KIELCE

[madohora]

1 stycznia 1845 r. – Kielce przestały być miastem gubernialnym (ponownie były nim od 1867 roku)

[madohora]

1870 r. – powstanie „Gazety Kieleckiej”

[madohora]

3 lutego 1905 r. – strajk szkolny uczniów gimnazjum męskiego i uczennic gimnazjum żeńskiego

[madohora]

2 września 1906 r. – w parku miejskim odsłonięto pomnik Stanisława Staszica, powstały z inicjatywy prezydenta Kielc Władysława Garbińskiego

[madohora]

8 sierpnia 1914 r. – poseł kielecki do Dumy Państwowej Wiktor Jaroński wygłosił w imieniu Koła Polskiego deklarację o solidarności narodu polskiego z Rosją w jej walce z państwami centralnymi

[madohora]

30 sierpnia 1914 r. – Kapelan 1 Pułku Legionów Polskich Kosma Lenczowski, przed katedrą odprawił mszę polową, w której nie mogli uczestniczyć kieleccy księża diecezjalni powołujący się na zakaz biskupa Augustyna Łosińskiego.

[madohora]

11 listopada 1918 r. – pogromu antyżydowski. W jego wyniku zginęły 4 osoby a 250 zostało rannych

[madohora]

Jaskinię stanowi idący stromo do góry korytarz zaczynający się w dużym i sztucznym otworze dolnym, przechodzący w studzienkę, która dochodzi do naturalnego otworu górnego

[madohora]

4 i 5 września 1939 r. – bombardowanie miasta przez lotnictwo niemieckie, początek okupacji niemieckiej

[madohora]

20-24 sierpnia 1942 r. – Zagłada Żydów kieleckich; trzy masowe transporty do obozu zagłady w Treblince

[madohora]

15 stycznia 1945 r. – zdobycie miasta przez oddziały: 3 Armii Gwardyjskiej, 13 Armii, 4 Armii Pancernej i 25 samodzielnego korpusu pancernego z 1 Frontu Ukraińskiego Armii Czerwonej

[madohora]

1974 r. – przekształcenie Kielecko-Radomskiej Wyższej Szkoły Inżynieryjnej (powstałej w 1965 roku) w Politechnikę Świętokrzyską

[madohora]

Pałac Biskupów Krakowskich, wzniesiony w latach 1637–1641 przez Tomasza Poncino z inicjatywy biskupa Jakuba Zadzika. Przykład polskiej rezydencji z epoki dynastii Wazów. Pomimo licznych przekształceń dokonywanych w XIX w. przez rosyjskiego zaborcę, pałac zachował pierwotną bryłę, dekorację elewacji oraz oryginalny wystrój większości wnętrz. Od 1971 roku mieści się tu Muzeum Świętokrzyskie, natomiast od 1975 Muzeum Narodowe na tyłach którego znajduje się Ogród Włoski.

[madohora]

Kościół Trójcy Świętej, wybudowany w latach 1640-1644. Wyposażenie świątyni pochodzi głównie z XVIII wieku – barokowe i późnobarokowe ołtarze, ambona, trójkondygnacyjny chór oraz późnorenesansowa dekoracja stiukowa zdobiąca sklepienie kolebkowe z lunetami.

[madohora]

Kościół i klasztor na wzgórzu Karczówka, zbudowany w latach 1624–1631, pierwotnie zasiedlony przez zakon bernardynów (rozwiązany przez władze carskie w 1864). Od 1957 gospodarzami obiektu są pallotyni.

[madohora]

Kościół ewangelicko-augsburski pw. Świętej Trójcy – jedna z nielicznych świątyń ekumenicznych w Polsce. Wybudowany w stylu klasycystycznym w 1837. Posiada jednonawowy korpus i wieżę od strony północnej. Użytkowany przez wyznawców Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, Kościoła Polskokatolickiego i Kościoła Chrześcijan Wiary Ewangelicznej.

[madohora]

Rynek, jego lokalizacja została wyznaczona jeszcze w średniowieczu. Zabudowa pochodzi głównie z XVIII i XIX w. Na skwerku przy Rynku znajduje się figura św. Tekli z 1765.

[madohora]

Synagoga – wybudowana w 1902 roku.

