główny kurek gazowy

[asam11]

Gazownia odmawia założenia nowej skrzynki zabezpieczającej główny kurek
gazowy wyprowadzony na elewację budynku - stara skrzynka uległa zniszczeniu,
kurek należy do gazowni. Gazownia uważa, że to sprawa wspólnoty. Wspólnota
nie ma z gazownią żadnej umowy.
Z jakiego przepisu moźe wynikać obowiązek wspólnoty? Czy tylko z obowiązku
dbania o stan nieruchomośći?
Pomóżcie.

[xxxll]

To przecież jest wasze przyłącze gazowe, o które musicie dbać

[miro_mx]

Widzisz Asam, życie byłoby proste gdyby ustawodawca wszystko unormował, ale tak
nie jest. Perfidia monopolistów jest tak duża, że szkoda pisać na ich temat. W
podobnej sytuacji byłem, gdy chciałem uporządkować mój budynek. Zabezpieczenie
główne (elektryczne) budynku! Skąd ja biedny żuczek mam wiedzieć, jakie ma być?
Pisząc do energetyki o kserokopię umowy na dostarczenie energii elektrycznej na
budynek otrzymałem odpowiedź, że takowej nie posiadają w archiwach. Prosząc o
podanie zabezpieczeń poszczególnych mieszkańców – i tu absurd – też nie
posiadają umów z mieszkańcami! W kolejnej korespondencji wynikło, że nie mogą mi
podać takich informacji, gdyż jak twierdzą jestem osobą trzecią nieupoważnioną
do udzielenia informacji. Na kolejne moje argumentacje, że jestem „Zarządcą”
budynku dbającym o stan techniczny budynku i w tym instalacji elektrycznej – nic
nie pomogło. Zadałem nawet pytanie; Jak ma dbać i instalację wewnętrzną, gdy nie
znam mocy obciążeniowej na budynek? Jakie zabezpieczenia mam stosować aby nie
przeciążyć instalacji i.t.p? Po prostu była to rozmowa z
Piiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii! W końcu sam wszystko sobie przeliczyłem
i mam ich w D…..

Powracając do twojej sprawy należałoby się zastanowić nad bezpieczeństwem
budynku (p.poż). Dla jego bezpieczeństwa – w mojej opinii – należy zabezpieczyć
odpowiednie odcięcia („instalacji”) w razie jakiegokolwiek niebezpieczeństwa w
prosty sposób Odciąć budynek od; Prądu, gazu i.t.p (wynika to również z prawa
lecz go nie zacytuję gdyż musiałbym poszukać – lenistwo mnie ogarnęło). Słusznie
Pani zauważyła, iż powinna być umowa na dostarczenie gazu do budynku – życzę
powodzenia, lecz takowej nie ma. Z tego, co mi wiadomo gazownia posiada swoje
odcięcia w „ziemi” w specjalnych studzienkach, więc te sporne nie są im
potrzebne. Inną sprawą jest; Czyja rura jest w nieruchomości Gruntowej, – jeśli
WM posiada ziemię? Spór sporem a bezpieczeństwo mieszkańców powinno być na
pierwszym miejscu, no i zabezpieczeniem przed dzieciakami, które wszystko
potrafią! Moja połówka podpowiada mi, aby Pani zobaczyła do umów indywidualnych,
być może czegoś tam można się dopatrzeć – też jej nie mam! Dla jaj można napisać
pismo go gazowni o dzierżawę instalacji gazowej – za przesył – ciekaw jestem ich
Miny ;-) Może to poskutkuje, że poważniej podejdą do sprawy. W razie czego,
zróbcie tą skrzynkę dla waszego dobra.I to tyle z mojej stromy
Pozd.
Miro

[serafin666]

proponuję zapoznać się z uzasadnieniami do czytowanego orzecznictwa:

