titus_flavius
10.11.03, 19:28
Ave,
dzieje żydostwa obfitują w wiele interesującychi zapomnianych epizodów.
Zalicza się w szczególności pierwszy holocaust żydostwa dokonany na 2 raty w
latach 116/7 i w 132/35 przez najwybitniejszych cesarzy rzymskich Trajana i
Hadriana. Nie ustępował on europejskiemu dotykając większego nawet odsetka
żydów.
Na początku IIw. żydostwo stanowiło znaczny odsetek ludności Imperium,
zapewne co najmniej 10% ogółu ludności. Bardzo liczni byli szczególnie w
prowincjach wschodnich. Aspiracje polityczne żydostwa zostały częściowo
poskromione w Iw. kiedy to za terroryzm zburzono żydom Jerzolimę. Represje
dotknęły jednak tylko mieszkańców Judei, żydzi w pozostałych regionach
Imperium nie zostali ukarani.
Żydzi jednak wciąz myśleli o władzy nad światem i tylko czyhali na stosowny
moment.
Otóż w 116r. cesarz Trajan prowadził ciężką wojnę z Partami. Żydzi
postanowili więc zadać Rzymianom cios w plecy i wszczęli ogromny bunt w
Egipcie (było tam ponoć milion żydów!), Libii, Cyprze, Syrii, Palestynie. W
Egipcie rozbili nawet wojska cesarskie i dopiero pospolite ruszenie Egipcjan
ukróciło żydowską pychę.
Nadszedł czas nieuchronnej kary. Nowy cesarz Hadrian stłumił bunt, karząc
surowo terrorystów. Od czasu jego panowania nie ma bowiem wzmianki om
żydostwie w Egipcie, Libii i na Cyprze.
Hadrian przyczynę szalenstwa żydów upatrywał w ich zabobonach i aby je
wykrzewić zakazał kilka lat później okaleczania żydom genitaliów. Pragnął w
ten sposób pokojowo zaasymilowac żydów i włączyć ich w krąg wspólnoty
rzymskiej.
Ale czy można dobrodziejstwami darzyć ludzi do tego nienawykłych?
W odpowiedzi żydzi zorganizowali wielki spisek, zgromadzili ogromne ilości
broni i wszczęli bunt. Pojawił się też ich herszt, zwany Szymon bar Koziba,
co się tłumaczy "syn kłamstwa". Poparli go autorzy Talmudu, na czele z 80-
letnim ben Akibą.
Terroryści żydowscy zadali cięzkie klęski armii rzymskiej, opanowali
znaczną część Palestyny, dręcząc miejscowych Palestyńczyków i chrześcijan.
Hadrian ścignąć musiał wojska aż z Germanii i użył pretorianów, ale motłoch
żydowski był tak liczny, , że dowódcy cesarscy nie odważyli się walczyć z
żydami w polu. Przyjęli taktykę atakowania przeważającymi siłami mniejszych
grup żydów i ich rozbijania. Likwidacja rebelii zajęła wiec aż 3 lata.
Kronikarz podaje, że zabito 585.000 zbrojnych żydów, zginęły także
nieprzeliczone masy żydów cywilnych. Zdobyto 50 wielkich twierdz żydowskich i
985 dużych osiedli.
Po wojnie jednak żydów w Imperium już nie było. Ocalały jedynie jednostki i
niewielkie grupy, lojalne wobec Rzymu. Marzenia o włądzy nad śiatem żydzi
musieli odłożyć 1800 lat.
T.