[madohora]

Cmentarz Stary, założony ok. 1800, początkowo przeznaczony zarówno dla katolików, jak i dla ewangelików, prawosławnych i unitów. Znajdują się tu cenne nagrobki żeliwne i kamienne oraz kaplice z początku XIX w.

[madohora]

Zbudowany z wapieni górnodewońskich teren dawnego kamieniołomu jest niezwykle ciekawy pod wieloma względami – naukowym, dydaktycznym i krajobrazowym. Na terenie rezerwatu odnaleziono wiele ciekawych form krasowych zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych. Zaobserwowano tutaj szereg szczątków fauny (głównie morskiej): niespotykanych w pozostałej części Polski gatunków ryb pancernych, koralowców, brachiopodów, głowonogów, gąbek, ramenionogów, stromatoporoidów oraz mszywiołów. Zbadano również dokładnie zjawiska występujące na terenie Kadzielni m. in. żyłową mineralizację kruszcowo-kalcytową oraz zjawiska tektoniczne. Co więcej, na terenie rezerwatu możemy odnaleźć skamieliny i relikty roślinności naskalnej. W jaskiniach Kadzielni natomiast żyje wiele gatunków nietoperzy i pająków.

[madohora]

W jaskiniach Kadzielni można zobaczyć:
kominy krasowe,
nacieki jaskiniowe kalcytowe w postaci polewów grubokrystalicznych, kolumienek naciekowych,
nacieki groniaste, kalafiorowate i grzybkowe,
stalagmity i stalaktyty,
osady ilaste, które dodatkowo w Prochowni zawierają kości nietoperzy z pliocenu/plejstocenu,
pyły reprezentowane przez osady o barwie beżowo-czerwonej lub czerwonej, również zawierające kości nietoperzy,
namuliska jaskiniowe,
skamieniałości organizmów,
nacieki lodowe – powstają zimą, kiedy jaskinie nie są dostępne dla zwiedzających.

[madohora]

Jaskinia pod Łodzikami
Podobnie jak jej poprzedniczka znajduje się w ścianie wschodniej Kadzielni. Jest jednak o wiele mniejsza – długość wynosi 21m, deniwelacja 4m. Została odkryta w 1963 roku. Można dostać się do niej wspinając się po ruchomym usypisku, jednak wspinaczka na tym obszarze jest bardzo niebezpieczna ze względu na możliwość obrywów, które od czasu do czasu zasypują otwór wejściowy. Nieregularna komora krasowa pozbawiona jest nacieków i roślinności. Z fauny można spotkać tam pająki, komary, muchówki i kuny.

[madohora]

Logo
Jaskinie Kadzielnia
Skupisko niewielkich jaskiń przyjaznych dla turystów.
Home > Jaskinie Kadzielnia
Jaskinie Kadzielnia
Jaskinie Kadzielnia
Kadzielnia robi wrażenie nie tylko na zewnątrz, ale również i wewnątrz. Wśród wapiennych skał ukryta jest niezwykła siatka jaskiń ukazująca bogactwo zjawisk krasowych. Znajduje się ich aż 25 – 16 na terenie najwyższego szczytu Kadzielni, jedna w okolicach amfiteatru oraz 8 w ścianie wschodniej kamieniołomu. Niestety, dla turystów póki co udostępniony jest tylko niewielki obszar do zwiedzania. Podczas eksploatacji wapieni szybko odkrywano nowe jaskinie, co nie obyło się bez konsekwencji, gdyż prace wydobywcze miały bardzo niekorzystny wpływ na formy krasowe, takie jak stalaktyty. Na szczęście duża część tych pięknych i intrygujących jaskiń zachowała się bez większych szkód.

Trasa turystyczna w jaskiniach Kadzielni
Trasę turystyczną tworzy system jaskiniowy o długości 140 m, składający się z trzech jaskiń: Jaskinia Odkrywców, Prochownia i Szczelina na Kadzielni. Początkowo były to osobne groty, jednak postanowiono je połączyć, aby ułatwić odwiedzającym zwiedzanie. Przygotowanie trasy dla turystów wymagało wybrania z korytarzy gliniastego namuliska i gruzu przez grotołazów. Prace trwają od 2004 roku i prowadzone są po dziś dzień. Jaskinie znajdują się we wschodniej ścianie dawnego kamieniołomu Kadzielnia. Wejście do nich znajduje się nieopodal tablic z dekalogiem, przy alejce biegnącej dnem wyrobiska. Zdaniem badaczy kras zaczął rozwijać się tu w dolnym triasie (czyli około 200-250 milionów lat temu).

