OPOLE

[madohora]

W latach 1756–1763 w czasie wojny siedmioletniej miasto zdobywali dwukrotnie Austriacy (1757, 1762) i Rosjanie (1761). Pokój w Hubertsburgu pozostawił Opole pod panowaniem pruskim, kolejna zmiana przynależności państwowej Opola i Górnego Śląska. W 1807 podczas wojen napoleońskich do miasta wkroczyli sprzymierzeńcy Francuzów – Bawarczycy, a później załoga francuska (opuściła Opole w lipcu 1808 roku)

[madohora]

[madohora]

W 1908 założono Towarzystwo Łyżwiarskie (Eislaufverein). Jego siedziba znajdowała się przy Stawie Zamkowym w Domku Lodowym, zbudowanym w 1909. W tym samym roku do użytku został oddany dworzec kolejowy Opole Wschodnie (Oppeln Haltepunkt). 27 października 1910 radni Opola zdecydowali się utworzyć park miejski na Wyspie Bolko, wykarczowano więc w większości las, pozostawiono najokazalsze dęby (m.in. Dąb Piastowski o obwodzie 410 cm i wieku 400 lat), buki i graby. Posadzono wiele nowych krzewów i drzew, wytyczono aleje i tarasy widokowe.

[madohora]

Pomnik Ottona von Bismarcka w Opolu (niem. Bismarck-Denkmal) – nieistniejący dziś monument, stojący niegdyś przed budynkiem Poczty Głównej.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

POMNIK BISMARCKA ODKRYTY NA BUDOWIE CENTRUM PRZESIADKOWEGO - Nasze Miasto

[madohora]

Podczas rewolucji listopadowej po manifestacji na Rynku utworzona została rada garnizonowa i rada robotnicza (przekształcona później w Radę Ludową). Obok nich powstały też polskie rady ludowe, nieuznane przez Centralną Radę Ludową we Wrocławiu

[madohora]

Podczas plebiscytu na Górnym Śląsku w 1921 w Opolu za przyłączeniem do Polski głosowało 1098 osób, a za pozostaniem w Niemczech – 20816. Wśród głosujących było 25% tzw. emigrantów plebiscytowych (ściągniętych na tereny plebiscytowe w celu podniesienia końcowego rezultatu; wniosek o prawo głosu dla emigrantów złożyła Polska, ale w praktyce znaczna większość z nich głosowała na Niemcy). Walki III powstania śląskiego nie toczyły się w okolicy miasta. Po decyzji Rady Ambasadorów i podziale obszaru plebiscytowego Opole pozostało w granicach Rzeszy Niemieckiej. W 1922 do miasta wróciła administracja niemiecka i garnizon wojskowy. Opole zostało siedzibą władz rejencji i zarazem prowincji górnośląskiej (do 1938 roku). W latach 1923–1933 obowiązki landrata pełni Michael Graf von Matuschka – ostatni nienazistowski starosta Opola, oskarżony później o udział w zamachu na Adolfa Hitlera

[madohora]

W 1931 do Opola przeniesiony został z Bytomia Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej, zlokalizowany w budynku przy dzisiejszej ul. Konsularnej. W 1936 w obszar Opola włączone zostały Szczepanowice i Półwieś.

[madohora]

[madohora]

Dojazd autobusami miejskimi MZK linii nr 7, 15, 25 i 30. Przez ciąg ulic: Wojska Polskiego, Wróblewskiego, Prószkowską, Krapkowicką przebiega droga krajowa nr 45, natomiast ul. Prószkowską droga wojewódzka nr 414.

[madohora]

Pierwsze wzmianki nt. osady pochodzą z połowy XIII wieku - 1254 znana jako Sczepanowicz, w 1278 jako Sczepanowice. W 1929 roku wydzielono z opolskiej parafii św. Krzyża szczepanowicką parafię św. Józefa. Co roku parafianie organizują żywą szopkę bożonarodzeniową, największą w województwie opolskim.
10 lipca 1997 roku Szczepanowice zostały zalane przez wody Odry, w czasie pamiętnej powodzi tysiąclecia.

[madohora]

Półwieś (niem. Halbendorf) – część Opola, wieś przyłączona do miasta w 1936 roku, 2527 mieszkańców, obwód ewidencyjny.

[madohora]

W Półwsi znajduje się osiedle domów jednorodzinnych oraz szeregowych, zakład karny (ZK Opole), hipermarket Makro oraz Centrum Handlowe Karolinka przy ul. Wrocławskiej. W budowie jest osiedle przy ul. Partyzanckiej, os. Przylesie przy ul. Zbożowej i Festival Park. Dojazd autobusami miejskimi linii nr 5, 9, 13, 18 i 28.

