Postępy

[sweet.joan]

Znowu będę się chwalić, a co!
Młody właśnie skończył 4 lata. Robi postępy.
1. Chodzimy na plac zabaw, nawet na ten najbardziej oblegany. Młody wchodzi
bez problemu do piaskownicy i nie chowa swoich zabawek. Uwaga: bronił sam
swojego "tortu" z piasku przed kolegą z przedszkola
2. Chociaż pani nauczycielka żaliła się, że Młody jest "zbyt spokojny", to
ponoć już nie trzyma się kurczowo jej spódnicy, tylko bawi sie obok innych dzieci.
3. Byliśmy w kinie - uciekać nie musieliśmy Młodemu się bardzo spodobało.
4. Wita się z sąsiadami.
5. I najważniejsze: zaczął sam spać w swoim pokoju Ochoczo pomagał przy
przemeblowaniu i rozkręcaniu starego łóżeczka. Czekamy na nowe

Chyba Młody dorasta

[mamaemilii]

Brawo dla młodego! I oby tak dalej

U nas niestety mały i mam nadzieję, chwilowy regres. Emila nie ma ochoty na
spotkania z dziećmi. A w poniedziałek idziemy na zajęcia adaptacyjne do
przedszkola. Liczę na to, że przez weekend jej przejdzie ta awersja do dzieci.
A było już tak pięknie

[sweet.joan]

Młody od miesiąca nie chodzi do przedszkola. Musieliśmy zrezygnować po ciężkiej
infekcji. W związku z tym, że zauważyłam poprawę w jego ralacjach z dziećmi
(wspólna zabawa w piaskownicy, dzielenie się zabawkami itp.), zaproponowałam mu
odwiedzenie sąsiadów (dwójka dzieci: chłopak rówieśnik Młodego i 2,5 latka).
Pierwsza reakcja była odmowna, więc nie nalegałam. Jednak po chwili okazało się,
że Młody nadal "wałkuje" propozycję, bo zaraz zagadnął, że ciekawią go zabawki
kolegi. Szybko wykorzystałam sytuację i umówiłam się z sąsiadką.
Tuż przed wizytą Młodego ogarnął lekki niepokój, onieśmielenie. Nie chciał iść,
ale jakoś się przemógł i poszliśmy. Jakież było moje zdziwienie, gdy po paru
chwilach chłopcy bawili się jak "starzy kumple", rozmawiali ze sobą, oglądali
zabawki, książki, bawiliśmy się wszyscy w chowanego, a na koniec wybraliśmy się
razem na spacer.
Młody strasznie się zmęczył tym dniem (rano byliśmy jeszcze na pobraniu krwi),
ale jeszcze tego samego wieczora mówił, ze znowu chce iść do kolegi
Cieszę się bardzo. Chyba już jesteśmy na prostej drodze. Nie wiem, czy syn po
prostu "dorasta" do kontaktów z rówieśnikami, czy pomogło oswojenie się z
większą grupą dzieci w przedszkolu?

[misia311]

sweet.joan napisała:

Chyba już jesteśmy na prostej drodze. Nie wiem, czy syn po
> prostu "dorasta" do kontaktów z rówieśnikami, czy pomogło oswojenie się z
> większą grupą dzieci w przedszkolu?


Ja myślę, ze i to i to. Ja u swojej córki też obserwuję zmiane 'na lepsze'.
Ostatnio była pierwszy raz u fryzjera. wcześniej była raz ze maną u Pani Magdy
więc zobaczyła i salon i poznała panią. Później rozmawiałyśmy o
fryzjerze.Mówila, ze pojdzie, ze Pani Magda obetnie włosy i poźniej ona pójdzie
do domu. Tak to sobie w głowie ułożyła. Trochę wymiękła chwile przed wyjsciem
do fryzjera a u samego fryzjera chciała siędzieć u mnie na kolanach. No i
siedziała ale włosy dała obciać i nie płakała!! to uważam za największy sukces -
brak płaczu, bo widać było, ze an początku była trochę wystraszona.
I jestem z niej dumna
A wczoraj weszła sama na dmuchana, ogromną zjeżdzalnie ale juz biedna bała się
sama zjechać i się rozpłakała i mąż musiał po nią wchodzić. Ale cały czas jej
mówiłam jaka jestem z niej dumna, jak wysoko weszła sama i było ok.

