Szyfrogram z przysłowiem

[madohora]

[madohora]

Po rozwiązaniu szyfrogramu litery ułożone w odpowiedniej kolejności złożą się na rozwiązanie zadania - przysłowie związane ze Świętym Marcinem

[madohora]

Głową go nie przebijesz

[madohora]

Aura

[madohora]

Podobno im starsze tym lepsze

[madohora]

Pani z wyższej półki

[madohora]

Rachunek oszczędnościowy

[madohora]

Biała pora roku

[madohora]

Władca Rosji

[madohora]

Udaje kogoś kim nie jest

[madohora]

Piosenkarka mówiąca, że "królowa jest tylko jedna"

[balzack]

MUR

[balzack]

POGODA

[balzack]

WINO

[balzack]

DAMA

[balzack]

ROR

[balzack]

ZIMA

[balzack]

CAR

[balzack]

POZER

[balzack]

DODA

[madohora]

Jaka szkoda
Że karierę kończy Doda

[madohora]

Sam pokazać nic nie może
Ależ z niego pozer

[madohora]

Jeden jest jak car
A mnie jest go żal...

[madohora]

Kiedy przyjdzie zima
Już listopad a jej nie ma

[madohora]

Nie można prościej
Rachunek oszczędności

[madohora]

Taka dama
Siedzi sama

[madohora]

Ech dziewczyno
Wypijmy to wino

[madohora]

Listopad. Jaka szkoda
A tutaj letnia pogoda

[madohora]

Głową go nie przebijesz
Chociaż przy nim się wijesz

[balzack]

HASŁO: MARCINA POGODA MROZU ZIMIE DODA

[balzack]

HASŁO: MARCINA POGODA MROZU ZIMIE DODA

[madohora]

Marcin, Marcinie. Marcina
A mrozu jakoś nie ma

[madohora]

Dzień Świętego Marcina (niem. Martinstag, w Austrii Martini) – świąteczny dzień obchodów religijnych obchodzony 11 listopada. Święto patrona dzieci, hotelarzy, jeźdźców, kawalerii, kapeluszników, kowali, krawców, młynarzy, tkaczy, podróżników, więźniów, właścicieli winnic, żebraków i żołnierzy – Marcina z Tours. Marcin z Tours urodził się na Węgrzech i tam jest obchodzone jego święto, ale 8 i 9 listopada. We Francji, gdzie był biskupem oraz w Niemczech i Austrii święto marcińskie świętuje się 11 listopada.

[madohora]

W Poznaniu w Dniu św. Marcina na ulicy Święty Marcin odbywa się festyn pod nazwą „Imieniny ulicy”. W swojej obecnej formie istnieje od 1993 roku, jednak tradycją nawiązuje do średniowiecznych obchodów tego święta. W tym dniu ulicą przechodzi pochód na czele ze świętym Marcinem, który przed zamkiem z rąk prezydenta miasta odbiera klucze. Tradycyjnie w Dniu św. Marcina w całej Polsce jada się rogale świętomarcińskie oraz gęsinę.

[madohora]

W Niemczech wiele szkół i przedszkoli (także w polsko-niemieckich placówkach w Polsce) w wigilię Dnia św. Marcina organizuje pochód z samodzielnie wykonanymi przez uczniów i rodziców lampionami. Przy dźwiękach orkiestry, śpiewając okolicznościowe piosenki, grupa dociera na plac/boisko z ogniskiem i ciepłym poczęstunkiem (poncz, kiełbaski). Zjada się także specjalne pieczywo – figurki tzw. Weckmanna. Podobnie wyglądają miejskie, publiczne obchody, z tym że odbywają się 11 listopada, orkiestra jest większa, a pochód prowadzi jadący na białym koniu, uroczyście ubrany żołnierz reprezentujący postać św. Marcina. Typową piosenką śpiewaną w tym czasie jest np. „Durch die Straßen auf und nieder leuchten die Laternen wieder: rote, gelbe, grüne, blaue, lieber Martin komm und schaue.” (Moc lampionów na ulicach: Czerwień, błękit nas zachwyca! Przyjdź i patrz święty Marcinie, ile barw na ziemię płynie!)

[madohora]

W Estonii w wigilię Dnia św. Marcina (Mardipäev), po domach (z żartami i specjalnymi piosenkami – życzeniami) chodzą przebierańcy tzw. mardijooks. Dawniej te ubrane na czarno i z maskami od-zwierzęcymi grupy składały się tylko z młodych chłopców, dziś są to często zbiorowiska przebranych dzieci (zarówno chłopców, jak i dziewczynek) pod opieką dorosłych. W Dniu św. Marcina odbywają się zabawy, je się gęsinę i jagnięcinę.

[madohora]

[madohora]

Rogal świętomarciński – rogal z nadzieniem z białego maku tradycyjnie przygotowywany w Poznaniu i niektórych częściach Wielkopolski z okazji Dnia Świętego Marcina (11 listopada). Rogale świętomarcińskie są głównym wypiekiem podczas obchodów dnia ulicy Święty Marcin w Poznaniu.

[madohora]

Tradycja ta wywodzi się z czasów pogańskich, gdy podczas jesiennego święta składano bogom ofiary z wołów lub, w zastępstwie, z ciasta zwijanego w wole rogi. Kościół łaciński przejął ten zwyczaj, łącząc go z postacią św. Marcina. Kształt ciasta interpretowano jako nawiązanie do podkowy, którą miał zgubić koń świętego.

[madohora]