Uprzejmnie zapraszam gosci z izraela:

[mirmilek]

prosze dopisac swoja opinie pod postem waszego towarzysza broni genoma, ktory
mi grozi smiercia:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=50&w=21140867&a=21141259

[abe_ltd]

Do diabla z genomem. Pewnie to nieletnie.
Ja natomiast chcialabym sobie z Toba pogadac, Mirmilek, na temat ktory kiedys
poruszyles, a ktory mnie zainteresowal. Zwroc uwage, ze moje poglady przechodza
przez pewne transformacje (jak zreszta u kazdego normalnego czolwieka
wydarzenia ciagle ksztaltuja i zmieniaja zestaw pogladow, nie mowiac juz o tym,
ze kobieta zmienna jest z natury). Napisales kiedys, ze najlepszym rozwiazaniem
stanu zapalnego na Bliskim Wschodzie byloby gdyby Izrael tam nie istnial,
zwazywszy ze jego obywetele sa w znakomitej wiekszosci materialem
demograficznie nabytym, i maja dokad wrocic. Ujales to znacznie ladniej niz ja,
mowiac o ich prawie powrotu do np Polski czy Niemiec itd.
Ja nad tym dlugo myslalam (jak to kobieta!) i doszlam do wniosku, ze sie
mylisz. Moim zdaniem Ireal ma prawo bytu wlasnie tam gdzie jest -jest to
uwarunkowane historycznie. Ja o tym zreszta przelotem pisalam
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=50&w=20870013&a=20907559
Natomiast mam obiekcje co do ziem okupowanych. Argument,ze byla to terra nulla
po rzekomym zrzeczeniu sie Jordanu./Syrii/Egiptu jest idiotyczny, zwazywszy
ze 'zrzeczenie' bylo na rzecz konkretnego adresata, Izraela. No i osobiscie,
uwazam ze wojna obronna w celu prezerwacji granic nie powinna byc 'zaczarniona'
zdobyczami terytorialnymi. To tu lezy glowny problem. Jesli Izrael wyjdzie z
ziem okupowanych, to to komu on je odda nie powinno juz nikogo martwic skoro
jedynymi chetnymi sa ich obecni mieszkancy, czyli Palestynczycy. Dlatego tez
wkurzaja mnie wysilki chlopcow-dzihadowcow skierowane na podkopanie rokowan.
Powiedz mi jednoznacznie, gdzie przebiega Twoja linia tolerancji? Czy jest to
zero-tolerancji wobec istnienia Izraela w regionie, czy zero-tolerancji wobec
okupacji, czy moze cos jeszcze innego.
Dzieki
Z powazaniem
ABE (ta absolutnie prawdziwa - ide sie wpisac na Polonie)

[mirmilek]

Coz, nie ukrywam, ze gdyby syjonisci podjeli dobrowolnie decyzje o likwidacji
izraela, to bym sie ucieszyl. i naturalnie oznaczaloby to koniec konfliktu
izraelsko palestynskiego, bo by izraela nie bylo.

wobec faktu, ze rozwiazanie to nie wydaje sie zbyt realne, trzeba sie
zastanowic, co dalej. wydaje mi sie uczciwym kompromisem: granice z 67, podzial
jerozolimy, prawo do powrotu dla jak najwiekszej liczby wypedzonych. dla reszty
takie odszkodowania, zeby nie mogli powiedziec nie.

co do powstania izraela "wlasnie tam, gdzie jest" to tyle ci moge powiedziec, ze
jestem przeciwny krzywdzie ludzkiej. w tym przypadku krzywdzie palestynczykow,
na ktorych ziemi, bez ich zgody, stworzono im obce panstwo. rozne "historyczne
koniecznosci", "motywy polityczne" i tym podobne, sluza tylko uciekaniu przed
faktem, ze pogwalcono prawo palestynczykow do samostanowienia. to jest jezyk
jotki, crassusa i im podobnych, ktorzy twierdza, ze polityka z moralnoscia nie
ma nic wspolnego...

co do mojej oceny zamachow terrorystycznych, to juz tyle razy to powiedzialem...
ze powiem ci jutro, bo dzis juz ide spac :)

pzdr, m.

