Prawosławie słuszna wiara Słowian

[kamilar]

1. Cyryl i Metody może i ochrzcili księcia Wiślan, ale książę na Wiślech to nie
Mieszko
2niektórzy historycy i to nie ci z XIX wieku, wyznający panslawizm, uważją że
chrzcielnica pochodzi z wieku XI
3.Gal anonim wcale nie świadczy o obrządku Słowiańskim w polsce, jak uważjąn
iektórzy
4.Nestor również nie potwierdza informacji o tym by polacy byli Chrzczeni w
obrządku słowiańskim,
A nawet jeśli masz racje to znowu nic nie znaczy bo mogę powiedzieć że PRAWDZIWĄ
WIARĄ sŁOWIAN JEST WIARA W ŚWIATOPEŁKA I SWAROŻYCA I JESZCZE MOŻE W ŚWIATOWIDA A
CHRZEŚCIJĄNSTWO JEST IMPORTEM

I nie czytaj bzdurnych książek typu Kiedy Kraków był trzecim Rzymek bo potem
powtarzasz pierdoły takie że żal pośladki ściska. POLECAM NA TEN TEMAT KSIĄŻKE
LESZKA PODHORECKIEGO Z ROKU 1956 NIESTETY NIE PAMIĘTAM TYTUŁU, ALE ZAWSZE MOGĘ
SPRAWDZIĆ

[alex.4]

a propos archeologii biblijnej:
www.archeologia.com.pl/23-01.htm
www.archeologia.com.pl/23-02.htm

[alex.4]

Skoro ten temat przeistoczył sie w wypowiedzi dotyczące bivblistyki to nie może
zabraknąć tu wypowiedzi o największej szmirze XXI wieku czyli Kodowi Leonardo
da Vinci...
To pierwsza z kilku wypowiedzi dotyczaca nawiązań do antyku w tej powieści.
Czy mozliwe jest aby Jezus ożeniony był z Maria Magdaleną i miał z nią dzieci,
których potomkami są Merowingowie?
Absolutnie nie. Z kilku powodów. najbardziej prozaiczny jest taki, ze gdyby
Jezus miał dzieci to byłyby one naturalnymi przywódcami chrześcijaństwa i nie
sposób było ich pominąć. Przecież kolejnymi przywódcami kościoła w Jerozolimie
(tam istniała, gmina judeochrześcijańska, która przestała istnieć wraz z
stłumieniem powstania Bar Kosiby) były osoby które były z Jezusem spokrewnione -
Jakub brat Pański, potem Symeon syn Alfeusza kuzyn Jezusa. System, w którym
krewni przejmują władzę duchową był jak najbardziej normalny w Judei
hellenistycznej czy rzymskiej: włądza arcykaplanów sprawowana była w dynastiach
Oniadów, a nastepnie Hasmonejskiej. Kiedy Rzymianie wybierają arcykapłbnaów to
również wywodzą się oni z grupy zamknietej kilku rodów. Podobnie było na całym
Bliskim wschodzie: tak np. w Emesie arcykapłanami kultu Elagabala byli kapłani
wywodzący się z jednej dynastii. Podobnie przecież potomkowie Mahometa rościli
sobie prawa do władzy nad Islamem (szarifowie Mekki, Abbasydzi to wszystko
potomkowie Mahometa). Ewidentnie jest oczywiste że gdyby Jezus miał dzieci to
byłyby one naturalnymi prezywódcami chrześcijaństwa. Żadne źłódło również nie
sugeruje ich istnienia. Oczywiste jest wiec że doszukiwanie się jakikolwiek
potonków Jezusa jest zupełnie bezzasadne.
Brown ma w jednym rację (i to tez nie do końca) Maria Magdalena i
jawnogrzesznica to dwie postacie, których identyfikacja ze soba nastapiła pod
koniec starozytności. Ale wytłumaczenie przez niego faktu tej identyfikacji
jest głupie. To nie św. Piotr decydował o szkalowaniu pamięci Marii Magdaleny.
Identyfikacja ta pwostała późno w czasach gdy pamięć o poczatkach
chrześcijaństwa nie była już zbyt duża, a chrześciajnie byli zainteresowani
każdą postacią pojawiajacą się w Nowym Testamencie. Ponieważ nie było jasne kim
jest jawnogrzesznica (jej imie nie pada), to zidentyfikowana ją z jedna
postaci, której imie pojawiło się na kartach Nowego testamentu - Marii Magdaleny

[Gość: g-rat]

chłopie, żeś Ty się jeszcze tym tematem nie znudził... Kod to szmira i
amerykańska bajeczka, do tego kiepsko napisana. Wszyscy to wiedzą. Pozdrawiam.

