11 Wielkanocny Festiwal Beethovenowski

[maro76]

start juz jutro
wkleje jeszcze raz linka, lepiej bedzie omawiac to wydarzenie w osobnym wątku
www.beethoven.org.pl/

koncertowy zawrót głowy plus inne atrakcje w Warszawie i nie tylko
relacje pokoncertowe mile widziane:)

Otwarcie, ale jakie!

[arana]

Inne, piękne, niespodziewane zaskakujące.
Właściwie pierwszy raz słuchałam na żywo dżezujacej klasyki i jestem zachwycona.
Muzyka taka inna, a taka piękna! Wspaniałe aranżacje, niezwykła Grażyna
Auguścik w VII Symfonii Beethovena, genialny "Koriolan". Grazyna Dudziak w
Mazurku F-dur była tym, co na weselu Boryny i tym, co w Chopinie. A. M. Jopek
głęboko wzruszajaca w Mozarcie. Cudowna zabawa w Rachmaninowie. Niezwykła I.
Kłosińska w Pendereckim (Lacrimosa). Cudowny flet Kotnowskiej w Piazzoli. A
przy Barkaroli Czajkowskiego w wykonaiu Ewy Bem łzy stanęła mi w oczach.

5 kwietnia wyjdzie płyta.
Posłuchajcie. Warto!

[dr.ravic]

Zazdroszczę w takim razie... Obejrzę w TV, bo niestety na bilety nie załapałem
się. Stałem 2 godziny po wejściówki, o 19:40 okazało się, że nie będą
sprzedawane z powodu braku wolnych miejsc... Przykro.
Za to wyniosłem stamtąd wnioski z obserwacji ludzi stojących w tej samej
kolejce. Tyle cwaniactwa i chamstwa dawno nie widziałem... Wyzwiska,
przepychanki do łapówek włącznie. Ech... Kiedyś miałem przekonanie, że ludzie
słuchający takiej muzyki reprezentują pewien poziom kultury, a jest wręcz
przeciwnie! Z przykrością muszę stwierdzić, że bywając również na koncertach
rockowych, bluesowych, jazzowych tylko w takich "kulturalnych miejscach" jak
opera czy filharmonia ludzie sie w ten sposób zachowują.

[arana]

To było wydarzenie! Koncert rozpoczynał się tuż po wejściu. Świetlana biel
marmurów, czerwień dywanów, na nich wysmukłe tanagryjski figurki opięte czarno-
białą materią stroju. Były żywe: uśmiechały się, witały gości, wskazywały
drogę, prowadziły na miejsce, wprowadzały na scenę oficjalnych gości,
otwierających koncert.
Po zakończeniu czekały na nas z naręczami białych i niebieskich róż. Każdy z
gości wychodził, trzymając piękny kwiat na długiej łodydze.
Wyobraźcie sobie taki widok: świetlista przestrzeń placu Teatralnego w ciepły
wiosenny wieczór, zapełniona uśmiechniętymi ludźmi, którzy wewnątrz mają
muzykę, a w ręku - jak jakiś tajemniczy ZNAK - białą lub niebieską różę.
Rozpraszaliśmy się pobliskich ulicach, budząc widoczne zdumienie przechodniów.
Wiele osób z różami czekało, tak jak ja, na metro. Mijając się, wymienialiśmy
uśmiechy - nie byliśmy już nieznajomymi, lecz UCZESTNIKAMI, bo połączyła nas
muzyka i ten cały niezwykły wieczór.

Zaraz po powrocie do domu włączyłam retransmisję w Dwójce, bo nie mogłam
rozstać się z tą muzyką. Było pięknie, a właściwie jeszcze piękniej. Jeśli ktoś
będzie słuchał płyty, niech pamięta, że te najgłośniejsze oklaski to moje . 

[arana]

Jeszcze opinia innych:
miasta.gazeta.pl/warszawa/1,34862,4014149.html

[arana]

dr.ravic napisał:

> [...]Obejrzę w TV

Było? Będzie? Napisz,kiedy, bo nie mogę znaleźć.

półmetek

[schaetzchen]

Nikt nie chodzi na koncerty, czy nawał wrażeń nie pozwala Wam na relacje? ;)
Byłam na kilku, głównie kameralnych.