[abe_ltd]

Dzieki, Mirmil. Jestes rozsadnym czlowiekiem. Przykro mi, ze wini sie Ciebie za
wszelkie wypaczenia islamistyczne tak zreszta jak wini sie Zydow za wszelkie
wypaczenia syjonistyczne. W takich sytuacjach warto dostrzegac individualne
systemy moralne rozmowcow, a nie kategoryzowac ich wedlug religii czy
narodowosci. Ja sie teraz staram to robic.
W kazdym badz razie dzieki za to. Sobie teraz bede to przemysliwac :)
Dobranoc

[dana33]

abe, krolowo nasza, gdzie ty widzisz tutaj rozsadek mirmila??? czy zauwazylas,
ze on tylko i wylacznie zada od nas ustepstw? nie bylo nigdy ani kraju
palestyna ani narodu palestynskiego. to kreacja mojego najlepszego przyjaciela
generalissimo. gdzie ty widzisz jego rozsadek, kiedy on pisze, ze bylby
zadowolony, jesli israel przestalby istniec? gdzie ty widzisz jego rozsadek,
kiedy on ci pisze, ze o organizacjach terrorystycznych i ich dzialanosci on ci
napisze"jutro"?
abe, mirmil to znany kretacz, manipulant, klamca i do tego nalezy do tej grupy,
ktora nie ot tak sobie chce podraznic zydow na tym forum i wypisuje rozne
glupoty, on naprawde i z calego serca nienawidzi zydow i zyczy nam wszystkim
jaknajszybszej smierci.

[gimmie_java]

dana33 napisała:

> abe, krolowo nasza, gdzie ty widzisz tutaj rozsadek mirmila??? czy zauwazylas,
> ze on tylko i wylacznie zada od nas ustepstw? nie bylo nigdy ani kraju
> palestyna ani narodu palestynskiego. to kreacja mojego najlepszego przyjaciela
> generalissimo. gdzie ty widzisz jego rozsadek, kiedy on pisze, ze bylby
> zadowolony, jesli israel przestalby istniec? gdzie ty widzisz jego rozsadek,
> kiedy on ci pisze, ze o organizacjach terrorystycznych i ich dzialanosci on ci
> napisze"jutro"?
> abe, mirmil to znany kretacz, manipulant, klamca i do tego nalezy do tej grupy,
>
> ktora nie ot tak sobie chce podraznic zydow na tym forum i wypisuje rozne
> glupoty, on naprawde i z calego serca nienawidzi zydow i zyczy nam wszystkim
> jaknajszybszej smierci.

Urabiamy ciasto reka. Wprawna z Ciebie kuchareczka a i bajeczki ladne na
Dobranoc opowiadasz.

[mirmilek]

Dana, wybaczam ci.

cd...

[mirmilek]

a co do zamachow i terrorystow. ogolnie poczytaj sobie goldbauma, bo wydaje mi
sie, ze nasze poglady sa generalnie zbiezne (nie mowie tutaj, ze podpisuje sie
pod wszystkimi jego konrektymi wypowiedziami, z ktorych czesci przeciez nie
przeczytalem).

ja powiem tak: po ludziach odartych z mienia, godnosci, ojczyzny, mozna sie
spodziewac wszystkiego, bo cierpienie nie uszlachetnia tylko spacza. patrze na
nich i sprzeciwiam sie temu, co robia, ale jednoczesnie jest mi smutno na mysl,
jak nisko moze upasc czlowiek upodlony okupacja.

pytasz sie mnie, jak daleko siega moja "tolerancja"? sam nie wiem. nie jestem w
stanie nienawidziec moich rodzicow za to, ze nienawidza niemcow. ja nie
przezylem okupacji. analogicznie nie jestem w stanie nienawidziec palestynczykow
za to, ze nienawidza syjonistow. nienawidze tego, co robia, ale nie ich samych.
nie wiem czy mozna to nazwac "tolerancja".

jesli rozumiesz rozumiesz tu pod pojeciem "tolerancja" wskazywanie, ze przyczyna
terroryzmu lezy w krzywdach wyrzadzonych palestynczykom przez syjonistow, to
uwazam, ze moja "tolerancja" sie skonczy, kiedy izrael naprawi wyrzadzone zlo.

abe....

