DESZCZ NAD NIKISZOWCEM

[madohora]

W RFN w 1985 r. ponad połowa lasów, o całkowitej powierzchni około 3,8 miliona hektarów, była mniej lub bardziej uszkodzona. To samo dotyczyło połowy lasów w Holandii, 1/3 w Szwajcarii, 1/4 w Austrii. Obumieranie lasów wskutek zanieczyszczeń powietrza jest poważnym problemem w Czechach i na Słowacji. Istnieją dane o tym, że około 1/3 lasów tych krajów jest uszkodzona, a 200 do 300 tysięcy hektarów drzewostanu w wyższych partiach górskich to martwy las.

[madohora]

Kwaśne opady są tylko jednym z objawów zakwaszenia środowiska. Zakwaszenie wód – jezior i cieków wodnych – jest problemem ściśle związanym z zakwaszeniem gleby. Woda znajdująca się w jeziorach i ciekach wodnych pochodzi bowiem w 90% z wód, które tam się dostały po przejściu przez warstwę gleby, a tylko w 10% z opadów – śniegu i deszczu, który spadł bezpośrednio do wód lub spłynął po powierzchni gruntu.

[madohora]

Metodą zapobiegania emisji spalin zakwaszających powietrze jest również rozwój energetyki opartej na źródłach odnawialnych (np. energia wiatru, energia geotermalna, elektrownie wodne, energetyka słoneczna) oraz energetyki jądrowej.

[madohora]

Zasiewanie chmur – forma modyfikacji pogody, będąca próbą zmiany ilości lub rodzaju opadów z chmur. Poprzez rozpylenie substancji służących jako jądra kondensacji lub zarodki krystalizacji powodowane są zmiany w procesach mikrofizycznych wewnątrz chmury. Zazwyczaj intencją jest zwiększenie opadów (deszczu lub śniegu), a na lotniskach praktykuje się ograniczanie gradu lub mgły

[madohora]

Do procesu zasiewania konieczne jest, by chmury zawierały przechłodzoną ciekłą wodę – to jest ciekłą wodę zimniejszą niż zero stopni Celsjusza. Wprowadzenie substancji takiej jak jodek srebra, który ma strukturę krystaliczną podobną do struktury lodu, wywoła nukleację (zarodkowanie) krzepnięcia (zamarzania). Rozprężanie suchego lodu lub propanu oziębia powietrze do tego stopnia, że kryształki lodu mogą zarodkować spontanicznie z pary cieczy (fazy gazowej poniżej swego punktu krytycznego). W przeciwieństwie do zasiewania przy pomocy jodku srebra, ta spontaniczna nukleacja (zarodkowanie) nie wymaga uprzedniej obecności kropel lub cząsteczek ponieważ wytwarza niezwykle wysokie przesycenie pary cieczy w pobliżu zasiewającej substancji. Jednakże istniejące krople są niezbędne dla dostatecznego wzrostu kryształków lodu, aby mogło z chmury padać.

[madohora]

Związki chemiczne do zasiewania chmur mogą być rozpraszane przez samoloty lub przez naziemne urządzenia rozpraszające (generatory lub pojemniki wystrzelane z artylerii przeciwlotniczej lub rakiet). Przy uwalnianiu z samolotów race (flary) jodku srebra są odpalane i rozpraszane podczas gdy samolot leci przez formowaną chmurę. Gdy uwalniane przez urządzenia naziemne, po uwolnieniu drobne cząsteczki są niesione z wiatrem i wzwyż przez prądy powietrzne.

[madohora]

