Na medal

[schlagbaum]

militera.lib.ru/memo/russian/kazaryan_av/37.jpg
1941-45.ru/heroes/1.files/martyanov.jpg
www.electrostal.ru/pictures/177.jpg
www.electrostal.ru/pictures/170.jpg
www.admin.debryansk.ru/~pab/partisan/img/f224-1b.jpg
www.molosy.pl/galeria/data/media/24/mati_i_medale_050.jpg

Cwaniak

[polski_francuz]

szukasz latwego celu, he?

Nieladnie:)

W moim srodowisku mozna dostac "palmy akademickie" roznych poziomow, medal
CNRS , a w koncu Legie Honorowa. Te ostatnia za dzialania juz bardziej
polityczne albo takie co rozslawiaja kraj.

Nie wiem, ktory jest "chlebowy".

PF

PF

[schlagbaum]

polski_francuz napisał:

> szukasz latwego celu, he?
>
> Nieladnie:)
>
> W moim srodowisku mozna dostac "palmy akademickie" roznych poziomow, medal
> CNRS , a w koncu Legie Honorowa. Te ostatnia za dzialania juz bardziej
> polityczne albo takie co rozslawiaja kraj.
>
> Nie wiem, ktory jest "chlebowy".
>
Medali nigdy nie za duzo.

Glupio tylko jak sie daje i odbiera.

[schlagbaum]

schlagbaum napisał:


> Medali nigdy nie za duzo.
>
Przydalby sie jeszcze jakis za zasługi w działaniach przeciw terroryzmowi lub
cos podobnego.
>
>
>

[w_ojciech]

Jacy piękni czerwoni janczarzy.
Jestem pod wrażeniem.

[schlagbaum]

w_ojciech napisał:

> Jacy piękni czerwoni janczarzy.
> Jestem pod wrażeniem.

A jak oceniasz dekoracje ?

Trzech admiralow

[de_oakville]

Bylo to bodajze w pierwszej polowie roku 1980, kiedy do Gdyni przybyly z wizyta
przyjazni dwa okrety "bratnich" wowczas armii. Oba zacumowaly przy Skwerze
Kosciuszki - jeden okret byl ogromny i imponowal nie tylko swoja wielkoscia (nie
bylo mu rownego przy calym nabrzezu - polski okret-muzeum "ORP Blyskawica"
wygladal przy nim jak maly stateczek) ale rowniez iloscia dzial oraz cala swoja
potega i majestatem. Okret ten (nie zapamietalem jego nazwy) nalezal do
marynarki wojennej ZSRR. Drugi okret byl od niego znacznie mniejszy (nawet
mniejszy od "Blyskawicy") i zacumowal tuz przed radzieckim "kolosem", tak ze
patrzac od strony miasta wygladal na tle tamtego niemal jak holownik. Nalezal on
do Marynarki Ludowej NRD. Przyjechalem wtedy do Gdyni z Gdanska aby przejsc sie
po miescie i kiedy zobaczylem z daleka wielki okret, udalem sie z ciekawosci w
jego strone. Odbywaly sie tam jakies uroczystosci z udzialem marynarzy zarowno
polskich jak i radzieckich. Na pokladzie stali w szeregu marynarze ZSRR
wyprezeni na bacznosc po tym jak padla komenda "smirno!". Nagle rozlegl sie
gwizdek i na pokladzie okretu ukazal sie admiral, ktory zaczal schodzic po
trapie do limuzyny podstawionej przy nabrzezu, gdzie stali wyprezeni na bacznosc
oficerowie polscy. Nogi ugiely sie pode mna z wrazenia, poniewaz mundur admirala
emanowal blaskiem nie do opisania, zlote lampasy, blekitne spodnie, biala
marynarka, zlote guziki, niezliczona ilosc medali, ogromna czapka z obwodka ze
zlotych lisci debu a przede wszystkim epolety, ogromne, rowniez zlote, z wielka
piecioramienna gwiazda posrodku. Pomyslem, ze musi to byc pewnie dowodca calej
radzieckiej Floty Baltyckiej, byc moze dowodca calej floty ZSRR, i ze zobaczyc z
bliska taka osobistosc to okazja, ktora nie przytrafia sie kazdemu i czesto, byc
moze tylko jeden raz w zyciu. Poczulem sie dumny, ze wlasnie mnie dane bylo to
wszystko zobaczyc i przezyc. Ale jak sie okazalo, nie byl to wcale koniec emocji
i wrazen, a jedynie wstep. Bo oto kiedy ow admiral wszedl juz do samochodu na
dole, na pokladzie okretu rozlegl sie ponownie gwizdek i po trapie zaczal
schodzic admiral jeszcze wazniejszy - jego mundur byl tak samo okazaly jak jego
poprzednika, ale na zlotych epoletach mial dwie wielkie gwiazdy a nie jedna, a
poza tym mial jeszcze wiecej medali. Kiedy i tamten, wazniejszy od pierwszego
admiral wszedl juz do samochodu, na pokladzie okretu rozlegl sie ponownie
gwizdek i po trapie zaczal schodzic trzeci admiral, ze wszystkich najwazniejszy
- ten mial na zlotych epoletach trzy wielkie gwiazdy i jeszcze wiecej medali od
dwoch pozostalych. Taki byl majestat owczesnej potegi militarnej ZSRR - wielkie
czapki i ordery oficerow, generalow i admiralow, wielkie okrety, imponujace
ilosci okretow podwodnych i czolgow. Te czasy juz minely, i bardzo dobrze, ale
pamiec o nich jako o wspolczesnej nam historii sprzed lat, trwa.