[alex.4]

jeśli sie oglada fora internetowe to sporo osób o tym nie wie... i dlatego
tzreba naprawić błędy tam znajdujące się, aby nie utrwaliły się one:)

[alex.4]

Kanon Nowego testamentu. W powieści Browna, kanon NT tworzy Konstantyn Wielki,
który nakazał wybrać biskupom 4 ewangelie z listy ponad 70, a tym samym
fałszując przekaz o Jezusie.
Nic z tych rzeczy.
4 kanoniczne ewangelie powstały w II połowie I w. Skrótowo o czasie powstania
ich:
www.gryfita.pl/gryfita.php?numer=25&news=3
W tym czasie nie ma kanonu NT. W II w. pojawia się myśl, że pisma niektórych
autorów chrześcijańskich powinny mieć równy status jak tekst ST, który do tej
pory był głównym tekstem religijnym dla chrześcijan. Widziny to juz w II Liście
PIotra, który powstał na poczatku II wieku,. W nim pisze się o listach św.
pawła jako o pismach czyli nadaje się im statut równy księgom biblijnym. Żyjący
w drugim wieku uznał, ze ewangelie maja równy status jak dzieła proroków.
Podobna sytuacja jest w liscie Barnaby, u Justyna, czy II liście Klemensa.
Wszystkie te zabytki pismienictwa wczesnochrześcijańskiego pochodzą z II wieku.
Z II wieku pochodzą informacje o czterech ewangeliach - nie padaja imiona
ewabgelistów, ale bez wątpienia chodzi o 4 kanoniczne ewangelie.
W II wieku powstają tez pierwsze próby tworzenia kanonu. Decydujacą rolę
odegrał tu Marcjon. Był on gnostykiem, który chciał oczyścić vhrześcijaństwo z
wpływów religii zydowskiej. Z stąd uznał, że powinny znaleść się w kanonie
tylko ewangelia według łukasza oraz częśc listów Pawłowych. Zdanie Marcjona
wywołało reakcje wsród innych chrześcijan. Powstawały pierwsze katalogi pism
tóre są kanoniczne a które nie. Być może pierwszym takim świadectwem które mamy
jest kodeks Muratoriego. Wymienia on w kanonie cały obecny NT oprócz Listu do
Hebrajczyków, listów: jakuba, II i III Jana i Piotra. Do swojego kanonu
zaliczał on również Ks. Mądrości (jest w katolickim ST), oraz Apokalipsę Piotra
(mamy ją zachowaną, dzieło powstało w II w.), oraz ewentualnie Pasterz Hermasa
(powstał w połowie II w., autor jego był bratem biskupa Rzymu Piusa). Ponieważ
okresla on Pasterz jako dzieło świezo powstałe to datowany jest na koniec II
wieku. Nie wszyscy bibliści zgadzaja się z tym datowaniem, ale chyba nie maja
oni racji.
Oczywiście istnienie tego kanonu nie wskazywało, że kanon był tak ustalony. W
tym czasie każda gmina była samodzielna i każda miała swój włąsny kanon, choć
róznice w nim nie były wielkie. Dyskusje wywoływało znaczenie Apokalipsy Jana i
Piotra, listów apostolskich czy listu Hebrajczyków, oraz I listu Klemensa
Rzymskiego. Trwał spór czy zaliczyć je do kanonu czy też nie. Podobnie trwał
spór o Pasterza Hermasa, Didache, które równiez powstały w II w. n.e.
W każdym razie w III w. istniał konsensus jeśli chodzi o najwazniejsze księgi,
w tym w kanonie umieszczano cztery ewngelie, te które dziś znajduja się w NT.
Na kolejnych synodach IV zajmowano się kanonem pism. Za każdym razem kanony te
trochę się rózniły kilka ksiąg było na pograniczu uznania. Pierwszy kanon w
ktorym fugurują wszystkie księgi obecnie znajdujace się w NT i żadne inne to
367 r. i wielkanocny list Atanazego.
Jescze sporo czasu upłyneło aby wszyscy chrześcijanie uzgodnili, że właśnie te
księgi wchodzą w skład kanonu. Jeszcze w V w. protestowano przeciwko obecności
w niej Apokalipsy św. Jana i listów apostolskich.
W kazdym razie Konstantyn Wielki nie miał żadnego związku z kształtowaniem się
kanonu NT. Podstawowe księgi(w tym ewangelie), które się w nim znalazły były
powszechnie uznawane od II w. n.e.

Kod da Vinci (3) - Apokryfy

[alex.4]

