"Noc Świętojańska..."

[madohora]

Jo sie w tym Jaśku już zakochała
Bez to w szarady żech go tyż dała
A teraz jakoś mom sie tak w zocy
Razym poszukomy kwiatu paproci

[jurek-de1]

Do najpopularniejszych zwyczajow tej nocy nalezy chyba rzucanie wiankow na wode.W Noc Swietojanska szukano kwiatu paproci.

www.youtube.com/watch?v=B6gb1NFrIys

[madohora]

Wiła wianki,puszczała je na falującej wodzie, wiła wianki

A podglądały ją Marki, Andrzeje i Janki...

[madohora]

Noc Świętojańska nikogo nie rusza
Nie wiem już jak was tutaj podpuszczać

www.kwz.com.pl/Jozefka/Tecza.jpg

[madohora]

A może w takich spędzona klimatach
Przecież to też początek lata

Śpiewające konie

[kefirowa]

Hmm, promujesz Noc Świętego Jana
Czyżbyś była w Jasiu zakochana?

[madohora]

Jeżeli myślimy o tym samym Janie
No cóż miał oczy jak latarnie
Jak dwa jeziora czarne i głębokie
Nie mogę oprzeć się przed takim okiem

[kefirowa]

W Noc Świętojańską puszcza się wianki na wodzie...

[madohora]

kefirowa napisała:

> W Noc Świętojańską puszcza się wianki na wodzie...

Ja nie wiem czy to jeszcze dzisiaj jest w modzie

[madohora]

I znowu muszę z tematem śpieszyć
Noc świetojańska jakoś nie cieszy?

[kefirowa]

Parę lat temu zawsze w Noc świętojańską wyjeżdżałam na jakąś
imprezę, zazwyczaj przy ognisku. Z wiankami było gorzej, bo nie było
w pobliżu żadnej rzeki ale i tak było przyjemnie.

[cusiew44]

A ja kiedyś byłam na takiej imprezie pt. "Noc Świętojańska" w Krakowie i tam
autentycznie puszczało się wianki po Wiśle,było masę imprez towarzyszących,
jakieś dyskoteki, jakieś zespoły muzyczne. I te wianki, które rzucało się
wieczorem. Część z nich była już wcześniej przygotowana ze świecami. Mówię wam,
niesamowite wrażenie.

[madohora]

W telewizji się już rozpędzili o gadali w sobotę o nocy świętojańskiej. Owszem,
z uwagi na to że to był weekend - zabawy miały miejsce w sobotę i niedzielę.

[madohora]

Od prawieków noc Sobótki czy noc Kupały albo Noc Świętojańska przypada w Wigilię
imienin Jana czyli dzisiaj. Najbardziej znane imieniny Jana są 24 czerwca czyli
jutro!

[madohora]

No to dzisiej momy Jonka. No toż życza wszystkim Jonkom wszystkiego nojlepszego

[madohora]

No toż Jasia dom sie w gora

[madohora]

Zagadkowe kręgi głazów, kamienne idole, tajemnicze góry i wzgórza, uważane przed wiekami za święte. W Polsce znajduje się wiele miejsc, gdzie dawni poganie spotykali się ze swoimi bogami. Starożytne miejsca kultu pogan w Polsce nie są może tak widowiskowe, jak monumentalne chrześcijańskie kościoły czy gotyckie zamki, ale panuje w nich niezwykła atmosfera. O poganach, ich wierzeniach oraz tradycjach dowiadujemy się nieco ze średniowiecznych kronik i z odkryć archeologów, ale w dużej mierze nadal pozostają zagadką. Zapraszamy na wycieczkę po Polsce śladami świętych miejsc dawnych pogan.

[madohora]

Choć słysząc o poganach na ziemiach polskich, zazwyczaj myślimy głównie o Słowianach, w Polsce możemy wskazać kilka miejsc związanych także z Gotami, a nawet Wikingami. Wśród śladów po tych kulturach znajdują się przede wszystkim cmentarzyska – miejsca chowania zmarłych. Cennymi i wyjątkowymi na skalę europejską pamiątkami są też kamienne kręgi w lasach i kamienne wały kultowe w górach.

[madohora]

Często możemy w Internecie przeczytać o tzw. miejscach mocy, czyli punktach, które niegdyś wiązały się z pogańskim kultem, a które dzisiaj otacza tajemnicza energia. Takich miejsc wskazuje się na mapie Polski wiele, jednak nauka, a w szczególności archeologia, nie ufają tym fantastycznym opowieściom.

[madohora]

Ze wskazaniem miejsc kultu dawnych pogan w Polsce jest jeden poważny problem. Do naszych czasów nie zachowało się praktycznie nic, co mogłoby być naukowym dowodem na istnienie zorganizowanego kultu. Nie wiemy prawie nic pewnego o religii Słowian. W wyniku chrystianizacji po przyjęciu chrztu przez Mieszka I słowiańskie zwyczaje starano się zmieść z powierzchni ziemi.

[madohora]

Zmieść – albo zastąpić. Trudno jest wyplenić dawne obyczaje, dlatego często chrześcijanie próbowali przekonać pogan do swoich tradycji, wyznaczając własne święta na dni świąt pogańskich, by je wyprzeć i zastąpić. Przez mieszanie się elementów wiary katolickiej i pogaństwa mamy dzisiaj w Polsce wyjątkową kulturę ludową, która często przecież wymyka się z tradycyjnych ram katolicyzmu, choćby przez głęboko zakorzenione fantastyczne opowieści o leśnych demonach i diabłach z uroczysk.

[madohora]

Bardzo prawdopodobne, że nigdy nie dowiemy się całej prawdy o Słowianach przez niszczenie ich starożytnych świętych miejsc w dawnych wiekach. Nie mamy w Polsce żadnych świątyni słowiańskich bóstw, choć są pewne ślady, które interpretuje się jako pogańskie miejsca kultu.

[madohora]

Problem jest też inny – poganie zwykle czcili swoje bóstwa na łonie natury. Nie budowali masowo kościołów, które mogłyby przetrwać setki lat (choć wiemy, że kiedyś stała kamienna świątynia na wyspie Rugia w granicach dzisiejszych Niemiec), a raczej obcowali ze sferą duchową w świętych gajach. Otaczali kultem drzewa, kamienie, wodę – można więc powiedzieć, że każdy park krajobrazowy mógł być takim świętym miejscem.

[madohora]

O obecności pogan w danych miejscach dowiadujemy się głównie z wertowania średniowiecznych kronik, np.:
biskupa Thietmara,
Ebbona
i Herborda.
Możemy tam znaleźć wzmianki o obrzędach, choć nie można traktować ich jako naukowych dowodów.

[madohora]

Nauka nie mówi nam wiele o poganach. Jest jednak kilka miejsc, o których z dużą pewnością można powiedzieć, że są związane z pogańskim kultem. Przygotowaliśmy dla was listę takich punktów. Nie są to imponujące budowle, a raczej owiane tajemnicą szczątki dawnych czasów i dawnej duchowości.

[madohora]

Pogańskie idole na górze Ślęża
Góra Ślęża to najwyższy szczyt Masywu Ślęży leżącego w Przedgórzu Sudeckim. To miejsce chętnie odwiedzane przez turystów – na górę prowadzi łatwy godzinny szlak z parkingu w Przełęczy Tąpadła. Ślęża wznosi się nad wsią Sobótka – i już w tej nazwie można zauważyć pierwszy ślad po Słowianach.

[madohora]

Legenda głosi, że noc z 30 kwietnia na 1 maja była nocą, w którą czarownice urządzały wielkie święto, głównie na Blocksbergu (właściwie „ Brocken ”), ale także w innych wyżej położonych miejscach.

[madohora]

Tuż przed świtem w mieście zaczęły bić dzwony, a niebo przykryła gęsta mgła. Duszne powietrze zaczęło truć przy każdym oddechu powodując, iż przerażeni ludzie padali na ziemię w śmiertelnych konwulsjach.

[madohora]

Janīts wspinał się po górach,
po koronach ziół, po głowach.
Wspinaj się, Janīts, po dolinach,
dawaj widoczne cielęta,
aby wszystkie rosły duże,

[madohora]

Gdzież są wielkie cuda,
nadszedł dzień przesilenia letniego:
kaliny zamiast butów,
paprocie zamiast stóp.

[madohora]

Weź, Janito, czarnego konia,
Jedź po moim polu jęczmienia!
Kiedy wrócisz za rok,
dam ci słodkie piwo jęczmienne.

[madohora]

Znałem ten mały domek,
W którym mieszkały córki leniwej matki:
Pokój nie był zamiatany,
Ani drzwi nie były wypolerowane.

[madohora]

Czego dobrego życzyć będziemy temu
nowemu panu?
Nowej narzeczonej w łóżku,
kołyski przy łóżku.

[madohora]

Wyjdź, matko Jana,
w Navie jest wielu wiernych!
Przyjmij swoich wiernych,
mieszkańców tej samej wioski.

[madohora]

W niektórych częściach Bułgarii wierzy się, że o świcie w dniu św. Jana na niebie pojawiają się trzy słońca, z których tylko środkowe jest „nasze”, a pozostałe są jego braćmi – świecą o innych porach i nad innymi krainami

[madohora]

W tę świętą noc o mało nie całe miasto wpada w zamęt, i po wsiach zaczynają szaleć na bębnach, piszczałkach i na stronowych instrumentach, we wszelkich nieprzystojnych igrzyskach szatańskich, w klaskaniu i pląsaniu; kobiety i dziewczęta potrząsają głowami, z ust ich wydobywa się obmierzły krzyk, wszelkie wstrętne diabelskie pieśni, wiercą zadem, nogi skaczą i przytupują; tu jest wielki upadek mężczyzn i chłopców, tu jest ich rozpustne przyglądanie się, jak się miotają kobiety i dziewczęta, tu także dla zamężnych kobiet pohańbienie, a dla dziewcząt utrata dziewictwa.

[madohora]

FAWORKI

½ kg mąki
5 żółtek
około 200 g kwaśnej śmietany
1 łyżka spirytusu
szczypta soli
cukier puder do posypania

Mąkę przesiać do miski, dodać żółtka, sól oraz spirytus i wymieszać.
Następnie dodać śmietanę (taką ilość, aby ciasto było pulchne, miękkie i gładkie, podobne jak na pierogi)
Po połączeniu składników, ciasto należy dobrze wyrobić - ugniatać, przewracać i jeszcze raz ugniatać - przez kilka minut. Następnie jeszcze przez chwilę warto uderzać w nie wałkiem, aby dobrze się napowietrzyło. Proces wyrabiania powinien trwać co najmniej 15-20 minut.
Następnie ciasto podziel na porcje. Jedną z nich rozwałkuj na oprószonym mąką blacie na cienki placek, resztę przykryj ściereczką.
Z ciasta nożykiem wykrawaj prostokąty (nie szersze niż 2,5 cm i nie dłuższe niż 10 cm). W środku każdego zrób pionowe nacięcie. Złap za jedną stronę i wywiń przez środek. Faworki układaj na oprószonym mąką blacie, jeden obok drugiego i przykryj ściereczką, aby nie wysychały. Gdy będą już gotowe możesz wziąć się za smażenie.
W dużym garnku rozgrzej dobrze tłuszcz - najlepiej smalec (ustaw średnią moc palnika). Następnie partiami zanurzaj faworki, po około 40 sekundach gdy będą już rumiane przekręcaj na drugą stronę. Każdą partię wyciągaj łyżką cedzakową i odkładaj na półmisek wyłożony papierowym ręcznikiem. Ostudzone faworki posyp na koniec cukrem pudrem.

[madohora]

Nazwa „Noc Walpurgii” została spopularyzowana przez „Fausta” Goethego (część I, 1808); wcześniejsze wzmianki o niej pochodzą z XVIII wieku. Słownik Adelunga (1774–1786) pod hasłem „Walpurgii” podaje :

[madohora]

Upiecz bułeczki cynamonowe
Rozgrzej piekarnik do 220°C. Przygotuj pastę jajeczną , mieszając jajko z wodą w małej miseczce.
Posmaruj wyrośnięte bułeczki cynamonowe roztrzepanym jajkiem i posyp cukrem perłowym i/lub migdałami.
Umieść blachę do pieczenia w środkowej części piekarnika i piecz przez 7 minut, lub do momentu, aż ciasto będzie złociste i twarde.

[madohora]

W XVII wieku Johannes Praetorius ( Blockes-Berges Verrichtung , Lipsk 1668) opublikował:
„Szczegółowy raport geograficzny / o wysokich, wspaniałych, starożytnych i sławnych Górach Blockes: a także o wędrówce czarownic / i magicznych sabatach / które potwory z całych Niemiec / rzekomo organizują na takiej górze co roku 1 maja w Noc Walpurgii.”

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Ogień Walpurgii (nazywany również „Tańcem w Maju” lub „Maifeuer” ) jest obchodzony w wielu częściach Niemiec. 30 kwietnia rozpala się ogień, aby odpędzić „złe duchy”. Święto to trwa do późnej nocy. Gdy ogień nieco wygaśnie, w niektórych regionach odbywa się „ Maisprung” (Skok Majowy) – zwyczaj, w którym zakochani wspólnie przeskakują przez ogień majowy. Czasami na ognisku czarownic umieszcza się drewniane „czarownice”, zazwyczaj wykonane przez młodych ludzi.

[madohora]

Palenie czarownic ( nazywane też ogniem czarownic ) jest powszechnym zwyczajem w rejonie osadnictwa serbołużyckiego w Noc Walpurgii .

[madohora]

W Marburgu rada miejska i setki mieszkańców co roku świętują początek maja wspólnym śpiewaniem na Rathausplatz na starówce. Dokładnie o północy śpiewają, aby powitać maj.

[madohora]

W Palatynacie , Eifel , Hunsrück , niemieckiej Mozeli , Saarze i południowej Badenii , w Noc Czarownic , zwaną też czasem Wolną Nocą , czyli późnym wieczorem 30 kwietnia, młodzi ludzie grupowo przemierzają miasta, by „walpern” lub „hexen”, czyli płatać figle. Szczególnie popularne jest przenoszenie wycieraczek, koszy na śmieci, narzędzi ogrodniczych itp., czyli wszystkiego, co znajduje się w domu. Wolna Noc znana jest również w niektórych częściach Bawarskiej Szwabii , na przykład w Allgäu i Augsburgu .

[madohora]

Taniec Majowy jest współczesną formą starego zwyczaju witania początku maja (1 maja) w Noc Walpurgii (30 kwietnia) tańcami, śpiewem i piciem ponczu majowego .

[madohora]

Oprócz typowych wydarzeń tanecznych, od czasu do czasu zdarza się też przebierać się w stroje podobne do tych z okazji Halloween czy karnawału i wykonywać „tańce czarownic”.

[madohora]

W Leinach około 1900 roku istniał zwyczaj rysowania kredą trzech krzyży na wszystkich drzwiach domu i stajni w przeddzień święta Walburgii.

[madohora]

Niektóre formacje skalne na Brocken noszą nazwy nawiązujące do czarownic i Nocy Walpurgii. W pierwszej połowie XVIII wieku pojawiły się między innymi nazwy „Ołtarz Czarownic” i „ Ambona Diabła ”. Zostały one najprawdopodobniej wprowadzone przez przewodników Brocken, którzy zazwyczaj towarzyszyli turystom na Brocken i chcieli stworzyć nowe atrakcje. Od końca tego samego stulecia nazwy te pojawiają się również w literaturze podróżniczej o górach Harz. W ten sposób skały stały się integralną częścią wielu wizyt na Brocken.

[madohora]

W pierwszej połowie XVIII wieku istniały już inne nazwy różnych formacji skalnych. Karczmarz z Brocken, Eduard Nehse (który prowadził Brockenhaus w latach 1834–1850), opublikował w 1849 roku mapę Brocken, która obejmowała również „ Parkiet Czarownic”, „Wrzosowisko Czarownic”, „Staw Czarownic” i „Studnię Czarownic”. Wymyślił również historię o tym, że Basen Czarownic stale napełniał się wodą.

[madohora]

[madohora]

W 1903 roku po raz pierwszy odbyła się uroczystość na większą skalę, zainicjowana przez Towarzystwo Walpurgii w Bad Harzburgu, dlatego ten rok jest uważany za datę powstania tego stowarzyszenia. Wśród 500 osób obecnych, po raz pierwszy, była również znaczna liczba kobiet.

[madohora]

W 1908 roku Święto Walpurgii na Brocken zostało zorganizowane przez Miejski Urząd Turystyki w Wernigerode, założony 27 kwietnia 1908 roku, wspólnie z Rudolfem Schade , który był karczmarzem na Brocken od 1 kwietnia 1908 roku. To i obchody w kolejnych latach wiązały się z o wiele większą liczbą zwyczajów niż poprzednie święta. Na przykład Kolej Brocken była świątecznie udekorowana, a z pociągu rzucano słodycze. W pociągu przemówienie wygłosił pastor z Schierke , Dietrich Vorwerk , który posłużył również za wzór na kolejne lata. Ostatnie publiczne obchody Walpurgii odbyły się w 1939 roku.

[madohora]

Po II wojnie światowej Brocken znajdował się w sowieckiej strefie okupacyjnej . W NRD nie odbywały się żadne uroczystości, takie jak w latach ubiegłych; od 1961 roku Brocken był obszarem zamkniętym . Zamiast tego, w Wigilię Walpurgii, Międzynarodowy Dzień Walki i Socjalizmu dla Ludzi Pracy , odbywały się parady i przemówienia.

[madohora]

Festiwal koncentruje się na radości i rozrywce. Pomija się nieprzyjemne aspekty przeszłości, takie jak procesy czarownic, aby wskrzesić jedynie przyjemne zwyczaje. Krytykowana jest trywializacja tematu polowań na czarownice.

[madohora]

Mówię wam, młodzieńcy,
Udekorujcie dach stodoły!
Wtedy Bóg ozdobi was
jęczmieniem i żytem.

[madohora]

Mężczyźni, chłopcy, na co czekacie?
Udekorowaliście dach stodoły!
Potem Bóg ozdobi was
żytem i jęczmieniem.

[madohora]

Uplótłem wieniec
Ze wszystkich kwiatów;
Włożyłem wieniec
W noc świętojańską,
Jānīts wyciągnął do mnie rękę
W noc świętojańską.

[madohora]

Młode córki, na co czekacie?
Udekorujcie dach stodoły!
A Bóg was ozdobi
pięknymi pasterzami.

[madohora]

Gdzie, Janie, są loki dziewicy,
Kiedy zrobiłeś krużganki?
Na łące syna Bożego,
w pachnących dębach.

[madohora]

Z gałęzi dębowych zbuduję łaźnię ziołową
aby ci,
którzy mieli płaszcz kostny, mogli pływać.

[madohora]

Utkam pas dla Janīša Na
dziewięć dni:
Janīš będzie pasł moje owce
Tego długiego lata.

[madohora]

Mała wioska w Kabile,
Lecz królowie wytrwali:
Złota korona dla psa,
Miedziany wieniec dla kota.

[madohora]

Przez pięć lat chodziłem do pastucha,
Każdego roku w małym futrze;
Potem nadeszła noc świętojańska,
Cała piątka na plecach.

[madohora]

Uszyj mi buty, szewcu,
ze złotymi liśćmi,
abym mógł
dokuczyć wiejskim chłopakom w noc świętojańską

[madohora]

Czekałem trzy dni,
czekając na Noc Świętojańską;
Kiedy nadeszła Noc Świętojańska,
założyłem białą koszulę.

[madohora]

Fala, fala, fala,
Noc Świętojańska już nie jest daleko:
Dziś,
Jutro jest sama Noc Świętojańska.

[madohora]

Przyjdź, w dzień przesilenia letniego,
czeka na Ciebie tłum:
Krowy czekają na zieloną koronę,
Piękne pieszczoty córek.

[madohora]

Wstawaj, braciszku [Nn],
nogi Aunie!
Chodźmy do Jānīte
Ielīgot.

[madohora]

Kto pochował Noc Świętojańską
już pierwszego wieczoru?
Pasterze pochowali Noc Świętojańską,
Potem oracze, brony;
Potem sama gospodyni
W samą noc Świętojańską,
W samą noc Świętojańską,
Czytając Sale Noc Świętojańską.

[madohora]

Nie rób tego, mamo,
jak w zeszłym roku:
Ja weszłam, machając,
Ty uciekłaś w krzaki.

[madohora]

Wstawaj, panie,
podciągnij spodnie!
Nadjechał Jānītis
, żeby zmienić konie.

[madohora]

.

[madohora]

Chodźcie tu, dzieci Jana,
Chodźcie wielcy, chodźcie mali!
Dużym dam piwo,
A małym kawałek sera.

[madohora]

Chodźcie tu, dzieci Jana!
Oto bogata pani,
Oto kogut
z miodowymi nogami.

[madohora]

Wszystkie były ziołami św. Jana,
które zbiera się w Wigilię św. Jana;
Wszystkie były dziećmi św. Jana,
który śpiewał hymn św. Jana.

[madohora]

Otwórz drzwi, matko Johna,
Pozwól mi wejść do pokoju,
Pozwól mi wejść do pokoju,
Czy jest pięknie udekorowany?
Jest piękny, jest piękny,
Więcej złota niż srebra.

[madohora]

Pagórkowaty, niski
Ten pokój;
My, dzieci Jana,
Zrównamy go z ziemią.

[madohora]

Pójdźmy, dzieci, i zobaczmy,
Jaki mały pokoik miał Jan:
Szyty i szyty, pleciony i pleciony,
Więcej złota niż srebra.

[madohora]

[madohora]

Jeśli matka św. Jana jest dobra,
obsypiemy ją kwiatami;
jeśli jest zła, jeśli jest surowa,
zagłodzimy ją ostem.

[madohora]

Ktokolwiek to powiedział, skłamał,
matka Johna w Jełgawie:
Matka Johna w pokoju
Nadal ubrana w jedwabną spódnicę,
Nadal ubrana w jedwabną spódnicę
Srebrna pasta.

[madohora]

Co tam świeci, co jest
na dnie pokoju?
Pokój matki Janisa
Szyty, wypisany.

[madohora]

Dobry wieczór, mamo Johna.
Gdzie śpią twoje córki?
Zabieramy naszych synów
, żeby się nimi zaopiekowali.
- Nasze córki śpią w ogrodzie,
Na białych lnianych prześcieradłach,
Na białych lnianych prześcieradłach,
Na delikatnych poduszkach z gołębi

[madohora]

Dobry wieczór, w noc świętojańską,
Czy w pokoju jest ciepło?
Jest ciepło, jest ciepło,
Ogrzewa go lipowe drewno

[madohora]

Dobry wieczór, mamo Johna.
Czy jest ciepły pokój?
Dzieci Johna marzną,
czytając jego lekarstwo.

[madohora]

Dobry wieczór, matko Jana,
Czy czekasz na nas,
producentko słodkiego sera,
producentko słodkiego piwa

[madohora]

Jej małe dziewczynki są takie słodkie,
Pokój jest udekorowany
Liśćmi dębu,
Diamentowymi wisiorkami

[madohora]

Kroczyłem z gracją, kołysząc się
w pokoju matki Jānisa
Po ser, po mleko, dla
cieląt matki Jānisa

[madohora]

.

[madohora]

Kto sprawił, że
Noc Świętojańska nadeszła pierwsza?
Pierwsi pasterze ją przygotowali,
Potem oracze, bronowicze;
Potem te same gospodynie
Przy kawałku sera;
Potem te same kupce
Przy jagnięcinie, koźlęciu;
Młode córki kapłanów
idą, zbierając kwiaty.

[madohora]

Kto świętował Noc Świętojańską?
Pasterze,
potem oracze, bronowicze,
potem kosiarze,
a potem sami rolnicy,
siedzący przy stole.

[madohora]

Dziś czekamy na Jānisa.
Rano będziemy towarzyszyć Jānisowi
Do dworu Nn,
Do samej Rīdziņy.

[madohora]

Barany, chłopcy, córki, nogi,
Jutro będzie Noc Świętojańska,
Wtedy chodźmy, machając,
szukać dzieci Noc Świętojańska.

[madohora]

Idź, Jānītisie, dokądkolwiek pójdziesz,
W naszym domu prześpisz noc;
W naszym domu chytrzy chłopcy,
Zajmą się twoim źrebakiem;
W naszym domu chytre córki,
Przygotują łóżko dla Jānītisa.

[madohora]

Jan nadchodzi, ziemia się trzęsie,
zabiera swoją niezamężną córkę.
Chodź, Janie, do tego domu,
tu na ciebie czekamy.

[madohora]

Janits przychodził przez rok
, żeby zobaczyć, czy jego dziecko
jadło, czy piło,
czy zapomniało o głodzie.
Zjedli i napili się,
czekali na Janitsa,
pili stare piwo jęczmienne,
jedli świeży chleb żytni.

[madohora]

Rok później Jan przyszedł
odwiedzić swoje dziecko:
Czy jedli, czy pili,
czy zdrowie pochodzi od Boga?
Jadłem, piłem,
mam zdrowie od Boga.

[madohora]

Święty Jan przychodził co roku,
zobaczywszy swoje dzieci,
Czy czekały na świętego Jana,
Czy pukały do ​​bramy, aby go poznać?

[madohora]

Cicho, cicho, w tych domkach,
Tu spały dziewczyny,
Dniami szlifowały,
Nocą chrapały.

[madohora]

Przyjdźcie bezpiecznie, dzieci Jana,
Nie przychodźcie w strachu:
Jest już wieczór, przedwczoraj
, moja mała matka czeka

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przedstawione czarownice jadą na miotłach; w tle często widnieje góra Brocken. Czasami drukowane jest również przysłowie z Harzu: „Niech się zazielenią jodły, niech ruda rośnie, niech Bóg obdarzy nas wszystkich radosnym sercem”. To przysłowie pierwotnie było powiedzeniem górników z Rudaw .

[madohora]

Popularność pocztówek z czarownicami z Brocken rozpoczęła się wraz z pojawieniem się pocztówki jako środka komunikacji. Jednak pierwsze przykłady pojawiły się już w latach 80. XIX wieku. Wczesne pocztówki odnosiły się wyłącznie do Brockenu i obchodów Nocy Walpurgii na górze. Zmieniało się to z biegiem czasu, dlatego wizerunki czarownic były bardzo zróżnicowane; często pojawiał się również hotel Brocken.

[madohora]

Hala Walpurgii na Hexentanzplatz niedaleko Thale w górach Harzu to budynek zaprojektowany w repliki starogermańskiego stylu. Został wzniesiony na początku XX wieku w wyniku konkursu architektonicznego i nawiązuje do motywu Goethego, Nocy Walpurgii .

[madohora]

Wnętrze sali Hermann Hendrich udekorował pięcioma dużymi obrazami przedstawiającymi pięć scen z Nocy Walpurgii z „Fausta” Goethego : Taniec błędnych ogników, Jaskinię Mamony, Taniec czarownic, Oblubienicę wiatru i Widmo Gretchen ( Tragedia Gretchen ).

[madohora]

W XXI wieku hala pełni funkcję muzeum. Można ją zwiedzać od kwietnia do października. Hala i jej otoczenie od dawna służą jako miejsce najwspanialszego święta Walpurgii w górach Harzu .