[schlagbaum]

de_oakville napisał:

> Bylo to bodajze w pierwszej polowie roku 1980, kiedy do Gdyni przybyly z
wizyta
> przyjazni dwa okrety "bratnich" wowczas armii. Oba zacumowaly przy Skwerze
> Kosciuszki - jeden okret byl ogromny i imponowal nie tylko swoja wielkoscia
(ni
> e
> bylo mu rownego przy calym nabrzezu - polski okret-muzeum "ORP Blyskawica"
> wygladal przy nim jak maly stateczek) ale rowniez iloscia dzial oraz cala
swoja
> potega i majestatem. Okret ten (nie zapamietalem jego nazwy) nalezal do
> marynarki wojennej ZSRR. Drugi okret byl od niego znacznie mniejszy (nawet
> mniejszy od "Blyskawicy") i zacumowal tuz przed radzieckim "kolosem", tak ze
> patrzac od strony miasta wygladal na tle tamtego niemal jak holownik. Nalezal
o
> n
> do Marynarki Ludowej NRD. Przyjechalem wtedy do Gdyni z Gdanska aby przejsc
sie
> po miescie i kiedy zobaczylem z daleka wielki okret, udalem sie z ciekawosci w
> jego strone. Odbywaly sie tam jakies uroczystosci z udzialem marynarzy zarowno
> polskich jak i radzieckich. Na pokladzie stali w szeregu marynarze ZSRR
> wyprezeni na bacznosc po tym jak padla komenda "smirno!". Nagle rozlegl sie
> gwizdek i na pokladzie okretu ukazal sie admiral, ktory zaczal schodzic po
> trapie do limuzyny podstawionej przy nabrzezu, gdzie stali wyprezeni na
bacznos
> c
> oficerowie polscy. Nogi ugiely sie pode mna z wrazenia, poniewaz mundur
admiral
> a
> emanowal blaskiem nie do opisania, zlote lampasy, blekitne spodnie, biala
> marynarka, zlote guziki, niezliczona ilosc medali, ogromna czapka z obwodka ze
> zlotych lisci debu a przede wszystkim epolety, ogromne, rowniez zlote, z
wielka
> piecioramienna gwiazda posrodku. Pomyslem, ze musi to byc pewnie dowodca calej
> radzieckiej Floty Baltyckiej, byc moze dowodca calej floty ZSRR, i ze
zobaczyc
> z
> bliska taka osobistosc to okazja, ktora nie przytrafia sie kazdemu i czesto,
by
> c
> moze tylko jeden raz w zyciu. Poczulem sie dumny, ze wlasnie mnie dane bylo to
> wszystko zobaczyc i przezyc. Ale jak sie okazalo, nie byl to wcale koniec
emocj
> i
> i wrazen, a jedynie wstep. Bo oto kiedy ow admiral wszedl juz do samochodu na
> dole, na pokladzie okretu rozlegl sie ponownie gwizdek i po trapie zaczal
> schodzic admiral jeszcze wazniejszy - jego mundur byl tak samo okazaly jak
jego
> poprzednika, ale na zlotych epoletach mial dwie wielkie gwiazdy a nie jedna, a
> poza tym mial jeszcze wiecej medali. Kiedy i tamten, wazniejszy od pierwszego
> admiral wszedl juz do samochodu, na pokladzie okretu rozlegl sie ponownie
> gwizdek i po trapie zaczal schodzic trzeci admiral, ze wszystkich
najwazniejszy
> - ten mial na zlotych epoletach trzy wielkie gwiazdy i jeszcze wiecej medali
od
> dwoch pozostalych. Taki byl majestat owczesnej potegi militarnej ZSRR -
wielkie
> czapki i ordery oficerow, generalow i admiralow, wielkie okrety, imponujace
> ilosci okretow podwodnych i czolgow. Te czasy juz minely, i bardzo dobrze, ale
> pamiec o nich jako o wspolczesnej nam historii sprzed lat, trwa.
>