[mamaemilii]

Jak miło się czyta takie posty
O dentystce Emilki pisałam chyba w innym wątku. Też jestem nią zachwycona.

[mamaemilii]

Emilka dzisiaj pierwszy raz była u fryzjera i była bardzo dzielna. Mimo, że
wstępnie chciała siedzieć mi na kolanach, to usiadła sama na wysokim stołku.
Słuchała poleceń pani fryzjerki i byłam z niej bardzo dumna. Odważnie na
początku powiedziała, że chce mieć koniową grzywę

Czasem trudno mi uwierzyć, że to ta sama nieśmiała, trzymająca się mojej
spódnicy, a dokładniej nogi, Emilka...

[sweet.joan]

Brawo!
Ja swojego sama strzygę - maszynką. Ale to w końcu chłop jest Ale dzis
byliśmy znowu u dentysty i poszło super. Przegląd trwał minutke. Młody ładnie
paszczę otworzył - wszystkie żeby zdrowe (odpukać). Po wizycie nie chciał iść do
domu - chciał w poczekalni dokończyć książke, którą zaczęliśmy czytać wcześniej
A szczęśliwy był...! Dostał dwa balony od dentystki w nagrodę

[alex_cz]

1. Dzisiaj pierwszy raz Igor wyraził niezadowolenie z faktu, że ktoś mu zabrał
piłkę (tupał nogą, krzyczał nie i wołał "rzucaj do mamy". Dotychczas przyglądał
się biernie. Inna sprawa to to, że piłka jest dla niego świętością ))
2. Przez około 3 minuty kopał piłkę z chłopcem w jego wieku. Normalnie rekord
świata. Bardzo go wychwaliłam potem za tę grę.

[sweet.joan]

Takie wydarzenia bardzo cieszą każdego rodzica A pochwały stymulują dziecko
do robienia dalszych postępów. Okres letni sprzyja nawiązywaniu kontaktów, więc
czekamy na dalsze relacje

[ladylazarus]

Witajcie!

wraz z rozpoczęciem sezonu letniego, czasu spacerów i placów zabaw wyrążnie
zauważam "oddziczenie" mojego dziecięcia. I tak:
1. Każde wyjscie na plac zabaw nie jest zakonćzone wielokrotnym płaczem, w
zeszłym roku to była tragedia. Plac zabaw = stressss. W tym roku nic już nie
wyprowadza jej z równowagi- ani dziecko które pierwsze przed nią wejdzie na
ślizgawkę, krzywo sie spojrzy, czy powie coś nie miłego
2. Zauważyłam że potrafi opanowywać emocje. Ktoś coś powie, robi jej sie
przykro, broda drży, oczy się szklą, ale widzę jej wewnętrzną walkę aby nie
zapłakać i ...udaje się!
3. Zaczęla zjeźdzać z większych slizgawek, sama bawi sie w piasku, nie ciągnie
mamusi
4. Zaczyna nieco opowiadać co dzieje sie w przedszkolu
5. Ostatni sukces- urodzinki 8-letniej córki koleżanki, 11 -cioro dzieicaków,
rozwrzeszczanych, roztańczonych, zachowywała sie dzielnie mimo iż nie znała
prawie nikogo, płacz był dopiero po godzinie
6. Jest świetną kompanką do wypraw, bez problemu mogę ją zabrać do kina,
teatrzyku, na wystawy, na lody a nawet zabrałam ją do sklepu poprzymierzać
sobie ciuchy i udało mi sie kupić spodnie.

Owszem jest spokojna, nieśmiała ale za to jaka grzeczna! Każdy mi zazdrości tak
grzecznego , ułozonego dziecka. A ja tak naprawdę nie muszę nad nią wiele
pracować. Taka juz jest, to są plusy wrażliwych dzieci. Cieszmy się tym kochane
mamusie.

[alex_cz]

ladylazarus - kurcze jak przeczytałam pkt 2 przypomniałam sobie, że ze mną tak
było. Strasznie wszystko brałam do siebie. Dalej tak jest, ale oczywiście pod
większą kontrolą.