[madohora]

Widmo Brockenu to zjawisko optyczne , które po raz pierwszy zaobserwowano i opisano na Brockenie przez Johanna Esaiasa Silberschlaga w 1780 roku:

[madohora]

Często stosuje się inny efekt optyczny, zwany glorią , który tworzy dodatkową kolorową aureolę światła wokół cienia.

[madohora]

Efekt widma Brockenu można zaobserwować również na innych szczytach górskich, a nawet w mglistych warunkach, odbijając go w światłach reflektorów samochodowych. Przy ponad 300 mglistych dniach w roku, Brocken oferuje ponadprzeciętne prawdopodobieństwo wystąpienia tego zjawiska.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Przez cały rok Jan jechał,
Teraz jechał tej nocy;
Przyniósł liście drzewom,
Zieloną trawę ziemi.

[madohora]

Utkam pstrokatą koronę
w noc świętojańską;
dam ją matce świętojańskiej,
aby pstre cielęta mogły urosnąć.

[madohora]

Piwo, ojcze Johnie,
dobry jęczmień na polu!
Jeśli nie dasz mi piwa,
Zając zagłodzi jęczmień.

[madohora]

Wróćcie, dzieci Jana,
Pies zjadł garnek owsianki!
Przyjdźcie rano w słońce,
To ugotujemy nową.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Olbrzymia jaskółka ( Entoloma sinuatum )
Ucho świni ( Gomphus clavatus )
Czapeczka ślimaka pachnącego ( Hygrophorus agathosmus )
Ślimak pomarańczowo-łodygowy ( Hygrophorus abieticola )
Ślimak purpurowy plamisty ( Hygrophorus russula )
Głowa mnicha ( Infundibulicybe geotropa )
Foxy Czerwony Rycerz ( Paralepista flaccida )
Brudny rycerz ( Lepista sordida )
Kurka wielka ( Aspropaxillus giganteus )
Lycoperdon curtisii
Butelka do kurzu ( Lycoperdon perlatum )
Grzyb zwyczajny ( Macrolepiota procera )
Oszust goździkowy ( Marasmius oreades
Grzyb jastrzębi ( Sarcodon dachówkowaty )
Grzyb masłowy ( Suillus luteus )
Rycerz blady słomkowy ( Tricholoma album )
Tricholoma orirubens ( Rudawy rycerz )
Rycerstwo tygrysie ( Tricholoma pardinum )
Matsutake ( Tricholoma matsutake )
Rycerz zwyczajny ( Tricholoma terreum )
Trufla Perigord ( Tuber melanosporum )

[madohora]

Matka Johna udekorowała
pokój osikami.
Brakowało ci brzóz, klonów
czy grubego dębu?

[madohora]

Cóż za uczciwa matka w noc świętojańską,
Przywitajmy nasze dzieci w noc świętojańską;
Cóż to była za świnia z Gruzji,
Śpi w swojej norze.

[madohora]

Dobry wieczór, matko Jana,
czy spodziewałaś się dzieci Jana?
Jeśli spodziewałaś się dzieci Jana,
otwórz bramę na oścież;
jeśli nie spodziewasz się dzieci Jana,
zamknij bramę gwoździami!

[madohora]

Janītis wyruszył już
z Vāczemė przedwczoraj.
Dla krów Janis, wołów Janis,
siwych źrebiąt Janis;
Dla brązowych źrebiąt Janis;
Koła kute z żelaza.

[madohora]

Kto
pierwszy obchodził święto św. Jana latem?
Najpierw pasterze, słudzy,
Potem oracze, bronujący, A
na końcu młode córki,
Zamiatające dziedziniec.

[madohora]

Gdzie, Jānītis, spałeś
w czasie kwitnienia?
Cóż, przyszedłeś do naszego domu
w sam wieczór przesilenia letniego.

[madohora]

Chłopcy czekają na noc Yuoni,
wina Meitas czekają;
Duorzi naravati z róż,
Porośnięte nuotremami.

[madohora]

Przyjdź, Dniu Środka Letniego,
Gdzie byłeś tak długo?
Moje wieńce opadają,
Moje grządki wyrwane z korzeniami.

[madohora]

Wszystkie ptaki radowały się,
oczekując dnia przesilenia letniego;
gdy nadszedł dzień przesilenia letniego,
wszystkie zatrzepotały skrzydłami.

[madohora]

Przez cały rok bazgrałem
Moją małą kulkę piosenek;
Kiedy nadszedł dzień przesilenia letniego,
przeglądałem je jedną po drugiej.

[madohora]

Matka Jana [Jāņi]
była smutna, bo
urodziło się Janowi wiele dzieci.
Nie smuć się, matko Jana,
bo pokochasz je wszystkie,
pokochasz je wszystkie,
trzymając je w garści!

[madohora]

Przez cały rok chłopcy zbierali piosenki
, czekając na środek lata;
gdy nadszedł środek lata,
nie znali ani jednego słowa.

[madohora]

Cały rok czekam na Noc Świętojańską,
Tej nocy czekam;
Nadchodzi – ziemia mnie zrugała,
Odchodzi – ziemia mnie przeklęła.

[madohora]

Noc Świętojańska jechała cały rok,
Jechał w noc świętojańską;
Jechał w noc świętojańską,
Cała ziemia była pokryta śniegiem.

[madohora]

Jan jechał po trzcinowym moście
Z galopującym źrebięciem;
Złapał most, uzda zadzwoniła,
zadźwięczały stalowe podkowy.

[madohora]

Zapomniany, zapomniany,
Noc Świętojańska nie jest obchodzona!
Zawiążmy ser w sernik,
Świętujmy Noc Świętojańską.

[madohora]

Dzień przesilenia letniego nadszedł do mnie
niespodziewanie, niespodziewanie;
ani mój ser nie został przesiany,
ani moja szkocka nie została wybielona.

[madohora]

Wróć, w noc świętojańską,
do kogo przybyłeś nieznany!
Ani nie przesiewałem sera,
ani nie robiłem koron.

[madohora]

Nadszedł znów nieznany Dzień Przesilenia Letniego ;
Nie utkano dla mnie wieńców,
Nie zrobiono herbów.

[madohora]

Nadszedł dla mnie niespodziewany dzień przesilenia letniego ;
buty moje nie były wypolerowane,
a kosa moja nie była wybielona.

[madohora]

Idź, Jānītis, idź, Pēteris.
Dlaczego przyszedłeś w jedno miejsce?
Nie dano mi sera Jānisa
ani nie zaproszono mnie do gości Jānisa.

[madohora]

Chłopcy z Nāburga byli zdumieni:
Wiejskie dziewczęta pukają do bramy.
Wiecie, wiejscy chłopcy, że
jutro będzie Noc Świętojańska?

[madohora]

Raz w roku Jānīts przyjeżdżał
, Aby odwiedzić swoje dzieci.
Cóż, wrócił dziś wieczorem,
Niespodziewanie, niespodziewanie.

[madohora]

O, powiedz mi, matko Johna,
Jaka była trawa Johna?
- Błękitnogłowa, stukająca,
Buldurites wśród przechodniów.

[madohora]

. Z daleka widziałem,
gdzie rosły zioła na środek lata dla chłopców:
Ostre osty, ostre pokrzywy,
To były zioła na środek lata dla chłopców.

[madohora]

Jako uczciwa matka Jana,
przyjęła dzieci Jana;
Ponieważ zaśnięcie było niewidoczne,
nie otworzyła bramy.

[madohora]

[madohora]

Gdzie jest nasza Matka Przesilenia Letniego,
Że nie widać jej chodzącej?
Czyż zasnęła
w delikatnych lnianych prześcieradłach,
w delikatnych lnianych prześcieradłach,
w miękkich poduszkach z gołębi?

[madohora]

Jestem szczęśliwy, jestem chętny,
utkałem własną tkaninę,
utkałem własną tkaninę,
pojechałem do Jānīši;
Niech się wstydzą chłopcy ze wsi -
nie ma oddzielnego pastwiska.

[madohora]

Wczoraj nasza matka Świętojańska
zwołała dzieci Świętojańskie;
Kiedy dzieci Świętojańskie przyszły,
Pate uciekł w cień.

[madohora]

Bramy każdego miasta są przyozdobione,
lecz bramy Nāburga nie są przyozdobione:
Leniwi chłopcy z Nāburga
nie przyozdobili swoich bram.

[madohora]

Proszę cię, matko Jana,
otwórz mi miedziane bramy,
otwórz mi miedziane bramy,
aż na północ!

[madohora]

Jeśli spodziewasz się dziecka Johna,
otwórz bramy;
jeśli nie spodziewasz się go,
zamknij je szczelniej!

[madohora]

Jan siedzi na dębie,
dzieci Jana będą na targu.
Zejdź, Janie, z dębu,
zaprowadź dzieci do izby!

[madohora]

Kto
zbudował ten dom, Srebrny?
Moja matka go zbudowała,
kiedy robiła na drutach ser.

[madohora]

Co ona robi, matka Midsummera,
Że nie widzi dziecka Midsummera?
Dzieci Midsummera umarły,
czytając lekarstwo Midsummera

[madohora]

Dobry wieczór, niech Bóg ci dopomoże!
To pierwszy język.
Czy czekasz, aż dzieci Jana
przyjdą do Lígodamusa?

[madohora]

Dobry wieczór, matko Johna,
Czy spodziewałaś się dzieci Johna?
Jeśli spodziewałaś się dzieci Johna,
otwórz okno, otwórz drzwi;
Jeśli nie, to odmów,
Odejdźmy, machając!

[madohora]

Dobry wieczór, mamo Johna.
Czy spodziewałaś się dzieci Johna?
Dzieci Johna marzną,
czytając jego lekarstwo.

[madohora]

Wyjdź, Matko Świętojańska,
co ci pokażę:
dzieci Świętojańskiej przyprowadziły ci
wielkie stado łaciatych krów.

[madohora]

Rozumiem, rozumiem, widzę, widzę,
Te córki są leniwe w domu,
Te córki są leniwe w domu,
Tutaj pokój nie jest zamiatany:
Dzieci Johna są splątane
Jak kurczaki w splątaniu.

[madohora]

Bij, Jānīti, w miedziany bęben
na końcu słupka bramy,
Niech właściciele zostawią tu
swoje puchowe poduszki!

[madohora]

Weź, Jānītis, miedziany bęben,
Uderz w odrzwia,
Aby zaginiona matka
Jānisa mogła przyjąć dzieci Jānisa:
dzieci Jānisa umarły,
czytając lekarstwo Jānisa.

[madohora]

Zażyj lekarstwo, jeśli je bierzesz,
Daj ser, jeśli go dajesz,
Abym mógł płynąć i
zarobić na kolejny ser!

[madohora]

Wszyscy przyszli, wszyscy przynieśli,
Nie przynieśli takiego lekarstwa;
ja przyszedłem, przyniosę
Mleczne lekarstwo, maślane lekarstwo.

[madohora]

Położyłem
wieniec z białych kwiatów na głowie matki Johna,
Niech Bóg obdarzy matkę Johna
białymi talentami.

[madohora]

[madohora]

Ucho! mała, ale bogata
matka Świętojańskiego wieczoru, Stopą mieszała
swoje złoto i srebro

[madohora]

Matka Jana
nie spała bez jabłka w noc świętojańską:
położyła białe jabłko na głowie,
a czerwonym się przykryła

[madohora]

Co świeciło, co błyszczało
w pokoju matki Johna?
Matka Johna nosiła złotą spódnicę
, by ochłodzić Johnowi noc.

[madohora]

Co zabłysło, co zabłysło
w krzaku Vīdreksnīši?
Nasze blade złote pieniądze
wyschły w noc świętojańską

[madohora]

Co zajaśniało, co zajaśniało
w komnacie naszego ojca?
Złoty pas świeci dla ojca,
srebrny pas dla matki.

[madohora]

Co tam świeci, co tam świeci
w pokoju Ojca Jana?
Kapelusz Ojca Jana,
Tam świeci, tam świeci.

[madohora]

Co tam świeci, co tam świeci
w pokoju matki Jana?
Złota okrywa matki Jana,
Ona świeciła, ona

[madohora]

Nikt nie miał tego
jak nasz Jānīš:
Konie rżały w stajniach,
Koguty piały na strychu.

[madohora]

Nie tyle wieloryb,
Co nasz Jānīš:
Wyrzeźbił
stajnię dla swoich źrebiąt z dębu,
Zrobił miedzianą podłogę,
Wykuł złote koryta.

[madohora]

Tacy ojcowie, tacy ojcowie
nie dosięgną ojca Jana:
W kapeluszu ojca Jana
Więcej złota niż srebra.

[madohora]

Tam musiałem pójść w noc świętojańską,
gdzie była wesoła pani,
tam kogut ociekał
miodem po nogach.

[madohora]

Piwo, piwo, Ojcze Świętojański! Jęczmień
rośnie na twoim polu;
Jeśli mi nie dasz piwa,
pójdę i pokopię jęczmień.

[madohora]

Daj jeść, matko Jana,
ptakom z obcej krainy!
Przybyły z Niemiec,
Nie zakosztowały nawet rosy.

[madohora]

Dajcie mi pić
w noc świętojańską!
Zakończę kāpuoestīns,
jeśli moja matka mnie nie kocha

[madohora]

Proszę cię, matko Johna,
Podgrzej mi ciepłą kapustę:
Kiedy jest naprawdę gorąca, jest dobra,
Kiedy jest zimna, nie śmierdzi.

[madohora]

Dzieci Jānisa [Jāņi]
proszą o mięso;
Skąd weźmiemy mięso?
Wilk zabrał moją kozę w
sam wieczór Jānis [Jāņi].

[madohora]

Dzieci Johna proszą o ser;
Gdzie mam dostać ser?
Gdzie mam dostać ser,
mam agrest w stodole?
Proszę, dzieci Johna,
Przynieście mi trochę sera,
Przynieście mi trochę sera,
Kiedy przyjedziecie w przyszłym roku!

[madohora]

Matka Johna była smutna.
Klucz zaginął.
Wells wyciągnął klucz dla ciebie
w noc świętojańską!

[madohora]

Matka Jana była smutna.
Wielu przyszło po dziecko Jana.
Nie smuć się, mamo Jana,
Wszyscy byli najedzeni!

[madohora]

Matka Johna była smutna,
dzieci Johna się zebrały.
Nie bądź smutna, matko Johna:
Zjedzmy ser, napijmy się mleka,
Zjedzmy ser, napijmy się mleka, -
Tylko niech chłopcy śpią razem!

[madohora]

Matka Johna była smutna,
Zawiązała mały serek.
Nie bądź smutna, matko Johna,
Bóg się tobą zaopiekuje.
Kącik dla jednego, kącik dla drugiego,
Trochę miejsca dla ciebie.

[madohora]

Pełen sera fartuch matki Jana się kołysał; dzieci Jana powinny być rozpieszczane.

[madohora]

Jan uprawiał jęczmień i żyto,
Dał mi chleb do jedzenia;
Maria miała krowy i owce,
Dał mi ser do jedzenia.

[madohora]

Kto daje ser, będzie miał mleko,
Līgo, Līgo!
Kto nie daje, nie będzie miał,
Līgo, Līgo!

[madohora]

Gdzie jest ojciec Jānisa,
Że nie widzi, jak idziemy?
- Ojciec Jānisa w piwnicy
Zakłada kotwicę na wino.

[madohora]

[madohora]

Dobra, dobra matka Jana,
Dobrze rozpieszczała dzieci:
Mieszała zupę grzybową
łyżkami Sudrabiņša.

[madohora]

Ucztowali wyśmienicie
na Tamtym małym dziedzińcu:
Pili wino i miód
Srebrnymi pucharami

[madohora]

Maleńka matka Janisa,
Niczym pszczoła, unosiła się nad nim,
Wkrótce z przodu, z tyłu,
Pieszcząc dzieci Janisa.

[madohora]

Nie przyszedłem, żeby jeść i pić
przy tym wielkim zakręcie:
przyszedłem zobaczyć ludzi,
Jak żyją na jego skraju.

[madohora]

Z daleka już wiedziałem,
kim była matka Jānisa:
Na plecach narciarska koszula,
w ręku biały dzban.

[madohora]

Ser, mleko, mała dziewczynka,
Za pasienie gęsi,
Gdy dama dawała piwo
Za zbieranie kłosów.

[madohora]

Mięso, mięso, pani,
tobie świnie w zagrodzie;
piwo, piwo, ojcze trzody,
tobie jęczmień na podwórzu!

[madohora]

Daj mi, mamo,
kawałek koziego sera Jele,
Aby chłopcy pobiegli za nim,
Jak małe kózki, becząc.

[madohora]

Patrzcie, dzieci Jana:
Matka Jana kroi ser,
Złoty nóż, złoty talerz,
Mały łobuz Srebra.

[madohora]

[madohora]

W ogrodzie naszej pani śmierdziało tylko winem i drewnem ;
w ogrodach innych panów
stare ścieżki nie śmierdzą

[madohora]

Boże, spraw, aby matka-krowa
Czarnej Krowy wyhodowała białą głowę:
Tak dawała nam ser do jedzenia
w noc świętojańską.

[madohora]

Oby Bóg sprawił, że ojciec Jęczmień, który dał nam piwo do picia wieczorem w noc przesilenia letniego,
wyrósł na polu ; który nie dał nam piwa do picia, niech wyrośnie na polu.

[madohora]

Daj Boże naszemu ojcu Janowi
szczęście w życiu,
Aby przeniósł skrzynię z pieniędzmi, mając nogę
w łóżku.

[madohora]

Niech Bóg obdarzy ojca Jānisa
długim życiem, szczęściem,
złotem na plecach i
srebrem w ręku.

[madohora]

Bóg daje naszej pani
Aby przesiać żyto na polu,
Aby przesiać żyto na polu,
Aby młócić narzędziami młockarskimi w stodole

[madohora]

Bóg daje naszemu panu
Stodołę pełną krów i byków,
Stajnię pełną źrebiąt,
Skrzynię pieniędzy, aby mógł spać.

[madohora]

Spraw, Boże, aby jęczmień wyrósł
na polu ojca Janisa:
On dał nam pić piwo
w noc wędrówki Janisa

[madohora]

Golit', owca', świnia', biodro'
w stajni;
Żyto, młócenie, pszenica, pszenica w stodole!

[madohora]

Czego życzymy
naszemu ojcu w noc świętojańską?
Stodoły pełnej żyta i jęczmienia
, Dorodnych źrebiąt w stajni,
Konie do rżenia, Krowy do ryku,
Radujmy się orką.

[madohora]

Czego życzymy
naszemu dobremu ojcu Janowi?
Dwie obory z łaciatymi krowami,
Trzecie źrebię pogrzebowe.

[madohora]

Dziękuję mojej matce,
Która dobrze nas traktowała:
Dała nam ser, dała nam mleko,
Dała nam słodki miód.

[madohora]

Wypełnij, Boże, to miejsce,
Gdzie jedliśmy, gdzie piliśmy,
Gdzie jedliśmy, gdzie piliśmy,
Gdzie spędziliśmy noc.

[madohora]

Puste, puste miejsce,
Jeszcze bardziej puste w przyszłym roku

[madohora]

Dałem wronom garść orzechów,
Aby kopnął ojca nocy świętojańskiej,
Dla którego piwa nie warzył,
Nie kochał łotrów.

[madohora]

.

[madohora]

Dobrze, dobrze, nie tak dobrze
Pani tego płotu:
Dała jedzenie, dała pić,
Tylko nie przyszła, żeby towarzyszyć.

[madohora]

O Boże, o Boże,
oto nadchodzi gospodarz!
Z puszką piwa w ręku,
butelką w kieszeni.

[madohora]

O, John, o, John,
kochaj swoje dzieci Johna!
Dzieci Johna są zmęczone
czytaniem jego medycyny.

[madohora]

Voi lēlī dzieci Juona, chodźmy!
Naspaiditi mozuokūsi, leigu leigu!
I visimi vitys beja, leigu leigu!
Muotes Juona do biura, leigu, leigu.
236 [Livanu D] .

[madohora]

Mistrzu, mistrzu,
wrzuć mnie do jeziora!
Bo będziesz moim jajkiem,
wkurzę Taiša.

[madohora]

Słodkie piwo dla dużych,
Kawałek sera dla małych!
Jeśli nie dasz Johnowi sera,
Wszystkie krowy będą stare.

[madohora]

Jechałem przez gaj jabłoni,
Kwiaty spadały na źrebię.
W poranek przesilenia letniego przejechałem
przez płot ludu;
Córki ludu opłakiwały.
Otarłem wiele łez

[madohora]

Daj Boże naszemu ojcu Janowi,
Który dożył sędziwego wieku;
Który dożył sędziwego wieku,
Który nosił złoty pas.

[madohora]

Bóg daje naszemu ojcu w Noc Świętojańską
dobre lato:
by wydoił świnię, strzygł kozę,
karmił prosię.

[madohora]

[madohora]

Jan wspiął się na dąb,
dzieci Jana będą na targu.
Zejdź, Janie, ze wzgórza,
Przyjdź na nasze podwórko!

[madohora]

Co tam świeci, co tam świeci
przed drzwiami ojca Janisa?
Janis nalewał srebro,
czekając na dzieci Janisa

[madohora]

Dziękuję matce Janisa,
że ​​dała mi jedzenie, dała mi pić,
dała mi jedzenie, dała mi pić,
dała mi kawałek sera.
Przyjdę za rok
, żeby zapukać do tych drzwi.

[madohora]

Piwo, piwo, ojcze Johnie,
jęczmień rośnie u ciebie na polu!
Jeśli nie dasz nam piwa,
zrobimy ci coś:
Chodźmy do lasu, poprośmy zające,
żeby przyszły i podeptały jęczmień.

[madohora]

[madohora]

NOC WALPURII W GÓRACH HARZU

[madohora]

W procesach o czary sędziowie zażądali od oskarżonych dokładnej listy miejsc, w których odbywały się tańce diabła (tj. dokładnego miejsca ich udziału w sabacie czarownic), a także denuncjacji nazwisk innych uczestników tych spotkań. Osoby te zostały następnie aresztowane i oskarżone, co doprowadziło do tzw. procesów łańcuchowych z wieloma egzekucjami.

[madohora]

W 1597 roku Annę Dietrich oskarżono o udział w balu czarownic Kesslertanz niedaleko Rinderbügen w Hesji.

[madohora]

W rejonie Nockalm w Ziemi Salzburskiej ( Austria ) Hexentanzplatz na Klölingnock.

[madohora]

„Kiedy dotarła na Blocksberg ze swoją miotłą, wszystkie wielkie czarownice były już zebrane. Tańczyły wokół ogniska czarownic z rozwianymi włosami i powiewającymi spódnicami. Musiało ich być w sumie pięćset lub sześćset. Wiedźmy górskie, leśne, bagienne, wietrzne, chrupiące i ziołowe. Wirowały dziko, wymachiwały miotłami, beczały, piały i wrzeszczały, ryczały grzmotami, ciskały piorunami i śpiewały „Heia Walpurgisnacht”, starą pieśń czarownic”. (Otfried Preußler: Mała czarownica)

[madohora]

„Mała czarownica”: Zbuntowana bohaterka książek dla dzieci świętuje urodziny.
„Mała czarownica” Otfrieda Preußlera podbija niemieckie pokoje dziecięce od 1957 roku. Sprzeciwiając się nakazom starszych i z radością przekraczając granice – tak młoda bohaterka zgłębia własne przygody. Było to wówczas novum w literaturze.

[madohora]

Historyk Thomas Becker wykłada i prowadzi badania na Uniwersytecie w Bonn. Jego badania koncentrują się na historii Nadrenii w okresie wczesnonowożytnym oraz na polowaniach na czarownice. Widać to wyraźnie po wejściu do jego biura: regały z książkami wypełnione są licznymi figurkami czarownic. Uważa historię „Małej Czarownicy” za fascynującą.

[madohora]

Folklorystka Dagmar Hänel kieruje Instytutem Studiów Regionalnych i Historii Regionalnej Rady Krajowej Nadrenii. Bada tam rytuały, religijność i kulturę codzienną w przeszłości i współczesności. Postrzega to nieco inaczej: „Z pewnością istnieją jednak inne kulturowe koncepcje czarownic jako kobiet o szczególnej wiedzy, które na przykład odgrywały ważną rolę w średniowiecznym, a nawet starszym położnictwie, i które odgrywały rolę w kulturze medycznej, gdzie istniała i była przekazywana inna forma wiedzy. To przejście od osoby neutralnej, dysponującej innym systemem wiedzy, która była również użyteczna dla społeczności wiejskiej, do ostatecznego zła w okresie rozkwitu polowań na czarownice”.

[madohora]

„Istnieje zatem cały szereg przyczyn, które doprowadziły do ​​tego niewiarygodnego masowego wydarzenia, a ostatecznie do masowych mordów” – mówi folklorystka Dagmar Hänel. W tym czasie ludzie przechodzili od jednego kryzysu do drugiego: „Mówimy o zmianach klimatycznych, tak zwanej Małej Epoce Lodowcowej, która doprowadziła do gwałtownych zjawisk pogodowych. Grad, burze, wszystko to miało egzystencjalny wpływ na społeczeństwo rolnicze. A więc grad w nieodpowiednim momencie i plony zostają zrujnowane. A to oznacza, że ​​głód jest na horyzoncie. Głód, ubóstwo, wypędzenia i w pewnym stopniu również wyludnienie. Potem wciąż pojawiają się epidemie, plaga wciąż się rozprzestrzenia. W tym okresie mamy też różne wydarzenia wojenne, w których doświadczamy przemocy i zniszczenia”.

[madohora]

To nie pandemie były przyczyną wysokiej śmiertelności niemowląt, nieurodzaju ani złych warunków higienicznych. Nie, musiały działać siły nadprzyrodzone, mające na celu wyrządzenie krzywdy ludziom! Właśnie tu z pomocą przyszła nowa doktryna czarów. Becker: „Oskarżeni, zgodnie z naukową definicją czarów, nie byli już typowymi przedstawicielami szkodliwej magii, jak to miało miejsce w różnych kulturach od tysiącleci, lecz raczej spiskowcami, którzy świadomie odwrócili się od Boga i zwrócili się ku diabłu poprzez odpowiedni pakt, kontrakt”.

[madohora]

Według literatury naukowej, ci, którzy otrzymali od diabła taką magiczną moc, byli wzywani na regularne spotkania ze swoim nowym panem. Dziś te spotkania nazywane są sabatami czarownic, ale termin ten rzadko pojawiał się w ówczesnych procesach czarownic. Początkowo nie było wyraźnego związku przestrzennego ani czasowego. Pomysły tańców w Noc Walpurgii i na Blocksbergu nie były jeszcze powszechne. Stały się popularne dopiero później – w czasie, gdy polowanie na czarownice miało już swój smutny szczyt.