Jaskinie Kadzielnia Tablica Informacyjna
Podziemna Trasa Turystyczna Na Kadzielni
Jaskinie Kadzielnia 5
Jaskinie Kadzielnia 4
Jaskinie Kadzielnia 2
Jaskinie Kadzielnia 1
W jaskiniach Kadzielni można zobaczyć:
kominy krasowe,
nacieki jaskiniowe kalcytowe w postaci polewów grubokrystalicznych, kolumienek naciekowych,
nacieki groniaste, kalafiorowate i grzybkowe,
stalagmity i stalaktyty,
osady ilaste, które dodatkowo w Prochowni zawierają kości nietoperzy z pliocenu/plejstocenu,
pyły reprezentowane przez osady o barwie beżowo-czerwonej lub czerwonej, również zawierające kości nietoperzy,
namuliska jaskiniowe,
skamieniałości organizmów,
nacieki lodowe – powstają zimą, kiedy jaskinie nie są dostępne dla zwiedzających.
Informacje dla turystów
Jaskinie Kadzielnia są dostępne dla turystów od 1 kwietnia do 31 października, od wtorku do niedzieli. Zwiedzanie odbywa się w grupach maksymalnie 15-osobowych z przewodnikiem i wymaga wcześniejszej rezerwacji. W jaskiniach jest dosyć chłodno – temperatura wynosi około 10 stopni, więc na czas zwiedzania należy przygotować cieplejsze ubrania. Podczas spaceru po podziemnej trasie zwiedzający wyposażeni są w kaski. Czas zwiedzania to około 30 minut. Przejścia są dosyć łagodne bez większych zmian wysokościowych, co daje odwiedzającym duży komfort. Jednocześnie sprawia to, że jaskinie są przyjazne nie tylko dla dorosłych, ale również i dla dzieci, czy osób starszych. Dodatkowo poruszanie się jest ułatwione poprzez metalowe poręcze, schody oraz system delikatnych świateł. Zainteresowanie jaskiniami jest duże, w 2017 roku odwiedziło je ponad 18 tysięcy osób.

Jaskinie Kadzielnia – cennik
Bilet normalny – 20 zł
Bilet ulgowy – 15 zł
Aby zwiedzić podziemną trasę turystyczną konieczna jest rezerwacja telefoniczna [phone] (od poniedziałku do soboty w godzinach od 9:00-17:00) lub mailowa [e-mail] (rezerwacja następuje po potwierdzeniu rezerwacji terminu przez pracownika jaskiń). Więcej informacji na stronie jaskinienakadzielni.pl

Godziny otwarcia
poniedziałek – nieczynne
wt-pt – 10:00-17:00*
sb-nd – 11:00-18:00*
Ostatnie wejście odbywa się o godzinie:

*wt-pt – 16:30
*sb-nd – 17:30
Zwiedzanie trwa ok 30 minut.
UWAGA: w jaskini panuje temperatura 10 °C.

Jaskinie nieudostępnione turystom
Jaskinia Wschodnia
Jedna z większych jaskiń Kadzielni, znajdująca się w ścianie wschodniej dawnej kopalni odkrywkowej o długości 80 m i deniwelacji (różnica pomiędzy najwyższym i najniższym punktem) 4 m. Pierwszy otwór znajduje się około 20 metrów nad alejką biegnącą dnem Kadzielni, drugi wymaga wspinaczki, aby się do niego dostać, a trzeci jest praktycznie widoczny. Żaden z nich jednak nie jest naturalny. Wewnątrz jaskini możemy spotkać: kominek krasowy, wąskie i szablaste kliny skalne powstające pomiędzy rozmytymi szczelinami, polewy naciekowe z intrygującymi botryoidalnymi naciekami typu „popcorn” oraz drobnymi szczotami kalcytowymi. W jaskini można spotkać okruchy z łupków i margli oraz gliniaste namulisko o czarnym zabarwieniu (zawiera tlenki manganu). Florę jaskini tworzą trawy, porosty i glony. W jaskini zaobserwowano również kilka gatunków nietoperzy (nocek duży, nocek rudy, gacek szary, gacek brunatny), traszki zwyczajne, kuny, muchówki, motyle, pająki oraz równonogi.