1. Cykl 3 koncertów z Lonquichem i Tetzlaffem - wszystkie Sonaty na fortepian i skrzypce Beethovena, Sala Kameralna FN. Przyzwoite granie, choć repertuar nie należał do moich ulubionych... Świetny pianista, żywiołowo-poetycki :) skrzypek miał niestety sporo problemów intonacyjnych (wiele zniosę, jesli muzykalny, ale ten fałszował jednak za dużo). Ale w sumie ciekawe koncerty.

2. "Koncert włoski" na Zamku - czyli 28 marca o 17.00 Maria Chiara Pavone – sopran, Massimo Mercelli – flet i Sandro De Palma – fortepian. Średnio. Bardzo dobry flecista, bardzo przeciętna śpiewaczka. Pianista dobry gdy akompaniował, w Sonatach solowych kiepski.

3. Koncert we czwartek, z III Szymanowskiego i VIII Pendereckiego - również przeciętny. Orkiestra bardzo nieprecyzyjna, soliści nijacy, dyrygent jakiś niespokojny i wszystko strasznie zagonione i bez klimatu. Na usprawiedliwienie muzyków należy dodać, że koncert filmowany był przez TV - to, co panowie kamerzyści wyprawiali na scenie woła o pomstę do nieba.

4. Dzisiaj w południe rewelacyjny koncert na Zamku - Urszula Kryger i Hartmut Höll. W programie pieśni Szymanowskiego. Cudowne wykonanie, głos pani Kryger uwielbiam, a ponadto to bardzo inteligentna i wrażliwa śpiewaczka. Pianista cudowny. Wspaniale się rozumieli, uczta.

5. Później o 17 koncert Kwartetu Lipskiego - panowie grali Beethovena - wolałabym np. Haydna, ale grali tak, że jutro też ich z przyjemnością posłucham. A plany są takie, że mają przyjechać i za rok i za 2 lata i zagrać w sumie wsyzstkie kwartety Beethovena. Znowu trąci to zawodami sportowymi, ale muzycy naprawdę znakomici, polecam jutro.

6. Wieczorem zjawiskowa radiówka z Frankfurtu (Gerhard Oppitz – fortepian Paavo Järvi – dyrygent Das Radio-Sinfonie-Orchester Frankfurt). Strauss i Beethoven. Bogu dziękuję za dobrego jedynie Beethovena - gdyby program koncertu składał się tylko ze Straussa, to już pakowałabym walizki i emigrowała do Frankfurtu. Orkiestra świetna. Działała jak dobrze naoliwiony mechanizm - ale to absolutnie nie znaczy, że grali mechanicznie! Gęsty, oleisty dźwięk, szalenie spójny i szlachetny, skala dynamiczna coś ze 250 dB, rubata robione jak przez jedną osobę, absolutne zrozumienie dyrygenta, wyczuwanie jego najdrobniejszych "przesunięć" w czasie i niuansów we frazowaniu... Cudowny, energetyczny i "falujący" Strauss. Kulminacje nie tracące ani przez chwilę rozmachu, wspaniale rozplanowane, świetny koncertmistrz (solówki w Życiu bohatera), genialna cała grupa waltorni; flacistka - okazuje się, że flet może wydawać normalny dźwięk, a nie głównie świsty i szumy powietrzne; pięknie i słodko brzmiący obój, cudowne kotły, trąbki, no wszystkim należą się owacje, ach jaki kwintet! - ja wiem że to też kwestia lepszych instrumentów, ale nie tylko, oj, nie tylko...
Beethovena słuchałam parę dni temu z Semkowem :) i muszę przyznać że o ile wykonanie Niemców było dużo lepsze warsztatowo - przez słowo warsztat rozumiem nie tylko trafianie w odpowiednie klawisze/miejsca na strunie/klapki itd. ale i jakośc dźwięku, dynamikę i tego typu "drobiazgi ;) - to jednak nie przykuło mojej uwagi tak, jak Semkow z Gothonim. Oppitz grał dziś bardzo dobrze, sprawnie, z bardzo miłą uszom werwą i energią, ale to było takie wykonanie, które nie zaskakuje, a raczej słucha się tego na zasadzie "tak, dobrze, tak ma być". Choć nie miałabym nic przeciwko większej ilości takich wykonań w Warszawie...
Ale najwięcej wdzięku, mistrzostwa i muzykalności pokazał Paavo Jarvi w Sibeliusie zagranym na bis. Zmusił orkiestę do niesłychanych wręcz, mikrosekundowych zawieszeń i zmian tempa (oj, z nim to bym zatańczyła walca...) a już te szmerowe pianissima były wprost niewyobrażalne (a zwłaszcza cisza jaka w tym momencie panowała na sali).