[genom3]

co do mojej oceny zamachow terrorystycznych, to juz tyle razy to powiedzialem...

na arabii napisał że to są słuszne klapsy,
tak nazwał zamachy terrorystyczne skierowane w kierunku Izraela i wszystkich,
to muzułmanin, nie może inaczej myśleć,
w islamie nie wolno oceniać swoich braci, nawet jeśli robią źle, to jest
doktrynalna podstawa, przeleć fora muzułmańskie i poczytaj, im nie wolno
potępiać i oceniać swoich, to może tylko bóg.

za to oni mogą wszystko, bo wg. ich religii, oni zawsze się bronią,
nawet jak napadają to się bronią,
nie-muzułmanin jest zawsze agresorem,

Islam kiedyś taki nie był, i to jest fakt.
Ale wiele się zmieniło,
religia to najstraszliwsza broń, bo jest nieracjonalna, oparta na
niepodważalnych doktrynach....
a zresztą

[abe_ltd]

Nie wiem co i kto pisal cos tam na Arabii. Ja tam nie bywam. Skad mam wiedziec
czy ten nick, o ktorym mowisz na Arabii to ten sam czlowiek pisujacy tutaj
jako 'mirmilek'.
Uwazam jednak, ze twoje 'grozby' (nawet zartobliwe) jak rowniez stosowanie
zasady jakiej zbiorowej odpowiedzialnosci wobec Mirmila jest po prostu
infantylne.
Co do autorytatywnej interpretacji Koranu to musze skierowac cie do oszoloma
crassusa - on sie w tym tu specjalizuje ku kompromitacji calego forum. Ja nie
jestem w stanie komentowac bo tego nie czytuje.

[mirmilek]

zapomnialas o jeszcze jednej mozliwosci. ze genom nam tutaj zwyczajnie klamie...

[sierzant_nowak]

> co do powstania izraela "wlasnie tam, gdzie jest" to tyle ci moge powiedziec, z
> e
> jestem przeciwny krzywdzie ludzkiej. w tym przypadku krzywdzie palestynczykow,
> na ktorych ziemi, bez ich zgody, stworzono im obce panstwo. rozne "historyczne
> koniecznosci", "motywy polityczne" i

Tylko ze:
a. powstanie Izraela nie wiazalo sie z wypedzeniem mieszkajacych tam palestynczykow! Oni SAMI UCIEKLI, powodowani propaganda arabska po ataku arabskim na Izrael! Gdyby nie to, to mogliby spokojnie zyc z zydami w panstwie Izrael...
b. w tym samym czasie co powstanie ONZ chciano ROWNOLEGLE utworzyc panstwo stricte palestynskie, obok Izraela. Plan ten zostal zniszczony przez arabow.
c. na ziemiach na ktorych zostal utworzony Izrael nie bylo zadnej sensownej panstwowosci! To byly plemienne WIOCHY, pelna anarchia i brak struktur panstwa jako takiego

i jeszcze jedno

[sierzant_nowak]

> Coz, nie ukrywam, ze gdyby syjonisci podjeli dobrowolnie decyzje o likwidacji
> izraela, to bym sie ucieszyl. i naturalnie oznaczaloby to koniec konfliktu
> izraelsko palestynskiego, bo by izraela nie bylo.

Gdyby zydzi wyniesli sie z Izraela na ksiezyc, ale wczesniej zrownali go z ziemia tak, zeby zostawic stan jaki zastali w 1948, to palestynski motloch kotlowalby sie w brudzie, smrodzie i ubostwie przez kolejne 50 lat...

[rattler]

Abe , przeczytaj ten artykul , please !!!

www.antiwar.com/orig/baroud.php?articleid=4890
narazie

-----------------------------------------------

Jesli Izrael wyjdzie z ziem okupowanych, to to komu on je odda nie powinno juz
nikogo martwic skoro jedynymi chetnymi sa ich obecni mieszkancy, czyli
Palestynczycy. Dlatego tez wkurzaja mnie wysilki chlopcow-dzihadowcow
skierowane na podkopanie rokowan.

a potem takze ten

[negevmc]

www.opinionjournal.com/extra/?id=110005245

[i-love-2-ski]

mirmilek napisał:

> prosze dopisac swoja opinie pod postem waszego towarzysza broni genoma, ktory
> mi grozi smiercia:
>
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=50&w=21140867&a=21141259
>
Mirmil powiem Tobie jedno opusc to forum. Nie bylo mnie tu pare dni i nie
zaluje. Po powrocie wlosy deba staja jak sie czyta to morze
chamstwa,manipulacji,nienawisci i plugastwa i kazdy kto inteligentnym sie zwie
powinien to forum opuscic. Zauwaz,ze tej samej glosnej grupie nie zalezy na
wymianie mysli,tylko na szerzeniu jawnej agresji poprzez tanie,glupie
chwyty.Adminy toleruja jawne lamanie regulaminu gazety jak rowniez niektore
nicki maja tu "biala karte" do osobistych pogrozek,wyzwisk i ponizania
dyskutanta. Z chwila powrotu gosci z zagranicy temperatura rozmow sie
podniosla,razem z poziomem chamstwa i ponizania kogos o odmiennych pogladach.
Radze Ci odejsc,gdyz sa inne fora,gdzie tego typu ludzie nie wchodza. Pozdr.

