Pytanie do mam...

[aneczka22.1987]

Witam!Nie wiem czy to forum akurat jest odpowiednie na taki wątek
ale mam problem i zwracam sie do Was z prośbą o rade.Sama nie mam
jeszcze dzieci a pytanie dotyczy córki mojego brata.Mała ma cztery
lata,odkąd skończyła roczek moi(w podeszłym już wieku)rodzice i-ja
poniekąd-opiekujemy się nią,gdy brat i bratowa pracują.Pare razy
wyjeżdzała za granicę,wtedy też mała była u nas,od ponad roku
pracuje w sklepie i bratanica jest u nas codzienie.Mama już nie ma
siły się nią opiekowac,z resztą jest niedobra,rozpieszczona i nie ma
wg mnie należytego wychowania ze strony swoich rodziców.Jest
jedynaczką,co też w pewien sposób wpływa na fakt,że brakuje jej
troche klapsa.Ale nie w tym rzecz.Brat z żoną nic mamie nie dają za
pilnowanie małej,czasem coś pomogą ale mając dwie pensje mogliby
sobie już kogoś wynając do opieki,a nawet zapisac ją do jakiegos
przedszkola czy żłobka.Ale jak chodzi o pieniądze..?No własnie.Tu
mają opieke za darmo więc po co przepłacac?Ale mama cały czas się do
mnie żali,że już ma dośc,odchowała pokazną gromadkę swoich dzieci i
można a nawet trzeba ją zrozumiec!A oni nic.Brat czasem nawet coś do
niej odpyskuje gdy mama prosi o pomoc w domu,że nie jest jej
parobkiem,a mama jego jest??!Już brak mi słów na to wszystko.Myśle
że czas z nimi poważnie porozmawiac,ale to nie jest wcale takie
proste...Z jednej strony jest mama,która robi się sama jak
dziecko,któremu trzeba pomagac,a z drugiej brat,z którym też się nie
chce kłócic...A na pewno tak będzie-obraza taty że się wtrącam w
nieswoje sprawy(tata ich broni),wojna z bratową,która mojej rodziny
nie uważa i brat zapamiętujący to sobie do końca życia...
Co ja mam robic??Jak to jest u Was?Czy też zostawiacie dziecko pod
opieką rodziców/teściów i czy im coś płacicie?Bratowa nawet jadąc na
jakąś imprezę nie pyta się czy mogą dziecko u nas zostawic,po prostu
zostawiają nie patrząc na nasze plany.Dodam też że rodzice żyją z
jednej bardzo skromnej pensji,która wystarcza im jedynie na
opłaty,ja pracuję od 16roku życia i im cały czas pomagam,ale to
zawsze za mało(także każda forma pomocy ze strony brata bardzo by
się przydała)ale tu nic...
Mówią,że rodzina to tylko na obrazku...
Jak to jest u Was??Prosze doradzcie jak na to patrzycie z boku?Może
to ja przesadzam??Dziękuje Wam za uwagę.

[mama-ola]

Jak sobie rodzice Was wychowali, tak mają. Jedno (Ty) pracuje od 16
roku życia i wspomaga, drugie zarabia tylko na siebie i ciągnie ile
może (darmowej pomocy), nie dając nic w zamian. Ciekawy przypadek.
Takich dwoje zupełnie odmiennych potomków.
No cóż, rodzice powinni problemy omówić z Twoim bratem. (O ile też
uważają, że są problemy, bo ich punkt widzenia może być inny niż
Twój).
Problem rzeczywiście nie na to forum, bo tu małym dziecku niewiele -
zaraz pewnie wyrzucą lub przeniosą.

[semi-dolce]

Jeśli babcia nie chce zajmować się wnuczką, albo ma na dany dzień inne plany a
opieka nie była umówiona wcześniej, to zawsze może odmówić. Ty też.

Nie przyszłoby mi do głowy płacić babci za opiekę nad wnukiem. A nawet gdyby to
zostałabym wyśmiana.

