pochwalcie sie

[littlun1]

ile liczy wasza kolekcja plyt ?? ja mam juz ponad 200 :)

[x-man66]

Chcaiłbym się pochwalić, ale raczej nie mam czym. 150 analogów stoi nie
słuchanych od kilku lat z braku lepszego sprzętu. Patrzę na okładki ..... .
Jest jeszcze trochę CD w tym parę "zajechanych".
Ech... nie mam czym się chwalić.

[przemkowa.b]

Kaset chyba za 150, płyt chyba około 200-300, nie licząc płyt moich rodziców:)
Analoga mam tylko jednego własnego, z II koncertem Szostakowicza skrzypcowym i
rozmową telefoniczną Szostakowicza z Ojstrachem:)

[zamek]

Nie wiem, nie chce mi się wagi wyciągać.
Ach, jak ja kocham takie licytacje... :/

[jdrk]

littlun1 napisał:
> ile liczy wasza kolekcja plyt ?? ja mam juz ponad 200 :)

A jakie są nagrody dla zwycięzcy? ;)

[x-man66]

Dyplom uznania + certyfikat + wpis do księgi wirtualnej.
A tak w ogóle to sponsorzy mile widziani :).

[apfelbaum]

Hej, ale fajny wątek, żeby się troszkę pobawić jak dzieci w przedszkolu lub
podstawówce, kto ma więcej naklejek z supermanem :-)))
Ja mam jakieś 1100 - 1200 płytek, z tego koło 500 to oryginały (ojoojoj!
wylazło ze mnie piractwo...!!! :-)) Piszę o tym dla przestrogi - swojego czasu
nie zabrałem się za katalog, a teraz nie mam na to czasu. Efektem jest czasem
biała gorączka, kiedy usiłuję bezskutecznie znaleźć konkretną rzecz,
szczególnie na wykład. Często nie znajduję, muszę pożyczać, a potem, kiedy już
tego nie potrzebuję, to nagle znajduję to w absurdalnym miejscu :-)
Żeby nie zwariować póki co mam je poukładane w rejony, tu Bach, tam Mozart, itp.
I tak mi czasem Balakauskas plącze się koło Pendereckiego, oj...
Ale jeszcze mi się nie zdarzyło dwa razy kupić lub przegrać tę samą płytę (mam
zwyczaj słuchać tego, co kopiuję).
Znam osobę, której kolekcja liczy ok. 10000 pozycji (analogi, kasety i CD). To
znana postać, ale nie zdradzę :-)))

[przemkowa.b]

czy to jest ta sama osoba o której myślę? Ukośny półton?:)

[apfelbaum]

przemkowa.b napisała:

> czy to jest ta sama osoba o której myślę? Ukośny półton?:)

Ukośnych półtonów jest kilkadziesiąt :-))

[apfelbaum]

Podpowiem, że znana jako głos raczej...
:-)

[przemkowa.b]

Ale pan czy pani? jeśli pan, to czy jest także pasjonatem sprzętów i mikrofonów
wszelakich?;)

[eeela]

Dwadziescia gigabajtow :-DDD

[verdiprati]

A w jakim formacie?

[eeela]

W roznych, ale glownie mp3.

[verdiprati]

No to się chwalę . Nagrań różnych, kompletnych oper 98 - a wszystkich płyt koło
600. Martwi mnie jednak to, że właściwie słucham tego samego, a wiele płyt po
jednym, dwóch przesłuchaniach trafiło na półkę.

Nie ilość lecz jakość.