Kod da Vinci wspomina istnienie apokryfów widząć w nich odrzucone świadectwa o
zyciu Jezusa
Jest to nieścisłe. Znane nam apokryfy powstawały wieledziesiat lub wieleset lat
po zycie Jezusa i nie wnoszą nic do wiedzy o nim.
A znamy rzeczywiście spori apokryfów. Apokryfy nie maja prostej definicji. To
skrótowo mówiąc pisma, które pretendowały od uznania ich za kanoniczne, ale nie
znalazły się w Nowy testamencie.
O to liczba znanych nam tytułów: Ewangelia Piotyra, Ewangelia Tomasza,
Ewangelia Filipa, Dialog Jezusa z janem, List jakuba, ksiega Tomasza Atlety,
Dialog Zbawiciela, List Piotra do Filipa, Pistis Sophia, Księga Jeu, Ewangelia
Marii magdaleny, Wspomnienia Apostołów, Pytania Marii, Ewangelia Barnaby,
Ewangelia arabska jana, Protoewangelia jakuba, Ewangelia Ps. Mateusza,
Narodziny Marii, Księga dzieciństwa Zbawiciela, Wizja Teofila, Dzieciństwao
pana, Ewangelia dzieciństwa Arabska, Ewangelia dzieciństwa Ormiańska, Ewangelia
Nikodema, Ewangelia Bartłomieja, List Piłata di Klaudiusza, Anafora i paradosis
Piłata, List Piłata do Tyberiusza, Uzdrowienie Tyberiusza, Zemsta Zbawiciela,
Śmierć Piłata, Zycie Marii magdaleny, Pochwała marii magdaleny, Ewangelia
Judasza, Ewangelia Gamaliela. Do tego dochodzą dzieje poszczególnych apostołów,
listy apostolskie czy dzieje innych postaci nowotestamentalnych. Apokalipsy w
tym Apokalipsa Piotra i Wzija św. Pawła i wiele innych tego typu utworów.
W tych tekstach można wyróznić kilka kategorii. Po poerwsze są to teksty
judeochrześcijańskie, które były uzywany przez wspólnoty chrześcijan-Żydów,
którzy przestzregali wszelkich rygorów prawa. Teksty te jak Ewangelia według
Hebrajczyków były równie stare jak ewangelie kanoniczne. Nietsety wraz z
upadkiem gminy judeochrześcijańskiej równiez one zgineły. Drugą kategorią są
pisma które powstały w tych samych czasach jak teksty kanoniczne, ale
ostatecznie do kanonu nie weszły. Tak jest z listem Barbany, Didache, czy
pasterzem Hermasa. Trzecia kategoria to ewabgelie które pwostały kilkaset lat
po śmierci Jezusa a autorzy ich chcieli uzupełnić te miejsca biografii Jezusa
nie wspominane przez ewangelie kanoniczne. Tak jest z najstarszym tekstem z
tego rodzaju II w. Protoewangelią Jakuba. Część tekstów powstało aby podnieść
prestiz danej miejscowości. Dla chrześcijan było przyjemnie słyszeć że do ich
miasta pisywał apostoł. Gdy brakowało istneijących listów, tzreba było takie
napisać. Część tych tekstów pisano, aby przedstawić w innym świetle działalność
Jezusa. Niektóre z nich powstały dopiero po podboku arabskim - pokazywały one
Jezusa jao swietego Islamu...
Największa kategoria z tych tekstów powstawała w III -IV wieku i były to teksty
gnostyckie, które chciały udoiwodnić, że Jezus nauczanie Jezusa bylo inne niż w
kanonicznych ewangeliach. To tych tekstów nalezy ewangelia Tomasza.
W każdym razie teksty te powstawały najczęściej późno, niosły one ze sobą
treści niezgodne z chrześcijaństwem. Dlatego odrzucano ich wagę i pozostawiono
poza kanonem.

[alex.4]

Brown pisze że Konstantyn Wielki nigdy naparwde nie został chrześcijaninem,
tylko został ochrzszczony podstepnie na łozu śmierci, Konstantyn mial uznać
chrześcijaństwo religią oficjalną aby zakończyć walki pomiędzy chrześcijanami a
poganami. Wcześniej religią oficjalną cesarstwa miał być kult solarny.
To wszystko bzdury.
Konstantyn Wielki nawrócił się na chrześcijaństwo. Nie możemy podać dokłądnej
daty, ale nastąpiło to zanim wyeleminował Maksencjusza, którey nawiasem mówiąc
był rownież przychylny chrześcijaństwu. Konstantyn Wielki rzeczywiście ochrzcił
się na łozu smierci, ale taka była praktyka tamtych czasów. Ponieważ nie znany
był sakrament pokuty, to chrześcijanie chrzcili się jak najpóxniej aby mieć
grzechy odpuszczone. A Konstantyn akurat miał sporo grzechów: kazał zabić swoja
zonę, syna, teścia, siostzreńca i szwagra:) Chrzest dzieci pojawił się sporo
póxniej.
Konstantyn Wielki oczywiście nie uczynił chrześcijaństwa religią oficjalną, ale
jedynie dozwolona. nadal piastował on urząd Pontifex Maximus najwyższego
kapłana. Również jego synowie, którzy byli od mała wychowywani w wierze
chrześcijańskiej piastowali ten urząd.
W czasach Konstantyna nie było waśni pomiędzy chrześcijanami i poganami.
Chrześcijanie cieszyli się od czasów Galiena tolerancją. Gdy Dioklecjan
rozpetał prześladowanie to musiał wcześniej rozpetać olbrzymia kampanią
propagandową. Walk między chrześcijanami a poganami nie było.
Kult solalrne były w III w. popularne, ale nie miały one statusu wyższego niz
inne kulty pogańskie.
Wszystko co Brown pisze o chrześcijaństwie starozytnym pełne jest bzdur!!!!!!