Jaskinia pod Łodzikami
Podobnie jak jej poprzedniczka znajduje się w ścianie wschodniej Kadzielni. Jest jednak o wiele mniejsza – długość wynosi 21m, deniwelacja 4m. Została odkryta w 1963 roku. Można dostać się do niej wspinając się po ruchomym usypisku, jednak wspinaczka na tym obszarze jest bardzo niebezpieczna ze względu na możliwość obrywów, które od czasu do czasu zasypują otwór wejściowy. Nieregularna komora krasowa pozbawiona jest nacieków i roślinności. Z fauny można spotkać tam pająki, komary, muchówki i kuny.

Jaskinia Jeleniowska
Znajduje się w zachodniej części centrum Kadzielni – Skałki Geologów, a jej długość wynosi 80 m, deniwelacja natomiast 10,5 m. Nazwa jaskini pochodzi od szczątków jelenia, które zostały odkryte wraz z jaskinią w 1904 roku. Grota jest pełna nietoperzy oraz form krasowych: stalagmitów, stalaktytów, polew naciekowych i nacieków grzybowych.

Jaskinia Zawaliskowa
Odkryta w 1959 roku, znajduje się w północno-wschodniej części Skałki Geologów i posiada dwa otwory wejściowe. Ta, zamieszkiwana przez gacki szare i różne gatunki pająków, jaskinia ma długość 30 m oraz deniwelację wynoszącą 6 metrów. Nie występują w niej nacieki, jednak na ścianach można zaobserwować różne rodzaje glonów i porostów. Dno jaskini tworzy namulisko z plastycznych iłów czerwonych i żółtobrązowych mułków.

Jaskinia Urwista na Kadzielni
Ta niewielka jaskinia odkryta w latach pięćdziesiątych znajduje się w południowo-zachodniej części Skałki Geologów i posiada sztuczne otwory wejściowe. Dostęp do mającej zaledwie 18 m jaskini jest dostępny po uzyskaniu zezwolenia od Regionalnego Konserwatora Przyrody w Kielcach. Do suchej, krasowej groty można się dostać tylko poprzez około 10 metrowy zjazd po stromej ścianie. W jej wnętrzu natomiast występują mchy, porosty i grzyby, a także muchówki, pająki, motyle z gatunku rusałka pawik i ślimaki.

Komin Geologów
Kolejna jaskinia znajdująca się w na terenie Skałki Geologów (w ścianie południowej). Podobnie jak poprzednie jaskinie jest jaskinią krasową i posiada dwa otwory wejściowe. Po uzyskaniu zezwolenia od Regionalnego Konserwatora Przyrody w Kielcach możemy zaobserwować znajdujące się przy sztucznym otworze wejściowym fragmenty polew naciekowych oraz gliniaste namulisko. Na suchych ścianach groty nie zobaczymy jednak żadnej roślinności. Jaskinia odnaleziona w latach pięćdziesiątych ma długość 11 metrów oraz deniwelację wynoszącą 10 m.

[madohora]

Przebudowa Amfiteatru
Ze względu na duże zainteresowanie Amfiteatrem, w 2008 roku rozpoczęto realizację projektu współfinansowanego z funduszy europejskich, który miał na celu modernizację obiektu. Prace zakończono w 2010 r., w wyniku których powstała unikatowa „scena wśród skał”. Dodatkowo Amfiteatr Kadzielnia zyskał dwa nowoczesne dachy – jeden stały, znajdujący się nad sceną oraz drugi, rozsuwany nad widownią.
Oprócz tego zostały wymienione siedziska dla widzów, co z pewnością sprawiło, że czas spędzony na Kadzielni jest jeszcze przyjemniejszy.

[madohora]

Nietuzinkowe otoczenie i nowoczesna architektura sprawiają, że Amfiteatr Kadzielnia jest przede wszystkim idealnym miejscem na organizację koncertów i festiwali. W konsekwencji odbywają się tam widowiska, które z roku na rok przyciągają coraz więcej widzów, nie tylko mieszkańców województwa świętokrzyskiego. Wiąże się to z tym, że organizatorzy mają szeroki wachlarz propozycji – od różnego typu festiwali po noce kabaretowe, by każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Amfiteatr jest również przyjazny różnorodnym akcjom charytatywnym.