1998.04.15 wyrok NSA w Szczecinie SA/Sz 1205/97
Przyłącza do sieci wodociągowej jak i gazowej nie stanowią obiektów
kompletnych, przeznaczonych do wykorzystania na własny użytek, a w przypadku
przyłącza gazowego nie jest on własnością podatnika, przy czym nie wchodzi tu w
rachubę darowizna. Nie było zatem podstaw do kwalifikowania tych urządzeń jako
środków trwałych, a nakładów jako wyłączonych z kosztów na podstawie art. 23
ust. 1 pkt 1 i 11 ustawy z 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wydatki poniesione na instalację przyłączy do sieci wodociągowej i gazowej
należało kwalifikować jako koszt uzyskania dostaw wody i gazu niezbędnych do
prowadzenia działalności firmy, podobnie jak wydatki za podłączenie telefonu do
sieci telekomunikacyjnej. Podstawę prawną tej kwalifikacji stanowi art. 22 ust.
1 ustawy.
1997.04.23 wyrok s.antym XVII Ama 8/97
Przejawem nadużycia pozycji dominującej ze strony przedsiębiorstwa
energetycznego jest wymuszanie na kontrahencie aby ten wybudował własnym
kosztem i staraniem przyłącza i sieci energetyczne, a następnie nieodpłatnie
przekazał je na stan majątkowy przedsiębiorstwa energetycznego.

[miro_mx]

Sieć a instalacja gazowa
Istnienie domowej instalacji gazowej na gaz ziemny, w przeciwieństwie do
wodociągowej, kanalizacyjnej i grzewczej, jest całkowicie zależne od dostępności
sieci gazowej. Warto wiedzieć, jak przebiega podział między siecią a instalacją
oraz jakie są prawa i obowiązki użytkownika i dostawcy gazu.
Sieć gazowa
Sieć gazowa jest własnością dostawcy gazu. Pod nazwą "sieć" ukrywają się rury,
armatura (uzbrojenie) i urządzenia wodne, które znajdują się poza budynkiem
(granicami nieruchomości). Sieć gazowa ma następującą hierarchię:
•Sieci przesyłowe (gazociągi wysokiego ciśnienia - powyżej 1,6 MPa);
•Sieci rozprowadzające (średniego ciśnienia - powyżej 10 kPa, ale mniej niż 0,5
MPa lub średniego podwyższonego średniego ciśnienia - do 1,6 MPa)
•Sieci rozdzielcze (średniego lub niskiego ciśnienia - do 10 kPa).
Granicą między sieciami przesyłowymi a rozprowadzającymi jest stacja redukcyjna.
Sieć rozprowadzająca przechodzi w sieć rozdzielczą w budynku rozdzielni.
Przewody gazowe prowadzone są pod ziemią, co zabezpiecza je przed wpływem
warunków atmosferycznych. W miarę możliwości przebieg przewodów jest zgodny z
linią drogi. Takie rozwiązanie
pozwala na łatwe włączanie nowych odbiorców do sieci.
Przyłącze: przejście sieć - instalacja
Włączenie odbiorcy następuje poprzez przyłącze, mocowane do przewodu sieci
rozdzielczej. Przyłącze stanowi odcinek rury łączący sieć z instalacją - rurami
i urządzeniami w budynku (na terenie nieruchomości).
Przyłącza oznaczane są znakami informacyjnymi. Na znaku podana jest średnica (w
mm), spadek przyłącza (w promilach) oraz jego długość (w m) oraz rodzaj sieci
(średnio - czy niskociśnieniowa). Może być też podany materiał, z którego jest
wykonane przyłącze (najczęściej stal ocynkowana - wtedy nie ma informacji o
materiale; bądź polietylen oznaczony jako PE).
Na przyłączu zamontowany jest główny kurek gazowy oraz (jeśli jest potrzebny)
reduktor ciśnienia. Urządzenia umieszczone są w szafce gazomierzowej na granicy
nieruchomości lub na ścianie budyn-
ku. Granicą między siecią a instalacją jest kurek gazowy główny - własność dostawcy.
Instalacja gazowa
Instalację gazową można podzielić na zewnętrzną (na terenie nieruchomości, ale
poza budynkiem)i wewnętrzną (w budynku). Podział ten wydaje się oczywisty, ale
jest istotny przy doborze materiału instalacyjnego - do instalacji zewnętrznej
można użyć tylko rur stalowych, a do wewnętrznych - stalowych i miedzianych.
W budynku wielorodzinnym można wyróżnić też instalacje mieszkaniowe. Granicą
instalacji mieszkaniowej jest gazomierz, zamontowany w mieszkaniu bądź na klatce
schodowej i wyposażony w kurek kulowy. Każdy właściciel mieszkania rozlicza się
z dostawcą gazu indywidualnie.
Która część czyja?
Ponieważ gaz może być dostarczony tylko z sieci, obowiązki i prawa użytkownika i
dostawcy są jasno określone.

