owaniu ekspozycji by∏y faktyczne biotopy naposzczególnych wysokoÊciach nad poziomem morza,odwiedzajàcy mogà obserwowaç ptaki we florzenaturalnej uzupe∏nionej o kamienne aran ̋acje, takjakby faktycznie spacerowali wÊród ró ̋norodnej,pi ́knej, ale zagro ̋onej przyrody Tybetu i Chin.Z interesujàcych a hodowanych w zoo w Ostrawie poraz pierwszy, gatunków, wymieniç mo ̋emy np.wroƒczyka, uszaka bia∏ego, ba ̋anta Humeo, kur ́bankiwa, cyraneczk ́ bajkalskà

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Krokodyle (Crocodilia) – rząd dużych gadów drapieżnych z grupy zauropsydów, wiodących ziemno-wodny tryb życia. Pojawiły się 83,5 mln lat temu (czyli w późnej kredzie). Są najbliższymi krewnymi ptaków i jedynymi prócz nich przetrwałymi do dziś archozaurami, a także jedynymi współcześnie występującymi członkami kladu Crurotarsi. Członkowie grupy Pseudosuchia, obejmującej krokodyle, pojawili się około 250 milionów lat temu w epoce wczesnego triasu. Różnicowały się w mezozoiku. Rząd krokodyli obejmuje jednak tylko rodziny krokodylowatych, aligatorowatych (w tym kajmany) i gawialowatych.
Duże, solidnej budowy, jaszczurkowatego kształtu krokodyle cechują się długimi, spłaszczonymi pyskami, bocznie spłaszczonym ogonem oraz ułożeniem oczu, uszu i nozdrzy na szczycie głowy. Świetnie pływają, na lądzie poruszają się chodem wysokim bądź niskim. Mniejsze gatunki zdolne są do galopu. Grubą skórę pokrywają niezachodzące na siebie łuski. Paszczę wypełniają haczykowate zęby kształtu stożkowatego. Gady te dysponują wielką siłą zgryzu. Wyróżnia je czterokomorowe serce, podobne do ptasiego, oraz jednokierunkowy przepływ krwi przez płuca. Z innymi gadami łączy je zmiennocieplność.
Zamieszkują głównie niziny tropikalne, ale aligatorowate żyją również na południowym wschodzie USA oraz w chińskiej rzece Jangcy. Są w większości mięsożerne, w skład ich diety mogą wchodzić ryby, skorupiaki, mięczaki, ptaki i ssaki. Niektóre gatunki wyspecjalizowały się w odżywianiu jednym typem pokarmu, jak gawial gangesowy, odżywiający się głównie rybami, podczas gdy inne, jak krokodyl różańcowy, mają urozmaiconą dietę. Zazwyczaj wiodą samotny tryb życia, przejawiają terytorializm, choć zdarza im się współpraca w pozyskiwaniu zdobyczy. Podczas rozrodu dominujący samiec stara się uzyskać wyłączny dostęp do gotowych do zapłodnienia samic. Samice składają jaja w zagłębieniach, przykrywanych następnie kopcem. W przeciwieństwie do większości gadów występuje opieka nad potomstwem. 8 gatunków znanych jest z tego, że ich przedstawiciele dokonują ataków na człowieka; za największą ilość ataków odpowiada krokodyl nilowy. Z kolei ludzie stanowią zagrożenie dla populacji krokodyli poprzez polowania, mające na celu pozyskiwanie skór, i destrukcję siedlisk. Farmy hodowlane znacznie zmniejszyły nielegalny obrót skórami. Przedstawienia krokodyli w literaturze i sztuce pojawiały się w kulturach ludzkich przynajmniej od Starożytnego Egiptu. Najstarsza znana wzmianka o krokodylu płaczącym po swej ofierze pochodzi z IX wieku, rozpowszechniła się dzięki Johnowi Mandeville’owi w XV wieku, a następnie Szekspirowi na przełomie XVI i XVII wieku.

[madohora]

[madohora]

Chiny w OstrawieW kilku ostatnich latach na obszarze zoo powstajàekspozycje botaniczne odpowiednio uzupe∏niajàceÊwiat zwierzàt. Dowodem na to jest nowy „Ogródchiƒski“. Poza systemem jeziorek, kaskad wodnych,pi ́knych zakàtków roÊlinnych i innych elementówsztuki ogrodniczej, zwiedzajàcy mogà tu podziwiaçtak ̋e tracze bielaczki, mandarynki i bociany czarne.Ciekawostkà ogrodu jest tak ̋e to, ̋e chodzi o pierwszà„przejÊciowà“ ekspozycj ́ w historii zoo w Ostrawie.Ch ́tnie kontynuowalibyÊmy budowanie ekspozycji„przejÊciowych“, tzn. takich, do których zwiedzajàcymo ̋e wchodzi siç bezpoÊrednio do miejsc gdzie hodowanesà zwierz ́ta. Jest to oczywiÊcie mo ̋liwe, tylko w przy-padku tych zwierzàt, które z jednej strony nie sà dla człowieka niebezpieczne a z drugiej, pobyt odwiedza-jàcych na wybiegu w niczym im nie przeszkadza