Co masz robić? Gdy chcą zostawić ci dziecko bez wcześniejszego uzgodnienia a ty
masz inne plany, nie masz na to ochoty czy cokolwiek - po prostu odmówić. I,
jeśli faktycznie uważasz, że brat nadużywa opieki waszej mamy, powiedzieć mu o tym.

[bweiher]

Doskonale Cię rozumiem.
U nas była podobna sytuacja z moją siostra.Jeszcze jak mieszkaliśmy
razem z rodzicami(mąz i ja) to nasz syn zostawał z moją mamą a my
chodziliśmy do pracy.Zawsze płaciliśmy mamie za nas,że mieszkamy u
rodziców czyli dzieliliśmy się opłatami pół na pół dodatkowo
jeszcze trochę kasy za pilnowanie młodego.Mąż pomagał tacie po
pracy.
Jak się wyprowadziliśmy na swoje,do naszej mamy zaczeła swoją
dwójkę przyprowadzać moja siostra.Mama chociaż była po chorobie
zgodziła się,bo to przecież jej córka i jej wnuki,jak mogłaby
odmówić...
Niedawno okazało się ze przez te 4 lata jak siostry dziećmi
zajmuje się nasza mama,siostra nie dała ani grosza.A przecież mama
żywi wnuki,pierze im i wszystko za swoje pieniądze.Mama jest już
starszą kobietą,choruje,dużo wydaje na leki.Nigdy się nie skarżyła
ze brak im pieniędzy ale nie chodzi o to.Chodzi o zrobienie z mamy
darmowej opiekunki.Do tego dzieci mojej siostry nie są już malutkie
mają 10 i 13 lat.Nie umieją nic.Mama musi im usługiwać,bo nawet
kanapki sobie sami nie zrobią.Nie mówiac o jakiejkolwiek pomocy z
ich strony np zmyciu naczyń przez starszą czy odkurzeniu.Traktują
swoją babcie jak służacą.Jak razem z bratem dowiedzieliśmy się o
tym to poszliśmy pogadać z siostrą.Oczywiście można było się
spodziewać ze da obrazę Siostra wykrzyczała nam,że co to nas
obchodzi i ze to sprawa między nią a mamą.I powiedziała ze nie mamy
się wtrącac w nie swoje sprawy.Cała dyskusja zresztą była jednym
wielkim wrzaskiem(z jej strony,bo my spokojnie mowiliśmy) i niczego
nie załatwiliśmy.Siostra czuje się "pokrzywdzona",bo na nią
naskoczyliśmy i nie chce z nami rozmawiać.
Szczerze powiedziawszy nawet lepiej,bo stwierdziłam że głupia jest
i tyle.a mama nie jest jakąś służąca zeby tak się w obec niej
zachowywać,bo nawey służącej się płaci.

[ira2121]

Według mnie ty nie możesz iść do brata i go pouczać (a przydało by się).
Porozmawiaj z swoją mamą. Jak ona widzi tą sytuacje za rok lub później? Dalej
chce być wykorzystywana? Czy wystarczy jej kasy i czasu (nie wiem czy ma jakieś
inne obowiązki)? To twoja mama musi zadziałać, niestety. Jeżeli tego nie robi to
może dobrze jej z tym? Współczuję, bo wszystko pewnie odbija się na atmosferze w
domu. Rozumiem, że ty ciągle mieszkasz u rodziców a brat już się wyprowadził.
PS. Wyprowadź się z tego domu, to dobrze ci zrobi. Problem przestanie cie wq....
i nie będzie cie obchodził.

[aneczka22.1987]

Nie mogę się wyprowadzic,chociaż chciałabym już się
usamodzielnic,sama na siebie pracowac,a nawet wyjechac gdzieś na
studia do innego miasta nie mogę-czuję się w obowiązku zostac przy
rodzicach i zajmowac się nimi tak,jak oni się mną całe życie
zajmowali!Muszę im pomagac bo kto pomoże??Na pewno nie bratowa...Nie
miałabym serca ich zostawic,wiedząc że potrzebują na co dzień pomocy.
Co do przyszłości nie wyobrażam sobie żeby za dwa lata 72letni wtedy
tata zawoził codziennie małą rowerem do przedszkola i jeżdził po
nią.Więc najlepiej moim zdaniem,żeby już teraz przyzwyczaic ją do
innych dzieci i posłac ją do szkółki dla maluchów.Ale jak ja się
odezwe to zaraz będzie wojna,a mama nie ma na tyle odwagi,by im to
wszystko powiedziec.Boi się też taty.Tata wszystkim by pomagał,nawet
swoim kosztem,dzis się o to pokłócili,mama płakała bo brat na nią
najechał,a tata jego broni,nie jej...Mama zawsze przez wszystkich
uważana była za gorszą bo nie jest stanowcza,zawsze ulega,także
bratowa widac że bardzo od niej stroni,z każdą prośbą leci do
taty,bo wie że ten się zgodzi.