[quasthoff]

A może zamiast liczby warto podać jakieś smaczne kąski, tytuły, zdobywane z
trudem, poszukiwane miesiącami, latami, wzbogacające kolekcję, kompozytorów i
dzieła nie będące w powszechnym obiegu, rzadko goszczące na sklepowych półkach.
To też jest ciekawy temat pozwalający przybliżyć zainteresowania i pasje
melomanów. Ja na ten przykład parę bardzo interesujących pozycji zdobyłem w
Holandii w sklepie z wikliną( właśnie tam), położonym blisko lotniska w
Amsterdamie. Poznałem dzięki tym nagraniom wspaniałego rumuńskiego śpiewaka
(Nicolae Herlea). Mam też dzieło Antonia Casimira Cartelieriego "Gioas, Re di
Giuda) z moim ulubionym artystą Thomasem Quasthoffem. A także niezapomnianą
Florence Foster Jenkins.

[verdiprati]

Spoko, spoko - o jakość też staram się dbać. Jeżeli chodzi o tytuły zdobywane z
trudem, to kiedyś czekałem 6 miesięcy na zamówioną Dziewczynę z Zachodu
Pucciniego. Jeszcze przed erą dobrych sklepów internetowych.

quasthoff trafia w dziesiątkę

[kanarek2]

nie pierwszy raz zresztą:)

> A może zamiast liczby warto podać jakieś smaczne kąski, tytuły, zdobywane z
> trudem, poszukiwane miesiącami, latami

Nagranie upolowane przewyższa rzecz jasna smakiem zakup z marszu. Z tego powodu
zresztą jestem na ogół przeciwnikiem boxów (no, są wyjątki, są), kiedy to dział
marketingu Sony chce decydować o tym co mnie zachwyca, i chybia na ogół. W
dodatku rzecz na półce wygląda niczym książki kupowane w zamierzchłych czasach
na metry, nadające właściwe oblicze bibliotece (tuż obok pokoju myśliwskiego. W
wersji oszczędnej kupowało się same grzbiety książek, złocone).

Najdłużej, czyli rok, czekałem na Kwintet Szostakowicza, Borodiny i Leonskaja
(Przemkowa mnie zrozumie jak ufam), trafiony w końcu na amazonie niemieckim. Na
amazonie zresztą dużo jest używanych cd w dobrej cenie i jakości, minusem jest
jednak to, że nie wysyłają za granicę.
Natomiast z dzieł nie będących w obiegu: pirat z koncertu Minkowskiego,
umiarkowany technicznie, świetny muzycznie, a cenny przede wszystkim z różnych
innych powodów.

> Mam też dzieło Antonia Casimira Cartelieriego "Gioas, Re di
> Giuda) z moim ulubionym artystą Thomasem Quasthoffem.
Powiedz proszę coś więcej o tym.

[quasthoff]

Próżno szukać jakiejkolwiek wzmianki o Cartellierim w małej i wielkiej
encyklopedii muzycznej. A szkoda bo kompozytor miał klasę. Uczył się u
Salierego i Albrechtsbergera, który jak wiadomo był znowu nauczycielem między
innymi Beethovena. Poza tym Cartelieri urodził się w Gdańsku, rodzice śpiewacy
dołożyli starań aby syn otrzymał przyzwoite wykształcenie, nie tylko muzyczne.
Dziewiętnastoletni kompozytor dostał posadę kapelmistrza ( to coś chyba znaczy)
na dworze hrabiego Oborskiego. W Berlinie a następnie w Wiedniu kontynuował
studia u powyżej wymienionych mistrzów. Zmarł młodo w wieku zaledwie
trzydziestu pięciu lat. Oratorium oparte jest na biblijnym temacie; opowieść o
Joaszu, wnuku Atalii. Nagranie zrealizowała wytwórnia MDG w 1997 roku. Wśród
świetnych, a zupełnie nieznanych wykonawców jest właśnie wspaniały Thomas
Quasthoff. To tak w wielkim skrócie.

[przemkowa.b]

> Najdłużej, czyli rok, czekałem na Kwintet Szostakowicza, Borodiny i Leonskaja
> (Przemkowa mnie zrozumie jak ufam), trafiony w końcu na amazonie niemieckim.

