TO JEST WĄTEK DLA ZWIERZĄTEK

[madohora]

Inna z wersji zdarzeń mówi o tym, że pierwsze okazy kotów birmańskich przywieziono do Europy w 1919 jako prezent od kapłanów khmerskich dla Francuza, Augusta Pavie, badacza i podróżnika. W 1925 pierwszy raz pokazano kota birmańskiego na wystawie, a od lat 60. XX wieku można było spotkać koty tej rasy w Stanach Zjednoczonych oraz Wielkiej Brytanii.

[madohora]

Są to jednak tylko legendy. W rzeczywistości koty te uzyskano w ramach francuskiego programu hodowlanego z użyciem kotów europejskich krótkowłosych, kotów syjamskich i perskich. Owa legenda miała w pierwszych latach po powstaniu rasy zapewnić lepszą sprzedaż, jednak okazała się zadziwiająco trwała.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ska; niezbyt intensywne umaszczenie kończyn; blada tęczówka oczu; zlekka zielonkawy odcień tęczówki, zbyt ciemne umaszczenie tułowia u sztuk starszych od miany jasnej. Duże wady: brak odznak na kończynach i pyszcz ku lub słabo zaznaczone odznaki, białe stopy, centko- wane, plamiste, lub szare ubarwienie tułowia, zielone oczy, brak pigmentu oraz wszelkie odznaki wadliwej budowy i degeneracji. We Francji istnieje specjalny klub hodowców ko tów siamskich — ,,Le Club franęais de Chat Siamois", w Angłji — „Siamese Cat Club". Naogół twierdzą, iż koty siamskie są trudne do chowu i bardzo delikatne. Jest w tern sporo prawdy, jednakże, przy umiejętnem żywieniu i pieczołowitej opiece, chowają się nie gorzej od innych kotów rasowych. Koty siamskie mają w swem zachowaniu wiele cech przypominających koty dzikie. Charakterystyczny krzyk w okresie cieczki, elastyczny chód i niesamowicie piękny błysk oczu w ciemności. Gdy wskakują na człowieka, czepiają się bardzo silnie swemi cienkiemi pazurkami ubrania. Sa mice dobrze karmią swe młode. Jeśli chodzi o hodowlę kotów siamskich o wybit nie typowych cechach, to najwidoczniej wskutek nie znajomości zasad właściwej selekcji spotyka się wiele sztuk z wyraźnemi objawami degeneracji. Mało się wi dzi zwierząt o żywym niebieskim tonie tęczówki, nato miast częściej spotyka się oczy blado - niebieskie z zie lonkawym odcieniem. Trudno też o jasne piaskowe fu terko, występuje natomiast często na grzbiecie pigmen- tacja, która wzmaga się z wiekiem kota. Duży błąd popełniają hodowcy kotów siamskich krzyżując odmia nę jasną z czekoladową. Trzeba też zwrócić uwagę na to, iż obecnie są ,,w modzie" u kotów siamskich proste, długie ogony, co się sprzeciwia istocie tej krótkoogo- niastej rasy. Coraz częściej spotyka się objawy albinizmu. Czysto biały kot siamski nie jest obecnie już uni katem i spotyka się tego rodzaju okazy często we Francji, gdzie trafiają nawet na wystawy- Hodowcy francuscy są zresztą dość tolerancyjni w stosunku do kotów siamskich. Zato w Anglji wymagania są znacz nie ostrzejsze i dlatego mają tam dużo pięknego ma- terjału w tej rasie.

[madohora]

Cechą charakterystyczną są plamy, które pokrywają maskę, uszy, łapy i ogon. Posiada duże, niebieskie oczy. Jest to kot szczupły, o wydłużonej sylwetce i muskularnej budowie. Kocięta rodzą się białe, zaczynają się wybarwiać dopiero w drugim tygodniu życia.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Kot Manx – rasa kota. Jej charakterystyczną cechą jest brak ogona lub ogon szczątkowy. Średniej wielkości, masywne koty, mocny szkielet, łapy przednie krótsze od tylnych przez to zwierzę przybiera pozycję nieco podobną do królika . Mogą być krótko lub długowłose we wszystkich umaszczeniach. Samce ważą 4,5-5,5 kg, samice 3,5-4,5. Ogon może przybrać różne formy: całkowity brak ogona, lekka wypukłość kości krzyżowej, krótki ogon.

[madohora]

Podobna mutacja genetyczna związana z rozwojem ogona (skróceniem) występuje u amerykańskiego bobtaila

[madohora]

[madohora]

Kot abisyński – rasa kota zaakceptowana przez FIFe

[madohora]

Planowa hodowla tej rasy rozpoczęła się na początku XIX wieku, kiedy to do Wielkiej Brytanii przywieziono protoplastów tej rasy. Pierwszym znanym abisyńczykiem był Zula – kotka uwieczniona na rysunku z 1868 roku. Ówczesne koty abisyńskie różniły się znacznie od obecnie znanych, gdyż do krzyżówek używano nie tylko abisyńczyków, ale także innych kotów krótkowłosych. Stąd też ówczesna rozpiętość barw – często w odmianie srebrzystej. Jednak wszystkie koty tej rasy posiadały (i nadal posiadają) charakterystyczny abisyński ticking.