[madohora]

Kościół Świętego Michała Archanioła – kościół rzymskokatolicki, jest kościołem parafialnym Parafii św. Michała Archanioła w Opolu-Półwsi w Opolu w województwie opolskim. Kościół położony jest przy skrzyżowaniu ulicy Domańskiego z Wrocławską w Opolu-Półwsi i należy do dekanatu Opole-Szczepanowice w diecezji opolskiej.

[madohora]

[madohora]

Organy zostały wykonane przez firmę Rieger z Karniowa w 1937 roku. Mają 26 głosów, z których jeden jest transmitowany z manuału I. W 2006 roku był instrument remontowany przez zakład organmistrzowski ''Kamerton'' Wiesława Jelenia z Olszynki

[madohora]

CMENTARZ KOMUNALNY W OPOLU

[madohora]

W 1944 Opole ogłoszone zostało miastem-twierdzą (niem. Festung Oppeln) w związku z krytyczną sytuacją Wehrmachtu na froncie wschodnim i przygotowaniami do obrony na linii Odry. Dowódcą twierdzy został hrabia von Pfeil. 18 grudnia nastąpiło bombardowanie miasta przez lotnictwo amerykańskie. Celem był dworzec główny (bomby spadły na pola Zaodrza) oraz mosty. Przeprawy nad Odrą ocalały, bomby spadły na budynki na dzisiejszym placu Józefa Piłsudskiego, budynek sądu oraz hotel przy dzisiejszej ulicy Marii Konopnickiej, w którym odbywało się wesele

[madohora]

24 stycznia 1945 oddziały 6 Korpusu Pancernego Gwardii 3 Armii Pancernej Gwardii, 15 Dywizji Piechoty Gwardii i 118 Dywizji Piechoty 34 Korpusu Piechoty Gwardii 5 Armii Gwardii oraz 120 Dywizji Piechoty 21 Armii ze składu 1 Frontu Ukraińskiego Armii Czerwonej zdobyły prawy brzeg Opola. Podczas walk zginęło 218 żołnierzy radzieckich. Dochodziło do gwałtów i mordów, głównie na terenach dzisiejszych przedmieść (w prawobrzeżnej części miasta pozostało zaledwie 300–600 mieszkańców). 13 lutego w podopolskich wsiach (m.in. Kolonia Gosławicka, obecnie dzielnica Opola) rozpoczęła się deportacja miejscowej ludności do obozów pracy w Związku Radzieckim. Lewobrzeżna część Opola została obszarem umocnionym pod dowództwem mjra Matthiasa Wensauera. Niemcom udało się utrzymać tę pozycję do marca.

[madohora]

Kolonia Gosławicka (niem. Kolonie Goslawitz, od 1936 Ehrenfeld Ansiedlung; nazwa gwarowa: Kopalina; dawn. Kolonia Gosławska) – dzielnica Opola pomiędzy Grudzicami i Gosławicami; ponad 6770 mieszkańców; dojazd autobusami MZK.

[madohora]

Od 1945 w Polsce, gdzie ustanowiła gromadę w gminie Gosławice w powiecie opolskim, od 1950 w województwie opolskim. W związku z reformą administracyjną kraju jesienią 1954 weszła w skład nowo utworzonej gromady Gosławice, a 31 grudnia 1961 włączono ją do Opola

[madohora]

Na gruntach dzielnicy wybudowane są osiedla: Osiedle Malinka i Kolorowe. W 1977 r. rozpoczęto budowę kościoła pod wezwaniem św. Jacka – patrona Śląska, w 1982 inwestycję ukończono. Przez Kolonię przebiega Obwodnica Opola – drogi krajowe 46 94. W Kolonii Gosławickiej funkcjonują 2 przedszkola, szkoła podstawowa i urząd pocztowy. Przy alei Witosa działa Uniwersytecki Szpital Kliniczny. Istnieje również stadion piłkarski ze sztucznym oświetleniem, na którym grają drużyny młodzieżowe UKS „Rodło” Opole oraz V-ligowa (2018/2019) drużyna seniorów Rodło-Wiking Opole.

[madohora]

Osiedle powstało w latach 1999-2009. Dominuje na nim niska zabudowa, bloki 3-piętrowe. Istnieją bardzo dobre połączenia komunikacyjne (9 linii autobusowych).