Rozumiem, jak najbardziej...
sama mam to w dwóch wykonaniach, przegrane z mojej uczelnianej fonoteki kwartet
im.Pendereckiego(:PPP) z jakimś pianistą co go nie pamiętam, drugie wykonanie
z serii 25th - anniversary edition, Talich Quartett plus Miroslav Langer,
piano. Wolałabym coś atrakcyjniejszego, ale jestem w stanie się tym zadowolić:)
poza tym ciągle namawiam tatę, żebyśmy to zagrali:)

[lilypons]

kanarek2 napisała:

> Najdłużej, czyli rok, czekałem na Kwintet Szostakowicza, Borodiny i Leonskaja

A ja co mam powiedzieć, kiedy na nagranie Montezumy Grauna z Sutherland
czatowałam od ponad 20 lat? Usłyszałam to nagranie w dwójce w latach 80-tych i
sobie zamarzyłam mieć na półce. No i udało się z wielką pomocą quasthoffa na
forum opera / ukłony i dzięki jeszcze raz za linka do sklepu/. Ale to już tak
jest jak się w wieku 14 lat zbzikowało nieuleczalnie na punkcie opery:)
Poza tym licytowanie ile kto ma czego to chyba niezbyt dobry pomysł. Co komu po
tym, że mam np.około 40 różnych wykonań Exsultate jubilate albo 15
Koronacyjnej, nie mówiąc już o operach w całości, w przekroju i pojedynczych
ariach tudzież innych formach wokalnych.

[quasthoff]

Czterdzieści Exsultate - imponujące. Ja na przykład zbieram
nagrania "Trubadura" Verdiego, ale na razie mam tylko kilkanaście wykonań.
Pełna lista nagrań tej opery przekracza 150 (sprawdzałem). Czyli jeszcze jestem
na początku tego zdrowego maniactwa. Mam nadzieję, że zdrowego. A porównania
zawsze lubiłem.

[dobiasz]

lilypons napisała:

> Poza tym licytowanie ile kto ma czego to chyba niezbyt dobry pomysł. Co komu po
>
> tym, że mam np.około 40 różnych wykonań Exsultate jubilate albo 15
> Koronacyjnej

To np. że mogę sobie odetchnąć z ulgę, że nie taki ze mnie wielki zboczeniec z
raptem 12 nagraniami tego samego utworu (a tak dla odmiany nie pochwalę się
jakiego).

[lilypons]

No jeśli o odetchnięcie z ulgą chodzi, to się zgadzam. Zresztą już dawno się do
tego przyzwyczaiłam, że rodzina ma mnie za maniaka zbieractwa. A i tak mój
zbiór trafi kiedyś do jakiejś akademii muzycznej, gdzie będą wiedzieli, co z
nim zrobić / przynajmniej mam taką nadzieję:)/.

[pafcio01]

Oryginałów CD - 333szt. w tym boxy (stan na dziś)
z tego 135 z muz. fortepianową solo
75 fortepian z orkiestrą,
61 orkiestrowa,
i inne.

Najwięcej EMI (63) i DG (37) i inne (polskie nagrania 27, decca 18, philips 12)

Polecam program Music Label 2006 do katalogowania płytoteki.

Prócz tego winyle (ok.150)

I kopie - stanowczo za dużo, wstydzę się podawać liczby.

pzdr.

[materes]

A dlaczego wstydzicie się kopii? Przecież wiele tytułów jest nie do zdobycia w
Polsce, jedyne co pozostaje, to kopiowanie.
Ja mam pareset płyt, tyle samo analogów, ale trzymam je z sentymentu, ponieważ
zepsuł mi się adapter 2 lata temu, jakaś część w środku, już nie do zdobycia.
Oddałam panu, który zbiera takie urządzenia.
Mam dużo rosyjskiej muzyki, głównie Prokofiew, też sporo Mahlera, z polskich
Penderecki.

poziom poziomu

[quasthoff]