[madohora]

Procesy czarownic toczyły się w sądach świeckich. Odpowiadały one na przykład za sprawy związane ze szkodliwymi zaklęciami. Pakt z diabłem natomiast podlegał inkwizycji, kościelnej służbie ścigania karnego. Pakt z diabłem uznawano za herezję i za niego przewidziano kary cielesne. Sądy kościelne nie mogły jednak same wymierzać tych kar. W rezultacie sprawy te ostatecznie trafiały przed sędziów świeckich. Tortury jako narzędzie prawne były nie tylko uznawane i akceptowane przez nich, ale były również regularnie stosowane w procesach czarownic. Stanowiło to jednak również ryzyko dla informatorów: „Standardowym pytaniem było: Kto jeszcze jest zamieszany? Kto należy do sabatu? A pod wpływem tortur ludzie przyznają się do niemal wszystkiego, a potem wymieniani są również inni. Informatorzy musieli też uważać, aby nie zostać nagle zadenuncjowanym przez oskarżonego pod wpływem tortur, bo wtedy byliby następni. Często była to reakcja łańcuchowa” – mówi Dagmar Hänel.

[madohora]

Stosy zaczęły płonąć w czasie, gdy Europa zmagała się z podziałem religijnym. Od początku reformacji istniały napięcia między władcami katolickimi a protestanckimi. Konflikty te, narastające przez dziesięciolecia, ostatecznie wybuchły w wyniku wybuchu kilku poważnych wojen religijnych, które z perspektywy czasu znane są jako wojna trzydziestoletnia. Okropności tej niekończącej się wojny i jej rozległe zniszczenia pochłonęły ogromne straty i tak już zmaltretowaną ludność. Miały one jednak również reperkusje dla Kościoła.

[madohora]

Dagmar Hänel: „Do tego dochodzi fakt, że w tym okresie zmieniają się również rozumienia prawne i stosunki prawne, co prowadzi do sporów kościelnych i wyznaniowych, a co za tym idzie, wyraźnie widać, że Kościół bardzo, bardzo wyraźnie traci swoją supremację. Czarostwo, jako przestępstwo kościelne ścigane przez Inkwizycję, jest również próbą utrzymania tej pozycji władzy i pozostawienia Kościołowi definicji dobrego i właściwego postępowania”.

[madohora]

[madohora]

„Cała ta sprawa zyskała prawdziwą popularność dopiero za sprawą „Fausta” Goethego. W „Fauście 1” pojawia się scena Nocy Walpurgii. Sztuka ta rozpowszechniła się niesamowicie i od tego momentu Noc Walpurgii na Brocken stała się kwintesencją tego tematu” – mówi Dagmar Hänel.

[madohora]

Opis Nocy Walpurgii autorstwa Goethego jest bezpośrednio oparty na książce Praetoriusa o czarownicach. „Pan Urian” – czasami nazywany również „Mistrzem Urianem” – odnosi się do diabła. Becker: „To, co wiemy o „Fauście” Goethego, oczywiście ukształtowało nasze myślenie od początku XIX wieku. Faust to po prostu lektura, którą trzeba mieć w szkole”. Ale Goethe nie był jedynym, którego Praetorius zainspirował.

[madohora]

Noc Tańca Czarownic wzięła swoją nazwę od imienia świętej Walburgi, która żyła i pracowała w VIII wieku. Thomas Becker: „Święta Walburga była anglosaską szlachcianką. Prawdopodobnie mieszkała w klasztorze w Devonshire i została wezwana przez swojego wuja, świętego Bonifacego, do Niemiec na misję. Mieszkała w klasztorze Lioba w Tauberbischofsheim, aż do momentu, gdy jeden z jej dwóch braci, który również wyjechał na misję, wezwał ją do Heidenheim”.

[madohora]

Semargl – było bogiem roślinności, łączonym z dobrymi zbiorami; podobnie jak Hors, musi wywodzić się z mitologii irańskiej, w której podobne stworzenie, gryf z ciałem psa, znane jest jako Simurgh.

[madohora]

Życie pozagrobowe
Niewiele wiemy o słowiańskich koncepcjach życia po śmierci. Jednakże różnorodność krwiożerczych demonów, takich jak upiór , wampiry i strzygi , które przetrwały w słowiańskim folklorze długo po chrystianizacji , może sugerować dość ponurą wizję życia pozagrobowego słowiańskiej duszy .

[madohora]

Wokół mego małego ciała zawiążę pas
w trzech warstwach;
Trzy warstwy łaciatych krów
owinę wokół mej małej krowy.

[madohora]

Moja mała owieczko,
Dmuchnij w moje małe ciało!
Dmuchnę w twoją stodołę
w noc świętojańską.

[madohora]

Wypędzam w noc świętojańską
Moje owce leżą:
W noc świętojańską złota rosa,
Niech się obmyją do białości.

[madohora]

Kto chce mieć białe owce,
niech je zagoni na pastwisko,
niech się wykąpie
w rosie na Białej Górze.

[madohora]

Wielka mgła, wielka rosa
Na skraju wielkiego lasu,
Tam będę pędził moje owce
W noc świętojańską.

[madohora]

Agatite
drupynuoja jej ser Drupynuoti.
To mam dla ciebie, to ci wysyłam,
Ile jest okruchów sera.

[madohora]

Przyniosłem
bukiet pstrokatych kwiatów dla Matki Przesilenia Letniego.
Boże,
wyhoduj pstrokate krowy dla Matki Przesilenia Letniego.

[madohora]

Wrzuciłem złoty bukiet
do mojej obory;
Tyle traw, ile cieląt,
w mojej oborze.

[madohora]

Utkałam wianek z koniczyny dla moich cieląt ,
Aby dawały mi mleko
Aż do samej jesieni.

[madohora]

Owce pasterza W noc świętojańską okryłem
się białymi kożuchami;
rosa letnia wybieliła
białe kożuchy.

[madohora]

.

[madohora]

W środku lata pasą się łaciate krowy
w Wielkim Jabłku;
Krowy w środku lata są zmęczone,
Idą przez jabłko.

[madohora]

Janīts siedzi na wzgórzu,
Ze złotą spódnicą na plecach.
Zejdź, Janīts, ze wzgórza
Do moich małych gęsi.

[madohora]

Matka Jana dała mi
łaciatą krowę z szerokimi rogami;
Rogi nie mieściły się w stodole, przywiązałem
ją do sznura,
do srebrnego łańcucha.

[madohora]

Matka Jana miała wielkie krowy,
Jak wielkie niedźwiedzice;
Jadła w stodole, A
w ogrodzie nie było pałaców.

[madohora]

W noc świętojańską
łaciatej krowie urodziło się cielę;
Nie było dla niego miejsca, by się zmieściło [jaskinia?],
Rogi nie mieściły się w stodole.

[madohora]

W poranek przesilenia letniego poszedłem doić krowy,
Przy srebrnym korycie do dojenia:
Przy srebrnym korycie do dojenia
w rosie diamentów.

[madohora]

Kto zostawił złotą rózgę
w mojej oborze?
Święta Maria zostawiła ją,
licząc stokrotki.

[madohora]

Oby dobrze się działo, komu się dobrze działo, liga po
lidze,
Oby dobrze się działo Matce Przesilenia Letniego: liga po
lidze,
Stodoła pełna łaciatych krów,
Wiadro pełne słodkiego mleka.

[madohora]

Lato, Māro, w mojej stodole,
Jak spędziłem twoją noc.

[madohora]

Bawcie się dobrze, dzieci Jana,
Rzucajcie trawą, głupcy!
Ile trawy, tyle cieląt, głupcy
matki Jana.

[madohora]

Miałem stado łaciatych krów,
Kto je zauważył?
Droga Māra je zauważyła,
Pasterzując je w noc świętojańską.
Daj mi, pani, twojego syna,
nie mogę go sam zapędzić.

[madohora]

Wyjdź, ojcze Janie,
opowiem ci o losie koni:
Wsyp owies do żłobu,
posiekaj jałowce.

[madohora]

Zaczekajcie, strażnicy krów,
muszę z wami porozmawiać.
Dlaczego moje łaciate krowy
wyłysiały? [wyłysieją, wyłysieją]

[madohora]

Zapytałem moją drogą Mārę:
Dlaczego moje agresty nie wyrosły?
Dlaczego kopałaś agrest nogami,
bijąc dojarnię?

[madohora]

Według Thietmara z Merseburga słowiańscy bogowie lubili smak krwi ludzkiej i zwierzęcej. Inny średniowieczny skryba szczegółowo opisuje krwawe męczeństwo biskupa meklemburskiego Jana w 1066 roku, którego głowę złożono w ofierze bogu Radegostowi. Ofiarę z ludzi przypisywano również Perunowi. Chociaż wszystkie te świadectwa są późnymi (i pochodzą od pisarzy chrześcijańskich), wielu uczonych uważa, że ​​ofiara z ludzi nie jest całkowicie nieprawdopodobnym elementem religii słowiańskiej. Jak pokazują analogie z innymi kulturami, ofiara z ludzi mogła być funkcjonalnym elementem wczesnej religii indoeuropejskiej, nawet w tak późnych i „cywilizowanych” kulturach jak Republika Rzymska (porównaj ofiarę z ludzi zleconą przez Juliusza Cezara na Polu Martialis w 46 r. p.n.e.).
Bardziej typową cechą słowiańskich rytuałów religijnych były wróżby końskie. Konie (często białe) pojawiają się w wielu zapisach słowiańskich rytualnych wróżb wojennych. Zachowanie konia miało kluczowe znaczenie w procesie decyzyjnym społeczności, dotyczącym takich kwestii, jak wyruszenie na wojnę, stoczenie bitwy itp.

[madohora]

Na początku nie było niczego poza niebem i oceanem, Bogiem w swojej łodzi i diabłem wyłaniającym się z morskiej piany. Usiadł obok Boga. To diabeł zasugerował Bogu pomysł stworzenia świata, ponieważ sam nie mógł tego dokonać. Diabeł zanurkował i wrócił z garścią piasku wziętego z dna. Bóg rozrzucił go po wodzie i stworzył początki Ziemi – która była jednak tak mała, że ​​obaj ledwo się mieścili. Bóg i diabeł zamieszkali na Ziemi, gdy diabeł postanowił zepchnąć śpiącego Boga do wody. Ale wszystko, co zrobił, to sprawił, że Ziemia urosła od strony Boga, od Wschodu i od swojej strony od Zachodu. Dwaj stwórcy rozpoczęli kłótnię, która zakończyła się wycofaniem Boga do Niebios, a diabła strąceniem w otchłań przez Boże pioruny.

[madohora]

Postacie te w historii przekazanej etnografom przez XIX-wiecznego polskiego chłopa reprezentowane są przez Boga i Diabła, ale jak sugeruje Gieysztor, mogą to być jedynie imiona, za którymi kryją się o wiele starsze bóstwa – jak na przykład Perun i Weles

[madohora]

[madohora]

Niezliczone demony słowiańskiego pochodzenia ukrywały się w lasach, jeziorach i polach dawnej Polski – a przynajmniej w wyobraźni jej mieszkańców. Niezależnie od tego, czy były złośliwe, czy przyjazne, istoty te nie są już uważane za pożyteczną siłę, ale z pewnością stanowią osobliwy aspekt dawno minionej przeszłości.

[madohora]

Ewolucja potwora
Według doświadczonych demonologów (etnografów, a nie wyznawców okultyzmu…) niewiele wiadomo na pewno o prasłowiańskich demonach sprzed chrystianizacji . Z licznych opowieści, legend i pism o istotach nadprzyrodzonych w dawnej Polsce trudno wyłonić demona, który nie zostałby w jakiś sposób dotknięty chrześcijaństwem. Dobrym przykładem może być Leszy. Ten leśny demon jest z pewnością wynalazkiem starosłowiańskim, ale na przestrzeni lat zyskał wiele różnych imion, takich jak Borowy i Boruta, i radykalnie ewoluował ze strażnika przyrody w złego diabła.

[madohora]

W większości obszarów historycznej Polski Boruta zachował przynajmniej pewien związek ze swoim protoplastą, ponieważ mówiono, że zamieszkiwał lasy. Jednak jedna z jego najpopularniejszych odmian pochodziła z Łęczycy, miasta w centralnej Polsce, gdzie uważano go za demona zamkowego . Tak przedstawia go na przykład znany XIX-wieczny pisarz i folklorysta Kazimierz Władysław Wóycicki – w jego baśni „Boruta” demon przybiera postać sowy. Tak, sowy w zamku – postać niemal nie do poznania w porównaniu z pierwotnym Leszy.

[madohora]

Wyjaśnianie codzienności
Oczywiście, większość tych fantastycznych demonów powstała tylko dlatego, że nasi przodkowie próbowali wytłumaczyć „podejrzane” zjawiska. Dlaczego ludzie czasami umierają w jeziorach? To był Topielec! Dlaczego ludzie mdleją pracując w pełnym słońcu? To musi być Południca! Uczynienie winowajców z istot nadprzyrodzonych było po prostu wynikiem bujnej wyobraźni i braku zrozumienia lub zaakceptowania takich pojęć jak udar słoneczny i konieczność nauki pływania.

[madohora]

W niektórych regionach krążyły opowieści, że tylko przód demona był piękny, a jego tył przypominał otwarte zwłoki z widocznymi wnętrznościami. Mówiono, że rusałka unikała piołunu, więc noszenie go przy sobie przez las było sposobem na ochronę.

[madohora]

Ptru gauteni raibaleiti,
Co czyni cię (raibu?) raibinuoja?
Svāta Muora raibinuoja,
Iz yudiņa stuovādama.
Iz yudiņa tuovādama,
Z pismem ūgleiti.

[madohora]

Upite jałówki,
młode wino się pasie;
zazdrościmy asów dag,
przez kryumim w verutis.

[madohora]

Wstałem dziś wcześnie rano,
wykonałem świetną robotę:
uczesałem włosy,
odkurzyłem rogi byka;
odkurzyłem rogi byka
gałęziami dębowymi.

[madohora]

Świeże, stare sobole
W mojej oborze,
Aby jałówki mogły się włóczyć
Jak stare sobole.

[madohora]

Ser, mleko dla pasterza,
Mleczny sok dla oracza,
Który orze ugór
dla Czarnych

[madohora]

Ser, mleko, teściowa Johna ,
Na pastwisko dla jałówek!
Jeśli nie dasz mi sera i mleka,
Jałówki pozostaną głodne.

[madohora]

Ser, mleko, mleko matki,
Na pastwisko jałówek!
Jeśli nie dasz mi sera, mleka,
Krowy nie będą żyć w sadzie jabłkowym.

[madohora]

Ser, mleko, matko,
na wianek!
Jeśli nie dasz mi sera i mleka,
to nie uplecę wianka.

[madohora]

Ser, mleko dla mnie, mamo!
Byłem twoim pasterzem,
pasłem jałówki
Wzdłuż zielonej malwy.

[madohora]

Ser, ser, matko,
jestem pasterzem krów;
jeśli nie dasz mi sera,
pozwól krowom stać w oborze.

[madohora]

Daj mi, matko, ser i mleko
Na bukiety jałówek!
Uplótnę ci też wianek
Z kwiatów ziemi wszelkiego rodzaju.

[madohora]

Īdevja Līzīte robi ser,
Īdevja Līzīte robi ser,
Zrób ser, Dīviņš, swoje jałówki,
Zrób ser, Dīviņš, swoje jałówki!

[madohora]

Matko, matko, ser, mleko,
niech krowy wyrosną na kolorowe!
Gdy nie dajesz im sera, mleka,
to takie dymne wyrosną.

[madohora]

Krystamuote, farma,
Siewca sera,
Kai īdusi, tai īdusi
Pa lelami gobolam.

[madohora]

Długo czekaliśmy na ten Noc Świętojańską,
Na tę samą wieczerzę.
Ser, placek dla pasterzy,
Wianek brzozowy dla panien.

[madohora]

Ser, ser, matko wigilijna,
masz krowy w oborze!
Jeśli nie dasz mi sera do jedzenia,
obetnę krowie rogi.

[madohora]

Ser, ser, matko w noc świętojańską,
masz krowy na pastwisku
ciemnobrązowe, jasnobrązowe,
ze złotymi rogami.

[madohora]

[madohora]

Och, córki, córki,
trzymajcie krowy!
Czarownica w krzakach,
Dojarka w dłoni.

[madohora]

Córki, córki, pilnujcie krów:
Matka Jana skulona w krzakach,
Matka Jana skulona w krzakach,
Dojarka w jej ręku.

[madohora]

Posadziłem krzew cierniowy
w mojej oborze:
W noc świętojańską matki czarownic
zebrały się, aby się zebrać.

[madohora]

Sadzę osty
pośrodku Laidaras
, aby Czarownica, czarownica,
mogła je zrugać.

[madohora]

Upiększę
bramę Laidaras
. Jabłonie, jabłonie wilcze,
wrony i osiki .
Wróżki, czarownice

[madohora]

Posypałem drzewko
gałązkami jabłoni,
Aby oczy Laumy mogły być nasycone,
gdy spacerował w noc świętojańską.

[madohora]

Założyłem chlew
w noc przesilenia letniego,
aby wszystkie stare czarownice zostały zasztyletowane

[madohora]

Po chrystianizacji regionu, Wiedźma zaczęła przejmować typowe, negatywne cechy czarownic i w rezultacie stała się wyłącznie zła. Stara, pomarszczona, bezzębna, o czerwonych oczach i złośliwa, ta pół-demoniczna istota potrafiła za pomocą magii rzucać klątwy, sprowadzać choroby, wywoływać burzę lub pożar, a czasem nawet oskarżano ją o kanibalizm.

[madohora]

Kiedy Dziewica Murrain pojawiła się w twoim mieście lub wiosce, zwiastowało to kłopoty. W zależności od opowieści, przypominała albo chudą młodą kobietę ubraną na biało, albo brzydką wiedźmę, ale zawsze, gdziekolwiek się pojawiła, roznosiła zarazę. W czasach przed upowszechnieniem szczepień, kiedy choroby mogły z łatwością wyniszczyć całe społeczności, zagrożenie, jakie stanowiła ta personifikacja zarazy, było tak wielkie, że w niektórych miejscach utożsamiano ją ze śmiercią.

[madohora]

Diabeł pukał do drzwi kamienic, a jeśli mieszkańcy nie chcieli otworzyć to Morowa Dziewica i tak prześlizgiwała się do wnętrza i zabierała im życie. I kiedy wydawało się, iż nie ma już żadnego ratunku, ktoś przypomniał sobie o pustelniku Santariusie, mieszkającym w małej chałupinie poza murami miasta.

[madohora]

🧙🧙🧙

[madohora]

W słowiańskich wierzeniach Morowa Dziewica była uosobieniem śmierci przynoszonej przez zarazy. Mówiono, że nie poluje jak bestia, nie szepcze do ucha jak demony pokusy – po prostu nadchodzi i zostawia po sobie pustkę. Wędrowała przez wsie, przez miasta, przez wielkie królestwa, a za nią podążała jedynie cisza i strach.

[madohora]

Nie widziano jej często, ale jej obecność była odczuwalna. Nagle ptaki milkły, zwierzęta uciekały, ludzie zamykali drzwi i okna, choć nie wiedzieli dlaczego. Później pojawiały się pierwsze symptomy – gorączka, osłabienie, duszności. Wtedy było już za późno. Morowa Dziewica przeszła przez wioskę i zostawiła po sobie śmierć.

[madohora]

Morowa Dziewica pojawiała się w miejscach, gdzie wybuchały epidemie i zarazy. Mogła być widziana na polach, w lasach, a także w opuszczonych domach i wioskach, które zostały zdziesiątkowane przez choroby. Jej obecność była znakiem, że zaraza niebawem nawiedzi dane miejsce.

[madohora]

Sadzę głóg
w mojej oborze,
Aby wróżki i czarownice
mogły go wykopać w noc świętojańską.
401 [Slokas parafia Rg (Antiņciems,

[madohora]

Wrzuciłem ostry oset
do obory,
Aby krowy nie były niepokojone,
Aby małe nie zazdrościły.

[madohora]

Proszę was, rolnicy,
nie śpijcie w noc świętojańską: na końcu waszego pola
wybuchł mały pożar . 2

[madohora]

Buduję stajnię z igieł dla moich jałówek
Aby czarownice mogły się kłuć,
Biegając w noc świętojańską.

[madohora]

Buduję stodołę
dla moich jałówek

[madohora]

Nie spałem w noc przesilenia letniego,
pilnując mojej jałówki:
W noc przesilenia letniego zebrały się czarownice

[madohora]

Noc Świętojańska, Noc Świętojańska tej nocy,
Do kogo należała ta Noc Świętojańska?
Do czarownic, do czarownic,
Do nich należała ta Noc Świętojańska.

[madohora]

Skacz, Jānītis, dokąd skaczesz,
Skacz na podwórku małego zwierzątka,
Policz ropuchy, policz czarownice,
Posprzątaj mój plac zabaw!

[madohora]

Weźcie, Jānītes, czarnego konia i
jedźcie po waszych polach,
aby mały żagiel nie popłynął,
aby mały sakuģī nie zazdrościł!

[madohora]

Teraz nadeszła pora, by czarownice
wrzuciły Bekę do kadzi:
Wszystkie cztery pioruny
wypiły za wesele Jurmały.

[madohora]

Zrywaj pokrzywy i żółte kwiaty,
Wrzucaj je do obory,
Aby czarownica natknęła się na nie,
biegając w noc świętojańską!

[madohora]

. Z tych grubych, krzywych drzew
zbuduję most dla czarownic,
Aby mogły połamać sobie karki,
Krocząc w noc świętojańską.

[madohora]

W mojej oborze buduję krzywy most ,
Aby czarownica złamała sobie kark
przy pierwszym podejściu.

[madohora]

Biegnij, wiedźmo, przez powietrze,
Nie po moim płocie:
Mój płot jest wykuty z żelaza,
Dachy pokryte są igłami.

[madohora]

Prawda to prawda, nie kłamcy.
Stare ludowe przysłowie:
W noc świętojańską córki zaczęły uprawiać
czary, stały się wilkołakami.

[madohora]

Przez trzy lata hodowałem
krzew cierniowy w Laidaras;
tam czarownica ugodziła mnie nożem,
biegając w noc przesilenia letniego.

[madohora]

Odejdźcie, czarownice,
nie przychodźcie do Buliņi!
W Buliņi są żelazne ogrodzenia
Z ostrymi igłami;
ukłujecie się tam,
idąc w noc świętojańską.

[madohora]

Buduję
stajnię dla mojego źrebaka z igieł,
Aby mój maluch
mógł odpocząć na igle

[madohora]

Uszyłam
na drutach rękawiczki i skarpetki dla mojego psa,
Aby chronił moje podwórko
i nie wpuszczał łajdaka na podwórko

[madohora]

Włożyłem kosę do stodoły dla mych jałówek
Aby czarownice nie uciekły,
Krocząc w noc świętojańską.

[madohora]

Posadziłem ostry oset
na brzegu Tīrumiņš,
Aby czarownice i czarownice
mogli się w nim ukryć.

[madohora]

Młode córki w noc świętojańską
posypały stodołę pokrzywami,
aby czarownice mogły zostać użądlone,
spacerując w noc świętojańską.

[madohora]

Przeszedłem Drogę Krzyżową,
odrzuciłem Krzyż na potępienie,
Niech Szczęście mnie ominie,
Mój Przewodniku na ścieżce.

[madohora]

Dobry wieczór, matko Johna,
Weź tę czarną kokardę,
Owiń nią swój mały kapelusz,
Wyciągnij ten groźny oset,
Wrzuć go w środek kapelusza,
Aby ci łobuziaki przestali.

[madohora]

Weź, Jānītisie, czarnego konia i
jedź po moich polach,
aby mały łobuz nie zazdrościł,
po moich małych polach

[madohora]

Aby chronić się przed Morową Dziewicą i zarazą, ludzie stosowali różne metody. Składali ofiary duchom i bóstwom w nadziei na ochronę przed chorobami, a także odprawiali rytuały, które miały odstraszać duchy zarazy. Mogło to obejmować palenie ziół, używanie amuletów i symboli ochronnych.

[madohora]

🖤🖤🖤🖤🖤

[madohora]

Morowa Dziewica słowiański demon choroby i śmierci
Zaraza w postaci koronawirusa coraz bardziej rozprzestrzenia się po świecie. W dużej mierze jest to spowodowane tym, że świat jaki znamy skurczył się do rozmiarów malutkiej piłeczki. Wszędzie możemy dotrzeć bez najmniejszego problemu, korzystając z dobrodziejstw nowoczesnej technologii. W jeden dzień jesteśmy w stanie przebyć taką odległość, jaka w zamierzchłych czasach była czymś zupełnie nierealnym.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Nazwa Blocksberg wywodzi się ze znaczenia słowa „blok” lub „klotz” w sztuce czarownictwa, gdzie odgrywa ono znaczącą rolę: Block, Hackeblock i Klötzchen to imiona czarodziejek; Bockhack i Hackeblock to gry związane z czarownicami. Nazwa Blåkulla w Szwecji również ma to samo znaczenie.

[madohora]

[madohora]

Szczególnie w swojej Quaestio Nona, prawnik i dyplomata Justus Oldekop , w swojej polemice z Benedictem Carpzovem w 1659 roku, szczególnie zajmuje się sesją diabła i „corporal exportationem Veneficorum et sagarum (trucicielami i czarownicami) in montem Bructerorum, uffm Blocksberge” i gdzie indziej, przedstawiając te rzeczy – podobnie jak we wcześniejszych pismach – jako pustą fantazję i prymitywny przesąd.

[madohora]

Aż do pierwszej połowy XVI wieku górę nazywano sporadycznie "Blocksberg" i miejscem spotkań czarownic. Od drugiej połowy XVII wieku Brocken uznawany jest za główne miejsce spotkań czarownic z całych Niemiec . Rozpowszechnienie i popularyzacja Brockenu jako góry czarownic nastąpiły przede wszystkim za sprawą popularnego dzieła Blockes-Berges Verrichtung (1668) autorstwa Johannesa Praetoriusa ; za sprawą Fausta. Tragedii Goethego (1808) , w którym wykorzystano książkę Prätoriusa, motyw tańca czarownic 1 maja stał się częścią edukacji narodowej. Turystyka edukacyjna zapoczątkowana przez Prätoriusa, a następnie jeszcze bardziej przez Goethego, odkąd Brocken został otwarty dla ruchu drogowego, doprowadziła do corocznych festiwali w Noc Walpurgii , w tym sprzedaży pamiątek z tej okazji .

[madohora]

Na początku XVII wieku Brocken zyskał na popularności jako góra czarownic dzięki książce Heinricha Kornmanna Mons Veneris . Najważniejszym dziełem tego okresu jest dzieło Johannesa Praetoriusa „Blockes-Berges Verrichtung” („ Egzekucja na Górze Blokowej ”) z 1668 roku. Praetorius spopularyzował również nazwę Blocksberg dla Brockenu. Pod koniec tego samego stulecia Brocken był już znany jako góra czarownic aż po niemieckojęzyczną Szwajcarię . Znaczenie to zostało dodatkowo rozpowszechnione dzięki literaturze podróżniczej.

[madohora]

Wreszcie w XX wieku mit o spotkaniu czarownic na Blocksbergu został spopularyzowany w przyjaznej interpretacji za pośrednictwem książek dla dzieci, takich jak Mała czarownica Otfrieda Preußlera czy serii słuchowisk radiowych Bibi Blocksberg .