bweiher cieszę się w końcu ktoś to rozumie,widzę że moje prognozy co
do postępków są słuszne-wieczysta obraza.Ahh ciężkie to życie

[moj_malutki]

Ja powiem tak,płacenie babci za opiekę nad wnuczętami ( pieniędzmi ) jest dla
mnie śmieszne.I pewnie dla rodziców tych dzieci również więc dlatego nie płacą
bo babciom nie płaci się za opiekę,bo to bliska rodzina przecież.Ale:
miło byłoby ze strony rodziców tych dzieci ( oboje przecież pracują więc dwie
pensje są ) gdyby wraz z dziećmi przywozili babci np. trochę jedzenia,środki
czystości no to wszystko co dzieciom kupić trzeba i za co płaci babcia z
własnego portfela.Taka forma zapłaty byłaby bardzo rozsądna i z jednej strony
bardzo babci portfel odciążyła,może to warto zasugerować a nawet trzeba.Bo tak
to naprawdę jest wyzysk,finansowy zwłaszcza.
Druga sprawa to to,że "podrzucając" dzieci do kogoś trzeba uprzedzić o swoich
zamiarach wcześniej.Po prostu trzeba bo tak jest kulturalnie,pozdrawiam

[tijgertje]

wiesz co, mysle, ze w takiej sytuacji zadne rozmowy nie pomoga. mam
2 siostry, ktore czepiaja sie mojego wychowywania dziecka, ale ja
musze sobie radzic sama, one do pracy chodza jak im pasi, bo firma
nalezy do taty, mama zajmuje sie ich dziecmi. Jak kilka lat temu
musialam isc na operacje i poprosilam,z eby na tydzien rzyjechala
zajac sie moim urwisem, ktorego wtedy nawet podniesc nie moglam, to
chciala odmowic, bo kto sie innymi wnukami zajmie (mimo, ze
pozostale babcie pod nosem maja). Cale szczescie tata slyszal nasza
rozmwe i zdecydowanie wkroczyl do akcji
Mysle, ze z twoim bratem trzeba porzadek zrobc, ale podstepem.
Pogadaj z mama, wjedz jej nieco na poczucie winy, ze syna
rozpuscila, przedstaw jej czarn scenariusze, ze sobie nie dadza
rady, jak ona nagle np wylewu dostanie. Nie, zebys jej zle zyczyla,
ale maswoje lata i prawo do wlasnego zycia i powiedzienia "nie".
Najwiekszy problem bedzie z twoim tata, widze, ze u was panuje model
roziny (znam takich wiecej), gdzie facet jest pan i wladca, a
kobieta ma sluchac i chodzic na rzesach zeby mu uslugiwac. Mama
przekabac, niech poudaje ciezko chora. Zapakuj ja do lozka, niech ja
troche "poslabi". Niech tak polezy kilka dni, czychocby regularnie
sie kladzie na godzinke i niechby sie swiat walil a brudne gary ze
zlewu na piechote wychodzily, to niech odopczywa z baaardzo chora
mina. Mysle,z e to jedyny sposob, zeby uswiadomic otoczeniu,z e mama
wiecznie zyc i opiekowac sie innymi nie bedzie. Zrobcie spisek i tym
sposobem zmuscie brata, niech szuka innej opieki dla dziecka. Z mama
za kilka tygodni niech pogada i ustali zasady opieki nad dzieckiem.
Przypilnuj, niech bedzie to np 2-3 przedpoludnia czy 1-2 stale dni w
tygodniu. bratowej (nie bratu) wygadaj i jak chca dziecko
przayprowadzic, neich wczesniej to ustala, niech sobie przeliczy tez
koszty opieki nad dzieckiem w zlobku czy przez opiekunke. Jakby sie
tata zaczal rzucac, to mu dziecko dajcie, bo mama skoro chora, nie
jest w stanie sie nim zajac, a skoro on taki chetny, to prosze
bardzo. Niektorym potrzebna jest terapia szokowa, inacfzej nic nie
dotrze. powodzenia!

