yasmina1
20.02.02, 00:14
Cechy charakteru prawidłowego muzułmanina
Słowo Islam w j.arabskim oznacza „poprzez całkowite poddanie się jedynemu
Wzniosłemu Allachowi zyskanie szczęscia i pokoju.” Największy uczony religii
Ebu Hanife (niech pokój będzie z nim) opisał Islam jako: „poddanie się, bycie
posłusznym nakazom Wzniosłego Allacha.”
Jeśli dokładnie zbadamy powyższe opisy, to sami będziemy mogli stwierdzić,
jakie warunki powinien spełniać prawdziwy muzułmanin. Powtórzymy je tutaj
jeszcze raz:
Muzułmanin ma przede wszystkim czyste ciało i ducha. Najpierw opiszemy
czystość ciała:
Wzniosły Allach głosi w różnych miejscach św.Koranu: „Lubię czystych”.
Muzułmanin nie wchodzi do meczetu i do mieszkania w butach. W ich mieszkaniach
dywany, meble są bez kurzu, czyste. W mieszkaniu każdego muzułmanina znajduje
się łazienka. Ich bielizna i jedzenie są zawsze czyste, dlatego też mikroby
chorób nie znajdują u nich żadnego podłoża do rozwijania się.
W pałacu Wersal, z którego są tak dumni Francuzi, nie było wogóle łaźni.
„W średniowieczu w Paryżu mieszkający Francuz rano z powodu braku toalety
szedł do rzeki Sen razem z butelką na wodę i z butelką, do której opróżniał
mocz i tam najpierw pobierał wodę do picia, a potem wylewał swoje brudy.” Te
słowa zostały dokładnie wzięte z dzieła francuskiego pt. „L’Eau Potable” (Woda
pitna). Za czasów panowania Sułtana Sulejmana Kanuni (1520-1566) do Stambułu
przyjechał niemiecki zakonnik i napisał najprawdopodobniej w roku 967/1560
książkę, w której w ten sposób się wyraził: „Tutejsza czystość wprowadziła mnie
w zachwyt. Każdy człowiek myje się tutaj pięć razy dziennie. Wszystkie sklepy i
warsztaty są bardzo czyste. Na ulicach nie znajdzie się wogóle brudu. Na
ubraniach sprzedawców nie ma nawet najmniejszej plamki. Oprócz tego posiadają
oni pomieszczenia nazywane „hamam”, w których znajduje się gorąca woda i tutaj
przychodzący myją swoje ciała. Tymczasem u nas ludzie są brudni, nie potrafią
wogóle się myć.” W rzeczywistości kąpania się w Europie nauczono się wiele
wieków później od muzułmanów.
Niestety dzisiaj podróżujący obcokrajowcy po terenach krajów zwanych
muzułmańskimi piszą w swoich książkach w ten sposób: „Gdy udamy się do krajów
wschodnich, to najpierw dochodzi do nas zapach zepsutej ryby i śmieci. Wszędzie
jest brudno. Ulice są używane jak spluwaczki. Na każdym rogu ulicy można
napotkać na kupy śmieci i padlinę zwierząt. Człowiek brzydzi się podróżując po
takim wschodnim kraju i stwierdza, że muzułmanie nie są tak czyści, za jakich
sami siebie uważają.” Dzisiaj w państwach, które nazywane są islamskimi, tak
jak zepsuta jest wiedza o wierze tak i nie przywiązuje się większej wagi do
czystości. Jednak nie jest to wina religii islamskiej, tylko tych, co
zapomnieli o tym, że jedną z zasad Islamu jest czystość. Ubóstwo nie jest
powodem usprawiedliwienia brudu. Z pieniędzmi nie ma nic wspólnego zapluwanie
ulic, zanieczyszczanie otoczenia. Zachowujący się w ten sposób są nędznikami,
którzy zapomnieli o nakazie czystości Wzniosłego Allacha. Każdy muzułmanin,
jeśli dobrze pozna swoją religię i będzie ją szanował, to ten brud od razu
zniknie. Wtedy też obcokrajowcy, gdy będą zwiedzać kraje muzułmańskie, to tak
jak w okresie średniowiecza będą podziwiać czystość muzułmanów.
Prawdziwy muzułmanin dba oprócz czystości także o swoje zdrowie. Nie używa
alkoholu, który jest trucizną. Nie je mięsa wieprzowego, które z powodu
przeróżnych szkód i niebezpieczeństw jest zakazane. Zostało stwierdzone, że
bardzo niebezpieczny i śmiertelny wirus choroby AIDS, który jest szczególnie
spotykany u homoseksualistów, znajduje się w mięsie wieprzowym.
Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim) chwalił w przeróżny sposób
medycynę i tak np. „Istnieją dwie ważne nauki: nauka o ciele (medycyna) i nauka
o religii.” Znaczy to, że spośród wszystkich nauk najpotrzebniejsza jest nauka
chroniąca ducha, czyli wiedza religijna i nauka chroniąca ciało, czyli wiedza o
zdrowiu. W Islamie nakazane jest poznanie najpierw wiedzy o zdrowiu, ponieważ
wszystkie dobre czyny można dokonać tylko wtedy, gdy ciało jest zdrowe.
Dzisiaj we wszystkich uniwersytetach uczy się, że leczenie składa się z
dwóch części: pierwszą jest higiena-chronienie zdrowia, drugą zaś terapia-
leczenie. Ta pierwsza jest ważniejsza. Chronienie ludzi przed chorobami,
utrzymywanie ich w zdrowiu jest pierwszym obowiązkiem medycyny. Terapia nie
jest zawsze w stanie zaszłe szkody zlikwidować i chorego całkowicie wyleczyć.
Właśnie dlatego w Islamie pierwszym obowiązkiem lekarzy jest zagwarantowanie
higieny. W dziele pt. „Mewahib-i Ledunniye” w drugiej części zostało
udowodnione licznymi świętymi wersetami, że św.Koran poleca medycynę.
Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim) utrzymywał kontakt z Imperatorem
Bizancjum Herakliuszem. Korespondowali oni ze sobą i wysyłali sobie nawzajem
posłów. Pewnego razu Herakliusz wysłał Prorokowi wiele prezentów. Jednym z
tych prezentów był lekarz. Lekarz zwrócił się do Proroka Muhammeda (niech pokój
będzie z nim) z tymi słowami: „Panie! Imperator wysłał mnie do was, bym wam
służył. Będę leczyć waszych chorych za darmo.” Prorok Muhammed (niech pokój
będzie z nim) zgodził się na to. Nakazał swoim ludziom, by przygotowali
lekarzowi dom. Codziennie przynoszono mu smaczne jedzenie, napoje. Minęły dnie,
miesiące. Nikt z muzułmanów nie przyszedł do lekarza. Doktor zawstydził się i
udał się do św.Proroka mówiąc: „Panie! Przybyłem tutaj, by wam służyć. Do
dzisiaj nie przyszedł do mnie żaden chory. Siedziałem bezczynnie, jadłem,
wypoczywałem. Proszę, zezwólcie mi wrócić do mojej ojczyzny.” Na to
odpowiedział mu Prorok Muhammed (niech pokój będzie z nim): „Rób jak chcesz!
Jeśli postanowisz pozostać tutaj, to naszym muzułmańskim obowiązkiem jest
gościom służenie i goszczenie ich. Jeśli odejdziesz, to życzymy tobie
szczęśliwej drogi. Jednak wiedz też o tym, że jeśli nawet przez długie lata
tutaj pozostaniesz to i tak do ciebie nie przyjdzie żaden chory. Moi towarzysze
łatwo nie zachorują. Islam ukazał drogę chronienia się przed chorobami. My
zwracamy wielką uwagę na czystość. Do stołu siadamy, gdy jesteśmy głodni i
przed nasyceniem wstajemy.”
Te słowa wypowiadając nie chcemy powiedzieć, że muzułmanin wogóle nie
choruje. Jednak muzułmanin, który uważa na swoje zdrowie i czystość, pozostaje
długo zdrowy i łatwo się nie rozchoruje. Śmierć jest rzeczywistością. Nikt od
niej się nie uratuje i w końcu wskutek jakiejkolwiek choroby umrze. Jednak
chronienie zdrowia do przyjścia śmierci można uzyskać tylko poprzez
przestrzeganie zasad islamskich i czystości.
W średniowieczu, podczas najpopytniejszych czasów Chrześcijaństwa,
największymi uczonymi w medycynie byli tylko muzułmanie i chrześcijanie
przyjeżdżali do Andaluzji (Endulus), by tam na islamskich uniwersytetach
studiować medycynę. Szczepionkę ospy odkrył turecki muzułmanin. Od Turków
poznał to Jenner i w roku 1211/1796 przywiózł ją do Europy. Został on
niesprawiedliwie nazwany „odkrywcą szczepionki ospy.” Nie powinno się
zapomnieć, że w Europie panowały w tamtych czasach wielkie epidemie. Król
francuski Louis XV zmarł na ospę w roku 1774. W Europie przez długie okresy
czasu panowały epidemie dżumy i cholery. Gdy Napoleon I w roku 1212/1789
otoczył twierdzę Akka, to w armii zapanowała dżuma i będąc bezradnym wobec tej
choroby zmuszony był prosić o pomoc swoich wrogów tureckich muzułmanów. W
tamtych czasach w opublikowanym francuskim dziele jest tak napisane: „Turcy
przyjęli nasze prośby i wysłali lekarzy. Byli to bardzo czysto ubran