[madohora]

W 1540 roku, w protokole regionalnego procesu czarownic, czas Nocy Walpurgii pojawia się po raz pierwszy obok lokalizacji Brocken. Dalsze tego typu stwierdzenia można znaleźć przede wszystkim w procesach pod koniec XVI i XVII wieku. Jednakże aż do pierwszej połowy XVII wieku góra ta nie ugruntowała jeszcze swojego dalekosiężnego znaczenia jako góra czarownic. Tak więc aż do drugiej połowy XVI wieku, oprócz Brocken, w podobnym znaczeniu wspominano między innymi o Venusberg , Heuberg i Staffelberg . Kiedy w XVII wieku zniesiono procesy czarownic, bajki o Nocy Walpurgii zyskały na znaczeniu i rozpowszechniły się.

[madohora]

Opisuje, jak pomimo chrystianizacji Sasów przez Karola Wielkiego, Sasi nadal organizowali pogańskie święta ofiarne. Odbywali je w odległych miejscach, aby uniknąć rozgłosu. Gdy Karol Wielki dowiedział się o tym, rozmieścił chrześcijańskich strażników, zwłaszcza w dni świąteczne, aby monitorować te obrzędy. Jednak Sasi przebierali się, aby odpędzić strażników i móc odprawiać rytuały. Strażnicy rozsiewali wówczas plotki o postaciach lecących nocą nad Brocken.

[madohora]

Idź, matko, posłuchaj,
Kto śpiewa w mleczarni:
Mleko śpiewa, ser się leje,
Sok się robi w kanistrz

[madohora]

[madohora]

W swojej Quaestio Nona (463 strony) z 1659 roku prawnik i dyplomata Justus Oldekop w polemice z Benedictem Carpzovem skupia się szczególnie na seansie spirytystycznym diabła i „cielesnym exportationem Veneficorum et sagarum (trucicielach i czarownicach) in montem Bructerorum, uffm Blocksberge” i przedstawia te rzeczy – podobnie jak we wcześniejszych pismach – jako pustą fantazję i prymitywny przesąd, który musi prowadzić go od jednej „nieważności” do drugiej.

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

[madohora]

Poprawiny – zorganizowanie drugiego wesela po pierwszym
Słownik podaje, że jest to kontynuacja przyjęcia weselnego, które odbywa się dzień po głównym wydarzeniu. Nazywa się je również brunchem szampańskim, co jest mylące. Rzadko kiedy na poprawinach jest szampan , a jeśli istnieje słowo po francusku opisujące poprawiny, to jest to déjà vu .

[madohora]

Czy kanapka otwarta to polski wynalazek? Nie do końca, i jest znacznie starsza, niż mogłoby się wydawać. Wywodzi się ze średniowiecznego zwyczaju używania grubej kromki chleba jako talerza. Na koniec posiłku talerz z chlebem był zjadany, podawany służącemu lub psu. Zgadnijcie, co dzieje się z niedojedzonymi kanapkami w dzisiejszych czasach…

[madohora]

Tak jak zwiędły te liście, tak zwiędnie mężczyzna i jego dzieci oraz cały ten dom.

[madohora]

Również samotna brzoza – rosnąca na polu – miała konotacje śmierci. Wierzono, że w ziemi, pod takim drzewem, spoczywało ciało zabitego. Zmarły miał tam pokutować za swoje grzechy, a zamiast soku krążącego w drzewie – była to jego krew .

[madohora]

Brzoza odgrywa również ważną rolę w uroczej polskiej baśni ludowej . Pewnego razu Jezus szedł drogą i spotkał brzozę i topolę. W przeciwieństwie do topoli, brzoza skłoniła się na jego powitanie. Od tamtej pory gałęzie brzozy rozłożyły się, a wiatr nimi szeleścił. Topola natomiast stała prosto, sięgając ku chmurom.

[madohora]

Magiczna moc osiki może być wykorzystana również przeciwko złodziejowi:

[…] Jeśli wywiercisz dziurę w osice i włożysz do niej przedmiot znaleziony w miejscu napadu, złodziej dostanie po tyłku.

[madohora]

Z drugiej strony, młode kobiety wykorzystywały klony do wróżenia. Ta osobliwa praktyka jest wspomniana w tekście starej polskiej pieśni ludowej:
W cieniu klonu
Wróż z pierścieniem, panna
Czy moja miłość, pyta,
Szybko zejdź tą ścieżką

[madohora]

Innym drzewem, którego używano do przepowiadania, jak będą wyglądały zimowe miesiące , był buk. Obfite kwitnienie buków wiosną oznaczało, że nadchodząca zima będzie surowa. Z drugiej strony, mała ilość kwiatów była oznaką łagodnej zimy.

[madohora]

Z gruszą wiązało się również osobliwe przekonanie dotyczące malarii. Jeśli ktoś cierpiał na tę chorobę – występującą niegdyś w Polsce – można było ją podobno wyleczyć, wiercąc otwór w gruszy i trzykrotnie dmuchnąc w nią. Następnie należało szybko zatkać otwór kołkiem. W rezultacie malaria pozostawała zamknięta w drzewie i pacjent był wyleczony. Warto dodać, że wierzono, iż ta procedura działa również na jabłonie .

[madohora]

Choć nie jest pewne, czy religia słowiańska miała zorganizowany panteon bogów porównywalny z innymi ludami indoeuropejskimi, takimi jak Grecy, Rzymianie czy Skandynawowie, Słowianie z pewnością mieli swoje bóstwa. Choć wiele z nich może odzwierciedlać starożytną, wspólną indoeuropejską przeszłość, pozostaje kwestią sporną, czy bogowie ci byli czczeni na całych rozległych obszarach słowiańskiej Europy (rozciągającej się od Bałtyku po Morze Czarne), czy też raczej różnili się w zależności od miejsca i konkretnego plemienia słowiańskiego.

[madohora]

W mojej oborze rosła gęsta lipa
gdy idę doić krowy,
wieszam tam wianek.

[madohora]

Gry miały zazwyczaj motyw miłosno-małżeński: gorelki [ ru ] , tag , korshun [ ru ] , celovki ; gry w piłkę ( myachevukha v baryshi i inne).

[madohora]

Jako największy bóg słowiański, Perun był uważany za równego mocą nowemu Bogu chrześcijańskiemu. Nie stanowiło to jednak okoliczności łagodzącej – w 988 roku, wkrótce po przyjęciu chrześcijaństwa przez Księstwo Kijowskie, ten sam władca nakazał zniszczenie pogańskich bożków. Największy z nich, Perun, został przywiązany do konia, zniesiony ze wzgórza i wielokrotnie bity kijami, a ostatecznie wrzucony do Dniepru. Włodzimierz nakazał następnie spuścić posąg w dół rzeki, aż minął Dnieprowskie Bystrza. Dopiero wtedy żołnierze mogli go opuścić. Miejsce, w którym posąg został wyrzucony na brzeg, jak dodaje kronikarz, stało się znane jako Perunja Ren' (Płycizna Peruna).

[madohora]

Weles (lub Wolos) jest czasami nazywany drugim najważniejszym bogiem religii słowiańskiej. W staroruskiej kronice, która nazywa go skotij bóg, jest on uznawany za boga bydła. To również umiejscawiałoby go jako boga bogactwa (bydło było jednym z głównych wyznaczników zamożności rodziny). Inne wskazówki sugerują, że mógł być powiązany z takimi dziedzinami jak magia, poezja, przysięgi, świat podziemny i umarli.

[madohora]

Innym bogiem podobnym do Świętowita i możliwym wcieleniem potężnego Peruna jest Jarowit (Gerowit). Czczony w Wolgoszu (na Pomorzu) i Havelbergu (zamieszkanym przez połabskie plemię Brezanów), był porównywany przez średniowiecznych chrześcijańskich pisarzy do Marsa, rzymskiego boga wojny.

[madohora]

To były ostatnie chwile Świętowita i słowiańskiej religii. Na wschodnich (Ukraina, Białoruś, Rosja) i zachodnich (Polska, Czechy) terenach zamieszkiwanych przez Słowian kult pogański został wytępiony jeszcze wcześniej, po przyjęciu chrześcijaństwa w X wieku.

[madohora]

Dažbóg – syn ​​Swaroga (stąd też znany jako Swarożyc), podobnie jak jego ojciec również bóstwo słoneczne, bóg świętego ognia domowego.

[madohora]

Ale, jak już wspomniano, staropolskie demony nie były wyłącznie złośliwe. Na przykład Skrzaty, krasnoludki zamieszkujące zakamarki chat, były przyjazne wobec swoich współlokatorów. Zależało im na zapewnieniu dobrobytu, co wiązało się z dbaniem o sprzęty domowe. W zamian ludzie troszczyli się o nie, oferując im jedzenie.

[madohora]

Była jednak nadzieja dla kogoś, kto miał pecha i wpadł pod wpływ demona. Napój z nagietka i innych ziół mógł przełamać zły urok i go uratować. Podobno noszenie przy sobie czosnku zniechęcało tę paskudną istotę do wszelkich prób.

[madohora]

Największa zaraza, jaką pamięta Europa i świat, to epidemia dżumy, zwana czarną śmiercią. Jak na tamte czasy, trzeba przyznać, że Morowa Dziewica była wyjątkowo skuteczna. Mało brakowało by całkowicie zniszczyła europejską cywilizację, zabijając około 80% całej populacji. Chorobliwie wychudzona postać okryta białym suknem szła od wioski do wioski, od miasta do miasta i w miejscu gdzie na ziemię rzucała zakrwawioną chustę, tam momentalnie wybuchała śmiercionośna zaraza.
W końcu dotarła pod bramy małego miasta na Pomorzu, położonego pomiędzy dwoma jeziorami – Chojnic

[madohora]

„Babia Góra” w gminie Choroszcz to miejsce dawnego kultu pogańskiego, a zarazem mogiła żołnierzy poległych w sierpniu 1915 roku. „Babia Góra” to domniemane miejsce dawnego, wczesnośredniowiecznego kultu pogańskiego, o wysokości 163 m n.p.m. (dawniej lokalnie zwana Świtkowizną).

[madohora]

Wydaje się, że Babia Góra ma tajemniczą moc przyzywania ludzi. Według opowieści zdarzały się przypadki, kiedy ktoś wzywany przez duchy góry wchodził na nią w środku nocy i znikał. Czasem można tu spotkać tajemniczą postać mężczyzny ubranego w czarny płaszcz, z zakrywającym twarz kapturem. W lesie widziano migające światełka lub istoty przypominające skrzaty, które zwodziły ludzi i wyprowadzały ich w leśne ostępy. Legendy mówią też o czarnym koniu, który rżeniem zachęcał ludzi, żeby za nim szli. Kiedy doprowadzał swoje ofiary w las tak daleko, że nie wiedziały, jak wrócić do domu, rumak rozpływał się w mgle. Zdezorientowani ludzie, często rozpaczliwie szukając drogi powrotnej, ulegali wypadkom lub ginęli.

[madohora]

Z całą pewnością miejsce to jest nasycone bardzo skoncentrowaną energią, która powoduje występowanie zjawisk paranormalnych. W miejscach takich jak to ujawniają się byty, pojawiają zjawy, sprzęt nawigacyjny zawodzi i dzieją się niewytłumaczalne rzeczy.

[madohora]

Ugotuj, blady, piwo jęczmienne,
Daj Johnowi pić!
W tym roku jęczmień gęsto wyrósł,
Piwo fermentuje i pieni się.

[madohora]

Związałem wielki ser,
czekając na Noc Świętojańską;
W dzień Nocy Świętojańskiej podzieliłem go
na małe kawałki.

[madohora]

Dla Jānīša piwo warzymy
Z resztek siewki,
dla Miķeļa piwo warzymy
Z młodego jęczmienia.

[madohora]

Przez rok Jan przychodził,
Jak będziemy traktować Jana?
Mleko podgrzewać, ciasta piec,
Tak będziemy traktować Jana.

[madohora]

Sieję jęczmień za wzgórzem,
Aby go nie zjadły wrony;
W noc świętojańską warzyłem piwo
u stóp Rumianku.

[madohora]

Idźcie , córki, zobaczcie,
co Janis robi w ogrodzie.
Tka , tka , On

[madohora]

Przesilenie letnie, przesilenie letnie,
jakże cię witamy?
Plotiemy wieńce, ścinamy gałązki,
dekorujemy sanie;
robimy sery, pieczemy chleb,
robimy słodką alutinę.

[madohora]

Matka Świętojańska siała ser,
Za domem w krzakach;
Córki Świętojańskie doiły krowy,
Kucając i bawiąc się;
Dojenie trwało, parskając,
Kobieta z konopi parskała.

[madohora]

Matka Przesilenia Letniego zasiała ser
dla Dziewięciu Pręgowanych;
Ta jest pręgowana, tamta ma pręgowaną,
Jej talia pozostaje.
Sam Przesilenie Letnie wydoił krowę,
Pauti zanurzył się w mleku.

[madohora]

Dla ojca Johna słodkie piwo,
warzone w kadzi;
dla matki Johna kwaśny ser,
przechowywany w Apenīši.

[madohora]

Niech będą leniwe kobiety, które były leniwe,
Córki Stendego były leniwe:
Ciasta przesilenia letniego przypaliły się,
Chleb żytni podskakiwał.

[madohora]

Kruk kopnął kruka,
W noc świętojańską.
Cicho bądź, kruku, nic nie mów,
Rano będzie wielka wrona!
Kruk spał z wronami,
Wykluły się Žagateņas.

[madohora]

Jutro rano, dziś wieczorem,
Zobaczymy honor córek:
Nadszedł środek lata,
Krowy są na grzbietach klepiska

[madohora]

Cīma meitys natikleitis
. Kanepeitis izrevātys
z Vysu cīmas dzaltonem .

[madohora]

Ogrody wszystkich wyrwane z korzeniami,
Nāburgh nie został odchwaszczony,
Nāburgh ma leniwe córki:
pokrzywy przerodziły się w kapustę.

[madohora]

Całe stworzenie Boże
kołysało się ku słońcu:
kłosy zboża, kwiaty kwiatów,
wierzchołki drzew Wielkiego Lasu.

[madohora]

.

[madohora]

Wstań, pani,
nogi Aunie:
Twój sąsiad już
cię woła na Noc Świętojańską.
Nie będziesz, pani,
gościem w noc świętojańską,
Twoja mała krowa
Ālavītes zostanie.

[madohora]

Śpij, śpij, matko Jāņy [Jāņu],
Twoja praca została wykonana:
świnia zerwała fasolę,
koza rwie kapustę.

[madohora]

Chłopcy poszli doić krowy, niosąc
na plecach trzy wiadra;
nie wydoili wszystkich wiader,
nie dostali ani jednego sera Jāņa.

[madohora]

Ojciec z resztek nasion uwarzył piwo , a z młodych jałówek
matka zrobiła ser

[madohora]

Młyny płakały,
bo młynarz nie odszedł.
Nie płaczcie, młyny,
odejdę w noc świętojańską!

[madohora]

Powiadam wam, synowie Jana,
Pozbądźcie się drzew ze ścieżki:
Tak, Bóg pojedzie, Szczęście pojedzie,
Ośmioro Szczęścia upadnie.

[madohora]

Kristomuoti, pištjaleit,
Odeślij moją szwagierkę!
Reitu byus Dyna Yuon,
Głowa człowieka jest skręcona.

[madohora]

Wszyscy czekają na Noc Świętojańską,
Młodzi nie czekali.
Pragnę dymu, smagam pokrzywy,
Niech czekają na Noc Świętojańską.

[madohora]

Dereń, topola;
zioła na środek lata dla chłopców;
gałązki, malwy;
zioła na środek lata dla dziewcząt.

[madohora]

Rzućmy pokrzywy
do żłobu modernisty; jesienią
Bóg zsyła na modernistę kolejnego śpiącego: Kiedy nadchodzi dzień świętego Jakuba, przynosi kolejnego śpiącego. ; 407-55.

[madohora]

Przyniosłem
pstrokatą trawę przesilenia letniego Dižana, matki z nocnika.
Boże, spraw,
by moje matki miały białogłowe cielęta!

[madohora]

Kto utorował te ścieżki
w tym miejscu medycyny?
Utorowały je dzieci Jana,
czytając jego medycynę.

[madohora]

Chodziłem po lasach,
szukając Burbuljany;
Burbuljana ukryła się
Pod srebrnym łukiem.

[madohora]

Dzieci Johna zbierają zioła
na wzgórzu Baltābola.
Zbierając zioła Johna,
zanieś je do obory,
zanieś je do obory,
daj je naszym jałówkom!

[madohora]

Niech się leni, kto był leniwy,
żona Jana była leniwa:
Inne żony rwały trawę,
Pasztet leży na poduszkach.

[madohora]

Chodź, siostro, chodź, siostro,
Do mojego ogrodu różanego:
Jedno drzewo, z trzema gałęziami,
Dziewięć liści.

[madohora]

Gdzie jest nasza Matka Świętojańska, lato!
Kto cię nie widzi, jak idziesz? lato!
W łóżku, w łóżku, lato!
Śpiąca ze staruszkiem w łóżku, lato!

[madohora]

Matka Jana była smutna:
Przyszła gromada żałobników,
Nie smuć się, matko Jana,
Wszyscy przyszli najedzeni:
Niektórzy mieli pierogi, inni mieli pierogi,
Niektórzy mieli owsiankę w żołądkach.

[madohora]

Zapytałem Jānīša:
Jaki rodzaj trawy świętojańskiej mam wybrać?
- Najpierw zbierz trawę karłowatą,
A potem wybierz jakąkolwiek chcesz!

[madohora]

Jeden fragment Sali św. Jana
dla dziewięciu braci;
u dziewiątego brata
złoty guzik na końcu.

[madohora]

Wszystkie były ziołami przesilenia letniego,
które zbiera się w noc przesilenia letniego,
niektóre pokrzywy, niektóre turzyce,
niektóre paprocie Mary.

[madohora]

Wszystkie kwiaty lata,
Wszystkie wplatam w wieniec;
Nie wplatam tylko kwiatów jabłoni,
One bardzo płaczą, gdy się je nosi.

[madohora]

Dziękuję tej matce:
Dała mi ser, dała mi mleko;
Oby Bóg dał mi jeszcze jeden rok,
Wszystkie jałówki są dojne.

[madohora]

[madohora]

Dziękuję Ojcu Jāņi
za ten słodki brandy;
Wypiłem jeden łyk,
Wszystkie moje uda zadrżały.

[madohora]

Chwała ojcu Jana, niech spoczywa w pokoju!
Ten, który trzymał dziecko Jana, niech spoczywa w pokoju. '
Kto nie trzymał dzieci Jana,
niech żyto zostanie strawione, niech jęczmień zostanie strawiony;
niech żyto zostanie strawione, niech jęczmień zostanie strawiony,
niech wszelkie dobro zostanie strawione.

[madohora]

Dziękuję matce Jānisa:
Dobrze opiekowała się dziećmi.
Karmiła je serem i mlekiem,
dawała im wino i miód do picia!
Za to można ją winić,
że nie pozwoliła chłopcu spać z sobą.

[madohora]

Dziękuję ojcu Jānisa
Za jego słodką gościnność:
Dał mi jedzenie, dał mi pić,
Dzięki czemu chłopcy nie muszą spać obok niego.

[madohora]

Dziękuję matce w Noc Świętojańską,
że dobrze traktowała dzieci;
jeśli pozwoli chłopcu przenocować,
to przyjedzie tu ponownie w przyszłym roku.

[madohora]

Miejsce było pełne,
więc dali nam szklanki do picia;
W następnym roku było jeszcze pełniejsze,
więc dali nam dzbanki do picia.

[madohora]

Dzieci Jana przyszły tłumnie
Do bogatej matki Jana;
Daj im sera,
Daj im piwa do picia.

[madohora]

Dmijcie, Święto Lata, w miedziane trąby
na szczycie słupa bramy;
Dzieci Święta Lata zebrały się dla was
w krzakach paproci.

[madohora]

Właściciel mnie przytulił i
przyniósł jajko do nory!
Co ty robisz,
Nabyus sika na podłogę.

[madohora]

Tacy panowie, tacy panowie
Nasz pan nie odniósł sukcesu;
Źrebię naszego pana
dla pracowitych nóg.

[madohora]

Jest wielu dżentelmenów, jest wielu dżentelmenów,
Kim są ci dżentelmeni?
Capureite dżentelmena z Myusu
pił madu w Leišzeme.

[madohora]

Do tego vosora, do tego vosora, leigu leigu!
Lato Yuoneishami, chodźmy!
Juoneit swoje lato, zjedzmy!
Ratënusi vužinuoja, leigu leigu!

[madohora]

Tam lubię chodzić,
gdzie wesoła matka letnia,
jak brzęcząca pszczoła,
odbiera swe dzieci.

[madohora]

W pokoju matki Johna byli sami dobrzy ludzie
Pierwszą była matka Johna,
Drugą była piękna śpiewaczka;
Ale te inne dzieci kruka,
Te czytające cykadę.

[madohora]

To miejsce jest puste, puste,
a w innych latach jeszcze bardziej puste;
Nie ma krów na pastwisku,
Nie ma jęczmienia na polu.

[madohora]

Poszedłem do wsi żebrać,
Czy dostali, czy nie dostali.
Daj mi sera, nie dawaj,
weź lekarstwo św. Jana!

[madohora]

Otwórzcie okna, otwórzcie drzwi,
niech piwo wejdzie!
Dzieci przesilenia letniego są spragnione,
czytając zioła przesilenia letniego.

[madohora]

Otwórzcie drzwi, otwórzcie okna,
wpuśćcie dzieci Johna!
Wejdźmy do środka i zobaczmy,
jaki mały pokoik ma John:
powykręcany i pomalowany,
podłoga usłana kwiatami.

[madohora]

Małe kwiaty, duże kwiaty
Kwitną całe lato;
Paproć, mądra kobieta,
Zakwitła w noc świętojańską.

[madohora]

Cała trawa przesilenia letniego kwitnie,
Tylko paprocie nie kwitną.
Paprocie to trawa przesilenia letniego,
Kwitnie w noc przesilenia letniego,
Kwitnie w noc przesilenia letniego,
W samym środku nocy.

[madohora]

Wszystkie drzewa zakwitły,
Tylko paproć nie zakwitła;
zakwitła w noc świętojańską
dla Błękitnych Kwiatów.

[madohora]

O, dziewczęta,
strzeżcie swych herbów:
Przybyła wielka gromada córek,
Wszystkie z motykami na plecach.

[madohora]

Przytulam lipę
w vocora dynastii Yuoņa,
pozwalam opaść paproci,
ty chodzisz w noc Yuoņa.

[madohora]

Inne trawy, trawy polne,
nie kwitną w noc świętojańską;
paproć, trawa świętojańska,
kwitnie w noc świętojańską.

[madohora]

Dajcie, córki, Janiszowi,
to, co obiecałeś:
wieniec z róż,
przyozdobiony pokój.

[madohora]

PĄCZKI

1 szklanka (250 ml) mleka
50 g świeżych drożdży
4 łyżki stołowe masła roztopionego i ostudzonego
3 łyżki cukru
1 łyżka cukru waniliowego
3 szklanki mąki pszennej (typ 550)
szczypta soli
1 jajko
4 żółtka
2 łyżki spirytusu
smalec do smażenia
ulubiona konfitura do nadziewania
do dekoracji wedle uznania: lukier, cukier puder

do miski wsypujemy mąkę, robimy „dołek” wkruszamy drożdże, dodajemy łyżkę cukru i mąki; zalewamy ciepłym mlekiem. Odstawiamy na ok 10 min, aż zaczną rosnąć.
Jajko i żółtka ucieramy z pozostałymi 2 łyżkami cukru na białą i puszystą pianę. Do miski z mąką dodajemy sól, cukier waniliowy, ubite jajka, stopione masło, spirytus i mieszamy. Trzeba dobrze wyrobić ciasto, najlepiej ręką przez około 15 minut lub odpowiednią końcówką miksera (haki) przez 10 minut. Na koniec wyrabiania ciasto ma odstawać od ręki.
Wyrobione ciasto na pączki musi wyrosnąć. Powinno podwoić swoją objętość. Wyrośnięte ciasto przekładamy na stolnicę lub blat kuchenny lekko podsypany mąką. Wałkujemy lekko na niezbyt duży placek o grubości ok. 2 cm. Szklanką wycinamy krążki. Czynności powtarzamy aż ciasto się skończy. Krążki rozkładamy równomiernie blacie posypanym mąką przykrywamy czystą czystą ściereczką na około 30 – 45 minut do wyrośnięcia.
Wyrośnięte pączki wkładamy na odpowiednio nagrzany olej i smażymy przez ok. 2 minuty z każdej strony. Pączki nie mogą za szybko się rumienić, bo w środku będą jeszcze surowe. Pączki wyławiamy łyżką cedzakową i odkładamy na talerze wyłożone papierowymi ręcznikami.
Po lekkim ostudzeniu nadziewamy szprycą z ostrą końcówką. Na koniec dekorujemy pączki lukrem bądź posypujemy cukrem pudrem.

[madohora]

PĄCZKI

ciasto drożdżowe: pół kilograma mąki pszennej
1 szklanka ciepłego mleka
5 łyżek oleju
4 czubate łyżki cukru
1 łyżka cukru waniliowego
25 g drożdży
2 jajka
szczypta soli
1 łyżka spirytusu lub octu
olej do smażenia (ja daję po połowie olej rzepakowy i smalec)
lukier z soku z cytryny i cukru pudru
marmolada wieloowocowa

Do ciepłego mleka kruszymy drożdże, dodajemy cukier zwykły i cukier waniliowy i 2 łyżki mąki, robimy zaczyn. Gdy podrośnie dodajemy jajka, olej, sól, spirytus lub ocet, oraz mąkę wszystko razem wyrabiamy na elastyczne miękkie ciasto, zostawiamy do wyrośnięcia w ciepłym miejscu. Jak ciasto podwoi swoją objętość dzielimy na mniejsze kawałki tak gdzieś po 50 g każdy. Formujemy zgrabne kule, u mnie jakieś trochę krzywawe. Zostawiamy na stolnicy by podrosły przykrywamy ściereczką. W wysokim rondlu podgrzewamy olej, wkładamy partiami nasze pączki, pieczemy na złoty kolor z obu stron, sprawdzamy patyczkiem czy są dopieczone. Odsączamy na ręczniku kuchennym z nadmiaru tłuszczu. Do szprycy przekładamy marmoladę i dłuższą końcówką napełniamy ciepłe pączki. Każdego pączka polewamy lukrem zrobionym z soku z cytryny oraz cukru pudru, możemy udekorować skórką pomarańczową. Z tej porcji wyszło 19 średnich pączków.

