Ukraiński koncert szans

[Gość: jurek]

dobry artykul

[Gość: Wojtek]

Bardzo potrzebny i ważny głos, w kwesti polskiej polityki
wschodniej, miejmy nadzieję, że tak jak to autor artykułu
zaleca, kwestia zacieśniania wspólpracy gospodarczej i
prowadzenia odważnej , śmiałej i oryginalnej polityki wobec
ukraińskiego partnera, będzie nadal polską specjalnością i
naszym priorytetem. P.S. Dziękuję za ten artykuł - temat do
dalszych rozmyslań.

Wystrzegać się fałszywych diagnoz!

[Gość: Kajetan]

"...Według badań ponad 90 proc. Ukraińców było przeciwko wojnie.
Jednak władze w Kijowie dostrzegły w kryzysie irackim szansę dla
kraju i dla siebie..."

Czy rzeczywiście szansę? Władze w Kijowie podejmując decyzje tak
drastycznie rozmijające się z opinią społeczną, ryzykują
przegranie nadchodzących wyborów na rzecz przeciwników
angażowania się w konflikt iracki. Naturalną konsekwencją będzie
wtedy zbliżenie się tych kół ukraińskich, przeciwnych obecnej
polityce Kijowa, do Rosji (i być może do Niemiec).

Nie można wykluczyć, że następne rozdanie kart wyborczych w
kilku państwach biorących udział w okupacji Iraku, zmiecie
jastrzębi ze sceny politycznej. Tak się może stać w Stanach, w
Wielkiej Brytanii, w Polsce i na Ukrainie. Wtedy rola Polski dla
USA znacznie zmaleje i możemy zostać sami tak wobec Unii
Europejskiej (Niemcy, Francja) jak i Rosji. Dlatego najlepszym
rozwiązaniem dla polityki wschodniej Polski wydaje się
utrzymywanie idalnej równowagi w naszych stosunkach z Rosją i
Ukrainą. W przeciwnym razie może się okazać, że po wyborach na
Ukrainie zostaniemy wyautowani.

W naszym interesie jest dobra współpraca z całym Wschodem, nie
tylko z Ukrainą. Ta współpraca miałaby znaczenie dla naszej
pozycji w Unii. Autor artykułu natomiast czyni na tym odcinku
niczym nieuzasadnione podziały na "złą" Rosję i "dobrą" Ukrainę.

"...Należy przy tym wystrzegać się fałszywych diagnoz polityki
wewnętrznej naszego sąsiada. Nie warto ostentacyjnie przekreślać
polityków, którzy dysponują liczącym się poparciem wyborców i
którzy już dziś znacząco wpływają na politykę własnego kraju.
Tym bardziej że w nieodległej przyszłości wpływ ten może okazać
się decydujący..."

Otóż to!

Polska polityka wschodnie? Przecież to kpina.

[Gość: Tomasz]

Warto może przypomnieć, że władze Ukrainy były przed wojną z Irakiem oskarżane o
sprzedaż Irakowi radarów, co spotykało się z potępieniem zarówno ze strony Ameryki
jak i "demokratycznej opozycji". Kuczma był też pod presją stale oskarżany o zabójstwo dziennikarza,
w oparciu o nagranie byłego ochroniarza który dziwnym trafem znalazł się (zapewne przypadek?) w Ameryce.
Jakos o obu tych "sprawach" szybko zapomniano, po tym gdy Kuczma szybko zareagował na
amerykanskie sugestie wysyłając swoich żołnierzy do Iraku. W ten sposób kupił sobie
przychylnosc Wiekiego Brata.
Naszą politykę na Wschodzie widziałbym wlasnie w tym kontekscie. Nie jest to wcale samodzielna
polityka, tym bardziej nie jest to polityka mająca na względzie interesy naszego państwa- gdyż
nie jest w naszym interesie wspieranie ukraińskiego nacjonalizmu. Polska jest jedynie państwem
wasalnym, które z woli skorumpowanych elit realizuje cudzą politykę, broniąc obcych interesów.