Jutro w tym zestawie IX Mahlera. Już się nie mogę doczekać.

PS Jędrku, czy to Ciebie widziałam w IV rzędzie parteru po lewej stronie?

[jdrk]

schaetzchen napisała:
> PS Jędrku, czy to Ciebie widziałam w IV rzędzie parteru po lewej stronie?

Niestety, to nie byłem ja. To był pewnie mój sobowtór, który od czasu do czasu
zastępuje mnie w FN ;) Ale po przeczytaniu Twoich wrażeń żałuję, że go tam
wysłałem, zamiast pójść osobiście ;)

[schaetzchen]

Albo to zasługa Sobowtóra, albo mojego kiepskiego wzroku...
Dziś wybierałam się na Mahlera, ale niestety nie udało się. Transmisji też nie posłuchałam :(

[jdrk]

schaetzchen napisała:
> Albo to zasługa Sobowtóra, albo mojego kiepskiego wzroku...
> Dziś wybierałam się na Mahlera, ale niestety nie udało się. Transmisji też nie
> posłuchałam :(

To na pewno był sobowtór - nie tylko Ty dajesz się nabierać ;) A ja na Mahlera
nie miałem ochoty. A co powiesz o czwartkowym koncercie, Berlioz "Potępienie
Fausta" - nie znam tego, a tym bardziej solistów - warto iść?

[schaetzchen]

Na Berliozie będę :)
Utwór bardzo lubię, solistów nie znam, boję się trochę że po wersji Kaspszyka którą słyszałam jakiś czas temu w TWON ręka Wita może być nieco zbyt, hmmmm, przyciężka i statyczna... Ale za to liczę na lepszych solistów, bo w teatrze (poza dobrym Kruszewskim) był to dramat wokalny... I nie chodzi mi o podtytuł dzieła :)

[kanarek2]

Bedę się starać, i może się spotkamy? choćby raz w sezonie?
Pozdrawiam,
k.

[schaetzchen]

Raz koło Wielkiej Nocy Kanarku ;)
Ja będe pędzić z Buchbindera na Zamku, więc pewnie przed koncertem do stolika nie dotrę, ale w przerwie jak najbardziej.

Dziś niezły recital dali Noras i Gothoni - bardzo dobre Sonaty Kodaly'a i Brittena. Do tego dwa świecidełka - 2 zestawy Wariacji Beethovena na tematy z Mozarta, plus nudna Sonata Aulisa Sallinena.

Na panią Muzę i 4 godziny z Lisztem nie miałam ochoty. Ale może jacyś odważni byli?

prawie cały metek

[kanarek2]

Dziś dano "Potępienie Fausta" Berlioza, które zaczeło się świetnie, czyli
krótkim służbowym spotkaniem przy służbowym stoliku z forumowiczką S., która od
razu poleciała spowrotem do roboty. I faktycznie. Zasieki z kabli i mikrofonów
stanowiły surowo-awangardowe decorum do bogatego świata Berlioza.

Nabrałem wielkiej ochoty by usłyszeć Fausta w bardzo dobrym wykonaniu, to kawał
wielkiej muzyki pisanej z wielką wyobraźnią. A dziś było trochę nierówno.
Schatz, jak wrażenia?