[madohora]

W jaskini można spotkać nieliczne stalaktyty, kolumienki naciekowe i nacieki grzybkowe. Zamieszkują ją nietoperze. Ściany są przeważnie suche, brak jest na nich roślinności

[madohora]

Treść napisu na fasadzie pomnika:
Bojownikom o wyzwolenie narodowe i społeczne

Napis z tyłu pomnika:
Obowiązkiem było walczyć, prawem jest żyć w pokoju

[madohora]

***

[madohora]

Pierwszą koncepcję rozbudowy skateparku w Kielcach oraz budowy pumptracka zaprezentowano w styczniu 2021 roku w Urzędzie Miasta.

Pumptrack to specjalny tor do pokonywany przy użyciu rowerów, deskorolki, hulajnogi czy rolek. Składa się z wielu wzniesień i ostrych zakrętów, stając się w ten sposób wyzwaniem dla młodzieży i dzieci. Także dorośli chętnie odwiedzają skateparki. W naszym mieście tworzą się specjalne grupy pasjonatów, które aktualnie nie mają zbyt wiele miejsca. Skatepark Kadzielnia Kielce to jedno z niewielu takich miejsc na mapie stolicy województwa świętokrzyskiego.

[madohora]

.

[madohora]

Kolejne elementy inwestycji wycenionej na 3,5 miliona złotych powstaną przy zbiegu ulic Marmurowej i Okrężnej. Projekt pozwoli na zwiększenie obszaru parku do 1300 m2, stwarzając świetne miejsce dla młodych osób.

[madohora]

Koło Pałacu Tomasza Zielińskiego znajdowała się w latach 2004–2019 ptaszarnia z ptakami ozdobnymi, następnie zlikwidowana

[madohora]

Pierwsze wzmianki na temat kieleckiego parku pojawiły się w 1804 roku. Opisany został jako użytkowo-ozdobny ogród włoski posiadający na swym terenie staw, alejki z altankami oraz ogród kuchenny. W roku 1818 w parku wytyczono główną aleję biegnącą od wejścia przy obecnej ulicy Jana Pawła II do stawu oraz sieć rozchodzących się promieniście alejek. W 1821 roku pojawiła się propozycja utworzenia publicznego ogrodu, która doczekała się realizacji w roku 1830, kiedy to Rada Administracyjna Królestwa Polskiego zadecydowała o przekazaniu ogrodu do użytku publicznego oraz określiła jego kształt i położenie. Po tej decyzji rozpoczęto porządkowanie i urządzanie terenu parku oraz budowanie ogrodzenia wokół niego. Przy pracach projektowych zaangażowani byli kieleccy architekci: Wilhelm Giersz, Karol Meyzer i Aleksander Dunin-Borkowski.

[madohora]

KIELECKI PARK BEZ PTAKÓW. DLACZEGO? - Radio Kielce (archiwum)

[madohora]

– Zawsze przychodziliśmy tutaj całą rodziną. Wnuczka bardzo lubiła to miejsce. Dzisiaj będziemy musieli zadowolić się spacerem. Nie rozumiem tej decyzji. Jeśli warunki dla ptaków rzeczywiście były w tym miejscu niewystarczające, to powinno się zmodernizować ptaszarnię, lub przenieść ją w inne miejsce – mówią.

[madohora]

Cezary Bajek z Kieleckiego Związku Hodowców Gołębi Rasowych i Drobiu Ozdobnego zaznacza, że ptaki ozdobne bardzo dobrze znoszą zarówno zimę, jak i warunki ograniczonej wolności. Przyznaje, że w przypadku szczególnie dużych ptaków, jak np. pawie, klatki powinny być bardziej przestronne, ale tego typu modyfikacja to koszt maksymalnie kilku tysięcy złotych.

[madohora]

Jeden z najstarszych parków miejskich urządzony na pozostałościach ogrodu użytkowo-ozdobnego z XVIII wieku, w zespole rezydencjonalnym biskupów krakowskich; park o znacznych walorach krajobrazowych, o swobodnej kompozycji, w typie parków angielskich, z zespołem rzeźb i pomników.

