Odeszła moja babcia

[Gość: gosc]

Była ze mna całe zycie.Pomogła wychowac dorosłego juz teraz syna.Dla niego
prababcia to był jedyny człowiek ktory mogł mu powiedziec co mu sie nie podoba
w prawnusiu i ten dorosły facet słuchał tego z pokora.wiem ze czas leczy
wszystko ale na razie to tak strasznie boli ze nie chce sie zyc.Kochajcie
swoje babcie i okazujcie im troske bo w tych ostatnich latach najbardziej
potrzebuja naszej miłosci .Mam nadzieje ze moja babcia wiedziała jak bardzo ja
sznujemy i kochamy.

[nisia]

Naprawdę współczuję, przyjmij moje kondolencje
Mnie jakoś w życiu się ułozyło tak, że nigdy nikt ode mnie nie odszedl na
zawsze, w swoja ostatnia drogę do Nieba, mam na myśli ludzi...
Wiem jednak że ten czas nadejdzie i nie wiem jak dam sobie radę:(

[Gość: Ania]

Współczuję bardzo [*]. Mnie została tylko jedna babcia (która jest też już
prababcią), więc wiem co czujesz.

Babcia to najpiekniejszy CUD Swiata

[ja_corka]

Moje juz nie zyja dawwno, ale zawsze o nich mysle cieplo.
Jakie mialam uczucie, gdy po raz pierwszy od 25 lat /tak sie zlozylo, mieszkam
daleko/ stanelam przy grobie moich Dziadkow..................przezycie nie do
opisania.
W pewnbym momencie zapalajac znicz poczulam zapach ciasta,ktore jedynie mogla
piec MOJA BABCIA.

Ja juz tez jestem babcia i nie chce widziec rozpaczy moich wnukow gdybym musiala
odejsc.

Ale coz. NIKT nie wie kiedy ON

moze to i lepiej?

Byle nie cierpiec i nie meczyc sie , nie byc zaleznym od rodziny i nie byc dla
nich ciezarem

Wspolczuje CI szczerze, ale wytlumacz sobie to tym, ze Ci co odeszli sa juz
spokojni. Mieli to na co zasluzyli.
Ci co zostali teraz musza myslec jak sobie zapewnic godna starosc.
A w sercach.......zawsze jest ciepla pamiec o NICH

[Gość: misio]

Bardzo współczuję i życzę Ci żeby zawsze była z Wami.

[asiek_00]

[*] Współczuję. Ja już nie mam ani babci ani dziadka :(

[Gość: ada]

człowiek dorośleje wraz ze śmiercia bliskich, ja niedawno staciłam babcie,dziadka, tatę . Mój syn urodził się w dzień dziadka, a nie wie co to słowo znaczy. Myślą i słowem jesteśmy z NIMI , cóż, życ musimy......Niektórym dane jest długo cieszyć się rodzicami....Cieszcie sie póki możecie......

[Gość: do gosc]

Bardzo ci współczuję, ja to też przeżyłam choć mija 15 lat bardzo mi mojej
babci zywej brakuje, ale mam też inne doświadczenie w trudnych chwilach wiem że
jest przy mnie i mi pomaga a to znacznie wiecej. Pamiętaj ona przeszła tylko na
ta lepszą strone ale cąły czas jest przy tobie i nie bój sie z nią rozmawiać
ona będzie ci pomagać!!