Rozwijają się również badania nad użyciem substancji pochodzenia biologicznego do zasiewania chmur.[17][18] Naukowcy z Instytutu Politechnicznego i Uniwersytetu Stanowego Wirginii odkryli białka pochodzące od grzybów typu Mortierellaceae katalizujące formowanie się lodu w wysokich temperaturach poniżej zera.[19] Sądzą oni również, że wykryte przez nich białko będzie stanowić lepszą alternatywę od jodku sodu w zasiewaniu chmur. „Jeśli nauczymy się tanio produkować wystarczającą ilość tego białka grzybowego, będziemy mogli umieszczać je w chmurach i sprawić, że zasiewanie chmur stanie się znacznie bezpieczniejsze” – powiedział Vinatzer[20], profesor w Szkole Nauk o Roślinach i Środowisku.[21] "Grupa (badawcza) znalazła również dowody na to, że gen grzyba kodujący białko powodujące powstawanie jąder lodu został najprawdopodobniej nabyty przez przodka grzyba od gatunku bakterii w procesie znanym jako poziomy transfer genów co najmniej setki tysięcy, jeśli nie miliony lat temu." [21] [22] "Naukowcy wiedzą, że grzyby są zdolne do tworzenia jąder lodu od początku lat 90. XX wieku, powiedział Vinatzer (członek zespołu badawczego). Jednak dopiero niedawno postęp w sekwencjonowaniu DNA i informatyce pozwolił im na sekwencjonowanie genomów specyficznej klasy grzybów, rodziny Mortierellacae, i odkrycie genu kodującego białko jąder lodu."[21] "Białka powodujące powstawanie jąder lodu produkowane przez grzyby różnią się od białek pochodzenia bakteryjnego tym, że nie zawierają komórek i są rozpuszczalne w wodzie", co sprzyja ich przemysłowemu zastosowaniu do zasiewania chmur.[20] Podobne badania były prowadzone już wcześniej[23] przez Boise State University[w innych językach] w Idaho, University of Utah[24] The United States National Science Foundation (NSF)[w innych językach][25], jak również w Rosyjskiej Akadamii Nauk[26]. Białka pochodzenia bakteryjnego od Pseudomonas Syringae, używane do zaśnieżania stoków narciarskich, również mają potencjał w zasiewaniu chmur, choć ich możliwego użycia do zasiewania chmur naukowcy nie polecają z rozmaitych przyczyn[27]. W międzyczasie prowadzone od dawna[28] badania nad terpenami wytwarzanymi przez drzewa[29][30] i ich potencjałem do zasiewania chmur nie przeszły w etap rozważań nad zastosowaniami przemysłowymi, mimo, że naukowcy w CERN tworzą z ich pomocą chmury w laboratoriach

[madohora]

Rząd Stanów Zjednoczonych poprzez Narodowe Centrum Badań Atmosferycznych analizował zasiewane i niezasiewane chmury, by zrozumieć różnice pomiędzy nimi. Prowadził również badania nad zasiewaniem w innych krajach.

[madohora]

Akumulacja w glebie, roślinności i wodach powierzchniowych nie jest mierzalna powyżej tła naturalnego. Raport o stanie środowiska w Sierra Nevada w Kalifornii z 1995 roku i niezależny panel ekspertów w Australii w 2004 roku potwierdziły te wcześniejsze ustalenia.

[madohora]

Vincent Schaefer (1906-1993) odkrył zasadę zasiewania chmur w lipcu 1946 roku poprzez nadzwyczajną serię szczęśliwych przypadków. Podążając tropem pomysłów wygenerowanych wspólnie z laureatem Nagrody Nobla Irvingiem Langmuirem, Schaefer, będący naukowym pomocnikiem Langmuira, podczas wspinaczki na Górę Waszyngton w stanie New Hampshire, stworzył metodę doświadczeń na przechłodzonych chmurach polegającą na użyciu głęboko zamrożonych porcji potencjalnych czynników stymulujących wzrost kryształków lodu, tj. soli, talku, ziemi, pyłu i rozmaitych środków chemicznych, z niewielkim efektem. Aż, pewnego gorącego i wilgotnego dnia, 14 lipca 1946 roku, postanowił spróbować kilku eksperymentów w laboratorium przedsiębiorstwa General Electric w Schenectady. Był zawiedziony stwierdziwszy, że zamrażarka nie była dość zimna, by utworzyć „chmurkę” przy pomocy wydychanego powietrza. Postanowił popchnąć sprawę do przodu dodając kawał suchego lodu, po to tylko, by obniżyć temperaturę swej komory doświadczalnej. Ku jego zdumieniu, gdy tylko zrobił wydech do zamrażarki, pojawiła się błękitnawa mgiełka, a zaraz po niej zawrotna feeria milionów mikroskopijnych kryształków lodu, odbijających silny snop światła lampy oświetlającej komorę w poprzek. Natychmiast zdał sobie sprawę, że odkrył sposób zamiany przechłodzonej wody w kryształki lodu. Doświadczenie dało się łatwo powtarzać, więc podjął badania czynnika temperaturowego, by ustalić -40 stopni Celsjusza jako dolną granicę występowania wody w stanie ciekłym.

[madohora]

W 1969 roku na Festiwalu w Woodstock, różni ludzie twierdzili, że byli świadkami zasiewania chmur przez armię amerykańską. To miało być powodem deszczu, który padał przez większą część festiwalu.

[madohora]

Dwie agencje federalne popierały różne projekty badawcze nad modyfikacją pogody, które rozpoczęły się we wczesnych latach sześćdziesiątych zeszłego wieku: United States Bureau of Reclamation – Amerykańskie Biuro Rekultyltywacji (Rekultywacja, Wydział Spraw Wewnętrznych) i Amerykańska Narodowa Służba Oceaniczna i Meteorologiczna (NOAA; Wydział Handlu). Rekultywacja sponsorowała kilka programów naukowych badających zasiewanie chmur pod parasolem Projektu „Woda z Nieba” (Skywater), w latach 1964–1988, a NOAA prowadziła Program Modyfikacji Atmosferycznej od 1979 do 1993 roku. Sponsorowane programy były prowadzone w kilku stanach i dwóch państwach (w Maroku i w Tajlandii), badając zarówno zimowe, jak i letnie zasiewanie chmur. Bardziej współcześnie, Rekultywacja sponsorowała, w latach 2002–2006, niewielki program naukowy pod nazwą Program Modyfikacji Szkód Pogodowych, w kooperacji z sześcioma zachodnimi stanami.