[zabulin]

Hej. Wróciłam do pracy, gdy syn miał 5 m-cy i z Małym zostawała moja
Mama. Nie wzięłaby od nas kasy na pewno, ale uczciwie mówię, że
kiedy dostalam propozycję tej pracy, moja Mama powiedziała bez
wahania, zanim ją spytałam w zasadzie:"Bierz, zostanę z Małym"
Tak, ze opieka nad Małym była jej inicjatywą!!!

Zmarła gdy synek miał 10 m-cy i myśłałam, ze zrezygnuję z pracy, bo
nie chciałam go dawać do złobka ani zostawiać z kimś obcym. Tak
jakoś wyszło, ze moja 60 letnia ciocia zgodziła sie nim opiekować,
gdy jestem w pracy.
Warunek z naszej strony był jeden - nie za darmo. Była przeprawa, bo
to moja chrzestna i nie chciała kasy, ale źle bym się z tym czuła,
więc płacimy jej symbolicznie w zasadzie- oprócz tego jest
przywozona do małego, a potem starm się ją odwieźć do domu.

Natomiast podkreślam, że moja Mama nigdy by kasy nie wzięła- wiadomo
babcia W dodatku najkochańsza na świecie


A co do jedynaków- jestem jedynaczką i mam kuzynostwo -trójkę
rodzeństwa. Byłam z nich wszystkich najgrzeczniejsza jako dziecko :-
) Ale wiem jaki jest stereotyp jedynaczki. Taki jak inne-
niekiedy krzywdzący


A co do waszej sytuacji- niech babcia powie prawdę, ze nie czuje sie
na siłach tak często zajmowac wnuczką.

[kowalikm]

No cóż, znam mnóstwo osób, które postępują tak jak Twój brat.
Rozumiem Twoje rozgoryczenie, ale to raczej decyzja Twoich rodziców. Ty możesz
co najwyżej oświadczyć, że nie będziesz się zajmować dzieckiem (co zapewne nie
jest możliwe jak mieszkacie z mamą).

To mama musi porozmawiać z bratem...Ty co najwyżej możesz "uświadomić" mamie, że
tak być nie musi.

Podziwiam, a jednocześnie współczuję wszystkim dziadkom, którzy zazwyczaj już w
całkiem zaawansowanym wieku, z wieloma schorzeniami zamiast na emeryturce muszą
biegać za 3,4 latkiem.
Im się chyba wydaje, że tak musi być - nie musi, a w tym wypadku "poświęcanie
się" nie procentuje.
Piszesz, że mają dobrą sytuację finansową i że mogliby pozwolić sobie na nianię
- ja (będąc babcią) bez dwóch zdań coś bym z tym zrobiła.

Nasi rodzice jeszcze pracują, ale sami nas "dynamizowali" do postarania się o
ich pierwsze wnuczę. Wiadomo było, że będzie problem z opieką. Pomagali nam
bardzo dużo - za co jestem ogromnie wdzieczna. W żadnym razie nie zakładałam, że
z obowiązku będą siedzieć z moim dzieckiem.

Obecnie moja pracująca zawodowo mama opiekuje się zazwyczaj raz na 2 dni młodym
od 16 do 20 (mały chodzi do przedszkola) i całą sobotę (oczywiście z wyjątkami).
Kiedy ma coś zaplanowane lub po prostu chce odpocząć mówi o tym otwarcie i nie
ma dzięki temu jakiś żali.

Ja mamie nie płacę za opiekę, w zamian (nawet gdyby się nie zajmowała brzdącem)
może liczyć zawsze na naszą pomoc.