[madohora]

Idź do strony nid.pl
Strona głównaIdź do podstrony serwisu: Strona główna
ObiektyIdź do podstrony serwisu: Obiekty
MapaIdź do podstrony serwisu: Mapa
WycieczkiIdź do podstrony serwisu: Wycieczki
KolekcjeIdź do podstrony serwisu: Kolekcje
FototekaIdź do podstrony serwisu: Fototeka
UlubioneIdź do podstrony serwisu: Ulubione
Zaloguj się
Odwiedź stronę Narodowego
Instytutu Dziedzictwa
Zamknij
English
szukaj zabytku
szukaj zabytku
Strona główna
Strona główna
Obiekty
Mapa
Mapa
Wycieczki
Kolekcje
Fototeka
Ulubione
Informacje o serwisie
Regulamin
Polityka prywatności
Kontakt
Deklaracja dostępności
Europejskie Dni Dziedzictwa
Samorząd
Edukacja
Niematerialne
Park Mużakowski
Krajobraz Mojego Miasta
park miejski - Zabytek.pl
galeria zdjęć obiektu Park Miejski im. Stanisława Staszica
Mapa
Zdjęcia
15
Zobacz zdjęcie panoramiczne
Zobacz zdjęcie panoramiczne
Dodaj do ulubionych
Dodaj do ulubionych
Drukuj
Udostępnij
Udostępnij
park miejski
park
XVII w.
Kielce
Pokaż drogę dojazdu
Adres
Kielce

Lokalizacja
woj. świętokrzyskie, pow. Kielce, gm. Kielce

Jeden z najstarszych parków miejskich urządzony na pozostałościach ogrodu użytkowo-ozdobnego z XVIII wieku, w zespole rezydencjonalnym biskupów krakowskich; park o znacznych walorach krajobrazowych, o swobodnej kompozycji, w typie parków angielskich, z zespołem rzeźb i pomników.
Historia
Park Miejski w Kielcach zajmuje tereny przynależne do zespołu pałacowego biskupów krakowskich, upaństwowionego w 1789 roku - dawny ogród kuchenny użytkowo-ozdobny,część folwarku i staw na rzeczce Silnicy. Ogród użytkowali urzędnicy Dyrekcji Górniczej, która go przejęła w 1818 roku. Dekadę później władze królestwa zezwoliły na oddanie go na cele publiczne. Formalne przekazanie miastu 5 morgów ogrodu nastąpiło w marcu 1830 roku. Teren ten obejmował tylko część wschodnią obecnego parku i był oddzielony od stawu ogrodzeniem o metalowych przęsłach. W ogrodzie stała murowana altana i rosły świeżo zasadzone drzewa. W latach 1821 - 1830 oś kompozycyjną stanowiła aleja wytyczona wzdłuż ogrodu,od której w części wschodniej, odchodziły promieniście mniejsze alejki. Po przejęciu ogrodu przez miasto wzniesiono ogrodzenie od obecnej ulicy Jana Pawła II, nadając mu formę zbliżoną do obecnej. W prześwity między murowane przęsła wstawiono metalowe kraty (przeniesione z ogrodzenia wystawionego wcześniej od strony stawu). Odtworzono w tym wschodnim ogrodzeniu dawną bramę z północnego muru wokół kieleckiej kolegiaty. W 1835 roku przywieziono rzeźby kamienne z opactwa cysterskiego w Jędrzejowie - m.in. dwie figury św. Jana Nepomucena. W ogrodzie postawiono tylko wazony i jedną z figur Świętego - w narożniku, przy Rogatce Krakowskiej (obecnie stoi przed seminarium). Druga figura stanęła za stawem. Przed 1838 rokiem zmieniono nieco układ alei, dawną promienistą kompozycję zastąpiono alejami o swobodnym układzie, przenikającymi główną promenadę. Ogród stał się popularnym miejscem spacerów. W 1873 roku zbudowano po jego stronie zachodniej „resursę letnią” z pruskiego muru mieszczącą restaurację a obok niej - altankę do sprzedaży wód mineralnych. Po 1878 roku skorygowano nie-co przebieg alejek bocznych wg projektu Stefana Daszewskiego. Chociaż pobliski staw należał do miasta od 1850 roku, przez pół wieku nie poradzono sobie z jego oczyszczeniem. Zasilająca go rzeczka zbierała bowiem cuchnące ścieki z całego miasta. Stan ten zmieniły dopiero prace melioracyjne wykonane w 1905 roku według projektu Teodora Chrząńskiego.

