Sezon na grzyby

[madohora]

Pieczarka łąkowa występuje głównie na łąkach, pastwiskach i polach. Można ją także spotkać rosnącą w przydrożnych rowach. Rzadko pojawia się w lasach. Preferuje miejsca średnio nawożone. Jest bardzo pospolita, zazwyczaj rośnie gromadnie po kilka lub kilkanaście sztuk obok siebie. Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Najobficiej rośnie w Europie Środkowej.

[madohora]

Blaszki pieczarki łąkowej są gęsto ułożone i nie przylegają do trzonu. Są wąskie i mają gładkie ostrza. U młodych okazów o zamkniętych owocnikach mają biały kolor, później stają się różowe, a następnie przechodzą w barwę czekoladowobrązową lub czarnobrązową. U starych okazów, pod wpływem zarodników, pojawia się fioletowe zabarwienie.

[madohora]

Miąższ pieczarki łąkowej jest mięsisty i zwarty. W większej części grzyba ma biały kolor, na którym czasem pojawiają się różowe przebarwienia. Powyżej blaszek oraz na trzonie tuż pod blaszkami przybiera szary odcień, a w dolnej części trzonu jest pomarańczowy. Po przekrojeniu miejscami różowieje. Ma przyjemny, grzybowy zapach i łagodny, korzenny smak.

[madohora]

Innym grzybem, z którym można pomylić pieczarkę łąkową jest jadalna pieczarka miejska, która w odróżnieniu od swojej kuzynki ma zawsze nagi kapelusz i ma trzon otoczony podwójnym pierścieniem.

[madohora]

Pieczarka łąkowa jest dobrym grzybem jadalnym, jednak w smaku nie dorównuje swojej kuzynce pieczarce dwuzarodnikowej. W większości składa się z wody, poza tym jest bogatym źródłem białka, błonnika i nienasyconych kwasów tłuszczowych. Zawiera także witaminy z grupy B oraz takie pierwiastki jak - magnez, potas, selen i sód.

[madohora]

Owocniki pieczarki łąkowej rosną bardzo szybko, czasem wyrastają nawet w ciągu jednego dnia, zwłaszcza po obfitych deszczach – stąd wzięło się powiedzenie „wyrastać jak grzyby po deszczu”.
Wyciągi wodne z pieczarki łąkowej zwiększają wydzielanie insuliny i wpływają na metabolizm glukozy w organizmie.
Pieczarka łąkowa może kumulować w sobie śladowe ilości metali ciężkich, takich jak kadm i ołów.
Polską nazwę pieczarka łąkowa podał botanik Władysław Wojewoda.

[madohora]

Smak drogich i trudniej dostępnych grzybów leśnych, na co dzień zastępuje nam pieczarka. Ale, czy to aby na pewno jedynie namiastka prawdziwego grzyba z lasu, która pociesza nasze podniebienia poza sezonem grzybobrania? Wbrew powszechnej opinii, pieczarki mają nam do zaoferowania o wiele więcej.

[madohora]

Nieco na marginesie tych grzybobraniowych rozterek rośnie nam pieczarka – grzyb dobrze znany, niebudzący zbyt wielu wątpliwości, szeroko dostępny i bezpieczny. W lesie raczej jej nie spotkamy, za to na straganie i w sklepie już jak najbardziej tak. Trudno byłoby nam pomylić pieczarkę z rydzem czy boczniakiem. Biały lub szarobiały kapelusz, ciemniejsze i cieniutkie blaszki, walcowaty trzonek z wyraźnym pierścieniem – oto pieczarka nasza codzienna, dwuzarodnikowa. Choć grzyb ten niewiele ma w sobie szlachetności właściwej innym grzybom, pozostaje jednym z naszych ulubionych i chętnie wykorzystywanym w wielu kuchniach oraz na różne sposoby. Powszechnie uważa się, że pieczarki są jednak mało wartościowe pod względem odżywczym, a więc poza smakiem nie oferują nam nic innego. W tym miejscu warto dać się zaskoczyć – jedzenie pieczarek bardzo korzystnie wpływa bowiem na zdrowie. Jak to możliwe, skoro pieczarka rośnie na nawozie i w ponad 90% wypełniona jest wodą?