[Gość: hans]

Panie Tomaszu, jaki nacjonalizm? Czyzby do calego arsenału win
Kuczmy, dodal Pana jeszcze nacjonalizm ukraiński. No to sie
Kuczma zdziwi.
Co do polskiej polytyki wschodniej, to uważam, ze więcej w niej
bufonady i zaniechan, niz realnego dbania o własne interesy
gospodarcze, polityczne. Nietylko Wielki Brat z zachodu ma
nad "Wisła" swoich wiernych wyznawców, ale i zastępny miłosników
wschodniego Wielkiego Putina., Brezniewa czy innego Gorbaczowa
nie topnieją.

[Gość: Tomasz]

Kuczma nie jest nacjonalistą, ale dla niektórych nie jest wystarczająco
proamerykański dlatego woleliby na jego miejscu Juszczenkę, a ten
otwarcie szuka poparcia wsród pogrobowców OUN-UPA.

Problem nie w tym że w Polsce są zwolennicy Putina (wskaż mie choc jednego
polityka, który deklaruje prorosyjskosć?), tylko w naszym całkowitym oddaniu się
Ameryce. Zachowujemy się jak panienka, która się nastawia na każde zawołanie
swojego amerykańskiego boy-frienda. Skutkuje to jedynie zepsuciem reputacji.

[Gość: Stas]

To jest najlepszy artykul jaki czytalem przez cale moje zycie.
Ocenil bym go powyzej 90%. Ale po zastosowanju "POLSKIEGO
TWISTERA" stracil na wadze completnie.

Dobry artykuł? Toż to brednie.

[Gość: Tomasz]

Tekst Andrzeja Eliasza jest typową propagandą jaką od lat uprawia "Wyborcza".
Tym niemniej jeżeli się go uważnie przeczyta to można łatwo dojść do przekonania
że poparcie Ukrainy dla amerykańskiej awantury było efektem szantażu jaki zastosowano
wobec "słabego" Kuczmy. Przy czym to Amerykanie (także rękami Polaków), a nie Rosjanie
tego Kuczmę celowo osłabiali.
Jak to wyżej napisałem Polska jest pionkiem, które rozgrywa cudzą grę. Propagandziści z
Gazety Wyborczej bardzo się przejmują rosyjskim ekspansjonizmem, tyle że nie raczą oni
publiczności wytłumaczyć na czym ów ekspansjonizm polega. Czyżby Moskwa się
szykowała zająć Wilno czy Warszawę? Z drugiej strony nie przeszkadzają im amerykańskie
awantury, i zawsze skorzy są widzieć w nich nie to czym one naprawdę są, ale tym czym chce je
widzieć amerykańska propaganda.
Sytuacja na Ukrainie będzie zależeć od jej rozwoju gospodarczego, a temu bardziej sprzyja
dobra koniunktura w Rosji niż polskie czy amerykańskie karesy. Putin pragnie odbudować
więzy gospodarcze z Ukrainą, co jest w interesie obu tych państw. To że Ukraina się
obecnie dość szybko rozwija jest w znacznej mierze wynikiem koniunktury w Rosji. Problem
w tym że krętacze z Gazety Wyborczej zwykli przedstawiać to jako złowrogie zamiary
Rosji względem tego kraju, nie dostrzegając że są one wynikiem porozumienia obu stron.
Idąc tym tropem winniśmy negować nasze relacje z Niemcami, którzy są naszym głównym
(a nie wychwalana Ameryka) partnerem handlowym.

Jak widać Kuczma prowadzi politykę w myśl zasady Panu Bogu świeczkę i diabłu ogarek. Jest
przede wszystkim realistą i stara się zrobić dla swego kraju tyle ile jest to możliwe.
Uważam że Kuczma robi więcej dobrego dla Ukrainy niż nasz wychwalany prezydent dla
Polski. Póki co, także dzięki kontaktom z Putinem ma sporo niezależności (co wielu w Ameryce
przeszkadza) w odróżnieniu od naszego, który stał się żałosnym proamerykańskim puppetem.