Polscy politycy o ukraińskich wyborach

[wojtek.skrzypczak]

Juszczenko, Juszczenko !!!

[Gość: upr]

wojtek wojtek!!!

Czas rozpocząć akcję jesienne przemeblowania!

[emerytka.z.rzeszowa]

"Powoli wszystko staje się jasne... Wiedzona złym przeczuciem zapraszam do domu
zięcia Krzysztofa wraz z konkubiną Katarzyną (oboje pomagają mi w działalność
ideologicznej), pomieszkującyh aktualnie w Przeworsku. Dzwonię na telefon
stacjonarny, drrrryn: - Przyjeżdżajcie natychmiast! Na Ukrainie są nowe fakty,
do których trzeba się jakoś ustosunkować.
- Jasne, mamo - odpowiada Krzysztof i rzuca słuchwaką. - Przyjeżdżamy!

Oboje ubierają się w ciepłe palta, zakładają skarpety, opatulają wełnianymi
szalikami (zięć czerwonym, konkubina różowym), wsiadają do passata i pędzą 100
km/h by się ze mną spotkać. Po 40 muinutach są już z kwiatami i czekoladkami.
Chryzantemy, w sam raz na dzisiejsze święto. Czekoladki wedlowskie z alkoholem.
- Nie trzeba było, ale siadajcie, mamy ważne kwestie do omowienia...

***

- Sprawa jest gardłowa. Na Ukrainie władzę przejmują siły międzynarodowej
reakcji. Mam wyniki z ostatniej chwili. Dla patriotów ukraińskich nie są one
pomyślne, tracą ok. 6-8 pkt. w stosunku do...
- Mamo, uspokój się, być może jeszcze się uda co nieco... Wiesz...
- Nic z tego, tu różnica naprawdę jest duża, społeczeństwo wygłupiło się, na
domiar złego Juszczenko rozdawał darmowy salceson przed lokalami w Kijowie, to
mu zapewniło zwycięstwo... Kolor pomarańczowy podziałał na podświadomość
obywateli...
- Co robić?
***

Po sześciu minutach wpadam na pomysł. Przypominam sobie o czym rozmawialiśmy z
generałem Antonowem podczas mego pobytu w Moskiwe w 2003 roku. Wtedyśmy wszyscy
byli jeszcze dobrej myśli, mówiło się o reformie konstytucyjnej, jednak...

Wyjmuję z mojej szufladki z drewna mahoniowego różowy ołówek, jakim zapisywałam
swe notatki ideologiczne w latach siedemdziesiątych (tłuste czasy Breżniewa).
Wiercę się niespokojnie na krześle, zięć proponuje mi szklaneczkę:
- Nie pogardzę - odpowiadam pewnie.

W piwnicy odnajduję mapy sprzed parunastu lat, dobieram się do książek
składowanych w drewnianej skrzynce zabitej gwoździami i zaklejonej taśmą
norweską.

- Mamy mapę Ukrainy!
- Zgadłeś, trzeba szybko pracować!

Na mapie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej kręślę, skreślam,
ścieram gumką myszką. Po paru minutach - mam!

- Trzeba przywrócić granice ukraińskie z 1772 roku, posumowuje zięć Krzysztof
moje wywody. I iść z tym na Kreml do Putina, niech wykonuje, w końcu masz z
nimi dobre kontakty... I nawet w wojsku radzieckim służyłaś parę lat...
- W stopniu podporucznika - uściślam.

Tak jest! Zatemperowawszy ołówek, zaczynam kreślić. Dobieram się do rzeki
Dniestr, nie mogę oderwać kredki od jej wzburzonych brzegów, od jej fal
porywistych, wreszcie udaje się i ruszam. Krążę z uporem maniaka wokół Bałty,
oczyma duszsy mojej widzę Kozaków, uganiających się za jakimiś dziewczynkami,
mijam Humań znany z rzezi żydowskich mieszkańców, zostawiając go po stronie
ukraińskiej, bo antysemici jeszcze z nich więksi niż Rosjanie i Polacy razem
wzięci. Kirowohrad ze względu na symboliczną nazwę i całą masę przemysłu
ciężkiego i odzieżowego, ląduje po stronie Federacji Rosyjsko-Ukraińskiej
(nowego tworu, dzięki któremu tow. Putin utrzyma się u władzy kolejne dwie
kadencje, tym razem siedmioletnie). Docieram do Czerkas, znanych ze spotkania
Katarzyny II z królem Stasiem. Daruje je Rosjanom z sympatii do nich, choć
powinny należeć do Ukraińców, tak było przed rozbiorami. W zamian za to
wychylam się z różowym ołówkiem nieco poza Dniepr, przez co granica z Federacją
biegnie 30 km dalej niż powinna, ochraniając Kijów przed wojskami rosyjskimi.
Czarnobyl i Prypeć zostawiam po stronie Juszczenki, niech się martwi! W ten
sposób odłupuję od Ukrainy ponad połowę jej terytorium, w większości
rosyjskojęzycznego z Odessą, Czernihowem, Donieckiem, Łuhańskiem,
Dniepropietrowskiem, przepieknie położoną Jałtą z Krymem.