Jestes jak zawsze niezrownanym gawedziarzem.
Powinienes miec wielu wnukow.

Potezny okret to swiadectwo rozwinietej mysli inzynierskiej, swiadectwo
wysokiego poziomu naukowego.
Ordery i medale to swiecidelka, jak banki na choince.
Wartosc ich jest niewielka, szczegolnie gdy przyznawane sa posmiertnie.

[de_oakville]

schlagbaum napisał:

> Ordery i medale to swiecidelka, jak banki na choince.

Ale mimo to w Rosji tradycja kolorowych i zloconych mundurow wojskowych jest
bardzo stara i lubiana - siega jeszcze czasow carskich, a moze nawet i dawniejszych.

"Pułki stanęły - patrzą - car, car jedzie,
Tuż kilku starych, konnych admirałów,
Tłum adiutantów i ćma jenerałów
Z tyłu i z przodu, a car sam na przedzie.
Orszak dziwacznie pstry i cętkowany,
Jak arlekiny: pełno na nich wstążek,
Kluczyków, cyfer, portrecików, sprzążek,
Ten sino, tamten żółto przepasany,
Na każdym gwiazdek, kółek i krzyżyków
Z przodu i z tyłu więcej niż guzików.

(...)

Car był w mundurze zielonym, z kołnierzem
Złotym. Car nigdy nie zruca mundura;
Mundur wojskowy jest to carska skóra,"

(Adam Mickiewicz, "PRZEGLĄD WOJSKA")
Cala tresc utworu:

univ.gda.pl/~literat/dziadypo/0015.htm

[schlagbaum]

de_oakville napisał:

> schlagbaum napisał:
>
> > Ordery i medale to swiecidelka, jak banki na choince.
>
> Ale mimo to w Rosji tradycja kolorowych i zloconych mundurow wojskowych jest
> bardzo stara i lubiana - siega jeszcze czasow carskich, a moze nawet i
dawniejs> zych.
>
Jak dlugo ta rosyjska tradycja nie staje sie polska moda jest mi dosc obojetna.

[schlagbaum]

ww6.tvp.pl/View?Cat=4998&id=419700

[schlagbaum]

schlagbaum napisał:

> ww6.tvp.pl/View?Cat=4998&id=419700

A to sie rodzice musieli ucieszyc !!