[madohora]

Australijskie studium badawcze, gdzie jodku srebra używa się do zapobiegania opadom gradu było prowadzone w latach 1981–2000 i ta technika jest tam nadal aktywnie stosowana.

[madohora]

W Azji południowo-wschodniej otwarte paleniska wytwarzają zmętnienie, które zanieczyszcza środowisko w rejonie. Zasiewanie chmur było używane dla poprawienia jakości powietrza poprzez oczyszczanie deszczem. W Indiach operacje zasiewania chmur były prowadzone w latach 2003–2004 w stanie Maharashtra, poprzez amerykańskie przedsiębiorstwo Spółka Modyfikacji Pogody. W roku 2008 były plany zasiewania nad 12 okręgami stanu Andhra Pradesh.

[madohora]

W latach sześćdziesiątych przedsiębiorstwo P. Kirk & Associates (P. Kirk & Spółka) prowadziło udaną operację zasiewania chmur w okolicach Calgary, w Albercie. Używano tam zarówno samolotów, jak i generatorów naziemnych pompujących jodek srebra do atmosfery w celu zredukowania groźby szkód gradowych. Ralph Langeman, Lynn Garrison i Stan McLeod, wszyscy byli członkowie Czterysta Trzeciej Eskadry Królewskich Kanadyjskich Wojsk Lotniczych, jako studenci Uniwersytetu Alberty spędzali każde lato latając dla ograniczania szkód gradowych. Pewna ilość nadliczbowych samolotów Harvard została wyposażona w ruszty pod każdym skrzydłem, do których przyczepiano po 32 kolejowe race świetlne zaimpregnowane jodkiem srebra. Race mogły zostać zapalone pojedynczo lub wszystkie naraz, w zależności od sytuacji i zagrożenia. W koordynacji z jednostkami naziemnymi, samolot zostawiał pióropusz jodku srebra przed nadciągającą chmurą kłębiastą burzową (cumulo-nimbus) z zauważalnymi skutkami. Wielkie, aktywne kłębiaste chmury burzowe zostały zredukowane do zera. Intensywność silnych burz gradowych została zmniejszona. Ten efektywny program był finansowany ze składek rolników i dotacji rządowych.

[madohora]

W Australii działalność CSIRO na Tasmanii była uwieńczona sukcesem. Zasiewanie nad zlewiskiem na Płaskowyżu Centralnym na tej wyspie, podlegającym Komisji Hydro-Elektrycznej spowodowało zwiększenie opadów deszczu nawet o 30% jesienią. Eksperymenty tasmańskie były tak udane, że Komisja podjęła od tej pory regularne zasiewanie w górzystych częściach stanu.

[madohora]

W grudniu 2006 roku rząd stanowy Queensland w Australii ogłosił wydatek 7,6 miliona dolarów australijskich na rzecz badań nad zasiewaniem „ciepłych chmur”, które mają być przeprowadzone wspólnie przez Australijskie Biuro Meteorologiczne i Amerykańską Narodową Służbą Oceaniczną i Meteorologiczną (NOAA). Są nadzieje, że wyniki tych badań pozwolą zelżyć długotrwałą suszę w południowo-wschodnim rejonie stanu.

[madohora]

Zasiewanie deszczu (oficjalnie zasiewanie chmur) to technika modyfikacji pogody, która polega na wprowadzaniu do istniejących chmur substancji chemicznych w celu zwiększenia ilości opadów

[madohora]

Wprowadzenie substancji: Do chmury z samolotów lub generatorów naziemnych podaje się m.in. jodek srebra, suchy lód lub sole higroskopijne.

[madohora]

Walka z suszą: Kraje takie jak Zjednoczone Emiraty Arabskie czy Chiny stosują tę metodę, aby zasilić rezerwy wody i wspomóc rolnictwo.

[madohora]

Rozpraszanie mgły: Praktykuje się ją czasem w okolicach lotnisk dla poprawy widoczności.

[madohora]

LATO SIĘ Z NAMI ŻEGNA - Bild - 31.08.2026

[madohora]

OCALENI Z KATASTROFY W NEPALU - Bild - 31.08.2026

[madohora]

EKSTREMALNE UPAŁY NAD POLSKĄ - www.msn.com.pl - 31.08.2026

[madohora]

POTĘŻNA BURZA NAD ZNANYM PARKIEM NARODOWYM W USA - Interia - 31.08.2026