Juszczenka przenosi swą pieczarę do Lwowa, blisko granicy z RP, by móc być
kontrolowanym przez prezydenta Leppera. Na mocy porozumienia Rosji, Białorusi,
Kazachstanu, Kirgizji i Janukowej Ukrainy powstaje reaktywowany ZSRR, do
którego zapisana jestem jako honorowy obywatel nr 1. Można tu się poruszać bez
wiz, bez paszportów, bez dowodów osobistych. Spać gdzie się chce, jeść co ma
się ochotę, Juszczenko i Paźniak nie zaglądają ludziom do łóżek i portfeli, a
Janukowycz przygrywa na pianinie w takt. Nawet wilki wyją z uciechą, a psy
szczekają z radości. Żona Putina Ludmiła z wrażenia tańczy na rurze, barman
Łukaszenka z kolei przygotowuje nam koktajl z salcesonu i tłuszczu bydlęcego. Z
Moskwy powiewa lekki wiaterek, to Putin z Fradkowem stworzyli nową instytucję
wyspecjalizowaną "wentylator WNP" wraz z sekretarzem, speckomisją i szesnastoma
autami do dyspozycji. Oczywiście niekradzionymi, gdyż wyeliminowano z wspólnoty
wszystkich prowokatorów. Na Ukrainie wreszcie dozwolone jest oglądanie filmów
rosyjskich zakazanych przez Krawczuka w 1992 roku... Prezydent Kazachstanu
Nursułtan wita nas po euroazjatycku, pocałunkiem w dłoń i kopnięciem w zadek.
***

- Mamo, jesteś genialna! - prawi mi komplementy zięć Krzysztof. Jego maślane
oczy wykluczają kłamstwo. - Ukarałaś Ukraińców w sposób przykładny, i co
najważniejsze w białych rękawiczkach, najlepiej jak potrafiłaś. Do tego stopnia
jest to perfekcyjne, że sami się cieszą. Teraz biegniemy z tym na Kreml,
prezidient się uraduje. - Juszczence na pohybel - dorzuca milcząca zwykle
Katarzyna. Niech spie....!"

Ciąg dalszy (2) mojej nowej powieści "Ukraińskie bagna i porohy" już wkrótce.

Akcja Janukowycz

[emerytka.z.rzeszowa]

"Powoli wszystko staje się jasne... Wiedzona złym przeczuciem zapraszam do domu
zięcia Krzysztofa wraz z konkubiną Katarzyną (oboje pomagają mi w działalność
ideologicznej), pomieszkującyh aktualnie w Przeworsku. Dzwonię na telefon
stacjonarny, drrrryn: - Przyjeżdżajcie natychmiast! Na Ukrainie są nowe fakty,
do których trzeba się jakoś ustosunkować.
- Jasne, mamo - odpowiada Krzysztof i rzuca słuchwaką. - Przyjeżdżamy!

Oboje ubierają się w ciepłe palta, zakładają skarpety, opatulają wełnianymi
szalikami (zięć czerwonym, konkubina różowym), wsiadają do passata i pędzą 100
km/h by się ze mną spotkać. Po 40 muinutach są już z kwiatami i czekoladkami.
Chryzantemy, w sam raz na dzisiejsze święto. Czekoladki wedlowskie z alkoholem.
- Nie trzeba było, ale siadajcie, mamy ważne kwestie do omowienia...

***

- Sprawa jest gardłowa. Na Ukrainie władzę przejmują siły międzynarodowej
reakcji. Mam wyniki z ostatniej chwili. Dla patriotów ukraińskich nie są one
pomyślne, tracą ok. 6-8 pkt. w stosunku do...
- Mamo, uspokój się, być może jeszcze się uda co nieco... Wiesz...
- Nic z tego, tu różnica naprawdę jest duża, społeczeństwo wygłupiło się, na
domiar złego Juszczenko rozdawał darmowy salceson przed lokalami w Kijowie, to
mu zapewniło zwycięstwo... Kolor pomarańczowy podziałał na podświadomość
obywateli...
- Co robić?
***

Po sześciu minutach wpadam na pomysł. Przypominam sobie o czym rozmawialiśmy z
generałem Antonowem podczas mego pobytu w Moskiwe w 2003 roku. Wtedyśmy wszyscy
byli jeszcze dobrej myśli, mówiło się o reformie konstytucyjnej, jednak...

Wyjmuję z mojej szufladki z drewna mahoniowego różowy ołówek, jakim zapisywałam
swe notatki ideologiczne w latach siedemdziesiątych (tłuste czasy Breżniewa).
Wiercę się niespokojnie na krześle, zięć proponuje mi szklaneczkę:
- Nie pogardzę - odpowiadam pewnie.