[mirmilek]

staram sie wchodzic rzadziej niz zwykle. fakt. wlasnie z powodow wymienionych w
twoim poscie, ale tez ze zgledu na nawal pracy.

pzdr, m.

mirmil, pracujesz nad koncepcjami politycznymi?

[j-k]

wypada pochwalic Twoj postep w edukacji...

1. mirmilku, jak sie przegralo 3 wojny , to nie ma co marzyc o zwrocie
zachodniego brzegu... (west bank)
najwyzej o jego podziale...

2. Nie myl buenos dias z buenos tardes i z buenas noches...

dla Ciebie jest i tak: buenas puertas.

wreszcie w pelni sie zgadzamy , Helka

[j-k]

istotnie, sa piekniejsze fora...
polecam...

buenas noches..

przepraszam, hiba bedzie lepiej
buenas puertas...

prowokator i antysemita:)

[genom3]

ależ nie chciałem cię tak zdenerwować:)...chociaż.

[genom3]

........właściwie to chciałem:))))))

[krystian71]

alez,nikt tego nie wzial za zart.Wlasciwie to pasuje do ducha wszystkich twoich
postow

łap mirmilku:)))))))

[genom3]

Jaserze Arafacie opowiada palestyński pisarz SAID ABURISH
Artykuł archiwalny; Świat

Monika Słowakiewicz: Wbrew zapowiedziom 13 września Palestyńczycy nie ogłosili
niepodległości i nie wyznaczyli nowej daty ogłoszenia państwa. Czas ucieka. Czy
Jaser Arafat zrezygnował z marzenia życia: zostania prezydentem Palestyny?

Said Aburish: Arafat już uważa się za prezydenta Palestyny! Odłożenie
deklaracji jest jednak bardzo poważną sprawą. Arafat zawiódł Palestyńczyków.
Teraz ludzie myślą, że Arafat po prostu zaakceptuje to, co odrzucił [podczas
lipcowego szczytu w Camp David - red.]. Arafat, który podejmuje wszystkie
decyzje sam, w debacie nad odłożeniem terminu deklaracji nagle stał się
demokratą. - To nie ja decyduję, ale Centralna Rada Organizacji Wyzwolenia
Palestyny - oświadczył. Ale członkowie Rady nie są wybierani, są mianowani -
przez niego.

Arafat uosabia Palestynę. Bez niego nie ma bliskowschodniego procesu
pokojowego. Jak do tego doszedł?

- Ciężką pracą i inteligencją. Ten człowiek pracuje od lat bez wytchnienia od
16 do 18 godzin na dobę. Nie ma wielkiego wykształcenia, ale jest inteligentny
i zdolny. Od 40 lat nie wie, co to wakacje. Jego relaks to poranna przechadzka
dookoła biura.

Na początku kariery przejął przywództwo studenckiej organizacji w Kairze i
powoli nadał jej coraz większe znaczenie. Gdy powstała jego partia Fatah,
Arafat był jednym z czterech-pięciu ludzi stojących na jej czele. Ale zawsze
szedł własną drogą i podejmował decyzje, nie zważając na innych.

Od dziesięcioleci nikt nie widział go ubranego inaczej niż w nieśmiertelny
mundur i kefiję, czarno-białą palestyńską chustą na głowie.

- Chusta udrapowana w kształcie Palestyny i mundur to czysta kreacja. Arafat
jest nadzwyczajnym komiwojażerem. Mówi ludziom wszystko to, co chcą usłyszeć, i
potrafi przekonać ich do swoich pomysłów. W kontaktach osobistych jest o wiele
bardziej pociągający niż na ekranie telewizora lub na zdjęciu. Ma nieodparty
wdzięk. Z Egiptu, gdzie się wychował, wyniósł umiejętność grania słowami i
przekonywania. Potrafi to każdy Arab, ale Egipcjanie są mistrzami. Arafat nie
ma żadnej ideologii, nie jest rewolucjonistą i nigdy nim nie był, socjalizm go
nie uwiódł. Jest nacjonalistą w stylu burżuazyjnym. Wielokrotnie podkreślał, że
w Organizacji Wyzwolenia Palestyny jest miejsce dla wszystkich.