[madohora]

FRANCUSKI KREM

2 szklanki schłodzonej śmietanki kremówki
2 łyżki cukru granulowanego
1 łyżeczka czystego ekstraktu waniliowego

W dużej misce ubij 2 szklanki śmietanki kremówki (schłodzonej) , 2 łyżki cukru granulowanego i 1 łyżeczkę ekstraktu waniliowego na wysokich obrotach, aż do uzyskania miękkiej konsystencji. Używaj zgodnie z przepisem. Schłodź niewykorzystaną śmietankę Chantilly

[madohora]

1. To, co obiecałem Jānīšowi,
oddałem Jānīšowi:
beczkę piwa, posag pszenicy,
tuczne prosię

[madohora]

Idźcie , córki, zobaczcie,
co Janis robi w ogrodzie.
Tka , tka , On

[madohora]

Idźcie, dziewczyny,
zabierzcie mnie do moziņu;
znałam kuodeili,
nosicielkę Lelu nosti.

[madohora]

Tkam wieniec
W samym czasie kwiatów;
W samym czasie kwiatów,
W noc świętojańską.

[madohora]

Utkałam wieniec z róż
Wieczorem na łące;
Włożyłam go matce Johna
, Aby John został wychowany.

[madohora]

Rozsypałam liście w moim pokoju ,
rozsypałam liście,
rozłożyłam róże.

[madohora]

Widziałem, jak moja bladość
w Kaŗlauk opadła,
Jak wysoka trawa opadła
w noc świętojańską.

[madohora]

Kładziemy Janīšowi wieniec dębowy
aby Janīš nosił te same liście dębu przez całe swoje życie

[madohora]

[madohora]

MUS CZEKOLADOWY

1 łyżka zimnej wody
1 łyżeczka żelatyny bezsmakowej
2 łyżki wrzącej wody
1 szklanka Splenda
1/2 szklanki niesłodzonego kakao w proszku, np. Ghirardelli
1/8 łyżeczki soli
1 szklanka śmietanki kremówki
1 łyżeczka czystego ekstraktu waniliowego
1 szklanka bitej śmietany, lekko osłodzonej słodzikiem Splenda, opcjonalnie
2 łyżki niesłodzonego kakao w proszku do posypania (opcjonalnie)

Schłodź miskę średniej wielkości w lodówce.
W międzyczasie wlej zimną wodę do małej miski. Wsyp żelatynę i odstaw na 1 minutę.
Dodaj wrzącą wodę i mieszaj, aż żelatyna się rozpuści. Odstaw miskę na bok.
W schłodzonej misce połącz Splendę, kakao, sól , śmietanę kremówkę i ekstrakt waniliowy do uzyskania gładkiej konsystencji. Ubijaj mikserem elektrycznym na średnich obrotach, aż masa stanie się sztywna. Nie ubijaj zbyt długo, aby nie dopuścić do powstania masła.
Ubijaj mieszankę żelatyny, aż się połączy. Uważaj, aby nie ubijać za długo, aby zachować konsystencję
Przełóż mus do dekoracyjnych miseczek deserowych lub kieliszków do martini i schłódź przez 1–2 godziny przed podaniem.
Wierzch ozdobić bitą śmietaną, lekko osłodzoną likierem Splenda i, jeśli chcesz, posypać szczyptą kakao.

[madohora]

Matka Jana była smutna,
zawiązała mały serek;
Ten ma róg, tamten ma róg,
Dla niej pozostaje talia.

[madohora]

Muote Juoņasa zasiał ser
w reit dynastii Juoņasa;
patrzyłem na dzieci Juoņša,
wiosłujące w Maliņa.

[madohora]

Juonina będzie miała barwne żniwo,
Sīru został zasiany na polu,
Nie spociła się w kadzi,
Rūtuo rūtuo!

[madohora]

Kto dla Jana warzył piwo,
niech jęczmień rośnie, przędząc;
Kto dla Jana piwa nie warzył,
tylko zioła najął.

[madohora]

Laimīt' krzyknął, Laimīt' wył,
Stojąc pod dębem:
Patrz, czekamy na święto,
Nie będziemy warzyć piwa.

[madohora]

Pierwszy raz, gdy John przyszedł –
Czym go poczęstujemy?
Zrobimy ser, damy piwa,
Zaprowadzimy go na podwórze.

[madohora]

Dawno temu, warząc słodkie piwo, czcili Ojca Świętojańskiego ;
Kiedy przybyli letni goście,
teraz w karczmie obcinali sobie wąsy.

[madohora]

Taki środek lata, taki środek lata,
Nasz środek lata do nas nie dotarł;
Nasz środek lata piwo warzy,
On dał wodę dziewięciu narodom.

[madohora]

[madohora]

O, John, John,
twoja gruba żona!
Przesiali ją wiaczką
w sadzie jabłkowym.

[madohora]

Przesilenie letnie, przesilenie letnie,
sama noc przesilenia letniego;
Sam Midsummer w butach,
żona Midsummer w kapciach.

[madohora]

Żona Jana utkała wór
na Noc Świętojańską;
sam Jan nawinął motki
na piękny krzak leszczyny.

[madohora]

Kto rozpalił ogień
w krzaku Niedoliņša?
Żona Jānisa tkała sagša,
sam Jānītis nawinął sobole.

[madohora]

Matka św. Jana utkała sakwy
Wieczorem w dzień św. Jana,
Pozłacaną mustawinę,
Srebrny sukcen.

[madohora]

Długo cierpiąca żona św. Jana
znika w noc świętojańską;
Słońce zachodzi podczas poszukiwań,
Słońce wschodzi podczas znajdowania.

[madohora]

Jedwabna spódnica dla żony Jana
, Dims w noc świętojańską,
Dims w noc świętojańską,
ucztujący z dziećmi Jana.

[madohora]

Żona Jana zaginęła
w noc świętojańską;
znaleźliśmy ją w piątek,
Piotr jej nie oddał.

[madohora]

Żona Jana zaginęła
w noc świętojańską:
W piątek znaleźliśmy
śpiącą Grīslainė.

[madohora]

Żona Janisa zniknęła,
podczas gdy szalała noc świętojańska;
dzieci Janisa przyszły i
czytały pieśni świętojańskie.

[madohora]

Żona Jana zniknęła,
Noc świętojańska szalała;
Znaleźliśmy Piątek
pod liśćmi Piotra.

[madohora]

Żona Jana zniknęła
w samą noc świętojańską.
Kto ją znalazł,
niech mi ją odda!

[madohora]

PIECZARKI FASZEROWANE PARMEZANEM

16 uncji pieczarek , około 12 do 18 pieczarek
4 zielone cebulki
1 mały ząbek czosnku
3 łyżki niesolonego masła
1 łyżka oliwy z oliwek
1/2 szklanki drobnej, suchej bułki tartej
1/4 szklanki startego parmezanu i więcej do dekoracji
2 łyżki posiekanej świeżej pietruszki
1/2 łyżeczki mieszanki włoskich ziół lub suszonej bazylii
1/2 łyżeczki soli przyprawowej
1/4 łyżeczki świeżo zmielonego czarnego pieprzu
W razie potrzeby woda lub bulion do nawilżenia

Rozgrzej piekarnik do 175°C. Nasmaruj tłuszczem naczynie do pieczenia na tyle duże, aby zmieściły się w nim kapelusze pieczarek w jednej warstwie.
Opłukać grzyby, aby usunąć resztki ziemi i piasku, a następnie osuszyć je ręcznikami papierowymi. Odciąć trzonki i drobno posiekać; odłożyć na bok. Odciąć końcówki korzeni dymki i drobno posiekać. Odciąć końcówki korzeni dymki i drobno posiekać (białą i zieloną część). Czosnek drobno posiekać .
Na patelni na średnim ogniu rozpuść 3 łyżki masła z oliwą z oliwek. Dodaj posiekane nóżki pieczarek i smaż, mieszając, przez 3 minuty. Dodaj dymkę i czosnek i smaż, mieszając, przez kolejne 2 minuty.
W misce połącz mieszankę masła i łodyg z bułką tartą, 1/4 szklanki parmezanu, włoskimi ziołami lub bazylią, pietruszką, solą i pieprzem. Jeśli mieszanka jest bardzo sucha, zwilż ją niewielką ilością wody. Napełnij kapelusze pieczarek farszem i ułóż je w przygotowanym naczyniu do pieczenia. Piecz przez 15 minut.
Piecz nadziewane pieczarki w rozgrzanym piekarniku przez 15 minut lub do uzyskania złocistego koloru. Ułóż pieczarki na talerzu i posyp dodatkowym parmezanem, jeśli chcesz.

[madohora]

Położyłem
wieniec z Zaļozoli na Janīšami,
Aby nowe pszczoły wleciały
do ​​wieńca z Zaļozoli.

[madohora]

Rozłożyłem plan domu
na zielonej trawie:
On stąpa po stopie, gdzie stąpa,
Trawa się toczy.

[madohora]

John jechał wczoraj na Johnie,
krojąc i siekając.
O Johnie, synu Boży,
Kto cię poniesie?
Zioła Johna, te drobiazgi,
One poniosą mnie.

[madohora]

Niebieska spódnica na Dzień Świętego Jana,
niebieski wianek kwiatowy.

[madohora]

Jan siedzi na wzgórzu,
Niosąc ładunek ziół.
Chodź, Janie, na pastwisko
[z góry],
Daj je moim cielętom;
dam ci sera, dam ci mleka,
dam krowie cętkowaną sierść.

[madohora]

Dzieci Przesilenia Letniego zamarzły,
zbierając zioła Przesilenia Letniego.
Podgrzejmy trochę mleka,
więc poczęstujemy Przesileniem Letnim.

[madohora]

Dziewięć czarnych koni niosło korony do Rygi na Noc Świętojańską .
Panowie Rygi wyszli im naprzeciw,
Wymierzając pieniądze żebrakom.

[madohora]

Ktokolwiek widział
kwitnącą paproć w noc przesilenia letniego,
kołysała się ona przez cały rok
jak noc przesilenia letniego.

[madohora]

Jakie inne zioła są potrzebne
w ogrodzie Bandenieka?
Kwiaty polne, dzika róża,
czerwona dalia.

[madohora]

Czym są szerokie liście lipy,
gdy zimą nie kwitła;
Czym jest córka koronnika,
gdy zimą nie nosiła szat?

[madohora]

Padał deszcz w dzień święta
Padał deszcz w noc przesilenia letniego;
Dzieci nocy przesilenia letniego zmoczyły się,
czytając pieśni wigilijne.

[madohora]

Przyjdź i zobacz, matko św. Jana,
Gdzie są moje piękne ziele św. Jana:
Ze srebrnymi liśćmi,
Ze złotymi kwiatami.

[madohora]

Wśród Białorusinów smakołyki przynoszone z domów były spożywane zarówno w oddzielnych grupach, jak i podczas „imprez składkowych” i składały się one z twarogu (wareniki), sera, kaszy mącznej (kulagi), słodkiego ciasta (babka) z mielonymi nasionami konopi, cebuli, czosnku, kwasu chlebowego (chłodniki), jajek na smalcu. Na Białorusi w XIX wieku podczas święta pito wódkę, a na Podlasiu i w Karpatach wino. Pieśni zachowały wzmiankę o starożytnych napojach tej nocy:

[madohora]

Paproć szczyciła się tym,
że zakwitnie w noc przesilenia letniego;
zakwitnie w noc przesilenia letniego
złotymi kwiatami.

[madohora]

Zaplatajcie, córki, tkajcie, córki,
wieniec dębowy;
Zaplatawszy wieniec,
włóżcie go na głowę Jana.

[madohora]

Przyozdóbmy święto Przesilenia Letniego
ostrymi osetami,
Które strofujemy, mieszkając
z sąsiadkami.

[madohora]

Nie ma tu takiego zioła,
Jak w naszej krainie:
Miejsce trzech dziewięciu kopców
czerwonej koniczyny.
Niech Bóg da Matce Przesilenia Letniego
Wielkie cielęta w plamki.

[madohora]

Nie wiesz, Matko św. Jana,
Jakie piękne są zioła przesilenia letniego:
Jedwabne łodygi, złote kwiaty,
Srebrne liście.

[madohora]

Starzy ludzie się radowali,
Córki poszły do ​​sal przesilenia letniego.
To siedziały, to czekały,
Kiedy córki wrócą.
Oto nadeszły białe kozy,
Z ogonami uniesionymi w górę.

[madohora]

Pomachaj mi, pomachaj mi
wieńcem wierzbowym;
Pomachaj mi tą wierzbą,
Która rośnie nad brzegiem morza.

[madohora]

Wędrowałem całą noc,
szukając Bulderjaniego.
Oto przyszedłem, oto go znalazłem.
Siedział na końcu stołu;
Siedział na końcu stołu,
Z piwem w dłoni.

[madohora]

Jedna noc świętojańska
w ogrodzie Mīļa Mary;
co zerwę, co zostawię
jałówkom Mīļa Mary?

[madohora]

Kwiaty, kwiaty, kwiatki,
póki jeszcze możesz rozkwitać;
przyjdą córki, wyrwą cię,
przypną cię do korony.;

[madohora]

Matka Jana dała mi
łaciatą krowę o szerokich rogach,
Jej rogi nie mieściły się w drzwiach,
Nie miała miejsca w stodole;
Zaniosła ją do sadu jabłkowego
Pod gęstą jabłonię.

[madohora]

Przyozdobiłem łaciatą krowę
gałązkami brzozy.
Niechaj, Boże, zdobi kolejny rok
łaciatymi jałówkami!

[madohora]

Posadzę zioła Johna wysoko
w pokoju jego matki,
Niech cielęta urosną duże,
Niech krowy dadzą dużo mleka.

[madohora]

Eite, m'eitys, oglądanie,
Kū dor' Juonis oplukă:
Peitin' pyna, v'eitin' v'eja
M'eituom guuvu slauktiv'eitis,
M'eituom guuvu slauktiv'eitis,
Puišim mauņu capureitis.

[madohora]

Przez cały rok Jan tkał
w moim zagrodzie dla cieląt;
szył, utkał
Dwie kosy dla cieląt,
Dwie kosy dla cieląt
I złotą obręcz.

[madohora]

Kuodu vuordu Krist'ējuom
Shuos vosorys t'el'eit'ēm?
Czyje deuma - deumalinja,
Czyje raiba - raibalinja.

[madohora]

Zapytałem matkę,
Jak nazwać jałówki.
- Co było pstre - raibaliņa,
Co było czerwone - maraliņa.

[madohora]

Poszedłem do obory,
odnalazłem radość w letni poranek:
odnalazłem radość w obracaniu nowo narodzonego
Sudrabiņša w rogi.

[madohora]

Poszedłem do Piotra,
pół biały, pół czarny,
Żebym mógł dostrzec krowy,
pół białe, pół czarne.

[madohora]

Święty Jan siedzi pod dębem,
z zielem św. Jana w dłoni.
Przynieś, święty Janie, zielem św. Jana,
Daj je moim gościom,
Niech dadzą mleko, niech dadzą ser,
by zadowolić dzieci św. Jana!

[madohora]

Jan siedział na pagórku
, dźwigając ładunek ziół;
Tyle ziół w jednym ładunku,
ile jałówek w zagrodzie.

[madohora]

W poranek przesilenia letniego krowy były zaganiane
na pole Zaļābula;
matka przesilenia letniego przybyła z
serowym nuki w kieszeni.

[madohora]

Kto rzucił złoty bukiet
do mojej obory?
Droga Māro, rzuciła go,
a jałówek niewiele.

[madohora]

Powoli przeszedłem przez podwórze,
powoli otworzyłem drzwi stodoły,
zobaczyłem krowy. Maršaviņa
nie zaginęła, spała.

[madohora]

Błądzimy, mała pszczółko, -
Ty masz szczudła, ja mam ārīs;
Ty masz szczudła, aby zerwać kwiat,
ja mam ārīs, aby go prowadzić.

[madohora]

Biała kura rozłożyła się
w mojej oborze;
To nie była biała kura,
To był marszałek krów.

[madohora]

Rzucamy trawę w stodole,
Aby jałówki mogły się rozmnożyć;
Ile trawy, tyle jałówek
w stodole matki Johna.

[madohora]

Wyjdź, matko
[pani] w noc świętojańską
, opowiem ci o szczęściu krów:
Na łące pod progiem,
Tam leży twoje szczęście krów.

[madohora]

Młode córki nie wiedziały,
Gdzie śpi krowa Marshavina:
Ogier śpi pod żłobem,
Na poduszce złotnika.

[madohora]

Uderz, Jānīte, w złoty sznur
u fundamentów Twojej stodoły!
Tam droga Māra powiesiła
swoją białą kosę.

[madohora]

Biegnij, mała pszczółko, dokąd biegniesz,
Biegnij do mojego płotu!
Mam płot z żelaza,
Posrebrzane wierzby.

[madohora]

Siwe konie pływają po morzu,
ze złotymi siodłami na grzbietach;
stająnni sami chodzą,
ze złotymi ostrogami na nogach.

[madohora]

W noc świętojańską
białej klaczy urodziło się źrebię;
Jeśli koń, to dla taty,
Jeśli klacz, to dla mamusi.

[madohora]

Młodzi chłopcy, małe koniki,
strzeżcie swoich źrebiąt:
Jan szedł całą noc,
z uzdą w ręku.

[madohora]

Za rzeką jest zielona trawa,
Na końcu złotej rosy;
Tam jeżdżą moje małe koniki,
Każdego wieczoru kładą się.

[madohora]

W noc świętojańską, maluchy,
nie jeździjcie leżąc:
Matka lasu zwana psami,
będzie paść wasze źrebięta.

[madohora]

W noc świętojańską, dzieci,
nie kładźcie się:
Święto nakarmi wasze źrebięta
żelazną trawą,
Żelazna trawa je nakarmi,
Owinie je miedzianym świecidełkiem.

[madohora]

Apleik kolnim saule tak,
Garas dīnas chcący;
Apleik kolnim muote tak,
pytając Pīgulnīkasa.

[madohora]

Konie Jana zaginęły
w nocy, gdy Jan nocował;
synowie Boży przyjęli je
na polu owsa

[madohora]

W noc świętojańską spadł deszcz
srebrnych kropel;
Kto chciał białą owcę,
niech ją zapędz

[madohora]

Chłopcy, chłopcy, na co czekacie?
Czemu nie pójdziecie się położyć
w gęstwinie Vilkabeļi?
Tam właśnie
bawili się wszyscy grzesznicy w noc świętojańską

[madohora]

Jesteś fasolą o czarnym oku,
Wydałaś piękny kwiat;
byłam córką, nie byłam
tak wysoka.

[madohora]

Jakie kwiaty są na fasoli?
Różnobarwne kwiaty na fasoli.
To nie były kwiaty fasoli,
to były wisiorki Boga.

[madohora]

Piękne róże w ogrodzie,
Gdzie jest ten sam plantator?
W stodole plantatora
kwitną białe róże.

[madohora]

Weźcie, Janici, czarnego konia,
Jedźcie po moim ogrodzie warzywnym,
Zrywajcie pokrzywy, zbierajcie zioła,
Niech wyrośnie czysta kapusta!

[madohora]

Wskocz, Jānītis, do ogrodu,
Eksploruj osty, eksploruj piaski,
Niech taka kapusta rośnie
jak kapelusz Jānītisa!

[madohora]

O, ty, dziewczyno kochająca posag,
Twoje piękne ciało! Panowie z Rygi dali ci złote monety
za twoje dobro

[madohora]

Dorośnij, mały, weź krzak,
nadeszła jesień, wiele potrzeba:
Wesele mojego brata, mam zakład
na tę jedną jesień.

[madohora]

Bóg brnie przez pole żyta
W szarym płaszczu.
Brien, Bogowie, powstańcie,
Nie wypędzajcie kwiatów żyta!

[madohora]

Bóg przejechał przez pole żyta
W szarym płaszczu;
Spójrz na moje pole żyta
powiewające złotą falą.

[madohora]

Nazywam jedno żyto,
uwodzące noc świętojańską.
Powstań, żyto, wyhoduj krzew,
zakwitnij srebrnymi kwiatami!

[madohora]

Bóg jechał przez pole żyta,
Otulony płaszczem;
Tam, gdzie zdjął płaszcz,
Upadł kłos żyta.

[madohora]

Matka Jana brnęła przez życie,
Podniosła swą aksamitną spódnicę;
Gdy brnęła przez pole żyta,
Wtedy opuściła swą aksamitną spódnicę.

[madohora]

Jakaż to pilna gospodyni,
plewiła pole lnu;
Która to jakaś nieprzyzwoita kobieta,
śpi z mężem w stodole.

[madohora]

Kwiaty są niebieskie,
Pąki są mosiężne,
Kolby są grube,
Roślina jest wysoka

[madohora]

Bóg kroczył przez pole,
Przez kły jeży,
Depcząc trawę,
Podnosząc żyto.

[madohora]

Weź, Jānītis, konia żałobnego,
Jedź wokół mojego pola żyta,
Zgadnij piaski, zgadnij niedźwiedzie,
Niech rośnie mój czysty żyto!
Weź, Jānītis, czarnego konia,
Jedź wokół mojego pola jęczmienia,
Zgadnij piaski, zgadnij turzyce,
Niech rośnie mój czysty jęczmień!
Niech rośnie mój czysty jęczmień!
Weź, Jānītis, żółtego konia,
Jedź wokół mojego pola owsa,
Zgadnij piaski, zgadnij kwiaty,
Niech rośnie mój czysty owies!
Weź, Jānītis, konia grochu

[madohora]

W noc świętojańską wszedłem na łąkę Bandeniek;
Przez trzy lata łąka ta spowita
była złotą mgłą.

[madohora]

O, żyto, rogaine,
bardzo boli cię głowa;
wczoraj była wielka burza,
twoja głowa została rozbita.

[madohora]

Apleigavu teirumen
Vadamus z jedwabiu żytniego;
Cyts jedwabne śruby, cyts palaks,
Vysi jedwabie w oku.

[madohora]

Kto okrył
moje pole żyta zielonym jedwabiem?
Okryli go synowie Boży,
krocząc w noc świętojańską

[madohora]

Weź, Jānītisie, czarnego konia,
Jedź po swoich polach!
Posadź swego źrebaka
w Czerwonym Jabłku

[madohora]

Wysokie konie dla Janiszów,
jeszcze wyższe dla Piotra.
Bierz, Janisz, kare konie,
Jedź po polach!
Zbieraj liście, zbieraj trawę,
Niech rośnie czysta dobroć!

[madohora]

Kwiatek w kropki na fasoli,
Kto go tak nakropił?
Sam Bóg to napisał,
siedząc na wzgórzu.

[madohora]

Wydawało się, że goście siedzieli
w ogrodzie kapusty;
Główki kapusty,
białe, siedziały w głowach.

[madohora]

Całe stworzenie Boże
kołyszące się w słońcu:
Kłosy żyta, kwiaty,
Wierzchołki drzew wielkich lasów,
Starzy ludzie, małe dzieci,
Młodzi chłopcy, młode dziewczęta.

[madohora]

W stodole mojego ojca były
trzy złote źródła,
z jednego piły łaciate krowy,
z drugiego pasły się wielbłądy, a
z trzeciego tańczyły
trzy panny.
Jedna była moją siostrą,
druga narzeczoną mojego brata,
a trzecia była zupełnie obca,
zostanie moją narzeczoną.

[madohora]

Czyja to farma na wzgórzu,
ten pokój na dachu Astriem?
Tam słońce świeciło
w mglisty poranek.

[madohora]

Szyj, pszczoła, woskuj krzesło.
Pod zielonym dębem,
siedziała matka Jana,
czekając na syna Jana.

[madohora]

Krzewy słodkiej jagody kwitną
białymi kwiatami.
Tu zebrali się pielarze
z parafii parafii.

[madohora]

Wiejscy chłopcy mają rzadkie zęby –
Pozwólcie mi uczesać włosy!
Moje włosy są zakurzone,
tańczą w noc świętojańską.

[madohora]

Piszcząc, jęcząc,
mały ptaszek przelatywał przez powietrze;
Tak piszczeli nasi chłopcy,
nie znając pieśni przesilenia letniego.

[madohora]

Jānīš ma leniwych synów,
jego ugory nie są uprawiane;
Līnītė ma mądre córki,
jej fasole są wyrwane z korzeniami.

[madohora]

Stuov munāji pogolma
Treis sudobra lakers.
Mottled gourd drank in the wine,
the siermi in the otter;
The third posha saimineica
Slauktiveites balynuoja.

[madohora]

Noc świętojańska nie wie,
Czy jesteś kobietą czy dziewczyną,
Na twojej głowie dębowy wieniec,
Ja noszę wieniec,
Z samego wieńca śpiewam.

[madohora]

[madohora]

Kto tam krzyczał, kto tam krzyczał
Po tamtej stronie Dźwiny?
Zającowi pękła warga
w kapuście.

[madohora]

Ķīpīts kopali kerni
w lidze w lidze!
W sam wieczór świętojański, w lidze!
Same obręcze się rozciągały, liga
w lidze!
Same obręcze się rozrzucały, liga w lidze!

[madohora]

Niech pszczoła, niech słońce,
Słowa małego dziecka.
Pszczoła czytała jedwab,
Słońce suszyło siano;
Słońce suszyło siano,
Pszczoła nie czytała jedwabiu.

[madohora]

Huśtaj się, dębie,
nie będę się z tobą huśtał;
huśtam się na wzgórzu,
w dolinie Złotego Ucha.

[madohora]

Z daleka wiedziałem,
Gdzie była bogata pani:
Trzech aniołów grało na flecie
Na samym szczycie dachu.

[madohora]

Chłopaki z Myusu to natiklīši,
naaporuši Popivīte;
Popiveitja sazuoluse
Boltajom pukeitjom.

[madohora]

Koguty zapiały dla wszystkich,
Mój kogut nie zapiał:
Zapiał w noc przesilenia letniego,
Obudził dzieci przesilenia letniego.

[madohora]

Nie pójdę do tej wioski,
Do której wędrowaliśmy w zeszłym roku:
Zgniłe mleko dawano
w Cibinie Czarnego Pasterza.

[madohora]

. Śpij, śpij, matko Jana,
Bez trosk w żłobie!
Twoje dzieci Jana przyjdą,
Będą cię bić żółtaczką.

[madohora]

Która była dobrą matką w noc świętojańską,
Przyjęła swe dzieci w noc świętojańską;
Która była skąpcem,
Uciekła do pokoju.

[madohora]

Z małego pokoju gospodyni wyszła czarna żmija ;
nie była to czarna żmija,
lecz sama matka Midsummer.

[madohora]

Święty Jan wspiął się do bramy,
Zabrzmiały złote trąby,
Pozwolił pani odejść
z miękkich poduszek.

[madohora]

Spójrz, matko Johna,
Jak wyglądają dzieci twojego Johna:
Niebieskie spódnice, białe spodnie,
Tylko guziki zwisają.

[madohora]

Co świeciło, co świeciło
w pokoju matki Janisa?
Złote łoże matki Janisa
Z diamentowymi nogami

[madohora]

Rozumiem, rozumiem, widzę, widzę,
kocham matkę Johna,
kocham matkę Johna
Z tymi tortami weselnymi.

[madohora]

Bóg daje naszemu ojcu Janowi
bogate, bogate lato:
Ziemniaki jak rzepy,
Rzepy jak wozy.