[madohora]

Od alei tej odchodzą swobodnie, koliście wytyczone alejki. Ogrodzenie od ulicy Jana Pawła II ma formę murowanych przęseł o arkadowych prześwitach, wystawionych alternatywnie, z przęsłami o metalowych prętach. Tutaj jest usytuowane główne wejście, między dwoma filarami zwieńczonymi wazonami. W drugiej, zachodniej części parku wydłużonej południkowo, ośrodkiem kompozycji jest staw, zasilany wodami płynącymi ze źródła, bijącego u stop Wzgórza Zamkowego

[madohora]

Skwer Harcerski im. Szarych Szeregów w Kielcach – plac położony koło centrum miasta, wchodzący w skład terenów zielonych ciągnących się wzdłuż rzeki Silnicy. Leży pomiędzy ulicami: Krakowską, Biskupa Czesława Kaczmarka, Ogrodową i Spacerową. Od strony północnej graniczy z parkiem miejskim, a od południa z Kadzielnią i położonym na jej terenie rezerwatem przyrody nieożywionej.

[madohora]

„Jeno wyjmij mi z tych oczu
szkło bolesne — obraz dni,
które czaszki białe toczy
przez płonące łąki krwi”

[madohora]

Dworek Karscha, wzniesiony w I połowie XIX w. przez rodzinę Stumpfów. W latach 1888–1890 miał w tym dworze swoją pracownię słynny malarz – Jan Styka.

[madohora]

Kościół Świętego Krzyża, budowany od 1904 z przerwami a prace zakończyły się po 1945, parafia powstała 13 czerwca 1913 roku.

[madohora]

Kielce są punktem początkowym:

szlak turystyczny czerwony czerwonego szlaku turystycznego prowadzącego do Chęcin,
szlak rowerowy czarny czarnego szlaku rowerowego prowadzącego do Cedzyny[23],
szlak rowerowy czerwony czerwonego szlaku rowerowego prowadzącego do Podzamcza Piekoszowskiego.

Na terenie miasta znajdują się:

szlak turystyczny czerwony czerwony szlak miejski w Kielcach,
szlak turystyczny niebieski niebieski szlak spacerowy Kielce, ul. Zamkowa – Stadion Leśny,
szlak turystyczny zielony zielony szlak spacerowy Kielce Słowik – rezerwat Biesak-Białogon,
szlak turystyczny zielony zielony szlak spacerowy Kielce, ul. Zamkowa – Bukówka,
szlak turystyczny żółty żółty szlak spacerowy wokół Kielc,
szlak turystyczny czarny czarny szlak turystyczny Kielce, ul. Szczepaniaka – Pierścienica,
ścieżka rowerowa prowadząca przez centrum (od ul. Jesionowej, poprzez ul. Sienkiewicza aż na Stadion Leśny),
szlak rowerowy czerwony czerwona ścieżka rowerowa prowadząca na Stadion Leśny (bardzo trudna),
szlak rowerowy niebieski niebieska ścieżka rowerowa prowadząca na Stadion Leśny (nieco łatwiejsza),
szlak rowerowy czerwony czerwona ścieżka rowerowa prowadząca na Telegraf (bardzo trudna),
szlak rowerowy niebieski niebieska ścieżka rowerowa prowadząca na Telegraf (bardzo trudna).

Przez Kielce przechodzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny z Chęcin do Łagowa. Na terenie dawnego kamieniołomu na Kadzielni znajduje się podziemna trasa turystyczna mająca ok. 160 metrów.

Ważną instytucją turystyczną jest Geopark Kielce.