[schaetzchen]

kanarek2 napisała:

> Dziś dano "Potępienie Fausta" Berlioza, które zaczeło się świetnie, czyli
> krótkim służbowym spotkaniem przy służbowym stoliku z forumowiczką S., która
> od razu poleciała spowrotem do roboty.

Kanarku, tak zdezawuowało mnie to, że niemal udławiłeś się napitkiem na mój
widok, że wolałam uciekać, żeby nie było ofiar! ;)))

>I faktycznie. Zasieki z kabli i >mikrofonów stanowiły surowo-awangardowe
>decorum do bogatego świata Berlioza.

Przyznasz przecie, że konopny sznurek do snopowiązałek, na którym wisiały
mikrofony, starnowił celny kontrapunkt do chóru wieśniaków na początku I części?

Kanarek uzmysłowił mi również, że trzeba rezerwować sobie czas na 1 lub 2 czerwca:
www.filharmonia.pl/?action=concerts&y=2007&m=6

> Nabrałem wielkiej ochoty by usłyszeć Fausta w bardzo dobrym wykonaniu, to
> kawał wielkiej muzyki pisanej z wielką wyobraźnią. A dziś było trochę
> nierówno.
> Schatz, jak wrażenia?

Ano właśnie. Też takiego wykonania chciałabym posłuchać - nie mam tylko pomysłu,
które miałoby to być wykonanie... Może ktoś podpowie?
Zaś co do samego koncertu: nierówno to dobre słowo. W grze orkiestry bardzo
brakowało mi jakichś niuansów, czegoś więcej, niż odegrania nut (co oczywiście
przy tej partyturze jest pewnym sukcesem, ale - litości! - nie równajmy w dół!).
Szkoda wielu pięknych miejsc oznaczonych do grania "piano" a granych mezzoforte
co najwyżej; dotyczy to zwłaszcza chóru... Szkoda również topornej i jednakowej
przez całe 2 godziny artykulacji. Brawa dla oboisto/rożkisty, bardzo pięknie
zagrał swoje solówki. Niestety, drzewo wczoraj bardzo fałszowało.
Soliści - bardzo podobali mi się aktorsko (zwłaszcza Faust i Mefisto), wokalnie
nieco mniej, głosy wysokie niestety miały okropne problemy gdy partia wykraczała
ponad g dwukreślne (Małgorzata) lub razkreślne (Faust). Mefisto był bardzo
demoniczny, ale niestety w jego głosie było słychać jakąś dziwną pustkę, nie był
"ładny" i okrągły (i nie był to zabieg interpretacyjny jak sądzę).
Podsumowując: solidne, pod linijkę granie, bez krztyny poezji i metafizyki.

[kanarek2]

> Przyznasz przecie, że konopny sznurek do snopowiązałek, na którym wisiały
> mikrofony, starnowił celny kontrapunkt do chóru wieśniaków na początku I części?

Owszem, kontrapunkt wypadł celnie. Zasieki dobrze kontrastowały z kruchą
bladościę obnażonych górnych partii pani śpiewaczki. A zastąpienie kabli drutem
kolczastym byłoby pewnym przegadaniem.

Skoro mowa o kontrapunkcie: Faust, czy ścislej Amen z pierwszej części,
uswiadomiło mi jak bardzo lubię fugę, to powolne rozwijanie się muzyki,
majestatyczne i lekkie zarazem. Normalnie dreszcz mnie przeszył gdy się zaczęło.

Co do nagrania, to może Davis z LSO, albo Chung plus von Otter i Terfel? (nie
wiem czy Lilypons tu zagląda, chętnie bym wiedział co myśli).

k.

[dr.ravic]

Dziś w nocy o 00:35 na TVP 2 Jazzsimfonica.

[arana]

Dzięki, właśnie skończyłam oglądać. Nie dali całości i co na żywo, to na żywo,
ale i tak wspaniale było sobie przypomnieć.