A gdzie tu mowa o jakimkolwiek wstydzie? Chodzi o względy estetyczne,
praktyczne, o pewien wyraz kultury ogólnej. Ja na przyklad inaczej postrzegam
płytę oryginalną niż najlepszą podróbkę. Tam mam książeczkę, tekst, opis i
wszystko na odpowiednim poziomie. A ksero mnie nie bierze choćby jakość była ta
sama. Oczywiscie ze zrozumiałych względow, głównie finansowych nie mogę sobie
pozwolić na to, co bym chciał kupić, wobec czego zmuszony jestem przegrywać.
Ale płyty oryginalne zawsze wygrają. Zresztą nie chodzi tylko o płyty.

[apfelbaum]

To o czym piszesz odzwierciedla dostępność niszowych wydawnictw na naszym
polskim pożal się Boże rynku. Pamiętam, kiedy byłem na parę dni w Malmoe,
miasto wielkości Bydgoszczy, wszedłem do sklepu muzycznego i znalazłem tam
WSZYSTKIE symfonie Schnittkego, a miły ekspedient namawiał mnie do kupienia
płyt z muzyką Petterssona (szewdzki kompozytor a la Szostakowicz).
Dzisiaj posiadam coś niecoś Petterssona, ale to są kopie. Bo próby sprowadzenia
czegokolwiek spełzły albo na niczym, albo na horrendalnych stawkach.
Kocham moje oryginały - np. prawie komplet symfonii Sallinena i w ogóle
Finowie, Aho, Rautavaara, Kaija Saariaho, poza tym Norgaard, Sumera.
Wygrywają.

[quasthoff]

Sporo tych nagrań można dostać na szwedzkiej wytwórni Bis (zresztą świetnej pod
względem repertuaru). Nazwiska nie są mi obce bo kiedyś sprzedawałem płyty(
między innymi tej firmy). Ze znajomością utworów wymienionych kompozytorów jest
nieco gorzej bo nie wszystkiego da się wysłuchać. A radio raczej unika
nieznanej muzyki, mniej znanych twórców. A ze sklepami muzycznymi za granicą
rzeczywiscie jest nieźle. Czasami maleńki sklepik ma taką ofertę, że wyjść z
niego nie można. Dostaję uszopląsu, jeżeli można to tak określić. Szkoda, że
finanse nie pozwalają na wszystko. Pozdro.

[apfelbaum]

quasthoff napisał:

Szkoda, że
> finanse nie pozwalają na wszystko. Pozdro.

Oj tak tak :-)

A BIS-y da się zamówić, ale idą strasznie długo. Kiedyś zamówiłem 6. i 7.
symfonię Schnittkego w EMPiKu, czekałem pół roku, wreszcie - przy okazji
wyjazdu do Niemiec - kupiłem je sobie (za 32 marki). Mija kolejne pół roku,
nagle przychodzi listonosz i przynosi paczkę z zamówioną płytą i rachunek na
siedemdziesiąt parę złotych. Skłamałem, że ja to nie ja :-)

[dhikr]

littlun1 napisał:

> ile liczy wasza kolekcja plyt ?? ja mam juz ponad 200 :)


Tak sie zlozylo ze moj szczyt gromadzenia plyt przypadl na 2-ga polowe
lat 80-tych, gdy bylem na stazu naukowym w Moskwie. Plyty CD dopiero
wchodzily na rynek, a ja kupowalem w Moskwie plyty "starego typu".
Byly one tanie i zawieraly mnostwo ciekawych nagran. W sumie przywiozlem
z Moskwy ok 400 takich plyt. Oczywiscie jakosc techniczna nie umywa sie
do CD, ale mam nagrania starych mistrzow, gdzie koncepcja wykonania
pozwala ... nie zauwazac mankamentow technicznych.

Od tego czasu kupilem okolo 100 CD, ale aktualne wydatki rodzinne
zmuszaja mnie do ograniczen, a plyty CD np w Empiku sa bezwstydnie
drogie.