[madohora]

Rezerwat przyrody Biesak-Białogon – rezerwat przyrody nieożywionej położony w granicach miasta Kielce, w województwie świętokrzyskim. Leży w obrębie Chęcińsko-Kieleckiego Parku Krajobrazowego
Powierzchnia: 13,04 ha (akt powołujący podawał 13,08 ha), w tym powierzchnia leśna ponad 9 ha
Rok utworzenia: 1981
Numer ewidencyjny WKP: 045
Przedmiot ochrony: wychodnie skał ordowickich i kambryjskich wykazujących wiele ciekawych zjawisk tektonicznych (kształty skał, złożony system uskoków, lustra tektoniczne).
Biesak-Białogon znajduje się w południowo-zachodniej części Kielc, u podnóża Kamiennej Góry. W rezerwacie znajdują się odsłonięte piaskowce i mułowce dolnego kambru, a także niewielkie jeziorko powstałe w wyniku zalania wodą dawnego kamieniołomu.
Nieczynny kamieniołom otoczony jest rozległym parkiem leśnym potocznie zwanym „stadionem” (od znajdującego się tu przed wojną toru wyścigów konnych). W rezerwacie występują następujące zespoły roślinne lasu: subkontynentalny bór świeży oraz kontynentalny bór mieszany w dwóch wariantach – typowym i grądowym. W drzewostanie dominuje sosna[3], w domieszce występuje dąb, buk, jodła i topola osika
Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2004 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną i krajobrazową
Rezerwat jest punktem początkowym szlak turystyczny zielony zielonego szlaku spacerowego prowadzącego do Słowika.

[madohora]

Rezerwat Skalny im. Jana Czarnockiego (Ślichowice, dawniej Śluchowice od nazwy kamieniołomu) – rezerwat przyrody nieożywionej znajdujący się na terenie miasta Kielce w województwie świętokrzyskim. Jest to obecnie najmniejszy rezerwat na terenie miasta, choć w chwili utworzenia znajdował się poza jego granicami.
Powierzchnia: 0,55 ha
Rok utworzenia: 1952
Dokument powołujący: Zarządzenie Ministra Leśnictwa z 18.06.1952; MP A-57/1952, poz. 888[4], zm. MP Nr 42 z 1958 r., poz. 246
Numer ewidencyjny WKP: 001
Charakter rezerwatu: częściowy
Przedmiot ochrony: odkrywka skalna z odsłaniającymi się interesującymi formami tektonicznymi oraz roślinność zielna i krzewiasta
Rodzaj rezerwatu: rezerwat przyrody nieożywionej
Typ rezerwatu: geologiczny i glebowy
Podtyp rezerwatu: form tektonicznych i erozyjnych
Typ ekosystemu: skalny
Podtyp ekosystemu: skał osadowych
Ściana wschodnia filaru skalnego z widocznym obalonym fałdem
Rezerwat utworzono w celu zachowania odkrywki skalnej, przedstawiającej interesujący fragment tektoniki hercyńskiej Gór Świętokrzyskich w postaci charakterystycznie i silnie przefałdowanych skał wapiennych, częściowo margli i łupków marglistych franu facji kieleckiej oraz porastającej ten teren roślinności zielnej i krzewiastej.
W skład rezerwatu wchodzi odsłonięty przy eksploatacji kamienia profil geologiczny z obalonym dużym fałdem skalnym, obrazującym procesy tektoniczne, położony w obrębie nieeksploatowanego kamieniołomu w części Góry Ślichowickiej i teren go otaczający, obejmujący wyrobiska po wyeksploatowanym kamieniołomie. Struktura geologiczna widoczna w kamieniołomie jest jednym z lepiej wyeksponowanych przykładów struktur fałdowych, z tego względu jest dość często przywoływana w literaturze oraz jest celem stosunkowo wielu wycieczek dydaktycznych.
Rezerwat nosi imię Jana Czarnockiego – geologa i badacza Gór Świętokrzyskich, który podjął działania mające na celu ochronę tego fragmentu kamieniołomu
Rezerwat wchodzi w skład Geoparku Kielce.
Przez rezerwat przechodzi szlak turystyczny żółty żółty szlak spacerowy wokół Kielc.

[madohora]

[madohora]

Jeszcze przed pandemią planowałam dwie kilku dniowe wycieczki. Jedna to miało być Opole i okolice a druga właśnie do Kielc. Wstyd przyznać. Chociaż to może nie wstyd. Pracowałam w Kielcach - i nie miałam ani okazji ani czasu aby wszystko dokładnie zwiedzić. Miałam pracę związaną z wyjazdami i jak już przyjechałam do domu - to wolałam posiedzieć z książką w domu.