A u nas - całodzienne siedzenie na placach zabaw i tak:

1. Igor sam!!! WOW WOW WOW podszedł do jakiejś dziewczynki, żeby spojrzeć jej w
oczy i powiedzieć cześć. SZOK! Oczywiście dziewczynka była z tych
spokojniejszych ))
2. Podchodzi do innych dzieci, głównie starszych i nawet jak go przeganiają nie
zraża go to i szuka kontaktu. Za to mnie telepie ))

Dzisiaj nowa sytuacja - dziewczynka zamknęła drzwi z placu zabaw i powiedziała
"nie wejdziesz tu" kiedy Igor chciał wejść . On się oczywiście cofnął i patrzył.
Ponieważ tata dziewczynki nie zareagował, zareagowałam ja.
Bardzo mnie takie sytuacje frustrują. Podejrzewam, że tylko mnie.

3. Na takich zajęciach dla maluchów jest nowy chłopczyk bardzo ruchliwy i dość
głośny, czyli taki przed jakim ucieka Igor. Przez połowę zajęć Igor był skupiony
na uciekaniu przed nim, a potem przyzwyczaił się i nawet budowali razem wieżę
pod okiem i zachętą opiekunek.

[sweet.joan]

Znowu się chwalę
Otóż mój wrażliwiec, ten dzikus, co niegdyś uciekał z placu zabaw na widok
drugiego dziecka, teraz twierdzi, że ma kolegów w przedszkolu! Jeszcze rok temu
twierdził, że nie ma, mimo że grupa ta sama
Co więcej: dostał zaproszenie na urodziny od koleżanki, która według jej mamy
tak bardzo polubiła Młodego, że narzeka, gdy go nie ma w przedszkolu np. z
powodu choroby Z tą że koleżanką "umówił się" na wspólny spacer! Hihi.
Innej dziewczynce robił w domu papierowe bransoletki i nosił do przedszkola
Te postępy bardzo mnie cieszą, a jednocześnie widzę, że znacznie łatwiej
nawiązuje przyjaźnie z dziewczynkami niż chłopcami. jak myślicie, czy jest tu
jakaś prawidłowość?
Pozdrawiam Was wszystkie serdecznie!

[alex_cz]

sweet.joan - cieszę się razem z Wami!
Odnośnie tej prawidłowości - myślisz, że tzw niby większa emocjonalność,
wrażliwość dziewczynek odpowiada Twojemu wrażliwcowi?
Ja pamiętam z zerówki takiego chłopca (moja pierwsza miłość tak w ogóle).
On przebywał głównie wśród dziewczynek i był taki spokojny, rozważny, delikatny.
Do dzisiaj taki jest.. tzn te cechy w nim przetrwały.

A u nas:

Zainspirowana wypowiedzią jednej z Was, chyba joan, kiedy opisywałas swoje
wizyty u sąsiadki. Wzięłam młodego na plac zabaw, gdzie jest b. dużo dzieci,
posadziłam koło siebie na ławce, powiedziałam "posiedzimy i popatrzymy sobie".
Zjedliśmy po bułce i szok młody sam zszedł i poszedł sobie do dzieci i szalał
dobre dwie godziny. Oczywiście były incydenty łapania mnie za nogę itp, ale
wcześniej on w ogóle nie chciał tam być i chodził tylko z łopatką w ręku.
Pokazał wszystkim swoje prawdziwe oblicze: wesołego i bardzo ruchliwego chłopca.
podpisano
dumna mama

[alex_cz]

Po pierwsze to mama, czyli ja robi postępy w sprawie trzymania emocji na wodzy w
pewnych sytuacjach

A w temacie:
1. Akceptuje obecność innych dzieci na mniejszych odległościach. Już nie ucieka
z drabinki, kiedy wspina się inne dziecko z nim i nie zjeżdża szybko ze
zjeżdżalni i nie obserwuje gorączkowo otoczenia za sobą, czy przypadkiem ktoś
już się nie wspina.

