lech.junosza
12.07.14, 09:03
Kim są tak naprawdę ministrowie i inni członkowie nowego rządu Ukrainy demaskują publicyści – m.in. ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski oraz Anna Raźny z portalu www.konserwatyzm.pl.
Anna Raźny zwraca uwagę na to, że „istotną siłą rewolucji ukraińskiej były i są neonazistowskie środowiska skupione w Swobodzie i Prawym Sektorze”. Poza tym - według publicystki - lider Prawego sektora Dmytro Jarosz ma powiązania z terrorystami czeczeńskimi, a na euromajdanie polscy politycy wyparli się pamięci o rzezi wołyńskiej i ten akt zdrady jej ofiar powtórzyli w Sejmie III RP.
Swoboda odwołuje się do ideologii Stefana Bandery, który odpowiada za masakrę Polaków na Wołyniu. To Bandera był przywódcą UPA. Swoboda chce też rewizji granicy polsko-ukraińskiej. Chce przyłączenia do Ukrainy niektórych polskich powiatów, w tym Przemyśla.
Z kolei Ołeh Tiahnybok, który jest szefem Swobody jawnie głosi, że wytyczone dla Ukrainy granice są niesprawiedliwe. Tymczasem ma on szansę wygrać wybory prezydenckie, które mają być przeprowadzone w maju.
Dmytro Jarosz, lider tzw. Prawego Sektora być może zostanie - jak sugeruje "Washington Times" - szefem nowej bezpieki. To przerażająca wizja, bo - jak czytamy w wikipedii - Prawy Sektor to ugrupowanie nacjonalistyczne, składające się przede wszystkim z młodzieżowych organizacji o ultraprawicowych i neonazistowskich poglądach.
Ks. Isakowicz-Zaleski zwraca uwagę na to, że „nowymi ministrami zostało kilka osób ze środowisk oddających cześć ideologii Stepana Bandery i UPA”. Zdanie o ich poglądach i dokonaniach cytuje za Wikipedią. I tak:
Premier Arsen Jaceniuk – uwielbia UPA, został prezesem zarządu Fundacji Open Ukrainie, która zainicjowała konkurs „Wspólna historia – wspólna przyszłość”, będący początkiem kampanii informacyjnej na wschodniej Ukrainie, mówiącej o działalności żołnierzy UPA.
Wicepremier Ołeksander Sycz – zajmuje się badaniami nad życiem i działalnością Stepana Łenkawskiego, ideologa Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN), autora „Dekalogu ukraińskiego nacjonalisty”. Sam aktywnie uczestniczył w hucznych obchodach 102. rocznicy urodzin Stepana Bandery na zachodzie Ukrainy. Nazywał region karpacki „banderowską krainą”, a radnych samorządów regionu wzywał do stania się „duchowymi i urzędowymi banderowcami”.
Minister ds. integracji z UE Borys Tarasiuk – kiedyś pracował w dyplomacji radzieckiej, m.in. w przedstawicielstwie przy ONZ w Nowym Jorku. Według ks. Isakowicza-Zaleskiego na takim stanowisku trzeba było być albo funkcjonariuszem KGB lub osobą akceptowaną przez KGB. W niepodległej Ukrainie fascynował się UPA. A w październiku 2007 r. wezwał prezydenta do wydania dekretu uznającego UPA za stronę walczącą o niepodległość państwa.
Minister środowiska Andrij Mochnik – to aktywny polityk neobanderowskiej „Swobody”, który wraz z Ołehem Tiahnybokiem i Ołeksandrem Syczem zwracał się do prezydenta Wiktora Juszczenki w 2009 r. o nadanie Banderze tytułu bohatera narodowego Ukrainy.
Ołeh Tiahnybok, lider Ogólnoukraińskiego Zjednoczenia Swoboda – gdy Swoboda wygrała wybory lokalne w obwodach zachodniej Ukrainy, ogłosił, że będzie starał się o rozszerzenie granic państwa ukraińskiego – oczywiście w kierunku zachodnim, czyli Polski! Rzekomo dlatego, że obecne są „niesprawiedliwe”.