Mama mimo, że ma 54 lata sama mówi, że nie nadąża czasem za młodym, który jest
dynamiczny i wymaga zainteresowania, ale go po prostu kocha i często jak nie
widzą się dłuższy czas dzwoni i pyta "kiedy w końcu go przywieziesz".

Przegadajcie te sprawy, bo niebawem będziesz być może miała nowego
bratanka/bratanicę i co wtedy...
Moim zdaniem jak babcia ma ochotę i zdrowie to owszem, ale na full etat to
wypadałoby babcię zapytać
- czy ma ochotę?
i nie pytając (bez fochów) zapłacić tyle co niani - szczególnie, że większość
babć dokłada znacząco do opieki nad dzieckiem. Oczywiście dziadkom sprawia to
przyjemność - to w końcu wnuki, ale jednak wszystko co w nadmiarze jest
"szkodliwe"/mało przyjemne.

[daga_j]

Rozumiem Twoje spojrzenie na sprawę, masz rację. Nawet jakby babcia była żywiołowa i silna to należy jej się coś od dzieci za opiekę nad ich dziećmi. Chyba, że bardzo bogata i sama powie, że robi to z przyjemnością i nic za to nie chce. Ale w Waszej rodzinie jest inaczej, brat doskonale wie, że rodzicom się nie przelewa, a oni pracują oboje, dwie pensje mają i nie pomogą nawet rodzicom, nawet nie odwdzięczają się za tak ważną pomoc! Teraz jak załatwić sytuację by nikt się nie poobrażał. Myślę, że to należy do Twojej mamy, ona jest matką Twojego brata i może mu powiedzieć nawet dosadnie to i owo, a on powinien siępokajać (nawet jak się obrazi to potem powinno mu przejść, do matki powinien wrócić zze skruchą), Twoja matka jest główną osobą obciążoną wnuczką więć to naprwdę ona powinna wyjść z rozmową do syna. Powiedzieć po pierwsze prawdę okraszając ją jakimiś miłymi słowami, np. że bardzo kocha wnuczkę i lubi z nią spędzać czas, ale jest coraz starsza i ma mniej siły (tu wymienić konkretne bolączki, podejrzewam, że takowe są), że babcie są od rozpieszczania a nie wychowania, ona jużswoje odchowała i teraz ma siły co najwyżej na doraźne spotkania z wnuczką, w sobotę czy jakiś dzień po południu. Albo jak im wypadnie np. na jakieś wesele jechać to oczywiście wnuczkę mogą dać do opieki mamie, ale nie tak na co dzień. Drugi silny argument, żę 4 latka powinna chodzić już do przedszkola, że niezależnie ile to kosztuje w tym wieku potrzeba jej rówieśników, kształcących zabaw w grupie, nadzoru wychowawczyni, pewnego drygu, zasad, nauki. I że wnuczka bardzo do dzieci chce, widać, że ją ciągnie na podwróku, a w grupie nauczyłaby się dzielić zabawkami, itp. I zakończyć to konkretnie: synu w ciągu tygodnia wybierz przedszkole do którego zapiszecie małą, zadzwoń mi czy ją przyjmą, od kiedy.
SYn czyli Twój brat zdębieje, ale matka powinna być nieustępliwa, ostatecznie niech powie: możęcie małą przyprowadzać do mnie do końca (np.) października, do tego czasu znajdzcie inną opiekę, bo mnie na co dzień zbyt to męczy. Kocham wnusię i zawsze miło mi jąwidzieć ale nei na codzień, nie daję po prostu rady.