[madohora]

Długi, szeroki u nasady, zwężający się ku końcowi, ostro zakończony.

[madohora]

Kot abisyński jest bardzo towarzyski, łatwo nawiązuje kontakt zarówno z człowiekiem, jak i z innymi zwierzętami. Lekki, zwinny i ruchliwy jest doskonałym towarzyszem dla dzieci i dorosłych. Jego niespożyta energia i ciekawość powodują, że daje się sprowokować do każdej zabawy. Uczy się aportować drobne przedmioty i bawić małymi piłeczkami. Ponieważ jest bardzo ciekawski, wszędzie towarzyszy człowiekowi, sprawdzając, co się dzieje. Ze względu na łatwość kontaktu i całkowity brak agresji w krajach skandynawskich kot abisyński jest wykorzystywany do felinoterapii dzieci i dorosłych.

[madohora]

Kot wygląda jak modelka
Smukły, gibki i ruchliwy
On przyjaźnie na nas zerka
Często skory do zabawy

[madohora]

[madohora]

Kot egipski mau – rasa kota wyhodowana w latach 50., prawdopodobnie w Egipcie. Mau znaczy w języku średnioegipskim "kot". Jest to jedna z niewielu naturalnie cętkowanych ras kotów. Cętki znajdują się nie tylko na futrze, lecz także na skórze.

[madohora]

Rasa ta przypomina budową kota abisyńskiego. Mau są bardzo dobrze umięśnione, średniej wielkości. Tylne łapy są trochę dłuższe od przednich, a między kolanem a bokiem znajduje się charakterystyczny pas luźnej skóry, co przypomina budowę geparda. Głowa jest klinowata, o zaokrąglonych konturach. Uszy średnie lub duże, szeroko rozstawione, wnętrze perłowo-różowe, ze sterczącymi włoskami na wewnętrznej krawędzi. Mogą wystąpić kępki włosów na czubkach małżowin. Oczy duże, w kształcie migdałów, o charakterystycznym odcieniu agrestowej zieleni. Zarys oczu jest przedłużony cienkimi liniami, które sprawiają wrażenie makijażu. Futro jest delikatne i ściśle przylegające do ciała. Nie chroni dobrze przed niskimi temperaturami; mau lepiej czują się w ciepłym klimacie. Występują trzy umaszczenia – brązowe, srebrne i dymne. We wszystkich odmianach wymagany jest na całym ciele ciemny wzór, składający się z osobnych plamek na tułowiu, pierścieni na ogonie i otwartych pierścieni na łapach, a na czole musi widnieć znak przypominający literę M lub skarabeusza. Nos jest jednakowo szeroki na całej długości.

[madohora]

[madohora]

The earliest known written record of cats on Cyprus refers to a story of Saint Helen of Constantinople sending two boatloads of cats to a monastery on the island from Egypt or Palestine in the 4th century A.D. to deal with an infestation of snakes. Cats on Cyprus have been able to breed for centuries with comparatively little outside influence; this has resulted in a distinct, locally adapted variety of cat which appears to have developed as a feral population in the inner highlands, though is found throughout the island in modern times. While wildcats in association with humans on Cyprus date to at least 7500 B.C. – the earliest proven association of cats with humans – there is no known connection between those ancient tamed-wild specimens and modern domesticated Cyprus cats, despite breeder claims to the contrary.

[madohora]

[madohora]

Legenda głosi, że przodkami kotów kartuskich są dzikie koty górskie z rejonu dzisiejszej Syrii, które zostały sprowadzone do Francji przez krzyżowców w XIII wieku, spośród których wielu wstąpiło do zakonu kartuzów.

[madohora]

Pierwsza udokumentowana wzmianka o rasie została sporządzona przez francuskiego przyrodnika Buffona dopiero w XVIII wieku. Populacja kotów kartuskich zmniejszyła się znacznie podczas I wojny światowej. Skoordynowane działania europejskich hodowców tej rasy pozwoliło na uchronienie jej przed wyginięciem. Pierwszy Chartreux został sprowadzony do USA w 1971 roku przez Helen i John Gammon La Jolla, Kalifornia.

[madohora]

Są to koty bardzo inteligentne, łatwo się uczące, np. włączania radia, otwierania zamków drzwi. Nawet jako dorosłe osobniki uwielbiają zabawę, potrafią aportować w taki sam sposób, jak pies. Koty kartuskie szybko reagują, a ze względu na wyjątkową łowność, są bardzo cenione przez rolników francuskich.

[madohora]

Koty kartuskie miauczą bardzo rzadko, za to bardzo głośno mruczą. Niektóre wydają nawet szczebiotliwe dźwięki.