[madohora]

Divs idzie, Divs idzie
na podwórko jazu Lobuo:
Ols z gluoz, mads z ładną bichereiti.

[madohora]

Piszczałki, Divens, bądźmy zadowoleni,
Zazdrośćmy złu,
Ukradnijmy mocz do koryta,
Ukradnijmy konie ze stajni

[madohora]

Przyszedłem z prośbą
do ojca bogatego Jānisa;
Dał mi żytnią owsiankę,
konopie na zakuskāms.

[madohora]

Poszedłem leniwie
do bogatego gospodarza;
Dał mi do jedzenia gulasz,
Napój serwatki;
Siemię konopne - łyk,
Napój serwatki - łyk.

[madohora]

Przechodziłem obok tych domów,
Tam dali mi czyste mleko,
Ciasto konopne.
Mleko chlupotało,
Ciasto konopne chlupotało.

[madohora]

W garnku widziałem ser Marena Piči.
Warkocz Dūd myusim, ser,
vuolaveicas z gardła Nabyusa;
Ten warkocz nadusi, síra,
Następnie byus guvis vuolaveicas.

[madohora]

Nogi stołu są wygięte
Nie ze złota ani srebra:
Od jedzenia, od napoju,
Podczas ucztowania z dziećmi w środku lata.

[madohora]

Wejdźmy do środka i rozejrzyjmy się,
jaki pokój Johna:
Jest zarówno ładny, jak i piękny,
ozdobiony zewsząd.

[madohora]

W tej zagrodzie jest dobre życie,
W tej zagrodzie są trzy bramy: Pasterze
przechodzą przez jedną,
Słudzy przez drugą,
Dzieci św. Jana,
Czytające Noc Świętojańską.

[madohora]

Jānīts nie mógł być szczęśliwy, līgo līgo!
Patrząc na swoje dzieci, līgo!
Przynieśli mu piwo, ser, līgo līgo!
Przynieśli mu wieniec dębowy, līgo!

[madohora]

Dzieci Jana proszą o mięso –
Skąd weźmiemy mięso?
Zobaczył tylko jedną krowę,
wyssał ją i wyssał.

[madohora]

Dzieci Johna zebrały się
w Barefoot.
Pospiesz się, John, rozpal w piecu,
Ogrzej swoje dzieci Johna

[madohora]

[madohora]

Matka Przesilenia Letniego zastawiła stół
w samą noc Przesilenia Letniego.
Dzieci Przesilenia Letniego zebrały się tam,
i zrobiły gałązki lipowe.

[madohora]

Matka Johna dała mi
kawałek sera pstrego;
Oby Bóg dał
krowie pstre cielęcinę jeszcze przez rok.

[madohora]

Kto da słodkie piwo,
Temu jęczmień rośnie przez obracanie;
Kto nie dał piwa,
Temu pozostał siwy.

[madohora]

Kim była ta czarna żmija
, która wiła się w konopiach?
To była matka Midsummera,
łajająca dzieci Midsummera.

[madohora]

Wstydźcie się, dzieci Jana,
za wasz małostkowy język!
Czy moje źrebięta
miały w zeszłym roku piórko na grzbiecie?
Czy dałem wam świńską nogę
z pazurami?

[madohora]

Gdzie jest matka Johna,
Kiedy nie widzi nas idących?
Matka Johna wkradła się do
nory cętkowanego dzika.

[madohora]

Gdzie jest matka Johna,
Że nie widzi nas idących?
Matka Johna jest w zagrodzie
swojego małego szeregu pcheł.

[madohora]

Gdzie jest matka naszego Jana,
Która nie przyjęła dzieci Jana?
Czy szczury ją pogryzły,
Czy myszy ją porwały?

[madohora]

[madohora]

Gdzie jest ojciec Johna,
Że nie widzi nas idących?
Ojciec Johna chowa
futro w pochodni:
Kruk nawleka igłę,
Prusak pokazuje światło

[madohora]

Komu loba saimineica,
Stuov pi vuortim, czeka na wizę; Tei
, którego dłoń boli,
śpi w głębi pieca.

[madohora]

Dobra ziemia, dobrzy ludzie,
Przyjęli mnie życzliwie:
Stół był zastawiony liśćmi lipowymi,
Zupa grzybowa była mieszana
chorągwiami jałowca.

[madohora]

Dobry wieczór w pokoju
! Na samym dole!
Na dole pokoju
siedzi matka Jānītisa.

[madohora]

Dobry wieczór, mamo Johna,
Otwórz drzwi, czekamy!
Otwórz drzwi, otwórz okna,
Wpuść dzieci Johna!

[madohora]

Dobry wieczór, Ojcze Przesilenia Letniego.
Czy spodziewasz się dzieci Przesilenia Letniego?
Nasze ręce są zmęczone,
dźwigając trawę Przesilenia Letniego.

[madohora]

Dobry wieczór, matko Johna,
Czy ubiegły rok był zdrowy?
Jeśli ubiegły rok był zdrowy,
Przyjmij dzieci swojego Johna!
Dzieci Johna zamarzają,
czytając jego lekarstwo.

[madohora]

Dobry wieczór, ojcze Jāņi,
Warzone słodkie piwo!
Dobry wieczór, Jāņi (matko),
Zrobiłem miękki ser!

[madohora]

Dobry wieczór, Ojcze Świętojański,
Co dasz swoim dzieciom?
Córkom dam krowy w cętki, a
synom siwe źrebaki.

[madohora]

Wielka, gruba matko Johna, śpij jak kłoda,
śpij jak kłoda!
Śpij jak kłoda, śpij jak kłoda!
Śpij jak kłoda, śpij jak kłoda!
Na delikatnych listewkach, śpij jak kłoda!

[madohora]

[madohora]

Wyjdź, Noc Świętojańska,
pozwól mi na ciebie spojrzeć!
Czy miałeś rogi na czole,
Albo garb na tyłku?

[madohora]

Wyjdź, ojcze Johna,
dzieci Johna czekają na ciebie,
głodne, spragnione,
szukające twego domostwa(?).

[madohora]

Dla naszego dobra, Matko Świętojańska,
Nie uciekaj w kąt!
Nie przyszliśmy jeść ani pić,
Chcieliśmy tylko zaspokoić nasze żądze.

[madohora]

Nie bój się, gospodyni,
że miałaś wielu gości!
Nie prosili o jedzenie,
wszyscy wyszli najedzeni.

[madohora]

Nie wolno ci iść, nie wolno ci wejść na
podwórze twego dumnego ojca:
Szklane drzwi, miedziane bramy,
Ich samych nie można otworzyć.

[madohora]

Z daleka znałem
pokój matki córki:
Dziedziniec był czysty,
Pokój był udekorowany.

[madohora]

Teraz całe podwórze gospodarskie lśniło,
Wszystkie małe pola podwórza gospodarskiego;
Teraz nowa gospodyni siedzi na dole pokoju.

[madohora]

Zaczekajcie, inne dzieci,
Ja, mała Jānelīte:
Jedna wiza jest rozdarta,
Sznurki drugiego są zerwane.

[madohora]

Wypełnij, Boże, to małe miejsce,
Gdzie jedliśmy, gdzie piliśmy,
Krowami, wołami,
Drobnymi srebrnikami.

[madohora]

Bijcie, Jānītisie, w bębny
u szczytu bramy!
Niech cały świat zabrzmi,
niech się zbierzecie dzieci Jāņi.

[madohora]

Ser, ser, biały chleb
Dla córek odwiedzających!
Jesień nadejdzie, długie noce,
Niech nie przeszkodzi małej w zabawie.

[madohora]

Spacerowałem pięknie, kołysząc się
na podwórku Matki Letniej:
po ser, po mleko,
po cielęta Matki Letniej.

[madohora]

Sama Zuzan gości
Vakar siru saškaldja;
że jeśli dasz, będzie ci dane

[madohora]

Przeszedłem obok całej wioski,
wchodzę do tej wioski;
W tej wiosce żółty ser,
sama Daiļa, matka Midsummer.

[madohora]

[madohora]

CIASTECZKA FATTIGMAN

2 duże jajka
1/4 szklanki drobnego cukru do wypieków
1 łyżka koniaku lub brandy (opcjonalnie)
3 łyżki roztopionego masła
1/3 szklanki śmietanki kremówki, ubitej na sztywną pianę
2 szklanki mąki pszennej
1 łyżeczka kardamonu , świeżo zmielonego
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki soli koszernej
6 szklanek oleju rzepakowego do smażenia
Cukier waniliowy lub cukier puder do dekoracji

Utrzeć jajka, cukier i brandy (opcjonalnie).
Wymieszaj z roztopionym masłem.
Delikatnie wmieszaj bitą śmietanę do ciasta.
Przesiej mąkę, kardamon, proszek do pieczenia i sól.
Delikatną ręką wymieszaj suche składniki z ciastem, aż powstanie miękkie ciasto. Unikaj zbytniego mieszania ciasta. W przeciwnym razie ciasteczka będą twarde.
Schłodź ciasto, przykryte, przez co najmniej 30 minut lub przez całą noc.
Rozwałkuj schłodzone ciasto na posypanej mąką stolnicy na grubość 3 mm.
Za pomocą foremki Fattigman lub noża do ciasta wytnij z ciasta romb o szerokości około 3,8 cm i długości 8,8 cm. Jeśli używasz foremki do ciasta, pokrój ciasto najpierw na paski o szerokości 3,8 cm, a następnie przetnij je po przekątnej, tworząc romb.
Za pomocą noża wykonaj nacięcie o długości 1,25 cm na środku każdego diamentu.
Przełóż jeden róg każdego diamentu przez środkowe nacięcie, aby zrobić węzeł.
Rozgrzej 5 cm oleju na dnie ciężkiego garnka do temperatury 190°C.
Wrzuć supełki z ciasta i smaż, aż do uzyskania złotego koloru, od czasu do czasu obracając.Wyjąć i odsączyć na ręcznikach papierowych.Posyp ciasteczka cukrem waniliowym lub cukrem pudrem i podawaj natychmiast.

[madohora]

MUFFINKI Z DAKTYLAMI

1 szklanka mleka
1 duże jajko, roztrzepane
1 łyżeczka ekstraktu pomarańczowego lub czystego ekstraktu waniliowego
2 szklanki mąki pszennej
1/2 łyżeczki soli
1 łyżka proszku do pieczenia
2/3 szklanki cukru
1/2 szklanki grubo posiekanych orzechów włoskich
1 szklanka grubo posiekanych daktyli
5 łyżek niesolonego masła , roztopionego

Rozgrzej piekarnik do 200°C. W misce wymieszaj mleko i jajko; dodaj ekstrakt pomarańczowy lub waniliowy.
Przesiej suche składniki w średniej misce: mąkę, sól, proszek do pieczenia i cukier.
Dodaj do mieszanki mleka i jajek. Mieszaj, aż masa będzie dobrze nawilżona.
Dodaj orzechy włoskie i daktyle, a następnie roztopione masło i mieszaj tylko tyle, aby się połączyło.
Piec w nagrzanym piekarniku przez 15–18 minut, lub do momentu, aż muffinki będą ładnie zrumienione.

[madohora]

CIASTECZKA CZEKOLADOWE

8 uncji (16 łyżek stołowych) niesolonego masła
1 1/2 szklanki cukru granulowanego , plus więcej do posypania
1 łyżeczka soli , niekoszernej
1 duże jajko
¼ szklanki mleka , plus więcej do mycia wierzchnich części ciasteczek
1 1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego
1 1/2 łyżki proszku do pieczenia
5 szklanek mąki do ciast , lub 4 2/3 szklanki mąki do wypieków, lub 4 ¼ szklanki mąki uniwersalnej, przesianej
2/3 szklanki kakao w proszku

Zanim zaczniesz, pozwól wszystkim składnikom osiągnąć temperaturę pokojową.
Używając końcówki miksera, ubij masło, cukier i sól na niskich obrotach.
Uwaga: Im dłużej ubijasz te składniki, tym więcej powietrza w nich utworzy się, a ciasteczko będzie lżejsze. Jeśli chcesz, aby ciasteczko było bardziej ciągnące, ubij tylko tyle, aby składniki się połączyły.
Dodaj jajko, mleko i wanilię i mieszaj, aż składniki się połączą.
Przesiej mąkę, kakao i proszek do pieczenia do osobnej miski.
Dodaj składniki suche do składników mokrych i mieszaj, aż się połączą.
Zawiń ciasto w folię i schłódź w lodówce przez co najmniej 30 minut. Delikatnie obchodź się z ciastem podczas zawijania. Zbytnie wyrabianie ciasta sprawi, że ciasteczka staną się twardsze.
Rozgrzej piekarnik do 375°F.
Przygotuj blachę do pieczenia, smarując ją masłem lub tłuszczem, albo wykładając papierem do pieczenia. Możesz też użyć silikonowej maty do pieczenia, co jest moją ulubioną metodą.
Rozpakuj schłodzone ciasto, przełóż je na lekko posypany mąką stół roboczy lub blat rzeźnicki i za pomocą wałka rozwałkuj ciasto na płasko: na grubość około 0,5 cm.
Wytnij ciasteczka i ułóż je na przygotowanej blasze do pieczenia. Pamiętaj, aby kroić je jak najbliżej siebie.
Za pomocą pędzelka do ciasta umyj wierzch ciasteczek mlekiem i posyp cukrem.
Piecz przez 8–10 minut lub do momentu, aż brzegi i spody ciasteczek zaczną nabierać złocistego koloru.
Gdy ciasteczka będą wystarczająco chłodne, aby je wziąć do ręki, ale wciąż ciepłe, wyjmij je z formy i ostudź na kratce. Możesz je zjeść, gdy tylko ostygną na tyle, że nie poparzysz nimi ust. Jeśli zamierzasz je przechowywać, upewnij się, że najpierw dokładnie ostygły.

[madohora]

PĄCZKI

4 szkl szkl mąki tortowej
1 szkl mąki krupczatki
300 ml ciepłego mleka
5 łyżek cukru
7 żółtek
50 g drożdży
pół kostki roztopionego masła
szczypta soli
łyżka spirytusy lub octu
3 łyżeczki cukru z wanilią
marmolada do nadziewania
smalec do smażenia

Do miski wsypać obie mąki zrobić dołek dodać poruszone drożdże, łyżkę cukru; zalać ciepłym mlekiem i odczekać ok 10 minut, aż drożdże zaczną rosnąć. Po tym czasie dodać resztę składników i zagnieść ciasto; wyrabiamy tak długo, aż będzie odchodziło od ręki.
Miskę przykrywamy ściereczką, odstawiamy ciasto, aż dwukrotnie zwiększy swoją objętość.
Wyrośnięte ciasto wyjmujemy na stół, i formujemy pączki. Do środka dodając marmoladę. Układamy pączki na ściereczce przykrywamy drugą ściereczką i odstawiamy na ok 20 minut swoją objętość
Smalec topimy w rondlu, jak się rozgrzeje, wrzucamy do niego pączki. Powinny swobodnie pływać. Smażymy z każdej strony po około 2 minuty. Po upieczeniu układamy na ręczniku papierowym, jak chwilkę przestygną oprószamy cukrem pudrem

[madohora]

MORELE W BRANDY

1 2/3 szklanki wody
4 szklanki suszonych moreli
1 szklanka cukru
1 cytryna, skórka
1 szklanka brandy

Zbierz składniki.
Morele opłukać pod bieżącą wodą.
Morele umieścić w dużym rondlu wraz z cukrem i wodą i moczyć przez 24 godziny.
W tym czasie należy wysterylizować słoiki z dżemem .
Po 24 godzinach usuń skórkę z cytryny , krojąc ją w plasterki (powinny pozostać trzy lub cztery paski skórki cytryny), a następnie dodaj skórkę z cytryny do rondla z morelami i wodą.
Doprowadź mieszaninę do wrzenia, a następnie natychmiast wyjmij morele i przełóż je do słoików.
Teraz zredukuj resztę płynu, aż zgęstnieje.
Zdjąć z ognia, pozostawić do lekkiego ostygnięcia, dodać brandy/koniak i usunąć skórkę z cytryny.
Polej morele płynem i wstrząśnij.
Zamknij szczelnie słoiki i przechowuj w chłodnym, ciemnym miejscu przez sześć tygodni przed spożyciem.

[madohora]

Och, Jānītis, Pēterītis,
dlaczego przybywacie w jedno miejsce?
Nie wiąże się jednego sera,
Warzy się kolejne piwo.

[madohora]

Wiele krów w poranek przesilenia letniego
, matka Ālavy,
która przynosiła ser
na obiad przesilenia letniego.

[madohora]

Matka Jāņy [Jāņu] zasiała ser
w Dziewięciu (i) rogach;
Róg dla tego, róg dla tamtego,
Trochę dla mnie.

[madohora]

Upiekłam bochenek na dzień św. Jana.
Trzy poranki z mąką,
nawet dziewiąty nie był w stanie
ruszyć tego ciężkiego bochenka.

[madohora]

Przez rok Jan przychodził,
Jak będziemy traktować Jana?
Mleko podgrzewać, ciasta piec,
Tak będziemy traktować Jana.

[madohora]

Ser, ser, mamusiu,
Na niedzielny poranek,
Abym mógł
powiesić wiejskich chłopców Nad rzeką!

[madohora]

Kogut zapiał i wskoczył na grzędę,
Teraz nastanie lato jęczmienne;
Teraz dzieci Przesilenia Letniego będą pić piwo,
Mocząc dzioby w kuflu.

[madohora]

Matka Jana zasiała ser
w noc świętojańską;
Jan podniósł kamień
, zawodząc i płacząc.

[madohora]

Matka Świętojańska siała ser,
Za domem w krzakach;
Córki Świętojańskie doiły krowy,
Kucając i bawiąc się;
Dojenie trwało, parskając,
Kobieta z konopi parskała.

[madohora]

Matka Midsummera siała ser
w Dziewięciu Rogach;
ojciec Midsummera siał jęczmień
w Domu Przejścia.

[madohora]

Żona Jānisa zaginęła
w noc świętojańską;
po święcie tym odnaleziono ją
w Patilte, kutym domu.

[madohora]

Jan miał dwie córki,
obie pięknie srebrzone:
Jedna miała złotą koronę,
Druga małą srebrną.

[madohora]

Zapytałem Jānīša:
Gdzie jest narzeczona Jānīša?
- Na wzgórzu Baltābola,
w Złotym Krześle.

[madohora]

W noc świętojańską poślubiłem żonę dla św. Jana,
zasadziłem koniczynę,
rozłożyłem koc różany.

[madohora]

Żonę Jānīša przyprowadzono
w samą noc przesilenia letniego;
Sam Jānīš w butach,
żona Jānīša w pstrokatej sukience.

[madohora]

Piękna żona na dzień św. Jana
Dla wszystkich kobiet:
Oblubienica, oblubienica
dla wszystkich kwiatów ziemi.

[madohora]

Jānīts krzyczał, Jānīts wołał,
żona Jānītsa zaginęła.
Nie krzycz za dużo, nie wołaj,
dorwiemy ją!

[madohora]

Co świeciło, co świeciło
w krzakach paproci?
Żona Johna była posrebrzana,
Ona świeciła, ona świeciła.

[madohora]

[madohora]

Gruba, wielka matka Janisa
, związana miedzianymi obręczami;
wystraszyła dzieci Janisa
i zaprowadziła je pod most.

[madohora]

Całą noc John jechał,
szukając swojej żony;
żona Johna zniknęła
w gąszczu paproci.

[madohora]

Córki Jānīša są pracowite
jak pszczoły w ulu;
Pracowały cały dzień,
Wracają do domu ze śpiewem.

[madohora]

Jānīts krzyczał, Jānīts wrzeszczał,
Jānīts doznał wielkiego nieszczęścia.
Wczoraj niósł swoją narzeczoną,
Dziś w nocy chłopcy śpią.

[madohora]

KOKTAJL MUSUJĄCY

1 uncja ciemnego rumu
1 uncja rubinowego porto
1/2 uncji świeżo wyciśniętego soku z cytryny
1/2 łyżeczki drobnego cukru
1 białko jaja
3 do 5 uncji wody sodowej , do smaku

Do shakera wlej ciemny rum, porto ruby, sok z cytryny, cukier i białko jaja. Do shakera wlej suchy koktajl (bez lodu).
Napełnij shaker lodem i energicznie potrząsaj przez co najmniej 30 sekund.
Przecedzić do schłodzonego kieliszka typu collins .
Dopełnij wodą sodową. Podawaj i delektuj się.

[madohora]

Wieczorem w Święto Ziół Janīšowi urodził się syn ;
Następnego ranka poszedł do pasterzy,
W spódnicy, futrze na grzbiecie,
Z białym kapeluszem na głowie.

[madohora]

Sprowadziłem żonę dla Janiszowa,
zaręczyłem Piotra;
Długotrwała żona Janiszowa
Znika w noc świętojańską;
Słońce zachodzi w poszukiwaniu,
Słońce wschodzi w znalezieniu.

[madohora]

Jan wołał, Jan krzyczał,
żona Jana zaginęła;
żona Jana zaginęła
w krzakach paproci.

[madohora]

Juoneishami zaciekle przegrał
w vokorze Juoņas dīnys;
Pīterdīnys in vokor
Żyto leży.

[madohora]

[madohora]

KOKTAJL KENKUTY

2 duże świeże truskawki pokrojone w plasterki
1/2 uncji soku z cytryny
1/2 uncji syropu klonowego
2 uncje whisky bourbon
1 kropla wody sodowej
Świeża truskawka do dekoracji

Do szklanki typu old-fashioned dodaj truskawki, sok z cytryny i syrop klonowy. Dobrze ugnieć , aż jagody się rozdrobnią.
Dodaj bourbon i napełnij szklankę lodem. Dobrze wymieszaj .
Dodaj odrobinę wody sodowej.
Udekoruj truskawką. Podawaj i delektuj się.

[madohora]

STRZELANIE DO ŚNIEŻEK

3/4 uncji brandy
3/4 uncji miętowego sznapsa
3/4 uncji białego kremu kakaowego

Do shakera wlej trzy składniki. Dopełnij lodem. Wstrząsnąć dobrze . Przecedzić do kieliszka . Podawaj i delektuj się.

[madohora]

Do kremu cukierniczego:

2 1/2 szklanki pełnego mleka
6 dużych żółtek
1/2 szklanki cukru granulowanego
1/3 szklanki mąki kukurydzianej
2 łyżeczki czystego ekstraktu waniliowego

Podgrzewaj mleko w średnim rondlu na średnim ogniu, aż na powierzchni zaczną pojawiać się małe bąbelki.
W międzyczasie, w średniej, żaroodpornej misce, ubij żółtka z cukrem na jasnożółty kolor. Dodaj mąkę kukurydzianą i dobrze wymieszaj.
Wlewaj gorące mleko cienkim strumieniem do mieszanki żółtek, cały czas mieszając, aż składniki dobrze się połączą.
Przełóż mieszankę z powrotem do rondla, czyszcząc miskę silikonową szpatułką. Gotuj na średnim ogniu, ciągle mieszając trzepaczką, aż zgęstnieje do konsystencji gęstego puddingu, około 3,5 minuty. Może wyglądać grudkowato, gdy krem ​​cukierniczy zacznie gęstnieć, ale wygładzi się w miarę ubijania.
Przełóż krem ​​do dużej, czystej miski i ubij z ekstraktem waniliowym. Przykryj folią spożywczą bezpośrednio na powierzchni kremu, aby zapobiec tworzeniu się kożucha. Schłodź w lodówce lub w kąpieli lodowej do całkowitego ostygnięcia, przez 1 do 1,5 godziny lub przez całą noc.

[madohora]

KARMELOWO - JABŁKOWY DRINK

2 uncje zielonej wódki jabłkowej
1 uncja sznapsa toffi
Cukierki karmelowe do dekoracji
Zielony plasterek jabłka do dekoracji

Zbierz składniki.
Do shakera wypełnionego lodem wlej wódkę i sznapsa o smaku maślanym.
Wstrząsnąć dobrze .
Przecedzić do schłodzonego kieliszka koktajlowego .
W razie potrzeby udekoruj karmelem i plasterkiem zielonego jabłka. Podawaj i delektuj się.

[madohora]

GRECKIE KREMÓWKI CZEKOLADOWE

W przypadku ciasteczek:
2/3 szklanki cukru granulowanego
6 dużych jajek, oddzielonych
1 szklanka mąki
6 1/4 łyżki mąki kukurydzianej
Do nadzienia:
3 1/2 uncji pełnego mleka
2/3 szklanki śmietanki kremówki
6 łyżek plus 1 łyżeczka cukru
1 duże jajko
1 duże żółtko jaja
1/3 szklanki mąki kukurydzianej
Do syropu:
2/3 szklanki wody
3/4 szklanki cukru granulowanego
Do polewy czekoladowej:

2/3 szklanki śmietanki kremówki
8 3/4 uncji gorzkiej czekolady, półsłodkiej czekolady kuwerturowej lub czekolady do pieczenia
1 łyżeczka miodu

Rozgrzej piekarnik do 390F (200C).
Utrzyj 3/4 cukru z żółtkami. Pozostały cukier i białka ubij na sztywną pianę.
Dodaj połowę mieszanki białek do mieszanki żółtek, delikatnie wymieszaj i powoli dodawaj mąkę i skrobię kukurydzianą. Po wymieszaniu dodaj pozostałą mieszankę białek.
Wyłóż blachę do pieczenia papierem pergaminowym.
Za pomocą rękawa cukierniczego wyciskaj małe ciasteczka wielkości i kształtu wafli waniliowych: okręgi o średnicy ok. 3,8 cm i wysokości ok. 6,3 cm.
Piecz przez 12–15 minut, aż do uzyskania złotego koloru. Ostudź na kratce.

[madohora]

Polewa czekoladowa
Zagotuj śmietanę w rondlu na średnim ogniu.
Połam czekoladę na małe kawałki i wymieszaj ze śmietanką.
Dodaj miód i gotuj przez 2 minuty. Dobrze wymieszaj, aż do uzyskania gładkiej konsystencji.
Zanurz koka w polewie czekoladowej po tej samej stronie co syrop.
Przed podaniem schłodzić w przykrytym naczyniu lub garnku przez 1/2 godziny.