W piwnicy odnajduję mapy sprzed parunastu lat, dobieram się do książek
składowanych w drewnianej skrzynce zabitej gwoździami i zaklejonej taśmą
norweską.

- Mamy mapę Ukrainy!
- Zgadłeś, trzeba szybko pracować!

Na mapie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej kręślę, skreślam,
ścieram gumką myszką. Po paru minutach - mam!

- Trzeba przywrócić granice ukraińskie z 1772 roku, posumowuje zięć Krzysztof
moje wywody. I iść z tym na Kreml do Putina, niech wykonuje, w końcu masz z
nimi dobre kontakty... I nawet w wojsku radzieckim służyłaś parę lat...
- W stopniu podporucznika - uściślam.

Tak jest! Zatemperowawszy ołówek, zaczynam kreślić. Dobieram się do rzeki
Dniestr, nie mogę oderwać kredki od jej wzburzonych brzegów, od jej fal
porywistych, wreszcie udaje się i ruszam. Krążę z uporem maniaka wokół Bałty,
oczyma duszsy mojej widzę Kozaków, uganiających się za jakimiś dziewczynkami,
mijam Humań znany z rzezi żydowskich mieszkańców, zostawiając go po stronie
ukraińskiej, bo antysemici jeszcze z nich więksi niż Rosjanie i Polacy razem
wzięci. Kirowohrad ze względu na symboliczną nazwę i całą masę przemysłu
ciężkiego i odzieżowego, ląduje po stronie Federacji Rosyjsko-Ukraińskiej
(nowego tworu, dzięki któremu tow. Putin utrzyma się u władzy kolejne dwie
kadencje, tym razem siedmioletnie). Docieram do Czerkas, znanych ze spotkania
Katarzyny II z królem Stasiem. Daruje je Rosjanom z sympatii do nich, choć
powinny należeć do Ukraińców, tak było przed rozbiorami. W zamian za to
wychylam się z różowym ołówkiem nieco poza Dniepr, przez co granica z Federacją
biegnie 30 km dalej niż powinna, ochraniając Kijów przed wojskami rosyjskimi.
Czarnobyl i Prypeć zostawiam po stronie Juszczenki, niech się martwi! W ten
sposób odłupuję od Ukrainy ponad połowę jej terytorium, w większości
rosyjskojęzycznego z Odessą, Czernihowem, Donieckiem, Łuhańskiem,
Dniepropietrowskiem, przepieknie położoną Jałtą z Krymem.

Juszczenka przenosi swą pieczarę do Lwowa, blisko granicy z RP, by móc być
kontrolowanym przez prezydenta Leppera. Na mocy porozumienia Rosji, Białorusi,
Kazachstanu, Kirgizji i Janukowej Ukrainy powstaje reaktywowany ZSRR, do
którego zapisana jestem jako honorowy obywatel nr 1. Można tu się poruszać bez
wiz, bez paszportów, bez dowodów osobistych. Spać gdzie się chce, jeść co ma
się ochotę, Juszczenko i Paźniak nie zaglądają ludziom do łóżek i portfeli, a
Janukowycz przygrywa na pianinie w takt. Nawet wilki wyją z uciechą, a psy
szczekają z radości. Żona Putina Ludmiła z wrażenia tańczy na rurze, barman
Łukaszenka z kolei przygotowuje nam koktajl z salcesonu i tłuszczu bydlęcego. Z
Moskwy powiewa lekki wiaterek, to Putin z Fradkowem stworzyli nową instytucję
wyspecjalizowaną "wentylator WNP" wraz z sekretarzem, speckomisją i szesnastoma
autami do dyspozycji. Oczywiście niekradzionymi, gdyż wyeliminowano z wspólnoty
wszystkich prowokatorów. Na Ukrainie wreszcie dozwolone jest oglądanie filmów
rosyjskich zakazanych przez Krawczuka w 1992 roku... Prezydent Kazachstanu
Nursułtan wita nas po euroazjatycku, pocałunkiem w dłoń i kopnięciem w zadek.
***

- Mamo, jesteś genialna! - prawi mi komplementy zięć Krzysztof. Jego maślane
oczy wykluczają kłamstwo. - Ukarałaś Ukraińców w sposób przykładny, i co
najważniejsze w białych rękawiczkach, najlepiej jak potrafiłaś. Do tego stopnia
jest to perfekcyjne, że sami się cieszą. Teraz biegniemy z tym na Kreml,
prezidient się uraduje. - Juszczence na pohybel - dorzuca milcząca zwykle
Katarzyna. Niech spie....!"

Ciąg dalszy (2) mojej nowej powieści "Ukraińskie bagna i porohy" już wkrótce.

[Gość: PiotrPSP]

Emerytko, skad ty bierzesz te pomysly?

wybory na Ukrainie są ważniejsze niż w USA

[Gość: kajet]

bo na Ukrainie chodzi o wybór ustroju, a w Stanach - o wybór między dwoma
kandydatami różniącymi się głównie wizerunkiem, ale prawie w ogóle tym, co będą
robić.