Dostawca:
•jest właścicielem przyłącza, kurka głównego i gazomierza;
•wykonuje projekt oraz załatwia wszelkie formalności urzędowe związane z
wykonaniem przyłącza (chyba, że właściciel budynku chce załatwić to sam);
•wykonuje budowę przyłącza i nadzoruje ją;
•przygotowuje warunki dostawy gazu;
•przeprowadza tzw. odbiór instalacji (zatwierdza jej wykonanie);
•ma obowiązek regularnie przygotowywać rozliczenia za usługi;
Odbiorca:
•jest właścicielem instalacji domowej;
•występuje do dostawcy gazu o wydanie warunków technicznych;
•występuje do dostawcy o przygotowanie umowy na dostarczanie gazu;
•załatwia pozwolenie na budowę instalacji domowej i jej wykonanie (zleca
uprawnionej firmie);
•zleca firmie kominiarskiej sprawdzenie wentylacji i podłączenia odbiorników do
przewodów spalinowych;
•podpisuje i przechowuje protokół odbioru instalacji;
•regularnie wnosi opłaty za zużycie gazu.
www.e-instalacje.pl/82_247.htm
mail.mokotow.waw.pl/zampubl/pliki/SP98/STWiORB.pdf#search=%22Kurek%20gazowy%20w%C5%82asno%C5%9B%C4%87%22

[miro_mx]

Dz.U. 1999 Nr 74 poz. 836

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI
z dnia 16 sierpnia 1999 r.

w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych.

§ 46.
Do obowiązków właściciela budynku w zakresie utrzymania właściwego stanu
technicznego instalacji gazowej należy:
1) zapewnienie nadzoru nad wykonywaniem głównej próby szczelności,
2) zapewnienie nadzoru nad realizacją robót konserwacyjnych, napraw i wymian
oraz nadzoru nad wykonawstwem usług związanych z realizacja zaleceń wynikających
z okresowych kontroli w lokalach,
3) w przypadku stwierdzenia w toku kontroli okresowej występowania zagrożenia
bezpieczeństwa użytkowników – wyłączenie z użytkowania instalacji lub jej części,
4) występowanie do dostawcy gazu w przypadku konieczności jej napełnienia gazem,
5) zapewnienie realizacji zaleceń pokontrolnych wydawanych przez upoważnione organy,
6) w przypadku wystąpienia ryzyka zagrożenia bezpieczeństwa użytkowników lokali
– przeprowadzenie kontroli stanu technicznego instalacji,
7) zawiadamianie dostawcy gazu w każdym przypadku stwierdzenia uszkodzenia
szafki, w której umieszczono kurek główny gazowy.

Pozd.
Miro

[miro_mx]

Dobre (:-o
www.gaz.zabrze.pl/obsl_6.htmPozd.
Miro

[miro_mx]

Prawa i obowiązki właści cieli budynków lub zarządców budynków

Właściciel lub zarządca budynku odpowiada za:
• prawidłową i zgodną z przepisami eksploatację instalacji gazowej
wewnątrz budynku, tj. od zaworu głównego na budynku
do gazomierza i za gazomierzem w lokalu mieszkalnym,
• kontrolę sprawności funkcjonowania wewnętrznej
instalacji gazowej,
• naprawę, remont lub modernizację wewnętrznej instalacji gazowej
wykonaną zgodnie z opracowaną wcześniej dokumentacją
i uzyskanym pozwoleniem na budowę,
• stan techniczny wentylacji grawitacyjnej oraz kanałów
i przewodów spalinowych,
• zabezpieczenie urządzenia pomiarowego znajdującego się
poza lokalem odbiorcy,
• stan techniczny skrzynki na kurek główny, jeżeli kurek
usytuowany jest na zewnętrznej ścianie budynku,
• stan techniczny pomieszczenia na kurek główny w budynku
zgodny z przepisami

Na podstawie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania
budynków mieszkalnych (Dz. U. z dnia 9 września 1999r.)