Świąteczne przepisy kulinarne

[madohora]

Klenät (l. mn.: klenäter ) to smażone danie popularne w Szwecji , Danii (gdzie nazywane jest klejne ), Islandii ( kleina ) i Norwegii ( fattigmann ). Nazwa ma pochodzenie germańskie, co może wskazywać na niemieckie pochodzenie potrawy. Potrawa ta jest szczególnie spożywana w okresie Bożego Narodzenia .

[madohora]

Sok z cytryny, koniak lub brännvin – lokalna brandy – to składniki opcjonalne. Ocet bywa czasami używany jako substytut alkoholu. Klenät można przechowywać w suchym miejscu po upieczeniu. Surowe ciasto można przechowywać w lodówce przez około tydzień.

[madohora]

[madohora]

Nie są one porównywalne do holenderskich pierników , lecz raczej do speculaas lub kruidnoten . Swój smak zawdzięczają również przyprawom takim jak cynamon , kardamon , imbir i goździki . Pierwotnie, podobnie jak speculaas, zawierały również pieprz .

[madohora]

[madohora]

Prawdopodobnie nieprawdziwa historia głosi, że Holandia otrzymała pomoc w ramach Planu Marshalla, ponieważ ówczesny premier Willem Drees powitał przedstawiciela Stanów Zjednoczonych filiżanką herbaty i ciasteczkiem zamiast bankietem państwowym . Według anegdoty przedstawiciel najwyraźniej uważał, że Holandia rozpaczliwie potrzebuje pomocy i że kraj z tak oszczędnym premierem niewątpliwie dobrze wykorzystałby te pieniądze.

[madohora]

[madohora]

Tradycyjny wigilijny klocek jest przygotowywany z ciasta francuskiego lub innego biszkoptu , zazwyczaj pieczonego w dużej, płytkiej formie do rolady szwajcarskiej , lukrowanego, zwijanego w rulon i ponownie lukrowanego z zewnątrz. Najpopularniejszą kombinacją jest żółty biszkopt, lukrowany i nadziewany czekoladowym kremem maślanym , ale istnieje wiele wariantów tradycyjnego przepisu.

[madohora]

Tradycja ta sięga starożytnego, przedchrześcijańskiego zwyczaju z okresu przesilenia zimowego , w którym prawdziwy pień drzewa ( Tió de Nadal , kłoda Yule lub skakantzalos ) był spalany w rodzinnym palenisku. Gdy przesilenie zimowe obchodzono przed chrystianizacją Europy, zwyczajem było, że pater familias wybierał dobry pień drewna z lasu. Niektóre źródła wspominają o pniu drzewa owocowego jako symbolu obfitości. Ten pień był przynoszony do paleniska domu rodzinnego z wieloma ceremoniami i musiał być podtrzymywany w ogniu tak długo, jak to możliwe, aby przynieść szczęście w nowym roku następującym po przesileniu zimowym. Czasami pień był również błogosławiony winem lub słoną wodą. Mówiono, że nawet zachowanie popiołów z pnia przynosi szczęście (patrz też vibhuti ). Rozrzucanie ich na polach, które miały być uprawiane, było przydatne. Ta technika jest również stosowana poprzez spalanie resztek poprzednich upraw, więc prawdopodobnie opierała się na doświadczeniu. Uważa się, że przechowywanie prochów w pomieszczeniu zapewnia ochronę przed piorunami.

[madohora]

[madohora]

W Holandii słowo krokiet odnosi się zazwyczaj do krokieta mięsnego, najczęściej wykonanego z wołowiny lub cielęciny.

[madohora]

Krokiet mięsny jest zrobiony z salpiconu (rodzaj gęstego ragout ), który na zimno jest formowany w rulon. Krokiet wołowy i cielęcy to bardziej luksusowe opcje. Istnieją również krokiety gulaszowe . Krokiet warzywny jest stosunkowo nowym produktem, który pasuje do bardziej wegetariańskiej diety. Krokiety są robione poprzez zrobienie gęstego sosu lub, w przypadku warzyw, puree do nadzienia. Nadzienie jest opcjonalnie mielone. Po ostygnięciu mieszanki, krokiet jest formowany, a następnie obtaczany w jajku , mące i bułce tartej, co zapewnia, że ​​krokiet jest dobrze uszczelniony ze wszystkich stron i nie pęknie podczas następnego procesu. Krokiet jest następnie smażony, co tworzy chrupiącą skórkę i podgrzewa ragout. Powietrzna skórka stygnie dość szybko, ale nadzienie pozostaje ciepłe przez długi czas.
W Holandii co roku zjada się 300 milionów krokietów. To około 25 na osobę rocznie.
Producent przekąsek Van Geloven z Tilburga produkuje 120 milionów krokietów rocznie

