Portret ulicy Dąbrowskiego

[Gość: Redakcja]

Tekstem o ul. Dabrowskiego rozpoczynamy cykl „Portrety ulic”. Chcemy
prezentować najciekaawsze arterie i zakątki w Częstochowie. Czytelników
prosimy o opinie, refleksje i wspomnienia związane z opisywanymi miejscami.

[redakcja_czestochowa]

Gratuluję ciekawego tekstu o mojej ulubionej ulicy Dąbrowskiego. Mieszkałem tam
w latach 1963-94 w wieżowcu nad Gaude Mater [...]. Pozwolę sobie jednak, przez
sentyment do miejsca, wytknąć parę uwag.
Nazwy: ul. Szkolna nie wiązałbym z szkołą ogrodniczą Zawady, która miała
nieciekawą opinię. Ukazywały się m.in. teksty wprost oskarżające Zawadę o
wyzysk uczniów, zmuszanie ich do pracy folwarcznej, zarzucano także niski
poziom nauki. Być może owe zarzuty formułowała konkurencja, ale sława szkoły
dzięki temu była dyskusyjna.
Za to wspomnę o dwóch szkołach pominiętych przy prezentacji ulicy: otwartym w
1917 r. koedukacyjnym gimnazjum żydowskim z prawami szkoły publicznej
(Dąbrowskiego 3), gdzie uczył m.in. znakomity historyk Meier Bałaban, oraz o
Liceum Nazaretanek (obecnie w tym miejscu jest przedszkole Nazaretanek).
Słynęło ono jako najlepsza szkoła dla panien z dobrego domu, przetrwało
okupację i lata stalinizmu, a zlikwidowano je dopiero za Gomułki.
Co zaś się tyczy Wyższej Szkoły Handlowej, powstała ona jako szkoła społeczna w
1946 r. Mieściła się w budynku przy Korczaka (tam, gdzie dziś pub Oslo), potem
trafiła na Waszyngtona 62, by w 1948 powędrować ostatecznie do koszar na
Dąbrowskiego. [...] upaństwowiona w 1950 r., zyskała specjalizację ekonomiki
żywienia. Decyzja o likwidacji nastąpiła w 1957 r., w 1960 szkoła przestała
istnieć.
Nie jest prawdziwa informacja o losach cerkiewki garnizonowej św. Mikołaja. W
latach 20. przekazano ją społeczności ukraińskiej; odprawiano tam msze
grekokatolickie. Za czasów okupacji hitlerowskiej służyła prawosławnym, a
grekokatolicy korzystali ze św. Jakuba. Prawosławni [...] zarządzali obiektem
od lat 60. [...]. W 1989 r. parafia prawosławna otrzymała dotacje z URM na
remont cerkiewki. Ostatecznie kilka lat później sprzedała ją.
Z Gospodarkiem historia była bardziej dramatyczna. Konfiskata kawiarni była
rabunkiem dorobku całego życia. Właściciel kawiarni tego nie przeżył - umarł na
atak serca.
Jarosław Kapsa
były mieszkaniec ulicy

[kressska]

dziekuje ,,,pieknie przedstawiona historia,,,,prosze o wiecej:)

[Gość: bart]

Super historia! Czytałem z zainteresowaniem bo sam wychowałem sie praktycznie
na tejże ulicy spedzając całe dzieciństwo u mojej babci która mieszka pod nr
17. Badzo lubie tą ulice róniez dzisiaj. Przemierzam ją prawie codziennie.
chciałbym aby jescze wyładniała(chodniki, lepiej zorganizowana zieleń).
Pozdrawiam

[Gość: redakcja]

Cieszymy się, że nasz tekst się podobał. Już teraz zapowiadamy portret
kolejnej częstochowskiej ulicy. We wtorek, 2 marca, napiszemy o Berka
Joselewicza. Będą następne. Zapraszamy do lektury i prosimy o opinie.

[Gość: mm]

Dąbrowskiego ma raczej charakter złodziejsko-bandycki charakter niż studencko-
prawniczy

[Gość: xx]

Glupstwa pleciesz.

Mieszkam i pracuje na tej samej ulicy. Codziennie ja przemierzam ze dwa razy.
Wiec wiem jaka jest. Wlasnie tak coraz fajniesza. W kazdym razie nie
zlpodziejsko-bandycka. Nie wiem kiedy taka byla, ale caly czas cos sie pojawia
nowego na tej ulicy. W podworkach jest troche ludzi niezbyt sobie radzacych w
zyciu, ale to caly czas zmienia sie na lepsze.

Jest tylko jeden mankament:

fatalne chodniki w czesci ulicy, ale miejmy nadzieje ze to sie zmieni.

Pozdrawiam,

[Gość: mpr]

Gwoli uzupełnienia. Przez dłuższy czas ulica nazywała się Jarosława
Dąbrowskiego - patron imieniem Jan Henryk pojawił się dopiero przed kilkunastu
laty. Jarosław to też generał, uczestnik powstania 1863 i Komuny Paryskiej
1870. Zdaje się, że bez związków z gen. Janem Henrykiem.

[Gość: xx]

To jak w koncu ta ulica nazywala sie przed wojna ?

Bo przed wojna na pewno nie byla nazwana na czesc Jaroslawa.

Cos kolega tutaj miesza :))

Pozdrawiam,

[Gość: Margo12]

brawo bardzo podoba mi się ten cykl przedstawiajacy historie ulic naszego miast
bardzo bym chciała aby kiedyś ukazał sie taki artykuł o ulicy Wieluńskiej
często wracam myslami do tej niewielkiej uliczki na której kiedyś można było
dosłownie wszystko kupić