Przez lata OWP była sprzymierzona i wspomagana przez ZSRR i obóz socjalistyczny.

- Wizerunek Arafata jako sprzymierzeńca ZSRR jest fałszywy. Arafat wchodzi w
spółki, ale nie zawiera aliansów. Przekonuje innych, by wchodzili z nim w
układy służące wyłącznie jego celom. W czasach, kiedy USA i kraje zachodnie nie
chciały z nim rozmawiać, zwrócił się do Moskwy. Gdy tylko Amerykanie podjęli z
nim dialog, zmienił automatycznie kierunek. Proszę przyjrzeć się jego wizytom w
Watykanie. Arafat jest jedynym szefem państwa, który całuje Papieża w pierścień
i to otwarcie, przed kamerami. On cały czas rozgrywa swoją partię.

Arafat nie urodził się w Palestynie. Niemal całe życie spędził poza nią. Nie
pochodzi z żadnej znaczącej rodziny. Jak ten outsider zdołał podporządkować
sobie ruch narodowy na Terytoriach Okupowanych?

- W 1968 roku Izraelczycy popełnili wielki błąd. Fatah Arafata była wówczas
organizacją mało znaną. Jego uzbrojeni ochotnicy przedzierali się sporadycznie
do Izraela z Jordanii i dokonywali ataków. Żaden z nich nie wrócił żywy, ale
Izraelczycy stracili cierpliwość. Zdecydowali się na frontalne starcie i stała
się rzecz nadzwyczajna. W miejscowości Karame Fatah stawiła opór. Dokonała
tego, czego nie udało się żadnej arabskiej armii podczas wojny w 1967 r.
Partyzanci Fatah zniszczyli nawet kilka izraelskich czołgów. Wizerunek Arafata
w słynnych okularach przeciwsłonecznych i z laską w ręce pojawił się na
pierwszych stronach gazet. Bitwa wywołała entuzjazm w świecie arabskim. Do
Arafata popłynęła broń i pieniądze. Dwa dni po Karame 10 tys. Egipcjan zgłosiło
się na ochotnika do Fatah.

Jaka jest odpowiedzialność Arafata za terroryzm?



- O ile wiem, nigdy nie dał bezpośrednio rozkazu przeprowadzenia ataku
terrorystycznego. Nie ma jednak wątpliwości, że wiedział o istnieniu Czarnego
Września [palestyńskiej organizacji, która m.in. uprowadziła izraelskich
sportowców podczas igrzysk olimpijskich w Monachium w 1972 roku - red.] i
innych ugrupowań terrorystycznych. Wiedział o nich, ale nie chciał wiedzieć, co
robią. Tę sztuczkę stosował przed nim mufti Palestyny [Amin al-Husajni,
przywódca palestyńskiego ruchu narodowego w latach 30. i 40. - red.]. Jego
młodzi ludzie dokonywali morderstw, których mufti nie nakazywał ani nie
planował. Mówił po prostu, że taki a taki stoi na zawadzie interesom Palestyny.

Terror zepsuł na długo wizerunek Palestyńczyków na świecie. Czy Arafat zdawał
sobie sprawę z konsekwencji?

- Do czasu gdy Palestyńczycy porwali po raz pierwszy samolot, przeciętny
Amerykanin nie miał pojęcia o problemie palestyńskim. Kiedy jednak świat
dowiedział się o jego istnieniu, terroryzm stał się nie tylko niepotrzebny, ale
i szkodliwy. Mam prawo sądzić, że Arafat zdawał sobie z tego doskonale sprawę.
Dlatego wstrzymał akty terroru, gdy tylko mógł to zrobić. W 1993 roku ten
wielki terrorysta stanął na trawniku Białego Domu jako mąż stanu. To była chyba
najszybsza zmiana wizerunku w dziejach.

Kiedy Arafat zdecydował się na pokój z Izraelem?