[madohora]

Krokiet mięsny prawdopodobnie pochodzi z Francji. Wydanie z 1705 roku książki „Le cuisinier royal et bourgeois” (pierwsze wydanie z 1691 roku), autorstwa François Massialota , kucharza Ludwika XIV , zawiera już przepis na krokiety („krokiety”). Ekspert kulinarny Johannes van Dam uważał go za najstarszy przepis. Ten pierwszy krokiet miał wielkość jajka. Nadzienie przygotowywano bez sosu beszamelowego , ale panierowano je, a następnie smażono na smalcu . To samo nadzienie było czasami zawijane w ciasto i smażone, podobnie jak kluski ziemniaczane . W tej formie danie to istnieje od czasów rzymskich.

[madohora]

Najstarsze holenderskie przepisy na krokiety pochodzą z 1830 roku (prywatna kolekcja Johannesa van Dama). Najstarszy znany holenderski przepis, który ukazał się w druku, pochodzi od kucharza króla Wilhelma I i znajduje się w dodatku do wznowienia z 1851 roku książki kucharskiej „Moderne Kookkunst” autorstwa Marii Haezebroeck.

[madohora]

Średni krokiet ma 10,5 centymetra długości i 3 centymetry średnicy. Daje to objętość 74 centymetrów sześciennych, co czyni go mniejszym od frikandela .

[madohora]

Gotowe foremki z ciasta francuskiego są dostępne w piekarniach i supermarketach. Pomysł polega na tym, aby najpierw wyciąć z ciasta wierzch, a następnie podgrzać ciasto i wierzch w piekarniku. Następnie wypełnia się je sosem ragout, przykrywa wierzchem i podaje.

[madohora]

Oryginalny placek jest mniej puszysty i większy, nie jest zrobiony z ciasta francuskiego, lecz z ciasta chlebowego . Tego typu potrawę spożywano już w średniowieczu . Pojawiają się one również na obrazach z XVII wieku. Angielski placek jest najbardziej podobny do tego ciasta nadziewanego mięsem i warzywami .

[madohora]

Wiele rodzin ma swój własny przepis i przygotowuje pudding na miesiące przed Bożym Narodzeniem . Pudding jest następnie przechowywany w ciemnej szafce i wyjmowany na Boże Narodzenie. W przeszłości zwyczajem było wrzucanie do puddingu srebrnych monet, zazwyczaj trzypensówek lub sześciopensówek. Ten, kto znalazł monetę w swojej monecie, mógł spodziewać się szczęścia w nadchodzącym roku. Nadal się to praktykuje, czasami z symboliczną postacią, jak w tradycji Ciasta Królewskiego lub Dwunastego Ciasta.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Mówi się, że deser ten został stworzony na cześć tej tancerki w trakcie lub po zakończeniu jednej z jej podróży po Australii i Nowej Zelandii w latach dwudziestych XX wieku.

[madohora]

Bezę Pavlova przygotowuje się ubijając białka jaj na sztywną pianę, a następnie dodając cukier, ocet , mąkę kukurydzianą i czasami wanilię . Mieszankę piecze się powoli, jak bezę

[madohora]

[madohora]

BEZA PAVLOWA

4 białka jaj 1 łyżeczka esencji waniliowej
¼ łyżeczki soli 1 łyżeczka octu
1 szklanka cukru pudru 2 łyżeczki mąki kukurydzianej
Rozgrzej piekarnik do 150°C (gazowe ustawienie 2). Ubij białka z solą w misce na sztywną pianę. Stopniowo dodawaj cukier puder, cały czas ubijając. Kontynuuj ubijanie, aż piana będzie sztywna. Dodaj pozostałe składniki, esencję waniliową, ocet i mąkę kukurydzianą. Wyłóż masę na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Uformuj koło o średnicy około 23 cm.

Zmniejsz temperaturę piekarnika do 140°C. Piecz przez 15 minut, następnie zmniejsz temperaturę do 120°C i piecz przez 1 ¼ godziny. Całkowicie ostudź w piekarniku. Udekoruj bitą śmietaną i wybranymi świeżymi owocami.

Teraz zaczyna się zabawa – ubieranie! Możesz udekorować swoją bezę, jak tylko chcesz

[madohora]

Laska cukrowa to rodzaj cukierka . To słodko-kwaśny patyczek, który można odgryźć. Tradycyjna laska cukrowa jest biała w środku i różowa na zewnątrz, czyli przysłowiowa różowa . Laskę cukrową można również ozdobić dowolnym kolorem tęczy.