2. Coraz lepiej radzi sobie, kiedy ktoś mu coś chce wyrwać i od ponad tygodnia w
ogóle nie interweniuję Sam sobie radzi.

[mamaemilii]

Niezwykle miło jest czytać Wasze posty
Moja córka też robi ogromne postępy, panie w przedszkolu przekonują mnie, że
jest o wiele bardziej otwarta na inne dzieci i coraz więcej z nimi rozmawia,
przebywa. Emilka też coraz więcej opowiada o tym, co robiła z dziećmi w
przedszkolu.
Ostatnio byłyśmy na spotkaniu w nowej szkole i po pierwszej minucie mała chciała
uciekać z powrotem do domu. Po 15 minutach wygłupiała się już na całego, sama,
ale zawsze. Jestem więc dobrej myśli.

Pozdrawiam Was serdecznie!

[cyborgus]

swietny watek, sweetjoan, bardzo podnoszacy na duchu Gratuluje postepow u
synka.

Moja mala, 28 m-cy - we wtorek po raz pierwszy do przedszola, na 3. 5 godz.
Ostatnio zaczelo ja w koncu ciagnac do dzieci, mimo ze wciaz woli byc z boku,
ale widze u niej potrzebe kontaktu i fascynacje. Mysle, ze jest gotowa na to
przedszkole, chociaz przygotowuje sie na to, ze moze nie byc latwo na
poczatku......

[alex_cz]

Reaktywacja

Jak tam wasze dzieci?

U nas nastał kolejny etap - dość dziwny. Po wakacyjnym boomie i szaleństwie
nastał czas izolacji.
Na placu zabaw bawi się sam w większości przypadków. Na początku rozgląda się,
bada otoczenie, podchodzi do innych dzieci i potem różnie albo się z kimś
pobawi, albo właśnie bawi się sam.
Etap uciekania przed dziećmi chyba jest już za nim - nie ucieka przed
wrzeszczącymi roczniakami, jest opiekuńczy w stosunku do nich.
Czas na rodzeństwo??? ))

[mamaemilii]

Dziś byliśmy z córką w bawialni, nie pierwszy raz. Przeważnie zabawa dziecka
polegała na lataniu wokół naszego stolika, unikaniu dzieci i wszelkich miejsc
zajętych przez inne dzieci. Chyba nawet już pisałam, jaka wyszłam załamana raz z
takiej "zabawy", ostatnio to samo przeżył mąż.

A dziś tak ogromna zmiana, że aż muszę Wam napisać. Emila od razu po wejściu
weszła na jedną z większych zjeżdżalni, zapoznała się chwilę potem z nową
koleżanką w jej wieku i przez całe półtora godziny szalała z nią lub sama, bez
przerwy. Już nie przeszkadzało jej obce towarzystwo, po prostu odkryła uroki
zabawy w bawialni. Była naprawdę szczęśliwa, a my z nią.

Pierwszy raz nie mogliśmy jej wyciągnąć z tego miejsca... i pierwszy raz była
tak padnięta, że niemal zasnęła w drodze powrotnej. Nie mam pojęcia, co wpłynęło
na taką zmianę, czy szkoła, czy to tzw. wyrastanie z wrażliwości. Ale jakie to
ma znaczenie, najważniejsze, że córka radzi sobie coraz lepiej

[r0sie]

a ja tez chetnie sie pochwale czym moje dziecko mnie ostatnio
zaskoczylo
Kamilka dala sobie polozyc na raczke konika polnego i biedronke
to dziwne jak na nia, do tej pory bala sie nawet muchy czy komara,
takie ruchliwe zwierzatko na raczce, ho, ho!

[sweet.joan]

[alex_cz]

Z innej bajki:
Igor nauczył się jeździć na rowerku (trójkołowym), co wbiło go w wielką dumę i
nas także.
Igor zaczął chodzić mając równe 1,5 roku , teraz ma 2 lata i 4 miesiące
już od ponad miesiąca nie jeździ w wózku, tylko chodzi wszędzie piechotą a od
tygodnia jeździ na rowerku ))
Jazda na rowerku dodała mu pewności siebie, co zaprocentowało na jego tam różne
zachowania.
Strasznie jesteśmy ucieszeni ))