[madohora]

Pieczarki dwuzarodnikowe charakteryzują się miłym i delikatnym zapachem, w smaku są mniej wyraziste od innych grzybów, ale mimo wszystko zachowują pewną specyfikę. Trudno pominąć ich smak w jakimkolwiek daniu, niezależnie od tego, czy jest to pizza, czy też zupa warzywna lub sos. Odnosi się to zarówno do bardziej wyrazistych i mięsistych, brązowych pieczarek portobello, jak i do tych najpowszechniejszych pieczarek białych.

[madohora]

Tymczasem pieczarki dwuzarodnikowe są zaskakująco zdrowe. Zawierają więcej witamin z grupy B niż wiele gatunków warzyw. Z uwagi na specyfikę hodowli (wyrastają na nawozie) znajdziemy w nich nawet witaminę B12 oraz D, których (szczególnie tej ostatniej) tak często nam brakuje. Pieczarki dwuzarodnikowe w ponad 90% składają się z wody, są niskokaloryczne i ubogie w tłuszcz. Zawierają za to błonnik w formie beta-glukanów. To sprawia, że korzystnie wpływają na poziom cholesterolu we krwi i pomagają regulować poziom cukru. Są więc idealnym dodatkiem do dań dla ciśnieniowców i osób na diecie odchudzającej. Pieczarki dwuzarodnikowe wspierają ponadto pracę układu odpornościowego oraz hamują namnażanie bakterii i drożdży typu Candida.

[madohora]

W 100 g świeżych pieczarek dwuzarodnikowych znajduje się 1 g błonnika, po 3 g białka i węglowodanów, 0,3 g tłuszczu, ponad 90 g wody, popiół, bogactwo witamin z grupy B (w tym tiamina, ryboflawina, kwas foliowy oraz kobalamina), niewielkie ilości witaminy D i C, a także fosfor, magnez, potas (wśród minerałów jest go najwięcej, bo aż 318 mg), a także żelazo i cynk. W ich skład wchodzą także substancje bioaktywne, takie jak:
- lektyny: działają przeciwnowotworowo;
- ergosterol: pod wpływem czynników termicznych przekształca się w witaminę D2.

[madohora]

Świetnie smakują również pieczarki zapiekane w cieście czy większe (brązowe) pieczarki faszerowane. Najczęściej kupujemy pieczarki surowe, które następnie poddajemy obróbce termicznej podczas smażenia lub pieczenia i odpowiednio przyprawiamy. Nie oznacza to, że surowa pieczarka jest niejadalna. Po jej spożyciu nie grozi nam zatrucie ani niestrawność, pod warunkiem jednak, że nie borykamy się problemami trawiennymi. Delikatne żołądki mogą nie poradzić sobie z chityną, która utrudnia trawienie grzybów

[madohora]

Pieczarki to łatwo dostępne i tanie grzyby, które warto dodawać do potraw ze względu na ich smak i wartości odżywcze. Grzyby te zawierają witaminy z grupy B, a nawet witaminę D, której niedobór przyczynia się do zaburzeń struktur kośćca oraz może być przyczyną chronicznie obniżonego nastroju. Pieczarki wspomagają odchudzanie oraz przeciwdziałają zmianom rakotwórczym oraz cukrzycowym.