:-)))

[quasthoff]

Oj bardzo bezwstydnie! Dla niektorych jest to bariera nie do przebycia bo liczą
się priorytety (tak zwane rodzinne wydatki egzystenjalne). Kultura też wchodzi
w ten zakres, ale przyziemne sprawy często mają wiekszy ciężar gatunkowy.
Czasami robimy sobie klapki na oczy i własnie bezwstydnie kupujemy to na co
mamy ochotę. I potem konsumpcja duchowa zastępuje konsumcję innego kalibru.
Bywa, że ze szkodą dla nas samych. Przyznam, że postępuję tak niezmiernie
rzadko i tylko w wyjątkowych okolicznościach. Szkoda!

[dhikr]

dikhr napisal:

Tak sie zlozylo ze moj szczyt gromadzenia plyt przypadl na 2-ga polowe
lat 80-tych, gdy bylem na stazu naukowym w Moskwie. Plyty CD dopiero
wchodzily na rynek, a ja kupowalem w Moskwie plyty "starego typu".
Byly one tanie i zawieraly mnostwo ciekawych nagran. W sumie przywiozlem
z Moskwy ok 400 takich plyt. Oczywiscie jakosc techniczna nie umywa sie
do CD, ale mam nagrania starych mistrzow, gdzie koncepcja wykonania
pozwala ... nie zauwazac mankamentow technicznych.

Od tego czasu kupilem okolo 100 CD, ale aktualne wydatki rodzinne
zmuszaja mnie do ograniczen, a plyty CD np w Empiku sa bezwstydnie
drogie.

***

Re: pochwalcie sie
Autor: quasthoff
Data: 23.03.06, 23:20

Oj bardzo bezwstydnie! Dla niektorych jest to bariera nie do przebycia bo liczą
się priorytety (tak zwane rodzinne wydatki egzystenjalne). Kultura też wchodzi
w ten zakres, ale przyziemne sprawy często mają wiekszy ciężar gatunkowy.
Czasami robimy sobie klapki na oczy i własnie bezwstydnie kupujemy to na co
mamy ochotę. I potem konsumpcja duchowa zastępuje konsumcję innego kalibru.
Bywa, że ze szkodą dla nas samych. Przyznam, że postępuję tak niezmiernie
rzadko i tylko w wyjątkowych okolicznościach. Szkoda!

***

Odpowiedz dhikra:

Przyznam sie, ze zdumieniem przeczytalem poprzedni post.
Otoz moje "aktualne wydatki rodzinne", o ktorych wspominam wyzej
to pieniadze wydawane na bardzo droga kuracje przeciw rakowi,
z ktorym walczy od lat bliska mi osoba.


Wstyd mi za Pana i za Panski post. Moge tylko jedno Panu obiecac:
nigdy nie przeczytam slowa, ktore Pan tu napisze.

Wstyd!!!

[quasthoff]

Myślę, że mój przedmówca nie do końca zrozumiał o co mi chodziło. Podkreśliłem
tylko, że wiekszość z nas wchodząc w sferę duchową, obojętnie czy byłaby to
muzyka, literatura, malarstwo, pragnienie uczestnictwa w jakimś wydarzeniu
kulturalnym, czy jeszcze coś innego, musi czasami sobie odmawiać z wiadomych
względow. A wspaniała postawa, chęć niesienia pomocy innym w różnych
dramatycznych epizodach naszego życia jest godna najwyższej pochwały. Tak więc
powtarzam, nie za bardzo zrozumiałem o jaki wstyd chodzi?

nieporozumienie

[kanarek2]

Dhikrze,

być może post quastohoffa nie jest najczytelniejszy, ale przecież nikt tu nie
ma najmniejszego zamiaru niemądrze komentować czyjąś trudną sytuację rodzinną.

Takie nieporozumienia czasem się na forum zdarzają, ale jest to własnie
nieporozumienie.

Pozdrawiam,
k.