- Pokój zawsze był w planach OWP. Nie afiszowano się z tym, ale OWP miała
ciągle tajne kontakty z Izraelczykami. Dla uruchomienia procesu pokojowego
najwięcej zapewne zrobił na początku lat 90. James Baker, najbardziej
niedoceniany sekretarz stanu w najnowszej historii USA. Sekretne spotkania
wysłanników OWP i Waszyngtonu zaczęły się w Bejrucie w 1975 r. Nie ujawniano
ich, gdyż żadna ze stron nie mogła sobie na to pozwolić. Palestyńczycy głosili
wtedy, że walczą z imperializmem i amerykańskim poparciem dla Izraela, a
Amerykanie głosili, że OWP jest wyłącznie bandą terrorystów. OWP nigdy, choć
miała wiele okazji, nie uderzyła w amerykańskie interesy. Jestem przekonany, że
Amerykanie mieli też wiele okazji, by zlikwidować Arafata, i z nich nie
skorzystali.

Arafat podjął jednak rozmowy pokojowe dopiero na początku lat 90., gdy znalazł
się w międzynarodowej izolacji po chybionej decyzji poparcia irackiego
dyktatora Saddama Husajna przeciwko całemu światu.

- Pod koniec lat 80. Arafat robił dwie rzeczy naraz: negocjował w sekrecie
pokój za pośrednictwem np. Nabila Szaasa [dziś ministra planowania Autonomii
Palestyńskiej - red.], ale Palestyńczyków zapewniał, że prowadzi zbrojną walkę
o wyzwolenie. Zwlekał z podjęciem jawnych rozmów, bo bał się o swoją pozycję.
Popierał intifadę [rewoltę kamieni w latach 1987-92 na terytoriach okupowanych
przez Izrael - red.], ale nie chciał, by zbytnio urosła w siłę. Wiedział, że
wtedy na jej czele utworzy się silne kierownictwo. Po wojnie z Irakiem znalazł
się sam. Kraje Zatoki Perskiej, które stanęły w koalicji przeciwko Saddamowi,
odcięły mu subsydia. Jego sytuacja była tak fatalna, że przestał płacić
pracownikom OWP w Tunisie. Bał się, że jeśli Hanan Aszrawi i Fajsal al-Husajni
[palestyńscy negocjatorzy pochodzący z Terytoriów Okupowanych - red.] podpiszą
pokój, on zostanie zdyskredytowany. Wysłał ich na rozmowy do Waszyngtonu, a
sam, nie mówiąc ani słowa, podpisał pierwsze porozumienie w Oslo [w 1993 roku -
red.].

Po latach działalności na emigracji Oslo zaprowadziło Arafata i OWP do
Palestyny. To wielki sukces.



- Arafat stworzył palestyńską tożsamość narodową. Osobiście nie uważam tego za
sukces. Sądzę, że Palestyńczycy mieliby się lepiej, gdyby pozostali Arabami.
Jako Arabowie stanowią większą siłę wobec Izraela niż jako Palestyńczycy.
Tworząc palestyńską tożsamość, Arafat dał ludziom poczucie honoru i
przynależności. To poprawiło im samopoczucie, ale w praktyce

[genom3]

ciąg dalszy:)))

- Arafat stworzył palestyńską tożsamość narodową. Osobiście nie uważam tego za
sukces. Sądzę, że Palestyńczycy mieliby się lepiej, gdyby pozostali Arabami.
Jako Arabowie stanowią większą siłę wobec Izraela niż jako Palestyńczycy.
Tworząc palestyńską tożsamość, Arafat dał ludziom poczucie honoru i
przynależności. To poprawiło im samopoczucie, ale w praktyce niewiele dało.
Jestem Palestyńczykiem. Genealogia mojej rodziny na tej ziemi sięga 11 wieków
wstecz. Nie sądzę jednak, by palestyńska tożsamość narodowa była aż tak cenna.
Jeszcze w XIX w. Palestyńczycy nazywali siebie południowymi Syryjczykami. Idea
narodu palestyńskiego powstała w latach 30. pod wpływem muftiego, potem przejął
ją Arafat. Bez narodu palestyńskiego obaj byliby bez pracy. Naród palestyński
był im potrzebny, by przewodzić. Arafat popełnił błąd, podpisując Oslo sam. To
nie był zresztą żaden układ, tylko obietnica pokojowego rozwiązania konfliktu.
Teraz gdy nie radzi sobie w negocjacjach, pierwsze, co robi, to biegnie do
arabskich przywódców szukać wsparcia. Ale to za mało. Nie można być Arabem
tylko wtedy, gdy jest to wygodne.

Powstanie niepodległej Palestyny jest dziś koniecznością uznaną przez Izrael i
cały świat. Teraz walka toczy się o Jerozolimę - Palestyńczycy chcą mieć tu
stolicę na równi z Żydami. Na podziale Jerozolimy został zerwany lipcowy szczyt
w Camp David.