[madohora]

PÓŁKSIĘŻYCE Z CZEKOLADĄ

2 1/2 szklanki mąki pszennej
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1/2 łyżeczki soli
1/2 szklanki niesolonego masła , w temperaturze pokojowej
1 szklanka cukru
2 duże jajka
7 uncji pasty migdałowej
6 uncji migdałów , pokrojonych w plasterki
2 szklanki gorzkiej czekolady w kawałkach
2 łyżki smalcu

Zbierz składniki i rozgrzej piekarnik do 350 F.
Lekko natłuść blachę do pieczenia.
Wymieszaj mąkę, proszek do pieczenia i sól trzepaczką w małej misce, aż do dokładnego połączenia się składników.
W dużej misce utrzyj masło i cukier.
Dodawaj jajka jedno po drugim, mieszając po każdym dodaniu.
Zetrzyj lub pokrój na małe kawałki pastę migdałową i przełóż ją do miski. Mieszaj, aż migdały całkowicie połączą się z masłem.
Stopniowo dodawaj mieszankę mąki, aż wszystkie składniki się połączą.
Lekko rozgnieć migdały i wsyp na duży talerz.
Oderwij 1 1/2 łyżeczki ciasta. Uformuj kulkę, a następnie wałek i obtocz w pokruszonych migdałach.
Uformuj rogaliki i umieść je na blasze do pieczenia.
Piecz przez 15 minut. Ostudź na blasze przez 2 minuty, a następnie przenieś na kratkę do całkowitego ostygnięcia.
Podczas gdy ciasteczka stygną, przygotuj powierzchnię wyłożoną papierem pergaminowym lub woskowanym.
W misce połącz chipsy czekoladowe z tłuszczem. Rozpuść w kuchence mikrofalowej przez 1 minutę. Mieszaj i kontynuuj rozpuszczanie w 10-sekundowych odstępach, aż czekolada całkowicie się rozpuści.
Zanurz każdy koniec ciasteczka w czekoladzie i połóż na powierzchni pokrytej papierem pergaminowym.
Pozostaw ciasteczka do wyschnięcia na powietrzu przed podaniem lub przechowywaniem w szczelnym pojemniku.

[madohora]

OPONKI JOGURTOWE

250 g jogurtu naturalnego greckiego gęstego
180 g mąki pszennej
2 jajka w rozmiarze L lub XL
70 g masła
4 łyżki cukru pudru
2 łyżeczki proszku do pieczenia
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
1 szczypta soli
Dodatkowo:
cukier puder do posypania

Masło rozpuść w garnuszku i ostudź.
W misce zmiksuj jajka z cukrem pudrem na jasną, puszystą masę. Dodaj jogurt, masło i ekstrakt waniliowy, a następnie krótko zmiksuj całość, tylko do połączenia.
Przesiej mąkę, proszek do pieczenia i sól do miski z mokrą masą. Wymieszaj całość szpatułką lub mikserem na niskich obrotach, tylko do połączenia. Masa powinna być bardzo gęsta i lepka. Wstaw ją do lodówki na 15 minut, by ciasto było stabilniejsze i utrzymało swój kształt.
Przełóż ciasto do rękawa cukierniczego z dużą końcówką. Wyciskaj oponki na blachę od piekarnika wyłożoną papierem do pieczenia, zachowując 5-6 cm odstępu między kolejnymi.
Wstaw pączki do piekarnika rozgrzanego do 190 st. Celsjusza i piecz je przez 12-15 minut, do uzyskania złotego koloru.
Oponki jogurtowe wyjmij i ostudź krótko na kratce. Podawaj je na ciepło lub po całkowitym ostudzeniu, najlepiej posypane cukrem pudrem.

[madohora]

PĄCZKI W STYLU AMERYKAŃSKIM

Na ciasto:
4 szklanki mąki
1/3 szklanki (75 gramów) cukru
1 łyżeczka soli
1 1/2 łyżki drożdży
1/4 szklanki (56 gramów) tłuszczu piekarskiego w temperaturze pokojowej
2 małe lub średnie jajka
1 1/4 szklanki ciepłego mleka
Olej roślinny do smażenia
Do posypania cukrem:
Cukier granulowany i/lub cukier puder do posypywania
Do lekkiej polewy cukrowej:
1/2 szklanki (113 gramów) niesolonego masła
3 szklanki (375 gramów) cukru pudru
1/2 szklanki (120 mililitrów) mleka
1 do 2 łyżeczek czystego ekstraktu waniliowego
Do cienkiej polewy czekoladowej:
2 łyżki niesolonego masła
2 uncje (60 gramów) półsłodkiej czekolady
1 szklanka cukru pudru
2 do 3 łyżek wrzącej wody

W dużej misce połącz mąkę, cukier, sól i drożdże. Dodaj tłuszcz roślinny, jajka i ciepłe mleko. Wymieszaj, a następnie zagniataj ręcznie lub mikserem elektrycznym z hakiem do ciasta, aż masa będzie gładka, około 5 do 10 minut. Ciasto powinno być lepkie w dotyku (ale na tyle miękkie, aby można je było wyciągnąć lub zeskrobać z brzegów miski); w razie potrzeby dodaj trochę mleka lub mąki, aby uzyskać odpowiednią konsystencję.
Przełóż ciasto do naoliwionej miski, obróć je raz, przykryj ściereczką i odstaw do wyrośnięcia, aż podwoi swoją objętość, na 1 godzinę lub dłużej.
Uderz ciasto pięścią i odwróć je. Przykryj ponownie ściereczką i odstaw do wyrośnięcia po raz drugi, aż podwoi swoją objętość, około 45 do 60 minut.
Wyłóż ciasto na obficie posypaną mąką powierzchnię. Ugnieć je lub delikatnie rozwałkuj na prostokąt o grubości około 1,25 cm/1,4 cm. Użyj foremki do pączków do wycięcia ciasta (lub dużej szklanki i małej nakrętki do wycięcia środków); ostrożnie przełóż pączki wraz ze środkami na blachę wyłożoną ręcznikiem. Przykryj pączki luźno ręcznikiem i odstaw do wyrośnięcia na około 30 minut.
Resztki ciasta należy delikatnie ściskać i formować kopczyk (nie ugniatać); przykryć i odstawić na 20 minut lub dłużej, a następnie uformować i wyciąć pozostałe pączki.
Rozgrzej 5 cm oleju roślinnego w dużym garnku lub głębokiej patelni ustawionej na średnim ogniu. Sprawdź olej, wrzucając kawałek ciasta; olej powinien bulgotać wokół ciasta, ale nie powinien być zbyt gorący, aby szybko się przyrumienił.
Delikatnie wsuwaj po kilka pączków na raz do gorącego oleju i smaż przez 2 do 3 minut, obracając tylko raz, aż się zarumienią. Przełóż usmażone pączki na sitko lub kratkę, aby odsączyć je przez 1 do 2 minut, a następnie na tackę wyłożoną ręcznikiem papierowym. Powtórz z pozostałymi pączkami i kulkami.
Udekoruj pączki
Ciepłe pączki można obtoczyć w cukrze kryształowym lub posypać cukrem pudrem. Podawać na ciepło lub w temperaturze pokojowej.
Ostudzone pączki można zanurzyć w lekkiej polewie cukrowej lub cienkiej polewie czekoladowej.
Przygotuj lekką polewę cukrową
Zbierz składniki.
Rozpuść masło w małym rondelku. Dodaj cukier puder, mleko i wanilię. Podgrzewaj na średnio-małym ogniu, aż masa będzie rzadka; jeśli chcesz, dodaj trochę mleka, aby ją jeszcze bardziej rozrzedzić.
Zanurz pączka do połowy w ciepłej polewie, a następnie połóż go polewą do góry na kratce, aby polewa ostygła i stężała.
Przygotuj cienką polewę czekoladową
Zbierz składniki.
Rozpuść masło i czekoladę na małym ogniu w małym rondelku lub patelni. Dodaj cukier puder i wrzątek; podgrzewaj, aż masa będzie wystarczająco rzadka, aby ją maczać, w razie potrzeby dodając trochę wrzątku.
Delikatnie dociśnij powierzchnię pączka do ciepłej polewy czekoladowej, a następnie połóż go na kratce stroną czekoladową do góry, aby ostygł i stężał.

[madohora]

WEGAŃSKIE FAWORKI

2 szklanki mąki orkiszowej pełnoziarnistej
ok. 1 szklanki mleka migdałowego
40 ml wódki (czystej)
¼ szklanki oleju roślinnego + porcja oleju rzepakowego do smażenia
2 łyżki ksylitolu w pudrze + odrobina do posypania na wierzch
szczypta zmielonej laski wanilii

Mąkę przesypujemy do dużej miski, a następnie dodajemy do niej olej i zaczynamy wyrabiać ciasto. W trakcie tej czynności dodajemy wanilię, cukier puder i odmierzony alkohol. Na koniec wlewamy bardzo powoli porcję mleka roślinnego. Kiedy ciasto uzyska gładką, elastyczną konsystencję, formujemy z niego kulę. Owijamy ją folią spożywczą i odstawiamy do lodówki na ok. 30 minut. W międzyczasie, w niewielkim rondlu, rozgrzewamy olej do smażenia. Kiedy ciasto będzie już gotowe, rozwałkowujemy je na kilkumilimetrową grubość i ostrym nożem nacinamy je wzdłuż, tak, by powstały wąskie pasy. Nacinamy je w środku, by koniec wyciętego ciasta przełożyć przez środek – aż powstanie faworkowa kokardka. Uformowane kawałki ciasta smażymy na rozgrzanym oleju, cały czas pilnując by się nie spaliły. Gotowe złociste faworki odkładamy na ręcznik papierowy, by odsączyć nadmiar tłuszczu. Na koniec umieszczamy je w dużym naczyniu i posypujemy elegancko brzozowym cukrem pudrem.

[madohora]

[madohora]

★ Pączuszki parzone różane
Używamy do nich dużo jajek i masła, lecz raz w roku możemy pozwolić sobie na odrobinę szaleństwa, bo pączki są pyszne. Konfiturę z róży, jeśli nie mamy własnej, można kupić w sklepach ze zdrową żywnością.

W 2 łyżkach ciepłego mleka rozprowadź 5 dag drożdży, dodaj łyżeczkę cukru i łyżeczkę mąki, zamieszaj i odstaw zaczyn, aby wyrósł. Do miseczki przesiej szklankę mąki i zalej 2 szklankami wrzącego mleka. Dokładnie rozetrzyj (najlepiej drewnianą kulką lub łyżką). 10 żółtek utrzyj na krem ze szklanką cukru pudru. Zaparzoną mąkę połącz z wyrośniętymi drożdżami, dodaj utarte żółtka, sok i otartą skórkę z jednej cytryny i wymieszaj. Dodaj jeszcze 2 szklanki mąki i spory kieliszek dobrego, mocnego aromatycznego rumu. Wyrabiaj ciasto przez kilka minut, a następnie dolej rozpuszczone ¾ szklanki sklarowanego masła i dalej wyrabiaj, aż tłuszcz całkowicie się wchłonie. Odstaw ciasto pod przykryciem na około godzinę, aby wyrosło. Po wyrośnięciu nabieraj łyżką porcje ciasta, rozgnieć delikatnie na dłoni i napełniaj konfiturą z róży zmieszaną z dobrze wysmażonymi powidłami śliwkowymi i rodzynkami. Zlep i układaj na podsypanym mąką blacie. Smaż na gorącym smalcu lub oleju (ok. 1 ½ l) najpierw na jednej stronie pod przykryciem, później na drugiej już bez przykrycia. Odsącz na papierowym ręczniku i posyp cukrem pudrem wymieszanym z ziarenkami wyłuskanymi z wanilii.

[madohora]

CIASTECZKA HOLENDERSKIE

1 szklanka ( 190 gramów) bruine basterdsuiker ( brązowego cukru)
3/8 szklanki ( 130 gramów) miodu
1/4 szklanki ( 100 gramów) wody
2 1/2 szklanki ( 230 gramów) mąki
1 1/4 szklanki ( 200 gramów) mąki żytniej
1/4 łyżki ( 4 gramy) soli
2 łyżki ( 15 gramów) mielonego anyżu
2 2/3 łyżeczki ( 10 gramów) proszku do pieczenia, przesianego
1 duże jajko, roztrzepane

Dodaj 7/8 szklanki (170 gramów) brązowego cukru do rondla, miód i 1/3 szklanki (80 gramów) wody. Doprowadź do wrzenia.
Zdejmij garnek z ognia i wmieszaj oba rodzaje mąki oraz sól. Pozostaw ciasto na 1 dzień, pod przykryciem, w temperaturze pokojowej.
Dodaj pozostałe 1 1/2 łyżki (20 gramów) bruine basterdsuiker , zmielony anyż, pozostałe 1 1/3 łyżki (20 gramów) wody oraz proszek do pieczenia i wymieszaj. Wyłóż ciasto na oprószoną mąką powierzchnię i rozwałkuj na grubość 1/2 cala (1 centymetra).
Rozgrzej piekarnik do 210 stopni Celsjusza/410 stopni Fahrenheita.
Wytnij z ciasta różne kształty za pomocą foremki do figurek lub foremki do ciastek (lekko posypanej mąką) i umieść na lekko natłuszczonej blasze do pieczenia .
Posmaruj kształty roztrzepanym jajkiem . Piecz taai-taai w nagrzanym piekarniku przez 12 minut. Podawaj i delektuj się!

[madohora]

Obrzędy i symbolika święta zdaniem badaczy wskazują na jego przedchrześcijańskie pochodzenie.

[madohora]

W języku staroczeskim (XV w.) zachowało się kupadlo „różnobarwna nić, którą przewiązywano podarunki, dawane z okazji sobótki; podarunek ofiarowany chłopcom przez dziewczęta z okazji sobótki”. W Słowacji poświadczono ludowe kupadla „sobótka”

[madohora]

Według drugiej wersji samo słowo Kupało może pochodzić już z prasł. ‎*kǫpadlo (por. st.czes. kupadlo, serb.-chorw. kùpalo, dłuż., głuż. kupadło „miejsce do kąpania”), które składa się z omówionego czasownika ‎*kǫpati i przyrostka ‎*-dlo. Polska forma tego słowa, gdyby istniała, brzmiałaby *kąpadło. Nazwa święta miałaby wiązać się z tym, że podczas Nocy Kupały zażywano pierwszej uroczystej kąpieli], a powiązanie ze św. Janem Chrzcicielem jest wtórne.

[madohora]

[madohora]

Poświęcenie pierwszych owoców dojrzewających w tym czasie mogło zbiegać się w czasie ze świętem Nocy Kupały

[madohora]

XVI-wieczny rosyjski skryba próbował wyjaśnić nazwę (Kupalnica) i uzdrawiającą moc dnia św. Jana, odwołując się do starotestamentowej legendy o Tobiaszu. Jak pisze, to właśnie tego dnia Tobiasz wykąpał się w Tygrysie, gdzie za radą archanioła Rafaela odkrył rybę, której wnętrzności wyleczyły jego ojca ze ślepoty

[madohora]

[madohora]

Na drzewko kupalne, w zależności od regionu, wybierano młodą brzozę, wierzbę, klon, świerk lub ścięty wierzchołek jabłoni. Dziewczęta ozdabiały go wieńcami, polnymi kwiatami, owocami, wstążkami, a czasem świecami; następnie zabierały go poza wioskę, wbijały w ziemię na polanie i tańczyły, chodziły i śpiewały wokół niego. Później chłopcy dołączali do zabawy, udając, że kradną choinkę lub ozdoby z niej, przewracają ją lub podpalają, a dziewczynki ją chroniły. Na koniec wszyscy razem mieli utopić choinkę w rzece lub spalić ją w ognisku

[madohora]

Z nazwą święta związane są nazwy niektórych roślin, np. czes. kupadlo „stokłosa”, „kanianka koniczynowa”, kupalnice „jaskier”, pol. kupalnik „Arnica”, ukr. dial. kupała „mniszek pospolity”, „podbiał”, ros. kupało „jaskier ostry”

[madohora]

Na Podolu w dzień św. Jana zbierano kwiaty konopi („kaszkę”) i rozsypywano je przed wejściami do domów i obór, aby zagrodzić czarownicom drogi. Aby uniemożliwić czarownicom ich kradzież i wjechanie na Łysą Górę (żaden koń nie wróci stamtąd żywy), konie muszą zostać zamknięte. Białorusini wierzyli, że podczas Nocy Kupały domowiki ujeżdżały konie i torturowały je

[madohora]

Dodatkowo do powstania legendy o perunowym kwiecie (napięcie w przyrodzie podczas burz miało sprzyjać kwitnieniu tej rośliny) przyczynić się mogły gatunki paproci zwane potocznie „paprociami kwitnącymi”, jak np. gatunki podejźrzona, których drobne sporonośne liście zebrane w obfite grona na wydłużonych łodygach sprawiają wrażenie gron kwiatowych (tym bardziej, że rośliny te mają inne liście bez zarodni). Tym samym szukanie i znajdowanie „kwiatu paproci”, choć utrudnione podmokłym gruntem i nocą, wcale nie było skazane na niepowodzenie

[madohora]

PĄCZKI Z BEKONEM

1 opakowanie (1/4 uncji) suchych drożdży aktywnych lub 2 1/4 łyżeczki
1/4 szklanki letniej wody
3/4 szklanki gorącego mleka​
1/4 szklanki (4 łyżki) niesolonego masła
1/4 szklanki cukru
1 łyżeczka soli
1 duże jajko , roztrzepane
3 1/2 szklanki mąki uniwersalnej
Olej do smażenia
Do polewy i boczku:
6 plasterków boczku , chrupiącego i posiekanego
2 szklanki cukru pudru
3 łyżki mleka
1 łyżeczka aromatu klonowego
1 łyżeczka ekstraktu waniliowego
1 łyżka syropu klonowego
1 łyżka niesolonego masła , roztopionego

Rozpuść drożdże w letniej wodzie.
Wymieszaj zagotowane mleko (uważaj, żeby się nie zagotowało!), cukier, masło i sól. Odstaw do ostygnięcia, aż będzie letnie.
Wlej mieszankę mleczną do miski miksera. Dodaj szklankę mąki i wymieszaj.
Dodaj rozmiękczone drożdże i roztrzepane jajko.
Dodaj pozostałą mąkę.
Ciasto będzie miękkie. Używając końcówki mieszającej, zagniataj ciasto, aż będzie gładkie i satynowe (około 5 minut).
Umieść ciasto w natłuszczonej misce (obróć ciasto w misce, aby natłuścić wszystkie jej boki)
Przykryj ściereczką i odstaw do wyrośnięcia, aż podwoi swoją objętość. Powinno to zająć około godziny.
Uderz ciasto pięścią i odstaw do wyrośnięcia na kolejne 30 minut.
Pokrój ciasto na dwie kulki. Rozwałkuj każdą kulkę na prostokąt o grubości około 1,25 cm. Pokrój każdy prostokąt na 6 prostokątów.
Rozłóż batoniki na kawałku papieru pergaminowego. Przykryj i pozostaw do wyrośnięcia na kolejne 30 minut.
Rozgrzej olej w dużym garnku żeliwnym lub garnku o grubym dnie do temperatury 190°C.
Smażyć około 2 batony na raz, aż będą brązowe z każdej strony.
Osącz na ręcznikach papierowych, a następnie połóż na kratce do studzenia.
Wymieszaj trzepaczką wszystkie składniki lukru.
Pozostaw pączki do całkowitego ostygnięcia, a następnie posmaruj każdy batonik lukrem.
Na koniec posyp boczkiem.
Podawaj i delektuj się!

[madohora]

Noc Iwana Kupały to podobno jedyny czas w roku, kiedy kwitną paprocie . Wierzy się, że każdy, kto znajdzie kwiat paproci w dniu Iwana Kupały, będzie mógł wykorzystać jego kwiat do odnalezienia wszystkich skarbów ukrytych w ziemi. Z tego powodu wielu ludzi przeszukiwało lasy w poszukiwaniu kwitnących paproci w dniu Iwana Kupały. W noweli Mikołaja Gogola „Wieczór Iwana Kupały” młody mężczyzna znajduje kwiat paproci, który jednak sprowadza na niego klątwę. Sabat czarownic w dniu Iwana Kupały zainspirował Modesta Musorgskiego do skomponowania poematu symfonicznego „Noc na Łysej Górze ”.

[madohora]

Jak wiadomo, a zwyczaj ten jest dobrze zachowany do dziś, główną atrakcją wieczoru w Noc Kupały są skoki przez ognisko.Jednak samotne kobiety również mają wiele do zrobienia w to święto. Aby oczarować ukochaną osobę, nieszczęśliwie zakochanym zaleca się trzykrotne okrążenie pola żyta o północy w dniu Iwana Kupały. Najlepiej nago. Podczas gdy naga piękność będzie biegać, jej ukochany będzie o niej śnił, a rano uświadomi sobie, że to ona jest tą jedyną, której szukał przez całe życie.

[madohora]

Na BiałorusiW przeddzień Dnia Iwanowa, o zachodzie słońca, wbijają w ziemię pal; otaczają go słomą i konopiami, a na nim kładą wiązkę słomy, zwaną Kupałą. Gdy tylko zapada zmrok, zapalają słomę, rzucają na ogień gałązki brzozy i zaczyna się zabawa. W niektórych częściach Białorusi, o świcie Dnia Iwanowa, przyjaciele wybierają spośród siebie najpiękniejszą dziewczynę, rozbierają ją do naga, oplatają od stóp do głów wieńcami i kwiatami, zawiązują jej oczy i prowadzą do lasu, gdzie ona, nazywana teraz Dżewko-Kupałą, rozdaje przygotowane wcześniej wieńce, a wokół niej tańczy wesoły krąg. Ten, kto dostanie świeży wieniec, będzie żył dostatnio i szczęśliwie, w małżeństwie, ale ten, kto dostanie zwiędły wieniec, nie będzie miał majątku i będzie żył nędznie.

[madohora]

Iwana Kupały wrzucano do rzeki brzozowy wieniec: jeśli zatonie, oznacza to śmierć; jeśli wypłynie na powierzchnię, oznacza to małżeństwo; jeśli wyrzuci na brzeg, oznacza to niezamężność.

[madohora]

Dzień Świętego Jana ( znany również jako Noc Świętojańska , Święto Świętego Jana, a w przeszłości jako Letnie Boże Narodzenie ) to święto upamiętniające narodziny Jana Chrzciciela, przypadające 24 czerwca. Data ta jest ściśle związana z letnim przesileniem , które przypada między 20 a 22 czerwca , tak jak Boże Narodzenie jest ściśle związane z przesileniem zimowym 21 grudnia (na półkuli północnej ). Wigilia Nocnego Przesilenia przypada na noc poprzedzającą Dzień Świętego Jana, między 23 a 24 czerwca.

[madohora]

W Kościele katolickim dzień św. Jana obchodzi się jako uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela . Datę tę można znaleźć także w kalendarzach innych kościołów, np. w Księdze Liturgicznej Kościoła Ewangelickiego

[madohora]

Według folkloru, ognisko przesilenia letniego miało odpędzać demony , które sprowadzały choroby, krzywdziły zwierzęta gospodarskie lub prowadziły do ​​deformacji dzieci. Sugerują to również słomiane kukły wrzucane do ognia w niektórych regionach („Hanslverbrennen”). Wierzono również, że ognisko to zapobiega szkodom wyrządzanym przez grad , dlatego ognisko przesilenia letniego nazywane jest czasem ogniem gradowym . Zwyczaj ten prawdopodobnie ma swoje korzenie w ogromnej popularności świętego. Ogniska przesilenia letniego, w różnych formach, można spotkać niemal w całej Europie. Najbardziej wysunięte na południe święto przesilenia letniego z ogniskiem przesilenia letniego od dawna odbywało się w Alicante ; dziś odbywa się w Torrevieja .

[madohora]

W przeszłości ludzie wiązali tzw. „bukiety św. Jana”, zazwyczaj składające się z siedmiu ziół, i umieszczali je w wazonie. Wierzono, że zioła mają szczególnie silne właściwości lecznicze w dzień św. Jana. Istnieje również zwyczaj umieszczania bukietu św. Jana pod poduszką w noc poprzedzającą dzień św. Jana, aby zapewnić sobie szczęście w miłości. Czasami robiono również tzw. „wianki św. Jana”. Zazwyczaj składały się one z siedmiu ziół i wisiały w domu przez cały rok.

[madohora]

Tego dnia w Niemczech kończy się sezon szparagowy i sezon zbiorów rabarbaru

[madohora]

[madohora]

W Casel koło Drebkau dolnołużycki zwyczaj Johannisreiten (jazdy św. Jana) obchodzony jest w niedzielę około 24 czerwca

[madohora]

W mieście Monschau zamiast 1 maja obchodzony jest Noc Świętojańska. Wieczorem kawalerowie jeżdżą z głośną muzyką w specjalnie zbudowanych na tę okazję przyczepach ciągniętych przez traktory , ustawiając przed domami swoich ukochanych „drzewo świętojańskie”

[madohora]

We Francji święto św. Jana często nazywane jest w skrócie „Saint-Jean”. Zwyczaje regionalne różnią się, a czasami obchody odbywają się w kolejny weekend. Od 1834 roku Francuzi z Kanady obchodzą dzień św. Jana jako święto narodowe. W 1908 roku papież Pius X ogłosił św. Jana Chrzciciela patronem Francuzów z Kanady. Od 1977 roku dzień św. Jana jest świętem państwowym w prowincji Quebec

[madohora]

W Brazylii , szczególnie na północnym wschodzie, święto obchodzone jest pod nazwą São João . Głównymi ośrodkami tego drugiego co do ważności święta po karnawale są miasta Caruaru w Pernambuco i Campina Grande w Paraíbie . Ponieważ święto zbiega się ze zbiorami kukurydzy, spożywa się liczne dania z kukurydzy (ciasta, puddingi, zupy i kukurydzę w kolbach grillowaną na ogniskach ). Wśród bogatych przedstawień kulturalnych dominują tańce Forró i Pastoril . W São João kobiety zazwyczaj noszą kolorowe, zwiewne suknie, a mężczyźni noszą kraciaste koszule i słomkowe kapelusze.

[madohora]

Dzień Świętego Jana jest tradycyjnie uważany za dzień o ogromnym znaczeniu dla rolnictwa i pogody. Dlatego też poniższe rośliny wskaźnikowe i zwierzęta w fenologii tradycyjnie otrzymały nazwy od tego dnia

[madohora]

Kwiat świętojański i świeca świętojańska – na terenach wiejskich, zwłaszcza w Bawarii, arnika pospolita (Arnica montana) nosi zwyczajową nazwę kwiat świętojański, a dziewanna – świeca świętojańska. Obie nazwy pochodzą od faktu, że rośliny te kwitną w okolicach dnia św. Jana.

[madohora]

Znakiem zbliżającej się fali ocieplenia po dniu św. Jana jest pojawienie się rojów świetlików pod koniec czerwca. Świetliki wylatują w tym czasie w celu godów tylko wtedy, gdy pogoda ma pozostać stabilna i ciepła przez dłuższy czas. W przeszłości rolnicy rozpoczynali więc zbiór siana po zauważeniu rojów świetlików, ponieważ mogli być pewni, że uda im się zebrać siano bez zaskoczeń ulewnymi deszczami.

[madohora]

Zwłaszcza na łąkach utrzymywanych w sposób zbliżony do naturalnego, dzień św. Jana jest zazwyczaj zalecany jako najwcześniejszy termin rozpoczęcia sianokosów i koszenia roślin łąkowych. Pozwala to dzikim kwiatom i trawom na swobodne wysiewanie, a ptakom gniazdującym na ziemi na wychowanie potomstwa. Owady i pająki również mają wystarczająco dużo czasu na pomyślne rozmnażanie. Wszystko to w istotny sposób przyczynia się do ochrony gatunków i zachowania bioróżnorodności w Europie.

