Gość: friko
IP: 193.0.117.*
22.05.03, 09:20
Przewaga informacyjna
Kluczem do zwycięstwa na współczesnym polu walki jest wywalczenie przewagi
informacyjnej. Oznacza to dysponowanie wiedzą o dokładnym położeniu i
działaniach przeciwnika, przy jednoczesnym maskowaniu działań własnych.
Środki wykrywania osiągnęły dziś poziom, w którym prawdziwym problemem staje
się analiza uzyskanych przez nie informacji. Nowoczesne systemy wymiany
informacji taktycznej, prowadzące analizę wstępną indywidualnie uzyskanych
danych, ich łączenie w jednolity obraz i analizę końcową wynikającą
z "nałożenia" danych z różnych źródeł, zapewniają każdemu użytkownikowi
takiego systemu w miarę pełne orientowanie się w sytuacji taktycznej. Dzięki
temu samoloty walczą nie jak "samotni wojownicy", lecz jako zgrany, wzajemnie
uzupełniający się zespół mogący pokonać nawet lepszego (indywidualnie)
przeciwnika.
Rosyjskie prace nad stacjami radiolokacyjnymi obserwacji tylnej pół-sfery dla
nowo powstających samolotów taktycznych wskazują na hołdowanie
koncepcji "samotnego wojownika", co w samym założeniu koncepcyjnym z góry
skazuje je na klęskę. Rosjanie w chwili obecnej są na etapie zapewnienia
wzajemnej wymiany podstawowej informacji o rozproszonym, niezintegrowanym
charakterze w ramach grupy kilku samolotów. Znów stoi tu na przeszkodzie
opóźnienie w technologiach komputerowych.
Przedstawione powyżej trzy wybrane zagadnienia absolutnie nie wyczerpują
tematu, ale wskazują na istnienie pewnego problemu. Jest on przede wszystkim
związany z ciągłością rozwoju myśli technicznej oraz jego uzależnieniem od
możliwości finansowych państwa. Minęła już bowiem era "genialnych"
konstruktorów tworzących przełomowe dzieła w zaciszu swoich niewielkich
pracowni.
Rosyjskie samoloty wciąż jeszcze zachwycają obserwatorów na pokazach,
wykonując słynne "kobry" i "dzwony", co notabene świadczy o niewykorzystaniu
możliwości aktywnego układu sterowania, bowiem "kobrę" można wykonać jedynie
na samolocie o konwencjonalnej stateczności, wykorzystując dużą masę
przedniej części kadłuba do bezwładnościowego zwiększenia kąta natarcia
znacznie ponad wartości użytkowe (zresztą chwilowo). Duża masa przedniej
części kadłuba świadczy zaś o wysunięciu środka ciężkości przed środek parcia
(normalny zapas stateczności). Samoloty najnowszej generacji są zaś
niestateczne, dzięki czemu można do maksimum wykorzystać sterowność samolotu
ustatecznionego elektronicznie. Jednak jako narzędzia walki, samoloty
rosyjskie nie dorównują już najbardziej zaawansowanym technologicznie
konstrukcjom światowym, pozostając co najwyżej w "drugim garniturze"
producentów lotniczych. Strata ta będzie trudna do odrobienia.