[madohora]

[madohora]

Zupa grzybowa to już klasyka na polskim stole. Jesienią, mając do dyspozycji świeże grzyby leśne, warto odejść od dobrze znanej pieczarkowej i przyrządzić zupę grzybową z borowików, podgrzybków czy kurek. Do wyboru tradycyjne, zarówno czyste, jak i zabielane, z dużymi kawałkami grzybów albo też gładkie grzybowe kremy. Intensywnym grzybowym smakiem zachwyci nas zupa grzybowa po kasztelańsku. Przygotowujemy ją zarówno z grzybów suszonych, np. borowików, namoczonych wcześniej w winie, jak i świeżych, np. boczniaków. Posypana zieleniną i podana w towarzystwie świeżego pieczywa będzie prawdziwym specjałem. Podobnie jak i Zupa grzybowa ze świeżych grzybów bazująca na maślakach.

[madohora]

Sosy grzybowe mogą tworzyć idealny duet z makaronami, kopytkami czy naleśnikami. Dlatego tej jesieni powinniśmy wypróbować przepis na Makaron z sosem borowikowym po włosku i Gnocchi a la kopytka z sosem grzybowym z podgrzybków.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

ZUPA GRZYBOWA

30 dag pieczarek, garść suszonych grzybów, kostka rosołowa, mąka, 1 jajko, sól, pieprz

Suszone grzyby namoczyć na noc. Odlać wodę. Grzyby pokroić w kostkę. Pieczarki obrać, pokroić. Grzyby zalać wodą. Zagotować. Gotować aż grzyby zmiękną. Dodać kostkę rosołową, przyprawić solą i pieprzem. Z mąki, jajka i wody zrobić lane kluski. Za pomocą widelca wrzucą do gotującej się zupy tworząc "nitki"

[madohora]

NAJGORSZY BŁĄD TAK ZAMIENIASZ GRZYBY W RAKOTWÓRCZĄ TRUCIZNĘ - www..02.-pl - 29.09.2022

[madohora]

GRZYBY MARYNOWANE

około 1 kilograma prawdziwków - może być inny gatunek grzybów
500 ml wody przefiltrowanej + 1 litr na grzyby
około 500 ml octu (najlepiej 6%)
2 duże łyżki soli
około 6 - 7 łyżek cukru
przyprawy: liście laurowe, ziele angielskie, pieprz czarny, kawałek kory cynamonowej
Sposób wykonania:

W pierwszej kolejności zajmujemy się oczyszczeniem grzybów. Dalej przekładamy je do garnka. Wcześniej jednak musimy zagotować w nim wodę i ją posolić.
Dodajemy stopniowo grzyby i trzymamy w wodzie przez pół minuty. Następnie wyciągamy. Najwygodniejsze będzie użycie łyżki cedzakowej.
Następnie przechodzimy do najważniejszej kwestii. Jest to zalewa octowa do grzybów. To ona nadaje smak i stanowi podstawę całego przepisu. Chcąc ją przygotować, musimy wlać pół litra wody z cukrem oraz solą do garnka. Całość należy zagotować.
Kiedy zalewa jest już wstępnie gotowa, możemy umieścić w niej grzyby. Wszystko gotujemy przez około 10 minut. Dalej możemy dodać pozostałe produkty, czyli ocet oraz przyprawy. Wszystko gotujemy przez 10-15 minut.
W ostatnim etapie przekładamy grzyby do wcześniej przygotowanych słoiczków. Muszą być suche, dlatego przed tym należy je dokładnie wytrzeć. Następnie zalewamy je zalewą octową. Na końcu pasteryzujemy.

[madohora]

KOZIA BRODA. GRZYB ZAKAZANY NA LITWIE I ŁOTWIE. W POLSCE MOŻNA GO ZBIERAĆ - www.msn.com.pl - 29.09.2022

[madohora]

GRZYBOBRANIE W BORACH TUCHOLSKICH - www.msn.com.pl - 29.09.2022

[madohora]

Parę lat temu moja rodzina miała prywatny zagajnik w okolicach Łodzi a i grzybów co nie miara

[madohora]

Do marynowania nadają się najlepiej podgrzybki, maślaki i prawdziwki, ale może przygotowywać w zalewie octowej dowolne gatunki – wkładając do słoików jeden lub mieszankę różnych gatunków.