[madohora]

[madohora]

Według wielu badaczy Noc Kupały jest schrystianizowanym prasłowiańskim lub wschodniosłowiańskim świętem letniego przesilenia. Według Nikołaja Galkowskiego „Noc Kupały łączyła dwa elementy: pogański i chrześcijański”. Pogląd na przedchrześcijańskie pochodzenie święta krytykują historyk Władimir Petrukhin i etnograf Aleksander Strakhov . Natomiast według Andrzeja Kempinskiego „Pozorna ambiwalencja (męski-żeński, opał-drewno, światło-ciemność) wydaje się świadczyć o starożytnym pochodzeniu święta, łagodząc sprzeczności dualnego społeczeństwa”. Według Holobuts'ky'ego i Karadobri, jednym z argumentów za starożytnością święta jest wytwarzanie ognia przez tarcie.

[madohora]

Od XVII wieku źródła sugerują, że święto jest poświęcone bóstwu Kupale , któremu Słowianie mieli oddawać cześć. Jednak współcześni badacze zaprzeczają istnieniu takiego bóstwa.

[madohora]

O obchodach Nocy Kupały wspomina Kronika Hustyna (XVII w.):
Tę Kupałę... upamiętnia się w wigilię Narodzenia Jana Chrzciciela... w następujący sposób: Wieczorem zbierają się proste dzieci obojga płci i robią wianki z trujących ziół lub korzeni, a te, które są okryte ubraniami, podpalają, a następnie kładą zieloną gałązkę i trzymając je za ręce tańczą wokół ognia, śpiewając swoje pieśni... Potem przeskakują przez ogień...

[madohora]

W niektórych częściach ukraińskiej i białoruskiej tradycji dopiero po Kupale zaprzestano śpiewania wesnianky . Słowianom wschodnim i zachodnim zabraniano spożywania wiśni przed tym dniem. Słowianie wschodni wierzyli, że kobiety nie powinny jeść jagód przed dniem św. Jana, gdyż groziło to śmiercią ich małych dzieci.

[madohora]

Poświęcenie pierwszych owoców dojrzewających w tym czasie mogło przypadać na święto Nocy Kupały.

[madohora]

Obowiązującym zwyczajem w tym dniu były masowe kąpiele. Wierzono, że w tym dniu wszystkie złe duchy opuszczają rzeki, dzięki czemu można było bezpiecznie pływać aż do dnia Eliasza . Ponadto woda Nocy Kupały miała właściwości rewitalizujące i magiczne.

[madohora]

[madohora]

Na Białorusi Polacy galicyjscy i Słowacy karpaccy nazywali ogniska chrzcielne Sobótkami , od zachodniosłowiańskiej soboty , „dniem odpoczynku”

[madohora]

Wierzono, że każda roślina nadaje wieńcowi szczególne właściwości, a sposób jego wykonania – skręcanie i tkanie – dodaje symboliki. Wieńce często wykonywano z gałązek barwinka , bazylii , pelargonii , paproci , róż , jeżyn , dębu , brzozy itp . [

[madohora]

Słowianie wierzyli, że tylko raz w roku, w dzień św. Jana, zakwita paproć . Ten mityczny kwiat, nieistniejący w naturze, ma obdarzać tych, którzy go zerwą i zachowają przy sobie, cudownymi mocami. Według wierzeń, posiadacz kwiatu staje się jasnowidzem, rozumie mowę zwierząt, widzi wszystkie skarby, bez względu na to, jak głęboko się znajdują w ziemi, i wchodzi do skarbców bez przeszkód, trzymając kwiat na zamkach i zasuwach (muszą się przed nim rozpaść), włada nieczystymi duchami, włada ziemią i wodą, staje się niewidzialny i przybiera dowolną postać .

[madohora]

Wierzono, że w Noc Kupały wszystkie złe duchy budzą się do życia i szkodzą ludziom że należy strzec się „psot demonów – domowych , wodnych , leszych , rusałków ”.

[madohora]

Na Ukrainie i Białorusi płonącym głowniom z ogniska Kupały przypisywano magiczną moc. Na zachodnim Polesiu młodzi ludzie wyciągali żagle z ognia, biegali z nimi jak z pochodniami, machali nimi nad głowami, a następnie rzucali je w pola, „aby chronić plony przed złymi mocami”

[madohora]

Stoglav (zbiór uchwał synodu stoglawskiego z 1551 r.) potępia także hulanki podczas Nocy Kupały, które wywodzą się zpogaństwa „ hellenistycznego

[madohora]

W Rosji dzień ten nazywany jest różnie, m.in. Iwanow день, Иванщина, Ивана Купалы lub Купала na Ukrainie Ніч на Купала (Nič na Kupała) lub po prostu Купало/Купайло (Kupalo/Kupajło), na Białorusi Купалле (Kupallje). W Polsce święto to nazywa się kupała lub kupąła , ale także sobótka , nazwa ta być może wywodzi się od soboty, która była w Polsce tradycyjnym dniem niepohamowanej zabawy i kojarzona jest ze świętą śląską górą Sobótką . Polskie wianki również nawiązują do pogańskiej tradycji obchodzenia przesilenia letniego. Święto znane jest również w Bułgarii jako Iwan-den , w Serbii jako Iwan-dan , a w Słowenii jako kres .

[madohora]

Podobnie jak w przypadku wielu innych słowiańskich świąt przesilenia letniego, normy wierności i czystości zostały tymczasowo porzucone , czemu władze kościelne sprzeciwiały się gorliwie aż do czasów nowożytnych. Typowym daniem podczas tego święta jest leszcz , a mityczny kwiat paproci był pożądany .

[madohora]

Sobótki to nazwa dawnych słowiańskich obrzędów i ogniska, które palono w Noc Kupały. Tańczono wokół nich i skakano, aby oczyścić się od złej energii. Ta wieś musiała więc być ważna w kontekście obchodzenia pogańskich walentynek.

[madohora]

Oczepiny – pikantne gry weselne
Jeśli kiedykolwiek zdarzy ci się być na polskim weselu i usłyszysz słowo oczepiny, możesz uciekać albo zostać, ale jeśli zostaniesz, najprawdopodobniej znajdziesz się w sytuacji, w której weźmiesz udział w weselnej grze wykraczającej daleko poza twoją strefę komfortu.

[madohora]

Ale każda kobieta, niezależnie od statusu społecznego, mogła stać się Strzygą. Niektóre uważano wręcz za skazane na to – na przykład te, które urodziły się z dwoma rzędami zębów. Osoba zaatakowana przez demona często umierała lub przynajmniej czuła się w rezultacie bardzo osłabiona. To właśnie dzikość tej istoty prawdopodobnie skłoniła Andrzeja Sapkowskiego do wybrania jej na głównego wroga w jego pierwszym opowiadaniu o Geralcie z Rivii, Wiedźminie z 1986 roku .

[madohora]

🟠🟠🟠🟠

[madohora]

Według dawnych opowieści na szczycie Diablaka stał zamek, w którym mieszkał sam diabeł. Dziś zamku już nie ma, zostały z niego tylko rozsypane na szczycie góry kamienie. Słowianie wierzyli, że na jej wierzchołku mieszka bóg zła, mrocznej magii i wojny – Czarnobóg. Inne opowieści głoszą, że góra powstała z kamieni lub śmieci wysypanych przed chatą przez olbrzymkę.

[madohora]

Chiromancja
Autor: Franciszek Dionizy Kniaźnin

Cóż to, ma pani, wróżką być żądasz?
Do czegóż ta ci ciekawość służy?
Pilno raz na raz w dłoń mi zaglądasz;
Cóż twa kabała stąd mi wywróży?
Chociaże nie wiem, co dłoni na mej
Postrzegać okiem i zważać raczysz;
I dziś i jutro w tej dłoni samej
Też same krysy, ręczę, zobaczysz.
A choć z kabały wiele nakryślić
I wróżyć zechcesz nad moim losem,
Nie możesz tego mi się domyślić,
Jeśli ze złotym spotka mię trzosem.
Chceszli, Korynno! a tylko szczerze
Kabały tu mi pewniejszej użyć? -
Wróż z twego serca: dokąd się bierze,
I kto mu zechce uprzejmie służyć.

[madohora]

Nie bądź smutna, matko Midsummera,
złe lekarstwo Navy na Midsummer:
Trzy-dziewięć stosów lawy,
czterolistne jabłko.

[madohora]

Siostry poszły na łąki,
Nie czują już powrotu,
Czy pszczoła zatrzyma
małego syna Draveniekasa?

[madohora]

Bramy każdego są pomalowane,
Sąsiedzi nie są pomalowani;
Sąsiedzi to ślepi chłopcy,
Nie znają brzóz.

[madohora]

O mój Boże, mój mały cętkowany,
Kto napisał twój cętkowany?
Droga Māra napisała go,
Pasąc się świętego poranka.

[madohora]

Wy, dziewczęta, nie wiecie,
jakie krowy pasą się na pastwisku:
łaciate krowy, brązowe jałówki,
białe kozy w kącie.

[madohora]

W niektórych rejonach Bułgarii uważa się, że o świcie w dzień św. Jana na niebie pojawiają się trzy słońca, z których tylko centralne jest „nasze”, a pozostałe są jego braćmi – świecącymi w innych porach i nad innymi krajami.

[madohora]

Janīts osiodłał konia i
poszedł szukać córki pasterza;
Córki pasterza były mądre,
Stado pasterza było pośrodku,
Stado pasterza było pośrodku,
Stado pasterza było przy drodze.

[madohora]

Kto rzucił to złoto
w pole żyta Janitiego?
Bóg rzucił złoto,
pragnąc czystego chleba.

[madohora]

Dobry wieczór, pole żyta,
Jak Bóg ci pomógł?
Jak Bóg pomógł ci
powitać Noc Świętojańską?
Wczoraj szalała burza
nad kwiatami żyta;
Dziś dzieci maszerowały,
zbierając kwiaty na Noc Świętojańską.

[madohora]

Nad złotym groszkiem się pocę,
Nad srebrnym jeziorem;
Złoty groszek jest rozsypany
W spichlerzu synów narodów.

[madohora]

Czyje góry, czyje doliny,
czyje piękne dęby?
Góry Jana, doliny Jana,
piękne dęby Jana.

[madohora]

Pszczoła w środku lata, słońce w środku lata,
moja oblubienica w środku lata.
Słońce suszy siano,
Pszczoła zbiera kwiaty;
I tak jest z moją oblubienicą,
Pasącą łaciate krowy.

[madohora]

Słońce tyka, pszczoła tyka, tyka, tyka!
Słońce świeci, świeci,
świeci!
Pszczoła przynosi włosy, tyka kleszcz.

[madohora]

Provda provda, nava mala
Volūdena z ludu Vacu:
Kiedy zasiałem trawę,
ona urosła

[madohora]

Śpij, śpij, pani,
Cała robota wykonana:
Kogut skubał łuki,
Kot skubał pory
Koza obiera kapustę, Świnia gotuje kapustę ;
Staruszka , staruszka, zamiatała pokój

[madohora]

Dobry wieczór, mamo Johna.
Czy spodziewałaś się dzieci Johna?
Moje ręce są zmęczone
od siania lekarstwa dla Johna.

[madohora]

Kwitniemy w Noc Świętojańską
Z liśćmi dębu,
Z liśćmi dębu,
Z różami, makami.

[madohora]

Dūd, Dīven, do Tanclov
Lobus mižus w teirum;
That jis myusim zamožuaia
Shuos dienenis ziðuomu.

[madohora]

Daj ser tym, którzy mają mleko,
ja dałbym go tym, którzy mają; całe mleko krowie mi zostało tego lata.

[madohora]

Pomarszczony, pomarszczony -
Taki jest pokój Johna;
Przyszliśmy, dzieci Johna,
Aby wygładzić zmarszcz

[madohora]

PĄCZKI Z SERKA WANILIOWEGO

250 g serka homogenizowanego o smaku waniliowym
250 g mąki pszennej
2 jajka klasy L
łyżka octu
Dodatkowo:
olej do smażenia
cukier puder do dekoracji

Do miski wbij jajka, dodaj serek. Składniki zmiksuj. Wsyp mąkę, proszek do pieczenia, wlej ocet. Składniki zmiksuj do połączenia.
Do garnka wlej olej. Rozgrzej go aż będzie ładnie skwierczał (tłuszcz powinien osiągnąć temperaturę 180 stopni). Łyżką nakładaj ciasto, drugą łyżką zgarniaj ciasto z pierwszej łyżki i wrzucaj je na rozgrzany tłuszcz. Pączki z serka homogenizowanego smaż na złoty kolor z każdej strony.
Gotowe pączki z serka homogenizowanego wyjmij na talerz wyścielony ręcznikiem papierowym. Przed podaniem deser oprócz cukrem pudrem.

[madohora]

PĄCZKI

1 szklanka (250 ml) mleka
50 g świeżych drożdży
4 łyżki masła roztopionego i ostudzonego
4 łyżki cukru
4 szklanki mąki pszennej (typ 550)
szczypta soli
4 żółtka
2 łyżki spirytusu
smalec do smażenia
ulubiona konfitura do nadziewania
cukier puder

Do miski wsypać mąkę zrobić dołek dodać poruszone drożdże, łyżkę cukru; zalać ciepłym mlekiem i odczekać ok 10 minut, aż drożdże zaczną rosnąć. Po tym czasie dodać resztę składników i zagnieść ciasto; wyrabiamy tak długo, aż będzie odchodziło od ręki.
Miskę przykrywamy ściereczką, odstawiamy ciasto, aż dwukrotnie zwiększy swoją objętość.
Wyrośnięte ciasto wyjmujemy na stół, i formujemy pączki. Do środka dodając marmoladę. Układamy pączki na ściereczce przykrywamy drugą ściereczką i odstawiamy na ok 20 minut swoją objętość.
Smalec topimy w rondlu, jak się rozgrzeje, wrzucamy do niego pączki. Powinny swobodnie pływać. Smażymy z każdej strony po około 2 minuty. Po upieczeniu układamy na ręczniku papierowym, jak chwilkę przestygną oprószamy cukrem pudrem

[madohora]

OPONKI Z SEREM

250 g półtłustego twarogu
250 g mąki pszennej
100 g cukru
jajko klasy L
pół łyżeczki sody oczyszczonej
szczypta soli

Twaróg przełóż do miski i rozgnieć go widelcem. Następnie do rozgniecionego twarogu dodaj cukier, jajko, sól, mąkę i sodę oczyszczoną. Ciasto zagnieć dłońmi.
Wyrobione ciasto rozwałkuj na placek o grubości około 1 cm. Za pomocą szklanki wytnij okrągłe placki. W środku każdego placuszka wytnij okrągły otwór za pomocą np. zakrętki lub kieliszka.
Na patelni rozgrzej kostkę smalcu. Pączki serowe smaż z dwóch stron na złoty kolo
Usmażone oponki przed podaniem warto oprószyć cukrem pudrem.

[madohora]

Jānīts bił swoją żonę,
Która przyniosła dużo sera,
Która przyniosła dużo sera,
Która dawała klapsy maluchom.

[madohora]

★ Obwarzanki serowe z ajerkoniakowym sosem
Świetne na babskie spotkanie. Smakowity sos do oblizywania, ciepły i aromatyczny.

Przygotuj zaczyn z 5 dag drożdży, 2 łyżeczek cukru i 5 łyżek ciepłego mleka, odstaw do wyrośnięcia. W malakserze utrzyj 2/5 kostki miękkiego masła z 2 łyżkami cukru pudru, dodaj 1 ½ szklanki homogenizowanego serka, 3 żółtka roztrzepane, całe jedno jajko, łyżeczkę skórki otartej z cytryny, drożdżowy zaczyn, 2 szklanki przesianej mąki i szczyptę soli. Utarte ciasto wyłóż na blat oprószony mąką. Wyrabiaj przez 2-3 minuty, uformuj kulę, przykryj i zostaw do wyrośnięcia. Gdy podwoi objętość, chwilę wyrabiaj a następnie rozwałkuj na grubość około 0,3 cm, wykrawaj kółka, najpierw szklanką większe, a w nich kieliszkiem mniejsze, tak aby powstały krążki. Ułóż je na wysmarowanej tłuszczem blaszce, posmaruj roztrzepanym jajkiem i piecz w nagrzanym do 190°C piekarniku około 20 minut, aż się ładnie zrumienią. Przygotuj sos. Rozpuść proszek budyniu waniliowego w ½ szklanki zimnej wody, dodaj do 2 szklanek zagotowanego mleka, dokładnie wymieszaj, dodaj ½ szklanki ajerkoniaku i ziarenka wydrążone z laski wanilii. Zdejmij z ognia i ubijaj trzepaczką, aż masa będzie jednolita. Przelej do miseczki. Ostudzone obwarzanki maczaj w ciepłym sosie. Można oblizywać paluszki!

[madohora]

Pączki nie tylko w maśle!

Najlepszy do smażenia jest smalec, ale można go zastąpić niektórymi olejami (czystym rzepakowym, ryżowym lub winogronowym). Potem można je zlać i użyć ponownie.
Tłuszcz musi być dobrze rozgrzany, wtedy ciasta nie wchłaniają go tak dużo. Jak sprawdzić temperaturę? Oderwij kawałek surowego ciasta i wrzuć do garnaka.
Jeśli zacznie skwierczeć, wypłynie na wierzch i zezłoci się w ciągu minuty, możesz wkładać pączki lub faworki.
Smażone pyszności nie będą „piły” zbyt dużo tłuszczu, jeśli do ciasta dodamy trochę alkoholu, octu lub soku z cytryny.

[madohora]

Noc Kupały wypełniona jest rytuałami związanymi z wodą, ogniem i ziołami. Większość rytuałów Kupały odbywa się w nocy. Kąpiel przed zachodem słońca uważano za obowiązkową: na północy Rosjanie częściej kąpali się w łaźniach, a na południu w rzekach i jeziorach. Bliżej zachodu słońca, na wysokim terenie lub w pobliżu rzek, rozpalano ogniska. Czasami ogień rozpalano w tradycyjny sposób – pocierając drewno o drewno. W niektórych miejscach na Białorusi i Polesiu Wołyńskim ten archaiczny sposób rozpalania ognia na święto zachował się do początku XX wieku.

[madohora]

Zwyczaj publicznego potępiania i ośmieszania w dniu Nocy Kupały (także w dzień św. Jerzego i dzień Trójcy Świętej) jest dobrze znany. Krytyka i potępienie są zwykle skierowane do mieszkańców własnej lub sąsiedniej wsi, którzy naruszyli normy społeczne i moralne w ciągu ostatniego roku. To społeczne potępienie można usłyszeć w ukraińskich i białoruskich pieśniach, które zawierają motywy kłótni między dziewczętami i chłopcami lub mieszkańcami sąsiednich wsi. Potępienie i wyśmiewanie są wyrażane publicznie i służą jako regulator stosunków społecznych

[madohora]

Obowiązkowym zwyczajem tego dnia była masowa kąpiel. Wierzono, że w tym dniu wszystkie złe duchy wyjdą z rzek, więc można było bezpiecznie pływać aż do dnia Proroka Eliasza. Woda świętojańska posiadała również życiodajne i magiczne właściwości.

[madohora]

Ogniska rozpalano późnym wieczorem i płonęły one najczęściej do rana. W różnych tradycjach istnieją dowody na wymóg rozpalania ogniska Kupały „żywym ogniem”, wytwarzanym przez tarcie[; w niektórych miejscach ogień był przenoszony do domu i rozpalany w palenisku. Wszystkie kobiety z wioski musiały podejść do ognia, ponieważ każda, która nie przyszła, była podejrzewana o czary[70]. Wokół ogniska prowadzono korowód, tańczono, śpiewano pieśni kupalne, przeskakiwano przez ognisko: kto skoczy z większym powodzeniem i wyżej, będzie szczęśliwszy. Dziewczęta przeskakują nad ogniem, aby „oczyścić się i uchronić przed chorobami, zepsuciem, zaklęciami” oraz aby „rusałki nie atakowały i nie przychodziły w ciągu roku”. Dziewczynę, która nie przeskoczyła przez ogień, nazywano czarownicą (Słowianie Wschodni, Polska); oblewano ją wodą i biczowano pokrzywami, ponieważ nie została „oczyszczona” przez ogień chrzcielny. W guberni kijowskiej dziewczyna, która straciła dziewictwo przed zamążpójściem, nie mogła przeskoczyć przez ognisko podczas Nocy Kupały, ponieważ w ten sposób zbezcześciłaby

[madohora]

Na Białorusi, u galicyjskich Polaków i karpackich Słowaków ognie chrzcielne nazywano Sobótkami od zachodniosłowiańskiej soboty jako „dnia odpoczynku”

[madohora]

Wianek był obowiązkowym atrybutem zabaw. Wykonywano go przed świętem z dzikich ziół i kwiatów. Obrzędowe użycie wieńca kupalnego wiąże się również z magicznym rozumieniem jego kształtu, który zbliża go do innych okrągłych i perforowanych przedmiotów (pierścień, obręcz, bochenek itp.). Zwyczaje dojenia lub sączenia mleka przez wieniec, sięgania i przeciągania czegoś przez wieniec, patrzenia, nalewania, picia, mycia przez niego opierają się na tych atrybutach wieńca

[madohora]

Zgodnie z białoruskimi wierzeniami, zioła kupalne są najbardziej lecznicze, jeśli są zbierane przez „starych i młodych”, tj. starców i dzieci – jako najbardziej czyste (nie prowadzące życia seksualnego, nie mające comiesięcznego oczyszczania itp.)

[madohora]

[madohora]

Współcześni przedstawiciele Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego nadal sprzeciwiają się niektórym zwyczajom związanym z tym świętem. Jednocześnie, odpowiadając na pytanie dotyczące „przeplatania się” świąt chrześcijańskich i pogańskich, hieromnich Jow (Gumierow) wyraził opinię

[madohora]

Charakterystycznym znakiem Nocy Kupały są liczne zwyczaje i legendy związane ze światem roślin. Zieleń była używana jako uniwersalny amulet: wierzono, że chroni przed chorobami i epidemiami, złym okiem i zepsuciem; przed czarownikami i czarownicami, nieczystymi mocami, „chodzącymi” zmarłymi; przed naturalnymi piorunami, huraganami, ogniem; przed wężami i drapieżnymi zwierzętami, szkodnikami owadami, robakami. Jednocześnie kontakt ze świeżą zielenią postrzegano jako magiczny środek zapewniający płodność i pomyślną hodowlę bydła, drobiu, plony zbóż i warzyw

[madohora]

Nieustanne utrzymywanie się wśród ludzi niektórych zwyczajów związanych z Nocą Kupały nie świadczy o podwójnej wierze, lecz raczej o jej niepełności. Wszakże iluż ludzi, którzy nigdy nie uczestniczyli w tych pogańskich rozrywkach, ulega przesądom i mitologicznym ideom. Podstawą tego jest nasza upadła, skażona grzechem natura.

[madohora]

O Ślęży pisał kronikarz Thietmar, wspominając krótko, że tam właśnie czci się pogaństwo. Poza jego słowami mamy jednak też inne dowody. Po stronie południowej szczytu znajduje się fragment kamiennego wału kultowego, który prawdopodobnie otaczał niegdyś całą górę. W takim kręgu odprawiano prawdopodobnie święte obrzędy.

[madohora]

Dziewczynę, która nie przeskakiwała przez ogień, nazywano czarownicą (Słowianie wschodni, Polska); oblewano ją wodą i biczowano pokrzywami, ponieważ nie została „oczyszczona” ogniem chrztu

[madohora]

Na Ślęży znajduje się również kultowa rzeźba niedźwiedzia, którą wiąże się z pogaństwem, a poniżej szczytu i w Sobótce znajdziemy też inne posągi – panny z rybą, grzyba/mnicha i kolejnego niedźwiedzia.

[madohora]

Archeolodzy znaleźli na Ślęży różne pozostałości po magicznych obrzędach, np. słoneczne krążki. Jest duże prawdopodobieństwo, że na tym szczycie odbywały się rytuały związane z bóstwami żywiołów.

[madohora]

Kamienne kręgi w Odrach
Kolejne miejsce związane z pogańskim kultem leży na Kaszubach. To tu znajdują się kamienne kręgi Gotów. Ten lud przybył na polskie ziemie ok. 70 roku naszej ery ze Skandynawii. Nie wiemy za dużo o ich działalności, ale pozostawili oni po sobie wyjątkowe cmentarzyska.
W Odrach znajdują się kurhany, w których grzebano zmarłych oraz kamienne kręgi – wkopane w ziemię głazy skupione w okręgi dookoła steli. Jest tu 12 kręgów i 30 kurhanów. Archeologowie znaleźli tu również ozdoby i ceramikę.
Niektóre teorie mówią, że miejsca te służyły też do obserwacji gwiazd. Dzisiaj w rezerwacie odbywają się imprezy związane z Gotami.

[madohora]

Kurhany w Węsiorach
Cmentarzysko w Węsiorach to kolejny przykład obecności Gotów na Kaszubach. Tu również znajdują się kurhany oraz kamienne kręgi. Miejsce leży przy Jeziorze Długim, niedaleko Bytowa, trochę ponad 60 km od Gdańska.
Co ciekawe, do tej pory nie znaleziono śladów gockich osad. Powinny znajdować się w pobliżu cmentarzysk, a jednak – pozostały nam po nich tylko nekropolie.

[madohora]

Tajemnicza Wyspa Wolin
Według średniowiecznych kronik w Wolinie na Pomorzu znajdowała się niegdyś kącina, czyli słowiańska świątynia. Nie wiemy, komu oddawano tu cześć, natomiast według dawnych kronik czczono tu tajemniczą świętą włócznię o magicznej mocy. Świątynia miałaby znajdować się w południowej części miasta.

[madohora]

Rzeczywiście archeolodzy znaleźli tu miejsce, w którym kiedyś prawdopodobnie stała świątynia. Odkryto w nim drobne kości, ceramikę, a także miejsca, gdzie wbijano kiedyś słupy, być może rytualne. W pobliżu Wolina miała się również znajdować osada Wikingów – Jomsborg.

[madohora]

W Wolinie jest też Wzgórze Wisielców – na tym wzniesieniu o dość przerażającej nazwie odnaleziono średniowieczne kurhany z grobami różnych kultur, bo w mieście niegdyś mieli żyć zarówno Słowianie, jak i Wikingowie, a potem chrześcijanie niemieccy. Chowano tu więc i prochy i szkielety.

[madohora]

Dzisiaj w Wolinie znajduje się skansen Centrum Słowian i Wikingów, gdzie możecie zobaczyć rekonstrukcję średniowiecznej wioski. Co roku odbywa się tu też Festiwal Słowian i Wikingów, który przyciąga entuzjastów z całej Europy. Rekonstrukcje dawnych wydarzeń mogą przywrócić w to miejsce pogańskiego ducha dawnej Polski.

[madohora]

Niepokojąca Łysa Góra
O Łysej Górze od zawsze krążyły tajemnicze legendy o czarnej magii, sabatach i czarownicach. Co ciekawe, najprawdopodobniej było to rzeczywiście miejsce pogańskiego kultu. To drugi najwyższy szczyt Gór Świętokrzyskich.

[madohora]

Na szczycie znajduje się Sanktuarium, które ufundował według legendy Bolesław Chrobry, a według historyków Krzywousty na początku XII w.