- To, że w Camp David w ogóle rozmawiano o podziale Jerozolimy i niebo się nie
zawaliło, to wielkie osiągnięcie Arafata. Jeszcze dwa lata temu dyskusja nad
palestyńską obecnością w Jerozolimie była niemożliwa. W przypadku Jerozolimy
problem nie polega jednak na tym, że nie znaleziono porozumienia w Camp David.
Podczas negocjacji Arabia Saudyjska oświadczyła, że decyzja w sprawie
Jerozolimy nie należy do samego Arafata, za Jerozolimę są odpowiedzialni
wszyscy Arabowie i muzułmanie. To było ostrzeżenie, żeby Arafat nie podpisywał
byle czego. Jerozolima jest trzecim sanktuarium islamu. Jeśli przy podziale
Jerozolimy nie uda się zaspokoić potrzeby związku muzułmanów z miastem, prędzej
czy później znajdzie się arabski lider, który zechce ją odbić.

Nie sądzę, by można było winić kogoś za niepowodzenie w Camp David. Kiedy
Arafat mówi tak lub nie w sprawie Jerozolimy, wie, że od odpowiedzi zależy jego
przetrwanie. To samo stosuje się do premiera Izraela Ehuda Baraka. Może
potrzebny jest ktoś, kto zgodzi się podpisać umowę i odejść z polityki. Obawiam
się jednak, że sygnatariuszowi jednej i drugiej strony grozi śmierć.

Może jednak warto było przyjąć proponowany kompromis. Uzyskać państwo,
rezygnując ze stolicy?

- Zgodnie z ustaleniami z Oslo Palestyńczycy w Jerozolimie głosują w wyborach
na Palestyńską Radę Legislacyjną. Jeśli Arafat ma w Jerozolimie wyborców, to
znaczy, że jest to jego terytorium. Jakiś kompromis więc już istnieje. Czy
wystarczy wywiesić palestyńską flagę nad Kopułą Skały? Arafat chce obecności
palestyńskiego rządu w samej Jerozolimie. Na to nie zgodzi się żaden żyjący
izraelski przywódca. Nadal nie wiemy dokładnie, co premier Barak zaoferował w
Camp David, ale bez wątpienia wykazał się niezwykłą odwagą. Pokój jest możliwy.
Arafat musi uważać, by nie popełnić błędu i nie zniszczyć Baraka.

Jak Pan widzi przyszłość Bliskiego Wschodu?



- Od Oslo rozmowy toczą się tylko o terytorium, o tym, gdzie postawić płoty.
Nikt nie odpowiedział na pytanie, które bezustannie stawiają Izraelczycy: jakie
jest ich miejsce na Bliskim Wschodzie. O tym mówią, gdy w negocjacjach z Syrią
żądają pełnego pokoju. Chcą nie tylko podpisać traktat pokojowy, ale też
domagają się, by następnego dnia w Damaszku była otwarta ambasada izraelska, a
Izraelczycy mogli swobodnie przyjechać i wyjechać. Chcą normalizacji, swojego
miejsca w regionie. Izrael nie może wiecznie istnieć na Bliskim Wschodzie tylko
dlatego, że ma przewagę wojskową. Może jutro zająć Damaszek, ale nie jest
częścią regionu. Bliski Wschód jest w większości arabski. Izrael może być jego
Szwajcarią albo Doliną Krzemową, ale nie może nim rządzić. O tym jeszcze w
ogóle nie rozmawialiśmy.

Kraje arabskie są słabsze od Izraela, wojskowo i gospodarczo. Są rządzone
autorytarnie lub są dyktaturami. Który z nich może stawić Izraelowi czoło?

- Nie potrzeba dobrego systemu politycznego, by porwać się na Izrael. Saddam
był tego bardzo bliski w 1991 roku. Irak o mało nie wyprodukował bomby
atomowej. Syria ma broń chemiczną i biologiczną. Zbliżamy się do punktu
równowagi strachu po obu stronach.

Z szefa partyzantki Jaser Arafat stał się przywódcą powstającego państwa. Jakim
jest budowniczym?

