TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:10

Babia Góra przyciąga turystów, bo jest po prostu piękna. Nie każdy jednak wie, że wiążą się z nią różne dziwne historie. Znajdujący się w Beskidzie Zachodnim szczyt Diablak (nazywany podobnie jak cały masyw Babią Górą) to legendarne miejsce spotkań czarownic.

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:13

Niezależnie od tego, jak góra powstała, niegdyś ludzie wierzyli, że na jej zasłoniętym mgłą szczycie zbierały się czarownice, żeby odbywać swoje sabaty. Miały one miejsce w noc świętojańską, Zaduszki czy w Wielki Piątek. Szczególnym czasem w roku był dzień świętej Łucji. Obchodzono go 13 grudnia, chociaż wcześniej celebrowano go w okolicach zimowego przesilenia. Według dawnych, przedchrześcijańskich wierzeń, w tym czasie demony cieszyły się ze zwycięstwa nocy nad dniem. Chrześcijanie próbowali “zneutralizować” ten posępny czas, czyniąc jego patronką niosącą światło św. Łucję.

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:17

Wydaje się, że Babia Góra ma tajemniczą moc przyzywania ludzi. Według opowieści zdarzały się przypadki, kiedy ktoś wzywany przez duchy góry wchodził na nią w środku nocy i znikał. Czasem można tu spotkać tajemniczą postać mężczyzny ubranego w czarny płaszcz, z zakrywającym twarz kapturem. W lesie widziano migające światełka lub istoty przypominające skrzaty, które zwodziły ludzi i wyprowadzały ich w leśne ostępy. Legendy mówią też o czarnym koniu, który rżeniem zachęcał ludzi, żeby za nim szli. Kiedy doprowadzał swoje ofiary w las tak daleko, że nie wiedziały, jak wrócić do domu, rumak rozpływał się w mgle. Zdezorientowani ludzie, często rozpaczliwie szukając drogi powrotnej, ulegali wypadkom lub ginęli.

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:22

Na górze występują dziwne zjawiska meteorologiczne. Badacze zanotowali tu nagłe zmiany temperatury i wilgotności powietrza. Pogoda jest tu wyjątkowo zmienna. Często słoneczna pogoda niespodziewanie zmienia się w gwałtowne deszcze czy burze śniegowe. Szczyt prawie zawsze spowija gęsta mgła, przez co łatwo jest się tam zgubić.

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:48

Z całą pewnością miejsce to jest nasycone bardzo skoncentrowaną energią, która powoduje występowanie zjawisk paranormalnych. W miejscach takich jak to ujawniają się byty, pojawiają zjawy, sprzęt nawigacyjny zawodzi i dzieją się niewytłumaczalne rzeczy.

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:52

Nagromadzenie zjawisk paranormalnych czyni z niej ciekawe miejsce do spędzenia urlopu. Jeśli jednak podczas wspinaczki na górę nie natkniemy się na nic niezwykłego, to zawsze pozostają nam piękne widoki, które zapewnią nam piękne wspomnienia z wakacji.

madohora Re: TYLKO GŁUPCY NIE BOJĄ SIĘ GÓR 02.12.25, 16:56

Babia Góra
Autor: Franciszek Dionizy Kniaźnin

Trwoga warszawskie gubi dziewczęta.
Ta pierś wzdychaniem obrywa,
Płacz tej nabrzmiałe skrwawił oczęta,
Ta na twą pamięć omdliwa.

Ta już umarła!... nie tak się bały,
Gdyś w obce kraje wędrował,
Choć innym niosłeś krok swój niestały,
Serceś im przecie zachował.

Lecz teraz grożą krempackie kmochy,
Niechże cię niebo uchowa!
Ach! na cóż tobie, zuchwalcze płochy,
Podróż do tego Krakowa?

Kędyż tam jesteś? na Babiej Górze
Słońce zza chmury zapada,
Krwawią się nieba na nocną burzę,
Która się z Tatrów zakrada.

Ale ty, widzę, drwisz z naszej wiary
I gardzisz radą przyjaźni,
Nie wierząc w diabły, upiory, czary,
Śmiejesz się z ojców bojaźni.

Dokąd lat młodych niesiesz powaby?
Nazbyt swej ufasz nauce.
Jeszcze ty nie znasz, co to te baby:
Uległ niejeden ich sztuce.

Już dziesięć wieków, jak Polska stoi,
Wiedmy dotychczas tam były.
Szczęśliwy, kto się bał ich i bod,
Śmiałego zawsze zgubiły.

Niejeden pielgrzym czynił przysięgę,
Jako ich straszne wyroki.
Widziano z ludzi, przez ich potęgę,
Żmije, ropuchy i sroki.

Ach, jeśli który młodzik się ważył
Krok tam posunąć zuchwały,
Przymus go dzikiej pastwie obnażył,
A one kwiat krwi wyssały.

Przebóg! co słyszę? powietrze świszczy,
Zjeżone włosy powstają...
Wrzawa straszydeł huczy i piszczy,
Miotły, latarnie spadają.

Ucichło... ale nad ów zgiełk srogi
Sroższe to jeszcze milczenie.
Księżyc zza dębów, pełniąc swe rogi,
Blade przeciera promienie.

Nie tak kropidła pocisk mistyczny
Złe duchy w ciele zatrudzi
Ani tak szarpnie drut elektryczny
Za jednym tknięciem sto ludzi,

Jak one razem, ujrzawszy ciebie,
Mocą ciśnione nieznaną,
Sądziły swoje przepaść w Erebie,
Że tam, skąd wyszły, zostaną.

Aż siadłszy jedna z nich na łopacie,
O głupie siostry! zawoła,
Szpiega wy swoich tu ofiar macie,
Zrywa znajome nam zioła.

Twardowski jeno mógł one zrywać
Przeszłymi dawno czasami,
Wolnoć mu było tu niegdyś bywać,
Ale on sprawę miał z nami.

Ano, jak w nasze wszedł tajemnice
Ten obcy śmiałek i młody?
Doznasz, co możemy, czernoksiężnice,
Doznasz twej na złe urody.

Rzekła i zgrzytnie, tu zapał dziki
Sprośne im twarze rozżega.
Chwytają smolnie, widła, motyki
I już, już lecą na szpiega.

Strach owej wyspy przede mną staje,
Gdzie był Ulisses zawinął,
Kwiczeć musiały tam ludzi zgraje,
Roztropny przecie nie zginął.

Straszy mię bardziej Chirona postać.
Czary zapewne to były,
Że człeku przyszło półbykiem zostać,
Tessalskie zioła sprawiły.

Umknij się żywo czarnej godzinie,
Truchleją twe przyjaciółki.
Nie tak Centaury ni Cyrcy świnie,
Jako im straszne wilkołki.

Wracając nam się tu do stolicy,
W nadgrodą mojej pamięci
Urwij po drodze garść ciemierzycy,
Bo mi się we łbie coś kręci.