[madohora]

Sępy w nowej wolierzeS ́py p∏owe nale ̋à do jednych z najwi ́kszychdrapie ̋ników a jednoczeÊnie tak ̋e do tych najgro ̋niej-szych na kontynencie europejskim. Dlatego te ̋, ostraw-skie zoo zdecydowa∏o intensywnie poÊwi ́ciç si ́ ichhodowli i z czasem do∏àczyç je do bie ̋àcych projektówogrodu, których celem jest powrót tego wspania∏egoptaka do kilku miejsc jego bytowania w Europie.AbyÊmy mogli ten cel osiàgnàç, zdecydowano o posta-wieniu ogromnej woliery, która oferuje s ́pom wyra ̋nielepsze warunki ̋ycia i gniazdowania ni ̋ dotychczas. Poprzebudowie woliera ma a ̋ 8 metrów wysokoÊci a jejcz ́Êcià jest tak ̋e sztuczna ska∏a

[madohora]

[madohora]

Nawiedzony dom w Jaworznie Jeleniu

Co stało się dawno temu w jeleńskim domu przy rynku? Ponoć tam straszy, a każdemu, kto zajrzy do środka pokazuje się zjawa. Mówi się, że mieszkała tam kiedyś rodzina, w której mężczyzna znęcał się nad żoną i dziećmi. Ponoć teraz straszy jego duch. Kolejni właściciele uciekali stamtąd w popłochu i nikt nie chciał tam mieszka

[madohora]

Nawiedzony dom w Katowicach

Opuszczony dom w Katowicach przy ul. św. Jacka wygląda na pierwszy rzut oka, jak kolejna opuszczona ruina. Jednak wielu twierdzi, że dzieją się tam dziwne rzeczy! Budynek zamieszkiwany był niegdyś przez siostry zgromadzenia Misjonarek Miłości. Według części miejscowych, budynek jest nawiedzony. Słyszano tam odgłosy kroków, drzwi i okna ponoć same otwierały się, mało tego - w okiennicach ponoć widziano czarną postać.

[madohora]

NAWIEDZONY DOM W SOSONOWCU

Budynek znajduje się w sosnowieckiej dzielnicy Zagórze, na samym końcu ulicy Kamiennej. Dom wybudowano z kamienia wapiennego. Podobno nocami słychać tam przerażające jęki i cichy płacz.

[madohora]

ZAMEK W OGRODZIEŃCU

Zamek Ogrodzieniec, to zdaniem niektórych badaczy zjawisk paranormalnych, miejsce nawiedzone. Gnieżdżą się tu ponoć siły mroczne i potężne. Niejednokrotnie zwierzęta, które znajdują się w okolicy ruin, zachowywały się nietypowo - zaczynają warczeć a nawet zlęknione uciekać. Jak informuje serwis zamkipolskie.net.pl - Ponoć na zamku nocami pojawia się ogromny czarny pies pobrzękujący długim na trzy metry łańcuchem. Starsi mieszkańcy opowiadają, że nocą żaden koń nie ośmielił się przejść przez zamkową bramę, choć na zamkowym dziedzińcu nigdy nie brakowało soczystej trawy. Korzenie tej legendy sięgają XVII wieku, kiedy to Mikołaj Firlej sprzedał zamek Stanisławowi Warszyckiemu. Miłośnicy historii zapewne dobrze znają barwne dzieje tego patrioty, który w czasie Potopu Szwedzkiego stał u boku Jana Kazimierza, bronił między innymi Częstochowy i gościł najznamienitszych dygnitarzy polskich. Wśród peanów na cześć Warszyckiego pojawiają tu i ówdzie opowieści o jego okrucieństwie. Uwielbiał ponoć tortury i folgował sobie w ich stosowaniu pod błahymi nawet pretekstami, szczególnie okrutny miał być wobec swych kolejnych żon, z których jedną chłostał na oczach poddanych, drugą miał zamurować żywcem i wysadzić tą część zamku.
Według opowieści przekazywanych z pokolenia na pokolenie Warszycki jeszcze za życia został porwany przez diabła do piekła i stamtąd nocami powraca na zamek pilnować swoich skarbów ukrytych przed wszystkimi. Skarby te miały stanowić posag jego córki jednak, choć strasznie bogaty, Warszycki nie dał córce nawet talara.

[madohora]

[madohora]