- Arafat przewodzi ludziom, a nie zarządza nimi. Sam nie jest zbyt dobrze
zorganizowany. Cały budżet OWP i Autonomii Palestyńskiej mieści się w notesiku,
który nosi w wewnętrznej kieszeni marynarki. Nikt oprócz niego nie wie, skąd
biorą się pieniądze i na co są wydawane. Ponad połowa budżetu Autonomii idzie
na służby specjalne, istnieje nawet wywiad marynarki wojennej! Po co? Jaki
wywiad? Jakiej marynarki? Jak wszystko inne jego pomysł na Palestynę jest
całkowicie nieprzewidywalny. Jednego dnia głosi, że potrzebny jest silny
parlament, następnego aresztuje deputowanych, którzy mu się sprzeciwili.

Władze Autonomii Palestyńskiej są często krytykowane za łamanie praw człowieka.

- Na palestyńskie doświadczenie z demokracją można spojrzeć dwojako. Z jednej
strony jest wielu Palestyńczyków, którzy krytykują otwarcie Arafata, idą do
więzienia i gdy tylko z niego wyjdą, krytykują Arafata na nowo. Istnieją
organizacje obrony praw człowieka i działacze gotowi poświęcić życie walce o
demokrację. Z drugiej strony Arafat ma słynne egipskie powiedzonko. Gdy prosi
się o kogoś o coś niemożliwego, Egipcjanin odpowiada misz waqtu - nie teraz.
Gdy Arafat słyszy o demokracji, odpowiada misz waqtu, na razie musimy stawić
czoło wrogowi, z demokracją uporamy się później. Nie zgadzam się z tym. Misz
waqtu odpowiadano mi przez całe życie. Mam tego dość. Nie jestem sam. Mam 16
kuzynów, którzy siedzieli w izraelskim więzieniu podczas intifady. Niektórzy
sześć-siedem lat. Zaręczam, że nie boją się Arafata i jego więzień. Uważają, że
za wolność już zapłacili. Czy należy mu wierzyć, gdy mówi, że będziemy mieli
demokrację w stosownej chwili? Czy możemy pozwolić sobie na to, by ludzie gnili
w więzieniach bez uczciwego procesu? Myślę, że nie. Już jesteśmy spóźnieni.

Instytucje Autonomii Palestyńskiej powstają w trudnych warunkach, na kawałkach
terytorium oddanych pod palestyńską kontrolę przez Izrael.

- Arafat nieraz mówił swoim bliskim, że nie chce odejść jak mufti, nie
dokonawszy niczego. Jego jedynym celem jest stworzenie palestyńskiego państwa.
Dobrze, ale niech jednocześnie buduje demokrację. To nie jest trudne, bo nie
chodzi o to, czy Autonomia to kawałki ziemi, czy nie, tylko o to, że ludzie
chcą wolności i demokracji.

Czy Arafatowi starczy czasu, by zrealizować marzenie życia?



- Nie o to chodzi, czy starczy mu czasu, ale czy starczy mu życia. Mówi się, że
jest w nie najlepszym zdrowiu. Nie jest już młodzieńcem, ma 72 lata. Najgorsze,
co mogłoby się wydarzyć teraz Palestyńczykom, to jego zniknięcie. Nie ma
wyznaczonego następcy, a najsilniejszym i najlepiej zorganizowanym ugrupowaniem
jest fundamentalistyczny Hamas. Aparat bezpieczeństwa może rozpaść się na kilka
frakcji. Może nawet dojść do wojny domowej.

Arafat jest więc niezastąpiony. To samo mówią Amerykanie, przymykając oko na
nadużycia i korupcję w Autonomii.

- Na razie Arafat to Palestyna. Jedynie on może doprowadzić proces pokojowy do
końca. Ja nie chcę jednak, by Arafat wsadził jedną trzecią Palestyńczyków do
więzienia, ale by podpisał pokój i odszedł. To zasadnicza różnica.

cicha aprobata? dezaprobata moze???

[mirmilek]

[i-love-2-ski]

mirmilek napisał:

a czy widziales kiedys,ze zyd zyda by za cos skrytykowal? wiadomo ty antysemita
to wszystko dozwolone, co innego gdyby tak ktos danie zagrozil,toby sie nawet ci
bojkotujacy znalezli,aby kalumniami w lobuza walic. jakby nie bylo mirmilek nie
na darmo nozyce przemycasz i udajesz niewiniatko:))

[mirmilek]

niespodziewane powroty nieobecnych bojkotujacych w obronie wulgarnej cnoty sa
the best ;)

a czemu sie dziwisz temu talmudyscie? przeciez

[murzynek.rambo]

pogarda dla zycia gojow wyplywa prosto z ich swietych xiag:)))