[luka2007]

nie przesadzasz.
mnie by chyba szlag trafil...!!!
jednak ja naleze do osob ktore zaraz powiedza ze cos im nie pasuje.
jak to zostawia swoje dziecko u was bez zapytania???
w tej sytuacji chyba sama jestes sobie winna.
nastepnym razem powiedz ze masz juz swoje plany i nie moga jej zostawic,a
najlepiej zeby twoje plany byly zwiazane z twoja mama, tak zeby u niej tez nie
mogli dziecka zostawic.
niech sie dziadzis opiekuje skoro ich jeszcze broni.
tez mialam krotko taka sytuacje.opiekowalam sie corka mojego szwagra bo oboje
musieli wrocic do pracy.
mala miala ponad rok.
rozumiem ze mozna komus pomoc jesli nie ma innego wyjscia ,ale trzeba tez
wiedziec gdzie sa granice.wstawalam codziennie o 6 rano bo mi ja przywozili.
pewnego dnia zorientowalam sie ze to nie pomoc a wykorzystawanie...i zakonczylam
wszystko.
powiedzialam szwagierce ze tak dalej byc nie moze i maja sie rozejrzec za zlobkiem.
nikt sie nie obrazil,mala poszla do zloba i wszystko jest ok.
decyzja nalezy do was.pamiataj ze wszystko mozna bez klotni rozwiazac-trzeba ze
soba rozmawiac...

[mamgabi]

Znam podobną sytuację. Moja szwagierka wybawiła młodsze rodzeństwo.
Teraz dzieci siostry. Życia sobie nie ułożyła. No bo kiedy?
Praktycznie w każdy weekend, wakacje się zajmuje. Dla mnie takie
sytuacje są chore. Kiedy jedno dziecko sie faworyzuje kosztem
drugiego. A wspomniane dzieci (nastolatki) wychowywane są na
książęta. Nic w czasie wakacji u babci nie robią. Ani śniadań ani
nie sprzątają.
Co do pieniędzy. Moja mama bardzo mi pomaga więc przy okazji dnia
babci, imienin, dnia mamy daje jej zamiast prezentu po prostu
pieniążki np 500 zł.

[usialeks]

My babci płacimy . Co miesiąc 800 zł . Mamy za to opiekę nad mała i obiad dla nas .
Uważam ze zajmowanie sie wnuczetami za darmo to NIE jest obowiązek babci.
Jak ktoś ma dziecko to nie powinien juz pasożytować na babciach. Babcia swoje
przezyła, dzieci wychowała a wnuki powinny być dla niej radością a nie
obowiązkiem bo rodzicom wygodnie. Dla mnie takie podjescie jest obrzydliwe.
Szczegolnie ze niestety babcie emeryturki mają niskie i jak porobią opłaty ,
leki , zakupy to ledwo im starcza.
Jestem za płaceniem babciom za ich prace ( bo jest cięzka i bardzo
odpowiedzialna). Im mimo ze sie do tego glosno nie przyznaja przydaja sie
dodatkowe pieniązki.
Jesli babcia nie ma odwagi porozmawiać z synem i synową to Ty pogadaj z bratem i
uswiadom mu jak szczeniackie jest ich zachowanie. Jako corka powinnas
interweniować bo to też twoja mama , w przyszłosci babcia twoich dzieci

[aneczka22.1987]

Matko!800zł to więcej niż emerytura moich rodziców,a brat to nawet
50zł nie da(nie mówiąc o jakiś zakupach-ja za 100zł zrobię rodzicom
zakupy na cały bagażnik!).Prawda jest taka że teraz oni na mnie
najeżdzają,chociaż jeszcze się nawet w tej sprawie nie
odezwałam.Jestem tą gorszą która nic w domu nie pomaga(no
rzeczywiście ktoś tu musi pieniądze jednak zarabiac).Ale ja myśle że
to tylko zazdrośc,że potrafię na siebie zarobic,że mimo młodego
wieku już trochę w życiu osiągnęłam i że zarabiam więcej od nich a
bynajmniej tyle co oni.Ale czy ja to dla siebie??Nie-pomagam
rodzicom jak moge i tak jest żle,bo mnie można wyzwac,ja się nie
postawię...

W każdym razie dziękuję wszystkim za rady,naprawde dużo to
pomaga,nie czuję się już tym problemem sama a i zawsze coś wcielę w
życie...

[nikita_261]

Nie płacę babci za opiekę nad wnuczkiem. Kiedyś o tym rozmawiałyśmy.
Mama nie wzięłaby odemnie pieniędzy. Jednak czasami robię jej małe
prezenty np takie jak: talon do kosmetyczki.